กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 1138|ตอบกลับ: 52

{ เมืองฉางอัน } เคหาสน์จอมกวีเอกแห่งแผ่นดิน | จวนสกุลซือหม่า

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-11-21 04:04:44 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2018-9-6 23:43





จวนสกุลซือหม่า

{ เ มื อ ง ฉ า ง อั น }









      






สถานที่พำนักของจอมกวีอันดับหนึ่งแห่งต้าฮั่น 
 <<<< ซื่อหม่าเซี่ยงหรู >>>> 
และภรรยาของเขาจั๋วเหวินจวิน โฉมงามแห่งปาสู่ 
เป็นสถานที่นัดพบปัญญาชนมิตรสหายของกวีอันดับหนึ่งแห่งราชสำนัก
 บรรยากาศภายในจวนสงบร่มรื่น เหมาะแก่การสร้างสรรค์ผลงาน
ปัจจุบันได้ต่อเติมเรือนพักรับรอง ใช้เป็นที่พำนักของของ
4| | |
 ปราชญ์แห่งกวีหลิ่งจือ 
| | |3
ผู้เป็นทั้งลูกศิษย์และบุตรบุญธรรมของจวนซือหม่าอีกกด้วย
สถานที่แห่งนี้มักมีบัณฑิตและขุนนางแวะเวียนมาไม่ขาดสาย
แต่หากมาพบบุรุษสมญาหลิ่งจือ... 'เสิ่นหลิงเฮ่า' แล้วล่ะก็ 
เกรงว่าจะต้องคอยเก้อเพราะเจ้าตัวไม่ค่อยอยากจะอยู่กับที่สักเท่าไร

♦ ♦ จงชิวเจี๋ยเทศกาลฤดูใบไม้ร่วงมาถึงแล้ว!! ♦ ♦  


พ้นคิมหันต์เดือนเข้าวันสาทร
ปิงเยว่ไหว้จันทร์เพ็ญประภาส
ตงชิวเตรียมขนมเผื่อคนไกล
ยังห่วงใยญาติมิตรในต่างแดน


 

  《  ผู้พักอาศัยภายในบ้าน 》 



 ซือหม่า เซียงหรู
♦ ยอดกวีเอกแห่งยุค ♦ 
ชายหนุ่มนักวีผู้เงียบขรึม 
ไม่ค่อยชอบพูดชอบจาสักเท่าไหร่
นอกจากกับฮูหยินที่รักของตน 
ชอบอยู่กับธรรมชาติมากกว่าผู้คน 
"เหนือยอดกวี...ยังมีศรีภรรยา!!"
สถานะ : 
อยู่บ้าน




 


   จั๋ว เหวินจวิน
♦ โฉมงามมาลีพูดได้แห่งปาสู่ ♦
 สุภาพเรียบร้อยอ่อนหวานมีความเป็นกุลสตรี
มีน้ำใจชอบช่วยเหลือผู้อื่นชอบเสียงดนตรี
และขับขานลำนำบทกวีท่ามกลางธรรมชาติ
 ชำนาญศิลปะบทกวีการวาดภาพเล่นดนตรี
เวลาว่างมัก การกลั่นแกล้งลูกศิษย์ (?)
หยอกเย้าสามีเป็นงานอดิเรก
"ฟู่จวิน... ถ้าเสี่ยวเฮ่ากลับมาช้าท่านก็ไปตามลูกนะเจ้าคะ"
สถานะ : อยู่บ้าน

 










เสิ่น หลิงเฮ่า
♦ปราชญ์แห่งกวีหลิ่งจือ♦

นักกวีราชสำนักผู้ที่ชีพจรลงเท้าตลอดเวลา
ทายาทสายตรงของตระกูลเสิ่นแห่งเจียงเยี่ย
บุตรบุญธรรม,ศิษย์เอกของซือหม่าเซียงหรู
ชีวิตนี้นอกจากการนอนแข่งกับเต่าจำศีลแล้ว
เขาก็มักออกตระเวณไปทั่วทุกทิศ 
ฝากวาสนาตามแต่โชคชะตา
"การนอนเป็นลาภอันประเสิรฐ"
สถานะ : 
ไม่อยู่บ้าน

