ดู: 461|ตอบกลับ: 7

{ แคว้นชิวชือ } ประตูตะวันออก

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-3-25 18:12:01 |โหมดอ่าน
ประตูตะวันออก


ประตูตะวันออก เป็นเส้นทางออกจากเมืองสู่ตะวันออก
มีทหารค่อยดุรักษาความสงบอยู่ตลอดเวลาเพื่อจับตาคอยดูข้าศึกที่จะเข้ามาตีเมือง
หรือ คอยตรวจสอบเหล่าสัมภาระของกองคาราวานที่จะเข้ามาพักในเมืองว่ามีการค้าสิ่งผิดกฏหมายรึไม่









คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +15 เงินตำลึง +500 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 15 + 500 + 5

ดูบันทึกคะแนน

216

กระทู้

1903

โพสต์

60หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
503093
เงินตำลึง
2138148
ชื่อเสียง
268248
ความหิว
308

ตราสายลับจิ่วเทียนหวงป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายวังหลังใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาอังกฤษ

คุณธรรม
7310
ความชั่ว
1496
ความโหด
4076
ไข่ปริศนา(1)
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2018-3-25 19:36:14 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2020-5-20 20:12


Story 164




     เวลาแห่งการออกเดินทางเวียนมาถึงอีกครั้งแต่ในครั้งนี้ดูท่าว่ามันจะสบายกว่าขาที่เธอมาโหรวหรานมากโข เพราะอะไรนะหรือเพราะเวลานี้เป็นเวลาค่ำ ซึ่งอากาศในตอนนี้มันเย็นสบายสุดๆไปเลยละ สบายจนจางฝูอดใจไม่ได้ที่ลงมาเดินเคียงข้างเฟยเทียนเพื่อยืดเส้นยืดสายและรับลมเย็นๆยามค่ำของทะเลทรายแห่งนี้


    “อีกไม่นานก็นานก็น่าจะถึงชิวชื่อแล้วละนะเฟยเทียนไป ถึงก็ไปหาโรงเตี้ยมนอนพัก พอเช้าก็ค่อไปส่งของที่เจ้าพ่อค้าบ้านนั้นฝากมา หลังจากนั้นเราก็จะได้เดินทางของเราต่ออย่างสบายใจ” จางฝูเอ่ยอ่างอารมณ์ดีก่อนจะค่อยๆลดความเร็วของฝีเท้าลงเพื่อไปลงไปเดินต่อท้ายเบื้องหลังรถเทียนที่ตอนนี้เจ้าพวกแสบพากันยืดของออกมาดูเจ้านายสาวกับบรรยากาศรอบๆที่เย็นลงผิดกับตอนกลางวันราวฟ้ากับเหว


    “มีใครอยากจะลงมาเดินกับข้าไหมละ” จางฝูเอ่ยขึ้นพร้อมเจ้าฮุ่ยจื่อที่กางปีกบินโผออกมาจากผ้าคลุมแล้วบินตรงเข้าใส่เจ้านายสาวซึงจางฝูเองก้รับร่างเจ้านกขี้อ้อนของเธอมากอดไว้กลางอกแล้วมันไปยังพวกที่เหลือแต่ก็ไม่มีใครอยากจะออกมาเดินเนื่องจากนี่เป็นเวลานอนของพวกมันผิดกับฮุ่ยจือที่เป็นเวลาที่มันตื่นตัวทีสุดนั้นเอง


   ฮูกก(มีฮุ่ยตัวเดียว) ฮุ่ยจื่อร้อยก่อนจะกระพือปีกบินจากอ้อมแขนของหญิงสาวไปเกาะบนหัวของเฟยเทียนแทนก่อนที่จางฝูจะเร่งฝีเท้าเดินให้เร็วขึ้นเพื่อกลับไปเินเคียงข้างเฟยเทียนต่อ ดวงตาสีน้ำตาลของหญิงสาวเงยมองดวงจันทร์ที่สาดแสงส่อง ไปทั่วทั้งฝากฟ้า ทำให้กลางทะเลทรายแห่งนี้สว่างขึ้น แม้จะน้อยกว่ายามกลางวันมากก็ตามที


