กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 194|ตอบกลับ: 3

{ เมืองกุ้ยหยาง } ศาลเจ้าแม่หนี่วา

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-12-20 23:47:17 |โหมดอ่าน

{ ศาลเจ้าแม่หนี่วา - กุ้ยหยาง }

ศาลเจ้าแม่หนี่วาประจำกุ้ยหยาง
รายล้อมไปด้วยต้นเหมยสีขาวที่เบ่งบานในฤดูหนาว บดบังศาลเจ้าสีแดงให้เป็นสีขาว
สถานที่ประดิษฐานรูปปั้นแจ้าแม่หนี่วาขนาดใหญ่ที่แกะสลักมาจากหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์
ร่างกายของเจ้าแม่หนี่วา ด้านบนเป็นสตรีที่มีใบหน้างดงาม แต่ท่อนล่างเป็นงูยักษ์
ข้างๆ ศาลเจ้าแม่มีโรงทานแห่งหนึ่ง ก่อตั้งด้วยเหล่าเศรษฐีใจบุญช่วยเหลือเงินในการหุงหาอาหาร
แจกจ่ายผู้ยากไร้และนักเดินทางในกุ้ยหยาง

...ตามตำนานเล่าว่า...
ครั้งกำเนิดโลกและสวรรค์ขึ้นมานั้น เทพธิดาองค์หนึ่งนามว่า 'หนี่วา'
ทรงลงมายังโลกพบกับบรรยากาศที่งดงามแต่กลับเงียบเหงา
พระองค์จึงทรงหยิบดินเหนียวมาปั้นเป็นรูปมนุษย์เพศชายกับเพศหญิงขึ้นมาจำนวนหนึ่ง
แล้วพระองค์ก็ทรงมอบพลังชีวิตให้ มนุษย์จึงก่อกำเนิดบนโลกใบนี้

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2017-12-21 00:20:11 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ หรั่นซิ่นหลี่ }
ch.36
วันที่ 4.18

     อาชางามสีขาวสะบัดขนหางวิ่งฝ่าดงไพรมาหลายชั่วยามจนท้ายที่สุดเกือกม้าสองข้างก็แตะลงบนพื้นอิฐแดง บนหลังมันมีร่างของหญิงสาวผู้หนึ่งที่ฝังใบหน้าลงกับแผงขนขาว แขนเรียวโอบรอบคอมันแน่นราวกับกำลังหวาดกลัวบางสิ่ง ผ่านไปสักพักจึงรับรู้ได้ว่าม้าตนหยุดวิ่งแล้วจึงค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาดูรอบๆ ทิวทัศน์ชวนสงบใจของศาลเจ้าทำให้หรั่นซิ่นหลี่สงบใจที่สั่นรัวราวกับกลองชุดลงได้ เท้าน้อยก้าวลงมาเหยียบพื้นอิฐอย่างแผ่วเบาพลางมองไปรอบตัว บัดนี้ศาลเจ้าปกคลุมไปด้วยของสีขาวเย็นยะเยือกทว่ากลับยิ่งทำให้ดูสงบนัก ที่แห่งนี้ทีแรกคาดว่าไม่มีผู้คน แต่เมื่อมองดูดีๆแล้วพบว่าสะอาดจนแปลกตาจึงเข้าใจว่าคงมีผู้ใดประจำอยู่ จึงลองเดินสำรวจไปรอบๆดูแล้วพบกับแม่ชีท่านหนึ่งกำลังกวาดหิมะออกจากทางเดินอยู่

     "หลงทางหรือตั้งใจมา" แม่ชีก้มกวาดหิมะต่อไปโดยไม่เงยหน้ามองผู้มาเยือน เพียงเอ่ยประโยคทักทายที่ชวนประหลาดเมื่อได้ยิน หรั่นซิ่นหลี่ถึงกับไปไม่ถูก แต่ก็ตอบไปตามความจริง

     "ท่านแม่ชี ข้าหลงทางมา ต้องรบกวนท่านชี้ทางแล้ว" ถือโอกาสขอความช่วยเหลือ

     "แม่หนู.. ท่านจางยังช่วยเจ้าไม่ได้ ข้าเองก็เช่นกัน" ได้ยินคำตอบ หรั่นซิ่นหลี่ถึงกับงงว่าท่านจางคือผู้ใด? ที่ผ่านมานางเจอแต่ผู้เฒ่าหนวดขาวเท่านั้น แล้วบอกทางยากถึงเพียงนั้นเชียวหรือ? นางได้แต่สงสัย "มีเพียงเจ้าเท่านั้นที่หาทางออกให้ตัวเองได้"

      หรั่นซิ่นหลี่ไม่อาจเข้าใจในสิ่งที่แม่ชีท่านนี้ต้องการจะสื่อจึงได้แต่ยืนฟังเงียบๆ แต่ท่านแม่ชี.. ข้าหลงทางมาสองปีแล้วยังหาทางออกให้ตัวเองไม่เจอเลย!

