{ เมืองฉางอัน } จตุรัสกลางเมือง | ลานฉางเล่อ

  [คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 2020-1-25 22:25:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2020-1-29 21:12


งานส่งกระดาษดุจขาดใจตาย
1809
{ เข้าร่วมงานเทศกาลโฮ่วซุ่ย }
รอวันครอบครัวได้พร้อมหน้า

           ภายในรถม้ากลิ่นของยาสมุนไพรฉุนจนแสบจมูก เสียงสะอื้นเบาๆ ของหญิงสาวถูกเสียงประทัดและการละเล่นรอบๆ ท้องถนนนครหลวงกลบไปจนหมด จางเหยียนลู่ที่บาดเจ็บหนักไม่สามารถห้ามนางได้เมื่อฮูหยินยืนกรานจะช่วยรักษาเขาและถ่ายทอดลมปราณเข้าสู่ร่าง เร่งการฟื้นฟูให้เพื่อที่ว่าวันพรุ่งนี้ถูกเนรเทศไปชายแดน จะได้ไม่เหลือโรคร้ายซึมลึกให้เป็นปัญหาสุขภาพ

           นางยังตั้งครรภ์อยู่แท้ๆ กลับต้องมาฝืนเสี่ยงเบื่อช่วยรักษาเขา หัวใจอดีตจอมมารอ่อนยวบลง ยกมือตั้งสองขึ้นประคองใบหน้าหวานเข้ามาแตะหน้าผากชนกัน “ลำบากเจ้าแล้วหลานเอ๋อร์.. พอเถิด เพียงเท่านี้ทั้งชาติข้าก็ไม่อาจตอบแทนน้ำใจเจ้าได้หมดสิ้น”

            “หากท่านกล้าตาย.. หรือเป็นอะไรระหว่างไปรับโทษล่ะก็!! ข้าสัญญาจะเขียนสานส์เลือดแล้วเผาไปให้จ้าวสวรรค์ตำหนิท่าน!!” ร่างเน่งน้อยซีดเซียวลงหลังโคจรลมปราณถ่ายทอดพลังรักษาอย่างต่อเนื่อง นางจำต้องหยุดในระยะที่ปลอดภัยมิเช่นนั้นหากกระทบถึงลูกในครรภ์คงมิใช่เรื่องที่ดี “ข้าไม่ให้อภัยท่านง่ายๆ หรอก!! จำไว้นะว่าเป็นท่านหลอกข้า ทำให้ลูกต้องเดือดร้อน ข้าจะโทษท่านไปจนกว่าการลงทัณฑ์นี้จบลง เข้าใจไหม!! ถึงจะยากลำบากแค่ไหนก็ห้ามรีบตายหนีเด็ดขาด ตาเฒ่าปีศาจ อยู่มาจนอายุปูนนี้ยังไหวทำไมจะทนต่ออีกสักร้อยปีไม่ได้!!”

            “ได้ ข้ารับปากจะดูแลตนเองให้ดี เพราะแบบนั้น หลานเอ๋อร์.. เจ้ากับลูกต้องใช้ชีวิตอย่างมีความสุขเข้าใจรึไม่” เพราะบาดแผลสาหัสไปทั้งตัวจึงไม่สามารถรวบนางเข้ามากอดอย่างที่ใจปรารถนาได้ เห็นนางตัวสั่นสะท้านถึงเพียงนั้นเพราะอดกลั้นแรงสะอื้นจึงเข้าจุมพิตเจือวี่แววของการร่ำรา..จากกันหนนี้เมื่อไรจะได้พบหน้าหรือจะเป็นคนละฟากของฝั่งแม่น้ำเหลือง

           ‘หลานเอ๋อร์.. หากท้ายสุดเป็นข้าต้องล่วงหน้าไปก่อนเจ้า ก็จะขอรออยู่ที่สะพานไน่เหอ ถึงตอนนั้นเจ้าจะตำหนิ จะต่อว่าอย่างไรข้ายินดียอมรับไว้ทั้งหมด’ หวังเพียงได้จดจารชื่อไว้ข้างอีกฝ่ายบนหินสามภพ เมื่อผ่านพ้นวามเป็นตายในชาติภพใหม่ได้ผูกวาสนากันอีกหน

