12
กลับไป ตั้งกระทู้ใหม่
เจ้าของ: ไม่ระบุชื่อ

{ เมืองจินเฉิง } หอเซียงถง

[คัดลอกลิงก์]

1327

กระทู้

4805

โพสต์

76หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19471730
เงินตำลึง
191955
ชื่อเสียง
323676
ความหิว
1741

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษามิดการ์ด

คุณธรรม
33539
ความชั่ว
8919
ความโหด
64378
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

ซ่างกวน ฝูมี่

" ที่ต้องมีคือสติ "
pet
โพสต์ 2019-3-21 21:15:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-3-21 21:17


โชคชะตามักมากับคำว่าเคราะห์
1089
{ สัญญาจ้างจินเฉิง : คดีค้ามนุษย์ 5 }
หัวอกศิษย์-อาจารย์

เด็ดปีกของข้าไม่ให้โบยบิน
กระทำเช่นศิลาหินรูปสลัก
หรือคิดว่าข้าไร้หัวใจ
-หลิงหลาน-

            
           ‘ท่านอยากชมการแสดงให้บันเทิง? ย่อมได้...’

            นางออกมาเพื่อติดต่อกับเถ้าแก่หอว่า ตนพอมีฝีมืออยุ่บ้านอยากจะบรรเลงเพลงหนึ่งให้สหายและแขกทั้งหลายได้รับฟัง จะเป็นการดียิ่งหากแสดงร่วมกับแม่นางมู่ได้ อีกฝ่ายหันมาสังเกตนางแล้วเช่นกัน มู่ซีหลิวไม่ขัดข้อง งานของนางคือการรำร่ายอยู่แล้วไหนจะเรื่องที่ว่า อีกฝ่ายเป็นผู้มีพระคุณนำของรักมาคืนตน หลิงหลานนั่งลงด้านข้างเวที นำกู่เจิ้งออกมาแล้วเริ่มบรรเลงบทเพลง ข้อนิ้วยาวการแสดงประสานบทเพลงทั้งหวานล้ำและพรรณา ดรุณีอาภรณ์ขาวเส้นผมเงินยวงดูแปลกตา แม้ว่าใบหน้าใช้ผ้าคลุมไว้ มองแค่ด้านหลังผู้คนยังอุทานว่าเป็นสัดส่วนของหญิงงาม หากบนเวทีคือเทพธิดาแล้วล่ะก็ล่างเวทีก็คือนางพรายผู้ลึกลับ

{ จารึกชายหาดอี้หลาน }
ขับขานบทเพลงขับกล่อมตะวัน
เพียงภาพฝันเริ่งรื่นดุจคลื่นโถม
เงาเทียนแดงสองเราใต้แสงโคม
ปลอบประโลมดวงใจไร้กังวล
.

เกิดมรสุมพัดพาให้สับสน
ชะตาคนฟ้าแปลงแกล้งผกผวน
ให้หลงผิดคิดแผกแตกชนวน
คำว่า 'ควร' กลายเป็น 'คลาด' ตัดขาดกัน
.

หวังสัญญามั่นคงในวารวัน
หวังความฝันคะนึงไกลไร้โศกศัลย์
ภายใต้ม่านสายพิรุณพร่ำรำพัน
หลงเงาจันทร์สะท้อนธารกาลผ่านไป
.

ถามไถ่ฟ้าวาสนาเป็นไฉน?
เหยียบย่ำใจให้วิโยคโลกหม่นหมอง
พบจำพรากหรือเห็นเป็นครรลอง
วันของสองเรานั้น...ไม่ยืนยง...

           มู่ซีหลิวหรือคือเทพธิดาแปดทิศมีทักษะในการร่ายรำตามบทเพลง ผู้คนบ้างฟังแล้วนำตาไหลไม่รู้ตัว บางคนก็กลั้นไว้จนจมูกแดง การร่ายรำสบัดผืนแพรราวกับตัดอาวรณ์ คำร้องของเสียงกังวานใส เปี่ยมด้วยอารมณ์ความรู้สึกจึงมิอาจมองข้าม ทั้งคู่บรรเลงกันจนจบหนึ่งบทเพลงได้รับการชื่นชมและเงินมากมาย หลิงหลานปฑิเสธและยกทั้งหมดนั่นให้แม่นางมู่ ก่อนจะเดินกลับมาที่โต๊ะของตนเองหลบเลี่ยง ไม่สบตากับเซวียนหยวนอี้เฟยที่มีแววน้ำสั่นสะท้อนคล้ายอยากถามนางว่า ‘ทำไมจึงใช้บทลำนำบนศิลาชายหาดอี้หลานขึ้นมาเล่น’

          “เสียงพิณของเจ้า… ยังคงไพเราะและทรงพลังเช่นเคย” ครุ่หนึ่งเขาคิดคำพูดไม่ออก แม้บทเพลงจะไพเราะ แต่เนตรกวางคู่ใสมีระรอกของอารมณ์บางอย่างที่เขาสังหรณ์ว่าไม่ใช่เรื่องที่ดีนัก และแล้วก็พยายามเบี่ยงเบนความสนใจ “ลงนั่งก่อนเถิดเถิดอยากใส่อะไรเพิ่มไห---”

           “อาจารย์ข้าไม่อยากขัดความสำราญท่าน เช่นนั้นข้าจะพาแม่นางหวังไปส่งเอง.. ท่านก็อยู่ที่นี่ แล้วรับชมการแสดงที่หอเสียงถงต่อไปนะ” หลิงหลานกล่าวจบวางถุงเงินไว้กลางโตํะเป็นจำนวนไม่น้อย “พันชั่ง.. พอรึไม่?”

