ดู: 176|ตอบกลับ: 5

{ เมืองจวี๋ลู่ } โรงหมอชางอิน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-1-17 01:24:36 |โหมดอ่าน



โรงหมอชางอิน




ผลการค้นหารูปภาพ

โรงหมอขนาดเล็กที่ตั้งอยู่ในเมืองจวี๋ลู่ค่อยรักษาอาการเล็กๆน้อยๆให้แก่คนไข้ในเมืองที่มารักษา
บริเวณโรงหมอมีสวนเล็กๆให้คนไข้ได้ออกไปพักผ่อนเพื่อคลายเครียดจากการนอนพักฟื้นท้งวัน



ชื่อกิจการ : โรงหมอชางอิน 便宜坊
เจ้าของกิจการ : หลี่ เหมิงเจ่อ
เวลาเปิดบริการ : 07.00 - 19.10 น. 
ประเภทร้าน : 
- ขายยา และ รักษาบาดแผลทั่วไป
- รักษาโรคทั่วไป 
- หากนอนค้าง 1 คืน ต้องจ่าย 200 ตำลึง 

ประทับตราโดย: ผู้ว่าเมืองจวี้ลู่

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

89

กระทู้

1016

โพสต์

18หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
67061
เงินตำลึง
253615
ชื่อเสียง
59762
ความหิว
2427

ป้ายวังหลังป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
1454
ความชั่ว
531
ความโหด
788
ไข่ปริศนา(4)
เลเวล 1

จาง จู๋เวย

ไม่เป็นไรแน่หรอ
pet
โพสต์ 2018-1-17 15:51:44 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2018-1-17 15:54

{เร่รอนไปทั่วเเผ่นดิน}

[จาง ฝู]

บทที่ 8 นอนโรงหมอ

      หลังจากที่จางฝูขึ้นหลังเฟยเทียนได้มันก้พาเธอห่อตะบึงเข้ามาในเมืองแล้วตรงไปยังโรงหมอเล่นทำเอาบรรดาคนไข้และชาวบ้านตกใจกันยกใหม่แต่พวกชาวบ้านก็ไม่ถือสาเอาความอะไรเมื่อสิ่งที่มันทำลงไปก็เพื่อช่วยเจ้านาย กลับกันมันกลายเป็นเจ้าช้างแสนรู้ของพวกคนไข้ไปเสียแล้ว

    หลังจางที่เธอถูกพามาส่งที่โรงหมอก็ได้คุณลุงหมอและพวกชาวบ้านๆแถวน้นช่วยกันพยุงลลงจากหลังเฟยเทียนและพาเข้าไปรักษาที่ด้านในโรงหมอ

    “ไปทำอะไรมาขาถึงได้พลิกขนาดนี้ไปละหืม”คุณหมอเอ่ยพรางยกเท้าของหญิงสาวขึ้นเล็กน้อยเพื่อดูอาการช้ำ

    “ซี๊ดด  ตะ..ตกหลังช้างเจ้าคะ”จางฝูซูดปากเบาๆแล้วเอ่ยตอบคุณลุงหมอด้วยใบหน้าเหย่เกจากอาการปวดหนึบๆที่เริ่มทวีความปวดขึ้นเรื่อยๆ

    “ไปทำอิท่าไหนตกลงมาได้ละเนี่ยหืม”ลุงหมอเอ่ยแล้วเอาผ้าห่อน้ำแข็งมาประคบที่รอบๆข้อเท้าของเธอก่อนจะเอาผ้ามารัดบริเวณข้อเท้าของหญิงสาว

      “เดี๋ยวข้าจะจัดยาแก้ปวดให้ เจ้าก็นอนพักที่นี่ก่อนแล้วกัน”เค้าเอ่ยแล้วเอาหมอนรองขาให้เธอว่างพาดเพื่อไม่ให้เลือดลงเท้ามาเกินไป

