ดู: 401|ตอบกลับ: 3

{ เมืองกุ้ยหยาง } ศาลเจ้าแม่หนี่วา

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-12-20 23:47:17 |โหมดอ่าน

{ ศาลเจ้าแม่หนี่วา - กุ้ยหยาง }

ศาลเจ้าแม่หนี่วาประจำกุ้ยหยาง
รายล้อมไปด้วยต้นเหมยสีขาวที่เบ่งบานในฤดูหนาว บดบังศาลเจ้าสีแดงให้เป็นสีขาว
สถานที่ประดิษฐานรูปปั้นแจ้าแม่หนี่วาขนาดใหญ่ที่แกะสลักมาจากหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์
ร่างกายของเจ้าแม่หนี่วา ด้านบนเป็นสตรีที่มีใบหน้างดงาม แต่ท่อนล่างเป็นงูยักษ์
ข้างๆ ศาลเจ้าแม่มีโรงทานแห่งหนึ่ง ก่อตั้งด้วยเหล่าเศรษฐีใจบุญช่วยเหลือเงินในการหุงหาอาหาร
แจกจ่ายผู้ยากไร้และนักเดินทางในกุ้ยหยาง

...ตามตำนานเล่าว่า...
ครั้งกำเนิดโลกและสวรรค์ขึ้นมานั้น เทพธิดาองค์หนึ่งนามว่า 'หนี่วา'
ทรงลงมายังโลกพบกับบรรยากาศที่งดงามแต่กลับเงียบเหงา
พระองค์จึงทรงหยิบดินเหนียวมาปั้นเป็นรูปมนุษย์เพศชายกับเพศหญิงขึ้นมาจำนวนหนึ่ง
แล้วพระองค์ก็ทรงมอบพลังชีวิตให้ มนุษย์จึงก่อกำเนิดบนโลกใบนี้

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2017-12-21 00:20:11 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ หรั่นซิ่นหลี่ }
ch.36
วันที่ 4.18

     อาชางามสีขาวสะบัดขนหางวิ่งฝ่าดงไพรมาหลายชั่วยามจนท้ายที่สุดเกือกม้าสองข้างก็แตะลงบนพื้นอิฐแดง บนหลังมันมีร่างของหญิงสาวผู้หนึ่งที่ฝังใบหน้าลงกับแผงขนขาว แขนเรียวโอบรอบคอมันแน่นราวกับกำลังหวาดกลัวบางสิ่ง ผ่านไปสักพักจึงรับรู้ได้ว่าม้าตนหยุดวิ่งแล้วจึงค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาดูรอบๆ ทิวทัศน์ชวนสงบใจของศาลเจ้าทำให้หรั่นซิ่นหลี่สงบใจที่สั่นรัวราวกับกลองชุดลงได้ เท้าน้อยก้าวลงมาเหยียบพื้นอิฐอย่างแผ่วเบาพลางมองไปรอบตัว บัดนี้ศาลเจ้าปกคลุมไปด้วยของสีขาวเย็นยะเยือกทว่ากลับยิ่งทำให้ดูสงบนัก ที่แห่งนี้ทีแรกคาดว่าไม่มีผู้คน แต่เมื่อมองดูดีๆแล้วพบว่าสะอาดจนแปลกตาจึงเข้าใจว่าคงมีผู้ใดประจำอยู่ จึงลองเดินสำรวจไปรอบๆดูแล้วพบกับแม่ชีท่านหนึ่งกำลังกวาดหิมะออกจากทางเดินอยู่

     "หลงทางหรือตั้งใจมา" แม่ชีก้มกวาดหิมะต่อไปโดยไม่เงยหน้ามองผู้มาเยือน เพียงเอ่ยประโยคทักทายที่ชวนประหลาดเมื่อได้ยิน หรั่นซิ่นหลี่ถึงกับไปไม่ถูก แต่ก็ตอบไปตามความจริง

     "ท่านแม่ชี ข้าหลงทางมา ต้องรบกวนท่านชี้ทางแล้ว" ถือโอกาสขอความช่วยเหลือ

     "แม่หนู.. ท่านจางยังช่วยเจ้าไม่ได้ ข้าเองก็เช่นกัน" ได้ยินคำตอบ หรั่นซิ่นหลี่ถึงกับงงว่าท่านจางคือผู้ใด? ที่ผ่านมานางเจอแต่ผู้เฒ่าหนวดขาวเท่านั้น แล้วบอกทางยากถึงเพียงนั้นเชียวหรือ? นางได้แต่สงสัย "มีเพียงเจ้าเท่านั้นที่หาทางออกให้ตัวเองได้"

      หรั่นซิ่นหลี่ไม่อาจเข้าใจในสิ่งที่แม่ชีท่านนี้ต้องการจะสื่อจึงได้แต่ยืนฟังเงียบๆ แต่ท่านแม่ชี.. ข้าหลงทางมาสองปีแล้วยังหาทางออกให้ตัวเองไม่เจอเลย!

