กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 158|ตอบกลับ: 5

{ เมืองจวี๋ลู่ } โรงหมอชางอิน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-1-17 01:24:36 |โหมดอ่าน



โรงหมอชางอิน




ผลการค้นหารูปภาพ

โรงหมอขนาดเล็กที่ตั้งอยู่ในเมืองจวี๋ลู่ค่อยรักษาอาการเล็กๆน้อยๆให้แก่คนไข้ในเมืองที่มารักษา
บริเวณโรงหมอมีสวนเล็กๆให้คนไข้ได้ออกไปพักผ่อนเพื่อคลายเครียดจากการนอนพักฟื้นท้งวัน



ชื่อกิจการ : โรงหมอชางอิน 便宜坊
เจ้าของกิจการ : หลี่ เหมิงเจ่อ
เวลาเปิดบริการ : 07.00 - 19.10 น. 
ประเภทร้าน : 
- ขายยา และ รักษาบาดแผลทั่วไป
- รักษาโรคทั่วไป 
- หากนอนค้าง 1 คืน ต้องจ่าย 200 ตำลึง 

ประทับตราโดย: ผู้ว่าเมืองจวี้ลู่

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

73

กระทู้

797

โพสต์

10หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
106816
เงินตำลึง
196360
ชื่อเสียง
47133
ความหิว
553
คุณธรรม
451
ความชั่ว
145
ความโหด
121
เสวี่ยนอู่
เลเวล 1

จาง จู๋เวย

ไม่เป็นไรแน่หรอ
pet
โพสต์ 2018-1-17 15:51:44 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2018-1-17 15:54

{เร่รอนไปทั่วเเผ่นดิน}

[จาง ฝู]

บทที่ 8 นอนโรงหมอ

      หลังจากที่จางฝูขึ้นหลังเฟยเทียนได้มันก้พาเธอห่อตะบึงเข้ามาในเมืองแล้วตรงไปยังโรงหมอเล่นทำเอาบรรดาคนไข้และชาวบ้านตกใจกันยกใหม่แต่พวกชาวบ้านก็ไม่ถือสาเอาความอะไรเมื่อสิ่งที่มันทำลงไปก็เพื่อช่วยเจ้านาย กลับกันมันกลายเป็นเจ้าช้างแสนรู้ของพวกคนไข้ไปเสียแล้ว

    หลังจางที่เธอถูกพามาส่งที่โรงหมอก็ได้คุณลุงหมอและพวกชาวบ้านๆแถวน้นช่วยกันพยุงลลงจากหลังเฟยเทียนและพาเข้าไปรักษาที่ด้านในโรงหมอ

    “ไปทำอะไรมาขาถึงได้พลิกขนาดนี้ไปละหืม”คุณหมอเอ่ยพรางยกเท้าของหญิงสาวขึ้นเล็กน้อยเพื่อดูอาการช้ำ

    “ซี๊ดด  ตะ..ตกหลังช้างเจ้าคะ”จางฝูซูดปากเบาๆแล้วเอ่ยตอบคุณลุงหมอด้วยใบหน้าเหย่เกจากอาการปวดหนึบๆที่เริ่มทวีความปวดขึ้นเรื่อยๆ

    “ไปทำอิท่าไหนตกลงมาได้ละเนี่ยหืม”ลุงหมอเอ่ยแล้วเอาผ้าห่อน้ำแข็งมาประคบที่รอบๆข้อเท้าของเธอก่อนจะเอาผ้ามารัดบริเวณข้อเท้าของหญิงสาว

      “เดี๋ยวข้าจะจัดยาแก้ปวดให้ เจ้าก็นอนพักที่นี่ก่อนแล้วกัน”เค้าเอ่ยแล้วเอาหมอนรองขาให้เธอว่างพาดเพื่อไม่ให้เลือดลงเท้ามาเกินไป