    “ขอบพระคุณเจ้าคะ” หญิงสาวเอ่ยก่อนจะล้มตัวนอนเอาขาข้างที่พลิกวางพาดบนหมอนวางก่อนจะหนไปมองลู่จิวที่ค่อยๆเลื้อยดุนที่แก้มของเธอเบาๆและขดตัวนอนอยู่ข้างๆ

       “ว่าไงลู่จิว”   

       ฟ่ออ(เจ้านายข้ามาอยู่เป็นเพื่อน)

       “งั้นหรอ”เธอมองเจ้างูของเธอยิ้มๆแล้วลูบหัวเจ้างูน้อยของเธอเบาๆ

         นั้นเป็นจังหวะเดียวกับที่ท่านลุงหมอเดินกลับมาพร้อมกับยาแก้ปวดเขามีท่าทีตกใจเล็กน้อยเเต่เมื่อเห็นว่าเจ้างูนั้นไม่ได้มีท่าทีอันตรายอะไรและน่าจะเป็นงูของคนป่วยที่นอนอยู่บนเตียงของเขาด้วยซ้ำ หมอชราเดินเข้าไปหาหญิงสาวแล้วยื่นถ้วยยาให้เธอ

       “ยาแก้ปวด กินสะนะแม่หนู”

       “เจ้าคะ”หญิงสาวค่อยๆยันตัวลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเลก่อนจะรับถ้วยยานั้นมาดื่มรวดเดียวจนหมดแล้วยกมือเช็ดปากตัวเองน้อย

       “ขมเจ้าค่ะ”

        “ยานี่ ยาก็ต้องขมถึงจะหาย”

        “เจ้าคะท่านหมอ”

        “ช่วงนี้ก็อย่าเดินเยอะ ห้ามลงน้ำหนักที่ขาข้างที่เจ็บมาก พยายามยกขาสูงๆไว้”

        “เจ้าคะท่านหมอ”

       ท่านลุงหมอพยักหน้าให้เธอเล็กน้อยก่อนจะเดินผละจากเธอไปเพื่อไปดูคนไข้คนอื่นต่อ แต่ยังไม่ทันได้ก้าวไปไหนเสียงของหญิงสาวก็ดังถามขึ้นมาอีกครั้ง

      “เอ่อคือ ข้าจะเดินทางต่อได้รึป่าวเจ้าคะท่านหมอ”

      “ไอ้ได้มันก็ได้นะ แต่เจ้าจะไหวแน่รึหืม”ท่านลุงหมอหันมามองหน้าหญิงสาวเล็กน้อยแล้วมันไปยังข้อเท้าที่บวมเป่ง

      “ข้า..ข้าไหวเจ้าคะ”

      “ถ้าเจ้ายืนยันเช่นนั้นละก็นะ แต่ว่าตอนนี้เจ้าต้องนอนพักเสียก่อน พรุ่งนี้เช้าค่อยเดินทางต่อ”

      “เจ้าค่ะท่านหมอ”ว่าจบหญิงสาวก็ล้มตัวนอนพัก ดวงตาสีน้ำตาลกวาดมองไปรอบๆโรงหมอที่นี่เป็นโรงหมอขาดเล็กมีเตียงให้คนไข้นอนพักเพียงห้าถึงหกเตียงเท่านั้น คนที่มารักษาส่วนใหญ่ก็จะแค่เจ็บป่วยเพียงเล็กน้อย เช่น เป็นไข้หวัดธรรมดา ร้ายแรงหน่อยก็ไข้หวัดใหญ่ ดวงตาสีน้ำตาลค่อยๆปรือลงก่อนจะหลับไปอย่างช้าๆ อาจเพราะด้วยความเพลียจากการเดินทางหรือออาจเพราะฤทธิ์ของยาที่เธอพึ่งกินไป เพียงไม่นานร่างบางก็ค่อยจมดิ่งลงสู่ห้วงนิทราไปในที่สุด...


