ดู: 501|ตอบกลับ: 10

{ เมืองเจียงหลิง } ตลาดประจำเมือง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-12-22 11:01:53 |โหมดอ่าน




ตลาดซังฉีหยวน

{ เ มื อ ง เ จี ย ง ห ลิ ง }










ตลาดซังฉีหยวน
『 มั่งคั่งคึกคัก สีสันแห่งเจียงหลิง 』
ย่านการค้าอันคึกคัก ตลาดเก่าแก่ตั้งอยู่คู่เมืองเจียงหลิง
หรืออาจเรียกได้ว่าก่อตั้งขึ้นพร้อมกับเมืองนี้เลยก็ว่าได้
คึกคักในยามเช้า จอแจในยามค่ำ ถูกแล้วมิเพียงเป้นตลาดเช้า
เม่ือราตรีมาเยือนยังเต็มไปด้วยของน่าสนใจมากมายจากพ่อค้าเร่
ประทัด พลุ ดอกไม้ไฟสีสันแห่งเทศกาล วันงานปะจำปียิ่งสนุกสนาน
นอกจากการแสดงแล้วยังมีถนนโรงทาน ชาวบ้านร่วมใจสร้างกุศล
แจกของอร่อยกับเด็กและคนชราอีกด้วย 










@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2017-12-22 11:28:10 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ch.40
วันที่ 4.22

    เดินเข้ามาในตลาดก็ได้กลิ่นของสดแตะปลายจมูกอย่างชัดเจน หรั่นซิ่นหลี่สะบัดความหิวแล้วเดินไปหาร้านขายผักผลไม้เพื่อจะซื้อแครอทหรือแอปเปิ้ล วนหาพักใหญ่ก็พบร้านแผงลอยขนาดเล็ก
    "ท่านลุง แอปเปิ้ลนี้ขายลูกเท่าไหร่หรือ?" หรั่นซิ่นหลี่เดินเข้าไปถามชายร่างเล็ก แลดูแต่งตัวเหมือนเกษตรกร เขาคงนำของในสวนมาขายเองกระมัง
     "ลูกละ 3 ตำลึงจ้า" ลุงแผงลอยตอบพร้อมรอยยิ้มเบิกบาน
     "ถ้าอย่างนั้นข้าขอซื้อสักสามสิบลูก" เสี่ยไป๋ใช้แรงเยอะ แอปเปิ้ลสามสิบลูกไม่น่าจะพอด้วยซ้ำ แต่นางแบกได้เพียงเท่านี้
    "แม่หนู เช่นนั้นเจ้าคงต้องหาตะกร้ามาใส่เสียแล้ว"
     "ไม่เป็นไรหรอกท่าน ใส่ลงมาในถุงสัมภาระข้านี่" ลุงแผงลอยจึงเลือกแอปเปิ้ลผลสวยแดงสดให้นางใส่ลงในถุง
     "ทั้งหมด 90 ตำลึงจ้า" หรั่นซิ่นหลี่จึงยื่นตำลึงให้เขาไป แล้วเดินไปหาเสี่ยไป๋
     "เจ้าต้องกินประหยัดนะรู้ไหม" พูดพลางหยิบแอปเปิ้ลออกมายื่นให้มัน เสี่ยไป๋งับเข้าปากในคำเดียวอย่างอารมณ์ดีจนแอปเปิ้ลหมดไปสิบผลจึงออกเดินทางต่อ

     @Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง -90 ชื่อเสียง +15 ความหิว -11 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin -90 + 15 -11 + 3

ดูบันทึกคะแนน

แปะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10
x12
x200
x10
x6
x2
x2
x100
x20
x115
x26
x62
x33
x80
x100
x240
x32
x30
x148
x100
x10
x1
x1
x20
x1
x5
x13
x1
x1
x100
x36
x50
x1
x1
x22
x20
x153
x8
x7
x76
x10
x8
x1
x1
x15
x220
x5
x22
x17
x60
x5
x2
x2
x15
x20
x35
x19
x19
x33
x51
x50
x1
โพสต์ 2018-4-2 18:15:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LinJieoya เมื่อ 2018-4-2 18:17