     "มีเรื่องทุกข์ใจใช่หรือไม่?" มือเหี่ยวหยุดกวาดหิมะแล้ววางไม้กวาดไผ่ในมือพิงกับเสาไม้ แม่ชีปัดหิมะที่เลอะเสื้อนางออกก่อนจะหันมามองหรั่นซิ่นหลี่ หญิงสาวถึงกับตกใจเมื่อพบว่าอีกฝ่ายนั้นมีดวงตาเป็นสีขาวขุ่นไม่มีลูกตาดำ แม่ชีท่านนี้ตาบอด!

     "ท่านตาบอด.. แล้วรู้ได้อย่างไรว่าข้ากำลังหลงทางและทุกข์ใจ?" ถามด้วยความไม่รู้ ถูก.. นางมีเรื่องทุกข์ใจหลายอย่าง แม้ภายนอกจะทำเหมือนไม่รู้สึกอะไร แต่เมื่อเป็นเรื่องของคนในครอบครัวแล้วไม่อาจทำให้สิ่งที่คาตานางมาตลอดชีวิตเป็นเพียงอดีตไปได้ ทันใดนั้นประโยคของซืออี้โหวก็วนกลับเข้ามาในหัวนางอีกครั้ง ...ปล่อยวาง แต่นางทำไม่ได้ แม้จะบอกตัวเองว่าไม่ควรแก้แค้น กระนั้นมันกลับยิ่งตอกย้ำว่านางชิงชังคนเหล่านั้นมาเพียงใด

     "ข้าตาบอด แต่ใจข้าไม่ได้บอดนะ" ริมฝีปากหยักเป็นรอยยิ้มและส่งเสียงคิกคักในลำคออย่างเอ็นดูหญิงสาวเบื้องหน้า

     "ท่านแม่ชี ต้องขออภัยด้วย ..ข้าไม่เข้าใจสิ่งที่ท่านพูดจริงๆ" เปล่าเลย แท้จริงแล้วนางรู้อยู่แก่ใจ เช่นนี้จะมุสาหรือไม่หนอ?

     "งั้นหรือ.. น่าเสียดายนัก เมื่อไหร่ที่เจ้าพบทางออก เมื่อนั้นเจ้าจะพบความสุข เอาเถอะ! แม่หนู.. หากจะไปฉางซาเจ้าต้องผ่านที่นี่ไป ขี่ม้าไปสักหกชั่วยามอย่างเร็วก็ถึงแล้ว!" มือเหี่ยวชี้ไปยังอีกฝั่งของศาลเจ้า ที่ตรงนั้นคือประตูทางออกผ่านเมืองกุ้ยหยางเพื่อไปฉางซา ใบหน้านวลรีบหันมองตามทันที

     "ขอบพระคุณท่านแม่ชี!" หรั่นซิ่นหลี่รู้สึกใจชื้นขึ้นมาเมื่อได้คำบอกทาง นางรีบคำนับขอบคุณแม่ชีชุดขาวแล้วปีนขึ้นหลังเสี่ยไป๋ก่อนจะควบมันออกไป ทว่าเพราะมัวแต่ดีใจจนลืมนึกไปว่านางไม่เคยบอกแม่ชีท่านนั้นเลยว่ากำลังจะไปที่ใด แต่เหตุใดนางจึงรู้ได้เล่าว่าตนกำลังจะไปฉางซา...!?

