ดู: 612|ตอบกลับ: 8

( นอกเมืองก่วงหลิน ) ป่าลู่หลิน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-1-11 23:59:54 |โหมดอ่าน



ป่าลู่หลิน







{ นอกเมืองก่วนหลิน }









【 ป่าลู่หลิน 】


『 ความเงียบ คือ ความเงียบ 』


ป่าลู่หลิวตั้งอยู่นอกเมืองก่วงหลิน มีลักษณะเป็นป่าทึบชื้น ว่ากันว่าที่ป่าแห่งนี้มีกวางขาวตัวหนึ่งอาศัยอยู่ มันมีขนสีขาวงดงาม มีนายพรายหลายคนพยายามล่ามัมเพื่อนำไปขายแต่ก็ไม่มีใครสามารถหามันพบ ชาวบ้านเลยเชื่อกันว่ากลางขายคือเทพพิกษ์ป่า จากนั้นจึงตั้งชื่อที่นี่ว่า


'ป่าลู่หลิน' หรือ 'ป่ากวาง'


เพราะฉะนั้นก็เป็นป่าที่หลายๆคนที่เป็นนักหาของป่าและผลไม้ป่านั้นใฝ่หา.. แต่อย่าหวังว่าจะมีปลาทะเลมาเดินเล่นแถวนี้เชียวล่ะ เพราะไม่มีทางหรอก







คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

209

กระทู้

1806

โพสต์

59หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
467856
เงินตำลึง
19114491
ชื่อเสียง
265938
ความหิว
237

ตราสายลับจิ่วเทียนหวงป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายวังหลังใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาอังกฤษ

คุณธรรม
7027
ความชั่ว
1273
ความโหด
3689
ไข่ปริศนา(1)
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2018-1-12 02:28:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{เร่รอนไปทั่วเเผ่นดิน}
[จาง ฝู]
บทที่ 4 กวางสีขาว
       หลังจากนั่งเรือข้ามฝากจากเจียงหนานมายังก่วนหลิน ก็ปาไปเกือบมืด จางฝูเดินมาจะถงป่านอกเมืองแห่งหนึ่งของก่วนหลิน และเลือกใช้ป่าเเห่งนี้เป็นที่พักค้างแรมและค่อยออกเดินทางต่อในรุ่งเช้า

นับว่านานมากแล้วที่เธอไม่ได้มานอนกลางป่าแบบนี้ แต่ถึงกระนั้นก็ไม่ได้ทำให้ความคล่องแคล่วในการก่อกองไฟของเธอล้าช้าลงเลยแม้สักนิด มันคงกลายเป็นอีกสิ่งที่ฝังแน่นอยู่ในสายเลือดไปแล้วกระมัง


       “เอาละเสร็จสักทีนะ”หญิงสาวเอ่ยขึ้นก่อนที่จะเอาพวกเนื้อตากแห้งที่ซื้อตุนมาออกมาย่างให้ตัวเองและลู่จิว ส่วนเฟยเทียนนั้นไม่มีอะไรลำบากเพราะในกระเป๋าที่มันคาดไว้เสมอนั้นมีผลไม้ของชอบของมันใส่ตุนไว้อย่างแน่นเอี้ยด


      ฟ่ออ(เสร็จรึยังเจ้านาย)ลู่จิวที่เลื้อยวนไปวนมารอบกองไฟ ดวงตาสีเขียวอมเหลืองของมันจ้องมองไปยังเนื้อไก่ของมันที่กำลังถูกพลิกไปมาในกองไฟอย่างใจร้อน


     “ฮะ ฮะใจเย็นลู่จิว” เธอยิ้มองท่าทางของงูตะกละขำๆก่อนจะพลิกไก่ไปมาอีกสองสามทีแล้วนำมาเป่าให้หายร้อนแล้ววางใส่ใบไม้ที่ทำความสะอาดแล้วให้ลู่จิว


     ทันทีที่เนื้อไก่ถูกวางลงมันก็รีบพุ่งไปกินอย่างหิวโหย จนจางฝูต้องเอ่ยกึ่งเตือนกึ่งล้อมันอย่างเป็นห่วง


    “ค่อยๆสิ ไปหิวมาจากไหน ข้าไม่ได้เลี้ยงเจ้าแบบอดๆอยากๆนะ”


