ดู: 776|ตอบกลับ: 5

{ เมืองเหอไน่ } ย่านการค้า

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-8-8 03:34:22 |โหมดอ่าน

{ ย่านการค้า - เมืองเหอไน่ }

ย่านการค้าประจำเมืองเป็นศูนย์รวมทางเศรษฐกิจเมืองเหอไน่
ตั้งอยู่ใกล้แม่น้ำหวงเหอจึงเป็นแหล่งท่าเรือและการประมงน้ำจืดที่สำคัญแหล่งหนึ่งของเหอเป่ย


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

85

กระทู้

422

โพสต์

214748หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
2147463854
เงินตำลึง
2146641649
ชื่อเสียง
0
ความหิว
2147483356

ซู ซูปี้

ของขวัญจาก Admin
pet
 เจ้าของ| โพสต์ 2017-8-12 01:24:27 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย KABUTO เมื่อ 2017-8-12 08:40

{ เควสคดีโกลาหล }


PART XXVII



     ข้อสรุปที่หารือกันคือหวังพึ่งใบบุญขององค์หญิงผิงหยางแต่ก็ดูเหมือนจะเหลวไม่เป็นท่าเพราะดูเหมือนกับว่าซูปี้และเหล่าพลพรรคกระยาจกจะไม่ทันพิธีการบวงสรวงฟ้าดินที่เหอไน่....

     ...สามวันก่อน...
     "ข้าได้ข่าวมาว่าองค์หญิงผิงหยางจะมาที่เหอไน่ล่ะพวกท่าน" มู่หลงลงจากม้าเร็วเมื่อควบนำข่าวกลับมาให้กับชาวพรรคกระยาจกที่อาศรมนักพรตในหน้าที่คนคาบข่าว
     "เช่นนั้นรึ? หากเป็นเช่นนั้นข้าก็พอจะคิดแผนการออกได้บ้าง" จอมยุทธ์หนุ่มที่บัดนี้ทราบนามของเขาแล้วคือโป่ซีเหวินยกมือขึ้นลูบปลายคางแล้วเอื้อนเอ่ยแผนการที่เขาคิดออกมา "ในระหว่างที่องค์หญิงเสด็จเข้าร่วมงานก็ให้แม่นางน้อยเข้าไปทักทายและเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ได้ฟัง ข้าเคยได้ยินว่าพระองค์ทรงมีจิตใจเอื้ออารีย์น่าจะให้การช่วยเหลืออะไรนางได้บ้าง..." เมื่อพูดจบเขาก็เหล่สายตามองไปยังซูปี้ที่อยู่เฝ้าอาการเถ้าแก่ลู่แทนฮูหยินที่ถูกจับตัวไปให้อย่างน้อยเขาก็มีลูกหลาน (?) ข้างกายยามวาระสุดท้ายของชีวิต
     "อั่ค!" ไม่ทันไรเถ้าแก่ลู่ก็กระอักเลือดออกมาแล้วกระตุกหายใจเฮือกสุดท้ายก่อนจะเสียชีวิตไปอย่างสงบ..
     "เถ้าแก่!!" ซูปี้ที่ตกใจถูกผู้ใหญ่กันตัวออกมาก่อนนักพรตที่มีวิชาแพทย์ติดตัวเข้าไปช่วยพยุงชีพแต่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่ทันการเสียแล้ว... เถ้าแก่กวังได้สิ้นใจไปเสียก่อน เหล่านักพรตจึงร่วมกันสวดส่งให้ดวงวิญญาณของเขาไปสู่สัมปรายภพและรวมเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ

