ดู: 1224|ตอบกลับ: 39

{ เมืองฉางอัน } โรงหมอ หวังหมิง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-8-8 16:42:37 |โหมดอ่าน



โรงหมอหวังหมิง

{ เ มื อ ง ฉ า ง อั น }












【 โรงหมอหวังหมิง - เมืองฉางอัน 】

กล่าวถึงหวังหมิงเจี้ยนเจ้าของโรงหมอแล้ว เป็นบุรุษมากด้วยคุณธรรม ฝีมือในการรักษาเป็นเลิศ

บางครั้งยังไม่คิดค่ารักษากับชาวบ้านที่ยากจน ทำให้มีคนเจ็บไข้มาเยี่ยมเยือนตลอดทั้งวัน

ไม่รับคนไข้เพิ่มตามเวลาปิดโรงหมอ แต่ยังตรวจคนไข้ที่เหลือต่อ เวลาพักผ่อนจึงน้อยตามไปด้วย

ท่านหมอหวังหมิงจึงเป็นที่เลื่อมใสของชาวเมือง

ภายในโรงหมอมีเพียงบ่าวรับใช้ที่เป็นบุรุษเท่านั้น ส่วนใหญ่อ่านเขียนได้ และมีความเป็นสุภาพชน

เดิมทีโรงหมอตกแต่งล้าสมัย แต่พอถึงเทศกาลจงชิวเจี๋ยจึงตกแต่งอย่างสดใส

ทำให้คนที่มารอรับการรักษาเบิกบาน ท่านหมอจึงไม่ได้ให้ปลดโคมเต็งลั้งลง





ท่านหมอ : หวัง หมิงเจี้ยน (35)

เป็นคนสุขุมและเงียบขรึมสมวัย นอกจากรักษาคนไข้เขาจะอ่านหนังสือและนอนเท่านั้น

การออกไปทำธุระนอกโรงหมอล้วนใช้บ่าวไพร่ในเรือนไปจัดการ

ชาวเมืองจึงมีโอกาสเห็นหวังหมิงเจี้ยนได้แค่ในโรงหมอเท่านั้น



ชื่อกิจการ: โรงหมอหวังหมิง

เจ้าของกิจการ: หวัง หมิงเจี้ยน

ประเภทร้าน: รับจัดจำหน่ายยารักษาโรค สมุนไพรป่า และ รักษาคนเจ็บไข้ได้ป่วย

เวลาเปิด-ปิดร้าน: 06.00 - 21.30 น.


#ประทับตราผู้ว่าเมืองฉางอัน




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2017-8-8 21:32:22 | ดูโพสต์ทั้งหมด
     หลี่เซี้ยนเจ่อถูกนำส่งตัวมายังโรงหมอด้วยความช่วยเหลือของหญิงสาวชาวโหรวหรานที่ตนเพิ่งได้ช่วยมาจากตลาด  สภาพของเขาในตอนนี้แทบไม่มีแรงเหลือที่จะทำอะไรได้เลย ซึ่งสถานพยาบาลแห่งนี้ได้ทำการรักษาคนมามากมาย ร่างของหลี่เซี้ยนเจ่อถูกวางราบลงไปกับเตียง เมื่อหมอหวังหมิงได้มาพบเข้าก็มีสีหน้าอารามตกใจไม่น้อย หญิงสาวเมื่อสบตากับหมอก็ทำอะไรไม่ถูก หลี่เซี้ยนเจ่อที่นอนอยู่บนเตียงเมื่อได้สติก็พลันลืมตาตื่น
   "ข้า.....ขอบใจเจ้ามาก......ที่ช่วยพาข้ามาหาหมอ" หลี่เซี้ยนเจ่อที่ชอกช้ำตามลำตัวเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว จึงพูดติดๆขัดๆด้วยหายใจยังไม่สะดวก
   "ไม่เป็นไร ขอบคุณท่านมากที่ได้ช่วยเหลือข้าไว้" หญิงสาวโหรวหรานนั่งลงข้างๆเตียง
   "ข้า....ทนเห็นคนถูกรังแกไม่ได้หรอก......ตอนนี้ข้าอยู่กับหมอแล้ว.....คง...ไม่เป็นอะไรแล้ว" หลี่เซี้ยนเจ่อตะแคงตัวมาหาหญิงสาวโดยมีหมอคอยพยุง
   "ท่านอย่าเพิ่งขับหรือพูดมากเลย ให้ข้าทำการรักษาท่านก่อนเถิดนะ" หมอหวังหมิงพูดด้วยความเป็นห่วง
   "ส่วนเรื่องค่ารักษาเดี๋ยวข้าจัดการเอง........นี่เป็นของขวัญตอบแทนที่แม่นาง......พาข้ามาหาหมอ" หลี่เซี้ยนเจ่อดึงปิ่นปักผมไม้ที่หัวปิ่นแกะสลักเป็นรูปหัวเสือให้กับหญิงสาวโหรวหราน นางกล่าวขอบคุณก่อนที่จะเดินจากไป
   "ท่านหมอหากท่านรักข้าเสร็จแล้ว.....ช่วยไปแจ้งคนที่บ้านตระกูลหลี่แทนข้าด้วย" เมื่อหลี่เซี้ยนเจ่อพูดจบก็นอนสลบไป หมอหวังหมิงพยักหน้ารับทราบจากนั้นจึงทำการรักษาเป็นลำดับต่อไป
@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง -20 เงินตำลึง +1500 ชื่อเสียง +65 ความหิว -6 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin -20 + 1500 + 65 -6 + 5

