กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 220|ตอบกลับ: 6

{ เมืองเจียงหลิง } ตลาดประจำเมือง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-12-22 11:01:53 |โหมดอ่าน




ตลาดซังฉีหยวน

{ เ มื อ ง เ จี ย ง ห ลิ ง }










ตลาดซังฉีหยวน
『 มั่งคั่งคึกคัก สีสันแห่งเจียงหลิง 』
ย่านการค้าอันคึกคัก ตลาดเก่าแก่ตั้งอยู่คู่เมืองเจียงหลิง
หรืออาจเรียกได้ว่าก่อตั้งขึ้นพร้อมกับเมืองนี้เลยก็ว่าได้
คึกคักในยามเช้า จอแจในยามค่ำ ถูกแล้วมิเพียงเป้นตลาดเช้า
เม่ือราตรีมาเยือนยังเต็มไปด้วยของน่าสนใจมากมายจากพ่อค้าเร่
ประทัด พลุ ดอกไม้ไฟสีสันแห่งเทศกาล วันงานปะจำปียิ่งสนุกสนาน
นอกจากการแสดงแล้วยังมีถนนโรงทาน ชาวบ้านร่วมใจสร้างกุศล
แจกของอร่อยกับเด็กและคนชราอีกด้วย 










@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

145

กระทู้

990

โพสต์

17หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
250798
เงินตำลึง
152829
ชื่อเสียง
82735
ความหิว
616

ป้ายตระกูลอิน

คุณธรรม
503
ความชั่ว
1
ความโหด
184
หลี่จิ้ง
ระดับ 1

หง เมี่ยวลั่ว

"ชีวิตนี้เพื่อปกป้องท่าน"
pet
โพสต์ 2017-12-22 11:28:10 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ch.40
วันที่ 4.22

    เดินเข้ามาในตลาดก็ได้กลิ่นของสดแตะปลายจมูกอย่างชัดเจน หรั่นซิ่นหลี่สะบัดความหิวแล้วเดินไปหาร้านขายผักผลไม้เพื่อจะซื้อแครอทหรือแอปเปิ้ล วนหาพักใหญ่ก็พบร้านแผงลอยขนาดเล็ก
    "ท่านลุง แอปเปิ้ลนี้ขายลูกเท่าไหร่หรือ?" หรั่นซิ่นหลี่เดินเข้าไปถามชายร่างเล็ก แลดูแต่งตัวเหมือนเกษตรกร เขาคงนำของในสวนมาขายเองกระมัง
     "ลูกละ 3 ตำลึงจ้า" ลุงแผงลอยตอบพร้อมรอยยิ้มเบิกบาน
     "ถ้าอย่างนั้นข้าขอซื้อสักสามสิบลูก" เสี่ยไป๋ใช้แรงเยอะ แอปเปิ้ลสามสิบลูกไม่น่าจะพอด้วยซ้ำ แต่นางแบกได้เพียงเท่านี้
    "แม่หนู เช่นนั้นเจ้าคงต้องหาตะกร้ามาใส่เสียแล้ว"
     "ไม่เป็นไรหรอกท่าน ใส่ลงมาในถุงสัมภาระข้านี่" ลุงแผงลอยจึงเลือกแอปเปิ้ลผลสวยแดงสดให้นางใส่ลงในถุง
     "ทั้งหมด 90 ตำลึงจ้า" หรั่นซิ่นหลี่จึงยื่นตำลึงให้เขาไป แล้วเดินไปหาเสี่ยไป๋
     "เจ้าต้องกินประหยัดนะรู้ไหม" พูดพลางหยิบแอปเปิ้ลออกมายื่นให้มัน เสี่ยไป๋งับเข้าปากในคำเดียวอย่างอารมณ์ดีจนแอปเปิ้ลหมดไปสิบผลจึงออกเดินทางต่อ

     @Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง -90 ชื่อเสียง +15 ความหิว -11 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin -90 + 15 -11 + 3