     แทนที่จะได้ทำตามแผนทุกคนกลับต้องทำงานศพให้แก่เถ้าแก่ลู่จนไม่ทันมาพบกับองค์หญิงผิงหยาง ยามเมื่อไร้ที่พึ่งก็มีแต่ต้องพึ่งพาตนเอง...
     นกอินทรีย์คาบข่าวถูกส่งมาจากสาขาใหญ่เรียกให้สมาชิกของพรรคกระยาจกไปประชุมด่วนภายในสิบวัน เวลามีไม่มากพวกเขาจึงต้องหารือกันใหม่คงต้องพาซูปี้ไปส่งยังฉางอัน
     "ข้าพอจะรู้จักกับสตรีนางหนึ่งอยู่น่าจะพอให้ความช่วยเหลือได้" โป่ซีเหวินกล่าวออกมาหลังจากที่เขาครุ่นคิดอยู่นานว่าจะทำอย่างไรต่อไป ชวนให้ซูปี้ที่อยู่ในชุดไว้ทุกข์ให้เถ้าแก่ลู่เงยหน้าขึ้นมามองจอมยุทธ์พรรคกระยาจกที่ดูเหมือนจะยากจนแต่กลับมีเส้นสายไปทุกที่ มันทำให้เธอมีความรู้สึกอยากที่จะโตขึ้นมาเป็นจอมยุทธ์ที่ดีบ้าง
     "เช่นนั้นข้าอาสาไปส่งเธอเอง ม้าของข้าวิ่งไวปานสายลมอยู่แล้ว" หนุ่มน้อยมู่หลงเสนอตัวไปส่งซูปี้ที่ฉางอัน "จะให้ข้าไปฝากฝังกับใครเล่าท่าน?"
     "แม่นางจ้าว นางอยู่ร้านขายข้าว บุตรีของเถ้าแก่จ้าวจงถัง" โป่ซีเหวินเอ่ยชื่อของหญิงสาวที่จะฝากฝังซูปี้ให้ฟัง "นำจดหมายไปบอกกับนางก็ได้ว่าโป่ซีเหวินฝากมา" ไม่รอช้าบุรุษรีบนำกระดาษกับพู่กันมาเขียนเนื้อความในจดหมายแล้วยื่นให้มู่หลงทันที
     "ได้เลย เช่นนั้นรีบเดินทางกันเถิด" มู่หลงรับจดหมายมาจากมือจอมยุทธ์หนุ่มแล้วเก็บไว้อย่างดี
     "ค่ะ!" ซูปี้พยักหน้ารับแล้วเตรียมออกเดินทาง เธอไม่รู้ว่าฉางอันอยู่ไกลจากเหอไน่ที่บัดนี้เธอมาเยือนหรือไม่แต่เตรียมการอาหารน้ำดื่มติดตัวไว้คงดีกว่า ก่อนจะแยกจากเธอทำการขอบคุณโป่ซีเหวินที่ให้การช่วยเหลือเธอมาตลอดในช่วงสองสามวันมานี้
     มู่หลงอุ้มตัวเด็กหญิงขึ้นไปนั่งบนหลังม้าแล้วขึ้นไปนั่งตาม เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้วเขาก็ควบมันไปฉางอันด้วยความเร็วสูง "ฮ่า!"



@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1ความหิว -4 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin -4 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x9999
x9999
x9999
x9999

74

กระทู้

843

โพสต์

3หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
13381
เงินตำลึง
14796
ชื่อเสียง
16432
ความหิว
305

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
404
ความชั่ว
0
ความโหด
0
ชีอวี้หยู
เลเวล 1

อวี้ เสี่ยวมี่

คุณชาย! โปรดอย่าก่อเรื่อง
pet
โพสต์ 2017-12-21 23:41:48 | ดูโพสต์ทั้งหมด
พาหลิวเทียนมาซื้อกระบี่



     ทั้งสองมาที่ย่านการค้าเมืองเหอไช่ที่แม้จะดึกขนาดนี้แล้วแต่ก็ยังมีผู้คนอยู่บ้าง โชคยังดีที่ร้านค้าอาวุธยังไม่ปิด เจ้าของร้านเป็นชายร่างสูงใหญ่มีกล้ามน่ากลัว ผิงผิงหาได้กลัวไม่เพราะคนที่น่ากลัวกว่านั้นตอนนี้ยังอยู่ในถ้ำ... (ซูเทียนเหมินไงเล่า คนที่ผิงกลัว)