ถึงฮั่นแล้วจ้า

        การเดินทางนั้นเต็มไปด้วยเรื่องราวต่างๆ แต่หญิงสาวผู้ซึ่งปิดใบหน้าปิดตานั้นก็ยังคงจ้องมองท้องฟ้าสีครามอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน เวลาผ่านไปเหมือนกับก้อนเมฆที่กำลังล่องลอยไปบนท้องฟ้า ดวงตาสีม่วงดอกพวงครามนั้นก็ได้แต่มองเหมอลอย ..จนสุดท้ายก็ได้ยินเสียงของคนจากด้านใน

        “ท่านพี่” เสียงนั้นคือเสียงของจงเอ๋อห์นั้นเอง ส่วนพระชายาหลินเฟยก็หันไปเหมือนกับถามว่ามีอะไรหรือปล่าว

       “เห็นว่าจะถึงเจียงหลิงแล้วล่ะขอรับท่านพี่” เด็กชายจงเอ๋อห์พูด เขาเดินเข้ามานั่งใกล้ๆกับเธอ ก่อนที่จะมีเด็กสาวตัวเล็กประมาณ 6-7 ขวบวิ่งมาทางนี้เพื่อที่จะมาเล่นกับจงเอ๋อห์ เด็กน้อยน่ารักนั้นนั่งจมปุ๊กลงกับตักของจงเอ๋อห์ ส่วนแม่นางเจียวหย่าก็จ้องมองเด็กน้อยด้วยความเอ็นดู

        “ฮ่ะ..เอ๋...เปาๆพี่คุยกับท่านพี่เจียวหย่าอยู่นะ?” จงเอ๋อห์นั้นทำสีหน้าตกใจก่อนที่จะยิ้มแห้งๆแล้วพยามอุ้มเด็กน้อยออก แต่เด็กน้อยเปาเปากลับเกาะเขาไว้แน่นเหมือนกับตีนตุ๊กแกไม่มีผิดเลยด้วยซ้ำไป ส่วนพระชายาเมื่อเห็นดังนั้นก็ได้แต่หัวเราะเบาๆเธอยกมือขึ้นมาปิดปากไว้เหมือนเช่นเคย ก่อนที่จะขยับออกห่างเล็กน้อย เพราะไม่อยากโดนลูกหลงของเปาๆและจงเอ๋อห์

        “เจ้าก็ไปเล่นกับเปาเปาสิจงเอ๋อห์ อีกแปปเดียวก็ถึงเจียงหลิงแล้ว เราคงจะได้ลงไปตลาดเมืองเจียงหลิงกันหน่อยนั้นล่ะ”

        ……….
        …………….

        และก็เป็นอย่างที่ว่าไว้ ไม่นานเกินรอทางคาราวานนั้นก็หยุดอยู่ใกล้กับตลาดเมืองเจียงหลิง เมื่อเดินลงมาเธอก็เริ่มรับรู้ว่า นี้ก็ใกล้แล้ว..หากไปทางตรงนั้น ก็จะเดินทางถึงปาสู่ได้อย่างปลอดภัยแล้วล่ะ แต่เดี๋ยวคงต้องบอกท่านพ่อค้าคาราวานจ้าว จงถัง แต่เมื่อเดินมาก็เห็นเขาที่กำลังลงจากรถม้า เมื่อเขาเห็นเธอก็พอดี ที่จะถามคำถาม

        "จริงสิ แม่นางจะไปที่ใดงั้นหรือ"

       “ข้าหรือเจ้าคะ?..เฉิงตูน่ะเจ้าค่ะ” เจียวหย่ากล่าวก่อนที่ท่านพ่อค้าจะคิดสักเล็กน้อยแล้วค่อยๆลูบเคราของตนเองเบาๆ
       “เฉิงตูงั้นเหรอ งั้นแม่นางก็ไปทางนี้ต่อได้เลย ที่นี่เจียงหลิง" เขากล่าวก่อนที่จะหันไปทางเมืองเจียงหลิง ส่วนเธอนั้นก็พยักหน้า ก่อนที่จะก้มหัวลงให้กับท่านพ่อค้าข้าวจ้าวจงถัง