< เป็นราชฑูตแห่งซีอวี้ไปชพูทวีป >




ไฉ เมี่ยน

♦ ภาพเขียนมีชีวิตแห่งปาสู่ ♦ 
หลานสาวผู้เรียบร้อยจรรยามารยาทงาม
เป็นที่เอ็นดูของซือหม่าฮูหยิน
นางชื่นชมท่านอาหญิงและอาเขยเป็นอย่างมาก
มาเรียนรู้เรื่องศาตร์และศิลป์ต่างๆ จากทั้งสอง
ยิ้มแย้มเก่งและอ่อนโยน มีครบความงามทั้งสี่ 
"อา... กระรอกน้อยไปไหนแล้ว"

สถานะ : 
อยู่บ้าน
 


 


จื่อหลัว
♦ กระรอกน้อยจวนยอดกวี ♦
เด็กหญิงวัยแปดขวบที่หลิงเฮ่าอุปการะไว้
เปรียบเสมือนน้องสาวบุญธรรมผู้ใสซื่อ
อาศัยอยู่จวนซือหม่าเพื่อเรียนรู้เรื่องต่างๆ
คอยวิ่งตามคนในจวนอาสาช่วยงานอยู่เสมอ
แม้จะไม่ค่อยมีคนเข้าใจภาษาของกระรอกนักก็ตามที..
"เมื่อไรเต้าเต่อจะกลับมาเจ้าคะ??"

สถานะ : 
อยู่บ้าน




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

493

กระทู้

1909

โพสต์

39หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
6469678
เงินตำลึง
235928
ชื่อเสียง
131921
ความหิว
1073
คุณธรรม
240
ความชั่ว
124
ความโหด
272
♦ เหยากวง ♦
ระดับ 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2017-11-22 05:21:09 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-9-7 01:52



องุ่น โฉมสุดา และ เฮ่าเฮ่า




        หลังทั้งสามแยกกันที่เมืองเจียงโจว เสี่ยวเฮ่าเฝ้าครุ่นคิดและเตือนใจตนเองเสมอ ให้เรียนรู้ เข้าใจ และปรับตัวให้เข้ากับธรรมชาติ นั่นแน่นอนว่าไม่รวมเอาความเย็นตามธรรมชาติที่อาจพรากชีวิตเขาไปได้ทุกเมื่อ....

         จากกันมาไม่นับว่านานรึสั้น ไม่ทราบอาจารย์จะติดธุระไปชี้แนะเชิงกวีแก่ผู้ใดอยู่รึไม่ ชายหนุ่มผมเงินนั้นตระหนักในการณ์เป็นอย่างยิ่งว่ายอดบุรุษ ผู้ได้รับการยอมรับจากองค์จักรพรรดิ์เช่นอาจารย์นั้น....มีภาระมากมาย

          จะให้ว่างานจนไปเตร่ยิงนกตกปลาอย่างเขานั่นเป็นไปไม่ได้

           ออกเดินทางจากเจียงโจวมาถึงนครหลวงฉางอัน เป็นระยะทางไม่สั้นรึยาวจนเกินไป แต่ก็เพียงพอให้หลิงเฮ่าได้ทบทวนเรื่องราว ความคิด และความต้องการของตนเอง เป็นช่วงเวลาแห่งการตกผลึกทางชีวิตว่าในภายภาคหน้า เขาจะเลือกก้าวเดินในหนทางใด

            และเมื่อทายาทสกุลเสิ่นพร้อมแล้วที่จะก้าวเข้าสู่เส้นทางแห่งจอมกวี.... แผนที่อันเปนียบเสมือนคำมั่นของอาจารย์ที่มีต่อศิษย์ ได้นำเขามาสู่เคหาสถ์หลังหนึ่ง

             ขนาด....ไม่ได้นับว่าใหญ่โตมโหฬาร

             แต่ก็พอกับบ้านสกุลเสิ่นเลยทีเดียว...