     "ท่านน้า ท่านน้าช่วยแนะนำกระบี่ที่น้ำหนักเบาได้หรือไม่เจ้าคะ?" ผิงผิงเอ่ยถามอย่างมีมารยาทและน่ารัก พร้อมยิ้มหวานให้จนมีรอยแก้มบุ๋ม หลิวเทียนมองสหายตนเองพลางแอบขำ ปกติมักซุนซนแถมห้าว แต่พอเวลาต้องการอะไรหรือขอร้องมักทำตัวเรียบร้อยเสมอ... ได้เห็นอีกด้านแล้วสิ

     "แม่หนู เจ้าน่ารักจริงๆ มา ข้าจะแนะนำให้"

    "ขอบคุณเจ้าค่ะ ท่านน้า" ผิงผิงยิ้มแป้นก่อนจะจับมือหลิวเทียนเดินเข้าไปในร้านค้าอาวุธ เด็กสาวอาจไม่รู้ตัวว่าเธอติดนิสัยชอบจูงมือคนอื่นไปเสียแล้ว แต่เธอไม่รู้สึกขัดเขินกับหลิวเทียนเลยแม้แต่น้อย แต่คงให้ความรู้สึกแบบพี่ชายน้องสาว(?) หรือ น้องชายพี่สาวแทน ทั้งสองฟังที่เจ้าของร้านแนะนำกระบี่น้ำหนักเบาพบพาง่าย
      "กระบี่ คืออาวุธที่มีลักษณะคล้ายดาบ แต่มีน้ำหนักเบากว่า ลักษณะเรียวแหลม มีปลายแหลม เน้นใช้ในการแทงมากกว่าฟัน อาจมีคมเพียงด้านใดด้านหนึ่งหรือมีท้ง 2 ด้าน ข้อแตกต่างจากดาบคือ น้ำหนักส่วนใหญ่ของกระบี่จะอยู่ที่ด้ามจับ เพื่อให้เกิดความคล่องแคล่วและพลิกแพลงได้ง่ายในการจ้วงแทง เพราะกระบี่เน้นการแทงเป็นสำคัญ ในขณะที่น้ำหนักส่วนใหญ่ของดาบ จะอยู่ที่ใบดาบ เพื่อให้การฟันมีน้ำหนัก เพราะดาบเน้นการฟันและตัด" เจ้าของร้านอธิบายคราวๆ ก่อนจะแนะนำกระบี่ให้ดูสองสามเล่มที่เหมาะกับหลิวเทียนหลังจากผิงผิงบอกว่าหากระบี่ให้หลิวเทียน
      หลิวเทียนเลือกแบบคมสองด้านด้ามจับเป็นสีดำ ตัวกระบี่เป็นสีเงินสวย... โดยทั่วไป ส่วนคมและสันกระบี่จะหล่อจาก โลหะผสม สำริด โดยมี ดีบุกเป็นส่วนผสม 20% และ 10% เมื่อพวกเขาตกลงซื้อขายได้แล้วผิงผิงพาหลิวเทียนไปที่โล่งกว้างเพื่อสอนการใช้กระบี่เบื้องบนว่าทำอย่างไร

