ดู: 598|ตอบกลับ: 19

{ เมืองซีฝู่ } โรงเตี้ยมจี้เนี่ยนผิง | 纪念品

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-1-7 18:13:42 |โหมดอ่าน


โรงเตี้ยมจี้เนี่ยนผิง







‘เพราะรอยยิ้มของท่านคือที่ระลึกของเรา’
ตัวเลือกอันดับต้นๆ แห่งสถานที่ค้างแรมย่อมต้องเป็นโรงเตี้ยมแห่งนี้ที่เปิดกิจการอยู่คู่เมืองซีฝู่มานานกว่าห้าสิบปี
‘จี้จิงจั้ง’ เถ้าแก่รุ่นที่ห้าแห่งโรงเตี้ยมจี้เนี่ยนผิงยังคงพยายามที่จะสร้างอัตลักษณ์ของกิจการอย่างสม่ำเสมอ
หากเลือกใช้บริการที่นี่นอกจากท่านจะได้ที่พักแสนสบายในราคาสุดประทับใจ
ได้ลิ้มลองอาหารขึ้นชื่อแห่งเมืองซีฝู่ที่มีประวัติชื่อเสียงด้านอาหารมายาวนาน
ยังได้ร่วมแสดงความคิดเห็นในการจัดงานแข่งขันประจำเมืองอีกด้วย!
{ พิเศษ }
ทุกวันที่ 15 ของเดือนจะมีการแข่งขันทำอาหาร รับสมัครทั้งนักชิมและผู้ลงแข่งขัน นับเป็นสีสันอย่างหนึ่งของเมืองซีฝู่


『  纪念品  』




~ รับโร่วเจียหมัวสักชิ้นก่อนเดินทางต่อ ~

“....ยินดีที่ท่านได้มาเยือน….
จะพบเพื่อนหมู่มิตรคนรู้ใจ
บริการอย่างให้เกียรติเพียงหวังไว้
ท่านสุขใจ อิ่มท้อง หลับสบาย”

‘โร่วเจียหมัว’ 肉夹馍 คือของขึ้นชื่อแห่งเมืองซีฝู่
เป็นหมั่นโถวหรือปิ่งย่างใส่ไส้เนื้อตุ๋นฉีก ความอร่อยอยู่ที่ด้านในซึ่งเป็นเนื้อสัตว์ย่าง
รสชาติออกเผ็ดเล็กน้อยด้วยเครื่องเทศจำพวกหม่าล่าและซอสสูตรพิเศษ นิยมทานเคียงกับบะหมี่เย็นเหลียงปี
ตัวปิ่งหอมอร่อยด้วยวิธีการอบแบบชาวอุยกูร์โดยอบในเตาพิเศษเฉพาะ
คล้ายขนมปังแบบ ‘นาน’ ที่ต้องอบในโอ่งดินทำให้กรอบได้ทั้งวัน


หลงจู้ใหญ่ 
จี้ จิงจั้ง(38)
อุปนิสัย :กระตือรือร้น มีความคิดแปลกใหม่อยู่เสมอ สุภาพยิ้มแย้ม จริงจังกับงานที่ทำ




ชื่อกิจการ: โรงเตี้ยมจี้เนี่ยนผิง
เจ้าของกิจการ: จี้ จิงจั้ง
เวลาปิดบริการ: 24 ชั่วโมง
ประเภทร้าน: บริการอาหาร-ขนม, สุรา-น้ำชา, เสียงดนตรี และ ที่พัก

#ประทับตราโดยผู้ว่าเมืองซีฝู่



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2018-3-31 00:36:07 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย kingowen2 เมื่อ 2018-3-31 00:51

โรลเพลย์อิสระ

หลังจากที่เดินทางกลับมาจากการตามหาสมุนไพรเจ้าหวงฉีแล้วทั้งแม่นางเหมยถงและเฉินอี้ตอนนี้ก็เข้ามายังภายในเมืองซีฝู่พร้อมกับที่เข้ามาพักยังโรงเตี๊ยมจี้เนี่ยนผิง ที่ขึ้นชื่อของเมืองนี้อีกด้วย หลังจากปล่อยให้เจ้าม้ากินหญ้าที่คอกม้าข้างๆโรงเตี๊ยมทั้งคู่ก็ได้เดินขึ้นมานั่งบนชั้นสองของร้านแล้วสั่งอาหารของขึ้นชื่อของที่นี้ไปแล้วเสร็จนั้น

