ดู: 359|ตอบกลับ: 3

{ เมืองกุ้ยหยาง } ศาลเจ้าแม่หนี่วา

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-12-20 23:47:17 |โหมดอ่าน

{ ศาลเจ้าแม่หนี่วา - กุ้ยหยาง }

ศาลเจ้าแม่หนี่วาประจำกุ้ยหยาง
รายล้อมไปด้วยต้นเหมยสีขาวที่เบ่งบานในฤดูหนาว บดบังศาลเจ้าสีแดงให้เป็นสีขาว
สถานที่ประดิษฐานรูปปั้นแจ้าแม่หนี่วาขนาดใหญ่ที่แกะสลักมาจากหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์
ร่างกายของเจ้าแม่หนี่วา ด้านบนเป็นสตรีที่มีใบหน้างดงาม แต่ท่อนล่างเป็นงูยักษ์
ข้างๆ ศาลเจ้าแม่มีโรงทานแห่งหนึ่ง ก่อตั้งด้วยเหล่าเศรษฐีใจบุญช่วยเหลือเงินในการหุงหาอาหาร
แจกจ่ายผู้ยากไร้และนักเดินทางในกุ้ยหยาง

...ตามตำนานเล่าว่า...
ครั้งกำเนิดโลกและสวรรค์ขึ้นมานั้น เทพธิดาองค์หนึ่งนามว่า 'หนี่วา'
ทรงลงมายังโลกพบกับบรรยากาศที่งดงามแต่กลับเงียบเหงา
พระองค์จึงทรงหยิบดินเหนียวมาปั้นเป็นรูปมนุษย์เพศชายกับเพศหญิงขึ้นมาจำนวนหนึ่ง
แล้วพระองค์ก็ทรงมอบพลังชีวิตให้ มนุษย์จึงก่อกำเนิดบนโลกใบนี้

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2017-12-21 00:20:11 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ หรั่นซิ่นหลี่ }
ch.36
วันที่ 4.18

     อาชางามสีขาวสะบัดขนหางวิ่งฝ่าดงไพรมาหลายชั่วยามจนท้ายที่สุดเกือกม้าสองข้างก็แตะลงบนพื้นอิฐแดง บนหลังมันมีร่างของหญิงสาวผู้หนึ่งที่ฝังใบหน้าลงกับแผงขนขาว แขนเรียวโอบรอบคอมันแน่นราวกับกำลังหวาดกลัวบางสิ่ง ผ่านไปสักพักจึงรับรู้ได้ว่าม้าตนหยุดวิ่งแล้วจึงค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาดูรอบๆ ทิวทัศน์ชวนสงบใจของศาลเจ้าทำให้หรั่นซิ่นหลี่สงบใจที่สั่นรัวราวกับกลองชุดลงได้ เท้าน้อยก้าวลงมาเหยียบพื้นอิฐอย่างแผ่วเบาพลางมองไปรอบตัว บัดนี้ศาลเจ้าปกคลุมไปด้วยของสีขาวเย็นยะเยือกทว่ากลับยิ่งทำให้ดูสงบนัก ที่แห่งนี้ทีแรกคาดว่าไม่มีผู้คน แต่เมื่อมองดูดีๆแล้วพบว่าสะอาดจนแปลกตาจึงเข้าใจว่าคงมีผู้ใดประจำอยู่ จึงลองเดินสำรวจไปรอบๆดูแล้วพบกับแม่ชีท่านหนึ่งกำลังกวาดหิมะออกจากทางเดินอยู่

     "หลงทางหรือตั้งใจมา" แม่ชีก้มกวาดหิมะต่อไปโดยไม่เงยหน้ามองผู้มาเยือน เพียงเอ่ยประโยคทักทายที่ชวนประหลาดเมื่อได้ยิน หรั่นซิ่นหลี่ถึงกับไปไม่ถูก แต่ก็ตอบไปตามความจริง

     "ท่านแม่ชี ข้าหลงทางมา ต้องรบกวนท่านชี้ทางแล้ว" ถือโอกาสขอความช่วยเหลือ

     "แม่หนู.. ท่านจางยังช่วยเจ้าไม่ได้ ข้าเองก็เช่นกัน" ได้ยินคำตอบ หรั่นซิ่นหลี่ถึงกับงงว่าท่านจางคือผู้ใด? ที่ผ่านมานางเจอแต่ผู้เฒ่าหนวดขาวเท่านั้น แล้วบอกทางยากถึงเพียงนั้นเชียวหรือ? นางได้แต่สงสัย "มีเพียงเจ้าเท่านั้นที่หาทางออกให้ตัวเองได้"

      หรั่นซิ่นหลี่ไม่อาจเข้าใจในสิ่งที่แม่ชีท่านนี้ต้องการจะสื่อจึงได้แต่ยืนฟังเงียบๆ แต่ท่านแม่ชี.. ข้าหลงทางมาสองปีแล้วยังหาทางออกให้ตัวเองไม่เจอเลย!