    “แค่นี้ก็พอแล้วละ”จางฝูเอ่ยยพึมพัมขึ้นมาแล้วเหลือมมองไปทางงช้างเผือกตัวใหญ่ของเธอที่กำลังยกงวงหยอกล้ออยู่กับเจ้านกฮูกที่บินวนไปลอยอย่างสนุกสนาน ก่อนที่มันจะบินเข้ามาอยู่ในอ้อมแขนของเธอเพื่อใช้เป้นที่หลบภัยชั่วคราวจากงวงใหญ่ขอองเจ้าช้างที่พยายามจะจับมัน


    แปร๊นน(ฮุ่ยซน เจ้านาย ฮุ่ยก่อกวน) เฟยเทียนของขึ้นแล้วยกงวงแกว่งแล้วพยายามชี้ไปที่เฮุ่ยจื่อที่มุดๆซุกๆอ้อมอกของเจ้ายสาวอยู่


     ฮูกกก(ฮุ่ยป่าวนะเจ้านาย)


     “ฮ่าๆ พวกเจ้านี้ สนิทกันดีจริงๆเลยนะ”จางฝูเอ่ยพรางหัวเราะออกมาอย่างร่าเริงซึ่งการกระทำนั้นทำให้เจ้าฮุ่ยจือและเฟยเทียนถึงกับยี่ตาลงอย่างดีใจที่เจ้านายของพวกมันกลับมาร่าเริงได้แล้ว หลังจากที่ตอนอยู่ที่โหรวหรานนั้น เจ้านายของพวกมันดูท่าทางเศร้าๆจนพวกมันเองก็รู้สึกได้


      แปร๊นน(เจ้านายยิ้มแล้ว)


      ฮูกก(แผนสำเร็จพี่เฟย)


      “อ่ะ เร็วเข้าข้าเห็นแสงไฟจากตัวเมืองแล้ว” จางฝูเอ่ยแล้วชี้ไปทางเบื้องหน้าที่มีแสงไฟจากยอดกำแพงเมืองอยู่ลิบๆที่เนินทราย ไม่รอช้าจางฝูรีบเตะขากระโดดขึ้นไปนั่งบนหลังเฟยเทียนในทันที ซึ่งเฟยเทียนเมื่อเห็นเจ้านายสาวนั่งเรียบร้อยแล้วันก็เร่งฝีเท้าเดินขึ้นเนินทรายเบื้องหน้าเพื่อไปยังประตูเมืองให้เร็วที่สุดสั่งใจของเจ้านายสาว


     เพียงไม่นานร่างของช้างเผือกที่เทียบรถลากและมีหญิงสาวนั่งกอดนกฮูกอยู่บนหลังนั้นก็มาถึงประตูเมืองจนได้ และจากประสบากรณ์การผ่านเข้าประตูที่โหรวหรานทำให้จางฝูต้องปลดผ้าโพกศรีษะออกและปีนลงมายืนที่ด้านข้างกับสัตว์ภาหนะแทนและที่นี่นั้นมีพิธีมากกว่าที่โหรวหานคือเธอต้องมายืนรอเข้าแถวต่อจากกองคาราวานที่กำลังรอให้นายทหารราวสามสี่คน ตรวจดูสินค้าภายในรถเสียก่อนจึงจะสามารถที่จะเข้าไปด้านในเมืองได้


     “เจ้าขนอะไรมา” นายทหารคนหนึ่งเอ่ยขึ้นแล้วเดินด้อมๆมองๆสำรวจรอบๆรถเทียบซึ่งจางฝูเองก็ทำหน้าที่ให้ความร่วมมือกับการตรวจเป็นอย่างดีโดยการเดินไปค่อยเปิดผ้าอำนวยความสะดวกให้ แต่เธอคงลืมไปว่าหลังรถเทียบเธอนี่มันแหล่งรวมสัตว์ร้าย ทั้งงูและจระเข้ตัวเขืองนอนอ้าปากจ้องตากับนายทหารตาแป๋ว