"ต้องขอบคุณท่านเฉินอี้จริงๆนะเจ้าค่ะที่ช่วยให้ตัวข้านั้นหาสมุนไพรเจ้าหวงฉีได้ถ้าไม่ได้ท่านเลยนี้ข้าคงต้องเสียเวลาตามหาอยู่นานน่าดูเลยเจ้าค่ะ"

"แหะๆไม่ต้องขอบคุณข้าน้อยมากขนาดนั้นก็ได้ขอรับข้าน้อยก็ไม่ได้ทำอะไรมากมายขนาดนั้นหรอกขอรับ ที่ข้าน้อยเจอเจ้าหวงฉีก็เป็นเพราะพวกเราทั้งคู่ช่วยกันหานั้นแหละขอรับ"

"คิคิคิยังไงข้าก็ต้องขอบคุณท่านเฉินอี้จริงๆนะเจ้าค่ะที่มาช่วยตัวข้านั้นหาเจ้าหวงฉีจนเจอต้องขอบคุณจริงๆนะเจ้าค่ะ"

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า มิเป็นไรหรอกขอรับข้าน้อยก็ไม่ได้มีเรื่องอะไรที่ต้องทำอยู่แล้ว"

พร้อมกับที่เสี่ยวเอ่อนำอาหารหลากหลายอย่างมาวางบนโต๊ะพร้อมกับสุรากับน้ำชามาไว้ที่โต๊ะจนเกือบเต็มโต๊ะเลยทีเดียว

"โห้ทำไมมันเยอะอย่างงี้ล่ะขอรับแม่นาง?"

"คิคิคิ ถ้าว่าตัวข้านั้นเลี้้ยงท่านเฉินอี้ล่ะกันนะเจ้าค่ะ แล้วก็กินได้เต็มที่เลยนะเจ้าค่ะมื้อนี้ข้าเลี้ยงท่านเองเจ้าค่ะ"

"ห่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า งั้นข้าน้อยก็ไม่เกรงใจนะขอรับ"

พร้อมกับที่เฉินอี้นำตะเกียบคีบโร่วเจียหมัวอาหารขึ้นชื่อของที่นี้โดยที่เป็นหมั่นโถวหรือปิ่งย่างใส่ไส้เนื้อตุ๋นฉีกโดยที่ว่ากันว่า ความอร่อยอยู่ที่ด้านในซึ่งเป็นเนื้อสัตว์ย่างที่รสชาตินั้นจะออกเผ็ดเล็กน้อยด้วยเครื่องเทศจำพวกหม่าล่าและซอสสูตรพิเศษ พร้อมกับกินคู่กับบะหมี่เย็นทำให้ความสดชื่นนั้นดีนักหลังจากเดินทางมาอย่างลำบากก็ได้มากินอาหารที่อร่อยขนาดนี้แล้วยังได้จิบสุราอีกคงเป็นความสุขที่ดีนักสำหรับเวลานี้ของเฉินอี้เลยทีเดียว

"อร่อยไหมเจ้าค่ะท่านเฉินอี้?"

"อร่อยมากเลยล่ะขอรับ ข้าน้อยได้กินอาหารอร่อยขนาดนี้ก็เป็นบุญวาสนาของข้าน้อยแล้วล่ะขอรับ ต้องขอบคุณแม่นางจริงๆนะขอรับที่ทำให้ข้าได้กินของอร่อยขนาดนี้"

"คิคิคิ ไม่เป็นไรเจ้าค่ะเห็นท่านเฉินอี้กินอย่างมีความสุขขนาดนี้ตัวข้าก็ดีใจแล้วเจ้าค่ะถ้าไม่พอท่านจะสั่งเพิ่มก็ได้นะเจ้าค่ะ อย่าได้เกรงใจตัวข้าเลยเจ้าค่ะ"

"แหะๆภ้าอย่างนั้นข้าน้อยก็ขอแบบนี้อีกชุดจะได้ไหมขอรับพอดีมันอร่อยจริงๆ"

พร้อมกับเฉินอี้ที่ยิ้มแห้งๆอย่างอายๆต่อหน้าแม่นางเหมยถง

"คิคิคิ ได้เลยเจ้าค่ะ"

พร้อมกับที่แม่นางเหมยถงหันไปสั่งอาหารกับเสี่ยวเอ่อหลังจากอาหารชุดที่สองนำมาวางบนโต๊ะของทั้งคู่พร้อมกับเก็บจานเก่าไปแล้วนั้นพลันโต๊ะข้างๆทั้งคู่ก็ส่งเสียงคุยกันเสียงดังจนทั้งคู่ที่นั่งกินนั้นต้องอดเหลียวหันไปมองไม่ได้

"เห้ยไอ้โล้น เองรู้หรือเปล่าวว่าหญ้าน้ำค้างนะมีสพรรคุณยังไง?"

