{ เส้นทางสายไหม } ทะเลทรายนาดิมา

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-3-27 20:37:16 |โหมดอ่าน

ทะเลทรายนาดิมา


[ เส้นทางสายไหม ]


【 ทะเลทรายนาดิมา 】

ไม่นานมานี้เกิดเรื่องประหลาดกับเส้นทางของทะเลทรายแห่งนี้ 
หลายคนเล่าขานมามันเกิดอาเพศอะไรบางอย่าง 
เพราะว่าเส้นทางแห่งนี้ เป็นเส้นทางสำหรับนักเดินทางจากแคว้นชิวซื่อ 
เพื่อตรงไปยังต้าหว่าน เป็นเส้นทางที่ยาวไกล 
ทั้งเป็นลักษณะของเนินทรายที่ไม่สิ้นสุด 

แต่ทว่า ณ ตอนนี้กลับเป็นได้แค่เพียง 
เนินทรายที่มีแต่หิมะหนาคลุมตกเต็มไปหมด 
หากผ่านตรงนี้จำต้องมีการเตรียมเครื่องกันความหนาวให้ดี... 
มันเป็นเฉพาะจุดตรงทะเลทรายตรงนี้เท่านั้น ราวกับเวทมนต์......


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +15 ดีนาเรียส +500 แต้มวาสนา +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 15 + 500 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-3-27 22:41:44 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2020-5-20 20:27


Story 168



ขบวนเดินทางของหยุนฟ่านออกเดินทางมาได้ระยะหนึ่งแล้ว ซึ่งรอบสองข้างทางที่รถขบวนเคลื่นผ่านนั้นก็ยังคงเปิดทะเลทรายอยู่เช่นเดิม ซึ่งเรียกได้ว่ามันเป็นทิวทัศน์ที่จางฝูเห็นจนเริ่มรู้สึกเอียนหน่อยๆแล้วแล้ว ดวงตาสีน้ำตาลของหยิงสาวมองลอดผ่านช่องหน้าต่างของรถม้าด้วยแววตาขุ่นเจือไปด้วยความหงุดหงิด หลังจากที่เธอถูกชายหนุ่นนั้นจับลากแล้วโยนให้ขึ้นมานั่งบนม้า อีกทั้งยังไม่ยอมพูดหรือธิบายอะไรกับเธอเลยแบบนี้มันยิ่งทำให้ความหงุดหงินในใจของเธอนั้นยิ่งเพิ่มสะสมขึ้นมาอีก

“ขอโทษที่ลากขึ้นรถมาแบบนี้” หยุนฟ่านเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด เขานั่งมองหน้าหญิงสาวที่เอาแต่นั่งเงียบขมวดคิ้วมองออกไปนอกหน้าต่างมาสักพักแล้วและคิ้วเรียวนั้นก็ดูเหมือนว่ามันจะยิ่งขมวดเข้าหากันเลรื่อยๆเสียด้วย เขาจึงรู้ได้ว่าเผลอทำอะไรที่หญิงสาวตรงหน้าไม่พอใจไปเสียแล้ว

“พึ่งคิดได้รึยังไง ว่าต้องขอโทษ”จางฝูพูดแล้วเหลือบมองผ่านหางตาก่อนจะเบนดวงตาคู่สวยกลับไปมองที่วิวด้านนอกที่มีเเต่ทราย ทราย ทราย และทราย ‘น่าหงุดหงิดจริงๆเลย’
“ข้าไม่ตั้งใจ ตอนนั้นก็ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงทำแบบนั้น ข้าขอโทษจริงๆ”หยุนฟ่านเอ่ยพร้อมกับยกมือวางบนเข่าแล้วก้มหัวเป็นการขอโทษต่อหญิงสาวที่ จางฝูที่เห็นการกระทำนั้นก็กระวี้กระวาดก้มตอบชายหนุ่นในทันที แล้วเงยหน้ามองหยุนฟ่านดุๆ

“ดูเจ้าอายุก็มากกว่าข้ายังจะมาก้มหัวให้ข้าอีก แช่งข้าให้อายุสั้นรึไง”

“ข้า ไม่ได้มีเจตนาเช่นนั้น” หยุนฟ่ายเอ่ยขึ้นพร้อมทั้งยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาโบกหย่อยๆ เป็นการปฏิเสธในสิ่งที่จางฝูเอ่ยแซะขึ้นมา ก่อนที่เขาจะถอนหายใจออกาเบาแล้วเงยหน้ามองจางฝูนิ่งๆ ด้วยท่าทางจริงจังจนจางฝูนั้นต้องขยับตัวขึ้นมานั่งหลังตรงมองชายหนุ่มตอบ

