ดู: 399|ตอบกลับ: 4

{ เมืองจงซาน } โรงเตี๊ยมฝนดาวตก

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2018-1-4 23:52:44 |โหมดอ่าน






โรงเตี๊ยมฝนดาวตก

{ เมืองฉางอัน }





【โรงเตี๊ยมฝนดาวตก】
โรงเตี๊ยมประจำเมืองจงซาน เป็นโรงเตี๊ยมขนาดกลาง
ให้บริการที่พักและอาหารแก่แขกผู้มาพักในราคาย่อมเยา
ต้นกำเนิดมาจากบุรุษสี่คนกับหญิงสาวหนึ่งคน
ช่วยกันก่อตั้งโรงเตี๊ยมแห่งนี้ขึ้นมาด้วยความรัก (?)






ชื่อกิจการ : โรงเตี๊ยมฝนดาวตก
เจ้าของกิจการ : ซัน ไช่
เวลาปิดบริการ : ตลอด 24 ชั่วโมง
ประเภทร้าน : ให้บริการที่พัก สุราอาหาร ค่ำคืนมีการแสดงจากคณะละครเร่ 

ประทับตราโดย: ผู้ว่าเมืองจงซาน





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

49

กระทู้

661

โพสต์

23หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
518
เงินตำลึง
5179
ชื่อเสียง
114559
ความหิว
-188

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
601
ความชั่ว
0
ความโหด
0

ฮว่า เจียวซิน

นี่ไม่ป่วน เขาเรียกสีสัน!
pet
โพสต์ 2018-2-6 19:15:13 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย BaiFangRong เมื่อ 2018-2-6 20:41

[ไป๋ฟางหรง]
บทที่ 47: บันทึกลับเจียงไท่กง(ต่อ)



        เดินทางมาจนถึงเมืองจงซาน  ใกล้เมืองจี้โจว ที่ตั้งของพุทธบรรพตที่มารดาผู้ล่วงลับไปต้องการมาสักการะนักหนา ไม่คิดว่ายังไม่ถึงที่หมายกลับต้องจบชีวิตลงก่อน   อันที่จริงแล้วหากมีโอกาส  ไป๋ฟางหรง...ในฐานะบุตรี อยากทำตามความใฝ่ฝันสุดท้ายของมารดา  ไปกราบไหว้สถานธรรมแห่งนั้น

ติดเพียงนางไม่อาจให้ผู้ใดรู้ได้ว่ามารดานับถือศาสนานอกรีตอื่นที่มิใช่เต๋าและขงจื้อ  อีกอย่างผู้ใดในแผ่นดินจะมิรู้ว่าท่านอ๋องเป็นผู้ฝักใฝ่ทางเต๋าอย่างยิ่งยวด   นางจะกล้าหาญพาคนของท่านไปที่แห่งนั้นหรือ?


หญิงสาวนั่งข้างเตียงให้สาวใช้ปรนนิบัติสางผมเหม่อมองบันทึกลับของยอดปราชญ์เจียงไท่กง   นางเคยผ่านตากับ ‘หกยุทธวิธีแห่งการสงครามของเจียงไท่กง’ หรือ ‘คำสอนยุทธศาสตร์หกวิธีอันลี้ลับของเจียงไท่กง’ มาบ้างในห้องสมุดของบิดา   ไม่คิดว่าวันหนึ่งจะได้บันทึกของยอดคนแห่งราชวงศ์โจวตะวันตกท่านนี้

แต่ผู้อาวุโสบอกว่าบันทึกเล่มนี้สมควรผ่านมือผู้อื่นก่อนตกถึงนางอีกคน  จนถึงบัดนี้หญิงสาวยังนึกไม่ออกว่าโชคชะตาจะชักนำให้นางพานพบคนผู้นั้นได้อย่างไรกัน  

ฟางหรงเอนตัวลงนอน  จินตนาการว่าคนผู้นั้นจะเป็นผู้มีบุญ ปราดเปรื่องแบบใด ก่อนจะผลอยหลับไป