"ห่ะอย่ามาดูถูกข้านะเว้ยไอ้ผอม เห็นแบบนี้ข้าก็รู้นะเว้ยหญ้าน้ำค้างเป็นหญ้าล่ำค่าในหมู่ของหญ้าเลยนะเว้ย มีคนเสนอราคาตั้งหลายชั่งเพื่อเพียงได้หญ้าน้ำค้างนี้แม้เพียงสักต้นเดียว"

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฉลาดดีนี้ข้านึกว่าโล้นอย่างเองจะไม่รู้สะแล้วใช่อย่างที่เองพูดมาแต่เองรู้ไหมว่าตอนนี้หญ้านั้นมีอยู่ที่ทะเลสาปชิงไห่ถ้าเราไปหาเจอคงจะได้สบายกันไปอีกนานเลย"

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ดีๆงั้นเราไปหากันเถอะข้าอยากเอาเงินไปแต่งเมียจะแย่แล้ว"

หลังจากที่ได้ฟังโต๊ะข้างพูดเกี่ยวกับหญ้าน้ำค้างนั้นเหมยถงตอนนี้ก็ตัวแข็งค้างแล้วตั้งใจฟังมากจนเฉินอี้ที่นั้งด้วยกันยังสังเกตถึงความสนใจนี้ได้

"แม่นางเหมยถงขอรับ แม่นางเหมยถงขอรับ แม่นางเหมยถงขอรับ!!!"

พร้อมกับที่แม่นางเหมยถงที่ตอนนี้เหมือนได้สติแล้วนั้นก็หันมายิ้มบางๆให้เฉินอี้ที่ตอนนี้ตนทำกิริยาที่ไม่ดีออกไป

"แม่นางเหมยถงสนใจหญ้าน้ำค้างหรือขอรับ?"

"แหะๆ เจ้าค่ะ สนใจสิเจ้าค่ะมันคือหญ้าสุดยอดของหญ้าเลยนะเจ้าค่ะ เป็นหญ้าที่วิเศษมากเลยล่ะเจ้าค่ะท่านเฉินอี้"

พร้อมกับที่แม่นางเหมยถงทำท่าทางประกอบมือตามไปด้วยจนเฉินอี้ต้องพยายามทำท่าให้นางลดมือลงก่อนจะบินไปนอกหน้าต่างเสียแล้ว

"แล้วแม่นางเหมยถงสนใจจะไปหาหญ้าน้ำค้างที่ทะเลสาปชิงไห่หรือขอรับ?"

"เอ่อ…..คือก็ยังไม่รู้เลยเจ้าค่ะแล้วท่านเฉินอี้สนใจไหมเจ้าค่ะ?"

ตอนนี้เฉินอี้ยังคงมีความคิดที่จะเดินทางต่อหลังจากที่พักเสร็จแล้วก็จะออกเดินทางต่อไปแต่พอพูดถึงว่าหญ้าน้ำค้างนี้เป็นสุดยอดของหญ้าแล้วยังเป็นที่ต้องการของแม่นางเหมยถงอีกแถมระยะทางยังไกลอีกถ้าปล่อยให้แม่นางคนนี้ไปคนเดียวมันจะเกิดอะไรขึ้นอีกภาพที่ตนเองไปช่วยนางจากเหล่าชายเหล่านั้นยังคงอยู่ในความทรงจำของตนเองตลอดเวลา สุดท้ายตนเองก็หาได้สนใจหญ้าน้ำค้างไม่แต่ถ้าหากว่าผู้หญิงตรงหน้าตนต้องการเดินทางไปตนเองคงไม่สามารถปล่อยให้ไปคนเดียวได้ คงต้องติดตามไปด้วยโดยที่ไม่เข้าใจตนเองว่าความรู้สึกนี้มันคือมิตรภาพหรืออะไรกันแน่ ขอแค่ผู้หญิงตรงหน้าตนนั้นปลอดภัยต่อให้เดินทางไปไกลแค่ไหนก็หาได้เกี่ยงไม่ เพราะแบบนั้นคงแล้วแต่โชคชะตะแล้วล่ะกันว่าจะเป็นยังไงให้โชคชะตานั้นตัดสินเอาล่ะกัน จนกว่าตนจะเห็นว่าแม่นางตรงหน้าตนนั้นจะเดินทางปลอดภัยถึงบ้านได้เสียทีตนเองจะได้หายห่วงเสียทีแต่ว่าในเมื่อตอนนี้มันมีเหตุการณ์แบบนี้ตนเองจะทำยังไงได้เหล่า ในเมื่อเราเป็นลูกผู้ชายจะทิ้งผู้หญิงไว้อย่างงั้นหรือเรามีสายเลือดของขุนนางจะทำเรื่องแบบนั้นได้หรือ? ถ้าหากตนทำแบบนั้นคงไม่มีหน้าพอจะไปพบกับบิดาของตนในป้ายหลุมศพที่บ้านของตนแน่ พร้อมกับที่เฉินอี้ยิ้มที่มุมปากของตน..........
@STAFF_Pixiu

