เจ้าของ: ไม่ระบุชื่อ

{ เมืองฉางอัน } โรงเตี๊ยมฉางจิ้นฮั่ว

  [คัดลอกลิงก์]

62

กระทู้

673

โพสต์

22หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
18135613
เงินตำลึง
226754
ชื่อเสียง
106296
ความหิว
293

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
5842
ความชั่ว
0
ความโหด
1191
ภูตวารี
เลเวล 1

ฮาร์ปี้: แม็กนัส

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2019-1-27 18:56:46 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย arttytack เมื่อ 2019-1-27 20:45

 
 เปิดเควสพ่อค้าในตำนาน
 @Admin 

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +30 เงินตำลึง +1500 ชื่อเสียง +75 ความหิว -36 Point +30 ย่อ เหตุผล
Admin + 30 + 1500 + 75 -36 + 30

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
พู่ประดับอวิ๋นรั่ว
แหวนอวิ๋นรั่ว
ปีกกริฟฟอน
ผ้าคลุมอวิ๋นรั่ว
สร้อยไฟบรรพกาล
หมวกเกราะเทพยุทธ์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x1
x34
x1
x30
x2
x3
x1
x30
x100
x20
x5
x300
x1
x5
x2
x10
x2
x2
x2
x2
x205
x60
x2
x6
x1
x2
x4
x1
x1
x34
x3
x1
x20
x18
x1
x15
x50
x2
x2
x2
x19
x22
x1
x215
x190
x1
x4
x4
x110
x39
x50
x70
x4
x148
x19
x45
x1
x100
x100
x1
x110
x100
x100
x130
x110
x11
x68
x5
x200
x20
x8000
x2
x2
x51
x142
x1
x20
x214
x3
x2000
x16
x1
x873
x189
x1
x12
x7
x18
x5
x8
x10
x15
x10
x34
x1
x4
x1000
x2
x291
x5030
x35
x6889
x9999
x3967
x1670
x100
x10
x10
x75
x12
x6
x1
x10
x1
x119
x1
x15
x1140
x214
x27
x10
x10
x788
x3056
x2
x2
x5
x98
x9006
x14
x708
x140
x462
x130
x272
x16
x4
x1
x877
x9
x24
x2
x3
x260
x142
x126
x4
x2
x105
x1
x20
x9
x30
x155
x44
x1
x1896
x2
x66
x8
x14
x1
x1227
x1365
x9999
x10
x20
x9999
x154
x51
x143
x50
x2698
x202
x120
x220
x81
x11
x1229
x898
x25
x80
x9450
x82
x180
x9999
x9999
x5000
x1170
x7667
x6280
x200
x500
x286
x234
x488
x169
x450
x5
x869
x20
x80
x3368
x89
x23
x18
x7
x6
x25
x1823
x10
x380
x200
x139
x147
x8992
x4358
x1220
x9999
x5430
x162
x208
x9999
x1521
x30
x91
x799
x74
x1414
x280
x9999
x2567
x834
x160
x79
x30
x816
x597
x4
x20
x4986
x1
x47
x1

212

กระทู้

1853

โพสต์

60หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
497239
เงินตำลึง
2130324
ชื่อเสียง
267013
ความหิว
633

ตราสายลับจิ่วเทียนหวงป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายวังหลังใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาอังกฤษ

คุณธรรม
7196
ความชั่ว
1492
ความโหด
3964
ไข่ปริศนา(1)
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2019-3-3 01:29:22 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2019-3-4 18:51

[เรื่องราวสำคัญ]

     หลังจากรับของรางวัลพระราชทานดดยที่ไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมเสร็จจางฝูก็ได้พวกทหารในวังนั้นแหละที่ช่วยกันขนของขึ้นรถม้านำมาส่งให้ถึงจวนองครักษ์ต้วนที่ตัวเธอและครอบคัวอยู่มาพักอาศัยอยู่ชั่วคราวก่อนจะได้จู๋เว่ยและเจี๋ยเฟยนั้นช่วยกันขนของที่รับพระราชทานมาเอาเข้าไปเก็บและรับเอาอี้หรงนั้นไปดูเเล ส่วนตัวเธอนั้นก็มีงานที่จะต้องทำต่อคือการเอาสานส์ลับที่ได้จากหลิงหลานเมื่อคืนนั้นไปมอบให้แก่จางทังผู้เป็นเสนาบดีของกรมราชทันต์ที่ได้รับโองการจางฝ่าบาทให้ตามสืบเรื่องของแม่นางไป๋ เพียงแต่เรื่องที่ว่าเธอจะไปตามหาเขาได้ที่ไหนนี่คงต้องไปถามหาเอากับพวกทหารในเมืองละนะ