     ฟ่ออ(ก็ข้าหิวนี่น่าเจ้านาย)ลู่จิวที่กลื่นเนื้อไก่ก้อนนึงลงไปแล้วร้องขึ้นมาหน่อยๆก่อนจะก้มลงกินต่อ


      “ติดคอไปข้าไม่ช่วยนะ”เธอเอ่ยยิ้มๆแล้วหยิบเอาเนื้อย่างของเธอมากินมั้ง เพียงไม่นานเนื้อย่างจำนวณสองไม้ก็อันตธานหายลงไปอยู่ในท้องของหญิงสาวไปเป็นที่เรียบร้อย เช่นเดียวกับลู่จิวที่นอนตัวกลมขดอยู่กับที่นิ่งเพื่อรออาหารย่อย ก่อนที่เธอจะหันไปมองเฟยเทียนที่เงียบไปผิดปกติ ภาพที่เห็นคือเจ้าช้างบ้าพลังของเธอนั้นตอนนี้นอนหลับปุ๋ยไปเป็นที่เรียบร้อยตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ แถมในงวงนั้นยังถือกลั้วยทั้งหวีเอาไว้อีกต่างหาก


      “คงไม่ได้มีแต่ลู่จิวแล้วั้งที่ตะกละ” เธอพึมพัมขึ้นมาเบาๆก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างๆกองไฟและใช้ห่อผ้าบรรจุเสื้อผ้าของเธอรองหัวแทนหมอน ลู่จิวเองก็ค่อยๆเลื้อยมานอนขดอยู่ข้างๆเธออย่างที่มันทำเป็นประจำ


     “ฝันดีลู่จิว”


    ฟ่ออ( ฝันดีเจ้านาย)
-----------------------------------
     สายลมเย็นยามค่ำคืนที่พัดผ่านไป เสียงที่ดังกร๊อบแกร๊บเหมือนกับว่ามีบางสิ่งกำลังเดินวนอยู่รอบๆค่ายพักแรมทำเราจางฝูที่กำลังหลับอย่างเป็นสุขสะดุ้งตื่นขึ้นไม่ได้ แต่กระนั้นเธอก็ไม่ได้ผลีผลามลุกขึ้นมา เพราะหากมันเป็นสัตว์ร้ายละก็ การที่เธอผลันลุกขึ้นไปนัน้นเท่ากับเป็นเรียกให้มันมาพุ่งมากินเธอเป็นแน่


   ดวงตาสีน้ำตาลของหญิงสาวค่อยๆลืมขึ้นอย่างช้าๆก่อนจะกวาดมองไปรอบๆเพื่อหาว่าอะไรเป็นตัวเหตุของเสียงกร๊อบแกร๊บที่เธอได้ยิน


    แกร๊บ!!!


    เสียงที่ตอนนี้ดังอยู่ที่ด้านหลังเรียกให้ร่างบางนั้นต้องค่อยพยายามหันไปมองอย่าง้าๆและให้เกิดเสียงน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ ก่อนที่ดวงตาของหญิงสาวจะเบิกโพลขึ้นอย่างตกใจเมือเบื้องหน้าของเธอคือกวางสีขาวดูสง่างามอย่างที่หญิงสาวไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต เขาขาวนวลใหญ่ของกวางแผ่ออกอย่างสวยงามราวกับกิ่นของต้นไม้ ทั้งสวย และสง่างามราวกับเป็นราชาของป่าทึบ


    กวางสีขาวนั้นค่อยเดินไปทางเฟยเทียนอย่างช้าๆก่อนจะก้มลงกินกล้วยที่หลุดตกลงมาจากงวงของเฟยเทียนอย่างเอร็ดอร่อย


    จางฝูนอนมองเจ้ากวางขาวที่กำลังก้มหน้าก้มตากินกล้วยอย่างเพลิดเพลิน ไม่คิดว่าการมานอนกลางป่าข้างนี้ของเธอจะทำให้โชคดีเจอกวางหายากแบบนี้ เจ้ากวางที่ดูเหมือนจะรู้สึกถึงการจ้องมอง มันเงยหน้ามองซ้ายขวาก่อนที่จะมาหยุดมองหน้าหญิงสาวก่อนที่มันจะหันหลังแล้วกระโจนเข้าป่าไปอย่างเงียบเชียบ