             ประตูด้านหน้าดูเป็นมิตรอย่างไม่น่าเชื่อ ไม่มีสิงห์หรือปี่เซี่ยะอย่างจวนขุนนางท่านอื่น ทว่ามีนกหงส์คู่ประดับอยู่แทน....เขาพลันนึกถึงคำโจษจันเกี่ยวกับอาจารย์ทั้งสอง

             บทเพลงกู่ฉินที่ร้อยดวงใจของคนทั้งสองไว้ด้วยกัน... 'หงส์ฟ้าหาคู่' ที่ซือหม่าเซี่ยงหรูเป็นผู้บรรเลงเกี้ยวภรรยา จั๋วเหวินจวิน

            “โอ้เจ้าหงส์ฟ้า บินกลับบ้านเกิด
เที่ยวท่องทุกแห่งหน ร้องเรียกหาคู่...
มีหญิงงามอยู่ในห้องหับที่อยู่ใกล้
แต่นางช่างห่างข้า
ความคิดคะนึงหา ช่างทรมานใจ
เหตุไฉนวาสนามิแปรเปลี่ยนเคียงคู่กัน...”

            หลิงเฮ่าคลอเพลงออกมาเบาๆ ประตูใหญ่ก็เปิดออก เป็นอาจารย์ของเขานั่นเอง
            "หลงทางรึไง! กว่าจะมาถึงได้หืม? มัวยืนนิ่งทำไมเข้ามาได้แล้ว" ซือหม่าเซี่ยงหรูนึกสงสัยคนเสียสติที่ไหนมายืนร้องเพลงของเขาที่หน้าบ้าน

            เป็นเจ้าลูกศิษย์ตัวดีนี่เอง กว่าจะโผล่หัวมาได้!

            "อาจารย์....โรงเตี้ยมในนครหลวงแออัดมากเลย ถ้าเช่นนั้นข้า...." ขอพักด้วยได้ไหม...

            "คิกๆ ในบ้านยังมีห้องว่างอีกเยอะ เจ้าเข้ามาก่อนเถิด มีเรื่องต้องฝึกอีกมากพบกันครั้งนั้นไม่ใคร่จะมีเวลา หนนี้จนกว่าจะสอนจนหมดใส้หมดพุงข้าไม่ปล่อยให้เจ้าหนีแน่ๆ" อาจารย์หญิงของเขาเดินตามออกมา ยังคงเป็นดวงหน้าของโฉมงามแห่งปาสู่คนเดิม....ที่เขาเคยเกี้ยวไป

             "แค่ก.....ท่านอาจารย์ทั้งสอง ข้า..เสิ่นหลิงเฮ่า มาขอรับการชี้แนะจากท่านแล้ว" ชายหนุ่มประสานมือลงเคารวะเต็มพิธีการ...เส้นทางแห่งยอดกวีศิลป์เริ่มขึ้นนับแต่นี้ไปสินะ





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -9 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -9 + 5

ดูบันทึกคะแนน

เมื่อได้พบท่านจึงได้ทราบความหมายของชีวิต เมื่อคิดถึงท่านจึงได้รู้ว่าลมหายใจที่มีอยู่คุ้มค่าแล้ว
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ละติน
ปลอกสรรพสัตว์
ตัวเบาขั้นสูง
โล่ห์สกูตุม
กระบี่ไม้
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
เซ็กเธาว์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x87
x5000
x2
x6
x5
x8
x1
x10
x100
x100
x51
x4
x3
x3
x1
x6
x25
x59
x7
x14
x22
x8
x3000
x185
x175
x210
x320
x11
x1267
x9
x92
x4312
x6
x9
x66
x6
x210
x6
x11
x150
x219
x16
x8
x182
x450
x6
x15
x1
x45
x160
x61
x2
x10
x90
x2
x1
x17
x2
x1
x302
x1
x3
x2
x258
x380
x3
x499
x665
x500
x575
x174
x136
x1
x2
x5
x1
x9
x263
x4312
x2300
x645
x132
x9
x244
x18
x11
x221
x17
x588
x3
x514
x538
x15
x30
x444
x1365
x230
x440
x149
x70
x1540
x5
x1045
x6
x1393
x25
x1040
x109
x51
x1
x8
x541
x513
x731
x132
x86
x1525
x924
x117
x1994
x1714
x826
x593
x2868
x565
x1120
x1236
x1999
x402
x11
x1
x37
x906
x355
x33
x1
x8053
x520
x67
x125
x20
x473
x342
x1756
x60
x440
x979
x300
x40
x169
x157
x10
x50
x30
x2502
x4
x292
x100
x154
x30
x31
x18
x441
x65
x1
x273
x894
x1630
x125
x10
x20
x10
x85
x371
x10
x142
x905
x20
x68
x1988
x304
x2