@STAFF_Pixiu

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -13 Point +3 ย่อ เหตุผล
STAFF_Pixiu + 5 + 300 -13 + 3

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กงจักรไท่หยาง
คัมภีร์ละติน
แส้จิ่วเทียน
ปราณคลุมวารี
ฮั่นเสียทองเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x30
x56
x2
x10
x42
x166
x1
x25
x102
x1
x52
x8
x46
x28
x18
x120
x2
x60
x90
x1
x20
x13
x42
x36
x784
x1
x2
x106
x110
x110
x130
x3824
x369
x150
x89
x36
x30
x20
x22
x3
x111
x338
x2
x9264
x10
x110
x1
x4
x10
x1
x2
x131
x1
x185
x62
x2455
x6
x3
x35
x1
x1
x75
x1400
x8
x150
x65
x1000
x7
x8
x3
x3
x40
x4
x40
x71
x2
x1500
x120
x342
x135
x60
x95
x108
x7
x26
x90
x1
x3
x39
x3
x29
x2
x3
x74
x3
x60
x29
x4
x91
x50
x100
x1
x15
x1075
x3
x30
x18
x68
x64
x32
x1562
x102
x180
x5
x117
x4
x2
x284
x674
x77
x139
x64
x99
x44
x254
x259
x6
x30
x12
x348
x4
x563
x5
x1468
x86
x295
x264
x337
x780
x456
x26
x39
x127
x352
x527
x209
x92
x74
x329
x310
x8
x60
x1
x3
x110
x141
x669
x473
x811
x660
x131
x71
x2315
x521
x20
x3
x1132
x40
x130
x1210
x7
x35
x3444
x1850
x3900
x4990
x6
x15
x40
x20
x41
x81
x377
x1

60

กระทู้

1081

โพสต์

60หมื่น

เครดิต

ก็มาดิครับ

เงินชั่ง
110027
เงินตำลึง
184507399
ชื่อเสียง
211902
ความหิว
846

ตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
5807
ความชั่ว
7082
ความโหด
9107
ภูตว่านจื่อ
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2018-11-16 11:24:12 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2018-11-16 17:03

หมอหา..สิ

         ท้องฟ้าสีครามยามเช้าประกายสดใส ฝูงนกโบยบินท้องนภา ผู้คนมากมายต่างเดินจับจ่ายใช้ส้อย  แผงร้านขายของตั้งอยู่เกลื่อนเมือง เส้าเทียนเดินเลี้ยวไปตรงตรอกที่ไร้ซึ่งผู้คน

          ร่างสูงอุ้มพาชายหนุ่มที่สลบเข้ามาในเมืองจวี๋ลู่นัยน์ตาสีดำคมกริบกราดนัยน์ตามองหาโรงหมอแถวนั้น จนพบเข้ากับโรงหมอชางอินเขาค่อยๆอุ้มเข้ามาในข้างใน อีกฝ่ายค่อนข้างน้ำหนักน้อยพอๆกับเจ๋อข่าย ขมวดคิ้วเป็นปมยืนรอหมอที่กำลังตรวจอาการคนไข้คนอื่นอยู่

          “.....” เขารออย่างใจเย็น ช้าอย่างไรหมอก็ต้องตรวจ ชาวบ้านในระแวกนี้ส่วนใหญ่จะเข้ามารักษาที่โรงชางอิน

          ไม่นานนักหมอหลี่เดินมาหาเส้าเทียนที่อุ้มบุรุษยืนรอเขาอยู่เกือบหนึ่งเค่อ “วางคนไข้ลงก่อนเดี๋ยวข้าจะตรวจดูอาการให้”

          “ขอรับ” เขาวางร่างชายที่อุ้มอยู่ลงบนพื้นเพื่อให้หมอตรวจอาการอีกฝ่าย มองดูอยู่ห่างๆ พักสักพวกเจ๋อข่ายก็ตามเข้ามา

          “อาการเป็นเยี่ยงใดรึ” เสียงหวานกระซิบกระซาบข้างหูร่างสูง ที่นี่เป็นโรงหมอทำให้เจ๋อข่ายปรับเปลี่ยนตัวเองให้เข้ากับสถานที่

          “ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน หมอกำลังตรวจ” เสียงทุ้มตอบกลับแผ่วเบา มองดูหมอวัยกลางคนดูอาการคนที่เขาพามา