<span]] แรงที่ส่งจากร่างผู้ใช้ เมื่อผ่านถึงมือ นิ้วชี้และนิ้วก้อยต้องควบคุมกระบี่ให้ไปตามทิศทางแรง นิ้วชี้จะอยู่ด้านล่างคอยจับกระบี่ให้นิ่งร่วมกับนิ้วโป้ง เหมือนคีมหนีบกระบี่ไว้ นิ้วชี้จะคอยคุมทิศทางด้านหน้าตรงช่วงโกร่งกระบี่  ส่วนนิ้วก้อยคอยคุมทิศทางด้านหลังตรงช่วงหัวด้ามกระบี่ ทำให้น้ำหนักกระบี่สมดุลย์ น้ำหนักไม่ทิ้งไปข้างหน้า หรือข้างหลัง  โดยที่มีนิ้วที่เหลือเป็นเสมือนฐานที่รองรับแรงให้ส่งผ่านไปอย่างมั่นคง" ผิงผิงอธิบายพร้อมกับทำท่าทางประกอบหากเป็นเรื่องของกระบี่แล้วเธอเองก็รู้มากพอสมควรเนื่องจากฝึกมาจากในค่ายทหาร แต่ถ้าให้จดจำในตำราเอามาทุบหัวเธอยังง่ายกว่า และลองให้หลิวเทียนทำตาม ผิงผิงสอนอย่างใจเย็น อย่างน้อยๆ ก็ไว้ป้องกันตัวเสียหน่อย "แต่หากเจ้าจำไม่ได้ ข้าแนะนำว่าเจ้าก็สับๆ เหมือนตอนทำอาหาร"
     "ข้าจำได้ ขอบคุณเจ้าที่ช่วยสอนข้า" หลิวเทียนเอ่ยด้วยรอยยิ้มจนผิงผิงนึกว่าเขาเป็นสตรีแทนบุรุษเพราะเวลาเขายิ้มแต่ละครั้งทำเอาผิงผิงมองจนลืมตัวเหมือนตอนนี้ถ้าเหลิวเทียนไม่สะกิดเธอก็คงยืนมองไปอีกนาน เมื่อฝึกได้สักนิดก็พากันกลับโรงเตี้ยมเพราะดึกมากแล้ว






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ขลุ่ยบุพเพ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x8
x106
x5
x8
x2
x2
x2
x4
x50
x120
x157
x68
x1
x1
x1
x13
x4
x6
x28
x40
x10
x3
x2
x1
x12
x20
x1
x16
x68
x46
x68
x32
x16
x40
x10
x76
x58
x2
x20
x440
x16
x6
x100
x502
x40
x86
x1
x80
x179
x98
x42
x100
x30
x15
x88
x1
x15
x32
x1
x20
x521
x795
x336
x222
x180
x72
x2
x35
x123
x544
x88
x10
x10
x10
x4
x47
x1
x72
x1
x100
x107
x50
x1714
x12
x6
x2
x69
x477
x2
x2
x398
x145
x386
x365
x20
x42
x86
x3
x120
x1
x8092
x38
x871
x4339
x1026
x1388
x12
x17
x25
x181

1302

กระทู้

4668

โพสต์

70หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19574221
เงินตำลึง
26114
ชื่อเสียง
304169
ความหิว
2509

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษามิดการ์ด

คุณธรรม
25938
ความชั่ว
8413
ความโหด
54203
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

ซ่างกวน ฝูมี่

" ที่ต้องมีคือสติ "
pet
โพสต์ 2018-9-16 04:40:02 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-10-2 19:49



หนทางบนสายเขียง
475
{ เส้นทางอาชีพ 4 }
หมี่ซั่วถัวเฉลี่ย

        ร่างบางนอนกอดผ้าห่มธรรมชาติอย่างเสือดาวหิมะอยู่ในรถม้า อากาศที่อุ่นสบายและนุ่มนิ่ม ทำให้นางหลับมาตลอดทางจนลืมเสียสนิทว่าปล่อยให้พี่สิงโตเทียมรถไว้ และแล้วก็เป็นอย่างที่คาด…. จากจะเข้าสู่ฉางอันดันหลงมาปิงโจวเสียอย่างนั้น

        อาการเช่นนี้เขาเรียกหลับเลยป้ายใช่หรือไม่?