493

กระทู้

1909

โพสต์

39หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
6469678
เงินตำลึง
235928
ชื่อเสียง
131921
ความหิว
1073
คุณธรรม
240
ความชั่ว
124
ความโหด
272
♦ เหยากวง ♦
ระดับ 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2017-11-22 20:58:00 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-9-7 01:51

กิจกรรมโคมไม้ไผ่อธิษฐาน

เฮ่าเฮ่าหวนรำลึก

++++++++++++++++++++++++++++++

            ฤดูหนาว...บรรยากาศในนครฉางอันยังคงคราคร่ำไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตา เถ้าแก่กิจการร้านค้าขายอุปกรณ์เกี่ยวกับโคม และเครื่องอุปโภคบริโภคในหน้านี้ล้วนรับทรัพย์กันอื้อซ่า เสี่ยวเฮ่านอนหมอบลงบนโต้ะ ใต้เก้าอี้มีเบาะนุ่มๆ รองอยู่ เขาเข้าสู่เคหาสน์สกุลซือหม่าได้วันหนึ่ง ด้วยเมตตาของท่านอาจารย์หญิงจั๋ว เหวินจวิน เขาก็ได้รับห้องพักที่แสนสบายนี้มา

              บ้านของท่านอาจารย์เน้นการตกแต่งด้วยสีโทนเย็น ดูนุ่มนวล มองไปทิศใดก็รู้สึกสบายตา เครื่องเรือนทุกชิ้นล้วนมีคุณค่าทางศิลปะ ดูอย่างฉากกันลมวาดภาพดอกบัวขาวที่ตั้งอยู่ ณ ริมทางเดิน ท่านอาจารย์ได้ร่ายบทกวีประดับลงไปด้วยตนเอง

               ลายอักษรของท่านอาจารย์....เป็นดั่งตัวท่าน ตวัดอย่างมั่นใจ ล่องลอยดั่งภาพฝัน เมื่อมองดูแล้วคล้ายเทวดาผู้หลุดพ้นทางโลก

               เอ่ ดอกบัว? ดอกบัวเช่นนั้นสินะ

                ชายหนุ่มผมเงินเงยหน้าขึ้นจากโต้ะ เงาน้ำในกระถางเลี้ยงปลาส่องสะท้อนรอยยิ้มบางเบา คล้ายมีคล้ายไม่มี เสิ่นหลิงเฮ่าเห็นปทุมมาแล้วพลันกระหวัดนึกไปถึง 'โคมลอยเข้าประกวด' ที่ตนทำขึ้นมา

                 ด้วยเพราะตอนที่ทราบข่าวจากใบปิดประกาศ เขายังอยู่เจียงโจว วัตถุดิบนั้นมีราคาที่ต้องจ่าย ทว่าคุณชายตกอับเช่นเขามิได้มีทรัพย์ถุงให้ผลาญมากนัก คัดสรรอยู่นานว่าจะใช้วัสดุใดทำ ในท้ายที่สุดก็นึกไม่ออกแล้วเปลี่ยนเป็นหาอะไรรองท้องแทน

                ระหว่างนั้นเอง.....

                 เสิ่นหลิงเฮ่าได้พบแผงขายตุ้กตาแป้งหมี่หลากสีสันวางอยู่ บ้างก็ปั้นเป็นคน บ้างก็ปั้นเป็นสัตว์ เสี่ยวเฮ่าจึงเกิดความคิดขึ้นมาทันที 'ไม่มีไม้ก็ช่างเถิด ใช้สิ่งนี้แทนแล้วกัน อย่างน้อยยังได้เป็นอาหารแก่สัตว์น้ำไม่รบกวนธรรมชาติมาเกินไป เขาจึงลงมือทำทันที...