            ระหว่างนี้เองที่คล้ายหลิงหลานจะได้ยินเสียงของน้องสาวจื่อหลัวนอกตัวรถ จึงสั่งให้สารถีหยุดก่อนและลงไปดูด้านล่าง นางจากไปไม่นานหิ้วเอาผลส้มผีผามาหนึ่งตะกร้า ห่อเมล็ดแตงคั่วใบชาอีกสามห่อใหญ่ ยังมีสุราเก็กฮวยอาศํยผู้น้องแบกจนหอบตัวโยนหลายร้อยไห ตั้งใจว่าอย่างไรวันนี้คืนข้ามปีต้องเลี้ยงคนในจวนซือหม่าขับไล่บรรยากาศเศร้าสลดออกไป ‘เหยียนหลานใกล้ออกเดินทางแล้ว ข้าจะไม่ปล่อยให้เขาจดจำเพียงใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาของทุกคนหรอก!!’

           “พี่เขย.. พี่สาวให้ข้าเอาสิ่งนี้มาให้ท่าน บอกว่าท่านค่อยๆ กัดกินไปพลางๆ ก่อน  ท่านดื่มแต่ยาคงจะเฝื่อนคอ อ่ะนี่ข้าช่วยถือนะจะได้กัดง่ายๆ”

          กระรอกน้อยจวนซือหม่าขึ้นมาด้านในรถม้าพร้อมภาพอาชาวาดจากน้ำตาลเคี่ยว สิ่งนี้พึ่งเข้ามาแพร่หลายในฉางอันราคาจึงสูงอยู่มากแต่เจี่ยเจียกลับไม่ลังเลตัดใจซ์้อหนึ่งภาพสิบชั่ง เพื่อขนมหวานกรุบกรอบมาให้บุรุษตัวโตได้ทาน จื่อหลัวต่อเมื่อเห็นสายตาเจือคำถามก็รีบอมยิ้มตอบ “พี่สาวไปซื้ออาหารทานง่ายๆ ให้ท่านอยู่อีกเดี๋ยวก็คงกลับมาเจ้าค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงด้านล่างมีทหารคอยดูแลความปลอดภัย นางสวมชุดเวิงจู่ไม่มีใครกล้าทำอะไรแน่”

          “...ขอบใจน้องจื่อหลัว หลานเอ๋อร์จากนี้คงต้องขอฝากให้เจ้าช่วยเป็นธุระเอาใจใส่นางแทนข้าแล้ว”

           จางเหยียนลู่ตลอดชีวิตอาจพบเจอแต่ผู้ประจบเอาใจเขาจึงนำของกำนัลมามอบให้ ทว่ากับคนที่ห่วงใยเอาใจใส่เขาจากใจจริงนั้นแทบไม่เคยปรากฎอยู่ ขณะกัดภาพน้ำตาลอย่างตื้นตันใจ หยาดน้ำตาหนึ่งหยดกลับใหลลงมาจากใบหน้าเรียบเฉยเย็นชา ‘มีเพียงสวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าข้าอยากอยู่เคียงข้างคอยปกป้องเจ้ากับลูกมากแค่ไหน หลานเอ๋อร์!! จากนี้ไปต้องใช้ชีวิตให้ดี อย่าห่วงข้า ผลกรรมทั้งหมดข้าคนนี้สมควรได้รับมันแล้ว’

            หลิงหลานเดินชมเทศกาลได้ไม่มากนักจิตใจร้อนรนยากจะสงบ มีข้าวสารแจกจ่ายจากทางการก็ให้คนไปรับมาส่งที่จวนเสริมศิริมงคล นางรอเท้าหงส์เริงมุกที่ร้านดังเสร็จแล้วก็กลับเข้าไปในรถม้า เปิดม่านแง้มให้คนด้านในได้สัมผัสเสียงความคึกคักของบรรยากาศคืนข้ามปี ป้อนอาหารอีกฝ่ายไปก็บ่นไปว่าเขาต้องนำสิ่งไหนติดตัวไปด้วย นางจะให้เหยี่ยวหนึ่งตัวเพื่อส่งสาน์สหากันจากชายแดน พลางหยิบพิณขึ้นมาบรรเลงคลอไปตามที่ได้ยินนักขับร้องในงานแสดง แสงโคมไฟหลากสีสันพร่างพราวส่องกระทบกับหยาดน้ำตาที่คลอเคล้า แม้กระทั่งรอยยิ้มอันอับจนหนทางของคนตรงหน้านางยังรู้สึกว่าห่างไกลจนพร่าเลือน