     "มีเรื่องทุกข์ใจใช่หรือไม่?" มือเหี่ยวหยุดกวาดหิมะแล้ววางไม้กวาดไผ่ในมือพิงกับเสาไม้ แม่ชีปัดหิมะที่เลอะเสื้อนางออกก่อนจะหันมามองหรั่นซิ่นหลี่ หญิงสาวถึงกับตกใจเมื่อพบว่าอีกฝ่ายนั้นมีดวงตาเป็นสีขาวขุ่นไม่มีลูกตาดำ แม่ชีท่านนี้ตาบอด!

     "ท่านตาบอด.. แล้วรู้ได้อย่างไรว่าข้ากำลังหลงทางและทุกข์ใจ?" ถามด้วยความไม่รู้ ถูก.. นางมีเรื่องทุกข์ใจหลายอย่าง แม้ภายนอกจะทำเหมือนไม่รู้สึกอะไร แต่เมื่อเป็นเรื่องของคนในครอบครัวแล้วไม่อาจทำให้สิ่งที่คาตานางมาตลอดชีวิตเป็นเพียงอดีตไปได้ ทันใดนั้นประโยคของซืออี้โหวก็วนกลับเข้ามาในหัวนางอีกครั้ง ...ปล่อยวาง แต่นางทำไม่ได้ แม้จะบอกตัวเองว่าไม่ควรแก้แค้น กระนั้นมันกลับยิ่งตอกย้ำว่านางชิงชังคนเหล่านั้นมาเพียงใด

     "ข้าตาบอด แต่ใจข้าไม่ได้บอดนะ" ริมฝีปากหยักเป็นรอยยิ้มและส่งเสียงคิกคักในลำคออย่างเอ็นดูหญิงสาวเบื้องหน้า

     "ท่านแม่ชี ต้องขออภัยด้วย ..ข้าไม่เข้าใจสิ่งที่ท่านพูดจริงๆ" เปล่าเลย แท้จริงแล้วนางรู้อยู่แก่ใจ เช่นนี้จะมุสาหรือไม่หนอ?

     "งั้นหรือ.. น่าเสียดายนัก เมื่อไหร่ที่เจ้าพบทางออก เมื่อนั้นเจ้าจะพบความสุข เอาเถอะ! แม่หนู.. หากจะไปฉางซาเจ้าต้องผ่านที่นี่ไป ขี่ม้าไปสักหกชั่วยามอย่างเร็วก็ถึงแล้ว!" มือเหี่ยวชี้ไปยังอีกฝั่งของศาลเจ้า ที่ตรงนั้นคือประตูทางออกผ่านเมืองกุ้ยหยางเพื่อไปฉางซา ใบหน้านวลรีบหันมองตามทันที

     "ขอบพระคุณท่านแม่ชี!" หรั่นซิ่นหลี่รู้สึกใจชื้นขึ้นมาเมื่อได้คำบอกทาง นางรีบคำนับขอบคุณแม่ชีชุดขาวแล้วปีนขึ้นหลังเสี่ยไป๋ก่อนจะควบมันออกไป ทว่าเพราะมัวแต่ดีใจจนลืมนึกไปว่านางไม่เคยบอกแม่ชีท่านนั้นเลยว่ากำลังจะไปที่ใด แต่เหตุใดนางจึงรู้ได้เล่าว่าตนกำลังจะไปฉางซา...!?