       “ขอบพระคุณท่านอย่างสุดซึ้ง..ข้าไม่นึกเลยว่าจะมีวันนี้ วันที่ข้ากลับมายังแผนดินฮั่น ขอบคุณท่านจากใจจริง หากท่านไปที่เฉิงตู ข้าหวังว่าจะได้พบท่านอีก เพื่อที่จะตอบแทนพระคุณท่านในครั้งนี้นะเจ้าคะ ท่านจ้าวจงถัง” แม่นางเจียวหย่ากล่าว ก่อนที่จะแสดงความขอบใจและความนอบน้อมแก่เขา และสุดท้าย เธอรวมถึงชาติ(ที่บทหายไปนาน) และจงเอ๋อห์ก็ต้องแยกตัวจากคาราวานอย่างคิดถึง

        สักวันเธอจะต้องตอบแทนเขาเหมือนที่เขาช่วยเธอเช่นนั้นล่ะ..

        แต่ก่อนอื่นที่จะได้ออกเดินทาง เนื่องจากว่าเธอนั้นต้องการการเดินทางที่รวจเร็ว จึงต้องเดินทางไปยังร้านค้าขาย เตรียมซื้อสเบียงในการเดินทางรวมถึงรถม้าสำหรับการเดินทางแต่ดูเหมือนว่ารถม้ายังไม่สาแก่ใจสาวน้อย(?)คนนี้ เธอจึงซื้อม้ามันสองตัวไปเลย โดยที่เธอซื้อม้าตี๋หลู ที่หน้าตาดูเหงาหย่อยและอาชาขาว

        เอาล่ะเรามาตรวจกันดีกว่าว่าเรามีสิ่งมีชีวิตกันกี่คน มีคนสามคน ซึ่งก็คือเธอ จงเอ๋อห์และชาติ ไหนเล่าจะเหล่าสัตว์ของเธออีก..

        “ข้าวอบซอสมะเขือเทศวิ่งตามม้าได้อยู่ใช่ไหมจ๊ะ?” พระชายาหลินเฟยถาม ก่อนที่จะยิ้มบาง มันเห่า(?) ให้เธอเบาๆ เหมือนกับว่า ทำได้แน่นอน ไม่มีปัญหาอะไรอย่างงั้น ส่วนเจ้าสัตว์ตัวเล็กมิ้งน้อยนามปลาไหลผัดพริชชี้ห้าก็เกาะหัวจงเอ๋อห์อยู่แล้ว เจ้านกฮูกเนื้อปูใส่เครื่องในผักบวบก็เกาะอานม้าหลับเป็นตาย…

        ปัญหาอยู่ที่เจ้ากระต่ายตัวน้อยที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อนั้นล่ะ..ว่ามันจะอยู่ที่ไหน แต่ทว่าอยู่ข้าวอบซอสมะเขือเทศก็กระชากตัวมันให้ขึ้นหลังของตนเอง.. WTF นั้นอะไรน่ะ กระต่ายขี่หมาป่าหรอ!! เหมือนกับว่ามันจะไม่มีปัญหาแล้วล่ะ…

        “ฮ่ะๆ..ลำบากจังเ้ลยน่า..งั้น ตามนี้นะจ๊ะ”

        พระชายาหลินเฟยนั้นพูดกับเจ้าหมาป่าก่อนที่เธอจะขึ้นขี่ม้าแล้วเร่งเดินทางออกสู่เมืองเจียงหลิงทันที...และการเดินทางก็เป็นไปอย่างรวจเร็ว

@Admin



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +300 ความหิว -22 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 300 -22 + 3