           เมื่อรถม้าจากวังหลวงแล่นถึงจวนซือหม่าทั้งสองประคองกันเข้าสู่ห้องโถง แจ้งเรื่องราวเล่าต้นสายปลายเหตุทั้งหมดต่อบิดามารดา.. จั๋วเหวินจวินสะทกสะท้อนใจกับเรื่องราวในอดีตของท่านเขย ด้านซือหม่าเซียงหรูแม้โกรธจัดเรื่องที่ประมุขพรรคมารมาหลอกแต่งงานกับลูกสาวตน แต่ก็จนใจที่ท้ายสุดเขาเลือกกลับตัวเพื่อลูกเมียจนตกอยู่ในสภาพคนก็ไม่ใช่ผีก็ไม่เชิง ประมุขของตระกูลซือหม่าทอดถอนใจว่าชีวิตคนไม่เที่ยงแท้จากนั้นประกาศว่า

           “เอาล่ะ… ในเมื่อปีเก่ากำลังจะผ่านพ้นไป เคราะห์กรรมหายนะร้อยพันเรื่องรา้ย ทิ้งมันไว้กับอดีตพวกเราต้องก้าวไปข้างหน้าอย่างมีสติและไม่ประมาท จื่อหลัวเริ่มเติบใหญ่ก็ถึงคราวหาคู่ครองหากนางไม่รีบก็ให้ฮูหยินเป็นคนตัดสินใจ หลานเอ๋อร์ลูกบัดนี้เป็นเวิงจู่อนาคตข้างหน้าสูงส่งหรือหล่นร่วงยากคาดเดา อย่าได้ลืมรากเหง้าอย่าได้ก้าวถอยหลัง.. เรื่องของท่านเขยเราพ่อตาและคนในตระกูลจะไม่พูดถึงอีก จนกว่าเจ้าจะสามารถลบล้างมลทินไม่อนุญาตให้กลับมาเหยียบจวนแห่งนี้แม้ครึ่งเท้า คือสิ่งที่เราสามารถทำได้”

            “ท่านพ่อ…” หลิงหลานกุมมือสามีตนแน่น ส่งน้ำเสียงวิงวอนขอ “อย่างน้อยก็จนกว่าฝ่าบาทจะส่งคนมารับเถิดเจ้าค่ะ วันนี้เทศกาลนานๆ ทีครอบครัวเราจะได้อยู่กันอย่างพร้อมหน้า มิสู้มาสร้างความทรงจำที่ดีเก็บไว้รำลึกถึง ดูสิเจ้าคะลูกซื้อสุราเก็กฮวยมามากเทียวให้แจกจ่ายบ่าวไพร่ ทุกคนได้ดื่มฉลองอบอุ่นร่างกาย”

           “ดีๆ หลานเอ๋อร์เจ้าช่างรู้ความนัก ครอบครัวเราไม่ได้ทานข้าวพร้อมหน้าเป็นปีแล้วดูสิแม่เตรียมไก่ดำตุ๋นไว้บำรุงเจ้ากับหลานน้อยด้วยนะ” จั๋วเหวินจวนศอกเข้าบั้นเอวสามีเพื่อกระตุ้นสติ ทั้งสองกระแอมจนโล่งคอจากนั้นจื่อหลัว ไฉเมี่ยน และเคเลกอร์มก็เข้ามาร่วมฉลองดื่มกินกันอย่างพร้อมหน้า บรรยากาศอบอุ่นช่วยกันคีบข้าวปลาอาหารทานเกี๊ยวมงคล พวกเขารับลมที่ระเบียงเพราะความอิ่มแปล้ หลิงหลานห่อตัวนางกับเหยียนลู่ด้วยผ้าขนสัตว์ผืนเดียวกัน จนเมื่อเสียงเคาะบอกโมงยามวันใหม่และดอกไม้ไฟถูกจุดจนสว่าง เพื่อความเป็นสิริมงคลหญ้าสาวยังได้แจกจ่ายอังเปาขวัญถุงให้ทุกคนในจวน