          หมอหลี่ตรวจดูอาการเบื้องต้น ร่างกายบาดเจ็บจากการต่อสู้มีรอยแผลฟกช้ำตามลำตัว เมื่อตรวจเสร็จเสียงเข้มขรึมเอ่ยบอก “ร่างกายเพลีย บาดเจ็บภายใน นอนพักรักษาตัวสักวันสองวันก็หายกลับมาเป็นปกติแล้วหละ” เขาลุกขึ้น “เดี๋ยวจะต้มยาให้” ยาที่ปรุงเป็นสมุนไพรอย่างดีสำหรับรักษาอาการเกี่ยวกับบาดเจ็บภายในโดยเฉพาะ

         เส้าเทียนพยักหน้ารับฟัง ดูเหมือนว่าเขาจะต้องอยู่เฝ้าบุรุษผู้นี้อุ้มพาไปห้องรับรองตามผู้ช่วยหมอ ค่อยๆวางตัวอีกฝ่ายลงบนฟูกนอน นั่งรอยาที่หมอต้ม “เฮ้อ” เงยหน้ามองคนที่หลับแล้วถอนหายใจ ยุทธภพมีแต่เรื่อง… หยิบเอาตำรามาเปิดอ่านพลางๆ เขาต้องเช็ดตัวให้ด้วยไหมนะ รอหมอมาค่อยถามแล้วกันไม่เคยดูแลคนป่วยคนเจ็บเลยแม้แต่ครั้งเดียว เพราะทุกครั้งจะเป็นตัวเขาที่บาดเจ็บ…ต่างหาก

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -33 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 + 35 -33 + 5

ดูบันทึกคะแนน

นี่ลูกหรือนักโทษ..ตามติดชีวิตเปลี่ยน
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
วัวต้าเยว่จื่อ
ชุดหยินรุ่ยกงจู่
กระบี่ปิงเหมยกุ้ย
เยี่ยอวี่เซิงฝาน
กระจกอี้เซียวไน่เหอ
ตัวเบาขั้นสูง
ฝ่ามือพิษงูทวาร
ปราณทานตะวัน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x1
x30
x778
x9999
x13
x52
x24
x3
x1
x3
x4
x8
x1
x8
x76
x4
x10
x30
x1
x1
x2
x5
x16
x1
x11
x70
x2
x1
x4
x1
x7
x1046
x1100
x1096
x745
x1000
x86
x15
x30
x75
x8
x2
x2
x9999
x100
x510
x6
x3
x1009
x150
x934
x28
x1500
x1
x649
x1757
x1080
x1176
x669
x885
x995
x1
x1
x246
x260
x102
x4995
x20
x15
x100
x20
x15
x15
x6
x9999
x949
x30
x20
x10
x44
x19
x724
x62
x500
x328
x7132
x9999
x263
x204
x1
x330
x2
x279
x32
x174
x6613
x1
x832
x2905
x730
x53
x7
x1
x3
x2271
x207
x2
x1349
x10
x10
x31
x1
x9999
x1467
x221
x148
x1108
x13
x2
x17
x4
x12
x169
x168
x649
x319
x323
x717
x2
x1637
x9999
x1
x9999
x3
x53
x37
x2305
x6
x510
x16
x30
x245
x12
x50
x130
x11
x10
x7
x3
x409
x175
x2
x1705
x8
x8
x672
x300
x24
x88
x13
x10
x15
x7
x35
x138
x587
x13
x4
x47
x464
x4609
x10
x7913
x325
x14
x17
x240
x9999
x472
x9
x15
x38
x15
x2900
x9
x7
x84
x1076
x9999
x190
x1225
x2304
x195
x5769
x9999
x604
x456
x3485
x9999
x6602
x9892
x65
x5221
x7301
x189
x36
x1
x100
x6
x231
x1572
x1728
x96
x150
x17
x8125
x9999
x7756
x5424
x928
x1023
x75
x9999
x2258
x424
x9999
x9999
x5506
x9999
x1229
x1829
x9958
x1439
x255
x1917
x312
x6560
x1145
x616
x1248
x2028
x63
x2025
x507
x275
x766
x2362
x72
x690
x9378
x2619
x141
x3025
x8544
x679
x1005
x1122
x8104
x4062
x726
x1