     มีเพียงข้าเท่านั้นที่หาทางออกให้ตัวเองได้งั้นหรือ...? ท่านพ่อ.. ท่านแม่.. เสี่ยวหลี่จนปัญญาแล้ว! ข้าควรทำอย่างไรดี...?
     @Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +35 ความหิว -16 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 35 -16 + 3

ดูบันทึกคะแนน

แปะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10
x12
x200
x10
x6
x2
x2
x100
x20
x115
x26
x62
x33
x80
x100
x240
x32
x30
x148
x100
x10
x1
x1
x20
x1
x5
x13
x1
x1
x100
x36
x50
x1
x1
x22
x20
x153
x8
x7
x76
x10
x8
x1
x1
x15
x220
x5
x22
x17
x60
x5
x2
x2
x15
x20
x35
x19
x19
x33
x51
x50
x1

1128

กระทู้

4035

โพสต์

59หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
797881
เงินตำลึง
2052833
ชื่อเสียง
246391
ความหิว
1886

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)

คุณธรรม
18114
ความชั่ว
8396
ความโหด
40403
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2018-9-26 16:24:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-10-2 21:40

ตามหายอดสุราช่างยากเย็น
535
สะเดาะเคราะห์ต่อวาสนา(?)
      

        คิดได้ว่าบางทีนางอาจจะกำลังมีเคราะห์ก็เป็นได้…
        ความเชื่อตั้งแต่โบราณ สะเดาะเคราะห์คือการหมั่นสร้างกุศล

        แต่นางไม่อยากเป็นเช่นคนอื่นที่ทำบุญเพื่อหวังผลพลอยได้ การช่วยเหลือผู้คนโดยไม่หวังสิ่งตอบแทนแท้จริงแล้วคือการขัดเกลาจิตใจของตนเอง ให้รู้จักการเสียสละและทำเพื่อส่วนรวม หลิงหลานนั่งปักผ้าอยู่ในห้องจวบจนเวลาเย็นแม่เฒ่าหม่าก็ปล่อยให้พัก จวงถิงซู่ไม่ทราบไปฝึกยุทธ์ที่ใดมา เข้าห้องก็นอนหลับสนิทตนไม่คิดจะไปรบกวนอีกฝ่ายคิดจะออกไปศาลเจ้าในเมืองดูสักหน

         เห็นทีจะต้องไปคนเดียวแล้วสิเรา…

        เถ้าแก่กับจี้ชิวต้องคอยดูแลแขก หลิงหลานยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้มือคู่เรียบนำสายคาดเอวทั้งสามชึ้น ผลงานของตนเองขึ้นมาตรวจสอบดู เพราะท่านยายสอนทำแค่สายคาดเอวบุรุษผู้ที่รู้จักคนน้อยอย่างหญิงสาวจะไปนึกถึงใครได้นอกจาก อันแรก… ทำให้หลิงเฮ่า แน่นอนอยู่แล้วก็ตนอาศัยร่างเขานี่นา สมควรทำสิ่งใดตอบแทนอีกฝ่ายบ้าง…

        ส่วนชิ้นที่สองและสามลวดลายมีเอกลักษณ์แตกต่างกันอย่างชัดเจน แม่เฒ่าถามแล้วถามอีกหญิงหลานก็ไม่ยอมปริปากบอกว่า ‘ทำให้ใคร’ ทราบเพียงว่าผืนหนึ่งยืนพื้นดำขีดลายด้วยไหมแดงลุงทุนใช้ด้ายทองคำผักเสียละเอียดยิบเป็นพญษอินทรีทองคำ สยายปีกอย่างเกรี้ยวกราดดุดัน(ในความคิดหลาน) ส่วนอีกผืนสีเรียบกว่าเพียงขาวขอบดำปักด้ายเงินเป็นลายเมฆมงคล เล่นสีสันของด้ายที่เหลือบล้ำกันไปมาเพิ่มจุดสนใจ

        หญิงสาวเรียกพยัคฆ์หงลู่มาเป็นพาหนะ “ไปเดินเล่นด้วยกันสักหน่อยนะจ้ะพี่สิงห์” ก่อนควบคุมไปยังเส้นทางที่ตนทราบ เข้าสู่ศาลเจ้าแม่หนี่หวาที่เชิงเขา ไอหมอกพวยพุ่งอากาศค่อนข้างจะเย็นผิดปกติ คงเป็นเพราะเอกลักษณ์ทางสภาพอากาศของเมืองนี้ นางสามารถเห็นเทวรูปเจ้าแม่ที่รูปลักษณ์เป็นสตรีงดงามทว่ามีท่อนล่างราวกับงูตัวใหญ่ได้แต่ไกล