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -13 Point +3 ย่อ เหตุผล
STAFF_Pixiu + 5 + 300 -13 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกราะทองคำ
ฮั่นเสียทอง(หลวง)
กุหลาบสีทอง
ตัวเบาพื้นฐาน
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
กราดิอุสทอง
หลี่ซื่อชุนชิว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x6
x10
x5
x12
x8
x1
x1
x2
x15
x57
x6
x26
x58
x100
x50
x6
x6
x1
x2
x1
x25
x40
x40
x437
x250
x22
x475
x10
x10
x91
x10
x1
x1
x4
x1
x92
x28
x1
x7
x100
x3
x5
x2000
x102
x141
x45
x50
x50
x10
x10
x35
x20
x20
x10
x34
x30
x20
x113
x5
x30
x80
x1
x20
x5
x30
x1277
x23
x1
x2
x50
x35
x100
x15
x30
x9
x1
x10
x5
x9
x1
x59
x9
x26
x1
x6
x116
x3
x130
x25
x570
x130
x43
x16
x30
x30
x10
x10
x26
x24
x199
x156
x110
x100
x1
x707
x50
x50
x109
x1565
x5
x1
x100
x20
x10
x8
x10
x11
x99
x30
x55
x50
x1
x50
x76
x2130
x2
โพสต์ 2018-4-1 00:18:43 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย kingowen2 เมื่อ 2018-4-1 00:24

{ส่งสาวกลับบ้าน}

"แน่นอนขอรับว่าข้าต้องแล้วแต่แม่นางอยู่แล้ว แต่เพียงว่าการที่แม่นางเหมยถงจะเดินทางไปหาหญ้าน้ำค้างที่ทะเลสาบชิงไห่ นั้นหนทางข้างหน้าอันตรายยิ่งนักแถมการเดินทางหาใช่เป็นระยะทางใกล้ๆไม่ แต่ถ้าเมื่อแม่นางอยากไปข้าก็หาได้ที่จะบ่ายเบี่ยงไม่ไปไม่ยังไงเสียก็แล้วแต่การตัดสินใจของแม่นางขอรับ

พร้อมด้วยการยิ้มเล็กน้อยหลังจากที่ตนได้พูดหมดเพื่อให้อีกฝ่ายได้คิดถึงการกระทำของตนเองให้รอบคอบอย่างดีที่สุดเพื่อความปลอดภัยของตนเป็นสิ่งสำคัญนั้นเอง"

"เอ่อ…...คือว่า ตามที่ท่านเฉินอี้กล่าวมาก็มีเหตุผลนะเจ้าค่ะ การเดินทางไปหาหญ้าน้ำค้างที่ทะเลสาปชิงไห่นั้นหาได้ที่จะปลอดภัยไม่ แล้วการเดินทางนี้ก็ถึงแม้จะมีสิ่งที่น่าสนใจก้จริงแต่ว่าตัวข้านั้นก็รู้สึกลำบากใจยิ่งนักที่ให้ท่านเฉินอี้ต้องมาลำบากกับตัวข้าด้วย ตั้งแต่การตามหาเจ้าสมุนไพรหวงฉีแล้วตัวข้าก็น่าจะควรพอได้แล้วถือว่าบรรลุวัตถุประสงค์ในการเดินทางครั้งนี้แล้ว"

"ไม่เป็นไรขอรับแม่นางข้าหาได้เกี่ยงความลำบากไม่ขอแค่แม่นางปลอดภัยข้าน้อยก้ดีใจมากแล้วขอรับ"

"คิคิคิ ขอบคุณท่านเแินอี้มากนะเจ้าค่ะที่ตามใจคนที่เอาแต่ใจเช่นข้า เพื่อเป็นการดัดนิสัยตนเองแล้วข้าก็คิดว่าตัวข้าคงไม่ไปหาหญ้าน้ำข้างหรอกเจ้าค่ะ คงถึงเวลาที่ตัวข้าคงต้องได้เดินทางกลับบ้านของตัวข้าเสียทีแล้วเจ้าค่ะ"

"ห่ะ แม่นางเหมยถงจะเดินทางกลับบ้านที่ฉางซาหรือขอรับ?"