           เซวียนหยวนอี้เฟยอุทานในใจว่าผิดท่าแล้ว? ทำไมนางถึงจะปล่อยเขาไว้ที่นี่ เมื่อครู่ตนพูดรึทำอะไรให้อีกฝ่ายขุ่นเคืองหรือ? คงต้องลองแก้ต่าง “หลิงหลานพวกเรามาด้วยกัน.. ย่อมต้องกลับพร้อมกัน”

           “ไม่พอหรือ? งั้นเอาไปสองพันชั่งขาดเลือกลงชื่อไว้ผู้ศิษย์จะช่วยจ่ายให้เอง ขอให้ท่านอาจารย์ใช้เวลาอย่างสำราญใจ… เป็นสิ่งที่ข้าใช้กตัญญูแล้วกันเจ้าค่ะ ลาก่อน” กล่าวจบนางก็ดึงชายเสื้อของหวังเซาไม่ฟังเขา ไม่แม้แต่จะหันไปมอง หันหลังทันทีพูดว่าไปกันได้แล้วก็คือไปเดี๋ยวนั้นเลยบางโต๊ะหันมาชมความครึกครื้น ตกใจที่บุรุษพาสตรีถึงสองคนมาชมการแสดงของเทพธิดา นี่คงมีการรถรางชนกันบ้างล่ะ

          บุรุษผมทองได้ยินเสียงซุบซิบรอบตัวพร้อมมองถุงเงินจำนวนไม่น้อยบนโต๊ะ นี่คือหมายถึงจะให้เขาอยู่เที่ยวหอโคมเขียว?? ทั้งที่ทราบว่าตน..มีใจให้เพียงนางน่ะหรือ? คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน ท่าทียังคงสุขุม ส่วนดรุณีชุดขาวกำลังจะก้าวออกไปแล้วก็ถูกเรียกไว้ ด้วยถ้อยคำเชิงตำหนิ

         “หลิงหลานมีเหตุผลสักหน่อย ข้าพาเจ้ามาเพื่อผ่อนคลายมิใช่หาความสำราญส่วนตน เด็กดีกลับมานั่งเถอะ… อย่าดื้อเลย”

          สตรีผมเงินหันกลับมาเผชิญหน้า นางเองก็ไม่ทราบว่าขุ่นเคืองที่ตรงไหน ที่ตนโดนเมินหรือว่าอย่างอื่น? รึเพราะอยากลองเชื่อคำพูด ลมปาก คำมั่นนั้นดูอีกครั้งและสุดท้าย.. ก็ผิดหวัง “ท่านเคยบอกกับข้าว่าปล่อยให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ใจ ให้ข้าเชื่อฟังท่าน… ตั้งแต่เหยียบกลับมาบนแผ่นดินฮั่นมีบ้างไหมสักครั้งที่ข้าไม่ทำตาม ไม่เคยปรึกษาท่านก่อนว่าจะทำสิ่งใด ยังไม่ดีพอหรือ?”

           “ไม่ใช่เช่นนั้น… ข้ายัง….” เซวียนหยวนอี้เฟยนึกทบทวนตาทีละขั้น ก็จริงอยุ่ว่านางเชื่อความคิดเห็นของเขาอย่างมากก็เก้าในสิบ ตลอดระยะเวลาเดินทางมาด้วยกันแม้แต่เคราะห์ร้ายปางตายที่เมืองจินเฉิง ก็ยังเอาตัวเข้ามารับกระบี่แทน… เขาบาดเจ็บได้รับยาและน้ำจากมือคู่นั้น “เจ้าสงบสติอารมณ์ลงก่อน… นี่คือสถานที่เช่นไร...อย่าดื้อน่า”

          “ดี… ใครกันพูดไว้ ‘ให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ใจ’ ข้าเห็นด้วยสองตา ได้ยินด้วยสองหูแล้วข้าดื้อด้าน? ต้องเรียบร้อยแค่ไหนถึงพอใจ คนเช่นข้าแต่ไหนแต่ไรก็ไม่เคยเชื่อฟังอยู่แล้ว  ถูกพวกท่านทั้งคู่ทำให้เป็นเช่นนี้ ท่านตามหายอดสตรีงามในใต้หล้าอยากเปลี่ยนข้าให้เป็นคนในอุดมคติหรือ? ได้.. คนอื่นอาจสามารถทำได้เพื่อให้ท่านพอใจและหนึ่งในนั้นไม่ใช่ข้า!! มันก็เท่านั้น… ไม่ใช่ข้า!!”