พิณ + เท้าหงส์เริงมุก + ชุด จางเหยียนลู่
หวานแปดเซียน + หญ้า + รูปปั้น จื่อหลัว
ซุปหมาดำ เคเลกอร์ม
เหล้าเก็กฮวยให้คนในจวนซือหม่า 100 ไห
แจกอังเปาปีใหม่ให้คนในจวนซือหม่า 2000 ชั่ง

@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +15 คุณธรรม โพสต์ 2020-1-29 22:32
คุณได้รับ +50 คุณธรรม --30 ความชั่ว +3 ความโหด โพสต์ 2020-1-29 22:31
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ จั๋ว เหวินจวิน เพิ่มขึ้น 14 โพสต์ 2020-1-29 22:31
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ซือหม่า เซียงหรู เพิ่มขึ้น 8 โพสต์ 2020-1-29 22:31
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ เอลฟ์: เคเลกอร์ม โนลดอร์ เพิ่มขึ้น 15 โพสต์ 2020-1-29 22:30

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +27 ดีนาเรียส +700 +410 ความหิว -36 แต้มวาสนา +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 27 + 700 + 410 -36 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ผ้าคลุมฉางซีตี้เฟย
ปลอกแขนเฟย์อี๋
ตำราซิ่งอี้ว์
หมวกเกราะรามอนดา
ไป๋ชิงหงหม่า
หน้ากากอาร์มอร์
คัมภีร์สังคีต
แส้อิงจื่อม่าน
รองเท้าตานชูฮว่า
รูปปั้นเทพีวีนัส
ผีผานาคา
กำไลเทพีไอซิส
น้ำมันหอมชาวไอจี๋
อู้ม่านเทียนหนี่ว์
ตัวเบาขั้นสูง
คลุมวารีขั้นสูง(*)
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x6
x150
x1
x120
x720
x100
x90
x270
x120
x60
x240
x155
x15
x300
x140
x240
x5
x10
x30
x5
x570
x49
x5
x58
x10
x50
x50
x232
x1970
x149
x123
x1
x22
x28
x52
x34
x154
x63
x1
x2
x60
x26
x590
x1
x66
x79
x979
x180
x431
x103
x113
x334
x166
x56
x63
x248
x180
x18
x82
x39
x431
x52
x337
x121
x248
x117
x7240
x1769
x4
x5
x4
x6
x20
x16
x44
x6
x12
x16
x11
x12
x170
x1949
x84
x27
x8
x20
x9
x302
x8
x11
x34
x12
x32
x2
x76
x150
x615
x45
x6
x56
x29
x64
x2199
x46
x49
x14
x8
x16
x68
x56
x35
x253
x129
x141
x38
x41
x2250
x298
x4
x10
x49
x10
x15
x2060
x1
x676
x75
x2
x2
x5
x2
x4
x4
x2
x3
x2
x1
x7
x1
x5
x6
x4
x5
x1
x4
x4
x4
x5
x8
x9
x5
x220
x5
x2
x520
x6
x1
x81
x341
x606
x63
x508
x3
x3
x143
x1
x19
x372
x533
x2
x48
x31
x11
x20
x403
x1
x15
x12
x1
x1
x2
x2
x2
x10
x1
x19
x3643
x1243
x35
x50
x27
x54
x91
x28
x4
x3
x508
x942
x29
x21
x20
x185
x203
x2
x11
x11
x20
x5
x660
x47
x18
x8
x9
x2
x2
x33
x2
x718
x57
x1
x82
x14
x91
x16
x32
x8
x310
x1550
x566
x690
x1575
x637
x7260
x39
x154
x503
x1025
x2010
x555
x37
x140
x3
x81
x9
x123
x3153
x9999
x19
x3400
x22
x21
x790
x2960
x1200
x870
x2800
x22
x69
x48
x1430
x1370
x2609
x250
x34
x2320
x24
x1440
x3300
x2103
x37
x61
x18
x106
x12
x39
x2523
x2423
x2456
x383
x2699
x2
x9999
x644
x128
x149
x13
x111
x229
x5493
x232
x510
x672
x2926
x2939
x1670
x14
x701
x1843
x13
x37
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2020-1-25 23:22:50