     "มีเรื่องทุกข์ใจใช่หรือไม่?" มือเหี่ยวหยุดกวาดหิมะแล้ววางไม้กวาดไผ่ในมือพิงกับเสาไม้ แม่ชีปัดหิมะที่เลอะเสื้อนางออกก่อนจะหันมามองหรั่นซิ่นหลี่ หญิงสาวถึงกับตกใจเมื่อพบว่าอีกฝ่ายนั้นมีดวงตาเป็นสีขาวขุ่นไม่มีลูกตาดำ แม่ชีท่านนี้ตาบอด!

     "ท่านตาบอด.. แล้วรู้ได้อย่างไรว่าข้ากำลังหลงทางและทุกข์ใจ?" ถามด้วยความไม่รู้ ถูก.. นางมีเรื่องทุกข์ใจหลายอย่าง แม้ภายนอกจะทำเหมือนไม่รู้สึกอะไร แต่เมื่อเป็นเรื่องของคนในครอบครัวแล้วไม่อาจทำให้สิ่งที่คาตานางมาตลอดชีวิตเป็นเพียงอดีตไปได้ ทันใดนั้นประโยคของซืออี้โหวก็วนกลับเข้ามาในหัวนางอีกครั้ง ...ปล่อยวาง แต่นางทำไม่ได้ แม้จะบอกตัวเองว่าไม่ควรแก้แค้น กระนั้นมันกลับยิ่งตอกย้ำว่านางชิงชังคนเหล่านั้นมาเพียงใด

     "ข้าตาบอด แต่ใจข้าไม่ได้บอดนะ" ริมฝีปากหยักเป็นรอยยิ้มและส่งเสียงคิกคักในลำคออย่างเอ็นดูหญิงสาวเบื้องหน้า

     "ท่านแม่ชี ต้องขออภัยด้วย ..ข้าไม่เข้าใจสิ่งที่ท่านพูดจริงๆ" เปล่าเลย แท้จริงแล้วนางรู้อยู่แก่ใจ เช่นนี้จะมุสาหรือไม่หนอ?

     "งั้นหรือ.. น่าเสียดายนัก เมื่อไหร่ที่เจ้าพบทางออก เมื่อนั้นเจ้าจะพบความสุข เอาเถอะ! แม่หนู.. หากจะไปฉางซาเจ้าต้องผ่านที่นี่ไป ขี่ม้าไปสักหกชั่วยามอย่างเร็วก็ถึงแล้ว!" มือเหี่ยวชี้ไปยังอีกฝั่งของศาลเจ้า ที่ตรงนั้นคือประตูทางออกผ่านเมืองกุ้ยหยางเพื่อไปฉางซา ใบหน้านวลรีบหันมองตามทันที

     "ขอบพระคุณท่านแม่ชี!" หรั่นซิ่นหลี่รู้สึกใจชื้นขึ้นมาเมื่อได้คำบอกทาง นางรีบคำนับขอบคุณแม่ชีชุดขาวแล้วปีนขึ้นหลังเสี่ยไป๋ก่อนจะควบมันออกไป ทว่าเพราะมัวแต่ดีใจจนลืมนึกไปว่านางไม่เคยบอกแม่ชีท่านนั้นเลยว่ากำลังจะไปที่ใด แต่เหตุใดนางจึงรู้ได้เล่าว่าตนกำลังจะไปฉางซา...!?