          กล่าวจบสตรีผมเงินคว้าข้อมือหวังเซา หันหลังกลับเพื่ออกจากห้องดถง ตอนนี้คนเริ่มไม่ชมการแสดงรึสนใจอาหารตรงหน้าอีกแล้ว เรื่องของชาวบ้านบันเทิงกว่าเยอะ นางก้าวเร็วมากจนหวังเซาแทบหัวทิ้มพื้นจะสลัดมือก็ไม่กล้า เซวียนหยวนอี้เฟยตามมาติดๆ ยังคว้าได้แค่ม่านผ้าคลุมหน้าขาดดังแคว่ก

           “นี่...ข้าไม่ได้ตั้งใจเจ้าอย่าไปเลย” เขาทำเรื่องใหญ่ไปแล้ว แต่หากต้องปิดปากแขกทุกคนเพื่อรักษาความลับคงจะยากเกินไป

           ผู้คนที่ยังนั่งอยู่ในโถงบ้างก็สูดปากไม่กล้าพูดอะไร เพราะตกตะลึงกับรูปโฉมของเสวี่ยหนี่ปรากฎให้สายตาคนรอบข้างได้เห็นอีกครั้ง ใบหน้านวลรูปไข่อ่อนหวานกว่าน้ำผึ้ง ดวงตาสีอำพันสุกใสใสดั่งลูกกวาง ริมฝีปากหยักอิ่มไร้การแต่งแต้มก็ชวนให้ผู้พบเห็นสงสารเอ็นดู  ทรวดทรงเอยหรือจะลัษณะยามขมวดคิ้วจัดได้ว่าเป็นโฉมงามอย่างหาเทียบได้ยากผู้หนึ่ง หลิงหลานหรุบเปลือกตาลงมองชิ้นส่วนของผ้าโปร่งในมือเขา เกิดอาการไม่แยแสขึ้นมา

         เห็นท่าทีเย็นชาราวกับน้ำแข็งฉาบลงแววตาเหมือนเมื่อห้าปีก่อน เขาเองรู้สึกโหวงอยุ่ในใจ กังวลว่านางจะคิดไม่ตกและเลือกเดินลงน้ำแบบคราวที่แล้วมา พยายามใช้ร่างบังสายตาคนพานางออกไปสนทนาที่สวน

        “หลานฟังข้าก่อนอย่าพึ่งเข้าใจผิด… ข้าไม่เคยพูด ยิ่งไม่เคยนำเจ้าเปรียบกับผู้อื่นเชื่อเถอะ” มือหน้าประคองไหล่กลมมนให้หันหน้าหาตน ใช้น้ำเสียงยืนยันหนักแน่นตอนนี้เงาสะท้อนนัยน์ตามีแต่เงาร่างสีขาว หากอีกฝ่ายเพียงหึงหวงก็แล้วไปเถิด ทำไมเขาถึงสังหรณ์ว่ามันมีมากกว่านั้น? บุรุษรุษผมทองพนานามประสานสายตากับนาง แล้วมอบรอยยิ้มงามให้ผ่อนปรนอย่างถึงที่สุด

         “พวกเราเดินทางติดต่อกันหลายวันหากเจ้าเหนื่อยแล้วไม่อยากชมการแสดง... พวกเราไปหาที่พักกันสักหน่อยดีไหม?”

          หลิงหลานเพียงเหลือบหางตาออกมาแล้ววางถุงเงินไว้บนโต๊ะดังตึง “อาจารย์...ข้ายังเชื่อท่านได้อยู่อีกหรือ? ตลอดเวลาที่ผ่านมาข้าดูโง่มากใช่ไหม? พวกท่านมันก็พอกันทั้งสองคนบุรุษไต้หวันก็เป็นแต่พูดว่าจะปกป้อง ปกป้องแบบนี้ก็นับด้วยรึ? ปกป้องประสาอะไรซ้ำข้าคนละมีด….ช่างไม่อายปากบ้างเลย” หลิงหลานขมวดคิ้วพูดต่อเขาด้วยแววตาเสียดแทง

          “อย่าให้ข้าสูญเงินเปล่า… จะกิน ดื่ม เที่ยวก็ตามสบายข้าขอตัวก่อน”

          มือหนาตกลงข้างลำตัวคล้ายว่าหนนี้ตนทำร้ายความรู้สึกของผู้ที่รักไปโดยไม่รุ้ตัว? แต่ตามธรรมชาติถึงสิ่งที่งดงามจะกระตุ้นเร้าเพศผู้ได้ก็จริง สุดท้าย...เขาไม่เคยลืมคนที่อยู่เคียงข้าง “ข้าไม่เคยคิดเช่นนั้น!! ไม่ชมแล้ว.. หากเจ้าไม่ชอบการร่ายรำเอาไว้พวกเราไปชมทิวทัศน์….”