ดูบันทึกคะแนน

...
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กราดิอุสทมิฬ
หลี่ซื่อชุนชิว
เทียนกุย
กำหนดลมหายใจ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x30
x2
x13
x1
x1

85

กระทู้

422

โพสต์

214748หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
2147463918
เงินตำลึง
2146642289
ชื่อเสียง
0
ความหิว
2147483340

ซู ซูปี้

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2017-11-21 14:29:04 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย KABUTO เมื่อ 2017-11-21 14:30

PART CCXXXVI

โครม!!!

     ประตูโรงหมอถูกถีบดังโครม ทำเอาหมอที่กำลังชั่งตวงยาสมุนไพรอยู่ทำตัวยาร่วงหล่นจากมือ หมอหวังเงยหน้าขึ้นมองเห็นชายหนุ่มตัวโตแบกของพะรุงพะรังบนหลัง อุ้มชายหนุ่มผมเงินที่มีใบหน้าขาวซีดไม่ต่างจากสีของเส้นผมมากเท่าใดนักเข้ามาด้วยใบหน้าตื่นตระหนก "หมอ! หมอช่วยด้วย!!"
     "พาเขาไปวางไว้ตรงนั้นก่อน" ท่านหมอเอ่ยสั่งให้พาคนป่วยวางบนเตียงพยาบาลที่อยู่ด้านหลังของร้าน ก่อนที่จะตามออกไปดูอาการและตรวจชีพจรของคนไข้ "คนป่วยเป็นอะไรมารึ?"
     "เขาสลบไปจากความหนาวน่ะท่านหมอ ท่าทางดูอ่อนแอด้วย ไม่รู้ว่าเป็นโรคอะไรหรือเปล่า" เทียนเหมินเอ่ยบอกกับหมอหลังจากที่วางอีกฝ่ายบนเตียงด้านหลังเสร็จเรียบร้อย
     "ชีพจรเต้นผิดปกติ ร่างกายเย็นจัด ต้องให้ความร้อนกับร่างกาย ต้องดูอาการก่อน หากฟื้นขึ้นมาได้ข้าจะให้ยาเขาอีกที" หมอหวังเอ่ยขึ้นหลังจากตรวจชีพจรแล้วเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาก็เอาผ้าห่มหนาๆ มาห่มร่างกายของคนป่วยจนถึงคอ จากนั้นก็นำถุงร้อนใส่ถ่านไว้เต็มวางไว้ด้านบนตัวของหนุ่มผมขาว
     "ถ้าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงงั้นข้าขอตัวก่อนนะครับ ขอบคุณมาก นี่ค่ารักษา" เทียนเหมินนำเงินจำนวนหนึ่งยัดใส่มือหมอ ถึงไม่รู้ว่าจากนี้จะต้องกินยารักษาอะไรบ้างแต่ชายหนุ่มรู้ดีว่าทุกอย่างล้วนมีค่าใช้จ่ายด้วยกันทั้งนั้น เขาเปิดกระเป๋าเททุกอย่างออกมาแยกว่าของใครเป็นของใคร