       “อ่า…. แย่จังเลยน้า แต่เหลืออีกตั้งหลายวันคงกลับไปทันแหละ” สตรีเน่งน้อยนั่งงอนิ้วนับดู อีกสามวันคือกำหนดนัดหมายของเถ้าแก่หลิว เช่นนั้นนางแวะหาลูกค้าแถวนี้สักหน่อยก็คงไม่แย่อะไร คณะกำลังคิดเสียงท้องก็ร้องครืด… อย่างหาอะไรมาเติมเต็ม
        
        ไล่สอบถามผู้คนที่เดินสวนมาค่อยพบว่าด้านหน้านั้นคือเมืองเหอไน่ บันทึกของหลิงเฮ่าเองก็ไม่มีเมืองนี้อยู่เห็นทีต้องเข้าไปสำรวจสักนิด… สตรีผมเงินยังคงสวมอาภรณ์ขาวบริสุทธิ์ที่เพิ่มมาคือหมวกคลุมหน้าของตนไว้ด้วยทราบดีว่ารูปลักษณ์และสีผมของนางสะดุดตาคนเกินไป ขณะที่ก้าวเข้าไปภายในโรงเตี้ยมนางสามารถหาน้ำแกงเนื้อมารองท้องได้อย่างไม่ยากเย็น

        ดูเหมือนที่นี่จะเป็นเมืองเก่าแก่มีวัฒนธรรมเป็นเอกลักษณ์ ผู้คนคึกคักเช่นนี้น่าจะหาลูกค้าได้ หลังจบมื้ออาหารเที่ยงนางก็ขอยืมห้องครัวโรงเตี้ยมในการตุ๋นน้ำแกง ทำบะหมี่ซั่วเพื่อเตรียมออกขาย ลวกเส้นหมี่จนคลายตัวและความแข็งกะด้าง ลงมือหั่นแครอท เห็ดหอม และหมูเส้นด้วยมีดแบนจนพอดีคำ ตั้งกระทะใส่น้ำซุปลงเคี่ยวกับเนื้อสัตว์จนงวดส่งกลิ่นหอม ค่อยโปรยเส้นหมี่เหลืองลงไป โรยผักสดและงาเป็นการปิดท้ายเสร็จสมบูรณ์


นู(คอมเรดหรืออะไรก็ได้ตามกลิ่นหอมมา)@LuLingNu

        อาหารทำเสร็จแล้วมาตั้งเรียงรายส่งกลิ่นหอมฉุยอยุ่บนโต๊ะ ร่างบางในหมวกผ้าคลุมกำลังกลุ้มใจว่าจะเสนอขายอย่างไร ขณะนั้นก็มีสตรีชาวยุทธ์รุปร่างคุ้นตาคนหนึ่งเดินเข้ามาถาม ‘แม่นางหมายถึงจะขอปันหมี่ซั่วไปให้ผู้ติดตามหรือเปล่านะ?’ เอาอย่างไรดีถ้าเป็นเวลาปกตินางคงมอบให้แล้ว อยากเห็นทุกคนมีความสุขกับการทานอาหาร “หมี่ซั่วเจ็ดจานนี้เป็นฝีมือการปรุงของข้าเอง ถ้าท่านสนใจละก็ ข้ายินดีขายให้ในราคาจานละ 300 ตำลึง แถมหมี่ซั่วมงคลอีกหนึ่งห่อเจ้าค่ะ”

@LuLingNu นู(ดีลล)

        “ห๊ะ...เหมาเจ็ดเลยหรอเจ้าคะ ได้สิ… กำลังกลุ้มอยู่พอดีเลยว่าจะทานคนเดียวไม่หมด” หลิงหลานใต้ผ้าโปร่งคลุมหน้าเลื่อนทั้งเจ็ดจานไปมอบให้จอมยุทธ์หญิง กล่าวอย่างเชิญชวนผู้ติดตามให้ลองทาน พ้อมนำหมี่ซั่วมงคลออกมาจากกระเป๋าส่งมอบให้

นูส่งหีบ

        “เอ๋ ต้องเป็นสองพันหนึ่งร้อยตำลึงนี่เจ้าคะ ทำไมเป็นห้าพันตำลึงล่ะ….” หีบเงินตำลึงเปิดออกดูแล้ว คล้ายจำนวนจะผิดพลาด

นู(บอกไม่อยากเอาเปรียบเป็นค่าของแถมด้วย)



        ร่างบางพยักหน้าหงึกหงัก “เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ เช่นนั้นต้องขอบคุณท่านที่ช่วยอุดหนุนนะเจ้าคะ ทานให้อร่อยน้า!” หลังจบการค้านางก็อำลาทั้งสามก่อนออกเดินทางต่อไปยังเมืองฉางอัน พลางคิดว่าโชคดีแท้ๆ เจอคนงามใจดีเหมาบะหมี่ไปทั้งเจ็ดชามในคราวเดียว!!