ดูบันทึกคะแนน

https://xn--12cn8be2ck0h5b.com/source/plugin/levsign/statics/images/e3.jpgดั่งนรกชัง หรือสวรรค์แกล้ง??
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x60
x15
x22
x36
x20
x10
x775
x500
x13
x104
x2118
x191
x73
x1038
x12
x2
x373
x664
x5
x5
x110
x120
x9999
x15
x82
x260
x624
x85
x395
x3789
x5803
x2700
x1
x1
x1
x48
x98
x6
x192
x143
x78
x4
x835
x2

1205

กระทู้

4266

โพสต์

60หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1928864
เงินตำลึง
4658978
ชื่อเสียง
259024
ความหิว
2090

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
21174
ความชั่ว
9090
ความโหด
47185
ผีเสื้อสุริยันโบราณ
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2018-9-19 21:23:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-10-2 20:29

เปิดเหลาไว้มอมเมายุทธภพ
497
{ งานเลี้ยงแรกจะรุ่งหรือร่วง 3 }
ช๊อป ชิม ชิลล์!!

        แม้จะได้รับการจ้างวานจากเจ้าสัวถึงงานเลี้ยงกลางคืนวันพรุ่งนี้ เพราะยังเป็นช่วงบ่ายอยู่หลิงหลานพบว่าตระเกรียมไว้แต่เนิ่นๆ จะอุ่นใจว่า จึงชวนพ่อครัวกู่เล่อและหยุนเฟิงมาด้วยกัน เพื่อคัดเลือกวัตถุดิบ… แน่นอนว่า ‘เสวี่ยหนี่กู่เหนี่ยง’ ต้องอยู่ในจวนนางติดสินบนขาหมูหนึ่งจานให้พี่จวงถิงซู่นอนคลุมโปงเป็นตัวแทนไว้ อ้างพักผ่อนเพื่อสุขภาพก่อนตัวเองจะหอมสังขารมาเดินย่านการค้าในคราบ ‘ผู้ดูแลหลิงหลาน’

        ชาวบ้านเห็นสิงโตทองของนางจนชิน พบสัญลักษณ์นี้เป็นอันร้องเรียกเสียงขรม “หลงจู้หลานๆ วันนี้มีกุ้งพึ่งเทียบท่าสดๆ เลยสนใจรับไปสักหน่อยไหม?” ชาวประมงแหล่งวัตถุดิบเห็นขาประจำเดินผ่านก็โบกมือเรียก
        “ฤดูใบไม้ร่วงแล้วกินไก่อบร้อนๆ ก็ช่วยปรับธาตุนะมาทางนี้เลยแม่นางน้อย” คนขายไก่ร้องเรียกอีกทาง นางส่งหยุนเฟิงไปช่วยเลือกมาสักจำนวนหนึ่ง
        “เห็นว่าวัตถุดิบหลักๆ ทั้งผักสดและเนื้อจวนหลิวเตรียมล้มโค เชือดหมูและไก่เพื่อความสดในคืนพรุ่งนี้แล้ว หลงจุ้หลายพวกเรามาตามหาอะไรกัน?” ลุงเล่อถามขึ้นหลังพบว่าแม่หนูน้อยแวะเข้าร้านนั้นที เดี่ยวหยิบขาไก่เป็ดขึ้นมาแทะ เผลอแว่บเดียวหายไปซดบะหมี่อยู่ฝั่งตรงข้าม ตอนนี้ก็มายืนเลือดเต้าหู้อยู่ด้านข้างตน
        “อาหารพิเศษเจ้าค่ะ!! ของพื้นๆ แน่นอนว่าพ่อครัวประจำจวนสามารถทำได้อยู่แล้ว การจะสร้างสูตรใหม่ก็ต้องใช้แรงบันดาลใจอย่างสูง…” กล่าวจบก็จิ้มเต้าหู้ทอดเข้าปากเคี้ยวหงั่บ
         กู่เล่อย่นหัวคิ้วอย่างไม่เข้าใจ นอกจากเดินกินเดินเที่ยวทั่วย่านการค้า ตนก็ไม่เห็นผู้ดูแลสาวเจ้าจะทำอะไร หน่ำซ้ำยังยัดเกาลัดคั่วถุงโตใส่อกเขาอีก “หรือว่าที่เรามาเดินกินแบบนี้ก็คือ…”
        “ถูกต้องนะค้าบ นี่เรียกว่าแรงบันดาลใจเจ้าค่ะ!!” หลิงหลานพยักหน้าหงึกหงักพลาางหัวเราะเสียงใส คนจะอารมณ์ดีได้ต้องกินของอร่อย อารมณ์ดีแล้วก็มีแรงบันดาลใจทำสิ่งที่สุดยอดไงล่ะ!! เจอไม้นี้สองพ่อครัวที่มาด้วยติดสถานะใบ้กินชั่วคราว ‘งานมันวันพรุ่งนี้แล้วนะเฟ้ย!!’