"ใช่แล้วเจ้าค่ะหลังจากที่ตัวข้ามาคิดดูหลายๆรอบแล้วข้าว่าได้เวลาอันสมควรในการเดินทางกลับบ้านของตนเองได้แล้วเจ้าค่ะ"

"เช่นนั้นหรือขอรับ……………."

พร้อมกับที่ใจตนเองรู้สึกเหมือนขาดสิ่งใดสิ่งหนึ่งไปในตอนนี้ แต่ก็หาได้สนใจไม่เพราะเป็นการตัดสินใจของหญิงสาวตรงหน้าตนเองก็ได้แต่ยอมรับด้วยความจริงใจพร้อมกันนั้น

"เอ่อคือถ้าไม่เป็นการรบกวนเกินไปข้าน้อยขออะไรบางอย่างจากแม่นางได้ไหมขอรับ"

(ข้าขอเป็นสามีท่าน!!!)

"ห่ะ...ได้สิเจ้าค่ะท่านเฉินอี้จะขออะไรหรือเจ้าค่ะ"

"คือขอให้ข้าได้ไปส่งท่านที่บ้านเกิดเถอะขอรับถือว่าเป็นการปกป้องท่านก็ได้"

(จะไปไหว้พ่อตาก็บอกมาเถอะเองแผนสูงนะเนี้ย)

"คิคิคิ ได้สิเจ้าค่ะตัวข้าก็นึกว่าท่านจะขออะไรอย่างอื่นเสียอีก" (ทั้งๆข้านึกว่าท่านจะขอให้ข้ารั้งอยู่ต่อเสียอีก)

"ถ้างั้นแม่นางเหมยถงจะเดินทางไปเมื่อใดหรือขอรับ?"

"อืม…...งั้นคืนนี้เลยเจ้าค่ะคิคิคิตัวข้าอยากจะได้ไปกลับบ้านจะแย่แล้วเจ้าค่ะ"

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า เอาตามนั้นเลยขอรับถ้างั้นหลังจากกินเสร็จเราทั้งคู่เตรียมออกเดินทางกันเลยนะขอรับ" (ในเสียงหัวเราะของข้าท่านจะรู้ไหมมันมีความเสียใจแฝงอยู่)

"เจ้าค่ะท่านเฉินอี้"

โดยหลังจากที่ทั้งสองคนรับประทานอาหารเสร็จก็เตรียมตัวออกเดินทางไปยังฉางซาบ้านเกิดของแม่นางเหมยถงทันที…………..

@STAFF_Pixiu


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -7 Point +3 ย่อ เหตุผล
STAFF_Pixiu + 5 + 300 -7 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เกราะทองคำ
ฮั่นเสียทอง(หลวง)
กุหลาบสีทอง
ตัวเบาพื้นฐาน
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
กราดิอุสทอง
หลี่ซื่อชุนชิว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x6
x10
x5
x12
x8
x1
x1
x2
x15
x57
x6
x26
x58
x100
x50
x6
x6
x1
x2
x1
x25
x40
x40
x437
x250
x22
x475
x10
x10
x91
x10
x1
x1
x4
x1
x92
x28
x1
x7
x100
x3
x5
x2000
x102
x141
x45
x50
x50
x10
x10
x35
x20
x20
x10
x34
x30
x20
x113
x5
x30
x80
x1
x20
x5
x30
x1277
x23
x1
x2
x50
x35
x100
x15
x30
x9
x1
x10
x5
x9
x1
x59
x9
x26
x1
x6
x116
x3
x130
x25
x570
x130
x43
x16
x30
x30
x10
x10
x26
x24
x199
x156
x110
x100
x1
x707
x50
x50
x109
x1565
x5
x1
x100
x20
x10
x8
x10
x11
x99
x30
x55
x50
x1
x50
x76
x2130
x2
โพสต์ 2018-9-24 02:11:27 | ดูโพสต์ทั้งหมด
(หาที่นอนในซีฝู่)

โรงเตี้ยมจี้เนียนผิง

แม้เหน็ดเหนื่อยจากการทำภารกิจที่ต้องเดินทางยาวไกล
แต่ซึ่นเจี้ยนก็ยังเลือกที่จะฝืนเดินทางจากฉางอันมาถึงซีฝู่
เขาไม่อยากพักผ่อนที่ฉางอัน ที่นั่นทำให้เขาหวนนึกถึงเรื่องในวันวานมากเกินไป
แม้ส่วนใหญ่เขาจะจำไม่ค่อยได้ก็ตาม

เมื่อซึ่นเจี้ยนเลือกโรงเตี้ยมได้แล้วเขาก็จัดการฝากอาหยู่เอาไว้ที่คอก
ก่อนลากสังขารตนเองไปจองห้องพักและเข้านอนทันที

“ไม่ไหวแล้ว ขอข้าพักก่อนเถอะ!!!”