-------------------------------


-------------------------------


            นี่ข้าต้องเสียสติไปแล้วแน่ๆ

            ดวงตาโศกซึ้งจับตาคู่หนึ่ง ดวงตากลมน่ารักสีดำขลับทว่ามีประกายดูหมิ่นปนเหมือนเบื่อคู่หนึ่ง และดวงตาสีแดงคล้ายปลงชีวิตคู่หนึ่ง จากหนึ่งนายสาว หนึ่งลูกหมีขาว และหนึ่งกระต่าย จับจ้องไปที่เจ้านกพิราบขาวอันมีลวดลายเปื้อนหมึกสีดำที่ลูกพี่หยวนเป่าป้ายเข้าให้ด้วยรักและหวังดี  พิราบโง่งมที่มีนามหรูหราว่า ‘ไห่โอว(นกนางนวล)’

นับว่าเป็นบุญของมันที่ได้เป็นถึงนางนวลแห่งท้องทะเลและพงศ์พันธุ์พิราบที่ไม่ต้องนับญาติเจ้านกซื่อบื้อนี่

แต่หากนกนางนวลตัวได้ได้มาเห็นหน้าเจ้าไห่โอวแล้วอาจจะร่ำไห้อย่างช้ำใจเป็นแน่แท้

“แอ๊ว…” หยวนเป่าทนไม่ไหวด่ามาคำหนึ่ง  มือป้อมที่อุดมไปด้วยชนนุ่มฟูยกขึ้นตบหน้าพิราบน้อยเบาๆจนหน้ามันหันหนึ่งครา เคลื่อนที่ตามแรงตบไปหนึ่งคีบ  ก่อนหมีหวงสมบัติจะรีบตะปบบันทึกลับล้ำค่าแบบหวงแหนยิ่งราวจะสื่อว่าหากจะให้ไอ้นกโง่นี่เอาของมีค่าเยี่ยงนี้ไปส่งต้องผ่านด่านมันเสียก่อน

ส่วนเจ้าไห่โอวร้องจิ๊บยินดีที่ลูกพี่หยวนเป่าเล่นกับมันด้วยความรัก  รีบหันหน้าที่ถูกตบจนหันยื่นให้ลูกหมีขาวตบใหม่อีกรอบด้วยประกายตาเว้าวอน

“พรืด…” ผู้เฒ่ากระต่ายอันอันพ่นลมหายใจอย่างรำคาญ  ก่อนเดินมานั่งข้างผู้เป็นนายคล้ายประกาศฝั่งว่า ‘นายท่านผู้นี้เลือกฝั่งแล้ว  หรือพวกเจ้าผู้โง่เขลาจะคิดแข็งข้อ?’

หยวนเป่าหูตกหางลู่  มันก้มมองบันทึกในมือ  แหงนหน้ามองอาวุโสอันอัน สลับกับผู้เป็นนายอย่างไป๋ฟางหรง  ก่อนจะคราง “แอร๊ยยย” เสียงแผ่วเป็นเชิงออดอ้อนหนึ่งหน   ไห่โอวเองเมื่อเห็นลูกพี่กำลังออดอ้อนขอความเมตตา  แม้มิเข้าใจต้นสายปลายเหตุแต่ก็ยังอุตส่าห์ให้ความร่วมมือแก่ลูกพี่หยวนเป่าดียิ่ง  โดยการส่งสายอ้อนวอนมาอีกตัว


“ท่านผู้เฒ่ามอบหมายหน้าที่ใหญ่หลวงนี้ให้เจ้า…” ไป๋ฟางหรงกอดอกจ้องตาเจ้านกน้อย

“จิ๊บบบ” นกโง่ตีปีกหนึ่งทีพร้อมเอียงคอ

“...ข้าจะไว้ใจเจ้าได้หรือไห่โอว…”

“แอ๊ว” หยวนเป่าร้องแทรกขึ้นมา  สีหน้าดูแคลนไห่โอวเป็นอย่างยิ่ง  หากมันพูดได้มันคงบอกว่าอย่าได้คิดไว้ใจเจ้าโง่นี่เลย

“แต่ข้าสัญญากับอาวุโสนั้นไว้แล้ว...ท่านน่าจะดลบันดาลให้มันไปส่งถูกคนล่ะกระมัง…” คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน  พูดไปก็ไม่มีความมั่นใจเพิ่มขึ้นเพียงนิด  สุดท้ายก็ถอนใจ  มือขาวผ่องหยิบพู่กันขึ้นจุ่มหมึกแล้วเขียนจดหมาย


