กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 200|ตอบกลับ: 10

{ ด่านซันไห่กวน } ย่านการค้า

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-12-26 22:39:14 |โหมดอ่าน

แหล่งการค้าที่ชุมนุมด้วยสินค้าที่หลากหลายและแปลกตาที่สุด
พ่อค้าและกองคาราวานมักมารวมตัวกันที่นี่

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2017-12-26 22:47:22 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Hazan เมื่อ 2017-12-26 22:53

ก่อนหน้านี้
          คณะเดินทางกลับป่าทางใต้มาถึงป้อมอี๋ในเวลาเกือบๆเที่ยงวันแสงแดนอุ่นๆของพระอาทิตย์ที่ส่องมาบางๆทำให้บรรยากาศอุ่นขึ้นนิดๆ หลี่เซี้ยนเจ่อ ลงจากรถม้าก็พบกับนายกองอี๋ที่ยืนรอรับคำสั่งอยู่
   “นายกองอี๋ ข้าจะกลับห้องพักสักครู่ เจ้าจัดการเตรียมเกวียนสัก 2 คัน เราจะเข้าเมืองไปย่านการค้าเพื่อซื้อวัสดุอื่น ตอนนี้ก็ไปพักผ่อนได้ แล้วเจอกันตอนสายๆ”
   “ขอรับ” นายกองรับคำสั่ง ก่อนขุนนางหนุ่มจะเดินกลับที่พักของตัวเองเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและพักผ่อนเอาแรง
ยามบ่าย
          หลี่เซี้ยนเจ่อเดินออกที่หน้าป้อมอี๋ก็เห็นขบวนเกวียนและทหารติดตามจำนวนหนึ่งที่มารออยู่อย่างพร้อมเพียง ดูเหมือนนายกองอี๋จะสามารถคุมงานและทำตามคำสั่งได้เป็นที่หน้าพอใจ ขุนนางหนุ่มเดินขึ้นรถม้าที่อยู่ตรงกลางของขบวนที่มีแถวตอนของทหารทั้งหน้าและหลัง
          คณะเดินทางเดินทางออกจากป้อมมาถึงยังย่านการค้าในเวลาไม่นาน ย่านการค้านั้นคึกคัก เต็มไปด้วยร้านค้าเร่ที่ตั้งแผงขายสินค้า ถึงจะไม่ได้เยอะแยะเหมือนเมืองอื่นๆก็ตาม สายตาของชาวบ้านสองฝั่งมองตามขบวนทหารด้วยแววตาสงสัย คงเป็นเพราะนานๆทีจะเห็นคณะเดินทางที่มีพลทหารคุ้มกันมากมายขนาดนี้เข้ามา
    คณะเดินทางมาถึงร้านขายวัสดุสำหรับงานก่อสร้างที่ใหญ่ที่สุดในย่านนี้ แน่นอนว่า หลี่เซี้ยนเจ่อได้ให้คนส่งสารมาบอกกับเถ้าแก่เจ้าของร้านอยู่ก่อนแล้ว ทำให้พวกเขา เตรียมสินค้าใส่ลังไม้และออกมาตอนรับที่หน้าร้านอย่างเป็นทางการ
   “คารวะท่านขุนนาง หลี่ ฮ่า ฮ่า ฮ่า” นายวัยกลางคนที่ดูใจดีทักทายขุนนางหนุ่มอย่างเป็นมิตรและนอบน้อม
   “ท่านคงจะเป็นเถ้าแก่ ไป๋ ” หลี่เซี้ยนเจ่อที่เพิ่งลงมาจากรถม้า เอ่ย
   “ใช่แล้ว ข้าน้อย ไป๋ ซิ่น เป็นเกียรติจริงๆที่ได้ทำการข้ากับราชสำนัก ฮ่า ฮ่า ฮ่า” เถ้าแก่ไป๋พูด
   “แล้วสินค้าที่ข้าต้องการ ครบหรือไม่เถ้าแก่” ขุนนางหนุ่มเอ่ยถาม
   “ครบแน่นอนขอรับ มี ค้อนและลิ่มเจาะหิน อย่างละ 200 , ไม่ไผ่ 40 ลำ ครบถ้วน ท่านจะนับสินค้าดูก่อนก็ได้นะขอรับ”เถ้าแก่พูด ขุนนางหลี่เดินไปดูสินค้าที่วางอยู่ ดูเหมือนจะอยู่ในสภาพสมบูรณ์ดี
   “ไม่ต้องนับหรอก ข้าเชื่อมือท่าน”
   “ฮ่า ฮ่า ฮ่า แล้วใต้เท้าต้องการสินค้าใดเพิ่มเติมหรือไม่ขอรับ” เถ้าแก่ถาม
   “ไม่แล้วละ ขอบใจเถ้าแก่”ชายหนุ่มพูดก่อนจะส่งสัญญาณให้นำค่าตอบแทนมาให้เถ้าแก่ไป๋   ทหารขนมัดไม้ไผ่และลังไม้ขึ้นเกวียนก่อนจะเดินทางออกจากย่านการค้ากลับป้อมอี๋ในเวลาหัวค่ำ
@Admin