“ข้าขอถามได้ไหมว่า ที่บ้านเจ้าเป็นเช่นไร”

“ข้าไม่รู้หรอก คงถูกเผาไปหมดแล้วมั้ง”จางฝูเอ่ยตอบเสียงเบาแล้วก้มหน้าลงมองมือตัวเองที่กุมผสานกันไว้บนตัก ภาพในคืนที่ชงหนูบุกพลันย้อนเข้ามาในหัวเธออีกครั้ง ราวกับฝันร้ายที่ไม่มีวันที่จะหนีไปได้ และภาพของแม่เธอที่ถูกลูกธนูของพวกชงหนูนั้นพุ่งมาปักเข้าที่กลางหลัง ในตอนนั้นเธอยังเด็กและกลัวมาก กลัวจนทำอะไรไม่ถูกแม่บอกให้เธอวิ่ง เธอก็วิ่ง วิ่งอย่างไม่คิดชีวิต

หยุนฟ่านที่เห็นหญิงสาวเงียบก็ยิ่งรู้สึกผิด เห็นที่เขาคงจะถามในเรื่องที่ไม่ควรถามไปเสียแล้ว เรื่องในตอนที่ชงหนูบุกมันน่ากลัว และเขาไม่อยู่ที่นั้น ไม่ได้อยู่ปกป้องคนที่เขารักและเคารพ และกลับมาเมื่อมันสายเกินไป เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างหมดสิ้นไปแล้ว หยยุ่นฟ่านมองจางฝูที่นั่งกุมมือก้มหน้าอยู่อย่างรู้สึกผิดก่อนที่เขาจะเอื้อมมือไปลูบหัวคนตรงข้ามเบาๆ โดยที่เขาก็ไม่เข้าใจการกระทำของเขาเองเช่นกัน

สัมผัสหนักๆบนหัวเรียกให้สติที่คิดเหม่อลอยไปไกลของจางฝูนั้นกับมาก่อนที่เธอจะเงหน้ามองคนที่ลูบหัวเธออยู่นิ่งแต่ก็ไม่ได้ผลักไล่ไสสงมือที่กำลังลูบหัวนั้นออกไปและยินดีที่จะให้มือหนาของหยุนฟ่านลูบหัวเธอไปเรื่อยๆจนกว่าคนลูบจะพอใจ

“ข้าเห็นเจ้ามีผีผา เล่นให้ข้าฟังได้รึไม่” หยุนฟ่านดึงมือที่ลูบหัวอีกคนออกแล้วเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับยิ้มส่งให้น้อยๆ

“ข้าเล่นได้ แต่ไม่ได้หยิบมาเล่นนานแล้ว ถ้าไม่เพาะก็อย่ามาโทษกันละ ให้คนหยุดรถสิจะได้ลงไปเอาผีผา”จางฝูเอ่ยแล้วยกมือขึ้นมากอดอกเล็กน้อย

“เรามาได้ครึ่งทางแล้วอีกไม่นานจะมีหินใหญ่เป็นร่มเราจะไปพักที่นั้น”

“ดูยังไงว่าถึงไหนแล้ว มองไปทางไหนก็มีแต่ทรายๆ”

“กะจากเวลาน่ะ” หยุ่นฟ่านเอ่ยแล้วยิ้มภูมิใจออกมาจนจางฝูนั้นหรี่ตามมองท่าทางของอีกคนอย่างหมั่นไส้ ‘ใช่สิพ่อคนเดินทางบ่อย เดินทางในทะเลทรายของเจ้าคงเหมือนเดินอยู่ในสวนหลังบ้านสินะ’

“ไปถึงที่นั้นค่อยเล่นให้ข้าฟังนะ”

“รู้แล้วน่า”




รถขบวนยังคงเคลื่อนเดินทางกันต่อไปเรื่อยๆบนเนินทรายและก็เป็นอย่างที่หยุนฟ่านพูดจริง เพียงไม่นานหลังจากที่เธอกับเขาคุยกัน ขบวนรถก็มาหยุดพักกันที่โขดหินขนาดให้ที่ตั้งเอียงทให้เงาของหินเมื่อต้องแสงเเดดในยามนี้ ทอดยาวลงมาจนกลายเป็นเพิงกันแดดธรรมาชาติให้พวกเขาและเธอที่ได้หยุดพักผ่อนกินข้าวกินน้ำและพักร้อนกัน จางฝูเมื่อก้าวลงมาจากรถม้าก็รีบเดินตรงดิ่งไปหาเฟยเทียนแล้วตรวจดูว่าเจ้าช้างเผือกของเธอนั้นเปิดเช่นไรบ้าง และพวกแสบที่อยู่หลังรถเทียบยังสบายดีอยู่ไหมโดยที่มีลูกน้องของหยุนฟ่านนั้นเดินมาช่วยเธอดูแลพวกสัตว์เลี้ยงของเธอตามคำสั่งหยุนฟ่านอีกแรง