                  แล้วจะปั้นอะไรดีล่ะ?

                  เขานั่งคิดอยู่ครึ่งวันที่โรงเตี้ยม ผลสุดท้ายก็ปั้นออกมาเป็นรูปตนเอง... นั่งถือพัดหลับตาอยู่ เป็น 'เซียนนิทรา' ตัวน้อย เพื่อสื่อถึงตัวเอาและอุปนิสัย ในเมืองแป้งหมี่นี้จะเป็นอาหารให้แก่ปลา เขาก็จะใช้การอุปมาว่า 'ตนนั้นยินดีเสียสละเพื่อช่วยเหลือผู้อื่น'

               ก่อนจะจับตุ๊กตาตัวน้อยใส่งอบไม้ไผ่ชิ้นจิ๋ว เขาก็ได้แต่หวังว่าโคมชิ้นนี้นี้จะไม่ถูกล้มฟ้าลมฝนทำลายไปเสียก่อนที่ดวงไฟจะมอดดับ แทนความหมายว่า 'เดินทางไปสู่จุดหมายโดยแคล้วคลาดปลอดภัย'

               และสุดท้าย....ดอกปทุมมา ด้วยไม่ต้องการให้โคมนั้นมีสีสะอาดตาจนจืดชืดเกินไป เสี่ยวเฮ่าได้นำน้ำชาดมาผสม แต่งปั้นกลีบเป็นบัวสีชมพูอมแดง เมื่ออยู่รวมกันกับสีขาวดูช่วยขับเสริมกันเป็นอย่างดี ดอกบัวเป็นสัญลักษณ์ของความสงบ และ....ตัวเขาทราบดีถึงนัยแฝงที่ซ่อนเร้นอยู่

                 ดอกบัวถือกำเนิดจากโคลนตม รอดพ้นการเป็นอาหารจากหมูสัตว์น้ำ เติบโตขึ้นสูงจนโผล่พ้นผิวน้ำล้วนต้องใช้ระยะเวลาและความเพียรพยายาม หาใช่สิ่งที่สำเร็นได้ในวันสองวัน เขาต้องการใช้สิ่งนี้เพื่อกระตุ้นเตือนตนเอง

                 'ไม่มีผู้ใดเก่งกาจมาโดยกำเนิด ล้วนต้องผ่านอุปสรรคนานากว่าจะประสบความสำเร็จในชีวิต ดังคำที่ว่า ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาเองก็ใช้พิสูจน์คนได้เช่นกัน'

                  เขาแทบจะลืมทำใส้จุดไฟ ทว่ามานึกขึ้นได้ภายหลังไม่มีจุดใดให้ปักใส้ลงไป..... มีเพียงด้านบนเท่านั้น

                  เช่นนั้นก็ขอให้สติปัญญาสว่างกระจ่างดั่งแสงโคมแล้วกัน....


                  คำอธิษฐานของเขา....หลิงเฮ่าทบทวนอยู่หลายหนก่อนจะพบว่าสิ่งที่ตนต้องการมากที่สุดในตอนนี้คือทรัพย์มาเติมเต็มถุงที่ว่างเปล่า 'ทรัพย์ล้นคลัง ชั่งมั่งมี' จึงถูกสลักลงด้านล่างของใบบัวสีเขียวสด

                กว่าจะแล้วเสร็จเขาต้องเสียเวลาในการทำไปไม่น้อย แต่ผลงานที่ออกมา เห็นทีไรก็อดขำร่วนเสียไม่ได้...ไม่ว่าจะเซียนนิทรารึปีศาจนิทราก็ล้วนเป็นเขา...