     "เดี๋ยวก่อนเจ้าหนุ่ม หูของเจ้ามีเลือดไหล" หมอหวังทักท้วงขึ้นเมื่อเห็นเลือดจำนวนหนึ่งไหลออกมาจากในหู มันไม่เยอะมากแต่ก็น่าเป็นห่วง
     "เลือด?" ได้ยินดังนั้นเทียนเหมินก็ยกมือขึ้นแตะรูหูของตัวเองทันที และเมื่อมองดูที่ปลายนิ้วก็มีเลือดติดออกมาด้วยจริงๆ ตอนที่เขารีบวิ่งมาเร็วๆ อาจจะทำให้แก้วหูยิ่งฉีกออกมากขึ้นกว่าเดิม
     "มานี่ มาให้ข้าดูอาการหน่อย" พูดจบหมอหวังก็ดึงมือชายหนุ่มไปตรวจทันที "ตัวเจ้าเย็นผิดผิดปกติ ยิ่งกว่าคนที่เจ้าพามาเสียอีก ไปทำอะไรกันมาเนี่ย?"
     "เอ่อ... เข้าไปเล่นน้ำที่น้ำตกมา แล้วก็อุบัติเหตุนิดหน่อย" ชายหนุ่มกลอกตาขณะเล่าเรื่อง รู้ได้เลยว่าถัดไปจากนี้อีกสามวินาทีต้องถูกดุแน่ๆ
     "เล่นน้ำกลางฤดูหนาวเนี่ยนะ เจ้าเพี้ยนไปแล้วรึ?" ครบสามวินาทีอย่างที่คิดเอาไว้ไม่มีผิด หมอหวังเอ่ยขึ้นอย่างตกใจ แต่ที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่าคือตัวของอีกฝ่ายเย็นขนาดนี้แต่ยังดูแข็งแรงสมบูรณ์ดี "เจ้าเองก็ต้องอยู่ด้วยอาการอีกคน"
     "ไม่ได้ครับ!" เทียนเหมินกล่าวทันที "ข้ามีธุระสำคัญตอนเย็น แต่รับยาไปได้ไหม?" เรียวคิ้วขมวดเข้าหากัน อย่างไรรักษาไปก็ไม่มีประโยชน์ เพราะตัวเขามันผิดมนุษย์ตั้งแต่ฝึกเคล็ดวิชาสำเร็จ ถ้ารักษาโดยใช้ความร้อนสิเขาคงได้ตายไปต่อหน้าต่อตาคนรักษาแน่นอน
     "เอางั้นก็ได้ แต่เจ้าต้องรักษาตัวเองดีๆ อย่าไปเที่ยวเล่นน้ำในฤดูนี้อีก" หมอหวังยอมผู้ป่วยหัวดื้อ ขณะที่ทำแผลที่หูของเขา สมุนไพรบางอย่างถูกบดและทาที่ด้านใน ก่อนที่จะพันทับด้วยผ้าสะอาดสีขาว
     "ข้าจะจ่ายยาทาและยาบำรุงภายในไปด้วย ต้องใช้ติดต่อกับจนกว่าอาการจะหายดีล่ะ ตัวนี้ต้มดื่มหลังอาหาร ส่วนยาทาอยู่ในตลับ"
     "ขอบคุณมากครับท่านหมอ" เทียนเหมินรับยามาก่อนที่จะจ่ายเงินค่ารักษาของตัวเองเพิ่ม กลับไปในสารรูปแบบนี้คงต้องถูกทุกคนถามแน่ๆ แต่ก็ช่วยไม่ได้คงต้องเล่าทุกอย่างออกไป เขากลับไปเก็บของที่เหลือใส่กระเป๋าของตัวเองแล้วขอตัวออกมา
     "งั้นข้าขอตัวครับ ฝากดูแลเขาด้วย"
พูดจบชายหนุ่มก็สะพายกระเป๋าขึ้นหลังแล้วเดินออกมาจากโรงหมอ ตามไปสมทบกับฉูจู๋ร์ที่รออยู่ด้านนอกเพื่อกลับไปยังโรงเตี๊ยมฉางจิ้นฮั่ว