         ‘ถึงท่านเฉินฮุ่ยเหมย

          ข้ามีนามว่าไป๋ฟางหรง  เป็นเจ้าของบันทึกลับของยอดปราชญ์เจียงไท่กงเล่มนี้   ข้าได้รับมันจากผู้อาวุโสปริศนาท่านหนึ่ง  ท่านกำชับว่าข้าจะต้องส่งมันให้แก่ท่านผู้มีดวงเป็นเจ้าของชั่วคราวให้ได้ใช้ประโยชน์ก่อนมันจะเป็นของข้าโดยสมบูรณ์

เรื่องนี้พูดแล้วก็ชวนให้นึกประหลาดนัก  เมื่อคืนข้าฝันเห็นท่านครั้งยังเด็ก  ได้สนทนาพูดคุยกัน  จึงยิ่งมั่นใจว่าท่านเหมาะสมจะศึกษาบันทึกลับนี้  ทั้งยังยินดีอย่างยิ่งที่จะเป็นมิตรสหายทางไกลสนทนาแลกเปลี่ยนเรื่องราวกับท่าน  นกตัวนี้มีนามว่าไห่โอว...มันค่อนข้างมีนิสัยประหลาดอยู่บ้าง  ข้าไม่มั่นใจว่ามันจะสามารถบินไปถึงท่านในเวลากี่วัน  แต่เมื่อท่านได้รับจดหมายจากมันแล้ว  โปรดเอ็นดูให้อาหารและให้มันพักสักหนึ่งคืน   เมื่อมันมีสติแจ่มใสแล้ว  มันอาจจะสามารถจดจำทางได้แม่นยำยิ่งขึ้นและสามารถกลับมาหาข้าได้อย่างปลอดภัย

หวังว่าสักวันเราจะได้พบกัน’


เขียนจบ รอหมึกแห้ง  ก็สอดจดหมายเข้าไปในตำรา  พร้อมห่อหนังทับกันลมฝนแน่นหนา  แล้วพันเชือกกับเท้าของเจ้าพิราบขาว   เจ้านกพยายามกางปีกบิน  แต่ด้วยตำรานี้ค่อนข้างหนาและหนัก  ทำให้มันบินโซไปเซมาดูน่าอนาถนัก

ท่านผู้อาวุโส...ท่านมั่นใจหรือว่าเจ้านกนี่จะไปส่งของถึงมือคน?  ไม่พ้นห้องก็ดูไม่น่าวางใจถึงเพียงนี้แล้ว  เกรงว่าเรื่องนี้ต้องอาศัยความเมตตาจากสรวงสวรรค์มากอยู่


“แอ๊ว…” หยวนเป่ามีสีหน้าอาลัย  ส่วนไห่โอวเมื่อเห็นสายตาอาลัยของลูกพี่ก็คล้ายตีความผิด  มันตีปีกพั่บๆอย่างฮึกเหิม รวบรวมแรงมาจากที่ใดก็ไม่ทราบ  บินลิ่วออกจากห้องไปทันที


“เดี๋ยว!!! ไห่โอว!!!!! เจ้าจงไปส่งให้แม่นางเฉินฮุ่ยเหมยแห่งเมืองอู๋เว่ย----”

อา...เจ้านกบ้านี่  ไม่รอนางบอกว่าให้ไปส่งผู้ใดก็บินดุ่มไปเสียแล้ว  มันจะได้ยินที่นางตะโกนตามไปหรือไม่

“แอ๊ว….” เจ้าหยวนเป่ามองตามบันทึกล้ำค่า น้ำตาลูกผู้ชายถึงกับร่วงหล่น
สวรรค์...ข้าหวังพึ่งปาฏิหารย์จากท่านแล้ว




@STAFF_Pixiu @ChenHuimei

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
STAFF_Pixiu + 10 + 500 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

........
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ดมกลิ่น
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x8000
x100
x14
x9000
x30
x5
x8
x1
x2
x25
x30
x2
x3
x1
x2
x2
x1
x10
x2
x1
x1
x46
x1
x1
x10
x1
x28
x97
x10
x65
x1202
x600
x4
x568
x13
x9
x77
x4
x120
x5
x60
x3
x18
x11
x2
x15
x3
x13
x1
x95
x24
x4
x82
x5
x4
x10
x12
x1
x30
x14
x32
x1

167

กระทู้

1545

โพสต์

16หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
162933
เงินตำลึง
60961
ชื่อเสียง
62445
ความหิว
1255

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายวังหลังใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาอังกฤษ

คุณธรรม
5811
ความชั่ว
701
ความโหด
2791
ภูตปริศนา (วัยทารก)
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2018-8-31 22:08:40 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[ยอมรับมา]

     รถเทียบยังคงเคลื่อนไปเรื่อยๆอย่างไม่มีท่าทีว่ามันจะหยุดลงหรือช้าลงเลยแม้แต่น้อย จากเส้นทางที่คลุคละจนรถเทียบโยกสั่นไปมาจนเกือบทำเอาคนที่นั่งอยู่ด้านหลังอยากจะพุ่งตัวออกไปอ้วกเพราะเวียนหัวก็ดีหรือเส้นทางที่เรียบขึ้นและสั่นน้อยลงเมื่อเข้าเขตเมืองก็ดีแต่นั้นก็ยังไม่ถึงที่หมายที่เจี๋ยเฟยอยากจะพาพวกเธอไปเสียทีจนเธอเริ่มคิดไปในทางที่เเย่มากกว่าทางที่ดีเสียแล้วสิ


     รถเทียบเคลื่อนเข้ามาในย่านเมืองที่ค่อนข้างที่จะสภาพทางดีและเริ่มมีเสียงคนจอแจแจก่อนที่รถเทียบนั้นจะค่อยๆเคลื่อนช้าลงก่อนจะหยุดลงที่ด้านหน้าโรงเตี้ยมแห่งหนึ่งในเมือง จางฝุที่นั่งอยู่ที่ด้านหลังรถเทียบปีนลงมาอย่างช้าๆแล้วมองไปรอบๆเพื่อสำรวจว่าตอนนี้ตัวเธอนั้นอยู่ที่ไหนก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นไปมองป้านด้านบนหัวที่มีชื่อบอกอยู่ตัวใหญ่โตว่า ‘โรงเตี้ยมฝนดาวตก’ เธอหันไปมองพวกเจี๋ยเฟยกับจู่เว่ยที่นั่งอยู่บนหลังเฟเทียนเล็กน้อยก่อนที่เธอจะเดินก้าวเข้าไปด้านในโรงเตี้ยมเเล้วตรงไปยังโต๊ะที่เสี่ยวเออร์คนหนึ่งกำลังยืนจดบัันทึกรายการสิ่งของแทนเถ้าแก่อยู่   


    “แม่นางมีอะไรให้ข้ารับใช้หรือขอรับ โรงเตี้ยมฝนดาวตกของเรายินดีให้บริการแม่ทางทุกอย่างทั้งอาหารเลิศรสและที่พักแสนสบาย”เสี่ยวเออร์รู้งานนนั้นเอ่ยพูดเจื้อเเจ่วพร้อมกับบรรยายสรรพคุณโรงเตี้ยมตัวเองเสียดิบดีชนิดที่ว่าใครหลงมาอย่างน้อยก้ต้องจัดอาหารกินสักมื้อ


     “ข้าอยากถามเจ้าหน่อยที่นี่ตั้งอยู่ในเมืองอะไรรึเจ้าคะ”เธอเอ่ยถามอย่างสุภาพแล้วมองไปรอบๆรที่มีคนนั่งทานข้าวกันอยู่หนาเเน่น ก่อนจะหันกลับมามองเสี่ยวเอ้อร์คนนั้นที่ยืนเอียงคอยิ้มตอบกลับเธออยู่


    “ที่นี่ โรงเตี้ยมฝนดาวตกของเราตั้งอยู่ในเมืองจงซานขอรับ”เสียงเอ่ยตอบของเสี่ยวเอ้อร์ทำเอาเธอถึงกลับยิ้มค้างนี่เจ้าบ้าหลงทางนั้นหลงจริงๆสินะถึงพาเธอเดินอ้อมไปถึงเป่ยผิงแล้วยิ้นกลับมาจงซานแบบนี้ทั้งที่จริงๆแล้วตอนอยู่หานตานก็แค่เดินถัดขึ้นมาอีกแแค่เมืองเดียวก็ถึงแล้วแท้ๆ


     “แม่นางไม่ทราบว่ามีอะไรรึป่าวขอรับ หรือท่านจะสอบถามทางไปที่ใดให้ข้าช่วย..”