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นเทพีวีนัส
รูปปั้นฮั่นเสียหม่าต้าซิ่ง
ฮาร์ปแห่งฮาเธอร์
หน้ากากยักษ์ม่วง
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ฮิปโป
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x5
x1
x30
x30
x100
x50
x50
x50
x1
x12
x4
x4
x61
x2
x55
x410
x130
x12
x100
x30
x2
x1
x10
x7
x54
x1600
x9999
x6
x1600
x8
x30
x5
x800
x1960
x600
x350
x2000
x40
x35
x26
x960
x740
x2400
x100
x16
x1800
x9
x1200
x1800
x1100
x28
x20
x15
x102
x11
x1000
x15
x122
x1900
x206
x2130
x1300
x330
x2500
x3
x8100
x363
x89
x98
x3
x73
x150
x3071
x126
x302
x461
x2842
x2270
x5
x1580
x8
x598
x1800
x3
x319
x9
x27
x2250
x2320
x9
x50
x5149
x49
x9999
x1801
x34
x3
x122
x135
x16
x1040
x1
x1
x2165
x1
x1
x2425
x13
x5
x4
x786
x570
x594
x15
x84
x88
x16
x41
x5
x1180
x1501
x13
x970
x17
x500
x160
x44
x44
x2365
x1
x1830
x2719
x3100
x3118
x112
x350
x252
x4405
x9999
x564
x51
x42
x4049
x24
x16
x47
x182
x32
x2
x1000
x1020
x15
x3063
x237
x2900
x254
x1307
x9999
x2451
x2840
x1172
x1794
x2320
x152
x75
x989
x485
x1106
x129
x25
x5624
x1827
x3774
x1168
x86
x2398
x3581
x3857
x2005
x3513
x1029
x500
x1124
x428
x144
x950
x229
x3
x24
x4
x1310
x77
x35
x3248
x570
x2
x336
x116
x9999
x2356
x2
x37
x2183
x3015
x5400
x7097
x353
x3801
x4270
x414
x695
x9999
x1759
x420
x10
x1006
x2145
x2940
x456
x89
x1
x19
x25
x25
x31
x9
x4258
x9189
x1807
x9999
x199
x24
x5453
x20
x5805
x18
x8
x899
x256
x26
x9
x101
x31
x7
x781
x3805
x6
x30
x200
x635
x80
x2804
x2121
x110
x15
x1410
x2558
x2200
x3
x279
x3676
x2570
x223
x7899
x509
x389
x3656
x2890
x9069
x10
x2249
x2439
x5805
x7750
x3120
x1141
x20
x2475
x871
x70
x328
x141
x2816
x2114
x9999
x40
x3880
x9999
x9999
x9999
x3235
x1865
x107
x3200
x4
x3696
x33
x3235
x3929
x710
x1
x756
x1546
x211
x901
x4263
x2162
x2700
x5004
x9999
x3575
x2012
x3079
x2080
x1855
x3256
x4179
x3272
x698
x60
x1
x20
x1909
x2311
x713
x1
x4267
x5687
x67
x9999
x672
x1243
x918
x2708
x103
x2929
x523
x515
x82
x797
x258
x8
x156
x17
x9999
x1123
x2070
x2309
x180
x651
x449
x81
x1201
x929
x9999
x3260
x1117
x1260
x670
x169
x9999
x1501
x9999
x129
x713
x2227
x2
โพสต์ 2018-12-10 08:27:38 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LanXinLi เมื่อ 2018-12-10 11:28