     @LingHao


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -9 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -9 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x9999
x9999
x9999
x9999

1330

กระทู้

4820

โพสต์

79หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19473246
เงินตำลึง
198361
ชื่อเสียง
324926
ความหิว
2001

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษามิดการ์ด

คุณธรรม
33561
ความชั่ว
9435
ความโหด
64859
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

ซ่างกวน ฝูมี่

" ที่ต้องมีคือสติ "
pet
โพสต์ 2017-11-22 02:57:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2017-11-22 02:58

เฮ่าเฮ่าตะลุยยุทธจักร

12

บอกว่าไม่เคยก็คือไม่เคยสิ!

++++++++++++++++++++++++++++++++
สามสิ่งนำไปสู่ความหายนะ คือ
สุรา นารี และ อบายมุข
ข้าไม่ข้องเกี่ยวทั้งสามอย่าง แล้วเหตุไฉนชีวิตยังหนีเคราะห์กรรมไม่พ้น?!
++++++++++++++++++++++++++++++++

        หลิงเฮ่าได้สติด้วยกลิ่นยากึกฉุนจนแสบจมูก เขารู้สึกได้ถึงความขมปร่าจนพะอืดพะอมในลำคอ ทว่านอกจากความไม่สบายสองขั้นต้นชายหนุ่มก็พบว่า ความหนาวเย็นเสียดกระดูกแต่เดิมนั้นอันตรธานไปจนสิ้น

        อ้าว....ยังไม่ตายหรอกรึนี่?

        เทพธิดาไป๋เหมียวผู้เมตตาได้แสดงอภินิหารแล้ว เขารอดเงื้อมือพญายมถึงสองหนหลังจากนี้ต้องหมั่นเผยแพร่คุณงามความดีของท่านบ่อยๆ ศักดิ์สิทธิ์โดยแท้!

       "เจ้าฟื้นแล้วหรือ? รู้สึกดีขึ้นบ้างไหม" หลิงเฮ่าลุกขึ้นจากเตียงไม้พบชายวัยกลางคนในชุดผ้าป่าน ท่าทีเป็นมิตรเปี่ยมเมตตา

        แล้วเจ้าหมีไปไหนแล้วล่ะ?

        "คนตัวใหญ่ที่มากับเจ้าเขาไปแล้วล่ะ เห็นว่ายังมีธุระต้องไปทำ...ค่อยๆลุก ยังมีตรงไหนไม่สบายอีกไหม?" ชายวัยกลางคนกล่าวขึ้นเมื่อเห็นหลิงเฮ่ากวาดสายตาไปรอบๆ

          "ขออภัยที่ถาม ท่านคือ....?" ดวงเนตรสีอำพันวกกลับมาที่คนข้างเตียงอีกหน

          "ที่นี่คือโรงหมอ ผู้คนเรียกข้าว่าหมอหวัง เจ้าหลับไปครึ่งวันเพราะธาตุหยินกำเริบ เป็นอาการที่แปลกมาก" สายตาจับสังเกตจ้องเข้าใส่ หลิงเฮ่าอดระแวดระวังไม่ได้

            "ท่านหมอมีอันใดจะสั่งรึ?"

            "ธาตุหยินในตัวเจ้า...ไม่สัมพันธ์กับหยาง เรื่องในห้องหอ หากอดทนได้ช่วงนี้งดเว้นไปก่อนเถอะ"

          แปร้ดดด!!!

          เสี่ยวเฮ่าเลือดสูบฉีดขึ้นใบหู หมอว่าไงนะ!