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -16 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -16 + 3

ดูบันทึกคะแนน

...
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เทียนกุย
กำหนดลมหายใจ
บันทึกซางยาง
ทวนอสรพิษ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x4
x1
x1
โพสต์ 2018-2-7 18:38:37 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เควสเรื่องราว 2 } ภัยสงคราม
[ไป๋ฟางหรง]
บทที่ 49: ด่านซันไห่กวน


            ในที่สุดก็เดินทางมาจนถึงด่านซันไห่กวน   ยิ่งขึ้นเหนือมาเท่าไหร่ไป๋ฟางหรงยิ่งสังเกตุถึงความทุกข์ยาก อดอยาก  บ้านเมืองดูทรุดโทรม ผู้คนมิได้แต่งกายหรูหราดังเช่นเมืองใหญ่ตามภาคกลางหรือทางตะวันออกและตะวันตก   ด้วยเพิ่งผ่านภัยสงครามมาไม่นาน  ตามถนนหนทางตัวเมืองดูมีทหารลาดตระเวนหนาแน่นเป็นพิเศษ   เห็นแล้วก็ให้ความรู้สึกที่ตึงเครียดไม่น้อย   

ยิ่งขึ้นที่สูงยิ่งหนาวเหน็บ  ข้าวปลาอาหาร เครื่องนุ่งห่ม และฟืนไฟที่วางขายตามท้องตลาดยิ่งราคาแพงมากจนน่าใจหาย   ดีที่ได้ตระเตรียมซื้อของตุนไว้ตามทางแล้ว   ไป๋ฟางหรงห่มผ้าคลุมขนสัตว์ฟูฟ่อง  ร่างผอมบางสั่นหงึกหงักต้องอาศัยเตาอุ่นจนขาดไม่ได้ต้องเติมเชื้อเพลิงอยู่ตลอด  


“ได้ข่าวว่าอย่างไรบ้าง?” คุณหนูในอาภรณ์ขาวลายดอกจวี๋ฮวาในรถม้าสอบถามผู้ติดตามที่แยกไปสอบถามชาวบ้านแถวนี้

“หมู่บ้านที่ว่าน่าจะเป็นหมู่บ้านเฟิ่งหวง  อยู่นอกด่านไปหนึ่งร้อยลี้ขอรับคุณหนู” ท่านซื่อรายงานตามที่ได้ยินมา   ใบหน้าของเขาเป็นสีแดงน้อยๆ แม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์อย่างพวกเขายังอดหนาวไม่ได้   

“เวลานี้ยังเพียงยามเฉิน  หากเร่งเดินทางน่าจะไปถึงที่นั่นได้…” ไป๋ฟางหรงพยักหน้า “เช่นนั้นเร่งเดินทางไปที่นั่นดีกว่า จะได้รีบดูสถานที่จริงว่าสถานการณ์ที่นั่นเป็นอย่างไร”


“ไม่พักที่เตี๊ยมที่นี่ก่อนสักคืนหรือเจ้าคะ…” ลี่ซือถามเสียงอ่อย

“ทนหน่อยนะลี่ซือ” ผู้เป็นคุณหนูยิ้มบาง  ก่อนหันไปหาผู้ติดตามที่อยู่นอกรถม้า “ลำบากพวกท่านแล้ว…”


ทุกคนพยักหน้า  ก่อนจะพูดคุยปรึกษาว่าต้องเตรียมซื้่ออะไรเพิ่มหรือไม่  แต่เมื่อคิดถึงราคาที่ตั้งขายแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างหนาวเหน็บ   ท่านอี้และท่านเอ้อร์รับหน้าที่ไปปรึกษาพูดคุยเรื่องความปลอดภัยและสิ่งที่ต้องระวังระหว่างทางกับทหารลาดตระเวนแถวนั้น


@STAFF_Pixiu

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -9 Point +5 ย่อ เหตุผล
STAFF_Pixiu + 10 + 500 -9 + 5

ดูบันทึกคะแนน

เฮะเฮะเฮะ
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ละติน
รถม้าหรูหรา
ขลุ่ยหยก
กระบี่เจ็ดดาว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x30
x10
x1
x99
x1
x2
x50
x25
x3
x500
x30
x15
x1
x2
x100
x1
x3
x30
x20
x80
x1
x2
x10
x15
x1
x2
x10
x198
x2
x60
x10
x5
x50
x2
x51
x16
x50
x1
x640
x47
x1
x46
x97
x110
x1
x1
x24
x24
x15
x48
x38
x111
x1
x410
x28
x26
x99
x10
x100
x70
x121
x95
x70
x127
x118
x530
x173
x566
x569
x400
x1202
x611
x1
x4
x310
x475
x1004
x568
x13
x4
x9
x77
x13
x120
x9
x30
x3
x18
x11
x11
x3
x2
x2
x15
x4
x14
x1
x95
x24
x32
x7
x82
x6
x6
x10
x12
x6
x1
x35
x14
x32
x1