     มีเพียงข้าเท่านั้นที่หาทางออกให้ตัวเองได้งั้นหรือ...? ท่านพ่อ.. ท่านแม่.. เสี่ยวหลี่จนปัญญาแล้ว! ข้าควรทำอย่างไรดี...?
     @Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +35 ความหิว -16 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 35 -16 + 3

ดูบันทึกคะแนน

แปะ
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รถม้าหรูหรา
เกราะทองคำ
คัมภีร์ฮูหยิน
สายใย
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x3000
x1
x1
x3
x4
x1
x2
x2
x2
x2
x178
x334
x5
x33
x1957
x100
x49
x4
x6
x22
x940
x1000
x59
x1
x20
x56
x1
x1
x5
x600
x1
x14
x1
x1
x314
x1
x1
x1
x280
x60
x45
x30
x2
x9999
x19
x50
x255
x1
x227
x178
x273
x4
x1
x22
x2000
x1
x1
x2
x1
x20
x211
x330
x700
x42
x880
x26
x243
x355
x200
x76
x589
x90
x80
x10
x2
x356
x1216
x12
x3266
x39
x2500
x28
x23
x69
x731
x7
x2553
x128
x22
x142
x257
x379
x415
x1
x279
x1036
x1
x25
x30
x5330
x199
x82
x5310
x888
x1263
x40
x3200
x1109
x2
x22
x40
x5
x4660
x2
x2
x16
x4098
x4069
x87
x15
x20
x10
x30
x30
x20
x10
x34
x757
x214
x60
x50
x21
x1

492

กระทู้

1844

โพสต์

35หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
11255
เงินตำลึง
217065
ชื่อเสียง
131185
ความหิว
827
คุณธรรม
203
ความชั่ว
105
ความโหด
211
เตี๋ยเช่อ
ระดับ 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2018-9-26 16:24:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-10-2 21:40

ตามหายอดสุราช่างยากเย็น
535
สะเดาะเคราะห์ต่อวาสนา(?)
      

        คิดได้ว่าบางทีนางอาจจะกำลังมีเคราะห์ก็เป็นได้…
        ความเชื่อตั้งแต่โบราณ สะเดาะเคราะห์คือการหมั่นสร้างกุศล

        แต่นางไม่อยากเป็นเช่นคนอื่นที่ทำบุญเพื่อหวังผลพลอยได้ การช่วยเหลือผู้คนโดยไม่หวังสิ่งตอบแทนแท้จริงแล้วคือการขัดเกลาจิตใจของตนเอง ให้รู้จักการเสียสละและทำเพื่อส่วนรวม หลิงหลานนั่งปักผ้าอยู่ในห้องจวบจนเวลาเย็นแม่เฒ่าหม่าก็ปล่อยให้พัก จวงถิงซู่ไม่ทราบไปฝึกยุทธ์ที่ใดมา เข้าห้องก็นอนหลับสนิทตนไม่คิดจะไปรบกวนอีกฝ่ายคิดจะออกไปศาลเจ้าในเมืองดูสักหน

         เห็นทีจะต้องไปคนเดียวแล้วสิเรา…

        เถ้าแก่กับจี้ชิวต้องคอยดูแลแขก หลิงหลานยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้มือคู่เรียบนำสายคาดเอวทั้งสามชึ้น ผลงานของตนเองขึ้นมาตรวจสอบดู เพราะท่านยายสอนทำแค่สายคาดเอวบุรุษผู้ที่รู้จักคนน้อยอย่างหญิงสาวจะไปนึกถึงใครได้นอกจาก อันแรก… ทำให้หลิงเฮ่า แน่นอนอยู่แล้วก็ตนอาศัยร่างเขานี่นา สมควรทำสิ่งใดตอบแทนอีกฝ่ายบ้าง…

        ส่วนชิ้นที่สองและสามลวดลายมีเอกลักษณ์แตกต่างกันอย่างชัดเจน แม่เฒ่าถามแล้วถามอีกหญิงหลานก็ไม่ยอมปริปากบอกว่า ‘ทำให้ใคร’ ทราบเพียงว่าผืนหนึ่งยืนพื้นดำขีดลายด้วยไหมแดงลุงทุนใช้ด้ายทองคำผักเสียละเอียดยิบเป็นพญษอินทรีทองคำ สยายปีกอย่างเกรี้ยวกราดดุดัน(ในความคิดหลาน) ส่วนอีกผืนสีเรียบกว่าเพียงขาวขอบดำปักด้ายเงินเป็นลายเมฆมงคล เล่นสีสันของด้ายที่เหลือบล้ำกันไปมาเพิ่มจุดสนใจ

        หญิงสาวเรียกพยัคฆ์หงลู่มาเป็นพาหนะ “ไปเดินเล่นด้วยกันสักหน่อยนะจ้ะพี่สิงห์” ก่อนควบคุมไปยังเส้นทางที่ตนทราบ เข้าสู่ศาลเจ้าแม่หนี่หวาที่เชิงเขา ไอหมอกพวยพุ่งอากาศค่อนข้างจะเย็นผิดปกติ คงเป็นเพราะเอกลักษณ์ทางสภาพอากาศของเมืองนี้ นางสามารถเห็นเทวรูปเจ้าแม่ที่รูปลักษณ์เป็นสตรีงดงามทว่ามีท่อนล่างราวกับงูตัวใหญ่ได้แต่ไกล