    หลังจากที่จัดเตรียมข้าวของจนเสร็จสรรจางฝูก็คควบเจ้าต้าเสวี่ยมุ่งตรงไปยังย่านการค้าของเมืองฉางอันหวังว่าจะถามไถ่เอากับพวกทหารที่ประจำการหรือเดินตรวจตราอยู่ในเมืองเอา จางฝูขี่อาชาฮั่นเสียเดินไปตามย่านการค้าในเมืองฉางอันพร้อมกับสายตาที่สอดส่องมองไปรอบๆเมื่อหานายทหารสักคนก่อนที่เธอจะไปพบเข้ากับเหล่านายทหารสามสี่คนที่เดินตรวจตราบริเวณราวๆอยู่ เธอไม่รอช้ารีบพลิกตัวลงจากหลังม้าแล้วเดินตรงไปยังกลุ่มนายทหารพวกนั้นทันที


    “ท่านทั้งสี่ข้าขอรบกวนเวลาสักครู่ได้รึไม่เจ้าคะ” จางฝูเอ่ยที่เดินมาดักด้านหน้าพวกนายทหารเอ่ยขึ้นด้วยท่าทีนอบน้อม


     “แม่นางมีเรื่องกะไรหรือ เชิญกล่าวได้เลย พวกข้าเดินตรวจตราอยู่ไม่รีบมากนัก”นายทหารที่เดินนำหน้ามาเอ่ยกล่าวขึ้นด้วยความสุภาพ พร้อมที่จะช่วยเหลือประชาชนในเมืองตลอดเวลา


    “ข้ามีสานส์ที่ต้องส่งให้ไต้เท้าจางทัง มิทราบว่าข้าจะหาเขาเจอได้ที่ใด”จางฝูเอ่ยถามขึ้นพร้อมกับยิ้มเป็นมิตรให้ นายทหารที่ได้ยินเช่นนั้นก็พันมองหน้ากันเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยออกมา


      “แม่นางไต้เท้าจางทังนั้นปฏิบัติงานอู่ที่กรมราชทันตืซึ่งอยู่ไม่ห่างไปจากย่านการค้ามากนั้น ทางที่เร็วที่สุดเเม่นาง สามารถขี่ม้าตรงไปยังถนนที่อยู่ตัดกับย่านการค้าแล้วมุงหน้าไปยังถนนทางทิศเหนือได้เลยขอรับ เมื่อไปถึงแล้วบริเวณกรมราชทันตืนั้นจะมีลักษณะอาคารที่ใหญ่และเห็นได้ชัด ที่บริเวณด้านหน้าก้จะมีกลองใบใหญ่ตั้งวางไว้สำหรับให้คนไปตีกลองร้องงทุกข์ขอรับ”


    “เป็นเช่นนั้นเอง ต้องขอขอบคุณพวกท่านมาที่สละเวลาให้ข้า ผู้น้อยขอตัว” จางฝูเอ่ยพรางยกมือขึ้นป้องประสานก่อนที่เธอนั้นจะเดินจูงม้าขากไป จนพ้นบริเวณที่คนเยอะแล้วเธอจึงปีนขึ้นไปนัง่บนหลังเจ้าต้าเสวี่ยแล้วขี่ควบมันมุ่งหน้าตรงไปยังสถานที่ที่พวกนายทหารพวกนั้นได้บอกกล่าวเอาไว้ในทันที ซึ่งด้วยความเร็วของเจ้าต้าเสวี่ยที่มี เพียงครึ่งเค่อจางฝูก็มาถึงบริเวณหน้ากรมราชทันต์ได้ในที่สุด


    “คงเป็นที่นี่กระมัง มีกลองใบใหญ่ตั้งอยู่”จางฝูเอ่ยพึมพัมกับตัวเองเบาๆแล้วจึงเดินเข้าไปสอบถามกับทหารยามที่ยืนเฝ้าด้านหน้ากรมอยู่เพื่อขอเข้าพบไต้เท้าจางทังทันที