ดูบันทึกคะแนน

แปะ
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ฮูหยิน
สายใย
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x100
x926
x2000
x98
x98
x5
x30
x30
x8
x1
x1
x17
x8
x14
x1310
x25
x20
x3
x40
x5
x10
x50
x10
x10
x93
x1
x46
x83
x2900
x10
x3706
x1
x71
x2
x7
x1
x145
x2134
x33
x1915
x100
x49
x3
x7
x22
x52
x59
x1
x20
x56
x1
x5
x600
x1
x14
x1
x1
x314
x1
x1
x1
x280
x380
x45
x30
x7200
x19
x50
x255
x1
x328
x178
x273
x2
x1
x24
x1400
x1
x22
x54
x20
x208
x330
x3700
x125
x9999
x26
x228
x355
x200
x70
x565
x3040
x80
x10
x2
x332
x4156
x3266
x6637
x2400
x28
x27
x51
x731
x7
x2253
x10
x22
x136
x233
x367
x409
x1
x155
x1044
x1
x25
x24
x5340
x234
x32
x5310
x9999
x163
x1665
x1187
x624
x2
x17
x40
x5
x4680
x2
x2
x4098
x4069
x87
x15
x20
x10
x80
x100
x20
x10
x34
x757
x190
x60
x50
x21
x1
โพสต์ 2018-4-2 18:15:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LinJieoya เมื่อ 2018-4-2 18:17




ถึงฮั่นแล้วจ้า

        การเดินทางนั้นเต็มไปด้วยเรื่องราวต่างๆ แต่หญิงสาวผู้ซึ่งปิดใบหน้าปิดตานั้นก็ยังคงจ้องมองท้องฟ้าสีครามอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน เวลาผ่านไปเหมือนกับก้อนเมฆที่กำลังล่องลอยไปบนท้องฟ้า ดวงตาสีม่วงดอกพวงครามนั้นก็ได้แต่มองเหมอลอย ..จนสุดท้ายก็ได้ยินเสียงของคนจากด้านใน

        “ท่านพี่” เสียงนั้นคือเสียงของจงเอ๋อห์นั้นเอง ส่วนพระชายาหลินเฟยก็หันไปเหมือนกับถามว่ามีอะไรหรือปล่าว

       “เห็นว่าจะถึงเจียงหลิงแล้วล่ะขอรับท่านพี่” เด็กชายจงเอ๋อห์พูด เขาเดินเข้ามานั่งใกล้ๆกับเธอ ก่อนที่จะมีเด็กสาวตัวเล็กประมาณ 6-7 ขวบวิ่งมาทางนี้เพื่อที่จะมาเล่นกับจงเอ๋อห์ เด็กน้อยน่ารักนั้นนั่งจมปุ๊กลงกับตักของจงเอ๋อห์ ส่วนแม่นางเจียวหย่าก็จ้องมองเด็กน้อยด้วยความเอ็นดู

        “ฮ่ะ..เอ๋...เปาๆพี่คุยกับท่านพี่เจียวหย่าอยู่นะ?” จงเอ๋อห์นั้นทำสีหน้าตกใจก่อนที่จะยิ้มแห้งๆแล้วพยามอุ้มเด็กน้อยออก แต่เด็กน้อยเปาเปากลับเกาะเขาไว้แน่นเหมือนกับตีนตุ๊กแกไม่มีผิดเลยด้วยซ้ำไป ส่วนพระชายาเมื่อเห็นดังนั้นก็ได้แต่หัวเราะเบาๆเธอยกมือขึ้นมาปิดปากไว้เหมือนเช่นเคย ก่อนที่จะขยับออกห่างเล็กน้อย เพราะไม่อยากโดนลูกหลงของเปาๆและจงเอ๋อห์

        “เจ้าก็ไปเล่นกับเปาเปาสิจงเอ๋อห์ อีกแปปเดียวก็ถึงเจียงหลิงแล้ว เราคงจะได้ลงไปตลาดเมืองเจียงหลิงกันหน่อยนั้นล่ะ”

        ……….
        …………….