26

กระทู้

349

โพสต์

4หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
983
เงินตำลึง
17257
ชื่อเสียง
19289
ความหิว
166
คุณธรรม
30
ความชั่ว
0
ความโหด
4
หงส์
ระดับ 1

เฉียน เฟยหมิง

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-2-18 16:08:49 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย arttytack เมื่อ 2018-2-18 16:13

{เควสที่2 เมล็ดพันธ์แห่งความหวัง}
เมิร์กกับเด็กกลุ่มผู้นำได้มาถึงตลาดซันไห่กวงภายในป้อมซันไห่กวงดูจากสีหน้าเด็กๆที่มีแต่ความตื่นเต้นพวกเขาคงไม่เคยเข้ามาเหยียบที่นี่เลยแม้แต่ซือหวางเจาที่เงียบครึมก็ตะลึงไปเหมือนกัน
เมิร์กอมยิ้มๆเล็กๆก่อนจะแบ่งเงินให้เด็กๆคนละ800ตำลึงไปซื้อของที่ตัวเองสนใจ
“ไหนได้อะไรมากันบ้าง”ไม่นานเดินๆก็กลับมาพร้อมกับของในมือคนละชิ้นยกเว้นหยางเฟยกับซือหวางเจา
หืม?
“ข้าจะเก็บมันไว้ในภายหลัง” หยางเฟยพูด
แต่ทางซือหวางเจาก็ไม่พูดอะไรหน้าเพียงพยักหน้าเท่านั้นเหมือนเป็นการบอกนัยๆว่าตนเองก็ทำแบบหยางเฟย
“งั้นพวกเราไปกันต่อเถอะ”เมิร์กยกชาในมือซดจนหมดก่อนจะคืนแก้วให้คุณยายเจ้าของร้านและออกเดินทางต่อหาเป้าหมายของการมาวันนี้
สายตาอันกว้างไกลของลูกชายพ่อค้าชายโรมันได้สอดส่องไปทั่วหลายซันไห่กวงแห่งนี้ถึงมันจะมีร้านไม่มากแต่มันก็ยังคงเป็นตลาดทำให้ต้องใช้เวลาพอสมควรกว่าจะหามันเจอ
ร้านขายผัก แม้จะไม่ใช่ร้านขายเมล็ดพันธ์โดยตรงแต่แค่นี้ก็น่าจะมีของที่เขาต้องการ
เมิร์กไม่รีรอเดินนำหน้าเหล่าๆเด็กๆที่คุยกันอย่างสนิทสนมปล่อยพวกเขายืนคุยกันไปก่อน

“ท่านพ่อค้า เมล็ดพันธ์ข้าวเหล่านี้ราคาเท่าใด” สายตาเยียบเย็นของเมิร์กที่ถูกกลั่นมาจากประสบการณ์การต่อรองกว่าสิบปีถูกใช้อย่างไม่รู้ตัว
“กระสอบละชั่ง”
“ตกลง ข้าเอา3กระสอบ” เถ่าแก้หายไปในตัวร้าน ไม่นานก็กลับมาพร้อมกับรถเข็นที่มีกระสอบข้าวข้างใน
“ข้าเอารถนั่นด้วย สัก13ชั่งเป็นไง?” ข้าว่าสม
“เชิญขอรับ” ราคาของรถไม้นี่อย่างมากก็ไม่เกิน8ชั่งแต่เจ้าหนูตรงหน้ากลับให้ถึง13ชั่งคงเป็นเศรษฐีที่ไหนหลงมาบอกนอกแน่ๆ
เมิร์กมอบรถเข็นให้กับหยางเฟยเป็นผู้รับผิดชอบมันอาจจะดูโหดร้ายไปบ้างที่ให้เด็ก6ขวบทำงานหนัก แต่พวกเขาไม่ใช่เด็กอีกแล้วตั้งแต่มาโดนทิ้งอยู่ที่หมู่บ้านแห่งนี้
เมื่อได้ของที่ต้องการครบแล้วทั้งห้าก็เดินทางกลับ ระหว่างทางเมิร์กได้รับมอบของช่วยเหลือจำนวนมากจากคนอื่นๆที่เขาไม่แม้แต่จะเคยเห็นหน้า
  @Admin
  เงิน15ชั่ง 4000ตำลึง = 55ชั่ง (ทำการจัดส่งแบบกล่อง)