“รบกวนท่านด้วยนะเจ้าคะ”

“มิได้ขอรับ คุณชายเป็นคนสั่งมาข้าก็ยินดีทำให้ ท่านหญิงไปพักผ่อนเถอะขอรับ” ชายคนนั้นเอ่ยก่อนจะช่วยยกถังใส่น้ำนั่นค่อนตักราดบนตัวเจ้ามีมี่เพื่อไม่ให้มันรู้สึกร้อนจากอากาศที่แสนทรมานกลางทะเลทราย

จางฝูยิ้มตอบเป็นการขอบคุณก่อนจะเอื้อมไปหยิบเอาผีผาที่เธอเก็บไว้บนรถลากมาอุ้มแล้วเดินหลบเข้าร่มตรงไปนั่งที่ข้างหยุนฟ่านที่กำลังนั่งดื่มน้ำจากถุงหนังสัตว์อยู่ก่อนที่เขาจะยื่นส่งมาให้เธอดื่มต่อ ซึ่งเธอก็รับมาดื่มต่ออย่างไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะหากมัวแต่คิดเล็กคิดน้อยอยู่กลางทะเลทรายเช่นนี้คงเป็นการหาเรื่องตายเสียมากกว่า

หลังดื่มน้ำดับกระหายเป็นที่เรียบร้อยจางฝูก็ส่งถุงน้ำนั้นคืนแก่หยุนฟ่านก่อนที่จะทรุดตัวลงนั่งบนก้อนหินเล็กฝั่งตรงข้ามแล้วตั้งผีผาขึ้นมาลองไล่เสียงเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะขยับนิ้วไล่ดีดไปตามเส้นสายบนผีผาเกิดเป็นเสียงก้องกังวาลด้วยทำนองอ่อนหวานและอ่อนโยนเพื่อขับกล่อมและปลอบประโลมเหล่าคนที่เดินทางมาอย่างเหน็ดเหนื่อย อีกทั้งยังเป็นบทเพลงที่แม่ของเธอมักจะเล่นให้เธอฟังทุกครั้งเมื่อยามที่พ่อของเธอกลับมาจากเดินทาง และยังเป็นบทเเพลงแรกที่แม่เป็นผู้สอนเธอเล่นอีกด้วย

หยุนฟ่านที่นั่งฟังเสียงผีผาหลับตาลงอย่างช้า บทเพลงที่เขาเคยได้ยินเมื่อนานมาแล้ว ภาพในอดีตที่เขาลืมเลือนไปลอยผุดขึ้นมาราวสายน้ำไหล ในบัดนี้ตัวเขาเองแน่ใจแล้วว่าหญิงสาวผู้อยู่เบื้องหน้าเขาเป็นใครแล้วเขาเคยเห็นเธอที่ไหน บทเพลงที่แสนคุ้นเคยแล้วได้ยินได้ฟังทุกครั้งที่เขากับพ่อบุญธรรมกลับมาจากการเดินทางเจรจาค้าขาย ภาพของเด็กสาวตัวน้อยที่นั่งเล่นผีผาที่เขาเคยได้เห็นเมื่อตอนยังเด็ก เด็กสาวตัวเล็กกับผีผาที่ขนาดพ่อกับความสูงเธอดูแล้วช่างเงอะงะ แต่เด็กสาวก็สามารถที่จะดีดเล่นผีผาอันนั้นได้อย่างคล่องแคล่วไม่แพ้ผู้ใหญ่ บัดนี้ร่างของเธอสาวตัวน้อยนั้นกำลังซ้อนทับอยู่บนร่างของหญิงสาวเบื้องหน้าเขา เด็กสาวตัวน้องน้องที่เขาสาบานว่าจะตามหาแต่เมื่อเวลาผ่านไปเขากลับเป็นเป็นคนที่ลืมเลือนเธอไป และกลับเป็นนางที่เธอกลับมาหาเขาโดยที่เขานั้นเผลอลืมนางไป