        หญฺงสาวบริจาคค่าธูปเทียนและกำยานบูชา ก่อนนำอาหารไปเซ่นไหว้ที่ด้านใน มือคู่น้อยวางเรียงซุปเยื่อไผ่ลงบนถาด เห็ดหอมซุปพวกนี้นางลงมือทำด้วยตนเองเลือกแต่มังสวิรัติ ด้วยเข้าใจว่าเจ้าแม่หนี่วาเมตตาต่อสรรพสัตว์ทั้งหลายไม่น่าจะทานเนื้อ(?) ด้านข้างมีโรงทาน ก็บริจาคค่าอาหารไว้สำหรับผู้ยากไร้เสียเลยด้วย

        เสร็จแล้วค่อยมาจุดธูปเพื่อสักการะหน้าองค์เทวรูป “เจ้าแม่หนี่วาเจ้าขา หลิงหลานมาที่เมืองนี้สองหนแล้วพึ่งได้ถวายการบูชาขอโปรดอภัยในความเขลานี้ด้วย เมืองกุ้ยหยางแห่งนี้งดงามชาวเมืองจิตใจดีคาดว่าคงเพราะมีท่านช่วยปกปักษ์รักษา หลายวันมานี้อยู่อย่างเป็นสุขหลิงหลานไม่คิดขอพรใดให้ตนเอง เพียงแต่…”
     
       เนตรกวางสุกใสเลื่อนลงไปมองสายคาดเอวทั้งสอง บุรุษที่นางเคยได้พบเจอพูดคุยมากสักหน่อยและมีเรื่องติดค้างน้ำใจเขา… นอกจากจอมยุทธ์น้อยที่งานเลี้ยงแล้ว ก็คือ…

        เลื่อนมือไปบนผืนสายคาดเอวอินทรีทอง เรื่องที่หมู่บ้านเฟยวันนั้นได้เขาช่วยชีวิตไว้ยังไม่ทันได้เอ่ยขอบคุณอีกฝ่ายก็ล้มตึงไปเสียก่อน ‘ไม่ได้พบกันนานมากแล้วคนผู้นั้น... ในเวลานี้จะเป็นอย่างไรบ้างนะ’ ครั้นได้ร่างมาจะนำสิ่งนี้ไปส่งมอบก็จนใจด้วยไม่ทราบที่อยู่ของอีกฝ่าย
        
       เนตรหวานใสกลอกไปยังผืนด้านข้างลายเมฆมงคลดิ้นเงินบนผืนสีขาว จะเป็นของคนไหนได้อีกนอกจาก ‘ปิงไคว่’ บุกคลิกเย็นชานิ่งเฉยก็เหมือนกับเมฆที่อยู่เหนือสรรพสิ่ง ไม่แยแสอะไรคงเหมาะกับเขาที่สุดแล้ว ‘หลังจากแยกกันที่เขาฟานจิ้งเขาก็คงไปทำธุระต่อสินะ ชื่อแซ่ยังไม่รู้จักจะพบกันอีกกครั้งคิดให้ของสิ่งนี้เพื่อขอบคุณคงยากแล้ว’

        บุรุษทั้งสอง… ต่างจากไปโดยไม่อำลาหรือทิ้งช่องทางติดต่อไว้ให้ ทำให้นางรู้สึกติดค้างยิ่งนัก!!

        “ข้ามีสหาย… ไม่สิ คงพอเรียกได้ว่าคนรู้จักอยู่สองคนนึกอยากขอบคุณพวกเขาที่เคยช่วยเหลือแต่ไม่สามารถทำได้ สายคาดเอวทั้งสองเส้นทำขึ้นด้วยความรุ้สึกขอบคุณนั้นไม่อาจส่งไปถึงมือเจ้าของ เจ้าแม่ผู้เปี่ยมด้วยจิตเมตตา…. หลิงหลานไม่ปรารถนาพรข้อใดให้ตนเอง แต่ได้โปรดคุ้มครองหงเจี้ยนและปิงไคว่ ให้คนทั้งสองพบเจอวาสนาที่ดี คนที่ดีและแคล้วคลาดปลอดภัยจากอันตรายด้วยนะเจ้าคะ”