หนิวหลางจื่อหนี่ ( 2 )
ขยายกิจการ ( 156 ) อินฮูหยิน ( 52 )

     เดินกลับมาที่ตลาดประจำเมือง หมางหมิงซื่อเตร่ไปรอบเพื่อมองหารถม้าสักคัน แต่รอบๆล้วนมีแต่ของทั่วไปทั้งนั้น ไม่ค่อยจะมีใครนำรถม้ามาวางที่ตลาดหรอก เขาต้องการเพียงรถม้าคันที่สามารถขนของได้และสภาพดีเท่านั้น ทำไมหายากนักนะ!

     "ต้องรีบหาแล้ว ไม่เช่นนั้นนายหญิงจะรอนาน" หมางหมิงซื่อกล่าวกับตัวเอง สองขาก้าวฉับๆเดินไปมาตามตลาดราวกับคนที่โดนไฟลนก้น

      แต่ทำอย่างไรก็ไม่พบรถม้าวางขาย จะทำเช่นไรดีเล่า? ทั้งของกินทุกอย่างล้วนมีในหีบเสบียงทั้งหมด หมางหมิงซื่อไม่รู้ว่าตนจะไปหาที่ไหนอย่างไรดี เขายืนนิ่งไม่รู้จะพูดจาอย่างไร อีกใจก็รู้ว่าควรรีบกลับไปหาอินฮูหยิน

      อากาศหนาวแล้ว ร่างกายต้องเย็นแน่ หมางหมิงซื่อจึงคิดว่าไม่เป็นไรหากจะให้นางดื่มสุราเพื่อคลายหนาว อย่างไรเสียหญิงสาวก็เคยอยู่นอกด่าน เขาเคยได้ลิ้มลองอากาศของที่นั่นยามกลางคืนมา ช่างจับใจยิ่ง แต่อย่างไรเสียก็ควรทำตัวให้อุ่น ครู่ต่อมาจึงแวะซื้อสุราสักไหเล็ก เป็นสุราดอกท้อที่มีกลิ่นหอมชวนฝัน ฤทธิ์ไม่แรงมากแต่ก็พอที่จะทำให้เมาได้

     "เถ้าแก่ เหล้าสองไหเล็กท่านขายเท่าไหร่?" หมางหมิงซื่อถาม

     "สองตำลึงทองขอรับ" ชายชราตอบ หมางหมิงซื่อจึงยื่นทองให้เขาไปแล้วรับไหทั้งสองมา

     ในเมื่อเดินหาทั่วแล้วไม่พบก็เอาไว้ค่อยกลับมาหาทีหลัง เวลานี้ควรกลับไปพานางกับของทั้งหมดมาเก็บที่พักเสียก่อน ว่าไปอาจต้องใช้ตัวเบาไปเมืองข้างเคียงจึงจะได้รถม้าคันใหม่ ยังดีที่นายหญิงมีฮั่นเสี่ยทองเทวะจึงผ่อนแรงไปได้มาก เวลานี้เจ้าม้าคงกำลังนอนพักอยู่กับนางนั่นแหละ หมางหมิงซื่อคิดก่อนกลับไปที่จวนร้างชายป่าเพื่อพาคนเข้าเมือง

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -22 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -22 + 5 4413ไบต์

ดูบันทึกคะแนน

แปะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10
x12
x200
x10
x6
x2
x2
x100
x20
x115
x26
x62
x33
x80
x100
x240
x32
x30
x148
x100
x10
x1
x1
x20
x1
x5
x13
x1
x1
x100
x36
x50
x1
x1
x22
x20
x153
x8
x7
x76
x10
x8
x1
x1
x15
x220
x5
x22
x17
x60
x5
x2
x2
x15
x20
x35
x19
x19
x33
x51
x50
x1
โพสต์ 2018-12-31 14:01:55 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Baoling เมื่อ 2019-1-1 15:31