     มีเพียงข้าเท่านั้นที่หาทางออกให้ตัวเองได้งั้นหรือ...? ท่านพ่อ.. ท่านแม่.. เสี่ยวหลี่จนปัญญาแล้ว! ข้าควรทำอย่างไรดี...?
     @Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +35 ความหิว -16 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 35 -16 + 3

ดูบันทึกคะแนน

แปะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10
x12
x200
x10
x6
x2
x2
x100
x20
x115
x26
x62
x33
x80
x100
x240
x32
x30
x148
x100
x10
x1
x1
x20
x1
x5
x13
x1
x1
x100
x36
x50
x1
x1
x22
x20
x153
x8
x7
x76
x10
x8
x1
x1
x15
x220
x5
x22
x17
x60
x5
x2
x2
x15
x20
x35
x19
x19
x33
x51
x50
x1

963

กระทู้

3598

โพสต์

67หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
793821
เงินตำลึง
95592
ชื่อเสียง
195235
ความหิว
1524

ตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)

คุณธรรม
17387
ความชั่ว
8273
ความโหด
30856
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2018-9-26 16:24:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-10-2 21:40

ตามหายอดสุราช่างยากเย็น
535
สะเดาะเคราะห์ต่อวาสนา(?)
      

        คิดได้ว่าบางทีนางอาจจะกำลังมีเคราะห์ก็เป็นได้…
        ความเชื่อตั้งแต่โบราณ สะเดาะเคราะห์คือการหมั่นสร้างกุศล

        แต่นางไม่อยากเป็นเช่นคนอื่นที่ทำบุญเพื่อหวังผลพลอยได้ การช่วยเหลือผู้คนโดยไม่หวังสิ่งตอบแทนแท้จริงแล้วคือการขัดเกลาจิตใจของตนเอง ให้รู้จักการเสียสละและทำเพื่อส่วนรวม หลิงหลานนั่งปักผ้าอยู่ในห้องจวบจนเวลาเย็นแม่เฒ่าหม่าก็ปล่อยให้พัก จวงถิงซู่ไม่ทราบไปฝึกยุทธ์ที่ใดมา เข้าห้องก็นอนหลับสนิทตนไม่คิดจะไปรบกวนอีกฝ่ายคิดจะออกไปศาลเจ้าในเมืองดูสักหน

         เห็นทีจะต้องไปคนเดียวแล้วสิเรา…

        เถ้าแก่กับจี้ชิวต้องคอยดูแลแขก หลิงหลานยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้มือคู่เรียบนำสายคาดเอวทั้งสามชึ้น ผลงานของตนเองขึ้นมาตรวจสอบดู เพราะท่านยายสอนทำแค่สายคาดเอวบุรุษผู้ที่รู้จักคนน้อยอย่างหญิงสาวจะไปนึกถึงใครได้นอกจาก อันแรก… ทำให้หลิงเฮ่า แน่นอนอยู่แล้วก็ตนอาศัยร่างเขานี่นา สมควรทำสิ่งใดตอบแทนอีกฝ่ายบ้าง…

        ส่วนชิ้นที่สองและสามลวดลายมีเอกลักษณ์แตกต่างกันอย่างชัดเจน แม่เฒ่าถามแล้วถามอีกหญิงหลานก็ไม่ยอมปริปากบอกว่า ‘ทำให้ใคร’ ทราบเพียงว่าผืนหนึ่งยืนพื้นดำขีดลายด้วยไหมแดงลุงทุนใช้ด้ายทองคำผักเสียละเอียดยิบเป็นพญษอินทรีทองคำ สยายปีกอย่างเกรี้ยวกราดดุดัน(ในความคิดหลาน) ส่วนอีกผืนสีเรียบกว่าเพียงขาวขอบดำปักด้ายเงินเป็นลายเมฆมงคล เล่นสีสันของด้ายที่เหลือบล้ำกันไปมาเพิ่มจุดสนใจ

        หญิงสาวเรียกพยัคฆ์หงลู่มาเป็นพาหนะ “ไปเดินเล่นด้วยกันสักหน่อยนะจ้ะพี่สิงห์” ก่อนควบคุมไปยังเส้นทางที่ตนทราบ เข้าสู่ศาลเจ้าแม่หนี่หวาที่เชิงเขา ไอหมอกพวยพุ่งอากาศค่อนข้างจะเย็นผิดปกติ คงเป็นเพราะเอกลักษณ์ทางสภาพอากาศของเมืองนี้ นางสามารถเห็นเทวรูปเจ้าแม่ที่รูปลักษณ์เป็นสตรีงดงามทว่ามีท่อนล่างราวกับงูตัวใหญ่ได้แต่ไกล