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง -4000 ชื่อเสียง +77 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin -4000 + 77 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
ฮั่นเสียทอง
กราดิอุสทอง
ตาเหยี่ยว
บันทึกซางยาง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x20
x20
x10
x10
x30
x2
x6
x60
x40
x20
x80
x400
x100
x200
x140
x200
x400
x100
x10
x500
x200
x2
x1000
x180
x10
x4
x500
x50
x74
x450
x5
x1300
x20
x50
x2900
x89
x8
x157
x3
x11
x5
x2
x25
x101
x10
x88
x200
x160
x81
x164
x9
x36
x60
x100
x40
x565
x601
x113
x4100
x764
x45
x55
x242
x64
x15
x30
x1
x50
x60
x294
x40
x29
x6
x10
x1
x70
x375
x4
x20
x6
x6
x1
x63
x1

38

กระทู้

272

โพสต์

1หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
270
เงินตำลึง
21368
ชื่อเสียง
8227
ความหิว
80
เจียวจือ
ระดับ 1
โพสต์ 2018-7-22 17:54:39 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย wenshang เมื่อ 2018-7-22 18:05

{ เรื่องราว 3 - คู่รักจ้าวอินทรี }

{ พาร์ท 10 - ทุ่งหญ้าขจี }



         "ในเมื่อหายดีแล้วพวกเราก็หนีกันต่อเถอะพี่ซ่าง" หรงเอ๋อห์จูงม้าฮั่นเสี่ยมาหาชายหนุ่ม เธอเก็บของเตรียมพร้อมระหว่างที่เขาฝึกวิชาตัวเบาอยู่ พร้อมๆกับเซียนเฉ่าที่เดินมาข้างกับม้าตัวนั้น เหมือนระหว่างที่เขานอนอยู่ทั้งสองจะทำความคุ้นเคยกันแล้ว ส่วนเสี่ยวหลงเปากับพะโล้ออกบินนำไปดูเส้นทางกันก่อนแล้ว

         "เราหนีไปไหนดี? ตระกูลหลินคงส่งข่าวไปทั่วแล้วแน่เลย"

.
.
.
.


         เหวินซ่างอุ้มพุทราขึ้นมาบนไหล่ก่อนจะกระโดดขึ้นไปควบม้าฮั่นเสียโดยมีหรงเอ๋อห์นั้งซ้อนท้าย ชายหนุ่มจัดแจงให้หมั่นโถวคอยบินอยู่ใกล้ๆตนระหว่างเดินทางหนี ส่วนเจียวจือกับเซียนเฉ่าก็ระวังทางข้างหลัง เผื่อจะใครด้านหน้าจะได้ส่งข่าวให้เซียนเฉ่าหลบไปทัน...ยังไงก็ไม่อยากให้เอาเสือดำไปข่มใครก็ไม่รู้ก่อนนินะ

         "ทางเหนือ พวกเราจะหลบแถวนอกด่านซันไห่กวนกัน"


        ณ ย่านการค้า


        ก่อนที่ทั้งสองจะเดินทางออกนอกดด่านกันก็แวะซื้อของตุนเอาไว้ เพราะไม่รู้ว่าจะหนีไปนานแค่ไหนจึงเอาพวกเครื่องปรุงและของปห้งไว้ก่อน ส่วนของสดค่อยไปล่าเอาในป่าก็ได้ ยิงมีซียนเฉ่าอยู่ก็ไม่ยากที่จะหาเนื้อมากินทุกมื้อ ส่วนเจ้าตัวเสื้อดำนั้งออกไปรอนอกด่านกับเจียวจือก่อนแล้วเพราะไม่อยากให้เป็นจุดสนใจ ส่วนเหวินซ่างกับหรงเอ๋อร์ก็สวมผ้าคลุมปกปิดเอาไว้ แถบนี้ทั้งผู้คนและสินค้ามาจากทั่วสารทิศ แต่งแบบใดก็ยากจะผิดสังเกตุ



        เมื่อซื้อของเตรียมพร้อมแล้วก็เริ่มออกเดินทางออกนอกด่านกันทันที เหวินซ่างให้เสี่ยวหลงเปากับพะโล้ออกไปสำรวจก่อน เพื่อหาที่พักแรมสำหรับคืนนี้และก็ไร้ผู้คนสังจร ยังไงก็มีเสื้อดำคุ้มกันอยู่ เรื่องสัตว์รบกวนจึงแทบไม่ใช่ปัญหาอะไร ส่วนเซียนเฉ่ากับเจียวจือ เมื่อเข้าป่าแล้วก็กลับมารวมตัวเดินทางมาด้วยกัน





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1ความหิว -28 ย่อ เหตุผล
Admin -28 5497ไบต์