    “บ๊ายบายนะ” เธอเอ่ยอำลากวางขาวเบาๆก่อนที่จะพลิกตัวกลับมานอนต่ออย่างเป็นสุข



@STAFF_Pixiu



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -10 Point +3 ย่อ เหตุผล
STAFF_Pixiu + 5 + 300 -10 + 3

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นดาร์ธเวเดอร์
ม้าเทพอูซุนขาวเทวะ
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
ทวนยาว
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x6
x100
x3
x8
x30
x3
x1
x3
x8
x4
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x30
x30
x130
x30
x1
x4
x5
x3
x4
x160
x1
x20
x200
x240
x100
x1
x140
x5
x177
x800
x2
x23
x80
x50
x50
x587
x196
x3
x9
x5
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x187
x90
x30
x240
x3
x44
x600
x399
x100
x4
x400
x1200
x75
x7
x27
x595
x5
x100
x1185
x2
x163
x197
x4
x585
x39
x3
x20
x58
x31
x4
x250
x19
x577
x32
x84
x200
x100
x800
x4
x333
x727
x200
x16
x200
x35
x600
x1
x1000
x400
x850
x30
x600
x83
x5
x5
x31
x400
x74
x1
x8
x1676
x1
x2
x1080
x2045
x58
x1521
x3
x6
x6
x90
x2
x120
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x9
x136
x290
x130
x1
x30
x30
x2
x41
x5
x741
x410
x1500
x132
x218
x481
x340
x320
x510
x245
x131
x175
x578
x38
x111
x426
x970
x1
x23
x604
x5
x450
x144
x366
x293
x520
x1441
x127
x67
x774
x480
x4
x2
x694
x716
x450
x158
x9999
x1839
x500
x325
x55
x42
x17
x69
x23
x359
x1032
x7
x1864
x810
x340
x1
x4
x88
x1
x9
x138
x259
x698
x5450
x73
x11
x198
x446
x141
x2400
x8
x527
x630
x500
x37
x1
x3
x430
x5
x40
x141
x2
x1500
x584
x1692
x780
x108
x195
x107
x11
x95
x282
x7
x42
x3
x2
x7
x157
x5
x10
x15
x4
x162
x263
x500
x2
x51
x1803
x8
x158
x200
x6662
x702
x280
x8
x59
x2
x2
x1406
x2072
x690
x648
x219
x192
x284
x279
x4
x32
x14
x678
x8
x1439
x9
x1748
x313
x918
x1169
x928
x1030
x667
x185
x134
x191
x745
x1580
x807
x92
x148
x179
x906
x608
x120
x161
x6
x312
x287
x619
x460
x1182
x680
x195
x2122
x2318
x581
x40
x1018
x603
x24
x280
x1245
x157
x248
x1444
x8130
x1960
x1490
x35
x31
x41
x81
x697
x1

312

กระทู้

2464

โพสต์

84หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
115803454
เงินตำลึง
2000175908
ชื่อเสียง
276160
ความหิว
734

ใบรับรองภาษาอาหรับใบรับรองภาษามคธใบรับรองภาษาขอมใบรับรองภาษาไต้หวันตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่

คุณธรรม
16396
ความชั่ว
8986
ความโหด
23896
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2018-11-5 21:08:10 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ พบเจอบุรุษปริศนา ]



          อนธการความมืดยามวิกาล บุรุษผมสีดำขลับที่ทำกิจธุระส่วนตัวนาน… ใบหน้าคมคายมีสีหน้าอิดโรย ผีราคะที่ได้มาบำเรอดีเกินความคาดหมาย เส้าเทียนกำลังควบม้าฮั่นเสียทองออกไปเดินเล่นข้างนอก จนเหมือนตัวเองเพลิดเพลินหลงมาที่ป่าแห่งหนึ่ง พงไพรเขียวขจีแว่วแวบ ดวงจันทร์บนฟากฟ้าฉัตรฉาย เส้าเทียนลงจากม้าฮั่นเสียทองยอดอาชา เสียงฝีเท้าเหยียบย่ำเพียงแผ่วเบา นัยน์ตาสีดำกราดจ้องมอง มือหนาเดินไขว้หลัง ร่างกายที่ยังไม่ได้พักผ่อน เดินชมธรรมชาติกลางผืนป่า