          "ท่านหมอ....ข้า ยังมิได้สมรส ยัง...ไม่ยุ่งเรื่องในม่านมุ้ง" ยังไม่เคยโว้ยยย เสี่ยวเฮ่าถลึงตาใส่อีกฝ่าย อย่าได้ปรักปรำกันเชียว

           ".....แปลงเช่นนั้นหยินในตัวเจ้ามาจากที่ใดกัน เช่นนั้นก็...ระวังอย่าสัมผัสไอเย็นให้นานนักจะดีกว่า"

          เลือกได้เขาก็ไม่อยากเสี่ยงตายหรอก...

          "ขอบคุณท่านหมอหวังตอนนี้ข้าดีขึ้นมากแล้ว ไม่ทราบว่าสัมภาระของข้าอยู่ที่ใด? แล้วค่ารักษา..." หมอหวังส่ายหน้าเชิงว่าไม่เป็นไร แล้วนำสัมภาระของอีกฝ่ายมาให้ เจ้าหมีนั่นใส่ใจดีจริงๆ ห่อผ้า ถุงเงิน กล่องกู่ฉิน ล้วนอยู่ครบถ้วน แล้วยังมี...

          ม้วนไม้ไผ่นี่มันอะไร?

          "ท่านหมอ นี่ไม่ใช่ของข้า" ของไม่ขาดแต่ดันเกินมา นี่คืออย่างไรกัน?

          "อ้อ..เช่นนั้นผู้ที่มาส่งเจ้าคงลืมหยิบไป เดิมทีสัมภาระของพวกเจ้าปะปนกันไปหมด คนผู้นั้นเองก็ดูรีบร้อน เอาไปคืนสิ เขาช่วยจ่ายข้ารักษาทั้งหมดให้เจ้าแล้ว" หมอประจำร้านยิ้มอ่อนโยน มิตรภาพของคนหนุ่มช่างเปี่ยมด้วยคุณธรรมน้ำมิตรเสียจริง

           "ได้...เช่นนั้นเขาชื่ออะไร แล้วพักอยู่ที่ไหน ท่านพอจะทราบไหม?" อื่ม...อีกฝ่ายช่วยเหลือตน แค่นำของไปคืนนี่เรื่องเล็กน้อยมาก

           "เห? อย่างไรกัน พวกเจ้ามิได้รู้จักกันหรอกรึ?" ชายวัยค่อนคนนึกฉงนเมื่อหลิงเฮ่าส่ายหน้า

            "เขาช่วยเหลือข้าไว้โดยบังเอิญน่ะ กล่าวแบบนี้แสดงว่าท่านเองก็ไม่รู้จักเขารึ?"

            "คนผู้นั้นไม่ทันได้แจ้งชื่อแซ่ แต่ในโรงหมอเรื่องแบบนี้เป็นเรื่องธรรมดา บางครั้งลูกค้าก็ไม่ประสงค์จะออกนาม"

            หลิงเฮ่าสับสน เขาควรนำไปคืนทว่าไม่ทราบว่าต้องคืนให้กับผู้ใด ที่ไหน ผ่ามือเรียวขาวเปิดม้วนไม้ไผ่ออก พบอักษรมากมายที่อ่านได้ลำบากคล้ายว่าจะเก่าแก่มาก

             คงไม่ใช่สมบัติประจำตระกูลนะ?

             เมื่อม้วนไปจนสุด พบอักษรที่เขียนขึ้นใหม่สองแถว ดูเป็นระเบียบเรียบร้อยอย่างยากที่จะเป็นลายมือเจ้าหมีนั่น

            "ซู....เทียน....เหมิน ? หมีชื่อประตูสวรรค์รึนี่! พรืด!" อักษรอีกแถวสั้นๆเขาออกเสียงไม่ถูก ขา-บู-โต๋ ? ช่างเถิด ไว้ถ้าหากวาสนาทำให้พบกันอีกหน ค่อยส่งคืนแก่เจ้าของแล้วกัน

             หลิงเฮ่าเก็บสัมภาระ สะพายกู่ฉินขึ้นหลัง สมองทำงานชั่วครู่ก็นึกขึ้นได้ว่ามีเทศการประกวดโคม เขาจึงตรงไปยังจวนผู้ว่านครฉางอัน