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นกลาง
บันทึกลับ #2
ทวนเฟิ่งอวิ๋น
กำหนดลมหายใจ
มีดบิน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x10
x10
x100
x100
x1
x12
x10
x11
x20
x10
x10
x15
x5
x49
x49
x5
x9
x20
x5
x5
x15
x8
x49
x1
x1
x19
x1
x5
x7
x10
x9
x30
x1
x1

38

กระทู้

272

โพสต์

1หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
270
เงินตำลึง
21368
ชื่อเสียง
8227
ความหิว
80
เจียวจือ
ระดับ 1
โพสต์ 2018-8-1 14:53:40 | ดูโพสต์ทั้งหมด

{ คู่รักจ้าวอินทรี }


{ พาร์ท 13 - ฝึกฝน }
{  ย่านการค้า  }


        เมื่อเดินทางมาถึงแล้วก็ให้เซียนเฉ่ากับเสี่ยวหลงเปาค่อยอยู่ด้านนอกเพื่อกันไม่ให้คนตกใจกลัวเมือเจอเสือ ส่วนเสียวหลงเปาก็อยู่เป็นเพื่อนไปก่อน สำหรับเหวินซ่างกับหรงเอ๋ฮห์นั้นก็ขอตัวไปซื้อเสบียงมาเพิ่มแล้วเอาพะโล้มาเดินคุ้มกันไปด้วย ทว่าจงเกอหม่าที่ไม่ได้ไปด้วยนั้นมิใช่ว่าไม่อยากไปแต่ดู...เจียวจือกับพุทราจะติดใจอะไรบางอย่างจึงขอมาเล่นเมื่อลงจากม้าไม่หยุดเลย


        "เอ...ทำไมอยู่ๆก็คึกละเนี้ย?"
        เหวินซ่างที่มองเจียวจือวิ่งวนรอบๆอาจารย์จงเกอไม่หยุด กับพุทราที่ปีนไปเกาะไหล่แล้วเลียชายชราอยู่อย่างไม่เข้าใจ ปกติแล้วพวกเขาไม่น่าคึกขนาดนี้นิน่า ถึงจะยังดีที่คึกเมื่อพักก็เถอะ




        "เอาเถอะๆ ข้าไม่ถือหรอก"
        ชายชราพูดไปพลางลูบคางพุทราอย่างเอ็นดู ส่วนมืออีกข้างก็พยายามหลบเจียวจือที่พุ้งเข้ามางับเล่นอย่างชำนาญ พุทราที่ถูกลูบจุดสำคัญก็ส่งเสีนงครางก่อนจะดันหัวลงให้เข้ามาลูกอีกรอบ
       "คิดว่าข้าอยู่เฝ้าของกับเซียนเฉ่าละกัน พวกเจ้าไปเถอะ"




       เมื่อทั้งสองเดินไปซื้อเสบียงที่ย่านการค้าอยู่เหวินซ่างก็เข้าไปแวะถามร้านสัตว์เลี้ยงเรื่องความอ้อนของสัตว์บางชนิต และได้ทราบว่า..สัตว์จำพวกแมวมักมีความเป็นแม่สูงจึงมันอยู่กับเด็กหรือคนเหงาได้ดีส่วนประเภทหมาก็อยู่กับเด็กได้ดีเช่นกัน ทั้งสองจึงไม่พูดอะไรแล้วกลับมาเจอกับกลุ่มอาจารย์ก่อนจะเดินทางกันต่อ
       "ยังดีนะครับที่เจ้าพวกนี้จะคึกเฉพาะลงจากม้า ไม่งั้นคงต้องดุหน่อยแล้ว"




       เหวินซ่างที่ควบม้าอยู่มองไปยังพุทราที่ปีกขึ้นมาเกาะไหล่เขาเพื่อมองทางข้างหน้าชัดๆ ส่วนเจียวจือก็นอนอยู่ข้างหน้าของเหวินซ่าง ด้วยความที่ทั้งสองเดินทางกับชายหนุ่มมานานเริ่มหลับบนหลังม้าได้โดยไม่ตกลงไปถือว่าเป็นความถนัดของเจ้าตัวนี้เลย ฃ
       "เอาน่าซ่างเอ๋อห์ มีเด็กๆมาอ้อนแบบนี้ข้าก็ไม่ได้เกลียดอะไรหรอกนะ"


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -19 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -19 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นกลาง
บันทึกลับ #2
ทวนเฟิ่งอวิ๋น
กำหนดลมหายใจ
มีดบิน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x10
x10
x100
x100
x1
x12
x10
x11
x20
x10
x10
x15
x5
x49
x49
x5
x9
x20
x5
x5
x15
x8
x49
x1
x1
x19
x1
x5
x7
x10
x9
x30
x1
x1

493

กระทู้

1909

โพสต์

39หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
6469678
เงินตำลึง
235928
ชื่อเสียง
131921
ความหิว
1073
คุณธรรม
240
ความชั่ว
124
ความโหด
272
♦ เหยากวง ♦
ระดับ 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2018-8-5 03:08:14 | ดูโพสต์ทั้งหมด