         ‘หากข้าได้มอบให้พวกเขาด้วยมือตนเองก็คงดี...’ นางถวายผ้าคาดเอวทั้งสองผืนไว้ด้วยกันก่อนจะก้มคำนับเทวรูป และเดินลงจากเนินเขา


♦ บริจาค ♦
10,000 ตำลึง
ซุปเห็ดหอม 1
ซุปเยื่อไผ่ 1
♦ ถวาย ♦
สายคาดเอว 2



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +444 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 444 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

เมื่อได้พบท่านจึงได้ทราบความหมายของชีวิต เมื่อคิดถึงท่านจึงได้รู้ว่าลมหายใจที่มีอยู่คุ้มค่าแล้ว
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปลอกสรรพสัตว์
ตัวเบาขั้นสูง
โล่ห์สกูตุม
กระบี่ไม้
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
คัมภีร์ละติน
เซ็กเธาว์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x8
x1
x10
x100
x100
x7
x14
x39
x4
x1000
x3
x3
x2
x6
x25
x59
x7
x15
x22
x8
x8000
x100
x185
x175
x6000
x210
x320
x11
x267
x9
x94
x4312
x6
x9
x66
x6
x210
x6
x11
x180
x219
x16
x8
x182
x450
x300
x6
x15
x1
x45
x147
x61
x2
x18
x90
x2
x1
x17
x2
x1
x302
x1
x3
x2
x258
x380
x3
x499
x665
x500
x575
x126
x74
x1
x2
x5
x1
x9
x263
x4312
x2300
x645
x19
x132
x9
x244
x19
x11
x221
x17
x588
x4
x514
x698
x15
x30
x444
x1365
x230
x440
x604
x70
x1540
x5
x1045
x6
x1393
x25
x1040
x109
x51
x1
x8
x541
x513
x731
x132
x86
x1525
x924
x117
x916
x1714
x826
x593
x2868
x565
x1120
x1236
x2047
x402
x11
x1
x37
x906
x355
x33
x1
x8153
x520
x67
x9999
x125
x20
x473
x370
x1756
x60
x440
x969
x300
x40
x9
x169
x157
x10
x50
x30
x2902
x94
x292
x120
x154
x30
x21
x18
x441
x115
x1
x273
x3894
x1630
x95
x10
x20
x10
x85
x371
x10
x142
x905
x20
x70
x1988
x310
x2

19

กระทู้

488

โพสต์

24หมื่น

เครดิต

หื้ม?

เงินชั่ง
17310
เงินตำลึง
20481
ชื่อเสียง
89952
ความหิว
404

ใบรับรองเหมือง(เขาเค่อหลี่)/รายสามเดือนใบรับรองเหมือง(ซานกั๋วเหริน)/รายสามเดือน

คุณธรรม
286
ความชั่ว
54
ความโหด
122
จวินม่อเซียว
ระดับ 1

โจว เจ๋อข่าย

"ข้างดงามแล้วหรือยัง"
pet
โพสต์ 2018-10-19 16:45:05 | ดูโพสต์ทั้งหมด

ทำทาน & ขอพรอีกครั้ง





ควรบำเพ็ญ ซึ่งทาน คือการให้
ท่านว่าไว้ สวยงาม สามสถาน
หนึ่งให้ของ สองธรรมะ ชนะมาร
อภัยทาน ที่สาม งามเหลือเกิน


          หลังจากที่เส้าเทียนขุดเหมืองได้แร่มาจำนวนมาก เขาก็ได้มีโอกาสผ่านมาที่ศาลเจ้าแม่หนี่วา


           “เจ๋อข่ายตรงนั้นที่มีเด็กยืนอยู่เยอะๆคืออะไรรึ เหตุใดพวกถึงต้องถือจานต่อแถวกัน” เส้าเทียนที่พึ่งลงจากยอดอาชาฮั่นเสียชี้นิ้วถามสหายที่ตรงข้างหน้า มีเด็กหญิงเด็กชาย ชาวบ้านและนักเดินทางยืนต่อแถว


         “อ่อ ตรงนั่น.. เขาเรียกว่าโรงทานสำหรับแจกจ่ายอาหารน่ะ” ร่างระหงเอ่ยบอกเส้าเทียนที่ยืนมองอยู่


         “อืม..โรงทาน เจ้าคิดว่าพวกควรแจกจ่ายอาหารที่มีอยู่ให้ คนที่ยากลำบากมากกว่าพวกเราไหม” เส้าเทียนถาม อันที่จริงพอได้ฟังจากสิ่งที่สหายของเขาพูดแล้ว เขาก็อยากจะ ทำทาน..