        หญฺงสาวบริจาคค่าธูปเทียนและกำยานบูชา ก่อนนำอาหารไปเซ่นไหว้ที่ด้านใน มือคู่น้อยวางเรียงซุปเยื่อไผ่ลงบนถาด เห็ดหอมซุปพวกนี้นางลงมือทำด้วยตนเองเลือกแต่มังสวิรัติ ด้วยเข้าใจว่าเจ้าแม่หนี่วาเมตตาต่อสรรพสัตว์ทั้งหลายไม่น่าจะทานเนื้อ(?) ด้านข้างมีโรงทาน ก็บริจาคค่าอาหารไว้สำหรับผู้ยากไร้เสียเลยด้วย

        เสร็จแล้วค่อยมาจุดธูปเพื่อสักการะหน้าองค์เทวรูป “เจ้าแม่หนี่วาเจ้าขา หลิงหลานมาที่เมืองนี้สองหนแล้วพึ่งได้ถวายการบูชาขอโปรดอภัยในความเขลานี้ด้วย เมืองกุ้ยหยางแห่งนี้งดงามชาวเมืองจิตใจดีคาดว่าคงเพราะมีท่านช่วยปกปักษ์รักษา หลายวันมานี้อยู่อย่างเป็นสุขหลิงหลานไม่คิดขอพรใดให้ตนเอง เพียงแต่…”
     
       เนตรกวางสุกใสเลื่อนลงไปมองสายคาดเอวทั้งสอง บุรุษที่นางเคยได้พบเจอพูดคุยมากสักหน่อยและมีเรื่องติดค้างน้ำใจเขา… นอกจากจอมยุทธ์น้อยที่งานเลี้ยงแล้ว ก็คือ…

        เลื่อนมือไปบนผืนสายคาดเอวอินทรีทอง เรื่องที่หมู่บ้านเฟยวันนั้นได้เขาช่วยชีวิตไว้ยังไม่ทันได้เอ่ยขอบคุณอีกฝ่ายก็ล้มตึงไปเสียก่อน ‘ไม่ได้พบกันนานมากแล้วคนผู้นั้น... ในเวลานี้จะเป็นอย่างไรบ้างนะ’ ครั้นได้ร่างมาจะนำสิ่งนี้ไปส่งมอบก็จนใจด้วยไม่ทราบที่อยู่ของอีกฝ่าย
        
       เนตรหวานใสกลอกไปยังผืนด้านข้างลายเมฆมงคลดิ้นเงินบนผืนสีขาว จะเป็นของคนไหนได้อีกนอกจาก ‘ปิงไคว่’ บุกคลิกเย็นชานิ่งเฉยก็เหมือนกับเมฆที่อยู่เหนือสรรพสิ่ง ไม่แยแสอะไรคงเหมาะกับเขาที่สุดแล้ว ‘หลังจากแยกกันที่เขาฟานจิ้งเขาก็คงไปทำธุระต่อสินะ ชื่อแซ่ยังไม่รู้จักจะพบกันอีกกครั้งคิดให้ของสิ่งนี้เพื่อขอบคุณคงยากแล้ว’

        บุรุษทั้งสอง… ต่างจากไปโดยไม่อำลาหรือทิ้งช่องทางติดต่อไว้ให้ ทำให้นางรู้สึกติดค้างยิ่งนัก!!

        “ข้ามีสหาย… ไม่สิ คงพอเรียกได้ว่าคนรู้จักอยู่สองคนนึกอยากขอบคุณพวกเขาที่เคยช่วยเหลือแต่ไม่สามารถทำได้ สายคาดเอวทั้งสองเส้นทำขึ้นด้วยความรุ้สึกขอบคุณนั้นไม่อาจส่งไปถึงมือเจ้าของ เจ้าแม่ผู้เปี่ยมด้วยจิตเมตตา…. หลิงหลานไม่ปรารถนาพรข้อใดให้ตนเอง แต่ได้โปรดคุ้มครองหงเจี้ยนและปิงไคว่ ให้คนทั้งสองพบเจอวาสนาที่ดี คนที่ดีและแคล้วคลาดปลอดภัยจากอันตรายด้วยนะเจ้าคะ”

         ‘หากข้าได้มอบให้พวกเขาด้วยมือตนเองก็คงดี...’ นางถวายผ้าคาดเอวทั้งสองผืนไว้ด้วยกันก่อนจะก้มคำนับเทวรูป และเดินลงจากเนินเขา