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง -150 ความหิว -36 ย่อ เหตุผล
Admin -150 -36

ดูบันทึกคะแนน

ต้องการอะไรจากข้า?
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นสูง
ขวานต้วนหยู้ว
เกราะทองคำ
ฮั่นเสียดำเทวะ
คัมภีร์ละติน
ตาเหยี่ยว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x8
x12
x120
x76
x106
x15
x1
x102
x135
x8000
x8000
x8
x1
x10
x10
x1
x7
x4
x23
x90
x40
x30
x28
x900
x21
x150
x75
x4
x125
x4
x140
x29
x3
x4
x9999
x3553
x25
x11
x7
x30
x5
x20
x2000
x45
x20
x1000
x32
x160
x4
x9
x20
x1
x7
x3
x120
x1
x90
x6
x12
x180
x5
x35
x105
x82
x80
x90
x17
x45
x35
x8
x5
x120
x1500
x120
x6
x4
x5
x5
x16
x135
x6
x137
x72
x9
x172
x4
x62
x200
x9999
x46
x18
x146
x57
x108
x4
x9040
x9199
x105
x7
x7
x4020
x91
x100
x65
x115
x415
x910
x450
x383
x1241
x30
x290
x116
x152
x10
x85
x112
x100
x145
x106
x11
x6235
x160
x144
x133
x125
x67
x65
x30
x77
x115
x328
x70
x256
x195
x95
x201
x25
x25
x15
x9999
x12
x178
x9
x1
x54
x350
x6
x134
x200
x41
x185
x289
โพสต์ 2018-9-24 03:14:31 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LinJieoya เมื่อ 2018-9-24 03:34


หาที่นอนหลังจากทำงานเสร็จมันก็ต้องประมาณนี้ล่ะ

        ร่างของหญิงสาวนั้นจ้องมองภาพของผลงานของตนเองก่อนที่เธอจะยิ้มกริ้ม ไม่มีชาวบ้านคนไหนโผล่เข้ามาเพื่อหยุดยั้งเพลิงกาฬครั้งนี้ได้ เนื่องจากว่ามันลุกลามไปรวจเร็วเหลือเกิน ไม่เช่นนั้นก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วที่จะไม่มีใครสนใจสถานที่แห่งนี้ เพราะมันจะไม่เหลือกระทั้งตอตะโก.. ไม่สิ เหลือไว้ดีกว่า ไว้เป็นอนุสรณ์สถานว่าหน้าไหนมันบังอาจเป็นเสี้ยนหนามของท่านพ่อ สิ่งนั้นควรมลายหายไป

        ‘....เจ้าไม่มีความปราณีเลยนะ’ ฝ้าเฉี่ยเอ่ยขึ้นมา ก่อนที่หญิงสาวจะกระตุกยิ้มแล้วพูดขึ้นตอบโต้กับผีเสื้อหนุ่มเพื่อนของเธอเอง

        “หึ...อะไรที่ขวางทางข้าและท่านพ่อ มันก็สมควรต้องหายๆไปนั้นล่ะ” เธอกล่าวออกมาอย่างไม่ใยดี ก่อนที่จะกระโดดลงจากต้นไม้ใหญ่เพื่อที่จะลงมายังพื้นดิน เธอกระโดดขึ้นหลังอาชาเหงื่อโลหิตของตนเองก่อนที่จะสะบัดมือควบม้าออกไปจากสถานที่แห่งนี้โดยเร็ว เนื่องจากว่าไม่อยากให้มีใครเห็นอะไรได้ ..

        ‘ข้าว่าเจ้าพักก่อนดีไหม? ...แดดเที่ยงวันแรงจริงๆ...จะได้หยุดพักทานอะไรหน่อยด้วย’ ฝ้าเฉี่ยนั้นกล่าวกับเธอ ส่วนหญิงสาวก็คิดสักครู่ก่อนที่จะตอบรับคำพูดของเจ้าฝ้าเฉี่ยด้วยน้ำเสียงหวาน “นั้นสินะ เดี๋ยวค่อยเดินทางตอนกลางคืนก็ได้ ท่านพ่อก็คงไม่ว่าอันใด”

       ‘ท่านพ่อ ข้าขอกลับช้าหน่อยนะเจ้าคะ’