    “ว้ากกก!!” เสียงร้องจากทหารที่ดังขึ้นมาเรียกให้กลุ่มมนายยหารอีกหลายตัวหลายยคนรีบปรี่เข้ามาล้อมตัวจางฝูและเฟยยเทียนรวมถึงรถเทียบเอาไว้อย่างรวดเร็ว


    “อะเอ่อ ใจเย้นนะเจ้าค่ะ เจ้าพวกนี้เป็นสัตว์เลี้ยงข้าเอง” จางฝูเอ่ยแล้วพยายามที่จะค่อยๆขยับตัวไปยืนกันเจ้าพวกมีมี่กับลู่ฉีลู่จิ่วที่อยู่ในรถไว้โดยที่ยังมีคมหอกของเหล่าทหารชี้จ่ออยู่


    “บอกความจริงมา เจ้าค้าสัตว์ใช่รึไม่ ไม่มีทางที่หญิงสาวอย่างเจ้าจะมาเลี้ยงสัตว์พวกนี้แน่ ตอบมา”นายทหารนายหนึ่งตะโกนขึ้นเเล้วสาวเท้าเดินเข้าไปหาหญิงสาวแต่ก้ต้องหยุดชะงักไปเมื่อเขาเหลือบไปเห็นร่างสีเขียวและขาวของเจ้างูบนรถที่ค่อยๆเลื้อยขึ้นมาอยู่บนตัวหญิงสาวพร้อมทั้งคล่อเคลียอ้อนราวหมาแมว ทำเอานายทหารที่ยืนล้อมอยู่จ้องมองการกระทำนั้นอย่างตกตะลึกและไม่คิดว่าสตรีร่างบางผู้นี้จะมีรสนิยมเลี้ยงสัตว์แปลก


    “ถ้าไม่มีอะไรแล้วข้าขอตัวเข้าเมืองนะเจ้าคะ” จางฝูเอ่ยพรางยิ้มแห้งๆให้เหล่าทหาร เมื่อเห็นทหารนายที่เป็นคนเอ่ยถามพยักหน้าเธอก็โค้งให้เขาทีหนึ่งก่อนจะหันหลังเดินไปหาเฟยเทียนและพากันเดินเข้าเมืองไปท่ามกลางสายตาตื่นงงของเหล่าทหารที่ยังคงไม่หายงงจากเหตุการร์เมื่อครู่