เสียงตัวโน๊ตตัวสุดท้ายที่หยุดลงพร้อมกับหยาดน้ำตาของชายหนุ่มที่เอ่อไหลออกมาอย่างไม่ขาดสายพร้อมกับร่างสูงของหยุนฟ่านที่โผเข้ากอดร่างเล็กที่นั่งกอดผีผาอยู่อย่างตื่นตกใจในการกระทำของชายหนุ่มแน่น โดยที่ไม่สนว่ารอบตัวเบาและเธอนั้นมีสายตาของลูกน้องหรือผู้ตามเกือบสิบชีวิตกำลังจ้องมองอยู่อย่างตกใจไม่แพ้หญิงสาว
“นี่ ทำอะไรเนี่ย เจ้าบ้าไปรึ...ไง” จางฝูเอ่ยร้องขึ้นมาอย่างตกใจท่จู่ก็โดนชายหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงข้ามพุ่งมาก่อนพร้อมกับเสียงสั่นเครือที่กระซิบเบาๆอยู่ข้างหูทำเอาเธอถึงกับนิ่งงันทำอะไรไม่ถูกเช่นกัน
“ในที่สุดก็หาเจ้าเจอ ดอกบัวน้อยของพี่”

@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +10 ดีนาเรียส +300 ความหิว -34 แต้มวาสนา +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 300 -34 + 3

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
มุกพณาหวาซวี
หน้ากากอาร์มอร์
ปลอกแขนเฟย์อี๋
คัมภีร์สังคีต
แส้อิงจื่อม่าน
Brynhildr Norns
ทำเนียบบุปผา
ผ้าคลุมฉางซีตี้เฟย
กำไลเทพีไอซิส
ผีผาหยินหยู
ชุดเสวี่ยจงฮัวฮวา
น้ำมันหอมชาวไอจี๋
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x36
x30
x30
x30
x30
x1
x1
x30
x60
x8
x14
x86
x78
x1
x1
x147
x60
x7
x4
x11
x10
x1
x1
x3
x2
x4
x1
x3
x9
x2
x1
x3
x6
x1
x5
x1005
x291
x195
x200
x8
x4
x6
x1
x1
x2
x3
x30
x1
x1
x10
x9
x2
x8300
x2
x7
x12
x16
x4937
x192
x11
x9
x10
x3
x13
x8
x337
x945
x6
x2
x3
x2
x130
x4
x2
x18
x18
x2
x1
x100
x4
x422
x9
x5
x12
x20
x3
x4
x16
x7
x15
x4
x2
x4
x4
x4
x7
x2
x22
x107
x5
x24
x20
x9
x991
x32
x14
x3
x8
x21
x6
x590
x961
x20
x22
x20
x350
x3
x5
x12
x10
x20
x18
x40
x3
x10
x2
x116
x1
x2
x2
x1
x550
x118
x1
x524
x100
x8
x12
x230
x6
x4
x37
x6
x10
x31
x5
x12
x5
x5
x1
x6
x230
x180
x80
x30
x280
x170
x10
x4
x83
x13
x42
x460
x2
x500
x360
x100
x1
x215
x110
x317
x1600
x2
x352
x160
x45
x52
x566
x244
x3
x14
x13
x160
x3
x400
x3
x28
x1
x600
x800
x174
x120
x30
x240
x3
x34
x600
x509
x88
x14
x396
x1198
x125
x11
x87
x590
x5
x1
x1
x500
x1313
x2
x350
x196
x5
x583
x38
x3
x74
x25
x7
x250
x29
x540
x182
x73
x390
x150
x800
x13
x520
x867
x190
x16
x400
x37
x900
x1
x1
x1
x1000
x600
x950
x49
x600
x121
x8
x10
x31
x390
x74
x1
x19
x1876
x4
x2
x2315
x3300
x1643
x9
x12
x20
x1151
x2
x120
x1
x6
x3
x11
x4
x255
x5
x16
x251
x390
x130
x5
x30
x30
x2
x65
x10
x901
x798
x9500
x132
x367
x532
x390
x570
x520
x670
x159
x475
x643
x47
x111
x592
x1298
x1
x905
x770
x8
x586
x162
x3899
x318
x720
x1560
x179
x263
x870
x828
x15
x2
x1132
x615
x460
x195
x9999
x2010
x630
x335
x186
x26
x27
x269
x50
x509
x1322
x16
x2194
x1160
x640
x1
x9
x113
x1
x12
x348
x741
x910
x5675
x129
x13
x372
x646
x155
x7700
x8
x577
x780
x9999
x37
x1
x4
x450
x6
x61
x1
x186
x2
x1800
x832
x2692
x1084
x308
x430
x120
x18
x158
x288
x7
x44
x3
x6
x7
x289
x8
x10
x18
x4
x251
x463
x500
x3
x56
x9999
x16
x358
x400
x7165
x902
x510
x10
x58
x2
x10
x1573
x2499
x690
x844
x239
x327
x514
x379
x4
x30
x18
x1020
x16
x4982
x9
x1998
x358
x1173
x1389
x1434
x2530
x786
x269
x334
x317
x1034
x1730
x1257
x92
x1334
x168
x1050
x600
x220