{ พ่อค้า: ต่ง ชู }

** ซื้อของได้ตั้งแต่เวลานี้จนถึง 13.00 วันที่ 26/1/2020 **



เห็ดหอม ชุดละ 100 อัน
มูลค่า: 70 ชั่ง


เม็ดเก๋ากี้ ชุดละ 100 อัน
มูลค่า: 490 ชั่ง


ผักชี ชุดละ 100 อัน
มูลค่า: 70 ชั่ง


เห็ดเยื่อไผ่ ชุดละ 100 อัน
มูลค่า: 350 ชั่ง


พริก ชุดละ 100 อัน
มูลค่า:  91 ชั่ง


ชุดผักสด ชุดละ 100 อัน
มูลค่า: 200 ชั่ง



ขิง ชุดละ 100 อัน
มูลค่า: 71 ชั่ง

ชุดสมุนไพร ชุดละ 100 อัน
มูลค่า: 300 ชั่ง



หัวไซเท้า ชุดละ 100 อัน
มูลค่า: 300 ชั่ง


ไป๋กั่ว ชุดละ 100 อัน
มูลค่า: 130 ชั่ง


เมล็ดซิ่งเหริน ชุดละ 100 อัน
มูลค่า: 475 ชั่ง

แห้ว ชุดละ 100 อัน
มูลค่า: 420 ชั่ง


เกาลัด ชุดละ 100 ลูก
มูลค่า: 310 ชั่ง


หน่อไม้ ชุดละ 100 ลูก
มูลค่า: 380 ชั่ง

กุนเชียง ชุดละ 10 ชิ้น
มูลค่า: 650 ชั่ง


←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกราะแห่งหลานหลิง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x8
x1350
x799
x98
โพสต์ 2020-4-18 23:34:03 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Luoxian เมื่อ 2020-4-19 01:21

【หลัวเซียน ผจญภัย】
✦ ดาวโจรที่เริ่มส่องแสง 45✦


                      รถม้าจากซานตงนำพาหลัวเซียนและหวังเยี่ยนมาถึงนครหลวงในช่วงเวลาเย็น ๆ และงานเทศกาลเริ่มต้นพอดี โคมไฟมากมายถูกแขวน ธงและป้ายที่นำขึ้นและโบกสะบัดสร้างสีสัน พร้อมเสียงของเหล่าพ่อค้าที่ตะโกนร้องเรียกผู้ที่มาร่วมงานให้แวะชมสินค้าของตน  หรือเหล่าผู้เล่าเรื่องประจำคณะกายกรรม หรือโชว์สัตว์แปลกต่างก็ร้องเชิญชวนให้คนเขามาดูเขามาชมการแสดง

                  "เป็นอะไรหรือเปล่าเยี่ยนเออร์"หลัวเซียนเอ่ยถามขึ้น หลังจากแลเห็นแววตาที่ดูหม่นหมองลงของหญิงสาวที่เดินอยู่ด้านข้าง

                  "แค่คิดเรื่องเก่า ๆ ในอดีตนิดหน่อย ไม่มีอะไรหรอกเจ้าค่ะ"หวังเยี่ยนพูดพลางสายแล้วพยายามยกยิ้มน้อย ๆ ของเธอขึ้นเพื่อกลบเกลื่อนความเศร้าหมองนั้นลง

                  "ท่านพี่ข้าอยากกินเจ้านั้น"นิ้วเรียวก็ยกชี้ไปหา 'ถังหูลู่' หรือผลไม้เคลือบน้ำตาล สีแดงเหลื่อม ๆ ที่ถูกเสียบไม้อยู่ข้างทาง