    “ขอโทษนะเจ้าค่ะ ข้ามีเรื่องด่วนอยากจะขอเข้าพบไต้เท้าจางทังได้รึไม่เจ้าคะ”


    “มิได้แม่นางถ้าหาก ท่านมีเรื่องอยากจะร้องทุกข์ก็จงไปตีกลองร้องเรียนเถิด”นายทหารผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นมาแล้วชี้ไปยังกลองใบหใญ่ที่ตั้งอยู่ จางฝูที่ได้ยินก็เพียงขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วมองไปยังมือที่ชี้ไปยังกลองของนายทหารผู้นั้น


      “ท่านคงเข้าใจผิด ข้ามิได้จะมาร้องทุกข์”จางฝูเอ่ยแล้วมองไปยังทหารยามทั้งสองที่ยืนอยู่ “ข้านำสานส์เรื่องสำคัญมามอบให้ไต้เท้าจางทัง ไม่ทราบว่าไต้เท้าจางทังอยู่รึไม่ ข้ามิได้มีเวลาว่างนักนะเจ้าค่ะ”จางฝูเอ่ยด้วยน้ำเสียที่เริ่มเเข็งกร้าวเพราะกว่าที่เธอจะเสาะหาเดินทางมาจนถึงที่นี่เนี่ยมันทำให้เธอเสียเวลาไปมากโข และหากเรื่องที่แม่นางน้อยหลิงหลานบอกเป็นเรื่องจริงว่าข้อความในจดหมายนี้คือเรื่องที่เกี่ยวพันถึงคดีของสหายเธอ เธอก็อยากที่จะรู้ข้อมูลเช่นกันว่ามันเป็นพวกใด


     “อะ...เอ่อขออภัยแม่นางด้วย ยามนี้ไต้เท้าจางทังไม่อยู่ขอรับพึ่งออกไปเมื่อสักครู่”นายทหารคนเดินที่ได้ยินก็พลันสะดุ้งขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะรีบเอ่ยตอบกลับไปตามจริง


     “ไปที่ไหน”


    “มะ..ไม่ทราบขอรับ อาจจะย่านการค้า” สิ้นคำตอบของนายทหารนั้นทำเอาจางฝูนั้นถึงกับคิ้วกระตุกเพราะตัวเธอนั้นพึ่งจะวิ่งโกยมาจากย่านการค้า เธอเพียงพ่นลมหายใจออกมาเเรงครั้งหนึ่งก่อนที่ตัวเธอนั้นจะเดินกลับไปยังม้าต้าเสวียที่ยืนรออยู่และปีนขึ้นไปขี่ก่อนที่ตวัดสายบังเหียนให้มันหมุนกลับเเละวิ่งย้อนกลับไปยังย่านการค้าอีกครั้งด้วยอารมณที่ค่อนข้างจะขุ่นเคืองเล็กน้อยจากการที่ต้องไปวิ่งกลับไปกลับมาเช่นนี้


     หลังจากที่ตีม้าวิ่งกลับมายังย่านการค้าที่แสนคึกคักอีกครั้งจางฝูก็ผ่อนลมหหายใจออกมาเบา การที่จะหาคนๆเดียวในย่านการค้าที่วุ่นว่ายเช่นนี้เห็นจะยากอีกทั้งยามนี้ยังล่วงไปจนถึงเที่ยงแล้วเห็นที่เธอควรจะหาที่พักผ่อนทานข้าวเติมเเรงเสียก่อน เมื่อคิดได้เช่นนั้นจางฝูก็จับสายบังเหียนเลี้ยวเดินเข้าไปยังซอยๆหนึ่งซึ่งมุ่งหน้าไปยังโรงงเตี้ยมฉางจิ้นฮั่วเพื่อที่จะหาอะไรยัดใส่ท้องเติมพลังเสียหน่อย


     “เฮ้ออ..วิ่งไปมาเหนื่อยเเย่เลยนะ เจ้าพักก่อนนะ”จางฝูเอ่ยกับเจ้าต้าเสวี่ยขณะที่พาเจ้าม้าฮั่นเสียทองของตัวเองเดินไปยังคอกพักด้านหลังโรงเตี้ยมก่อนที่ตัวเธอนั้นจะเดินอ้อมกลับไปเข้ายังด้านหน้าเพื่อที่จะเริ่มสั่งอาหารกินเสียที