          วูบ~

          เส้าเทียนเงยหน้าขึ้นเขามองเห็นค้างคาวที่ห้อยหัวเกาะอยู่บนต้นไม้ เขาเปรยตาชำเลืองก่อนจะหันกลับอย่างไม่ค่อยสนใจ ในหัวครุ่นคิดถึงเรื่องการฝึกเพียงอย่างเดียว ตั้งแต่ฝึกวิชาทานตะวันร่างกายหลังฝึกตื่นตัวตลอดแม้จะปลดปล่อยน้ำพิสุทธ์มากมายครั้งแล้วครั้งเล่าก็ ทว่ามันก็เคยหยุดแข็งตัวจนกว่าจะหมดเวลา… ชายหนุ่มเม้มริมฝีปากอย่างลืมตัว หากต้องตอนจะหมอว่าอย่างไร ‘ข้าจะไปเป็นขันที’ ทำไมเขารู้สึกขันกับประโยคที่ตัวเองคิดขึ้น ‘ข้าจะไปฝึกวิชา’ หมอคงมองหน้าแล้วด่า ว่าเป็นคนไร้สติ ฝึกวิชาอันใดต้องตอนความเป็นบุรุษออกจนหมดสิ้น

          เขามิเคยคิดจะบอกใครทั้งสิ้นแม้แต่สหายที่อยู่ด้วยกันมาเนินนาน ได้แต่เก็บความลับเอาไว้จนกว่าตัวเองจะหมดสิ้นลมหายใจ เส้าเทียนอยากที่จะเก่ง.. จนสามารถยอมทำทุกอย่างได้ก็จริงแต่ไม่ทำให้ผู้อื่นเดือดร้อน

          “เฮ้อ” ร่างสูงขมวดคิ้วพลางถอนหายใจเสียงดัง โดยไม่ได้สังเกตุสิ่งรอบข้าง เพราะมัวแต่มองฮั่นเสียทอง

          ฉับพลันก็เหมือนมีกระแสผ่านพัดปะหน้า พร้อมกับเหล่าคนนับร้อยชีวิตลายล้อมทั่วพงไพร เส้าเทียนชะงักนิ่งอย่างงุง เกิดอะไรขึ้น(?) ทว่ากระบี่นับสิบเล่มพุ่งตรงเข้ามาหาร่างสูง ชายหนุ่มหยิบทวนเสี้ยวจันทร์ทุบพื้นดิน ด้วยพละกำลังที่มากมหาศาลทำให้ดินยุบตัว เขากระโดดหลบหลีกกระบี่ด้วยการใช้ตัวเบา มือหนากระชับทวนพร้อมกับฟาดปะทะกระบี่ เขาไม่รู้ว่าคนเหล่านี้เป็นใคร แต่ที่รู้ๆต้องฝ่าฟันอุปสรรคข้างหน้าเหล่านี้ จางเจียเล่อผีลืมหลุมออกมาช่วยเหลือเจ้านายของตน สร้างความตื่นตนกให้คนเป็นจำนวนมาก

          “นั่นมันตัวอะไรวะ” เสียงลูกศิษย์พรรคเมฆาพูด “มันลอยได้ด้วย!!!” กลายเป็นการแบ่งจำนวนคนเข้าโจมตีไปที่ตัวประหลาดดำมืดไม่เห็นแม้แต่ใบหน้า มีเพียงผ้าคลุมที่ล่องลอย “อย่าไปกลัว โจมตีแม่งเลย!!!” คนในพรรคพูดปลุกใจ

          เส้าเทียนยักไหล่ที่นี่มืดเหมาะสำหรับ ที่จะให้ภูติผีที่เขาเรียกออกมาช่วยเหลือ คนพวกนี้หากอยู่แยกกันก็ไม่เห็นจะเก่งเท่าใดนัก ทำให้เขาขาดความรอบคอบ “หึ..”

         เขาโดนกระบี่ของผู้ที่มีวรยุทธ์ ทำให้ตัวเองเซ ไม่คิดว่าตัวเองจะคาดคะเนผิดไป ใบหน้ามีเหงื่อไหลเปรอะปลาย เลือดสีชาดย้อมเสื้อผ้าชั้นดี พลิกตัวหลบแล้วกระแทกทวนฟาดกลางศีรษะอีกฝ่าย นัยน์ตาสีดำคมกริบจ้องมองหาช่องว่างที่จะให้ตัวเองฝ่าคนพวกนี้ออกไป

          ชายหนุ่มไม่เคยไปสร้างความเดือดร้อนให้ใครเลยสักครั้ง เหตุใดมักเจอแต่ปัญหา แค่ออกมาเดินเล่นก็เจอจอมยุทธ์นับร้อยดักฆ่า… ออกทะเลไปตกปลาก็เจอกลุ่มโจรสลัดจะจับตัวไปเป็นทาส

          “.....”