        หญฺงสาวบริจาคค่าธูปเทียนและกำยานบูชา ก่อนนำอาหารไปเซ่นไหว้ที่ด้านใน มือคู่น้อยวางเรียงซุปเยื่อไผ่ลงบนถาด เห็ดหอมซุปพวกนี้นางลงมือทำด้วยตนเองเลือกแต่มังสวิรัติ ด้วยเข้าใจว่าเจ้าแม่หนี่วาเมตตาต่อสรรพสัตว์ทั้งหลายไม่น่าจะทานเนื้อ(?) ด้านข้างมีโรงทาน ก็บริจาคค่าอาหารไว้สำหรับผู้ยากไร้เสียเลยด้วย

        เสร็จแล้วค่อยมาจุดธูปเพื่อสักการะหน้าองค์เทวรูป “เจ้าแม่หนี่วาเจ้าขา หลิงหลานมาที่เมืองนี้สองหนแล้วพึ่งได้ถวายการบูชาขอโปรดอภัยในความเขลานี้ด้วย เมืองกุ้ยหยางแห่งนี้งดงามชาวเมืองจิตใจดีคาดว่าคงเพราะมีท่านช่วยปกปักษ์รักษา หลายวันมานี้อยู่อย่างเป็นสุขหลิงหลานไม่คิดขอพรใดให้ตนเอง เพียงแต่…”
     
       เนตรกวางสุกใสเลื่อนลงไปมองสายคาดเอวทั้งสอง บุรุษที่นางเคยได้พบเจอพูดคุยมากสักหน่อยและมีเรื่องติดค้างน้ำใจเขา… นอกจากจอมยุทธ์น้อยที่งานเลี้ยงแล้ว ก็คือ…

        เลื่อนมือไปบนผืนสายคาดเอวอินทรีทอง เรื่องที่หมู่บ้านเฟยวันนั้นได้เขาช่วยชีวิตไว้ยังไม่ทันได้เอ่ยขอบคุณอีกฝ่ายก็ล้มตึงไปเสียก่อน ‘ไม่ได้พบกันนานมากแล้วคนผู้นั้น... ในเวลานี้จะเป็นอย่างไรบ้างนะ’ ครั้นได้ร่างมาจะนำสิ่งนี้ไปส่งมอบก็จนใจด้วยไม่ทราบที่อยู่ของอีกฝ่าย
        
       เนตรหวานใสกลอกไปยังผืนด้านข้างลายเมฆมงคลดิ้นเงินบนผืนสีขาว จะเป็นของคนไหนได้อีกนอกจาก ‘ปิงไคว่’ บุกคลิกเย็นชานิ่งเฉยก็เหมือนกับเมฆที่อยู่เหนือสรรพสิ่ง ไม่แยแสอะไรคงเหมาะกับเขาที่สุดแล้ว ‘หลังจากแยกกันที่เขาฟานจิ้งเขาก็คงไปทำธุระต่อสินะ ชื่อแซ่ยังไม่รู้จักจะพบกันอีกกครั้งคิดให้ของสิ่งนี้เพื่อขอบคุณคงยากแล้ว’

        บุรุษทั้งสอง… ต่างจากไปโดยไม่อำลาหรือทิ้งช่องทางติดต่อไว้ให้ ทำให้นางรู้สึกติดค้างยิ่งนัก!!

        “ข้ามีสหาย… ไม่สิ คงพอเรียกได้ว่าคนรู้จักอยู่สองคนนึกอยากขอบคุณพวกเขาที่เคยช่วยเหลือแต่ไม่สามารถทำได้ สายคาดเอวทั้งสองเส้นทำขึ้นด้วยความรุ้สึกขอบคุณนั้นไม่อาจส่งไปถึงมือเจ้าของ เจ้าแม่ผู้เปี่ยมด้วยจิตเมตตา…. หลิงหลานไม่ปรารถนาพรข้อใดให้ตนเอง แต่ได้โปรดคุ้มครองหงเจี้ยนและปิงไคว่ ให้คนทั้งสองพบเจอวาสนาที่ดี คนที่ดีและแคล้วคลาดปลอดภัยจากอันตรายด้วยนะเจ้าคะ”

         ‘หากข้าได้มอบให้พวกเขาด้วยมือตนเองก็คงดี...’ นางถวายผ้าคาดเอวทั้งสองผืนไว้ด้วยกันก่อนจะก้มคำนับเทวรูป และเดินลงจากเนินเขา