    “ขอบพระคุณเจ้าคะ” หญิงสาวเอ่ยก่อนจะล้มตัวนอนเอาขาข้างที่พลิกวางพาดบนหมอนวางก่อนจะหนไปมองลู่จิวที่ค่อยๆเลื้อยดุนที่แก้มของเธอเบาๆและขดตัวนอนอยู่ข้างๆ

       “ว่าไงลู่จิว”   

       ฟ่ออ(เจ้านายข้ามาอยู่เป็นเพื่อน)

       “งั้นหรอ”เธอมองเจ้างูของเธอยิ้มๆแล้วลูบหัวเจ้างูน้อยของเธอเบาๆ

         นั้นเป็นจังหวะเดียวกับที่ท่านลุงหมอเดินกลับมาพร้อมกับยาแก้ปวดเขามีท่าทีตกใจเล็กน้อยเเต่เมื่อเห็นว่าเจ้างูนั้นไม่ได้มีท่าทีอันตรายอะไรและน่าจะเป็นงูของคนป่วยที่นอนอยู่บนเตียงของเขาด้วยซ้ำ หมอชราเดินเข้าไปหาหญิงสาวแล้วยื่นถ้วยยาให้เธอ

       “ยาแก้ปวด กินสะนะแม่หนู”

       “เจ้าคะ”หญิงสาวค่อยๆยันตัวลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเลก่อนจะรับถ้วยยานั้นมาดื่มรวดเดียวจนหมดแล้วยกมือเช็ดปากตัวเองน้อย

       “ขมเจ้าค่ะ”

        “ยานี่ ยาก็ต้องขมถึงจะหาย”

        “เจ้าคะท่านหมอ”

        “ช่วงนี้ก็อย่าเดินเยอะ ห้ามลงน้ำหนักที่ขาข้างที่เจ็บมาก พยายามยกขาสูงๆไว้”

        “เจ้าคะท่านหมอ”

       ท่านลุงหมอพยักหน้าให้เธอเล็กน้อยก่อนจะเดินผละจากเธอไปเพื่อไปดูคนไข้คนอื่นต่อ แต่ยังไม่ทันได้ก้าวไปไหนเสียงของหญิงสาวก็ดังถามขึ้นมาอีกครั้ง

      “เอ่อคือ ข้าจะเดินทางต่อได้รึป่าวเจ้าคะท่านหมอ”

      “ไอ้ได้มันก็ได้นะ แต่เจ้าจะไหวแน่รึหืม”ท่านลุงหมอหันมามองหน้าหญิงสาวเล็กน้อยแล้วมันไปยังข้อเท้าที่บวมเป่ง

      “ข้า..ข้าไหวเจ้าคะ”

      “ถ้าเจ้ายืนยันเช่นนั้นละก็นะ แต่ว่าตอนนี้เจ้าต้องนอนพักเสียก่อน พรุ่งนี้เช้าค่อยเดินทางต่อ”

      “เจ้าค่ะท่านหมอ”ว่าจบหญิงสาวก็ล้มตัวนอนพัก ดวงตาสีน้ำตาลกวาดมองไปรอบๆโรงหมอที่นี่เป็นโรงหมอขาดเล็กมีเตียงให้คนไข้นอนพักเพียงห้าถึงหกเตียงเท่านั้น คนที่มารักษาส่วนใหญ่ก็จะแค่เจ็บป่วยเพียงเล็กน้อย เช่น เป็นไข้หวัดธรรมดา ร้ายแรงหน่อยก็ไข้หวัดใหญ่ ดวงตาสีน้ำตาลค่อยๆปรือลงก่อนจะหลับไปอย่างช้าๆ อาจเพราะด้วยความเพลียจากการเดินทางหรือออาจเพราะฤทธิ์ของยาที่เธอพึ่งกินไป เพียงไม่นานร่างบางก็ค่อยจมดิ่งลงสู่ห้วงนิทราไปในที่สุด...