♦ บริจาค ♦
10,000 ตำลึง
ซุปเห็ดหอม 1
ซุปเยื่อไผ่ 1
♦ ถวาย ♦
สายคาดเอว 2



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +444 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 444 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
หน้ากากยักษ์ม่วง
มุกอัคคี
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
อีโต้ซิวต้าหวาง
อี้ฝงเทียน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x96
x3
x1
x1
x71
x10
x1
x3
x5
x1
x100
x7
x20
x1
x1
x2
x5
x2
x670
x78
x2
x10
x44
x10
x5
x120
x7
x107
x2
x3
x11
x60
x8
x1
x645
x130
x4
x14
x2034
x4
x390
x4
x9
x5
x3
x9
x36
x1
x690
x1
x1
x245
x1
x2
x1
x25
x5
x2
x3
x8
x1150
x70
x5
x15
x66
x26
x2
x6
x5
x880
x13
x1083
x48
x242
x210
x250
x160
x1
x17
x165
x1
x130
x500
x500
x2425
x11
x162
x32
x2460
x9999
x8
x209
x41
x28
x1042
x10
x4
x17
x2
x19
x2
x30
x190
x9
x839
x214
x600
x928
x85
x4910
x6
x680
x952
x118
x2140
x68
x15
x637
x485
x861
x100
x5
x2332
x495
x3999
x636
x51
x830
x2011
x1859
x205
x4271
x58
x718
x392
x973
x233
x120
x140
x207
x3
x6
x2
x1050
x77
x35
x2046
x170
x1
x196
x4
x9999
x960
x2
x20
x239
x1370
x4200
x3837
x39
x3016
x1200
x330
x538
x9999
x899
x325
x1
x280
x683
x2275
x351
x49
x10
x1
x7
x7
x14
x21
x9
x218
x6661
x177
x8065
x199
x12
x4479
x9
x1
x3012
x6
x8
x722
x200
x8
x9
x101
x15
x6
x312
x1730
x6
x16
x80
x543
x59
x4
x115
x3
x15
x6
x138
x5
x3
x3
x2470
x480
x124
x5239
x403
x287
x2816
x2176
x5305
x10
x2
x228
x3293
x5250
x910
x982
x9
x1323
x794
x90
x300
x54
x551
x2000
x9999
x11
x2609
x9999
x9999
x2272
x950
x393
x67
x1110
x4
x1410
x32
x1924
x2098
x240
x1
x256
x463
x1344
x301
x1077
x1689
x2230
x3416
x9999
x2384
x2560
x1249
x2033
x391
x1938
x2324
x1722
x128
x42
x1
x22
x1759
x1530
x63
x1
x4365
x5499
x67
x9999
x122
x423
x438
x1948
x102
x1845
x246
x305
x58
x377
x208
x8
x80
x11
x9999
x93
x400
x1593
x162
x51
x289
x40
x1
x353
x9999
x2645
x887
x60
x70
x149
x9999
x101
x7020
x111
x713
x206
x2

134

กระทู้

1684

โพสต์

45หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
13599
เงินตำลึง
2881431
ชื่อเสียง
203426
ความหิว
987

ตราเมเปิ้ลพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
10615
ความชั่ว
7599
ความโหด
16828
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2018-10-19 16:45:05 | ดูโพสต์ทั้งหมด

ทำทาน & ขอพรอีกครั้ง





ควรบำเพ็ญ ซึ่งทาน คือการให้
ท่านว่าไว้ สวยงาม สามสถาน
หนึ่งให้ของ สองธรรมะ ชนะมาร
อภัยทาน ที่สาม งามเหลือเกิน


          หลังจากที่เส้าเทียนขุดเหมืองได้แร่มาจำนวนมาก เขาก็ได้มีโอกาสผ่านมาที่ศาลเจ้าแม่หนี่วา


           “เจ๋อข่ายตรงนั้นที่มีเด็กยืนอยู่เยอะๆคืออะไรรึ เหตุใดพวกถึงต้องถือจานต่อแถวกัน” เส้าเทียนที่พึ่งลงจากยอดอาชาฮั่นเสียชี้นิ้วถามสหายที่ตรงข้างหน้า มีเด็กหญิงเด็กชาย ชาวบ้านและนักเดินทางยืนต่อแถว


         “อ่อ ตรงนั่น.. เขาเรียกว่าโรงทานสำหรับแจกจ่ายอาหารน่ะ” ร่างระหงเอ่ยบอกเส้าเทียนที่ยืนมองอยู่


         “อืม..โรงทาน เจ้าคิดว่าพวกควรแจกจ่ายอาหารที่มีอยู่ให้ คนที่ยากลำบากมากกว่าพวกเราไหม” เส้าเทียนถาม อันที่จริงพอได้ฟังจากสิ่งที่สหายของเขาพูดแล้ว เขาก็อยากจะ ทำทาน..