   “ไม่ต้อง ข้าขอห้องพักสองห้อง ห้องใหญ่หนึ่งห้องกับห้องเล็กหนึ่งห้อง อาหารอะไรอร่อยก็จัดขึ้นไปบนห้องใหญ่ชุดหนึ่งห้องเล็กชุดหนึ่งอีกเดี๋ยวจะมีบุรุษสองคนเดินหอบของเข้ามาบอกคนที่ชื่อเจี๋ยเฟยให้รีบตามไปที่หองใหญ่” ไม่ทันให้เสี่ยวเออร์ได้เอ่ยจบเธอก็จะการร่ายยาวและละเอียกก่อนจะหันไปมองเสี่ยวเอ้อร์อีกคนที่อยู่อยู่ใกล้ๆให้รีบนำทางเธอขึ้นไปยังห้องพัก


      ปัง!!


      เสียงประตูถูกปิดลงพร้อมกับร่างของจางฝูเดินไปนั่งที่เตียงแล้วมองจ้องไปยังประตูเพื่อรอร่างของเจี๋ยเฟยที่จะเดินผ่านเข้าประตูเข้ามาพร้อมกับเตรียมบทสวดต่างๆนาๆเพื่อสวดด่าเพื่อสมองของชายหนุ่มให้สมองส่วนที่ทำงานเรื่องเส้นทางมันจะขยับขึ้นมาทำงานบ้าง


    แอดด..


    “จางฝูคนดี มีอะไรจะคุยกับข้าระ.. เฮ้ยย”
     ปักก!!!
     ใบหน้าของเจี๋ยเฟยที่โผล่ออกมาจากรอยแยกประตูพร้อมกับหมอนที่วางอยู่ที่เตียงถูกเธอปาอัดใส่แต่ก็ช้ากว่าประตูของที่เจี๋ยเฟยใช้แอบอยู่ปิดลงอย่างทันทีเพื่อป้องกันตัวเองจากหมอนแล้วจึงค่อยเปิดออกอีกครั้งแล้วเดินไปหยิบเอาหมอนที่ตกอยู่ข้างๆประตูแล้วเดินไปนั่งคุกเข่ากอดหมอนอยู่เบื้องหน้าจางฝู


     “มีอะไรรึ ถ้ายังไม่หายหงุดหงิดหรอตีข้าก็ได้นะ ข้ายอมให้เจ้าตี”เขาเอ่ยแล้วยกมือขึ้นไปวางแบอยู่บนตักเพื่อรอรับโทษ


   “ข้าไม่ตี แต่เจ้ายอมรับมากลับข้าตรงๆเสียว่าเจ้าหลงทางใช่ไหมเจี๋ยเฟย”เธอเอ่ยแล้วนั่งกอดอกมองเจี๋ยเฟยนิ่งๆอย่างคาดคั้นเอาคำตอบ


   “ข้า..ข้า..ยอมรับ ข้าหลงข้า..”เจี๋ยเฟยเอ่ยด้วยน้ำเสียงหง่อยๆแล้วช้อนตาขึ้นมามองเธออย่างสำนึกผิดทั้งที่ตัวเองบอกว่าจะไม่พาหลงแต่เขาพยายามแล้วดูแผนที่ตลอด ถามเส้นทางตลอดเเต่มันก็ยังคงหลงอยู่ดีบางทีเขาอาจจะไม่เหมาะแก่การเดินทางก็ได้


     “เฮ้อ ให้ตายสิ เจ้านี่มันเจ้าบ้าจอมหลงทางจริงๆเลยเจี๋ยเฟย”เธอบ่นพึมพัมออกมาแล้วยีหัวดำๆของคนที่นั่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าเสียจนยุ่งฟูแล้วจึงค่อยโน้มหน้าลงไปจุ๊บหน้าผากของเจี๋ยเบาๆอย่างนึกเอ็นดูกับความโก๊ะของชายหน่มที่เธอรักคนนี้ ‘ดูท่าจะปล่อยให้เจ้าบ้านี่ไปไหนมาไหนคนเดียวไม่ได้จริงๆสินะ’


     “เจ้าก็นำทางไปจนกว่าจะไปถึงยังที่ที่เจ้าอยากพาไปก็แล้วกันแม้ว่ามันจะหลงไปจนทั่วทั้งดินแดนก็เถอะ”


@Admin


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง -450 ความหิว -14 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin -450 -14 + 3