♦ บริจาค ♦
10,000 ตำลึง
ซุปเห็ดหอม 1
ซุปเยื่อไผ่ 1
♦ ถวาย ♦
สายคาดเอว 2



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +444 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 444 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
มุกอัคคี
เซ็กเธาว์
ธนูเจย์วิน
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
ตัวเบาขั้นสูง
เกราะทองเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x100
x1
x1
x5
x2
x1
x2
x1
x20
x1
x699
x1
x1
x2
x80
x8
x1
x2
x1
x1
x25
x5
x1
x1
x1
x260
x50
x6
x15
x14
x2
x4
x11
x5
x880
x3
x4334
x53
x96
x20
x10
x370
x2
x18
x165
x1
x120
x500
x500
x1341
x20
x2
x33
x35
x1250
x9999
x8
x5
x41
x4
x658
x4
x4
x13
x2
x1
x36
x2
x30
x99
x6
x685
x201
x620
x693
x67
x9999
x16
x650
x1052
x116
x2060
x40
x75
x621
x515
x854
x100
x3
x1402
x332
x4024
x370
x51
x824
x1815
x1749
x205
x4137
x59
x480
x392
x688
x2
x223
x92
x70
x121
x1
x6
x1
x1060
x78
x35
x1554
x120
x1
x141
x4
x9999
x898
x2
x20
x227
x1216
x4200
x3837
x7
x1837
x1200
x163
x464
x9999
x899
x162
x1
x310
x612
x2270
x390
x48
x10
x2
x7
x7
x14
x21
x9
x18
x6329
x77
x5355
x199
x12
x4079
x9
x8
x3212
x5
x9
x579
x199
x7
x9
x101
x15
x6
x227
x1715
x6
x16
x69
x447
x58
x3
x100
x5
x13
x5
x138
x1
x3
x1
x1478
x500
x86
x5239
x401
x284
x2614
x1632
x9999
x9
x2
x224
x3293
x5350
x910
x925
x6
x224
x798
x90
x300
x50
x556
x2000
x9999
x11
x1772
x9999
x9999
x2212
x1080
x389
x67
x1110
x1
x1418
x30
x1935
x1012
x230
x1
x256
x516
x487
x201
x771
x1661
x1821
x2405
x9999
x2102
x3002
x1339
x2990
x319
x1941
x2259
x1822
x8
x43
x1
x29
x1779
x1295
x63
x1
x7765
x4590
x67
x9999
x70
x223
x438
x1848
x61
x1745
x194
x300
x18
x246
x168
x8
x60
x30
x9999
x3
x370
x1294
x122
x31
x263
x9
x1
x345
x9999
x2455
x633
x10
x20
x6
x100
x9999
x110
x4415
x111
x713
x176
x2

110

กระทู้

1462

โพสต์

34หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
92752
เงินตำลึง
70205
ชื่อเสียง
153794
ความหิว
870

พวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองเหมือง(ซานกั๋วเหริน)/รายสามเดือนใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
11201
ความชั่ว
8131
ความโหด
13621
ภูตว่านจื่อ (ผู้พี่)
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2018-10-19 16:45:05 | ดูโพสต์ทั้งหมด

ทำทาน & ขอพรอีกครั้ง





ควรบำเพ็ญ ซึ่งทาน คือการให้
ท่านว่าไว้ สวยงาม สามสถาน
หนึ่งให้ของ สองธรรมะ ชนะมาร
อภัยทาน ที่สาม งามเหลือเกิน


          หลังจากที่เส้าเทียนขุดเหมืองได้แร่มาจำนวนมาก เขาก็ได้มีโอกาสผ่านมาที่ศาลเจ้าแม่หนี่วา


           “เจ๋อข่ายตรงนั้นที่มีเด็กยืนอยู่เยอะๆคืออะไรรึ เหตุใดพวกถึงต้องถือจานต่อแถวกัน” เส้าเทียนที่พึ่งลงจากยอดอาชาฮั่นเสียชี้นิ้วถามสหายที่ตรงข้างหน้า มีเด็กหญิงเด็กชาย ชาวบ้านและนักเดินทางยืนต่อแถว


         “อ่อ ตรงนั่น.. เขาเรียกว่าโรงทานสำหรับแจกจ่ายอาหารน่ะ” ร่างระหงเอ่ยบอกเส้าเทียนที่ยืนมองอยู่


         “อืม..โรงทาน เจ้าคิดว่าพวกควรแจกจ่ายอาหารที่มีอยู่ให้ คนที่ยากลำบากมากกว่าพวกเราไหม” เส้าเทียนถาม อันที่จริงพอได้ฟังจากสิ่งที่สหายของเขาพูดแล้ว เขาก็อยากจะ ทำทาน..