@STAFF_Pixiu

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -13 Point +3 ย่อ เหตุผล
STAFF_Pixiu + 5 + 300 -13 + 3

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปราณคลุมวารี
ตัวเบาขั้นกลาง
ดอกม่วง
กงจักรเฟิ่งหวง
ฮั่นเสียหม่า
จั่วซื่อจ้วน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x91
x14
x150
x10
x8
x25
x30
x10
x22
x2
x2
x100
x100
x6
x9264
x10
x110
x8
x1
x3
x5
x1
x9
x131
x1
x56
x62
x1
x165
x10
x1
x13
x1
x1
x15
x2000
x6
x150
x50
x1000
x15
x6
x3
x3
x40
x4
x40
x31
x2
x2500
x110
x113
x15
x60
x65
x1
x114
x7
x8
x60
x1
x3
x40
x2
x58
x2
x3
x12
x3
x120
x60
x30
x4
x20
x50
x70
x1
x15
x2545
x3
x30
x17
x68
x87
x8
x27
x102
x172
x4
x121
x4
x2
x30
x30
x78
x143
x70
x99
x44
x320
x184
x234
x7
x30
x13
x348
x2
x393
x5
x1508
x51
x295
x264
x200
x2100
x456
x72
x39
x125
x356
x350
x236
x92
x79
x329
x310
x8
x60
x1
x4
x103
x152
x675
x477
x777
x630
x129
x271
x218
x521
x33
x3
x725
x50
x80
x1210
x5
x7
x22
x4450
x87
x790
x8
x1990
x28
x20
x50
x25
x41
x81
x42
x1

25

กระทู้

738

โพสต์

42หมื่น

เครดิต

ก็มาดิครับ

เงินชั่ง
5897
เงินตำลึง
1078062
ชื่อเสียง
151887
ความหิว
758

ตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
858
ความชั่ว
780
ความโหด
1787
เส็ตโชมารู
เลเวล 1

โจว เจ๋อข่าย

"ข้างดงามแล้วหรือยัง"
pet
โพสต์ 2018-11-16 11:24:12 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2018-11-16 17:03

หมอหา..สิ

         ท้องฟ้าสีครามยามเช้าประกายสดใส ฝูงนกโบยบินท้องนภา ผู้คนมากมายต่างเดินจับจ่ายใช้ส้อย  แผงร้านขายของตั้งอยู่เกลื่อนเมือง เส้าเทียนเดินเลี้ยวไปตรงตรอกที่ไร้ซึ่งผู้คน

          ร่างสูงอุ้มพาชายหนุ่มที่สลบเข้ามาในเมืองจวี๋ลู่นัยน์ตาสีดำคมกริบกราดนัยน์ตามองหาโรงหมอแถวนั้น จนพบเข้ากับโรงหมอชางอินเขาค่อยๆอุ้มเข้ามาในข้างใน อีกฝ่ายค่อนข้างน้ำหนักน้อยพอๆกับเจ๋อข่าย ขมวดคิ้วเป็นปมยืนรอหมอที่กำลังตรวจอาการคนไข้คนอื่นอยู่

          “.....” เขารออย่างใจเย็น ช้าอย่างไรหมอก็ต้องตรวจ ชาวบ้านในระแวกนี้ส่วนใหญ่จะเข้ามารักษาที่โรงชางอิน

          ไม่นานนักหมอหลี่เดินมาหาเส้าเทียนที่อุ้มบุรุษยืนรอเขาอยู่เกือบหนึ่งเค่อ “วางคนไข้ลงก่อนเดี๋ยวข้าจะตรวจดูอาการให้”

          “ขอรับ” เขาวางร่างชายที่อุ้มอยู่ลงบนพื้นเพื่อให้หมอตรวจอาการอีกฝ่าย มองดูอยู่ห่างๆ พักสักพวกเจ๋อข่ายก็ตามเข้ามา

          “อาการเป็นเยี่ยงใดรึ” เสียงหวานกระซิบกระซาบข้างหูร่างสูง ที่นี่เป็นโรงหมอทำให้เจ๋อข่ายปรับเปลี่ยนตัวเองให้เข้ากับสถานที่

          “ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน หมอกำลังตรวจ” เสียงทุ้มตอบกลับแผ่วเบา มองดูหมอวัยกลางคนดูอาการคนที่เขาพามา