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ดอกม่วง
ตัวเบาขั้นสูง
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
คัมภีร์ละติน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x2
x2
x6
x10
x1
x5
x1
x1
x1
x1
x1
x30
x30
x30
x30
x30
x30
x1
x1
x2
x5
x3
x4
x160
x1
x18
x200
x240
x100
x1
x140
x5
x177
x800
x2
x17
x80
x75
x50
x595
x196
x3
x9
x4
x160
x1
x400
x3
x3
x600
x600
x200
x90
x30
x220
x3
x50
x600
x399
x200
x5
x400
x1200
x75
x7
x30
x600
x5
x100
x1185
x2
x200
x200
x28
x4
x600
x40
x3
x20
x60
x37
x4
x250
x19
x600
x32
x54
x200
x100
x800
x3
x551
x727
x200
x16
x200
x21
x600
x1
x1000
x400
x800
x30
x600
x51
x5
x5
x31
x400
x74
x1
x5
x1676
x1
x3
x640
x1455
x72
x1284
x3
x5
x6
x90
x2
x133
x1
x1
x3
x1
x4
x225
x2
x2
x136
x290
x75
x1
x30
x30
x2
x49
x5
x701
x410
x1500
x132
x218
x431
x340
x320
x470
x215
x98
x125
x446
x30
x111
x380
x728
x1
x23
x552
x5
x388
x106
x266
x273
x520
x1123
x127
x47
x738
x460
x4
x2
x572
x462
x390
x158
x8074
x1462
x350
x281
x53
x42
x17
x49
x19
x326
x865
x6
x1764
x810
x340
x1
x4
x72
x1
x9
x138
x249
x668
x3725
x73
x12
x162
x1
x446
x140
x2400
x8
x327
x630
x500
x36
x2
x3
x330
x5
x40
x141
x2
x1500
x546
x1446
x730
x108
x195
x107
x9
x68
x282
x7
x38
x3
x2
x7
x137
x5
x10
x15
x4
x147
x263
x500
x2
x51
x273
x7
x158
x17
x227
x4847
x702
x248
x8
x59
x2
x2
x1155
x1746
x490
x648
x219
x192
x254
x279
x6
x32
x14
x678
x7
x563
x9
x1748
x313
x780
x844
x732
x1030
x494
x133
x134
x183
x745
x1080
x807
x92
x104
x179
x906
x608
x120
x161
x6
x250
x287
x619
x460
x1108
x680
x172
x1122
x2318
x581
x40
x1018
x529
x24
x280
x1245
x170
x248
x1444
x7398
x1960
x1490
x35
x24
x41
x81
x697
x1

193

กระทู้

2004

โพสต์

53หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
1194748
เงินตำลึง
1900850
ชื่อเสียง
237951
ความหิว
1770

ใบรับรองภาษาไต้หวันตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่

คุณธรรม
13209
ความชั่ว
8259
ความโหด
20543
ภูตกระต่ายอามานีตอน
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-6-25 18:28:32 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เควสลับ } ความในใจของเหอเหอ
พาร์ท 1 : สืบคดี (5)

          ตอนนี้บนรถม้าก็เหลือคนนั่งอยู่เพียงสองคนเส้าเทียนที่สวมใส่อาภรณ์สีม่วงนั่งกระดิกปลายเท้าอยู่อย่างร้อนใจเมื่อไหร่จะถึงที่หมายสักทีวะ ป่านนี้ไอ้บ้านั่นมันจะตามกันไปถึงไหนแล้วหวังว่าจะไม่ฆ่าคนที่เขาจ้างให้ปลอมตัวหรอกนะ

           "เฮ้อ" นัยน์ตาสีดำคมกริบมองวิวทิวทัศน์ที่อยู่ด้านนอกเพื่อให้ตัวเองนั้นผ่อนคลายลง ก่อนที่จะตะโกนบอกคนขับรถม้าเสียงดัง "เดี๋ยวจอดที่โรงเตี๊ยมฝนดาวตก" ซึ่งอยู่ภายในเมืองจงซานเป็นทางผ่านพอดิบพอดีได้นั่งอยู่บนรถม้าไม่จำเป็นจะต้องเปลืองแรงใดๆทั้งสิ้นสะดวกสบาย

          "จะลงที่โรงเตี๊ยมฝนดาวตกสินะได้" คนขับรถม้าก็ยังคงขับด้วยความรวดเร็วเช่นดังเดิม มือหนากระตุกบังเหียนเลี้ยวตรงทางหัวโค้ง