ข้าเป็นจิ้งจอกที่ออกจากโพรง
348
{ เตรียมตัวเข้าร่วมเทศกาลซีซี }
จงกั๋วเจี๋ย

        ด่านซันไห่กวนแม้ขึ้นชื่อว่าเป็นด่านทว่ากลับมีการจัดวางดั่งเมืองขนาดเล็กเมืองหนึ่ง หลังป้อมปราการก็คือที่อยู่อาศัยทั้งของทหารและครอบครัวผู้ดูแลกิจการร้านรวง ตลอดไปจนตลาดและโรงเตี้ยมขนาดกระทัดรัด ทีเก็นว่าคึกคักควรจะเป็นย่านการค้าของที่นี่อันผสมผสานวัฒนธรรมของชาวฮั่นและชาวนอกด่านได้อย่างคึกคักน่าสนใจ

        “ท่านจะแวะพักที่นี่ไหมขอรับคุณชาย?” ผานซุ่นเอ่ยถามขณะพวกเขาผ่านโรงเตี้ยมตระกูลจิ้น เผื่อว่ามีใครอยากแวะเข้าครัวเขาจะได้จัดงานโต๊ะจีนมาราธอนขึ้นอีก
        “พึ่งจะเที่ยงวันหากพวกเราไม่โอ้เอ้ อาศัยแรงฮั่นเสียหม่าวันนี้ช่วงเย็นคงถึงจินหยางแล้ว” หลิงเฮ่าส่ายหน้าไหวๆ พลางพาทุกคนไปยังย่านการค้าเพื่อเติมเสบียงและหาของใช้จำเป็น ตู๋กู่ซินอี้พึ่งเข้าเขตแดนฮั่นหนแรก เรียกได้ว่าออกมาเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์และเรียนรู้วัฒนธรรมเพื่อนบ้านในอนาคตโดยเฉพาะ เห็นสิ่งใดแปลกตาก็คอยชี้ถาเรียกคนใกล้ตัวมาอธิบายอยู่มิได้ขาด
        บางครั้งเป็นผานซุ่นส่วนมากก็พวกเครื่องเทศวัตถุดิบนำเข้า พอเรียกจูหรงเยว่กลับเข้าใจแค่เรื่องสมุนไพรและตำนานพื้นบ้าน ต่อเมื่อเรียกหานักกวีหนุ่ม อ้อใช่ตอนนี้นางเรียกเขาว่า ‘คุณชาย’ เฉยๆ ตามอาเยว่แล้ว เขาดูเหมือนจะมีความรู้รอบตัวมากทีเดียว โดยเฉพาะขนบจารีตประเพณี ไปจนถึงเรื่องกินเที่ยวเล่นน่ะนะ…

        “ทางด้านนั้นคืออะไร ที่ซูเล่อเราก็มีเชือกถักนะแต่ไม่คล้ายแบบนี้??” แม่ทัพหญฺงชี้ไปยังแผงขายพู่ประดับ มีหลากสีสันและประกอบขึ้นาจากวัสดุทั้งล้ำค่าและขั้นที่ชาวบ้านเอื้อมถึง เกรงว่าบุรุษผมเงินจะไม่เข้าใจนางจึงโดดลงจากม้าเข้าไปหยิบมาให้ดู
        หลิงเฮ่าแค่ปรายสายตามองก็อธิบายเสมือนผู้นำเที่ยว “นั่นคือจงกั๋วเจี๋ย เป็นเชือกถักในแบบของชาวฮั่นเรามีหลากหลายรูปแบบ ที่แม่นางถือคือสานเป็นรูปปลาใช้สำหรับอวยพรให้ชีวิตราบรื่นสงบสุข ส่วนอันที่สามสีเหลืองจากแถวซ้ายชิ้นนั้นเรียกว่าซวงเฉียนเจี๋ย(เหรียญคู่) ตามความเชื่อสามารถปัดเป่าสิ่งไม่ดีและดึงดูดโชคลาภมาสู่ผู้พกติดตัวได้” พู่ประดับจำนวนมากทำด้วยจงกั๋วเจี๋ย เปียบเสมือนการสลักหยกต้องใช้ความปราณีตและพิถีพิถันสูง แรกเดิมการถักเชือกจะใช้เพียงเส้นเดียวทั้งอันแสดงถึงความกลมเกลียวปรองดอง ต่อมาจึงเพิ่มวัสดุและสีสันเข้าไปทำให้มีมูลค่าเป็นงานฝีมือ