60

กระทู้

1081

โพสต์

60หมื่น

เครดิต

ก็มาดิครับ

เงินชั่ง
110027
เงินตำลึง
184507399
ชื่อเสียง
211902
ความหิว
846

ตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
5807
ความชั่ว
7082
ความโหด
9107
ภูตว่านจื่อ
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2018-11-16 17:29:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2018-11-17 08:58

เฝ้าคน...ทั้งที่ไม่รู้จัก

          ร่างสูงนั่งมองหมอหลี่เป็นผู้ป้อนยาสมุนไพรที่ต้มมากลิ่นหอมอ่อนๆกระจายแผ่คละคลุ้งทั่วห้อง ป้อนยาขนาดนั้นแล้วหวังว่าจะตื่นเสียที ทั้งที่เขาทั้งสองคนไม่รู้จักกันเหตุใดเขาต้องมานั่งเฝ้าชายผู้นี้ หืม?

          หมอหลี่ค่อยๆยกตัวชายหนุ่มที่นอนหมดสติบนฟูกนอนอย่างค่อยๆ อีกฝ่ายยังนสลบไม่ได้สติหากให้ดื่มยาทีละหลายอึก อาจจะสำลักน้ำ ส่วนผสมยาสกัดจากธรรมชาติบาดเจ็บภายในมิใช่รักษาได้ง่ายๆ พรุ่งนี้คงจะรู้สึกตัว เขาจับมือของคนไข้ขึ้นมาตรวจวัดสภาพภายในร่างกาย ร่างกายนอนเพลียอยู่สามส่วน ต้องขับความร้อนออกด้วยการเช็ดเนื้อเช็ดตัว ชายวัยกลางคนวางถ้วยยาลง “คุณชายเช็ดตัวให้สหายด้วยหละ บรรเทาความร้อนที่อยู่ในร่างกาย”

          เส้าเทียนเงยหน้าขึ้น เขากำลังจะถามประโยคที่ท่านหมอพูดพอดี “ได้ขอรับ” ภายใต้ถ้อยคำ ‘สหาย...’ สวนกลับไปได้ไหม ‘อันที่จริงชายผู้นั้นเป็นใครก็ไม่รู้’

          “ดีๆ งั้นข้าไปดูคนไข้คนอื่นก่อน” หมอหลี่บอกกล่าวน้ำเสียงสุภาพก่อนจะลุกเดินออกจากห้องพร้อมถ้วยยา เพื่อไปตรวจคนไข้คนอื่นต่อ

          เจ๋อข่ายเดินเอาผ้าผืนขาวกับถังที่มีน้ำสะอาด “หมอให้ยกเอามาให้” เสียงหวานกังวาลใสเอ่ยบอกพร้อมยืนถังน้ำให้ร่างสูงที่นั่งอยู่ “ข้าไปแหละ มีอะไรก็ออกมาเรียกแล้วกัน นั่งอยู่ข้างนอก”

          “อืม” เสียงทุ้มขานตอบกลับก่อนจะรับถังน้ำกับผ้า เมื่อเจ๋อข่ายเดินออกไป เขาจึงเริ่มเช็ดตัวอีกฝ่าย ชุดจะแน่นหนา...เกินไปไหม มีหนังสัตว์ตามด้วยเสื้อผ้าอาภรณ์อีกบลาๆ มือหนาชุบน้ำบิดจนเปียกหมาดๆก่อนจะเช็ด... ด้วยท่าทีสบายๆ ตั้งแต่ใบหน้าถึงกลางลำตัว… เมื่อเริ่มถึงเบื้องล่างใบหน้าเขานิ่งกว่าเดิม ‘ต้องเช็ดช่วง… นี้ด้วยรึ’

          ไม่ทันระวังมือของเขาเผลอเลื่อนไปโดนส่วนเฉพาะบุรุษ! ไม่นะ เฮ้ย ไม่ได้จะไปแตะเฟ้ย

          เรียบ?