          “แม่นางมู่ร่ายรำได้งดงามสมคำเล่าขาน ข้ามิได้ไม่ชอบกลับชื่นชมด้วยซ้ำ แค่นึกสงสัยอยุ่บางข้อ… หากอยากชมการแสดงมากกว่าสนทนากับข้า เราก็อย่าร่วมทางกันอีกเลย สองพันชั่ง.. ข้าให้ไปแล้วท่านก็ค้างเสียที่นี่เลยสิ ขาดเหลือก็ลงบัญชีซุ่ยเมิ่งเซียนหลินผู้ศิษย์ต้องสงเคราะห์ด้วยความกตัญญูอยู่แล้ว ข้ายังต้องไปส่งแม่นางหวังไม่รบกวนอาจารย์หรอก” หญิงสาวสะบัดหน้าจนปอยผมสีเงินสยายระย้าลง เมื่ออยู่ใต้แสงจันทร์แล้วระยิบระยับราวกับนางพราย พร้อมจะเดินจากไปได้ทุกเมื่อ

           "ข้าอยู่ลำพังได้.. ไม่ต้องอาศัยท่านมาเวทนาหรอก!!"

           เซวียนหยวนอี้เฟยรวบตัวนางเข้ามากอดแน่น ก่อนประทับจุมพิตลงมาหวังว่าสามารถทำให้นางสงบลง หลิงหานดิ้นรนให้พ้นการเกาะกุมนั้นยังมีความเกรงใจในฐานะศิษย์อาจารย์อยู้บ้าง มิคาดมือเขารั้งท้ายทอยไว้พยายามแทรกเรียวลิ้นเข้ามาให้ดื่มด่ำยิ่งขึ้น ‘ไม่ได้ดังใจก็ใช้กำลังบังคับ….ท่านมันปีศาจในคราบนักพรต!!’ นางสูดหายใจเข้ารวบรวมแรงเข่ากระทุ้งไปตรงเนื้องอกกลางหว่างขาเขา

           “อุค… นี่เจ้า..!!” บุรุษโดนโจมตีจุดนี้ไม่ว่าใครก็มีหน้าเขียวไปเสียทุกราย

           “อย่า-ทำ-เหมือน-ข้า-เป็น-สิ่ง-ของ!! ข้าไม่ใช่ทาสอีกต่อไปแล้ว” หลิงหลานผลักเขาออกคราวนี้ง่ายขึ้น เห็นตนเป็นอะไรนึกจะจับตงไหนก็จับวางที่ใดก็วาง เคยถามบ้างไหมว่านางรู้สึกอย่างไร รัก? ใส่ใจ? แล้วเอาความรู้สึกของนางไปไว้ที่ตรงไหนไม่ทราบ… ไม่ออกคำสั่งก็ใช้ฐานะอาจารย์มาให้นางทำตามที่เขาพูด ให้หันซ่ายรึขวาปฎิเสธไม่ได้สักทาง

            “พอแล้ว… พอกัทีบพวกท่านทั้งคู่จะต้องทรมานกันไปอีกกี่นานถึงจะพอ..อึก! พรวด!!” เมื่อได้รับความกระทบกระเทือนใจเลือดลมตีขึ้นอกกลิ่นคาวสนิมอบอวลเต็มปากก่อนจะสำลักโลหิตออกมากองหนึ่ง นางใช้แขนเสื้อเช็ดลวกๆ แต้มหยดสีแดงราวกับดอกเหมือยประทับอาภรณ์ขาวดุจหิมะ มืออีกข้างหนึ่งกุมหน้าอกไว้ เซถอยไปหลายก้าวเปล่งเสียงหัวเราะแต่ฟังแล้วราวกับภูตร่ำไห้
     
            “หึ...หึๆๆ ฮ่าๆๆ”

            “หลิงหลาน!! เจ้าสงบสติอารมณ์ก่อนอย่าให้เสียสุขภาพ.....เดี๋ยวก่อน!!” เซวียนหยวนอี้เฟยกำลังจะเข้าไปประคองกลับถูกปัดออก เนตรคุ่กลมยามนี้คล้ายเสิ่นหลิงเฮ่าผู้เย็นชาขึ้นไปทุกที ไม่ยอมให้อาจารยืเข้าใกล้รึแตะต้องตน นางกลับเข้าไปคว้าหวังเซาแล้วโคจรลมปราณใช้วิชาตัวเบากระโดดไม่กี่ครั้ง ก็กระโจนข้ามกำแพงออกไปไกลลับตา

              “ข้ายังไม่อยากเห็นหน้าท่าน…อย่าตามมา” นี่คือคำทิ้งท้ายให้ไว้กับบุรุษผมทองที่ยืนเดียวดายอยู่กลางสวน