        และก็เป็นอย่างที่ว่าไว้ ไม่นานเกินรอทางคาราวานนั้นก็หยุดอยู่ใกล้กับตลาดเมืองเจียงหลิง เมื่อเดินลงมาเธอก็เริ่มรับรู้ว่า นี้ก็ใกล้แล้ว..หากไปทางตรงนั้น ก็จะเดินทางถึงปาสู่ได้อย่างปลอดภัยแล้วล่ะ แต่เดี๋ยวคงต้องบอกท่านพ่อค้าคาราวานจ้าว จงถัง แต่เมื่อเดินมาก็เห็นเขาที่กำลังลงจากรถม้า เมื่อเขาเห็นเธอก็พอดี ที่จะถามคำถาม

        "จริงสิ แม่นางจะไปที่ใดงั้นหรือ"

       “ข้าหรือเจ้าคะ?..เฉิงตูน่ะเจ้าค่ะ” เจียวหย่ากล่าวก่อนที่ท่านพ่อค้าจะคิดสักเล็กน้อยแล้วค่อยๆลูบเคราของตนเองเบาๆ
       “เฉิงตูงั้นเหรอ งั้นแม่นางก็ไปทางนี้ต่อได้เลย ที่นี่เจียงหลิง" เขากล่าวก่อนที่จะหันไปทางเมืองเจียงหลิง ส่วนเธอนั้นก็พยักหน้า ก่อนที่จะก้มหัวลงให้กับท่านพ่อค้าข้าวจ้าวจงถัง

       “ขอบพระคุณท่านอย่างสุดซึ้ง..ข้าไม่นึกเลยว่าจะมีวันนี้ วันที่ข้ากลับมายังแผนดินฮั่น ขอบคุณท่านจากใจจริง หากท่านไปที่เฉิงตู ข้าหวังว่าจะได้พบท่านอีก เพื่อที่จะตอบแทนพระคุณท่านในครั้งนี้นะเจ้าคะ ท่านจ้าวจงถัง” แม่นางเจียวหย่ากล่าว ก่อนที่จะแสดงความขอบใจและความนอบน้อมแก่เขา และสุดท้าย เธอรวมถึงชาติ(ที่บทหายไปนาน) และจงเอ๋อห์ก็ต้องแยกตัวจากคาราวานอย่างคิดถึง

        สักวันเธอจะต้องตอบแทนเขาเหมือนที่เขาช่วยเธอเช่นนั้นล่ะ..

        แต่ก่อนอื่นที่จะได้ออกเดินทาง เนื่องจากว่าเธอนั้นต้องการการเดินทางที่รวจเร็ว จึงต้องเดินทางไปยังร้านค้าขาย เตรียมซื้อสเบียงในการเดินทางรวมถึงรถม้าสำหรับการเดินทางแต่ดูเหมือนว่ารถม้ายังไม่สาแก่ใจสาวน้อย(?)คนนี้ เธอจึงซื้อม้ามันสองตัวไปเลย โดยที่เธอซื้อม้าตี๋หลู ที่หน้าตาดูเหงาหย่อยและอาชาขาว

        เอาล่ะเรามาตรวจกันดีกว่าว่าเรามีสิ่งมีชีวิตกันกี่คน มีคนสามคน ซึ่งก็คือเธอ จงเอ๋อห์และชาติ ไหนเล่าจะเหล่าสัตว์ของเธออีก..

        “ข้าวอบซอสมะเขือเทศวิ่งตามม้าได้อยู่ใช่ไหมจ๊ะ?” พระชายาหลินเฟยถาม ก่อนที่จะยิ้มบาง มันเห่า(?) ให้เธอเบาๆ เหมือนกับว่า ทำได้แน่นอน ไม่มีปัญหาอะไรอย่างงั้น ส่วนเจ้าสัตว์ตัวเล็กมิ้งน้อยนามปลาไหลผัดพริชชี้ห้าก็เกาะหัวจงเอ๋อห์อยู่แล้ว เจ้านกฮูกเนื้อปูใส่เครื่องในผักบวบก็เกาะอานม้าหลับเป็นตาย…

        ปัญหาอยู่ที่เจ้ากระต่ายตัวน้อยที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อนั้นล่ะ..ว่ามันจะอยู่ที่ไหน แต่ทว่าอยู่ข้าวอบซอสมะเขือเทศก็กระชากตัวมันให้ขึ้นหลังของตนเอง.. WTF นั้นอะไรน่ะ กระต่ายขี่หมาป่าหรอ!! เหมือนกับว่ามันจะไม่มีปัญหาแล้วล่ะ…