               เมื่อตั้งชื่อได้จึงกลายเป็น 'นิทรากลางสายธาร' ไปเสียแบบนั้นเอง ถึงตอนนี้มาย้อนคิดๆดู เขาน่าจะเพิ่มไม้พายลงไปด้วย

               เผื่อเจ้าตุ้กตาตัวนั้นใช้พายเข้าฝั่งเอง ฮ่า ฮา...

               "เสี่ยวเฮ่าขบขันเรื่องใดอยู่หรือ เล่าให้ข้าฟังบ้างสิ มาเถิดอาจารย์เจ้าเรียกหาแนะ" อาจารย์แม่เดินเข้ามาเรียกเขาจึงได้แต่เก็บเสียงหัวเรากลับแล้วเดินตามออกไป

                "ไม่มีอันใดสำคัญหรอกท่านอาจารย์แม่ แค่...เรื่องเปิ่นๆ ของเด็กพิเรนท์ผู้หนึ่งเท่านั้น"

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -14 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -14 + 5

ดูบันทึกคะแนน

เมื่อได้พบท่านจึงได้ทราบความหมายของชีวิต เมื่อคิดถึงท่านจึงได้รู้ว่าลมหายใจที่มีอยู่คุ้มค่าแล้ว
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ละติน
ปลอกสรรพสัตว์
ตัวเบาขั้นสูง
โล่ห์สกูตุม
กระบี่ไม้
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
เซ็กเธาว์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x87
x5000
x2
x6
x5
x8
x1
x10
x100
x100
x51
x4
x3
x3
x1
x6
x25
x59
x7
x14
x22
x8
x3000
x185
x175
x210
x320
x11
x1267
x9
x92
x4312
x6
x9
x66
x6
x210
x6
x11
x150
x219
x16
x8
x182
x450
x6
x15
x1
x45
x160
x61
x2
x10
x90
x2
x1
x17
x2
x1
x302
x1
x3
x2
x258
x380
x3
x499
x665
x500
x575
x174
x136
x1
x2
x5
x1
x9
x263
x4312
x2300
x645
x132
x9
x244
x18
x11
x221
x17
x588
x3
x514
x538
x15
x30
x444
x1365
x230
x440
x149
x70
x1540
x5
x1045
x6
x1393
x25
x1040
x109
x51
x1
x8
x541
x513
x731
x132
x86
x1525
x924
x117
x1994
x1714
x826
x593
x2868
x565
x1120
x1236
x1999
x402
x11
x1
x37
x906
x355
x33
x1
x8053
x520
x67
x125
x20
x473
x342
x1756
x60
x440
x979
x300
x40
x169
x157
x10
x50
x30
x2502
x4
x292
x100
x154
x30
x31
x18
x441
x65
x1
x273
x894
x1630
x125
x10
x20
x10
x85
x371
x10
x142
x905
x20
x68
x1988
x304
x2

493

กระทู้

1909

โพสต์

39หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
6469678
เงินตำลึง
235928
ชื่อเสียง
131921
ความหิว
1073
คุณธรรม
240
ความชั่ว
124
ความโหด
272
♦ เหยากวง ♦
ระดับ 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2017-11-22 22:42:37 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เฮ่าเฮ่าตะลุยยุทธจักร
13

การฝึกฝนสู่หนทางกวี 1

+++++++++++++++++++++++++++++

คนโง่ใช้ปากพูด
คนฉลาดใช้สมองพูด
คนเจ้าปัญญาพูดด้วยหัวใจ

+++++++++++++++++++++++++++++

           ล่วงเข้าตอนบ่าย

           เมื่อเสี่ยวเฮ่าออกติดตามอาจารย์แม่ของตนไปตามทางเดิน จั๋วเหวินจวินก็นำเข้ามาพบระเบียงชมเดือนที่ตั้งอยู่ทิศตะวันออกของบ้าน

            ภายในนั้นมีอาจารย์ของเขา ซือหม่าเซี่ยงหรูนั่งเอนหลังพิงหมอนอิงอยู่ในชุดแขนกว้างสีขาว คาดทับด้วยเสื้อนอกสีตองอ่อน ด้วยการมุ่นปอยผมไว้ที่ท้ายทอยอย่างลวกๆ นั่นทำให้ยอดกวีเอกดูผ่อนคลายไปทั่วทั้งอิริยาบถ

            "อาจารย์ ท่านหาข้าหรือ?" หลิงเฮ่าก้าวเข้ามาพร้อมกับถ้วยชาในมือ เบื้องหลังมีสาวใช้อยู่สองคน เพราะอีกคนแยกออกไปเตรียมของว่างและน้ำชา

             เกรงว่าอาจารย์คิดจะชี้แนะเขาในที่แห่งนี้ ทว่าระเบียงชมเดือนนี้เอง......