          หมอหลี่ตรวจดูอาการเบื้องต้น ร่างกายบาดเจ็บจากการต่อสู้มีรอยแผลฟกช้ำตามลำตัว เมื่อตรวจเสร็จเสียงเข้มขรึมเอ่ยบอก “ร่างกายเพลีย บาดเจ็บภายใน นอนพักรักษาตัวสักวันสองวันก็หายกลับมาเป็นปกติแล้วหละ” เขาลุกขึ้น “เดี๋ยวจะต้มยาให้” ยาที่ปรุงเป็นสมุนไพรอย่างดีสำหรับรักษาอาการเกี่ยวกับบาดเจ็บภายในโดยเฉพาะ

         เส้าเทียนพยักหน้ารับฟัง ดูเหมือนว่าเขาจะต้องอยู่เฝ้าบุรุษผู้นี้อุ้มพาไปห้องรับรองตามผู้ช่วยหมอ ค่อยๆวางตัวอีกฝ่ายลงบนฟูกนอน นั่งรอยาที่หมอต้ม “เฮ้อ” เงยหน้ามองคนที่หลับแล้วถอนหายใจ ยุทธภพมีแต่เรื่อง… หยิบเอาตำรามาเปิดอ่านพลางๆ เขาต้องเช็ดตัวให้ด้วยไหมนะ รอหมอมาค่อยถามแล้วกันไม่เคยดูแลคนป่วยคนเจ็บเลยแม้แต่ครั้งเดียว เพราะทุกครั้งจะเป็นตัวเขาที่บาดเจ็บ…ต่างหาก

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -33 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 + 35 -33 + 5

ดูบันทึกคะแนน

เซราฟหรือเซเรฟ?
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปลอกสรรพสัตว์
กระจกหมื่นทิวา
โล่หวงจู้(เก๊)
ตัวเบาขั้นสูง
หลี่ซื่อชุนชิว(450)
ฝ่ามือพิษงูทวาร
ปราณทานตะวัน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x88
x8
x5
x224
x3044
x1
x49
x2376
x900
x300
x107
x51
x3
x40
x99
x75
x4
x60
x2
x100
x10
x10
x12
x1
x9999
x10
x186
x100
x100
x8
x2
x15
x4
x13
x4
x32
x112
x837
x73
x2
x279
x2
x1292
x2698
x1
x9999
x1
x54
x37
x1315
x6
x610
x15
x20
x151
x7
x11
x130
x11
x5
x2
x5
x237
x175
x2
x720
x2
x3
x254
x500
x24
x88
x13
x4
x390
x15
x5
x35
x56
x25
x13
x4
x270
x449
x4557
x10
x7241
x16
x325
x14
x17
x240
x221
x472
x9
x68
x11
x36
x54
x1
x1105
x6
x7
x84
x743
x6934
x139
x755
x808
x195
x802
x9999
x458
x6
x3490
x3072
x2472
x4800
x36
x186
x17
x221
x101
x194
x23
x1
x80
x6
x99
x306
x83
x68
x96
x150
x16
x2857
x5618
x3
x59
x928
x18
x35
x9999
x2
x15
x15
x4340
x3601
x6174
x665
x924
x9858
x1299
x255
x662
x312
x5800
x1110
x349
x93
x2183
x89
x1635
x617
x275
x763
x3427
x72
x690
x121
x1397
x141
x50
x4031
x259
x1005
x1158
x8104
x1404
x466
x1

25

กระทู้

738

โพสต์

42หมื่น

เครดิต

ก็มาดิครับ

เงินชั่ง
5897
เงินตำลึง
1078062
ชื่อเสียง
151887
ความหิว
758

ตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
858
ความชั่ว
780
ความโหด
1787
เส็ตโชมารู
เลเวล 1

โจว เจ๋อข่าย

"ข้างดงามแล้วหรือยัง"
pet
โพสต์ 2018-11-16 17:29:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2018-11-17 08:58

เฝ้าคน...ทั้งที่ไม่รู้จัก

          ร่างสูงนั่งมองหมอหลี่เป็นผู้ป้อนยาสมุนไพรที่ต้มมากลิ่นหอมอ่อนๆกระจายแผ่คละคลุ้งทั่วห้อง ป้อนยาขนาดนั้นแล้วหวังว่าจะตื่นเสียที ทั้งที่เขาทั้งสองคนไม่รู้จักกันเหตุใดเขาต้องมานั่งเฝ้าชายผู้นี้ หืม?