        “ฮ่ะๆ..ลำบากจังเ้ลยน่า..งั้น ตามนี้นะจ๊ะ”

        พระชายาหลินเฟยนั้นพูดกับเจ้าหมาป่าก่อนที่เธอจะขึ้นขี่ม้าแล้วเร่งเดินทางออกสู่เมืองเจียงหลิงทันที...และการเดินทางก็เป็นไปอย่างรวจเร็ว

@Admin



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +300 ความหิว -22 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 300 -22 + 3

ดูบันทึกคะแนน

ดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
โลหิตมาร
หมัดพื้นฐาน
ตัวเบาขั้นสูง
วิจารณ์ซางยาง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x8
x1
x2
x10
x30
x15
x10
x10
x900
x30
x5
x1
x2000
x100
x3
x4
x40
x1000
x10
x42
x30
x70
x300
x300
x300
x1
x1
x140
x512
x2
x1
x2280
x1000
x130
x9999
x5000
x1000
x118
x1
x2
x2485
x2
x4
x330
x1
x48
x989
x14
x5
x2
x2
x20
x3
x12
x80
x5
x4
x23
x50
x2
x3
x5
x33
x2
x3
x3
x75
x4
x3
x105
x30
x4
x265
x32
x72
x31
x14
x4
x18
x115
x100
x73
x84
x258
x50
x50
x8
x4
x2
x750
x629
x300
x70
x48
x7200
x5020
x6
x58
x1000
x835
x15
x675
x1457
x171
x64
x2230
x52
x372
x220
x262
x140
x393
x91
x430
x229
x170
x149
x146
x1982
x839
x390
x12
x41
x1

555

กระทู้

2130

โพสต์

42หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
3303174
เงินตำลึง
24638
ชื่อเสียง
193740
ความหิว
1135
คุณธรรม
373
ความชั่ว
133
ความโหด
632
ฉายหง
ระดับ 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2018-9-19 21:23:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-10-2 20:29

เปิดเหลาไว้มอมเมายุทธภพ
497
{ งานเลี้ยงแรกจะรุ่งหรือร่วง 3 }
ช๊อป ชิม ชิลล์!!

        แม้จะได้รับการจ้างวานจากเจ้าสัวถึงงานเลี้ยงกลางคืนวันพรุ่งนี้ เพราะยังเป็นช่วงบ่ายอยู่หลิงหลานพบว่าตระเกรียมไว้แต่เนิ่นๆ จะอุ่นใจว่า จึงชวนพ่อครัวกู่เล่อและหยุนเฟิงมาด้วยกัน เพื่อคัดเลือกวัตถุดิบ… แน่นอนว่า ‘เสวี่ยหนี่กู่เหนี่ยง’ ต้องอยู่ในจวนนางติดสินบนขาหมูหนึ่งจานให้พี่จวงถิงซู่นอนคลุมโปงเป็นตัวแทนไว้ อ้างพักผ่อนเพื่อสุขภาพก่อนตัวเองจะหอมสังขารมาเดินย่านการค้าในคราบ ‘ผู้ดูแลหลิงหลาน’