             แต่จากสภาพไร้ผนังรอบด้าน ลมก็แรงอยู่นะ... ชายหนุ่มถูจมูกที่เริ่มจะเย็น ภายหลังเจอเจ้าหมี ดูเหมือนเขาจะเวงสมพงศ์กับการตากไอเย็นเสียจริง

              "หลิงเฮ่า...มานี่ ประเดี๋ยวเจ้าคัดกลอนบทนี้ให้ข้า แล้ววาดภาพประกอบตามเนื้อหาของบทกลอน จุดประสงค์ของผู้แต่งมาให้ข้าฟัง"

              หา? ตรงนี้ ตอนนี้เลยหรือ?

              เสี่ยวเฮ่ายืนตัวสั่นด้วยความหนาว จั๋วเหวินจวินเห็นเข้าก็ให้คนไปนำน้ำขิงร้อนๆ กับเสื้อคลุมมาให้ด้วยความเอ็นดู เมื่อรู้ตัวอีกทีเขาก็โดนจับมานั่งอยู่หน้าตั่งตัวเตี้ย พร้อมเครี่องเขียนและกระดาษที่รีดเตรียมไว้จนเรียบ

              คล้ายมีเสียงร่ำร้องออกมาจากแผ่นสีขาวที่ว่างเปล่า 'เอ้า เริ่มสักทีสิเจ้าคนอ่อนหัด!' เขาจึงไม่มีทางเลือกเมื่อซือหม่าเซี่ยงหรูผู้อาจารย์ ยื่นม้วนไม้ไผ่ส่งมา ภายในนั้นเป็นบทกลอนที่ไม่จัดว่าสั้นรึยาวเกินไป....

              พู่กันจรดน้ำหมึก น้ำหมึกจารลงผิวกระดาษเกิดเป็นการคัดอักษรอย่างจริงจังตั้งใจ


山影
เงาของภูเขา


山影里
现出远古的武士
挽着骏马
路在周围消失
ในเงาภูเขา
นักรบโบราณปราฏ
ควบขี่อาชาพันธุ์ดี
หายไปบนทางบริเวณนั้น

他变成了浮雕
变成纷纭的故事
今天像恶魔
明天又是天使
เขากลายเป็นรูปสลัก
กลายเป็นเรื่องเล่าวิจิตรพิศดาร
วันนี้เหมือนมารร้าย
พรุ่งนี้กลับกลายเป็นเทวฑูต

顾城 - กู้เฉิง

            เมื่อคัดจนแล้วเสร็จนำส่งให้อาจารย์ตรวจดู ใบหน้าของยอดกวีพยักหน้าพอใจ "การลงน้ำหนักมือไม่หนักรึเบาจนเกินไป ลายเส้นตวัดแต่พอประมาณ....หลิงเฮ่า แม้เจ้าบอกว่าต้องการจะเป็นยอดกวีเพื่อมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จัก ทว่าจากตัวอักษร...เจ้าดูแล้วไร้ความทะเยอทะยาน" กล่าวจบก็บอกให้เขาวาดภาพต่อ

             คิดอยู่ครู่หนึ่งปล่ยพู่กันก็เริ่มร่ายระบำ หมึกสีดำตัดความขาวของกระดาษ แต้มเติมตามเกลียวคลื่น ผืนนภา ตวัดถี่กระชั้นกลายเป็นเครายาวสลวย ทวีความองอาจแก่ 'นักรบ'


              หนึ่งภาพเสร็จสิ้น เงยหน้าขึ้นดูก็พบว่าล่วงเข้าเวลาไม่ช้าแล้ว ฤูดูหนาวมักค่ำไวกว่าปกติ โดยรอบแปรเปลี่ยนเป็นแสงเทียนสลัว

              นี่เราวาดนานขนาดนี้อาจารย์ไม่รอแย่หรือ?