          พระธรรมรักษ์เคยสอนเข้าไว้ เกิดเป็นมนุษย์ผู้เป็นสัตว์ประเสริญ ควรช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ที่เดือดร้อนซึ่งกันและกัน การทำทานก็เป็นการช่วยเหลืออย่างหนึ่ง…


         “ตามใจเจ้านั่นแหละ” เสียงหวานเอ่ยบอก


         ชายหนุ่มนำอาหารขนมออกมาพร้อมกับสหายทั้งสามช่วยกันเดินถือเข้าไปในโรงทาน ท่ามกลางสายตาคนที่ยืนต่อแถวอยู่ เขานำถังหูลู่ พุทราเชื่อม ซาลาเปา หมั่นโถว ผัดผัก น้ำแกง มาแจกจ่ายให้คนในโรงทาน โดยพวกของหวานจะเยอะเป็นพิเศษ เด็กๆส่วนใหญ่ชอบทานของหวานทำให้เส้าเทียนเตรียมถังหูลู่และพุทราเชื่อมมาค่อนข้างเยอะ ซาลาเปา หมั่นโถว นักเดินทางไกลจะนิยมนำอาหารชนิดนี้ไปมากที่สุดเพราะมันเก็บไว้ได้นาน ผัดผักกับน้ำแกง ก็แจกให้กับคนที่อยากทาน อาหารส่วนหลังเป็นเกี่ยวกับสุขภาพ บุรุษทั้งสี่ช่วยกันแจกจ่าย ไป๋เหยียนเฟยยื่นให้ถึงแม้ร่างกายจะปกปิดมิดชิดทว่ากลับไม่มีใครกลัว


         “ขอบคุณพ่อหนุ่มมากเลย” ชาวบ้านบางส่วนเอ่ยบอก


         “ไม่เป็นไรขอรับ” เขายิ้มตอบการช่วยเหลือคน มันทำให้เขามีความสุขจริงๆ


         เส้าเทียนขอแยกตัวขึ้นไปศาลเจ้าแม่หนี่วา เขายกมือขึ้นกุมไว้เบื้องหน้า ‘ขอให้ชีวิตของข้าและสหายจงมีแต่ความสุข’ ครั้งนี้เขาไม่ได้ขออะไรมากมาย ขอให้ชีวิตมีแต่ความสุขก็เพียงพอ


แจกจ่ายอาหารในโรงทาน

ถังหูลู่ 1000

พุทราเชื่อม 1000

ซาลาเปา 100

หมั่นโถว 100

ผัดผัก 100

น้ำแกง 100



19/JX002/5 @Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม โพสต์ 2018-10-19 16:50

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +30 เงินตำลึง +800 ชื่อเสียง +777 ความหิว -14 Point +30 ย่อ เหตุผล
Admin + 30 + 800 + 777 -14 + 30

ดูบันทึกคะแนน

หล่อโลกงง
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ละติน
กระบี่ไม้
กราดิอุสทอง(ซ้าย)
ตัวเบาขั้นกลาง
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
หงอนคู่
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10
x2
x3
x11
x2
x95
x2698
x1
x9999
x1
x1
x154
x70
x1315
x8
x250
x15
x10
x121
x7
x11
x140
x11
x4
x1
x10
x242
x213
x8
x210
x5
x2
x216
x17
x24
x105
x13
x4
x390
x15
x8
x35
x6
x95
x14
x6
x270
x40
x399
x2072
x11
x1048
x24
x325
x14
x17
x240
x200
x474
x12
x63
x10
x20
x37
x1
x1105
x9
x7
x84
x33
x725
x9999
x139
x400
x223
x98
x910
x328
x440
x25
x76
x3210
x3072
x2447
x4800
x118
x327
x15
x221
x2101
x194
x19
x1
x80
x6
x3
x390
x59
x44
x96
x100
x16
x2857
x5618
x150
x108
x176
x2
x98
x25
x606
x198
x1122
x15
x538
x3571
x6174
x129
x139
x405
x666
x255
x421
x234
x2800
x272
x231
x300
x388
x273
x639
x339
x463
x175
x175
x350
x329
x23
x50
x63
x312
x141
x242
x4311
x253
x424
x249
x50
x266
x298
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2018-12-14 11:37

ขึ้นไปด้านบน