เงินค่าอาหาร + ให้เซวียนหยวนอี้เฟยเที่ยว 1000 ชั่ง
ทปนางรำมู่ซีหลิว 1000 ชั่ง





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ มู่ ซีหลิว { เทพธิดาแปดทิศ } เพิ่มขึ้น 15 โพสต์ 2019-3-21 22:05
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ มู่ ซีหลิว { เทพธิดาแปดทิศ } เพิ่มขึ้น 15 โพสต์ 2019-3-21 22:05
คุณได้รับ +55 คุณธรรม +55 ความโหด โพสต์ 2019-3-21 21:33

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง -88 ความหิว -96 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -88 -96 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หน้ากากยักษ์ทอง
รูปปั้นไท่ซ่างเหล่าจวิน
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
จื่อซิงหม่า
ชุดมารจื่อเซ่อ
ธนูเทรย์แมร์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x305
x570
x55
x330
x1
x3
x1
x1
x1
x5
x17
x17
x27
x1
x1
x1
x31
x3
x54
x42
x41
x1890
x70
x43
x188
x1
x3
x2
x4
x53
x1
x15
x2
x49
x289
x1
x1
x27
x2
x2
x2
x1
x1
x10
x160
x270
x30
x20
x3
x6
x89
x3
x4
x3
x62
x474
x6
x11
x6
x20
x15
x45
x3
x2
x3
x3
x3
x60
x26
x2
x1
x3
x1
x2
x3
x1
x96
x2
x1
x70
x14
x40
x6
x1
x5
x7
x3
x310
x300
x100
x120
x125
x160
x161
x24
x32
x98
x125
x610
x240
x6
x120
x1
x8
x5
x15
x1657
x9999
x7
x1600
x8
x129
x11
x590
x1960
x600
x420
x2000
x41
x41
x26
x966
x770
x2005
x100
x21
x1800
x9
x1200
x1700
x903
x27
x41
x15
x100
x9
x18
x1762
x178
x2025
x1200
x320
x2199
x2
x7900
x363
x96
x102
x9
x70
x147
x3276
x129
x237
x382
x2752
x2139
x1670
x10
x504
x1484
x9
x2
x27
x5310
x2574
x12
x62
x7335
x53
x9999
x1806
x50
x3
x192
x15
x1043
x1
x1
x2885
x2
x1
x2525
x14
x35
x30
x681
x470
x30
x155
x386
x53
x6
x1180
x1404
x8409
x967
x200
x590
x200
x57
x49
x2365
x1
x1850
x2919
x6223
x628
x273
x7815
x9999
x556
x51
x69
x4518
x26
x15
x71
x179
x1000
x11
x3903
x2935
x1581
x2439
x9999
x2466
x3100
x2316
x1810
x2580
x105
x9999
x485
x1103
x129
x30
x8736
x2289
x3846
x1966
x149
x2817
x4400
x4041
x1805
x3743
x1778
x524
x2265
x518
x240
x1298
x337
x3
x24
x10
x1500
x78
x50
x5310
x890
x1
x826
x9999
x2651
x2
x35
x2139
x3651
x7097
x711
x6689
x4470
x507
x922
x1809
x680
x10
x1118
x2725
x2940
x740
x97
x3
x19
x25
x25
x32
x9
x6048
x9448
x2307
x9999
x199
x24
x9999
x20
x5805
x23
x8
x1438
x257
x25
x9
x98
x31
x8
x845
x3705
x8
x30
x207
x932
x86
x2504
x2093
x127
x18
x1412
x2378
x2255
x3
x284
x3676
x2540
x7884
x514
x397
x3972
x5651
x9999
x10
x2272
x2447
x5805
x7800
x3380
x1407
x26
x3330
x944
x70
x328
x142
x2816
x2118
x9999
x41
x4401
x9999
x9999
x9999
x3180
x1943
x111
x3000
x8
x3696
x39
x3223
x4099
x757
x1
x757
x1614
x571
x1221
x5329
x2278
x5050
x5004
x9999
x5860
x9999
x3109
x2267
x2034
x3256
x4264
x2402
x558
x61
x1
x25
x1989
x4774
x713
x1
x4677
x6857
x68
x9999
x676
x1418
x1033
x6504
x104
x3493
x875
x451
x103
x925
x277
x8
x182
x26
x9999
x1123
x2070
x3598
x195
x664
x454
x104
x1201
x1342
x9999
x3590
x1550
x1230
x889
x225
x9999
x1722
x9999
x129
x713
x2427
x2

1327

กระทู้

4805

โพสต์

76หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19471730
เงินตำลึง
191955
ชื่อเสียง
323676
ความหิว
1741

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษามิดการ์ด

คุณธรรม
33539
ความชั่ว
8919
ความโหด
64378
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

ซ่างกวน ฝูมี่

" ที่ต้องมีคือสติ "
pet
โพสต์ 2019-5-25 23:27:46 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-5-25 23:30