ผ้าผืนใหม่
{เควสเรื่องราว : สำนักในยุทธภพ ตอน เดินทางสู่หุบเขาปีศาจ}

        การเดินทางจากงเมืองเซียงหยางเนินป๋อวังนั้นเป็นการเดินทางนอกเมือง คราวนี้เป่าหลิงนั้นคิดว่าจะเดินทางไปยังตลาดประจำเมืองเจียงหลิงเสียหน่อย นัยต์ตาสีม่วงดอกพวงครามของเธอนั้นดูเหมือนว่าจะเป็นที่จับจ้องอยู่เหมือนกับ การที่ต้องแต่งกายด้วยชุดสีดำทั้งตัวค่อนข้างที่จะไม่น่าภิรมย์เท่าไรสำหรับเธอ

       “คิดมาตลอดแล้วนะ คิดว่าควรที่จะไปนั่งตัดชุดใหม่ได้แล้ว” เป่าหลิงนั้นกล่าวเช่นนั้น ‘หืม?..จริงสิ เจ้าก็ผมยาวขึ้นมามากแล้วนี้นะ? จริงไหม?’ ฝ้าเฉี่ยนั้นกล่าวเห็นด้วยเนื่องจากว่าเขาเองก็จะเหนื่อยๆหน่อยกับการแต่งกายของเป่าหลิงอยู่แล้วล่ะ อีกอย่างก็คือเธอไม่ชอบใส่อะไรให้มันรุ่มรามก็จริง แต่ทว่าการมีชุดแบบชาวฮั่นไว้ ก็น่าสนใจไม่น้อยเหมือนกัน?

       ‘แต่เจ้าคงไม่คิดที่จะใช้แบบมนุษย์ใช่ไหม?’
        “ถ้ามีเวลาทอผ้าเองข้าทอแองไปนานละ” เป่าหลิงนั้นกล่าว หญิงสาวเมื่อคิดได้ดังนั้นเธอจึงเดินทางเข้าไปด้านในเมืองเพื่อที่จะหาเลือกซื้อผ้าที่สำหรับจะเป็นการตัดของเธอได้ อย่างไรก็ต้องโทนม่วง ชุดที่เธอสวมอยู่ตอนนี้เป็นโทนม่วงขาวเพราะฉะนั้น คราวนี้ลองม่วงดำหรือม่วงเงินน่าจะเหมาะ หญิงสาวจึงเลือกซื้อผ้าแพรสีดำ และผ้ากึ่งลูบไม้เนียน สำหรับใส่ง่ายไว้ อย่างไรก็ต้องมีการปักผ้าอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นเอาเป็น..แบบนี้แล้วกัน..

       เป่าหลิงนั้นจ้องมองผ้าที่ตนเองซื้อมา เธอนั้นคิดว่ายังไงก็ต้องเย็บเอง เพราะการที่ให้คนอื่นเย็ปให้ตะเข็บมักจะไม่ได้อารมณ์สำหรับเธอเลยสักนิด เอาง่ายๆคืออยากทำเองนั้นล่ะ แต่ทว่าเมื่อคิดว่าต้องซื้อแบบนั้น เธอซื้อไหมปักที่น่าจะเป็นประโยชน์ที่น่าจะได้ปักน่าจะดีกว่า เป่าหลิงนั้นคิดแบบนั้น

       สุดท้ายแล้วเธอก็ได้ผ้าสีม่วงมาเป็นผ้าแว่นบางอีกอย่างก็คือผ้าไหมสีดำ แล้วก็ไหมสีเงินและม่วงดำ สำหรับการปักเย็บอย่างไรก็ต้องเย็บนั้นล่ะ..

       ‘แล้วเจ้าจะทำ