          หมอหลี่ค่อยๆยกตัวชายหนุ่มที่นอนหมดสติบนฟูกนอนอย่างค่อยๆ อีกฝ่ายยังนสลบไม่ได้สติหากให้ดื่มยาทีละหลายอึก อาจจะสำลักน้ำ ส่วนผสมยาสกัดจากธรรมชาติบาดเจ็บภายในมิใช่รักษาได้ง่ายๆ พรุ่งนี้คงจะรู้สึกตัว เขาจับมือของคนไข้ขึ้นมาตรวจวัดสภาพภายในร่างกาย ร่างกายนอนเพลียอยู่สามส่วน ต้องขับความร้อนออกด้วยการเช็ดเนื้อเช็ดตัว ชายวัยกลางคนวางถ้วยยาลง “คุณชายเช็ดตัวให้สหายด้วยหละ บรรเทาความร้อนที่อยู่ในร่างกาย”

          เส้าเทียนเงยหน้าขึ้น เขากำลังจะถามประโยคที่ท่านหมอพูดพอดี “ได้ขอรับ” ภายใต้ถ้อยคำ ‘สหาย...’ สวนกลับไปได้ไหม ‘อันที่จริงชายผู้นั้นเป็นใครก็ไม่รู้’

          “ดีๆ งั้นข้าไปดูคนไข้คนอื่นก่อน” หมอหลี่บอกกล่าวน้ำเสียงสุภาพก่อนจะลุกเดินออกจากห้องพร้อมถ้วยยา เพื่อไปตรวจคนไข้คนอื่นต่อ

          เจ๋อข่ายเดินเอาผ้าผืนขาวกับถังที่มีน้ำสะอาด “หมอให้ยกเอามาให้” เสียงหวานกังวาลใสเอ่ยบอกพร้อมยืนถังน้ำให้ร่างสูงที่นั่งอยู่ “ข้าไปแหละ มีอะไรก็ออกมาเรียกแล้วกัน นั่งอยู่ข้างนอก”

          “อืม” เสียงทุ้มขานตอบกลับก่อนจะรับถังน้ำกับผ้า เมื่อเจ๋อข่ายเดินออกไป เขาจึงเริ่มเช็ดตัวอีกฝ่าย ชุดจะแน่นหนา...เกินไปไหม มีหนังสัตว์ตามด้วยเสื้อผ้าอาภรณ์อีกบลาๆ มือหนาชุบน้ำบิดจนเปียกหมาดๆก่อนจะเช็ด... ด้วยท่าทีสบายๆ ตั้งแต่ใบหน้าถึงกลางลำตัว… เมื่อเริ่มถึงเบื้องล่างใบหน้าเขานิ่งกว่าเดิม ‘ต้องเช็ดช่วง… นี้ด้วยรึ’

          ไม่ทันระวังมือของเขาเผลอเลื่อนไปโดนส่วนเฉพาะบุรุษ! ไม่นะ เฮ้ย ไม่ได้จะไปแตะเฟ้ย

          เรียบ?