♦ เรื่องราวที่ห้า : ขุนเขาลิงดุ ♦
บททดสอบหมาพ่อสื่อ
1195
สาว สาว สาว
          หลิงหลานยืนอยู่หน้าหอสูง… ไม่คิดเลยว่าผู้มีพระคุณจะอยากมาที่นี่
          ต้าเสวี่ยชี้ชัดว่าต้องการเช่นนั้น แม้อีกฝ่ายจะสงสัยแต่ก็หาได้ขัดข้อง
          “ตอบแทนคุณข้าก็คือสิ่งนี้ เปิดห้องรับรองส่วนตัวของเทพธิดาแปดทิศ ทานอาหารเลิศรสและชมการแสดงของดาวเด่น ทั้งยังต้องการสนทนากับนางอีกด้วย..ฟังว่ามู่ซีหลิวคล่องทั้งศาสตร์และศิลป์เรื่องนี้ติดค้างในใจข้ามาห้าปีแล้ว”

          “ทราบแล้วในเมื่อเป็นความต้องการของพี่สาว… ก็ก้าวเข้าไปได้เลย” บอกแล้วว่าคนทางนี้ไม่ขัดข้อง

           เถ้าแก่สาวหมุนนิ้วไปมาบนกระเป๋าหนัง หลังจากทำกาค้าเปิดกิจการมานางไม่เคยขาดแคลนเรื่องเงินก็จริง นั่นเป็นเพราะสมุดบัญชียอดกวีนามเสิ่นหลิงเฮ่า พอให้ใช้สุขสบายไปทั้งชาติไม่หมดสิ้น ‘หลิงเฮ่านางช่วยชีวิตข้าเท่ากับช่วยเหลือเจ้า กับอัฐแค่ไม่กี่พันชั่ง...เชื่อว่าเจ้าจะเห็นด้วยกับสิ่งนี้’

              สำหรับลัทธิให้ความสำคัญชีวิตมาก่อนทุกอย่าง เงินทองนั้นของนอกกายอยุ่แล้ว

              โฮ่วชื่อกับสิงโตทองคำถูกกันไว้ด้านนอก มีเพียงดรุณีสองคนในมุมมององศาที่แตกต่าง หนึ่งเดียงสาอ่อนเยาว์อีหนึ่งดูรุ่มร้อนยวนเย้าดุจไฟ แค่ทั้งสองก้าวเข้ามาก็ทำให้ทั้งห้องโถงสว่างไปด้วยพลังประหลาดอย่างหนึ่ง ที่เรียกว่าโฉมสคราญล้วนแตกต่าง เถ้าแก่ประจำหอเซียงถงหูไวและตาไวก้าวเข้ามารับรองด้วยดี

               “ฟังจากเด็กๆ ว่าแม่นางทั้งสองต้องการเปิดห้องพิเศษและชมการแสดงของเทพธิดาเรา ค่าห้องรวมอาหารหนึ่งพันชั่งเจ้าค่ะ… ส่วนสนทนาส่วนตัวกับแม่นางมู่ หนึ่งชั่วยามห้าพันชั่ง”

                คนที่ได้ยินในห้องโถงล้วนลูบอกกับราคากระเป๋าฉีกนั่น ดังที่ว่าเชี่ยนเสวี่ยเหลือบสายตาไปยังเสี่ยวเสวี่ยน้อย..ผู้ที่นางเก็บตกมาจากใต้ผา ‘ถึงตาเจ้าออกมาจัดการแล้ว มีทองให้ตกรึไม่เร็วเข้าอย่าลีลาชักช้า’

                 หลิงหลานยังคงอมยิ้มกลิ่นอายเทพโชคลาภบางอย่างลอยมาโปรดเถ้าแก่ คล้ายจดจำได้ว่าแขกท่านนี้เคยมาเยือนแล้วหนหนึ่ง ดรุณีผู้ไม่ขาดแคลนทรัพย์นำหีบออกมาวาง “รวมสองรายการเบ็ดเสร็จหกพันชั่งเชิญนับ.. ขาดตกก็กล่าวแก่ข้ามิต้องไปขัดความสำราญของพี่สาว”

                แม่เล้าตาลุกวาวรีบสั่งเด็กๆ มารับรองแขกพิเศษกระเป๋าหนา “อุ๊ยแหม... เชิญเจ้าค่ะ หอเซียงถงขอต้อนรับๆ”

                เมื่อก้าวขึ้นไปยังห้องรับรองพิเศษ หลิงหลานใช้เวลาในการจดจำรายละเอียดปลีกย่อย ยังรู้สึกว่าไม่เท่าห้องชั้นบนของหอทิงหลินในระดับราคาเท่ากัน นางลงทุนมากโขทั้งผนังใบชาและมุกแก้วจินดาฝังกำแพง ส่วนที่นี้เพียงผ้าต่วนและพรมปักจากซีอวี้.. กลิ่นเครื่องหอมรื่นใจดีอยู่หรอก ส่วนเครื่องเรือนหาได้ใช้ไม้หนานมู่ล้ำค่าอย่างซุ่ยเมิ่งเซียนหลินเหลา ดรุณีน้อยเหลือบมองต้าเสวี่ย สตรีชุดแดงคล้ายตกอยู่ในห้วงฝันเมื่อบรรดาอาหารจานหลักจานรอง ‘ชั้นเลิศ’ คุ้มค่าเงินในด้านหน้าตา ส่วนรสชาติคือเลิศรสในชั้นมาตราฐานยกมา