        หญิงสาวคิดก่อนที่จะควบม้าเข้ามาภายในเมืองซีฝู่ แล้วก็ขี่ม้าเหงื่อโลหิตเข้ามาภายใน โดยที่เธอไม่ได้สนใจเหล่าผู้คนในเมืองมากนัก เมื่อเห็นสถานที่พักม้า เธอก็นำม้าเข้ามาพัก แล้วจ่ายเงินพร้อมเพรียง แล้วเดินออกมาโดยที่ไม่ได้สนใจใยดีอะไรนักเฉกเช่นเคย…

        “เอ่อ..เจ้า เดี๋ยว ทำไมถึงใส่เสื้อผ้ามิดชิดเช่นนั้นเล่า เดี๋ยวก็โดนพวกทหารรักษาการณ์สอบถามหรอก” เสียงของคนรับฝากม้านั้นเตือนเธอ ก่อนที่หญิงสาวจะหยุดนิ่งไปชั่วครู่แล้วพูดขึ้น

       “ขอบใจที่ช่วยเตือนข้านะ พอดีข้าเป็นนักเดินทางแล้วไม่ค่อยชินกับแดดร้อนๆเสียเท่าไร” เสียงหวานใสของเธอกล่าวขึ้นมา จนคนรับฝากม้าผงะไปชั่วครู่เพราะไม่คิดว่าคนผู้นี้จะเป็นหญิงสาว คงไม่มีหญิงผู้ใดแต่งชุดแบบนี้ในช่วงกลางวันร้อนๆเช่นนี้หรอก แม้ว่าจะเข้าใกล้เข้าหน้าหนาวก็ตามที …

        “อะ….อืม..”

        แม้ว่าจะโดนเตือน แต่เธอก็ไม่ได้นำผ้าออกไป นั้นทำให้รู้สึกลำบากเล็กน้อย หญิงสาวเดินตรงไปยังสถานที่ที่เป็นโรงเตี้ยมขนาดใหญ่ แล้วเมื่อถึงด้านหน้าก็ค่อยๆเปิดเสื้อคลุมของตนเองเมื่อเดินเข้ามาด้านใน ระหว่างนั้นใบหน้าของเธอก็ทำให้ใครหลายคนจ้องมองด้วยความแปลกใจ.. งาม… งาม…. เหลือเกิน..

        “ขอห้องพักที่ดีที่สุดของที่นี้”

        เธอกล่าวแล้วจ้องมองไปทางเสี่ยวเอ๋อห์ที่กำลังจ้องมองหญิงสาวงดงามด้วยความตกตะลึงอยู่ ดวงตาสีม่วงดอกพวงครามนั้นสะกดใบหน้าของชายผู้เป็นเสี่ยวเอ๋อห์จนอยู่หมัก แต่ทว่าเสียงต่อมาของเธอก็ทำให้เขานั้นหลุดจากภวังค์ “มีไหม?”

        “มะ..มี..มีขอรับ” เขากล่าว ก่อนที่เธอจะวางถุงเงินแล้วเดินไปทางที่เสี่ยวเอ๋อห์หนุ่มบอก.. จะว่าไปก็เดินทางมาตั้งแต่ช่วงเช้ามืดนอนพักตอนนี้ก็คงต้องนอนนั้นล่ะ เธอคิด แล้วเปิดประตูห้อง ล๊อคกลอนแล้วถอดเสื้อคลุมสีดำออก ปรากฏชุดสีม่วง ที่ค่อนข้างพริ้วไหวบางเบา ซึ่งมีผ้าปกปิด โชว์ทรวดทรงองค์เอว และผิวที่ขาวเนียนนั้นเช่นกัน.. เส้นผมก็โดนปิดไว้ด้วยผ้าบางสีม่วงงดงาม เมื่อเธอถอดเครื่องประดับทั้งหลายไว้ข้างเตียง ก็ค่อยๆล้มตัวลงนอน…

        “ข้านอนแล้วนะ...เดี๋ยวค่อยตื่นขึ้นมา” เธอกล่าว ก่อนที่จะล้มตัวลงนอนเงียบๆ แม้ว่าที่นี้จะไม่ได้ยิ่งใหญ่เหมือนกับบ้านของเธอแต่มันก็ยังพอไปวัดไปวา





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง -150 ความหิว -19 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin -150 -19 + 5

ดูบันทึกคะแนน

https://xn--12cn8be2ck0h5b.com/source/plugin/levsign/statics/images/e3.jpgดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x60
x15
x22
x36
x20
x10
x775
x500
x13
x104
x2118
x191
x73
x1038
x12
x2
x373
x664
x5
x5
x110
x120
x9999
x15
x82
x260
x624
x85
x395
x3789
x5803
x2700
x1
x1
x1
x48
x98
x6
x192
x143
x78
x4
x835
x2