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -17 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -17 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นหวีหลานไป๋เหมียว
หน้ากากยักษ์ทอง
ดาบมรกต
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
จื่อซิงหม่า
ชุดมารจื่อเซ่อ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x306
x571
x56
x336
x1
x3
x2
x1
x1
x5
x27
x17
x27
x1
x1
x1
x31
x3
x54
x42
x79
x1890
x72
x43
x188
x1
x6
x2
x4
x59
x1
x15
x2
x49
x349
x1
x1
x29
x2
x2
x2
x1
x1
x10
x160
x270
x30
x20
x3
x6
x89
x3
x4
x3
x62
x484
x6
x11
x6
x20
x15
x45
x3
x2
x3
x3
x3
x60
x26
x2
x1
x3
x1
x2
x3
x1
x96
x2
x1
x70
x14
x40
x6
x1
x5
x7
x3
x310
x300
x100
x120
x125
x360
x261
x24
x32
x98
x125
x610
x240
x6
x120
x1
x8
x5
x15
x1657
x9999
x7
x1600
x8
x129
x11
x590
x1960
x600
x420
x2000
x41
x41
x26
x968
x770
x2005
x100
x21
x1800
x9
x1200
x1700
x903
x27
x41
x15
x100
x9
x18
x1762
x178
x2025
x1200
x320
x2185
x2
x7900
x363
x96
x102
x10
x70
x147
x3277
x129
x237
x382
x2752
x2139
x1670
x11
x504
x1484
x9
x2
x27
x5560
x2574
x12
x64
x7335
x55
x9999
x1806
x50
x3
x192
x15
x1058
x1
x1
x2905
x2
x1
x2525
x14
x35
x30
x681
x470
x30
x169
x387
x53
x8
x1180
x1404
x8409
x967
x200
x590
x200
x57
x49
x2365
x1
x1850
x2929
x6303
x668
x273
x7880
x9999
x556
x51
x69
x4584
x26
x15
x71
x179
x1000
x11
x3933
x2935
x1647
x2439
x9999
x2466
x3100
x2364
x1822
x2590
x105
x9999
x485
x1103
x129
x30
x8820
x2347
x3848
x1984
x147
x2817
x4404
x4043
x1805
x3743
x1808
x524
x2278
x518
x240
x1298
x337
x3
x24
x10
x1500
x78
x50
x5312
x1090
x1
x833
x9999
x2751
x2
x35
x2139
x3651
x7097
x711
x6747
x4470
x502
x930
x1809
x680
x10
x1118
x2753
x2940
x740
x97
x3
x19
x25
x25
x32
x9
x6048
x9448
x2307
x9999
x199
x24
x9999
x20
x5805
x23
x8
x1450
x257
x25
x9
x98
x31
x8
x845
x3705
x8
x31
x207
x936
x86
x2505
x2093
x127
x18
x1417
x2378
x2255
x3
x284
x3676
x2540
x7884
x514
x397
x3976
x5657
x9999
x10
x2273
x2447
x5805
x7800
x3380
x1428
x27
x3330
x951
x70
x328
x142
x2816
x2118
x9999
x41
x4401
x9999
x9999
x9999
x3180
x1943
x111
x3000
x8
x3696
x39
x3223
x4099
x757
x1
x757
x1614
x583
x1221
x5371
x2284
x5202
x5004
x9999
x5860
x9999
x3109
x2267
x2034
x3256
x4264
x2402
x558
x61
x1
x25
x1989
x4870
x713
x1
x4677
x7007
x68
x9999
x676
x1418
x1033
x6504
x104
x3507
x875
x451
x104
x925
x277
x8
x182
x26
x9999
x1123
x2070
x3628
x195
x664
x454
x104
x1201
x1342
x9999
x3710
x1554
x1230
x889
x225
x9999
x1722
x9999
x129
x713
x2427
x2
โพสต์ 2018-2-4 01:13:49 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย kingowen2 เมื่อ 2018-2-4 01:19

       [โรลอิสระ-โรงหมอ]