                 "ได้สิ"แม้รู้ว่าหญิงสาวจะพูดเพื่อเบี่ยงเบนประเด็นก็ตาม แต่หลัวเซียนก็ยิ้มรับและเดินนำเธอไปซื้อถังหูลู่ให้ และปล่อยให้เรื่องราวก่อนหน้านี้นั้นผ่านไป เพราะดูเหมือนหวังเยี่ยนจะไม่อยากพูดถึงเรื่องนั้นนัก  ซึ่งการไล่บี้ถามเรื่องที่ไม่อยากพูดถึงนั้นไม่ใช่เรื่องที่สมควรสักเท่าไหร่  รังแต่จะสร้างความทุกข์ใจให้แก่ผู้ที่ต้องตอบในสิ่งที่ไม่อยากตอบ  การเอาแต่สุขที่ได้รับสิ่งที่ต้องการอยู่ฝ่ายเดียวแต่อีกฝ่ายทุกข์ไม่ใช่สิ่งที่สมควรนัก ซึ่งเยี่ยนเออร์เคยได้สอนเขาไว้ และเขาก็พยายามทำมัน แม้ภายในใจเขาจะยังคงละความอยากรู้ไม่ได้ก็ตาม แต่เขาก็จะปรับเปลี่ยนมันเพื่อเธอที่เขารัก

                "ได้แล้ว น้องพี่"หลัวเซียนก็พูดพลางส่งถังหูลู่ให้กับเยี่ยนเออร์ไป

                "ขอบคุณค่ะ ท่านพี่"หวังเยี่ยนก็ยิ้มรับ และหยิบมันมาก็อ้าปากน้อย ๆ ของเธอขบกัดและ
ลิ้มชิมรสของมัน  ซึ่งความหวานที่ส่งผ่านมาในตอนแรกทำให้มุมปากของเธอยกยิ้มขึ้นมา ก่อนความเปรี้ยวของพุทธาป่าจะแทรกตามมา และทำให้ตาของหยี๋พร้อมใบหน้าที่บู่บี้เล็กน้อย

               "ฮิ ๆ"เสียงหัวเราะอย่างชอบใจของชายหนุ่มดังขึ้นมา เมื่อได้มองหญิงสาวผู้นั้น

               "ขำอะไร ท่านพี่ เชอะ"หวังเยี่ยนก็หันมาพูดขมวดคิ้วขึ้น ทำแก้มป๋อง สะบัดผม แล้วรีบเดินนำไปอย่างรวดเร็ว

              "รอเดี๋ยวสิ เยี่ยนเออร์"หลัวเซียนก็พูดแล้วรีบวิ่งตามไป  ท่าทีแง่งอนและหยอกล้อกันของคุณชายและคุณหนูทำให้หลายคนที่ร่วมงานเทศการอมยิ้ม  หรือบางคนที่มาคนเดียวก็ออกจากเศร้า ๆ แล้วกำหมัดแน่น กวาดสายตาสอดส่องเพื่อจะหาจีบสาวในงานเทศกาลให้ได้สักคน


...................................

                      หลังจากเดินเล่นกันพักใหญ่กับเยี่ยนเออร์  ก็ได้ของมากมายจนเต็มไม้เต็มมือของบ่าวสองคนที่ติดตามมารับใช้พวกเขาซึ่งคนหนึ่งจะพูดว่าบ่าวก็ไม่เชิง เพราะเขาคือเฉิงอี้ เพื่อนสนิทของเขานั้นเอง ซึ่งคอยช่วยติดตามเขาทำงานต่าง ๆ แทนที่จะไปเป็นโจรเหมือนเดิม หลังจากพูดคุยกัน ซึ่งแม้เฉิงอี้จะต่อว่าเขาที่หลงผู้หญิงมากเกินไปจนยอมเปลี่ยนแปลงตัวเอง ซึ่งเป็นเรื่องน้ำเน่ามาก  แต่เขาก็ยอมทำตามและสัญญาว่าจะเลิกเป็นโจร เพราะหลัวเซียนนั้นเป็นเพื่อนรัก รวมทั้งเขาก็เริ่มเหนื่อยกับการหนีแล้วเหมือนกัน จึงใช้โอกาสนี้เริ่มต้นชีวิตใหม่

                     "หนักหรือเปล่าเพื่อนมา ๆ ฉันช่วยถือบ้างดีกว่า"หลัวเซียนก็หันไปพูดกับชายที่อยู่ด้านหลัง