        ชาวบ้านเห็นสิงโตทองของนางจนชิน พบสัญลักษณ์นี้เป็นอันร้องเรียกเสียงขรม “หลงจู้หลานๆ วันนี้มีกุ้งพึ่งเทียบท่าสดๆ เลยสนใจรับไปสักหน่อยไหม?” ชาวประมงแหล่งวัตถุดิบเห็นขาประจำเดินผ่านก็โบกมือเรียก
        “ฤดูใบไม้ร่วงแล้วกินไก่อบร้อนๆ ก็ช่วยปรับธาตุนะมาทางนี้เลยแม่นางน้อย” คนขายไก่ร้องเรียกอีกทาง นางส่งหยุนเฟิงไปช่วยเลือกมาสักจำนวนหนึ่ง
        “เห็นว่าวัตถุดิบหลักๆ ทั้งผักสดและเนื้อจวนหลิวเตรียมล้มโค เชือดหมูและไก่เพื่อความสดในคืนพรุ่งนี้แล้ว หลงจุ้หลายพวกเรามาตามหาอะไรกัน?” ลุงเล่อถามขึ้นหลังพบว่าแม่หนูน้อยแวะเข้าร้านนั้นที เดี่ยวหยิบขาไก่เป็ดขึ้นมาแทะ เผลอแว่บเดียวหายไปซดบะหมี่อยู่ฝั่งตรงข้าม ตอนนี้ก็มายืนเลือดเต้าหู้อยู่ด้านข้างตน
        “อาหารพิเศษเจ้าค่ะ!! ของพื้นๆ แน่นอนว่าพ่อครัวประจำจวนสามารถทำได้อยู่แล้ว การจะสร้างสูตรใหม่ก็ต้องใช้แรงบันดาลใจอย่างสูง…” กล่าวจบก็จิ้มเต้าหู้ทอดเข้าปากเคี้ยวหงั่บ
         กู่เล่อย่นหัวคิ้วอย่างไม่เข้าใจ นอกจากเดินกินเดินเที่ยวทั่วย่านการค้า ตนก็ไม่เห็นผู้ดูแลสาวเจ้าจะทำอะไร หน่ำซ้ำยังยัดเกาลัดคั่วถุงโตใส่อกเขาอีก “หรือว่าที่เรามาเดินกินแบบนี้ก็คือ…”
        “ถูกต้องนะค้าบ นี่เรียกว่าแรงบันดาลใจเจ้าค่ะ!!” หลิงหลานพยักหน้าหงึกหงักพลาางหัวเราะเสียงใส คนจะอารมณ์ดีได้ต้องกินของอร่อย อารมณ์ดีแล้วก็มีแรงบันดาลใจทำสิ่งที่สุดยอดไงล่ะ!! เจอไม้นี้สองพ่อครัวที่มาด้วยติดสถานะใบ้กินชั่วคราว ‘งานมันวันพรุ่งนี้แล้วนะเฟ้ย!!’



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

เมื่อได้พบท่านจึงได้ทราบความหมายของชีวิต เมื่อคิดถึงท่านจึงได้รู้ว่าลมหายใจที่มีอยู่คุ้มค่าแล้ว
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาร่มนภา
กระจกหมื่นทิวา
เตาถานมู่
เหล้าพันปี
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x30
x80
x78
x1
x1
x3
x7
x60
x60
x5270
x3010
x70
x5
x1000
x10
x110
x6
x30
x223
x9999
x2000
x230
x201
x1
x10
x150
x110
x228
x34
x3
x3
x6
x15
x96
x7
x14
x22
x8
x2500
x185
x175
x210
x200
x11
x1267
x9
x76
x3312
x4
x9
x60
x209
x5
x11
x147
x119
x16
x7
x182
x450
x6
x15
x2
x45
x203
x61
x4
x5
x85
x2
x1
x17
x2
x2
x222
x1
x3
x2
x258
x380
x7
x499
x665
x500
x1575
x172
x127
x1
x2
x5
x9
x263
x4312
x2300
x625
x660
x9
x256
x673
x11
x221
x14
x569
x94
x514
x538
x15
x30
x359
x1265
x218
x440
x101
x69
x1540
x5
x1045
x7
x1370
x199
x869
x109
x51
x1
x8
x531
x446
x751
x129
x176
x1427
x272
x67
x3105
x1696
x1044
x589
x2868
x555
x819
x1204
x1991
x401
x11
x1
x38
x906
x355
x33
x1
x8053
x640
x67
x150
x20
x498
x362
x756
x60
x455
x979
x300
x18
x169
x157
x10
x45
x30
x9999
x4
x292
x116
x154
x35
x31
x15
x441
x65
x1
x273
x894
x1730
x125
x10
x20
x10
x85
x365
x10
x142
x905
x7
x30
x1988
x304
x2

145

กระทู้

990

โพสต์

17หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
250798
เงินตำลึง
152829
ชื่อเสียง
82735
ความหิว
616