        ส่งต่อความรู้สึกของผู้สร้างเป็นความปรารถณาดีต่อผู้รับ เรียวนิ้วของชายหนุ่มลูบลงไปยังพูดบนพัด ก่อนก้าวเข้าไปหยิบถุงใส่เงินประดับจงกั๋วเจี๋ยลายหยูอี้สีเขียวสดใสมาใบหนึ่ง และสีที่อ่อนกว่าลายลูกท้อชมพูอีกใบ ‘ใกล้เทศกาลซีซี ถ้าจะให้ไปเดินเที่ยวแล้วอีกหน่อยคงต้องใช้เอาไปฝากกระรอกน้อยกับแม่นางไฉสักใบแล้วกัน’ ดูเหมือนการฝากเด็กน้อยไว้ที่จวนซือหม่าคงสร้างเรื่องลำบากให้ไม่มากก็น้อย สินน้ำใจเพียงเท่านี้อาจทดแทนไม่ได้กับสตรีที่ช่วยดูแลน้องสาวบุญธรรมของเขา แต่ก็ยังดีกว่ามิได้ตอบแทนอะไรเลย

       “ข้าเอาด้วยสองชิ้น!!” ตู๋กู่ซินอี้เห็นเขาซื้อก็เชื่อในสายตาว่าร้านนี้คงมีคุณภาพ ก้มลงเลือกสีน้ำเงินลายดอกบัวเรียบๆเสมือนของผู้ชายใช้ และสีชมพูอมแดงลายโบตั๋นอีกสักอัน นางจะเอาให้ให้น้องสาวใช้คู่กันเสียเลย!! ทว่าจอนจ่ายเงินแม่ทัพหญิงชะงักไปชั่วคราวคล้ายว่าลืมสนิทว่าฮั่นใช้เงินตราคนละสกุลกับซูเล่อ คิดจะปลดอัญมณีมาแทนก็กะไรอยู่ ตอนนั้นเองมือคู่เรียวก็หยิบยื่นความช่วยเหลือให้
        หลิงเฮ่าทราบจากท่าทีเก้ๆกังๆ นำเงินออกจ่ายแทนส่วนอีกสองใบนั้น "ถือว่าเป็นสหายมอบให้แล้วกัน ไม่เป็นไรส่วนนี้ข้าจัดการเอง"

ซื้อถุงใส่เงินแทนตู๋กู่ 10000 ตำลึง

            



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +30 เงินตำลึง +800 ชื่อเสียง +250 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 30 + 800 + 250 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

เมื่อได้พบท่านจึงได้ทราบความหมายของชีวิต เมื่อคิดถึงท่านจึงได้รู้ว่าลมหายใจที่มีอยู่คุ้มค่าแล้ว
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ละติน
ปลอกสรรพสัตว์
ตัวเบาขั้นสูง
โล่ห์สกูตุม
กระบี่ไม้
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
เซ็กเธาว์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x87
x5000
x2
x6
x5
x8
x1
x10
x100
x100
x51
x4
x3
x3
x1
x6
x25
x59
x7
x14
x22
x8
x3000
x185
x175
x210
x320
x11
x1267
x9
x92
x4312
x6
x9
x66
x6
x210
x6
x11
x150
x219
x16
x8
x182
x450
x6
x15
x1
x45
x160
x61
x2
x10
x90
x2
x1
x17
x2
x1
x302
x1
x3
x2
x258
x380
x3
x499
x665
x500
x575
x174
x136
x1
x2
x5
x1
x9
x263
x4312
x2300
x645
x132
x9
x244
x18
x11
x221
x17
x588
x3
x514
x538
x15
x30
x444
x1365
x230
x440
x149
x70
x1540
x5
x1045
x6
x1393
x25
x1040
x109
x51
x1
x8
x541
x513
x731
x132
x86
x1525
x924
x117
x1994
x1714
x826
x593
x2868
x565
x1120
x1236
x1999
x402
x11
x1
x37
x906
x355
x33
x1
x8053
x520
x67
x125
x20
x473
x342
x1756
x60
x440
x979
x300
x40
x169
x157
x10
x50
x30
x2502
x4
x292
x100
x154
x30
x31
x18
x441
x65
x1
x273
x894
x1630
x125
x10
x20
x10
x85
x371
x10
x142
x905
x20
x68
x1988
x304
x2
โพสต์ 2018-8-26 13:45:01 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LinJieoya เมื่อ 2018-8-26 13:46


ซื้อของ

        รถม้าของเจียวหย่าและจิ้นอันนั้นเดินทางกันมาจนถึงด่านซันไห่กวน ตอนนี้พวกเขานั้นจอดรถม้าไว้ที่จุดพักรถม้า แล้วเดินไปตามย่านการค้า ที่มีเหล่าคาราวานมากมาย รวมถึงร้านค้า สมแล้วที่เป็นด่าน เพราะว่ามีข้าวของที่เจียวหย่าไม่เคยเห็นเยอะเลย ส่วนมากเป็นของพวกชนเผ่าด้วย ทำจากเครื่องเงิน หรือเครื่องทองก็มี … มีผ้าที่แปลกตา..