          ชักมือออกอย่างรวดเร็ว “อ้าว เฮ้ย!” ไม่มี… เหมือนกับเขาเลย หรือว่าจะตอนเหมือนกัน เส้าเทียนลังเลนิดๆก่อนจะ ค่อยๆยืนมือลูบๆ คลำๆอย่างเกร็งๆ หากใครเข้ามาตอนนี้คงคิดว่าเขาโรคจิตเป็นแน่ คลำแล้วไม่มีเรียบเนียนสนิท เอามือออก เขาลุกขึ้นถือถังน้ำเอาเทข้างนอก โดยลืมหยิบผ้าเช็ดตัวไปด้วย

          ขายาวก้าวออกมายืนอยู่ตรงต้นไม้ เทน้ำที่ใช้เช็ดตัวลงต้นไม้ นัยน์ตาสีดำมองดอกไม้รื่นรมย์ที่ปลูกไว้ ก่อนจะเดินกลับเขาหางเหลือบเห็นเจ๋อข่ายกับไป๋เหยียนเฟยนั่งคุย

          ก่อนที่เขาจะเดินกลับเข้าห้อง ฉับพลันระหว่างที่ก้าวเท้าเหยียบโดนผ้าเช็ดตัวที่ยังเปียกหมาด ผสมกับน้ำแฉะๆบนพื้นห้อง

          โครม!!

          ร่างสูงลอยตัวเสี้ยววิพร้อมกับล้มทับลงมาบนชายหนุ่มผู้หมดสติ

          ตุ้บ!

          ริมฝีปากปะกบทับกัน… เส้าเทียนนอนทับร่างอีกคน เขาดันร่างตัวเองออกอย่างเร็วไว เขารู้สึกมีเลือดซึบๆตรงริมฝีปาก ใบหน้าหวานหันมองคนที่ยังหลับอยู่ริมฝีปากอีกฝ่ายก็มีเลือดซึบๆเฉกเช่นเดียวกัน ปากแตก…

           “เชี่ย!!!” อุทานแล้วรีบทำทุกอย่างให้เรียบร้อยเหมือนเดิม ให้เจ๋อข่ายมาเฝ้าแทนก่อนแล้วกัน ขอหนีไปทำใจสักยามสองสามยาม

           นี่มันเรื่องซวยอะไรอีกวะ เฮ้ยยยยยย จูบกับบุรุษ..ไม่ๆ แค่ปากแตะกันเฉยๆ… ขนแขนลุกซู่

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +2 คุณธรรม +10 ความชั่ว +5 ความโหด โพสต์ 2018-11-17 11:47

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ความหิว -24 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 -24 + 5

ดูบันทึกคะแนน

นี่ลูกหรือนักโทษ..ตามติดชีวิตเปลี่ยน
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
วัวต้าเยว่จื่อ
ชุดหยินรุ่ยกงจู่
กระบี่ปิงเหมยกุ้ย
เยี่ยอวี่เซิงฝาน
กระจกอี้เซียวไน่เหอ
ตัวเบาขั้นสูง
ฝ่ามือพิษงูทวาร
ปราณทานตะวัน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x1
x30
x778
x9999
x13
x52
x24
x3
x1
x3
x4
x8
x1
x8
x76
x4
x10
x30
x1
x1
x2
x5
x16
x1
x11
x70
x2
x1
x4
x1
x7
x1046
x1100
x1096
x745
x1000
x86
x15
x30
x75
x8
x2
x2
x9999
x100
x510
x6
x3
x1009
x150
x934
x28
x1500
x1
x649
x1757
x1080
x1176
x669
x885
x995
x1
x1
x246
x260
x102
x4995
x20
x15
x100
x20
x15
x15
x6
x9999
x949
x30
x20
x10
x44
x19
x724
x62
x500
x328
x7132
x9999
x263
x204
x1
x330
x2
x279
x32
x174
x6613
x1