          ชักมือออกอย่างรวดเร็ว “อ้าว เฮ้ย!” ไม่มี… เหมือนกับเขาเลย หรือว่าจะตอนเหมือนกัน เส้าเทียนลังเลนิดๆก่อนจะ ค่อยๆยืนมือลูบๆ คลำๆอย่างเกร็งๆ หากใครเข้ามาตอนนี้คงคิดว่าเขาโรคจิตเป็นแน่ คลำแล้วไม่มีเรียบเนียนสนิท เอามือออก เขาลุกขึ้นถือถังน้ำเอาเทข้างนอก โดยลืมหยิบผ้าเช็ดตัวไปด้วย

          ขายาวก้าวออกมายืนอยู่ตรงต้นไม้ เทน้ำที่ใช้เช็ดตัวลงต้นไม้ นัยน์ตาสีดำมองดอกไม้รื่นรมย์ที่ปลูกไว้ ก่อนจะเดินกลับเขาหางเหลือบเห็นเจ๋อข่ายกับไป๋เหยียนเฟยนั่งคุย

          ก่อนที่เขาจะเดินกลับเข้าห้อง ฉับพลันระหว่างที่ก้าวเท้าเหยียบโดนผ้าเช็ดตัวที่ยังเปียกหมาด ผสมกับน้ำแฉะๆบนพื้นห้อง

          โครม!!

          ร่างสูงลอยตัวเสี้ยววิพร้อมกับล้มทับลงมาบนชายหนุ่มผู้หมดสติ

          ตุ้บ!

          ริมฝีปากปะกบทับกัน… เส้าเทียนนอนทับร่างอีกคน เขาดันร่างตัวเองออกอย่างเร็วไว เขารู้สึกมีเลือดซึบๆตรงริมฝีปาก ใบหน้าหวานหันมองคนที่ยังหลับอยู่ริมฝีปากอีกฝ่ายก็มีเลือดซึบๆเฉกเช่นเดียวกัน ปากแตก…

           “เชี่ย!!!” อุทานแล้วรีบทำทุกอย่างให้เรียบร้อยเหมือนเดิม ให้เจ๋อข่ายมาเฝ้าแทนก่อนแล้วกัน ขอหนีไปทำใจสักยามสองสามยาม

           นี่มันเรื่องซวยอะไรอีกวะ เฮ้ยยยยยย จูบกับบุรุษ..ไม่ๆ แค่ปากแตะกันเฉยๆ… ขนแขนลุกซู่

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +2 คุณธรรม +10 ความชั่ว +5 ความโหด โพสต์ 2018-11-17 11:47

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ความหิว -24 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 -24 + 5

ดูบันทึกคะแนน

เซราฟหรือเซเรฟ?
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปลอกสรรพสัตว์
กระจกหมื่นทิวา
โล่หวงจู้(เก๊)
ตัวเบาขั้นสูง
หลี่ซื่อชุนชิว(450)
ฝ่ามือพิษงูทวาร
ปราณทานตะวัน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x88
x8
x5
x224
x3044
x1
x49
x2376
x900
x300
x107
x51
x3
x40
x99
x75
x4
x60
x2
x100
x10
x10
x12
x1
x9999
x10
x186
x100
x100
x8
x2
x15
x4
x13
x4
x32
x112
x837
x73
x2
x279
x2
x1292
x2698
x1
x9999
x1
x54
x37
x1315
x6
x610
x15
x20
x151
x7
x11
x130
x11
x5
x2
x5
x237
x175
x2
x720
x2
x3
x254
x500
x24
x88
x13
x4
x390
x15
x5
x35
x56
x25
x13
x4
x270
x449
x4557
x10
x7241
x16
x325
x14
x17
x240
x221
x472
x9
x68
x11
x36
x54
x1
x1105
x6
x7
x84
x743
x6934
x139
x755
x808
x195
x802
x9999
x458
x6
x3490
x3072
x2472
x4800
x36
x186
x17
x221
x101
x194
x23
x1
x80
x6
x99
x306
x83
x68
x96
x150
x16
x2857
x5618
x3
x59
x928
x18
x35
x9999
x2
x15
x15
x4340
x3601
x6174
x665
x924
x9858
x1299
x255
x662
x312
x5800
x1110
x349
x93
x2183
x89
x1635
x617
x275
x763
x3427
x72
x690
x121
x1397
x141
x50
x4031
x259
x1005
x1158
x8104
x1404
x466
x1