                     "เฮ้ย ๆ อย่านะโว้ย นี่มันงานของข้า"ชายหนุ่มด้านหลังก็รีบเบี่ยงตัวหนีมือนั้น "แกเป็นคุณชายแล้วนะโว้ย ทำตัวให้มันสมกับเป็นคุณชายหน่อย"

                     "ใช่ค่ะ คุณหนูหวังก็ด้วย ท่านไม่ใช่บ่าวแบบฉันแล้วนะเจ้าค่ะ ท่านเป็นว่าที่ภรรยาของคุณชายหลัวแล้ว"เสียงใสแทรกเสริมเข้ามา เมื่อหญิงสาวในชุดแพรพรรณสวยงามตรงข้างชายหนุ่มนั้น พยายามทำสิ่งเดียวกันคือยื้อแย้งของที่พวกเธอถูกอยู่ไป

                   "แต่ฉันก็ยังเป็นหวังเยี่ยนเพื่อนเธอคนเดิมนะฉู่หลี่"หวังเยี่ยนพูดพลางหันไปตอบฉู่หลี่ เพื่อนสนิทของหวังเยี่ยนเองที่เป็นบ่าวรับใช้ฮูหยินอี้มาด้วยกัน แต่ตอนนี้ฉู่หลี่มีหน้าที่ตามรับใช้เธอแทนแล้ว

                  "ใช่เจ้าค่ะ เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่ แต่ว่าต่อหน้าคนเยอะ ๆ อย่างนี้ หากท่านมาช่วยข้าถือเกรงว่า ข้าจะถูกมองว่าเป็นบ่าวที่เกียจคร้านการงานเอา และเกรงว่าจะเสียชื่อถึงฮูหยินอี้และตระกูลหลัวที่ไม่อบรมบ่าวไพร่ให้ดี  เจ้าอยากให้เป็นเช่นนั้นเรอะ หวังเยี่ยน  เจ้าอยากให้ข้าเสียเกียรติของบ่าวรับใช้เรอะ เจ้าก็เคยเป็นบ่าวมาด้วยกันกับข้า เจ้าก็น่าจะรู้ว่าเกียรติของบ่าวรับใช้คืออะไร"ฉู่หลี่ก็พูดออกมาอย่างเร่งร้อน

                      "เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้วฉู่หลี่ ใจเย็นลงก่อน ข้าจะไม่ก้าวก่ายงานของเจ้า"หวังเยี่ยนก็พูดตอบเธอออกไป และพยายามทำเมื่อให้เธอเบาลง เพราะฉู่หลี่นั้นเป็นคนอารมณ์ร้อนกว่าเธอมากนัก

                      "ดีมาก อาเยี่ยน"เธอก็ยิ้มรับออกมา เพราะเธออยากให้เพื่อนของเธอที่โชคดีได้เป็นถึงภรรยาของลูกชายเจ้าเมืองซานตง นั้นดูสง่าและสมฐานะมากกว่านี้

                      "เจ้าก็เข้าใจแล้วใช่ไหม อาหลัว"เฉิงอี้ก็พูดเสริมเข้ามา

                      "ใช่  ถ้าอย่างนั้นก็ฝากด้วยนะเพื่อน" หลัวเซียนก็พยักหน้าแล้วพูดตอบกลับไป แล้วเอาหมวกไผ่ผ้าคลุมที่สวมอยู่ออกและฝากเอาไว้ เพราะอีกไม่นานพวกเขาก็จะลานฉางเล่อตรงกลางของจตุรัส ซึ่งเป็นจุดรับม้วนเอกสารถวายพระพร


...............................


                       "ข้าหลัวเซียน มาในนามของหลัวเฟยเจ้าเมืองซานตง มาถวายพระพรและนำของดีจากซานตงมาให้ขอรับ"หลัวเซียนก็ผสานมือพลางโค้งหัวให้กับกงกง หรือขันทีอาวุโสที่รับใช้ในวังซึ่งมาที่รับข้าวของและคำอวยพรที่นำมาให้ในงานครั้งนี้


                      "อ่อ ลูกชายผู้ว่าใหม่แห่งซานตงสินะครับ"