    “ไงแม่นาง มารอบนี้จะพักกี่คืนเล่า ช่วงนี้ห้องว่างเยอะแยะเลยนะ”เถ้าเเก่คนเดิมเอ่ยทักขึ้นเมื่อเห็นลูกค้าเกือบประจำอย่างจางฝูเดินเข้ามาในโรงเตี้ยมที่ตัวเองดูเเลอยู่


   “คงต้องทำให้ท่านผิดหวังแล้วเถ้าแก่ รอบนี้ข้ามีที่พักอยู่แล้ว มาร่วมงานศพของสหายน่ะเจ้าค่ะ”จางฝูเอ่ยด้วยใบหน้าที่หมองเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัดจนเถ้าเเก่ร้านที่พึ่งเอ่ยทักทายไปถึงกับรู้สึกผิดขึ้นมาจับใจ


     “ต้องขออภัยด้วยแม่นาง ที่กล่าวอะไรให้ท่านเสียใจ”


      “มิเป็นไรเจ้าค่ะ เถ้าแก่ ข้าเข้าใจชีวิตคนเรามันสั้นกว่าที่คิด ข้าเพียงแค่ใจหายไปหน่อยเท่านั้น อาจะนะเจ้าคะ”จางฝูเอ่ยเสียงเศร้าก่อนจะยิ้มบางออกมาเพื่อบอกแก่เจ้าของโรงเตี้ยมผู้นี้ว่าตัวเธอเข้าใจและไม่ได้ถือโทษโกรธแต่อย่างใดก่อนที่นางจะหลับตาตัวเองลงเพื่อตั้งสติเสียหน่อย


      “ข้าอยากจะสั่งอาหารทานไม่ทราบว่าเถ้าแก่พอจะจัดเตรียมให้แก่ข้าได้รึไม่เจ้าคะ”จางฝูเอ่ยออกมาแต่ยังไม่ทันที่เถ้าแก่โรงเตี้ยมจะได้เอ่ยตอบรับก็มีเสียงของคนผู้หนึ่งเอ่ยแทรกขึ้นมาเสียก่อนเรียกให้จางฝูนั้นถึงกับต้องหันไปมองว่าผู้มาใหม่นั้นเป็นใคร


      “ให้ข้าได้เป็นคนเลี้ยงแม่นางเถิด”เสียงที่เอ่ยแทรกขึ้นมานั้นคือเสียงของบุรุษที่วันนี้กว่าครึ่งวันนั้นจางฝูนั้นต้องขี่ม้าเทียวตามหาไปเสียเกือบทั่วฉางอัน เสนาบดีกรมราชทันต์จางทังนั้นเอง


       “คารวะไต้เท้าจางทังเจ้าค่ะ”จางฝูเอ่ยออกมาพร้อมประสานมือคำนับแก่ผู้ที่มาใหม่ พรางนึกสบถด่าขึ้นมาในใจอย่างอดไม่ได้ ‘ตูขี่ม้าตามหาเสียรอบเมืองไม่จเอ พอตูจะพักกินข้าดันเจอ ให้ตายเถอะ’


      “แม่นางอย่าได้มากพิธีเลย แล้วแม่นางจะว่าเช่นไร ตกลงหรือไม่หากข้าจะขอเลี้ยงอาหารเเม่นางสักมื้อพร้อมกับพูดคุยเรื่องบางอย่างสักเรื่อง”จางทังเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสุภาพซึ่งจางฝูเมื่อได้ยินก็พอจะเข้าใจได้ทันทีว่าได้เรื่องบ้างอย่างที่จะพูดคุยด้วยนั้นคงไม่พ้นเรื่องคดีของเเม่นางไป๋เป็นแน่แท้ ึงได้ตอบตกลงไป


     “ตัวข้าเองก็มีเรื่องอยากจะพูดคุยกับท่านเช่นกัน เช่นนั้นจางฝูคงต้องรบกวนไต้เท้าแล้ว”จางงทังที่ได้ยินเพียงพยักหน้าเข้าใจก่อนจะหันไปเอ่ยกับเถ้าแก่โรงเตี้ยมเรื่องอาหารให้นำไปส่งที่ห้องงส่วนตัวที่ตนเปิดเอาไว้แล้วหันกลับมาผผายมือเชิญแก่จางฝูอย่างสุภาพ


     “แม่นางจางฝูเชิญ”