          เมื่อรถม้าลงจอดสนิทร่างสูงก็ค่อยๆเดินลง ไม่นานนักรถม้าคันดังกล่าวก็ขับออกไป เส้าเทียนบิดขี้เกียจเล็กน้อยกว่าจะมาถึงที่นี่ก็เล่นเอาเมื่อยเนื้อเมื่อยตัวถึงจะไม่เหนื่อยก็เถอะ ก่อนอื่นก็ต้องเข้าไปสั่งอาหารทานแล้วค่อยถามโค้ดลับกับคนฝ่ายในนั้น

          'รับขนมจีบ ซาลาเปาเพิ่มไหมขอรับ?' แต่งชุดเป็นสตรีเช่นนี้หากจะให้พูด ขอรับ เป็นเหมือนผู้ชายมันก็จะแปลกๆอยู่ป่าววะ อีกเขาเป็นสตรีที่จัดว่าแปลกทั้งความสูงท่าทางที่ไม่ความอ่อนหวานเลยสักนิดพวกเหล่าบุรุษไม่กล้าเข้ามาลองดีแน่นอน

          เมื่อก้าวเข้ามาภายในโรงเตี๊ยมก็เดินนิ่งๆสยบความเงียบเข้าภายใน "เราขอสั่งไก่ขอทานหนึ่งชุดกับซุปปลา เอาชาเก๊กฮวยมาด้วยแล้วกัน" เสียงทุ้มติดหวานพูดเหมือนเดิมไม่ทีการดันแปลงเสียงใดๆ เสี่ยวเอ้อห์สาวผายมือเชิญเข้ามานั่งด้านใน

          "รออาหารสักครู่นะเจ้าค่ะ" จากนั้นเสี่ยวเอ้อห์ก็เดินกลับไป

           นัยน์ตาสีดำคมกริบหันมองดูเหล่าผู้คนในโรงเตี๊ยมดาวตกนั่งกันอยู่ ภายในนี้จะต้องมีคนที่เปาอวิ้นเฟยส่งมา ชายหนุ่มนั่งรออาหารสักพักใหญ่ๆก่อนจะนั่งทานเสียก่อนเพื่อไม่ให้คนอื่นๆสงสัย ให้เข้ามาจู่ๆแล้วพุ่งไปถามหาเลยก็ไม่ใช่เรื่องป่ะ

          มือหนาคีบตะเกียบคีบไก่ขอทานเอาเป็นว่ากองทัพต้องเดินด้วยท้อง กว่าจะมาถึงจงซานเล่นเอาซะมืดเลยถอนหายใจอี้หลงอยู่กับเจ้าหยางจะเป็นอย่างไรบ้างนะ ในตอนนี้เขาก็มาทำภารกิจกอบกู้ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้นอยู่ เกลียดเหลือเกินไอ้พวกค้ามนุษย์เนี่ย

          น่าจับตอนกันซะให้หมดเกิดมาแต่ตัวสมองไม่โตตามขาดเรื่องคิดถูกผิดชอบชั่วดี คนกลุ่มนี้น่าจะไม่มีเรื่องข้องเกี่ยวกับพวกพรรคมาร อืมดีล่ะ เพราะไอ้พรรคมารที่ เคยเจอแล้วบรรยายสรรพคุณอยู่ที่หุบเขาปีศาจในตอนนั้นก็ยึดหลักเชื่อมั่นตามกฎของแต่ละพรรค

          หลังจากที่ทานอาหารเสร็จเขาก็ลุกขึ้นเพื่อที่จะไปสอบถามคนในโรงเตี๊ยม มีคนมากหน้าหลายตาไม่รู้เหมือนกันว่าจะเป็นคนไหนก็คงจะต้องถามไปเรื่อยๆ

          "รับขนมจีบ ซาลาเปาเพิ่มไหมเจ้าคะ" เขาถามชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่คนเดียว ลักษณะท่าทางแล้วมาคนเดียวโต๊ะนั่งฝั่งตรงข้ามว่างเปล่าอีกทั้งยังเอากระเป๋าวางเอาตรงเก้าอี้ตัวนั้นอีกบนโต๊ะอาหารมีอาหารแค่อย่างละชุด