          หมุนทวนตวัดคนให้ออกห่างจากตัวเอง ระหว่างที่กำลังใช้ตัวเบาพุ่งไปข้างหน้า วิชาตัวเองก็ยังฝึกมาไม่เสร็จ ซวยซ้ำซวยซ้อนซวยซ้อนเงื่อน!!! ถึงกระนั้นเขาก็จัดการได้หลายคนอยู่แต่ไม่ถึงขั้นตาย เส้าเทียนพยายามเอี่ยวตัวทว่ารอบนี้กลับไม่ทัน ทำให้เขาโดนกระบี่แทงเข้าที่หลังอย่างจัง จนเลือดออกปาก


ในขณะนั้นก็มีเสียงขลุ่ยดังขึ้นจากในลำธารข้างๆ ที่มีการต่อสู้ บุรุษชุดเขียวปิดหน้ายืนเป่าขลุ่ยบนเรือลำน้อยที่ถูกคนเรือพายอย่างช้าๆ

         เส้าเทียนเหลือบเห็นบุรุษคนหนึ่งที่ยืนเป่าขลุ่ยอยู่บนเรือ สัญชาตญาณบอกให้เขาต้องทำอะไรสักอย่าง ผีลืมหลุมมิอาจยับยั้งได้.. จะเป็นหรือตายต้องขอลองเสี่ยงกับบุรุษผู้นั้น “ชะ..ช่วย ข้าด้วย!!!!!” ร่างสูงตะโกนเสียงดังกังวลทั่วป่า ก่อนที่เลือดจะกระอักเต็มพื้น

          ไม่ทันแน่…

          กระบี่นับร้อยเพ่งมาที่ร่างสูงที่ล้มตัวนอนอยู่บนพื้นพร้อมกับกองเลือดของตัวเขาเอง ‘ท่านพ่อ..ท่านแม่ข้ากำลังจะตามไปอยู่กับพวกท่านแล้วนะขอรับ’ นัยน์ตาพร่ามัวมองเห็นทุกอย่างเลือนลาง เขาได้ยินเสียงหัวเราะเยาะจากคนนับร้อย ถึงจะเจ็บใจ แต่เขาก็มิอาจสู้พวกมันได้ ความตาย...เหมือนเป็นแสงสว่างสุดท้ายในชีวิต

    มารบูรพามองหางตาที่เหมือนดูคุ้นตา พรรคเมฆาทำเสื่อมเสียพรรคกลางจริงๆ เที่ยวก่อความเดือดร้อนไปทั่วมันชวนหงุดหงิดก่อนกระโดดขึ้นฝั่ง เขาตวัดขลุ่ยปัดป้องการจู่โจมจากคมกระบี่อีกฝ่ายที่เปลี่ยนเป้ามาใส่เขา ก่อนจะชักขลุ่ยคืนและสะบัดไปทางศัตรูสี่คนที่มาทางด้านหลัง เขาสลับกับปลายนิ้วเดินลมปราณสกัดจุดพวกเขาเหล่านั้นก่อนผลักฝ่ามือผลักพวกเขาปลิวไป

          “.....” เส้าเทียนล้อมมองด้วยสภาพร่างกายบอบช้ำจากบาดแผล บุรุษผู้นั้นดูเก่งกาจเสียจริง ภายในพริบตาก็สามารถต่อสู้กับเหล่าคนนับสิบได้ ไม่สิ.. เขาคิดว่าแค่คนเดียวๆก็สร้างความแตกตื่นได้ วรยุทธ์สูงส่งยิ่งนัก หายใจรวยริน น่าสมเพชตัวเองที่มิอาจหยุดคนเหล่านี้ได้ พวกมันเป็นใคร? และต้องการอะไรจากเขา ได้แต่มองการต่อสู้ของอีกฝ่ายที่ชายหนุ่มตะโกนขอความช่วยเหลือ ร่างกายขยับได้บางส่วน