          พระธรรมรักษ์เคยสอนเข้าไว้ เกิดเป็นมนุษย์ผู้เป็นสัตว์ประเสริญ ควรช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ที่เดือดร้อนซึ่งกันและกัน การทำทานก็เป็นการช่วยเหลืออย่างหนึ่ง…


         “ตามใจเจ้านั่นแหละ” เสียงหวานเอ่ยบอก


         ชายหนุ่มนำอาหารขนมออกมาพร้อมกับสหายทั้งสามช่วยกันเดินถือเข้าไปในโรงทาน ท่ามกลางสายตาคนที่ยืนต่อแถวอยู่ เขานำถังหูลู่ พุทราเชื่อม ซาลาเปา หมั่นโถว ผัดผัก น้ำแกง มาแจกจ่ายให้คนในโรงทาน โดยพวกของหวานจะเยอะเป็นพิเศษ เด็กๆส่วนใหญ่ชอบทานของหวานทำให้เส้าเทียนเตรียมถังหูลู่และพุทราเชื่อมมาค่อนข้างเยอะ ซาลาเปา หมั่นโถว นักเดินทางไกลจะนิยมนำอาหารชนิดนี้ไปมากที่สุดเพราะมันเก็บไว้ได้นาน ผัดผักกับน้ำแกง ก็แจกให้กับคนที่อยากทาน อาหารส่วนหลังเป็นเกี่ยวกับสุขภาพ บุรุษทั้งสี่ช่วยกันแจกจ่าย ไป๋เหยียนเฟยยื่นให้ถึงแม้ร่างกายจะปกปิดมิดชิดทว่ากลับไม่มีใครกลัว


         “ขอบคุณพ่อหนุ่มมากเลย” ชาวบ้านบางส่วนเอ่ยบอก


         “ไม่เป็นไรขอรับ” เขายิ้มตอบการช่วยเหลือคน มันทำให้เขามีความสุขจริงๆ


         เส้าเทียนขอแยกตัวขึ้นไปศาลเจ้าแม่หนี่วา เขายกมือขึ้นกุมไว้เบื้องหน้า ‘ขอให้ชีวิตของข้าและสหายจงมีแต่ความสุข’ ครั้งนี้เขาไม่ได้ขออะไรมากมาย ขอให้ชีวิตมีแต่ความสุขก็เพียงพอ


แจกจ่ายอาหารในโรงทาน

ถังหูลู่ 1000

พุทราเชื่อม 1000

ซาลาเปา 100

หมั่นโถว 100

ผัดผัก 100

น้ำแกง 100



19/JX002/5 @Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม โพสต์ 2018-10-19 16:50

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +30 เงินตำลึง +800 ชื่อเสียง +777 ความหิว -14 Point +30 ย่อ เหตุผล
Admin + 30 + 800 + 777 -14 + 30

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กู่ฉินจันทรา
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
หน้ากากเงิน
ชุดมารจื่อเซ่อ
ปีกเฟิ่งหวง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x2
x2
x99
x1
x9
x1
x2
x2
x1
x4
x2
x2
x1
x10
x320
x40
x1
x1
x20
x4
x40
x3
x5
x2
x2
x5
x3
x2
x2635
x5
x8
x23
x4
x1310
x3
x46
x7
x5
x5
x45
x1
x1
x1
x101
x4
x2
x1
x756
x64
x55
x1
x2
x1
x4
x1
x23
x20
x2
x1
x135
x10
x4
x8
x1
x630
x620
x620
x620
x9
x9
x20
x27
x30
x9999
x94
x732
x24
x3
x2
x9
x5
x1
x8
x18
x10
x230
x3
x41
x61
x112
x1
x11
x128
x2
x1
x4
x3
x2613
x2600
x2736
x2245
x2500
x15
x30
x336
x74
x2
x2
x9999
x100
x746
x16
x3
x1401
x350
x2164
x134
x1500
x3
x2470
x3862
x1780
x3056
x2335
x2449
x2717
x316
x2726
x168
x6095
x40
x15
x84
x29
x21
x9
x9999
x3329
x30
x16
x11
x99