          จะมาถามหาใครสักคนทำไมเขาจะต้องเผลอไปสังเกตของบนโต๊ะอาหารด้วยล่ะเนี่ย

          "ข้าอิ่มแล้ว ไม่รับอะไรทานทั้งนั้น" ชายวัยกลางคนปฏิเสธที่จะรับขนมจีบซาลาเปา แล้วให้อีกฝ่ายถามหาโต๊ะอีกแทน

           เส้าเทียนพยักหน้าดูเหมือนชายคนนั้นจะไม่ใช่ถ้าหากเป็นคนที่รู้โค้ดเนมรหัสลับก็จะต้องตอบกลับมาว่า 'มีสุราตี่เหรินไหม' ยังเหลืออีกหลายคนในโรงเตี๊ยมที่ไม่ได้เดินทาง เอาเป็นว่าถามไปเรื่อยๆเดี๋ยวก็เจอเอง มาที่นี่เพื่อตามหาสาย

           "รับขนมจีบ ซาลาเปาเพิ่มไหมเจ้าคะ" ไม่ได้เงยหน้าขึ้นเสียงทุ้มติดหวานถามโต๊ะถัดไปจากชายคนที่เขาพึ่งจะถามมาหยกๆเมื่อตะกี้ อ่า...นี่มันเป็นโต๊ะครอบครัวนี่หว่าอยู่กันครบพ่อแม่ลูกเลยลืมดูเลย เวร!

           "ท่านพี่จะรับขนมจีบซาลาเปาไหม" ฮูหยินถามสามีของนางที่นั่งดื่มเหล้าอยู่

          "สั่งมาเพิ่ม" สามีตอบเสียงเข้มแล้วมองเสี่ยวเอ้อห์ที่เดินมาถาม ทำไมเสี่ยวเอ้อห์คนนี้แต่งกายไม่เหมือนกับคนที่เขาสั่งอาหารเลย

          "ถ้าเช่นนั้นรอสักครู่…" สุดท้ายเส้าเทียนยก็ต้องเดินบากหน้าไปเสี่ยวเอ้อห์ตัวจริงแล้วบอกมีคนสั่งขนมจีบซาลาเปาชุดหนึ่งให้เอายกไปเสิร์ฟที่โต๊ะด้วย เดินกลับมามองหาโต๊ะคนอื่นๆ โต๊ะครอบครัวขอตัดทิ้งออกไป

          ว้าว เหลืออีกเพียบเลยต้องรีบถามแล้วเดี๋ยวจะไม่ทันเวลา แล้วอีกอย่างไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นผู้ชายหรือเป็นผู้หญิงก็คงจะต้องถามทั้งสลับทั้งสองเพศเป็นเลย

           'ทำไมต้องถามอะไรเช่นนี้ด้วยนะ' มันมีสถานที่อีกตั้งมากมายที่ให้เลือกในการนัดเจอกันไม่ใช่หรอวะ เล่นซะมานัดเจอกันที่โรงเตี๊ยมที่มีคนเยอะๆอย่างนี้เนี่ยนะ คนที่นั่งรอน่ะสบายส่วนคนที่ต้องมาถามหาเนี่ยลำบากโว้ย





แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +8 คุณธรรม +5 ความชั่ว +8 ความโหด โพสต์ 2019-6-25 19:18

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -32 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -32 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นเทพีเวสต้า
หมวกเกราะเอนกิดู
ชุดเอนกิดู
คทาแห่งน้ำพุ
ผ้าคลุมเอนกิดู
คทาเอนกิดู
Bright Goddess Butterfly (เสี่ยวฮว่า)
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x2
x2
x6
x3
x15
x3
x3
x3
x3
x78
x1
x2
x3
x22
x20
x2
x1
x100
x1
x3
x6
x4
x9
x6
x87
x8
x6
x100
x1
x1
x10
x240
x18
x9
x1
x1
x54
x10
x2
x2
x24
x8
x92
x95
x94
x15
x110
x100
x95
x187
x50
x71
x75
x2
x6
x13
x14
x50
x570
x1
x26
x2017
x11
x1419
x31
x2000
x2223
x24
x215
x28
x18
x2860
x19
x2211
x17
x42
x6323
x2800
x3
x28
x28
x3000
x2206
x1900
x48
x3200
x139
x197
x3
x20
x62
x56
x1355
x3628
x1823
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x234
x14
x219
x94
x5
x27
x569
x3134
x7
x103
x258
x1633
x420
x9303
x144
x101
x20
x1929
x3463