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
แหวนฮวาปี่เหยา
ชุดฮุ่ยหวางเวิงจู
ลูกกวางเงินไป๋จั๋ว
รูปปั้นเทพีวีนัส
ฮาร์ปแห่งฮาเธอร์
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x7
x26
x9
x2
x39
x35
x20
x18
x1060
x55
x16
x84
x1
x1
x2
x3
x61
x1
x15
x2
x75
x33
x828
x1
x1
x13
x2
x2
x2
x16
x1
x1
x11
x160
x70
x1
x30
x2
x5
x89
x2
x4
x3
x62
x330
x6
x11
x6
x20
x15
x46
x3
x2
x3
x3
x3
x60
x28
x1
x2
x1
x3
x1
x1
x3
x1
x52
x2
x1
x70
x14
x40
x6
x1
x3
x7
x3
x310
x100
x100
x110
x125
x160
x161
x24
x32
x98
x125
x610
x240
x8
x120
x1
x7
x5
x20
x1657
x9999
x7
x1600
x8
x129
x11
x590
x1960
x600
x420
x2000
x41
x41
x26
x960
x740
x2203
x100
x21
x1800
x9
x1200
x1800
x903
x27
x39
x15
x100
x9
x18
x333
x1895
x243
x2025
x1305
x322
x2260
x2
x8100
x363
x89
x103
x7
x75
x146
x3275
x129
x304
x392
x2751
x2039
x20
x1670
x8
x503
x1756
x9
x1
x28
x4715
x2476
x11
x62
x7299
x51
x9999
x1805
x48
x3
x164
x15
x1043
x1
x1
x2785
x2
x1
x2425
x14
x33
x27
x681
x470
x581
x30
x156
x326
x38
x53
x6
x1180
x1502
x8209
x967
x200
x590
x200
x54
x53
x2365
x1
x1850
x2869
x5644
x652
x273
x7180
x9999
x563
x51
x90
x4267
x24
x15
x67
x179
x1000
x14
x3803
x2985
x1215
x1405
x9999
x2466
x3050
x2155
x1872
x2530
x105
x9999
x485
x1103
x129
x30
x8224
x2211
x3836
x1768
x144
x2795
x4322
x3989
x2005
x3703
x1618
x524
x2069
x518
x220
x1198
x327
x3
x24
x9
x1490
x78
x50
x4956
x840
x2
x724
x9999
x2591
x2
x35
x2139
x3548
x7097
x409
x6909
x4370
x543
x885
x1759
x637
x10
x1010
x2629
x2940
x687
x96
x3
x20
x25
x25
x32
x9
x8298
x9420
x1807
x9999
x199
x24
x8728
x20
x5805
x22
x8
x1369
x259
x24
x9
x99
x31
x9
x841
x3805
x8
x30
x207
x870
x86
x2607
x2107
x126
x18
x1432
x2578
x2353
x3
x283
x3676
x2540
x317
x7884
x513
x396
x3940
x5118
x9999
x10
x2266
x2447
x5805
x7800
x3380
x1341
x26
x3330
x905
x70
x328
x141
x2816
x2114
x9999
x41
x4355
x9999
x9999
x9999
x3155
x1927
x107
x3200
x8
x3696
x37
x3223
x4019
x755
x1
x756
x1514
x517
x951
x5135
x2247
x4584
x5004
x9999
x5673
x9999
x3109
x2223
x2034
x3256
x4204
x2422
x558
x61
x1
x25
x1929
x4197
x713
x1
x4547
x6457
x67
x9999
x674
x1393
x1065
x6450
x103
x3451
x865
x450
x102
x825
x275
x8
x180
x27
x9999
x1123
x2060
x3334
x195
x663