      จางฝูเพียงพยักหน้าก่อนที่จะเดินตามหลังไ้เท้าจางทังขึ้นไปยังชั้นสามของโรงเตี้ยมที่ไต้เท้าจางทังนั้นได้จองไว้เป็น้องส่วนตัวอยู่ก่อนแล้ว ด้วยท่าที่สบายๆและไม่รีบร้อนเท่าใดนัก เพราะอย่างไรเรื่องของเเม่นางไป๋นั้นไม่ช้าก็คงไต้พูดคุยกันอยู่ดี


      จางฝูเดินตามไต้เท้าจางทังมาจนถึงห้องส่วนตัวที่ไต้เท้าได้จับจองเอาไว้ เเล้วเมื่อเข้าไปไต้เท้าก็เป็นผู้เดินนำไปนั่งที่โต๊ะก่อนตามด้วยตัวเธอที่เดินตามเข้าไปนั่งด้วยท่าทีสงบ แต่ถึงกระนั้นกระนั้นก็ยังไม่มีผู้ใดเป็นฝ่ายเอื้อนเอ่ยออกมาก่อน จนกระทั่งเวลาผ่านไปราวครึ่งเค่อเสี่ยวเอ้อก็นำเอาอาหารที่ไต้เท้าสั่งไว้มาจัดวางเรียงไว้จนเต็มโต๊ะ

    “ทานละนะเจ้าคะ”จางฝูเอ่ยขึ้นแล้วถือวิสาสะหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบเอาอาหารใส่ปากอย่างไม่นึกเกรงใจอีกคนแล้ว เพราะไงได้ละ เธอกำลังหิวนี้ให้มานั่งจ้องหน้ากันก็ใช่ที่ และไม่คิดจะสนใจด้วยมันจะเป็นการเสียมารยาทรึไม่ เพราะอย่างไรเจ้าตัวก็บอกเองว่าจะขอเลี้ยง ในเมื่อเขาเลี้ยงเธอก็เเค่สนองกินตามมารยาทเท่านั้น

   “แม่นางจางช่วยเล่าเรื่องทุกอย่างที่ท่านรู้ให้ข้าฟังได้รึไม่”เป็นไต้เท้าจางทังที่เอ่ยเปิดประเด็นขึ้นมาพร้อมกับดวงตาที่ฉายแววจริงจังมองจับจ้องไปยังหญฺงสาวที่นั่งทานข้าวอยู่ฝั่งตรงข้ามโต๊ะ จางฝูที่ได้ยินก็วางตะเกียบในมือตัวเองลงแล้วเอื้อมไปหยิบเอาแก้วน้ำมาดื่มล้างปากเล็กน้อย

   “คงต้องเท้าความไปก่อนหน้านี้ พวกข้าพึ่งเดินกลับจากไปเยี่ยมบ้านที่ต้าหว่านเเละกะว่าจะเเวะพักที่ฉางอัน ระหว่างที่เดินซื้อของกันอยู่จู่ๆเจ้าหมาป่าที่ข้าเลี้ยงไว้มันก็วิ่งออกไป ข้ากับสามีตามมันไปจนถึงบริเวณนตีนเขาหลีซานและก็นั้นแหละ เจอนางนอนสิ้นใจอยู่ที่นั้น”จางฝูเอ่ยพรางทอดสายตามองไปถ้วยข้าวในมือนิ่งๆ

    จางฝูผ่อนลมหายใจออกมาแล้วตบที่เเขนเสื้อหยิบเอาสานส์ไม้ไผ่ที่ได้รับมาจากหลิงหลานยื่นส่งไปให้ไต้เท้าจางทัง “น้องสาวที่ข้ารู้จักนางบอกว่าเมื่อคืนมีคนใส่ชุดดำนำมันมาให้นาง ให้ส่งมาให้ท่าน”

    จางทังขมวดคิ้วเล็กแล้วคว้าเอาม้วนไม้ไผ่นั้นไปเปิดอ่านทันทีก่อนที่ใบหน้าเรียบเฉยจริงจังของไต้เท้าแห่งกรมราชทันต์นั้นจะปรากฏสีหน้าตื่นตระหนกออกมาแล้วเหลือบสายตาขึ้นมามองจางฝูเป็นระยะๆ จางฝูที่เห็นท่าทีเช่นนั้นก็เอียงคอมองด้วยความสงสัยก่อนที่เธอจะทนความสงสัยไม่ไหวเเล้วเอ่ยถามออกไป

    “ด้านในเขียนว่ากระไรรึไต้เท้า”