ป้ายตระกูลอิน

คุณธรรม
503
ความชั่ว
1
ความโหด
184
หลี่จิ้ง
ระดับ 1

หง เมี่ยวลั่ว

"ชีวิตนี้เพื่อปกป้องท่าน"
pet
โพสต์ 2018-12-10 08:27:38 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LanXinLi เมื่อ 2018-12-10 11:28

หนิวหลางจื่อหนี่ ( 2 )
ขยายกิจการ ( 156 ) อินฮูหยิน ( 52 )

     เดินกลับมาที่ตลาดประจำเมือง หมางหมิงซื่อเตร่ไปรอบเพื่อมองหารถม้าสักคัน แต่รอบๆล้วนมีแต่ของทั่วไปทั้งนั้น ไม่ค่อยจะมีใครนำรถม้ามาวางที่ตลาดหรอก เขาต้องการเพียงรถม้าคันที่สามารถขนของได้และสภาพดีเท่านั้น ทำไมหายากนักนะ!

     "ต้องรีบหาแล้ว ไม่เช่นนั้นนายหญิงจะรอนาน" หมางหมิงซื่อกล่าวกับตัวเอง สองขาก้าวฉับๆเดินไปมาตามตลาดราวกับคนที่โดนไฟลนก้น

      แต่ทำอย่างไรก็ไม่พบรถม้าวางขาย จะทำเช่นไรดีเล่า? ทั้งของกินทุกอย่างล้วนมีในหีบเสบียงทั้งหมด หมางหมิงซื่อไม่รู้ว่าตนจะไปหาที่ไหนอย่างไรดี เขายืนนิ่งไม่รู้จะพูดจาอย่างไร อีกใจก็รู้ว่าควรรีบกลับไปหาอินฮูหยิน

      อากาศหนาวแล้ว ร่างกายต้องเย็นแน่ หมางหมิงซื่อจึงคิดว่าไม่เป็นไรหากจะให้นางดื่มสุราเพื่อคลายหนาว อย่างไรเสียหญิงสาวก็เคยอยู่นอกด่าน เขาเคยได้ลิ้มลองอากาศของที่นั่นยามกลางคืนมา ช่างจับใจยิ่ง แต่อย่างไรเสียก็ควรทำตัวให้อุ่น ครู่ต่อมาจึงแวะซื้อสุราสักไหเล็ก เป็นสุราดอกท้อที่มีกลิ่นหอมชวนฝัน ฤทธิ์ไม่แรงมากแต่ก็พอที่จะทำให้เมาได้

     "เถ้าแก่ เหล้าสองไหเล็กท่านขายเท่าไหร่?" หมางหมิงซื่อถาม

     "สองตำลึงทองขอรับ" ชายชราตอบ หมางหมิงซื่อจึงยื่นทองให้เขาไปแล้วรับไหทั้งสองมา

     ในเมื่อเดินหาทั่วแล้วไม่พบก็เอาไว้ค่อยกลับมาหาทีหลัง เวลานี้ควรกลับไปพานางกับของทั้งหมดมาเก็บที่พักเสียก่อน ว่าไปอาจต้องใช้ตัวเบาไปเมืองข้างเคียงจึงจะได้รถม้าคันใหม่ ยังดีที่นายหญิงมีฮั่นเสี่ยทองเทวะจึงผ่อนแรงไปได้มาก เวลานี้เจ้าม้าคงกำลังนอนพักอยู่กับนางนั่นแหละ หมางหมิงซื่อคิดก่อนกลับไปที่จวนร้างชายป่าเพื่อพาคนเข้าเมือง

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -22 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -22 + 5 4413ไบต์

ดูบันทึกคะแนน

แปะ
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ฮูหยิน
สายใย
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x100
x926
x2000
x98
x98
x5
x30
x30
x8
x1
x1
x17
x8
x14
x1310
x25
x20
x3
x40
x5
x10
x50
x10
x10
x93
x1
x46
x83
x2900
x10
x3706
x1
x71
x2
x7
x1
x145
x2134
x33
x1915
x100
x49
x3
x7
x22
x52
x59
x1
x20
x56
x1
x5
x600
x1
x14
x1
x1
x314
x1
x1
x1
x280
x380
x45
x30
x7200
x19
x50
x255
x1
x328
x178
x273
x2
x1