          เสี่ยงชีวิต…

          ลูกศิษย์พรรคเมฆากว่าร้อยชีวิตหนีตายจากบุรุษผู้มาใหม่ ต่างคนต่างกระเจิงหายไปคนละทิศละทาง ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครตายเลยสักคนแค่บาดเจ็บกลับไป


    “......” ดูเหมือนการต่อสู้จะจบลงแล้ว ชายวัยกลางคนเตรียมตัวเดินไปที่เรือที่มาจอดเทียบฝั่ง

          “เดี๋ยวก่อน.. ท่าน” เส้าเทียนเรียกชายตรงหน้าที่กำลังหันหลังกลับ “ขอบคุณที่ช่วยเหลือ ข้าแซ่หวง เส้าเทียน” มือหนายันกายลุกขึ้นแม้เลือดจะไหลเปียกชุ่มตัว ใบหน้าคมคายจ้องมองแผ่นหลังอีกคนแววตาเต็มเปี่ยมไปด้วย.. ขอบคุณ

    “ยุทธภพอันตราย ต่อไปก็ระวัง” ชายหนุ่มในหน้ากากกล่าวขึ้นก่อนเดินขึ้นเรือบรรเลงขลุ่ยส่งพวกเขาจากไป

          เส้าเทียนพยักหน้ารับ “ขอรับ” จากนั้นเขาก็เฝ้ามองอีกคนขึ้นเรือล่องจากไปพร้อมเพลงขลุ่ย เขาปัดกายที่เต็มไปด้วยคราบเลือดคราบฝุ่น จังหวะที่เส้าเทียนกำลังจะหันหลังกลับ หางตาเห็นม้วนไม้ไผ่เล็กๆตกอยู่บริเวณที่จอมยุทธ์ฝีมือสูงส่งคนนั้นเคยยืนอยู่

          “.....” เป็นของใครกัน ...เอ๊ะ หรือจะเป็นของบุรุษท่านนั้นทำตกหล่นไว้ มือหนาหยิบม้วนไม้ไผ่ขึ้นมาก่อนจะสังเกตุดูรอบๆม้วน มีหนังสัตว์พันรอบม้วน… ก่อนจะเก็บเอาใส่กระเป๋าเอาไว้เพื่อรอคืนให้กับศิษย์ของท่านผู้มีพระคุณ

          ‘อิน กั๋วเต๋อ… เจ้าอยู่ที่ใด...ใครวะ!?’ นอกจากจะไม่รู้เขาเป็นใครแล้ว อยู่ที่ใดอีก เฮ้อ… เวรกรรมที่แท้ทรู ช่างเป็นเรื่องที่น่าขันเสียจริงเชียว

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ หวง เย่าซือ { มารบูรพา } เพิ่มขึ้น 35 โพสต์ 2018-11-5 21:38

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -256 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -256 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
ถุงมือแอเมทิสต์
ชุดแอเมทิสต์
แหวนอัสนีบาต
รูปปั้นเทพีวีนัส
ลูลิอุส
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x3
x2
x80
x1
x2
x7
x641
x115
x24
x1
x2
x1
x1
x3
x1
x1
x30
x7
x15
x1
x6
x1
x1
x2
x4
x3
x20
x4
x4
x4
x4
x72
x1
x191
x5
x168
x270
x6
x1
x100
x1
x3
x11
x5
x9
x6
x88
x10
x6
x130
x1
x1
x13
x270
x43
x1
x54
x17
x2
x2
x26
x15
x122
x175
x124
x23
x310
x130
x125
x50
x81
x75
x2
x5
x16
x14
x64
x570
x1
x26
x2083
x11
x1419
x31
x2000
x2210
x24
x223
x32
x18
x2860
x19
x2211
x18
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2484
x1900
x52
x3200
x141
x197
x5
x20
x80
x57
x1375
x3628
x1723
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x269
x224
x378
x5
x25
x566
x3139
x13
x107
x267
x1633
x420
x9303
x142
x95
x20
x1934
x3463
x30
x363
x2608
x99
x193
x16
x9999
x15
x14
x70
x3335
x9182
x1835
x57
x253
x2239
x17
x747
x16
x1
x12
x592
x292
x24
x1
x1869
x112
x2069
x256
x1
x2614
x1
x68
x1843
x42
x1
x1280
x323
x133