    “แม่นางจางฝูไม่ทราบว่าเเม่นางน้อยที่ส่งมอบสิ่งนี้มาให้ท่านมีนามว่ากระไรแล้วยามนี่นางอยู่ที่ใดรึขอรับ”

     “ข้าไม่เเน่ใจ ทำไมเนื้อความด้านในมันทำไมรึ”

    “ด้านในนี้มีข้อความเขียนเกี่ยวกับเหตุการณ์การตายของอวี้จินเซียงหวางไว้อย่างละเอียดราวกับว่าเป็นผู้ลงมือจัดการสังหารเองอย่างไรอย่างนั้น”จางฝูที่ได้ฟังก็เบิกตากว้างอย่างตกใจกับสิ่งที่เธอพึ่งจะได้ยินมาเมื่อครู่แต่ “ข้าคิดว่าบ้างที่นางอาจจะ..”

    “ไม่มีทางหรอกเจ้าค่ะ”จางฝูที่พอจะรู้ว่าไต้เท้าผู้นี้จะกล่าวอะไรต่อก็ชิงกล่าวแทรกขึ้นมาก่อนพร้อมกับมือที่กำตะเกียบในมือจนเเน่นจนมันหัก “ข้าคิดว่าไม่มีทางที่จะเป็นนาง เริ่มก่อนเลย นางที่นำจดสานส์มาส่งให้ข้าแท้จริงแล้วเป็นญาติของท่านเสิ่นหลิงเฮ่าที่เป็นกวีราชสำนักและอยู่ภายใต้การดูแลของท่านซื่อหม่า เซี่ยงหรูทั้งยังไม่เคยรู้จักมักจี่กับแม่นางไป๋ เอ่อ...อวี้จินเซียนหวางมาก่อน อีกทั้งแม่นางน้อยผู้นี้ใจคอนิสัยมิได้โหดร้ายแต่กลับใสซื่อราวเด็กสาว จึงไม่น่าที่จะกระทำการโหดร้านเช่นฆ่าคนได้ลงคอหรอกเจ้าค่ะ”จางฝูเอ่ยออกมาด้วยเหตุทุกอย่างตามที่เธอได้พบเห็นและรู้จักมาเพียงแต่ไต้เท้าจางทังก็ยังมีสีหน้าที่ยังไม่ค่อยแน่ใจกับคำที่เธอเอ่ยกล่าวมาเท่าใดนัก “ไต้เท้าอีกเรื่องที่ข้าต้องบอกกล่าวเเก่ท่านคือเมื่อราวครึ่งเดือนก่อนข้าเเละนางพึ่งจะเดินทางไปเยี่ยมชมเทศกาลเเถบเมืองใกล้ค่ายหลี่กังไม่ทางที่นางจะเดินทางกลับมาได้ทันพอที่จะกระทำการลงมือเเน่นอนเจ้าค่ะ”


    “อืมม… ข้าเชื่อที่เเม่นางจางฝูกล่าวเพื่อเมื่อเทียบดูเเล้วการเดินทางจากแถบค่ายหลี่กังมาฉางอันก็ใช้เวลาราวครึ่งเดือนจริงต่อให้เร่งเดินทางขนาดไหนก็ตาม เเต่ว่าข้าก็ยังอยากที่จะถามไถ่ลักษณะของผู้ที่นำสานส์นี้มาส่งให้เเม่นางน้อยผู้นั้นอยู่ดี หากแม่นางจางฝูจะกรุณาบอกชื่อและที่อยู่ของนางให้ข้าทราบได้รึไม่”จางทังเอ่ยพรางยกมือขึ้นลูบเคราตัวเองอย่างคนกำลังใช้ความคิด

    “ข้าไม่เเน่ใจว่ายามนี้นางจะยังอยู่ที่จวนซือหม่า เซี่ยนหรูรึไม่ แต่อีกที่ที่จะหาตัวนางได้คือเมืองเจียงหลิงที่เหลาภัตตาคารซุ่ยเมิ่นเซียนหลิน นางเป็นเถ้าแก่อยู่ที่นั้น” จางฝูเอ่ยตอบพร้อมขมวดคิ้วมองไปยังม้วนสานส์ไม้ไผ่ในมือของไต้เท้าจางทังเงียบๆ ‘เรื่องนี้มันชักแปลกๆแล้วนะ’