@Admin


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +15 เงินตำลึง +500 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 15 + 500 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ม้าเทพอูซุนขาวเทวะ
รูปปั้นเทพีเวสต้า
สุรากู่หลันหลาง
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
หน้ากากยักษ์แดง
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x1
x50
x100
x1
x5
x1
x2020
x5
x1
x9
x100
x3
x8
x30
x5
x5
x3
x9
x3
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x30
x30
x130
x80
x1
x4
x15
x3
x14
x160
x3
x20
x200
x240
x100
x1
x140
x5
x177
x800
x2
x23
x80
x50
x50
x581
x196
x3
x9
x6
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x185
x90
x30
x240
x3
x41
x600
x399
x96
x9
x400
x1200
x75
x7
x27
x594
x5
x100
x1185
x2
x158
x197
x4
x585
x39
x3
x20
x54
x30
x4
x250
x19
x571
x32
x54
x198
x100
x800
x6
x333
x727
x196
x16
x200
x35
x600
x1
x1000
x400
x950
x30
x600
x92
x5
x5
x31
x400
x74
x1
x9
x1676
x1
x2
x1440
x2385
x50
x1523
x4
x6
x6
x90
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x9
x136
x290
x130
x1
x30
x30
x2
x41
x5
x741
x460
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x270
x136
x275
x590
x44
x111
x432
x1006
x1
x23
x632
x5
x468
x162
x366
x293
x520
x1456
x127
x67
x802
x498
x4
x2
x742
x874
x450
x165
x9999
x1878
x500
x325
x40
x26
x17
x69
x23
x359
x1032
x7
x1864
x810
x340
x1
x4
x62
x1
x9
x153
x264
x698
x5450
x123
x11
x248
x446
x143
x2540
x8
x527
x630
x500
x37
x1
x3
x430
x5
x40
x141
x2
x1500
x632
x2040
x880
x108
x205
x107
x11
x125
x282
x7
x42
x3
x2
x7
x159
x5
x10
x15
x4
x192
x263
x500
x2
x51
x707
x9
x158
x200
x6662
x702
x310
x8
x59
x2
x2
x1406
x2072
x690
x648
x219
x192
x284
x279
x4
x32
x15
x678
x8
x1439
x9
x1748
x313
x958
x1174
x1040
x1030
x667
x205
x134
x207
x745
x1634
x807
x92
x155
x179
x906
x608
x120
x161
x6
x312
x287
x619
x460
x1223
x680
x195
x2122
x2318
x581
x40
x1018
x652
x24
x280
x1245
x157
x248
x1444
x8160
x1960
x1490
x35
x31
x41
x81
x697
x1
โพสต์ 2018-4-21 20:28:45 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เริ่มกลับ


    หลังจากเสร็จภารกิจการตามหาพ่อแม่ให้กับเด็กสาวซูฮวา เวลาในการเดินทางเที่ยวเล่นก็ใกล้หมดลงอีกแล้ว ทั้งจิ้นจงและโจวอู๋ต่างกำลังนั่งรถม้าเพื่อเตรียมกลับสู่นครฉางอันเมืองบ้านเกิดของตน

    รถม้าค่อยๆเคลื่อนตัวเข้าสู่เมืองชิวชื่อ พวกเขาใช้เส้นทางเลี่ยงไม่ผ่านตัวเมือง เลือกใช้เส้นทางชนบทแทน บรรยากาศเงียบเหงา เสียงไม่ดังมากนัก พวกเขาเลือกที่จะเลี่ยงการผ่านไปยังย่านการค้าของแคว้นเพราะมันคงวุ่นวายจนไม่น่าประทับใจแน่ๆ

    ทั้งสองคนเลือกที่จะพักผ่อนบนรถม้าเท่านั้นเพราะตารางงานต่างๆค่อนข้างผิดเพี้ยนมาเยอะแล้ว พวกเขาชวดงานเทศกาลผ้าไหมไปแล้วหนึ่ง แน่นอนว่าไม่อยากที่จะพลาดงานใดๆอีก พวกเขาจึงเร่งเดินทางกลับอย่างรวดเร็ว ระหว่างการเดินทางทั้งสองก็ได้พูดคุยกันพอประมาณ เพื่อไม่ให้เกิดความเบื่อหน่าย

    "เจ้าจะไปทำอะไรต่อล่ะ หลังจากกลับถึงฉางอันล่ะ" โจวอู๋ทำลายความเงียบระหว่างเดินทางด้วยการเริ่มเปิดประเด็นถามก่อน

    "นั้นสิ ข้าก็ไม่มีอะไรทำหรอก  เจ้าอ่ะ" จิ้นจงที่คุมม้าอยู่นั่นหันกลับมาตอบเพื่อนสนิทตนที่นั่งอยู่ด้านในรถ

    "ข้าก็คงอ่านหนังสือเตรียมสอบเป็นขุนนางล่ะมั้ง บางทีการเป็นขุนนางคงช่วยอะไรชาวเมืองได้มากกว่าเป็นนักเดินทางตัวเล็กๆธรรมดาๆแบบนี้" โจวอู๋กล่าว ปณิธานสูงสุดของเขาคือเป็นกุนซือกองทัพ แต่หากร่างกายเขาไม่แข็งแรงนัก คงไม่มีโอกาสได้ลงสนามรบจริง ความจริงงานขุนนางฝ่ายบุ๋นก็คงทนแทนในส่วนของการลงสนามรบจริงๆได้ แต่เขาก็ยังอยากที่จะลงสนามรบอยู่ดีแหละ..