               เมื่อเหล่าเด็กรับใช้ออกไปจนหมดแล้ว หลิงหลานกวาดจานเป็ดราสซอสจนเกลี้ยงเกลา ไม่กล่าวอันใด เป็นต้าเสวี่ยเอ่ยชมว่าเลิศรส ท้ายสุดพายุความหิวผ่านไปหนึ่งเค่อ.. เถ้าแก่เหลาดังแห่งจิงโจวเหนืออดพูดไม่ได้ “พี่สาว.. ฟังดนตรีชมการแสดงที่หอนี้ยังพอว่า แต่ถ้าแสวงหาสิ่งที่เรียกว่า ‘อาหารโอชา’ ไปเยือนเจียงหลิงเข้าซุ่ยเมิ่งเซียนหลินเหลาสักหน เปิดโลกทัศน์ให้ลิ้นท่านสักหน่อย”

               “ดูสารรูปชาวยุทธ์เช่นข้าคิดว่าเงินทองหาง่ายนักรึ?” นานๆ ทีจะได้กินดื่มอาหารชั้นเลิศ ต้าเสวี่ยปรนเปรอตนเองอยู่ยังไม่ว่างตอบ

              หลิงหลานทราบว่าอีกฝ่ายจะกล่าวเช่นนี้นำความแจ้งอีกรอบ “ไปถึงที่นั่นกล่าวว่าเถ้าแก่เสวี่ยหนี่ให้มาเอาผลท้อ.. พวกเขาจะเข้าใจเองท่านไม่ต้องจ่ายสักอัฐเดียว!!” ลูกท้อเป็นสัญลักษณ์ของความกตัญญู นางให้รหัสนี้ไว้กรณีเจอมิตรสหายหรือใครที่อยากตอบแทนบุญคุณ ฝ่ายคนชุดแดงลอบจำไว้ในใจเรื่องของกินแถมยังฟรีแบบนี้ลาภลอยชัดๆ

              ผ่านไปครึ่งเค่อเทพธิดาแปดทิศแม่นางมู่ซีหลิวก็มาถึง เมื่อพบว่าผู้เปิดห้องคืออดีตผู้ช่วยเหลือตนตามกาผ้าเช็ดหน้าแสนรัก ก็คลี่รอยยิ้มยินดี “แม่นางหลิงพบกันอีกแล้ว ไม่คาดคราวนี้ท่านเป็นแขก...ซีหลิวขอต้อนรับเจ้าค่ะ”

             “มิเชิง.. หนนี้เพราะผู้มีพระคุณได้ยินกิติศัพท์แล้วอยากพบแม่นางมู่สักครั้ง ข้าจึงถือโอกาสมาเยี่ยมเยียนท่านด้วย” หลิงหลานวางตะเกียบลง เข้าสนทนาโอภาปราศัย โดยไม่ลืมแนะนำต้าเสวี่ยให้อีกฝ่าย "ผ่านไปหลายเดือนยังกังวลว่าแม่นางสบายดี? เจ้าคนพาลคงมิได้มาตามตอแยแล้ว ดีจริงๆ"

             “อืม… คิดไม่ผิดพาเจ้ามาด้วยที่แท้รู้จักดาวเด่นของที่นี่ เทพธิดามู่งดงามสมคำร่ำลือๆ” ต้าเสวี่ยมองเอวอรชรคอดกิ่ว คิ้วใบหลิวดวงตาผลซิ่งดำ จมูกนิดหน่อยรับปลายคางมนเป็นโฉมพธูที่พอให้สามีคนข้างบ้านอกแตกตายจริงๆ

              มู่ซีหลิวทราบความหนักเบาของเรื่อง ย่อมรับรองอย่างเต็มที่ เข้ามาร่วมรินสุราสนทนา เมื่อได้จังหวะก็เริ่มหยิบผีผาขึ้นมาบรรเลงขับร้อง สุ้มเสียงดุจสวรรค์สร้างผ้าแพรบางในคืนนี้พลิ้วไหวอ้อยอิ่งเป็นพิเศษ เชี่ยนเสวี่ยพบผู้รุ้ใจยอดหญิงทั้งศาสตร์ศิลป์ สนทนาหลายจอกสุราอิ่มเอมใจ

เฝ้ามองขอบฟ้าอำลาตะวัน
ภาพลวงตานั้นไม่เคย ห่างหาย
อดีตพ้นไป ยากหักความทุกข์ระทม
ทอดถอนใจ ยามคิดถึงเมื่อครั้งมี “เรา”