          พระธรรมรักษ์เคยสอนเข้าไว้ เกิดเป็นมนุษย์ผู้เป็นสัตว์ประเสริญ ควรช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ที่เดือดร้อนซึ่งกันและกัน การทำทานก็เป็นการช่วยเหลืออย่างหนึ่ง…


         “ตามใจเจ้านั่นแหละ” เสียงหวานเอ่ยบอก


         ชายหนุ่มนำอาหารขนมออกมาพร้อมกับสหายทั้งสามช่วยกันเดินถือเข้าไปในโรงทาน ท่ามกลางสายตาคนที่ยืนต่อแถวอยู่ เขานำถังหูลู่ พุทราเชื่อม ซาลาเปา หมั่นโถว ผัดผัก น้ำแกง มาแจกจ่ายให้คนในโรงทาน โดยพวกของหวานจะเยอะเป็นพิเศษ เด็กๆส่วนใหญ่ชอบทานของหวานทำให้เส้าเทียนเตรียมถังหูลู่และพุทราเชื่อมมาค่อนข้างเยอะ ซาลาเปา หมั่นโถว นักเดินทางไกลจะนิยมนำอาหารชนิดนี้ไปมากที่สุดเพราะมันเก็บไว้ได้นาน ผัดผักกับน้ำแกง ก็แจกให้กับคนที่อยากทาน อาหารส่วนหลังเป็นเกี่ยวกับสุขภาพ บุรุษทั้งสี่ช่วยกันแจกจ่าย ไป๋เหยียนเฟยยื่นให้ถึงแม้ร่างกายจะปกปิดมิดชิดทว่ากลับไม่มีใครกลัว


         “ขอบคุณพ่อหนุ่มมากเลย” ชาวบ้านบางส่วนเอ่ยบอก


         “ไม่เป็นไรขอรับ” เขายิ้มตอบการช่วยเหลือคน มันทำให้เขามีความสุขจริงๆ


         เส้าเทียนขอแยกตัวขึ้นไปศาลเจ้าแม่หนี่วา เขายกมือขึ้นกุมไว้เบื้องหน้า ‘ขอให้ชีวิตของข้าและสหายจงมีแต่ความสุข’ ครั้งนี้เขาไม่ได้ขออะไรมากมาย ขอให้ชีวิตมีแต่ความสุขก็เพียงพอ


แจกจ่ายอาหารในโรงทาน

ถังหูลู่ 1000

พุทราเชื่อม 1000

ซาลาเปา 100

หมั่นโถว 100

ผัดผัก 100

น้ำแกง 100



19/JX002/5 @Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม โพสต์ 2018-10-19 16:50

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +30 เงินตำลึง +800 ชื่อเสียง +777 ความหิว -14 Point +30 ย่อ เหตุผล
Admin + 30 + 800 + 777 -14 + 30

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หน้ากากเงิน
หน้ากากจิ้งจอก
บันทึกลับ #3
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x3
x1
x1
x1
x2
x1
x1
x1
x1
x99
x1
x3
x1
x1
x26
x1
x1
x2
x1
x1
x1
x2118
x2
x20
x3
x10
x1
x1
x2
x1
x100
x10
x34
x1
x6
x1
x7
x973
x970
x970
x970
x10
x50
x30
x20
x17
x30
x9999
x54
x260
x24
x3
x1
x6
x4
x9
x1
x8
x8
x10
x82
x2
x32
x26
x77
x1
x11
x70
x2
x1
x4
x3
x2598
x2600
x2656
x2245
x2500
x107
x15
x30
x164
x42
x2
x2
x9999
x100
x546
x13
x3
x1231
x270
x1764
x92
x1500
x3
x1337
x2934
x1700
x2911
x2207
x2413
x2541
x286
x2066
x130
x5995
x40
x15
x100
x41
x16
x17
x6
x9999
x2673
x30
x15
x10
x50
x19
x1148
x45
x1980
x2252
x7116
x9999
x355
x679
x9
x430
x3
x342
x52
x175
x7589
x1
x5886
x9999
x730
x108
x7
x1
x3
x3241
x215
x2831
x10
x10
x30
x1
x9999
x2189
x256
x162
x1364
x112
x2
x18
x4
x213
x178
x433
x369
x364
x731
x2
x9999
x9999
x1
x9999
x3
x51
x36
x2355
x10
x500
x16
x31
x304
x12
x101
x190
x11
x10
x7
x3
x946