    "เจ้าไปใช้ตำราของพ่อข้าก็ได้ พ่อข้าเป็นกุนซือกองทัพคงมีหนังสือประเภทนี้อยู่มากโขแหละ" จิ้นจงเสนอแน่นอนว่าพ่อตนนั้นเป็นกุนซือกองทัพคงผ่านการสอบเป็นขุนนางมาก่อน

    "ข้าก็ว่าจะไปยืมตำราท่านอาหลี่เหมือนกันนั้นแหละ ว่าแต่เจ้าไม่มีอะไรที่จะทำจริงๆหรอ" โจวอู๋พยักหน้ารับข้อเสนอของจิ้นจงที่จะให้ยืมหนังสือของพ่อ แต่เขาก็ยังคงไม่หายสงสัยว่าเพื่อนสนิทตนนั้นจะไม่ทำอะไรเลยหรอ...

    "ข้าก็อยากทำแหละ เงินทองมันก็จำเป็น แต่ข้ายังไม่มีอาชีพที่ต้องการเลย ความจริงข้าอยากเป็นปราชญ์นะ น่าจะเหมาะกับความสามารถด้านบุ๋นของข้า" จิ้นจงเริ่มคิดถึงอนาคตทีละนิด เขาต้องขอบคุณเจ้าเพื่อนสนิทที่เตือนสติว่าคนเราต้องทำงานหาเงินนะ

    "ปราชญ์ก็เหมาะกับเจ้านะ ความสามารถด้านบุ๋น ด้านศาสตร์ต่างๆเจ้าก็ได้รับการถ่ายทอดมาจากท่านอาท่านน้าแล้วนิ ข้าอยากเห็นเจ้าเป็นปราชญ์เหมือนกันนะ 5555" โจวอู๋จินตนาการภาพเจ้าเพื่อนตัวแสบตอนทำอาชีพนักปราชญ์ผู้สูงส่ง หึหึ ตลกมากก

    "เจ้าขำอะไรขนาดนั้นเล่า งุ้ยย" จิ้นจงทำหน้ามุ้ยกับเสียงหัวเราะของเพื่อน ตนที่ไม่ค่อยจะสนใจเอางานเอาการเป็นนักปราชญ์ก็คงตลกดีแหละ เหอะๆ

    ทั้งสองพูดคุยเรื่องอนาคตกันไปเรื่อยๆ แลกเปลี่ยนข้อมูลตามที่แต่ละคนรู้ รถม้าก็เคลื่อนตัวตามหน้าที่ของมันอย่างดี ปัจจุบันพวกเขาใกล้พ้นจากแคว้นชิวชื่อแล้ว ระยะทางเริ่มใกล้เข้ามาแล้วสินะ..





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 2เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +25 ความหิว -18 Point +3 ย่อ เหตุผล
STAFF_Pixiu + 5 + 300 + 3
Admin + 25 -18

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หลี่ซื่อชุนชิว
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
กราดิอุสทอง
ม้าขาวเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x10
x30
x40
x11
x100
x100
x100
x108
x50
x15
x10
x45
x29
x9
x17
x1
x1
x60
x58
x100
x1
x50
x70
x13
x50
x6
x80
x10
x6
x108
x60
x30
x104
x36
x50
x30
x100
x60
x117
x20
x30
x1

6

กระทู้

177

โพสต์

9หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
19855
เงินตำลึง
152179
ชื่อเสียง
19044
ความหิว
183

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
6
ความชั่ว
0
ความโหด
0
ไก่ชน
เลเวล 1