                 เมื่อสรวงสวรรค์ดุจความฝันบรรเลงครบหนึ่งชั่วยาม ก่อนมู่ซีหลิวขอตัวอำลาหลิงหลานได้นำไป๋กั่วนมสดออกมามอบให้อีกฝ่าย “ขับร้องติดต่อกันนานคงจะคอแห้งแย่แล้ว เก็บไว้ทานบำรุงเส้นเสียงเถิดนะ”

               “ขอบคุณแม่นางหลิง.. เช่นนั้นหากมีเวลาว่างอย่าลืมมาเยี่ยมเยียนกันอีกบ้าง เล่าเรื่องราวการเดินทางให้ซีหลิวได้ฟัง มิต้องเป็นแขกก็ได้เจ้าค่ะ”

               เมื่อโฉมสคราญจากไปแล้วเหลือสองอนงค์งามที่รั้งรออยุ่ ต้าเสวี่ยฮัมเพลงในลำคอเป็นทำนองอย่างอารมณ์ดี จังหวะนั้นเองหลิงหลานเห็นว่าอากาศเริ่มเย็นลงนำผ้าขนแก่นุ่มนิ่มออกมาคลุมให้อีกฝ่าย “สตรีเช่นพวกเราแม้ฝึกยุทธ์ก็ยังต้องการคนดูแลเอาใจใส่ พี่สาวผืนนี้ข้าให้ท่าน… เดินทางลำพังจะได้ไม่เหน็บหนาว”

              "ขอบใจนะเจ้าเป็นคนดีมาก ข้าจะจำไว้เสี่ยวเสวี่ยน้อย" ไม่เคยมีใครถามว่าตนเคยเหน็บหนาวรึไม่ ถ้อยคำเรียบง่ายแต่แฝงกระแสห่วงใยนานแล้วที่เชี่ยนเสี่ยวหาได้สัมผัส นางเดินทางลำพังมายาวนานเหลือเกิน สองตาประสานคิดแต่ว่าเจ้าตัวเล็กเบื้องหน้าดูเปราะบางเหลือเกิน...หวังว่าหนหน้าพบกันจะไม่ลอยคว้างลงจากผาอีกนะ "เอาล่ะนี่ก็หมดเวลาแล้ว ข้าขอตัวก่อน หากมีวาสนาค่อยพบพาน...ระวังตัวด้วยล่ะ"

              “ส่วนนี่เป็นสินน้ำใจเล็กน้อยเผื่อวันข้างหน้าอยากทานอาหารรึชมการแสดง แล้วข้าไม่ได้อยู่ใกล้ๆ พี่สาวเดินทางปลอดภัยนะเจ้าคะ…” หลิงหลานนำหีบเงินชั่งออกมาหลายพันอยู่ ไม่ได้เสียดายอะไรเมื่อเป็นการตอบแทนบุญคุณ ทั้งแววตาอีกฝ่ายดูเดียวดายถึงเพียงนี้ นานๆ ทีจะมีประกายของความเริงรมย์ ทั้งสองอำลากันโดยที่หลิงหลานส่งยิ้มโบกมืออยู่ไม่ไกล

ให้ผ้าขนแกะ เชี่ยนเสวี่ย
ให้แปะก๊วยนมสด มู่ซีหลิว
ค่าห้อง+พบเทพธิดา 6000 ชั่ง
ให้เชี่ยนเสี่ยวใช้ส่วนตัว 4000 ชั่ง   
ส่งเป็นหีบหมื่นชั่ง
@Admin    


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ มู่ ซีหลิว { เทพธิดาแปดทิศ } เพิ่มขึ้น 7 โพสต์ 2019-5-26 04:22
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ เชี่ยนเสวี่ย เพิ่มขึ้น 25 โพสต์ 2019-5-26 04:20
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ เชี่ยนเสวี่ย เพิ่มขึ้น 35 โพสต์ 2019-5-26 04:19
คุณได้รับ +35 คุณธรรม โพสต์ 2019-5-26 04:19
คุณได้รับ +45 คุณธรรม +20 ความชั่ว +20 ความโหด โพสต์ 2019-5-26 04:18

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +555 ความหิว -36 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 555 -36 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หน้ากากยักษ์ทอง
รูปปั้นไท่ซ่างเหล่าจวิน
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
จื่อซิงหม่า
ชุดมารจื่อเซ่อ
ธนูเทรย์แมร์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x305
x570
x55
x330
x1
x3
x1
x1
x1
x5
x17
x17
x27
x1
x1
x1
x31
x3
x54
x42
x41
x1890
x70
x43
x188
x1
x3
x2
x4
x53
x1
x15
x2
x49
x289
x1
x1
x27
x2
x2
x2
x1
x1
x10
x160
x270
x30
x20
x3
x6
x89
x3
x4
x3
x62
x474
x6
x11
x6