หลังจากที่ถึงโรงหมอแล้วนั้นเฉินอี้ก็ รีบวางรถลากแล้วก็เข้าไปข้างในโรงหมอทันที พลันก็เจอกับหมอหวังที่กำลังเลือกสมุนไพรอยู่นั้นเอง

“ท่านหมอขอรับท่านหมอโปรดช่วยข้าด้วย”

“หืม เจ้าป่วยเป็นอะไรล่ะ”

“คือ ไม่ใช่ข้าหรอกขอรับ คือม้าของข้าป่วยนะขอรับ”

“ว่าอะไรนะเจ้าบอกว่าม้าป่วยไม่ใช่เจ้าใช่ไหม”

“ขอรับท่านหมอ”

“ไหนๆข้าขอดูอาการเจ้าม้าตัวนั้นสิ”

หลังจากที่หมอหวังได้ดูอาการเจ้าม้าที่เฉินอี้ได้ลากเข้ามาไว้ภายในลานกว้างของโรงหมอแล้วนั้นได้เอ่ยปากขึ้นว่า

“สมุนไพรที่ใช้รักษาอาการของม้าตัวนี้ไม่เหมือนกับตัวยารักษาคนหรอกนะ ข้า จึงไม่ได้เตรียมไว้ และข้าก็ติดตากยาออกไปเก็บให้ไม่ได้ แต่ว่าข้าสามารถบอกรายละเอียดสมุนไพรให้เจ้าไปหามาได้”

“ถ้างั้นท่านหมอได้โปรดบอกข้าเถิดขอรับว่าต้องใช้สมุนไพรตัวใดในการรักษาเจ้าม้าได้”

“มันมีชื่อว่า ว่านหางแดง เป็นสมุนไพรที่ข้าต้องใช้ในการมารักษาเจ้ามาตัวนี้ โดยลักษณะของว่านหางแดงนั้น จะมีลักษณะคล้ายว่านทั่วไปแต่ว่าตรงลำต้นของมันจะมีสีแดงสดเหมือนเลือด โดยที่สมุนไพรชนิดนี้จะปลูกไม่ค่อยได้มีแต่ขึ้นเองตามธรรมชาติ ส่วนที่จะหาก็แถวนอกป่านอกเมืองฉางอันเจ้าจงไปหามาให้ข้าวะแล้วข้าจะรักษาเจ้ามาตัวนี้เอง”

“ว่านหางแดง? ถ้างั้นข้าน้อยขอตัวนะขอรับ ขอฝากเจ้าม้าไว้กับท่านหมอด้วยขอรับ แล้วเดี่ยวข้าน้อยจะรีบนำสมุนไพรนั้นกลับมาให้ท่านหมอให้ได้เลยขอรับ”

“ระวังตัวด้วยล่ะในป่า มันอันตราย”

“ข้าน้อยทราบแล้วขอรับขอบคุณที่เป็นห่วง”

“ถ้างั้นก็โชคดีข้าจะรอสมุนไพรจากเจ้าล่ะกัน”

หลังจากนั้นเฉินอี้ก็เดินไปหาเจ้าม้า

"เจ้าม้าอดทนหน่อยนะรอข้าก่อนข้าจะหาสมุนไพรมาช่วยเจ้าเดี่ยวนี้แหละ"

หลังจากพูดเสร็จเฉินอี้ก็เดินทางไปยังป่านอกเมืองฉางอันต่อไป
@STAFF_โรลทำงาน

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 2เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +20 ความหิว -17 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 20
STAFF_โรลทำงาน + 5 + 300 -17 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกราะทองคำ
ฮั่นเสียทอง(หลวง)
กุหลาบสีทอง
ตัวเบาพื้นฐาน
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
กราดิอุสทอง
หลี่ซื่อชุนชิว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x6
x10
x5
x12
x8
x1
x1
x2
x15
x57
x6
x26
x58
x100
x50
x6
x6
x1
x2
x1
x25
x40
x40
x437
x250
x22
x475
x10
x10
x91
x10
x1
x1
x4
x1
x92
x28
x1
x7
x100
x3
x5
x2000
x102
x141
x45
x50
x50
x10
x10
x35
x20
x20
x10
x34
x30
x20
x113
x5
x30
x80