หลง อัน

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-9-18 12:03:05 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ การเดินทางกลับบ้าน #2 / การตรวจค้นก่อนเข้าเมือง ]

■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■



ชูเฟิงและหลงอันได้เดินทางกันอย่างขยันขันแข็งและหยุดพักเล็กน้อยก่อนจะออกเดินทางต่อ ผ่านไปได้สองถึงสามวันก็เดินทางมาถึงประตูตะวันออก



ประตูตะวันออกแห่งนี้เป็นประตูที่ทำหน้าที่ป้องกันข้าศึกบุกโจมตีได้อย่างดี



ด้วยความสูงตะหง่าที่ดูแล้วกับกำแพงกั้นโลกเอาไว้ และพวกมันก็ทอดยาวออกไปไกลยาวมากจนสุดขอบเขตสายตาของพวกเขา



ที่แห่งนี้เป็นสถานที่ตรวจค้นสิ่งผิดกฏหมายสำหรับเหล่ากองคาราวานว่าได้ลักลอบนำสิ่งใดเข้ามาในเมืองหรือไม่



ชูเฟิงและหลงอันได้รอต่อแถวตรวจคนเข้าเมืองอย่างเนื่องแน่นอยู่ด้านหลังปลายแถว



" น้องอันข้าว่ากว่าเราจะได้เข้าเมืองก็คงจะอีกหลายชั่วยามกันเลยทีเดียว " ชูเฟิงพูดพร้อมมองกับแถวที่ทอดยาว



" ครับพี่เฟิง " หลงอันตอบสั้นๆ



" ข้าชักจะอดใจได้ทานอาหารต่างๆไม่ไหวเสียแล้ว เราจะได้เลิกกินเนื้อตากแห่งเสียที โชคยังดีที่เจ้าตัวประหลาดนั้นไม่ได้ทำให้เสื้อผ้าเราฉีกขาดไม่อย่างนั้นเราคงไม่มีเงินเหลือใช้ในการซื้อสิ่งของต่างๆได้แน่ " ชูเฟิงพูดพรางนึกถึงเจ้าสัตว์ประหลาดที่โอบอุ้มพวกเขามา



หลงอันพยักหน้าเล็กน้อยเป็นการเห็นด้วย



หลังจากนั้นสองชั่วยามแถวก็ใกล้เข้ามาถึงชูเฟิงเรื่อยๆคงอีกไม่นานก็ถึงคิวของพวกเขาแล้ว



ชูเฟิงตอนนี้นึกถึงเหล่าบรรดาอาหารต่างๆมากมายที่เขาไม่ได้กินมาช่วงแรมเดือนนี้.....





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ข้ากลับมาหล่อเหล่าแล้ว !
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นกลาง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
กระบี่หยกหิมะ
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
คัมภีร์ละติน
ฮั่นเสียทองเทวะ
เกราะทองแดง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x40
x50
x167
x12
x5
x12
x88
x15
x1
x42
x41
x9
x2222
x1
x42
x45
x72
x18
x24
x28
x35
x92
x782
x16
x121
x297
x28
x130
x69
x6
x235
x3
x2
x20
x54
x36
x8
x742
x10
x30
x18
x1901
x815
x96
x1
x9999
x3352
x250
x1380
x8000
x578
x2
x842
x299
x8
x92
x66
x9999
x1000
x114
x43
x43
x19
x1
x1
x19
x423
x91
x15
x10
x25
x30
x997
x5
x75
x2
x2
x4
x90
x52
x30
x1
x90
x90
x1
x150
x4
x24
x7
x29
x2
x21
x3
x200
x4
x110
x150
x95
x6
x10
x26
x2
x60
x5
x575
x30
x970
x45
x87
x4
x396
x75
x10
x553
x200
x270
x30
x5
x6
x3
x2000
x20
x4
x90
x192
x31
x200
x140
x400
x1200
x125
x94
x86
x101
x3
x200
x1500
x688
x10
x6
x175
x6
x8
x7
x7
x32
x150
x23