25

กระทู้

738

โพสต์

42หมื่น

เครดิต

ก็มาดิครับ

เงินชั่ง
5897
เงินตำลึง
1078062
ชื่อเสียง
151887
ความหิว
758

ตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
858
ความชั่ว
780
ความโหด
1787
เส็ตโชมารู
เลเวล 1

โจว เจ๋อข่าย

"ข้างดงามแล้วหรือยัง"
pet
โพสต์ 2018-11-17 00:15:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2018-11-17 14:21

เฝ้าคน...ทั้งที่ไม่รู้จัก 2

          วันนี้เป็นอีกวันที่เขามาแวะเฝ้าชายหนุ่มที่ยังคงนอนหลับอยู่ ผลัดเปลี่ยนกับเจ๋อข่าย หมอคาดการไว้ว่าอีกฝ่ายจะตื่นวันนี้ ตอนนี้ยังเป็นช่วงเวลากลางคืน เส้าเทียนเตรียมฟูกหมอนมานอนห่างๆตัว… ปากที่แตกยังคงเจ็บอยู่นิดหน่อย ข่มตานอนหลับพลิกตัวไปมา

          “.....”

          นอนไม่หลับ

          ผมสีดำขลับถูกปล่อยออกสยายยาวกลางแผ่นหลังเห็นถึงการบำรุงรักษาผมอย่างดีของร่างสูง

          สุดท้ายยันกายลุกขึ้นมาเหมือนเดิม น่าเบื่อ เบื่อหน่าย… หรือจะไปเคาะเรียกหมอหลี่ตอนนี้แล้วฝากให้ดูแลแทนเลยได้ไหม หยิบขวดยาราเฟย่าขึ้นมาดูเล่นแก้เซ็ง ขวดยาสีใดมีน้ำยาสีครามราวกับน้ำทะเลบรรจุอยู่

          นัยน์ตาสีดำมองด้วยแววตาราบเรียบไร้ความรู้สึกใดๆ หัวสมองโล่งว่างเปล่าคล้ายกับคนวิญญาณหลุดออกจากร่าง เหม่อลอยนั่งนิ่ง ลมหายใจแผ่วเบามองไปเรื่อยๆ กระพริบตา…

          ไร้เสียงใดๆภายในห้อง เบื้องนอกลมพัดผ่านคลอ แสงจันทร์เล็ดลอดผ่านบานหน้าต่างไม้สาดส่องให้เห็นเงา ใต้แสงจันทร์ทอดนัยน์ตาเหม่อมอง เขาควรที่จะเข้าสู่ ภวังค์ได้แล้ว ขยับตัวเงยหน้ามองบานหน้าต่างแทนขวดยาราเฟย่า อนธการชโลมจิตใจอยู่ก่ำกึ่งระหว่างความดีและความชั่ว เหตุไฉนใยคำนึงสองสิ่งนี้

          เงาสีดำวิ่งผ่านบานหน้าต่าง เขาไม่สนใจอีกเช่นเคย รอบข้างวังเวง ผ่านพ้นคืนนี้ไปเขาจะได้ออกจากโรงหมอชางอินแห่งนี้ กลับไปใช้ชีวิตเรียบง่ายนอกป่าเขา

          เมี๊ยวๆๆ~

          เสียงแมวร้องดังกังวาลยิ่งเงียบมากเท่าใดแม้นแมวร้องกลับดังยิ่งกว่าเดิม ทำให้เขาได้สติคืน หันมานั่งกอดเข่ามองคนหลับแทน

          เฝ้ามองจนเหม่อลอย นัยน์จับจ้องไม่กระพริบตา

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -26 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 + 25 -26 + 5

ดูบันทึกคะแนน

เซราฟหรือเซเรฟ?
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปลอกสรรพสัตว์
กระจกหมื่นทิวา
โล่หวงจู้(เก๊)
ตัวเบาขั้นสูง
หลี่ซื่อชุนชิว(450)
ฝ่ามือพิษงูทวาร
ปราณทานตะวัน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x88