                      "ขอรับวันนี้ข้านำของดีแห่งเมืองซานตง ไม่ว่าจะเป็นมะม่วง เต้าเจี๊ยว หมูย่าง ปลาราดพริก เหล้า เต้าฮวยน้ำขิง และปิดท้ายด้วยของที่เลื่องชื่อที่สุดในเมืองนั้นคือหมั่นโถว ซึ่งแม่ของข้าน้อยลงมือทำเองกับมือ"ซึ่งหลัวเซียนก็พูดพลางขณะภายมืออธิบายตามสิ่งของที่นำมาถวายให้ แม้จะเคลมสิ่งสุดท้ายนิดหน่อย เพราะเขาคิดว่าหมั่นโถวฝีมือแม่เขาอร่อยที่สุดแล้ว  และเข้าตั้งใจจะผลักดันให้มันกลายเป็นของดีประจำเมืองซานตง


                       "ได้ ๆ ขอบใจมาก ข้าจะตรวจสอบแล้วนำสิ่งของเหล่านี้เข้าวังให้ตามที่เจ้าต้องการเชิญเขียนคำอวยพรได้เลย"กงกงอาวุโสก็ภายมือไปที่อีกฝั่งซึ่งเป็นโต๊ะที่เขียนคำอวยพร ซึ่งมันค่อนข้างใช้เวลานาน เพราะหลัวเซียนแม้จะฝึกหัดการเขียนแล้ว แต่เขาก็ยังไม่ชำนาญสักเท่าไหร่

                        "ให้ข้าช่วยไหมเจ้าค่ะท่านพี่" หวังเยี่ยนก็พูดขึ้นหลังจากเห็นแต่ละคำที่ว่าที่สามีของตนจะเขียนนั้นดูลำบากลำบนจนน่าสงสาร

                       "เจ้าเขียนเป็นด้วยเรอะ"

                      "เป็นเจ้าค่ะ" เธอก็พยักหน้าแล้วเดินเข้าไป

                      "อ่ะคือ.... ได้ งั้นฝากด้วย"หลัวเซียนก็ส่งพูกันให้กับเธอไป แม้จะยังสงสัยในความสามารถของหญิงสาวคนนี้ขึ้นเรื่อย ๆ
                      
                      "่ท่านพี่จะเขียนว่าอะไรค่ะ"หญิงสาวเอียงขอหันมาถาม

                      "มีความสุขและอายุยืนหมื่นๆ ปี"

                      "ได้เจ้าค่ะ"

                      "เรียบร้อยเจ้าค่ะ"หวังเยี่ยนก็พูดขึ้น เมื่อสะบัดปลายพู่กันเสร็จก็ทำให้หลัวเซียนถึงกับอ้าปากค้าง เพราะเธอไม่ใช่แค่เขียนได้  แต่กลับเขียนได้งดงามมาก


- 福寿万万年 -






-มะม่วง 186
-เหล้า 45
-ปลาราดพริก 9
-เต้าเจี๊ยว 50
-หมูย่าง 61
-เต้าฮวยน้ำขิง 100
-หมันโถว 60




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ เว่ยหวงโฮ่ว: เว่ย จื่อฟู เพิ่มขึ้น 10 โพสต์ 2020-4-19 12:57
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ฮั่นอู่ตี้: หลิวเช่อ เพิ่มขึ้น 5 โพสต์ 2020-4-19 12:57
คุณได้รับ --50 ความชั่ว โพสต์ 2020-4-19 12:56
คุณได้รับ +50 คุณธรรม +10 ความโหด โพสต์ 2020-4-19 12:56

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง +27 ดีนาเรียส +700 +410 ความหิว -42 แต้มวาสนา +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 27 + 700 + 410 -42 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นกลาง
ชุดไป๋หลันฮวา
ผ้าปิดปากวังดอกเหมย
ฮิปโป
หมวกไผ่ผ้าคลุม
ไหเฟิงจิ่วจ้าน
ทวนเสี้ยวพระจันทร์
ลมหายใจขั้นสูง
สร้อยเทพนักรบ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x10
x1
x1
x1
x1
x50
x10
x3
x1
x1
x26
x2
x32
x18
x5
x30
x4
x70
x616
x2
x1
x20
x12
x50
x40
x1
x10
x68