      “เป็นเช่นนั้น แม่นางจางฝูอย่าได้กังวลข้ามิคิดใส่ร้ายคนรู้จักท่าน เพียงแต่อยากถามไถ่เรื่องราวเพื่อประกอบกับคดีเท่านั้น”ไต้เท้าจางทังที่เริ่มสัมผัสได้ถึงความไม่พอใจที่เเสดงออกมาเอ่ยพร้อมกับยกมือขึ้นประสานเพื่อเป็นการขออภัย

     “ข้าเข้าใจ เพียงแต่ว่า” จางฝูยกมือขึ้นมารับ ก่อนจะเอ่ยกล่าวขึ้นด้วยความไม่ใคร่สบายใจนัก “เรื่องคดี หากท่านสืบได้ความเช่นไร อยากจะรบกวนท่านช่วนส่งข่าวบอกข้าเป็นระยะด้รึไม่”


     “ได้แน่นอนขอรับ”


    “เช่นนั้นก็ทานข้าวกันเถอะเจ้าค่ะ ทิ้งไว้นานรสชาติจะเสียหมด”จางฝูเอาแล้วเอื้อมไปหยิบเอาตะเกียบอีกคู่ขึ้นมาถือก่อนที่ทั้งจางฝูเเละจางทังนั้นจะเริ่มลงมือทานข้าวเที่ยงกันด้วยบรรยากาศเงียบๆจนไม่นานอาหารเบื้องหน้าของพวกเขาทั้งสองก็ถูกกวาดลงท้องไปจนหมด

     “เรื่องราวในวันนี้ ต้องขอบคุณแม่นางจางฝูจริงๆสำหรับข้อมูลในวันนี้ ส่วนเรื่องคดี หากคืบหน้าข้าจะเร่งส่งข่าวบอกแม่นางจางฝูเเน่นอน”ไต้เท้าจางทังเอ่ยกล่าวขึ้น และพวกเขาพูดคุยอยู่พุดคุยกันอีกพักใหญ่ๆก่อนที่จางฝูและจางทังนั้นจะพากันแยกย้ายกันไปจัดการหน้าที่ของตัวเอง



@Admin


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม โพสต์ 2019-3-4 19:52
คุณได้รับ +3 คุณธรรม +8 ความชั่ว +3 ความโหด โพสต์ 2019-3-3 02:28

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ม้าเทพอูซุนขาวเทวะ
รูปปั้นเทพีเวสต้า
สุรากู่หลันหลาง
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
หน้ากากยักษ์แดง
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2020
x5
x1
x2
x100
x3
x8
x30
x5
x1
x3
x8
x3
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x30
x30
x130
x30
x1
x4
x5
x3
x14
x160
x1
x20
x200
x240
x100
x1
x140
x5
x177
x800
x2
x23
x80
x50
x50
x587
x196
x3
x9
x5
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x185
x90
x30
x240
x3
x43
x600
x399
x96
x4
x400
x1200
x75
x7
x27
x594
x5
x100
x1185
x2
x158
x197
x4
x585
x39
x3
x20
x56
x31
x4
x250
x19
x577
x32
x54
x200
x100
x800
x5
x333
x727
x196
x16
x200
x35
x600
x1
x1000
x400
x850
x30
x600
x92
x5
x5
x31
x400
x74
x1
x7
x1676
x1
x2
x1360
x2290
x35
x1523
x3
x6
x6
x90
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x9
x136
x290
x130
x1
x30
x30
x2
x41
x5
x741
x410
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x265
x126
x225
x590
x39
x111
x432
x994
x1
x23
x616
x5
x458
x144
x366
x293
x520
x1456
x127
x67
x794
x490
x4
x2
x724
x794
x450
x165
x9999
x1875
x500
x325
x40
x26
x17
x69
x23
x359
x1032
x7
x1864
x810
x340
x1
x4
x62
x1
x9
x153
x264
x698
x5450
x73
x11
x210
x446
x141
x2400
x8
x527
x630
x500
x37
x1
x3
x430
x5
x40
x141
x2
x1500
x614
x1866
x830
x108
x205
x107
x11
x101
x282
x7
x42
x3
x2
x7
x159
x5
x10
x15
x4
x177
x263
x500
x2
x51
x695
x9
x158
x200
x6662
x702
x280
x8
x59
x2
x2
x1406
x2072
x690
x648
x219
x192
x284
x279
x4
x32
x14
x678
x8