        ทั้งสองนั้นเลือกซื้ออาหารแห้งและของที่จำเป็น โดยที่ไม่ลืมจะซื้อชุดเผื่อ เป็นชุดของทางตอนเหนือ หากต้องเดินทางคงต้องได้ใช้เพื่อลดการประทะ(?) แต่นอกด่านนี้เค้าพูดภาษาอะไรกันนะ!!

        “หืม?...ท่านต้องการอะไรเพิ่มหรือปล่าวแม่นาง” เจ้าของร้านเครื่องเงินนั้นถามเจียวหย่าที่กำลังคิดอยู่ว่านอกด่านเค้าพูดภาษาอะไรกันวะ!? “ไม่มีอะไรหรอกท่าน ข้าจะซื้อของพวกนี้ จ่ายเลยนะท่านใส่หีบห่อให้ข้าด้วย” เจียวหย่าพูดเปลี่ยนเรื่อง เดี๋ยวค่อยไปถามท่านพี่ก็ได้ อาจจะได้เรื่องอะไรมาบ้าง แต่แล้วเจียวหย่าก็เห็นร้านอาหารที่น่าจะเป็นร้านขายอาหารแห้ง

        นางก็เดินเข้าไป จะว่าไปท่านพี่หายไปไหนกันนะ?!

       “แฮ่กๆ….เจียว..เจียวหย่า” เสียงวิ่งหอบหายใจนั้นมาอยู่ด้านหลังของเธอ เมื่อหันไปก็เจอกับจิ้นอันที่ทั้งสองมือมีของ กับตรงข้างแก้มมีรอยอะไรแดงๆ เหมือนรอยจูบ...เอ่อ พี่..พี่ไปทำอะไรมา.. “ท่านพี่...นั้น..ท่านไปทำอะไรมาน่ะ” นางถาม เมื่อเห็นสภาพพี่ชายที่ดูเหมือนว่าจะซื้อของมาได้มากมาย.. เดี๋ยวนะ แล้วทำไมทำหน้าเหมือนโลกแตกอย่างงั้นล่ะ…

        “พี่ว่าเรารีบไปที่รถม้าแล้วออกรถกันเลยดีกว่า” อยู่ๆจิ้นอันก็พูดแบบนั้น นางไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่เดี๋ยวนะ “ท่านพี่ชักดาบร้านค้ามาหรือไง ข้าว่าก็ให้ชั่งท่านไปตั้งเยอ---” เจียวหย่าของเรานั้นพูดยังไม่ทันจบ เธอก็ได้เห็นว่ามีกลุ่มสาวใหญ่(ที่ใหญ่จริงๆนะ) ที่กำลังตรงมาทางนี้ เหมือนกับเจอเนื้อที่กำลังล่าอย่างไรอย่างงั้น

        “นั้นไง!! พ่อหนุ่มตรงนั้น!!”
        “ไม่นะ!! เขาจะเป็นพ่อของลูกข้าในอนาคต!!”
        “ไม่ ข้าเจอก่อน!!”
        “ไม่!! เขาซื้อของจากร้านข้า!!”
        
        และเสียงการทะเลาะกันต่างๆนาๆ.. เดี๋ยวนะ… เฮ้ย  WTF นี้มันอะไรกัน เจียวหย่าที่มองจิ้นอันที่เริ่มหน้าซีด นางจึงนำหมวกใส่ให้พี่ชายของตนเอง ส่วนชายที่เดินผ่านทางมา เมื่อเห็นดังนั้นก็กระซิบบอกทั้งสองคน “รีบไปเถอะ พวกนี้ก็บรรดาป้าๆที่ขึ้นคานแล้วอยากลงคานนั้นล่ะ รีบๆไปเถอะ พวกนางเป็นงี้กันประจำ”

        “เอ่อ...ขะ..ขอบคุณมากเจ้าค่ะ” ก่อนที่เจียวหย่าและจิ้นอัน จะจรลีกันเพื่อไปยังรถม้า และออกรถเพื่อไปยังนอกด่านกันสักที…. หญิง(เกือบ)นอกด่านน่ากลัวแท้...โดยเฉพาะบรรดามนุษย์ป้า




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กราดิอุสศิลา
โลหิตมาร
วิจารณ์ซางยาง
ตัวเบาขั้นกลาง
เกราะทองคำ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x15
x100
x15
x10
x20
x5
x100
x300
x3
x4
x20
x1000
x310
x24
x18
x70
x300
x300
x300
x1
x1
x1140
x2
x512
x2
x50
x1
x2280
x1000
x130
x9999
x5000
x1000
x90
x6
x2
x2485
x2
x4
x330
x2
x50
x1000
x14
x40
x3
x5
x2
x2
x20
x3
x17
x80
x5
x4
x2
x65
x50
x2
x3
x5
x33
x2
x3
x50
x3