131

กระทู้

1661

โพสต์

45หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
10340
เงินตำลึง
724975
ชื่อเสียง
201766
ความหิว
553

ตราเมเปิ้ลพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
10577
ความชั่ว
7536
ความโหด
16486
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2018-9-24 14:54:22 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ พักผ่อน ]

      สุดท้ายหวงเส้าเทียนก็ไม่ได้ไปทำงานตามที่บอกกับท่านเจ้าเมืองไว้ แต่ไม่เป็นอะไรเพราะท่านจี๋อันบอกว่าให้เขาสามารถหยุดวันนี้ได้อีกวัน เขาจึงควบฮั่นเสียทองออกนอกฉางอันเพื่อมาหาที่พักผ่อนหย่อนใจกับเหล่าสหายอีกสองคน

      “เส้าเทียนวันนี้เจ้าจะไปพักที่ไหนดี” เจ๋อข่ายเอ่ยถามบุรุษที่ควบฮั่นเสียทองอยู่ “ให้ข้าแนะนำสถานที่ดีไหมๆหละ สนใจเปล่า…?” ร่างระหงมองอีกฝ่ายจากด้านหลังก่อนจะยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

      “อืม ที่ไหน” นัยน์ตาสีดำคมกริบหันมองจ้องใบหน้างดงามคล้ายอิสตรีของอีกฝ่าย

      “นั่นสิจะไปที่ใด” หวังจวินจื่อที่อยู่ข้างหลังสุดโพร่งถามขึ้น เด็กหนุ่มเงยหน้ามองท้องนภา ด้วยความที่สีผิวสองทำให้เวลาโดนแดดเขาจึงไม่ผิวแดงเหมือนกับคนผิวขาวโดน

      “ข้าคิดว่าไว้ว่าพวกเราน่าจะไป” เว้นประโยคพูดให้ดูน่าติดตาม “โรงเตี้ยมจี้เนี่ยนผิง ที่เมืองซีฝู่ไง” สุดท้ายร่างบอบบางก็ยอมพูดแม้จะติดลีลาอยู่บ้าง

      “เมืองซีฝู่งั้นรึ” เส้าเทียนทวนคำพูดอีกฝ่ายอีกครั้ง “อืม”

      หลังจากนั้นบุรุษทั้งสามก็เดินทางมาถึงที่โรงเตี้ยมจี้เนี่ยนผิง เส้าเทียนเป็นคนเดินเข้าไปคนแรกตามตัวเจ๋อข่ายและคนสุดท้ายเป็นหวังจวินจื่อเด็กหนุ่มที่อายุน้อยกว่าพวกเขาสี่ห้าปี

      “สั่งอาหารมานั่งทานก่อนไหม” เขาหันไปถามสหายที่มาจากหุบเขา ก่อนจะลูบเฟยเฟยเจ้านกฟ้าตัวน้อยๆ ตอนนี้ไป๋เหยียนเฟยไม่อยู่คงจะไปหาที่หลบแสงแดดอยู่

      “ก็ดีนะ ข้าเริ่มรู้สึกหิวข้าวแล้วเสียด้วย” มือเรียวบางลูบหน้าท้อง จากนั้นทั้งสามก็ไปหาที่นั่งเพื่อสั่งอาหารที่จะรับประทานในมือนี้

      รอไม่นานนักก็มีพนักงานสาวจากทางโรงเตี้ยมมาบริการพร้อมกับวางอาหารที่พวกเขาสั่งไว้ โดยเส้าเทียนสั่งหูฉลามน้ำแดงมาทาน เจ๋อข่ายสั่งยำแมงป่อง ส่วนหวังจวิ่นสั่งเต้าหูผัดเผ็ด พร้อมกับข้าวสามถ้วยและชาผู่เออร์สามถ้วย ก่อนจะทานอาหารกันพลางสนทนากันเกี่ยวกับเรื่องงานของเขา

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กู่ฉินจันทรา
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
หมวกไผ่ผ้าคลุมดำ
ผ้าปิดตา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x100
x1
x7
x1
x1
x1
x1
x3
x1
x2
x1
x10
x320
x40
x1
x1
x20
x4
x40
x3
x5
x2
x1
x3
x3
x1
x2047
x4
x8
x22
x3
x1154
x2
x44
x6
x4
x5
x35
x1
x1
x1
x101
x3
x3
x1
x756
x64
x55
x1
x2
x1
x3
x1
x23
x20
x2
x1
x135
x10
x4
x8
x1
x630
x620
x620
x620
x9