               เงยขึ้นมองก็พบว่าอาจารย์ผู้น่านับถือ ยอดกวีพรสวรรค์ล้ำเลิศแห่งยุค ได้นั่งหันหน้ามาทางเขา และ.... เข้าสู่นิทราเป็นที่เรียบร้อย

               "..................."

               "คิกๆๆ ไม่เป็นไร เวลาอยู่ในบ้านเขามักงีบหลับแบบนี้เป็นประจำ ปล่อยอาจารย์เจ้าไปเถอะ ที่เหลือคือการวิเคราะห์ทำความเข้าใจบทกวีนี้ หลิงเฮ่ามากล่าวกับข้าก็ไม่ต่างกัน" จั๋วเหวินจวินคลุมผ้านวมให้สามีอีกชั้นกล่อนจะมานั่งลงเบื้องหน้าของชายหนุ่มผมเงิน

              "เจ้าคิดเห็นอย่างไรเหี่ยวกับจุดประสงค์ของกลอนนี้?" นางเท้าคางอย่างมีจริตพลางถามอีกฝ่าย

              "ใจความสำคัญของบทกลอน มิได้อยู่ที่ขุนเขาสมชื่อ จริงๆแล้ว เงาของภูเขากล่าวโดยนัยถึงรูปเคารพ และความศรัทธาในตัวคนเรา เปรียบกับนักรบผู้กล้าว่าวันนี้ยังมองอีกฝ่ายเป็นมารร้าย หากกลับกันเราเป็นผู้ถูกปกป้อง สายตาที่มองพวกเขาก็จะต่างออกไป ดั่งการเทิดทูนบูชาทั้งที่จริงนั่นคือนักรบคนๆเดียวกัน" กล่าวไปรวดเดียวจนหลิงเฮ่าหยุดพักหายใจ

             จั๋วเหวินจวินอมยิมรับ บอกว่าจะนำไปบอกอาจารย์ของเขาให้เมื่ออีกฝ่ายตื่นจากนิทรา หลิงเฮ่าจึงลากลับไปพักผ่อน...

แสดงความคิดเห็น

จากบันทึกลับเซียวเหอ ทำให้รู้เคล็ดลับการทำงานได้อย่างรวดเร็ว จึงทำงานเท่ากัน 4 วัน (( VIP x 8 = 32 วัน ))  โพสต์ 2017-11-22 22:51

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +350 ชื่อเสียง +15 ความหิว -24 Point +6 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 350 + 15 -24 + 6

ดูบันทึกคะแนน

เมื่อได้พบท่านจึงได้ทราบความหมายของชีวิต เมื่อคิดถึงท่านจึงได้รู้ว่าลมหายใจที่มีอยู่คุ้มค่าแล้ว
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ละติน
ปลอกสรรพสัตว์
ตัวเบาขั้นสูง
โล่ห์สกูตุม
กระบี่ไม้
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
เซ็กเธาว์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x87
x5000
x2
x6
x5
x8
x1
x10
x100
x100
x51
x4
x3
x3
x1
x6
x25
x59
x7
x14
x22
x8
x3000
x185
x175
x210
x320
x11
x1267
x9
x92
x4312
x6
x9
x66
x6
x210
x6
x11
x150
x219
x16
x8
x182
x450
x6
x15
x1
x45
x160
x61
x2
x10
x90
x2
x1
x17
x2
x1
x302
x1
x3
x2
x258
x380
x3
x499
x665
x500
x575
x174
x136
x1
x2
x5
x1
x9
x263
x4312
x2300
x645
x132
x9
x244
x18
x11
x221
x17
x588
x3
x514
x538
x15
x30
x444
x1365
x230
x440
x149
x70
x1540
x5
x1045
x6
x1393
x25
x1040
x109
x51
x1
x8
x541
x513
x731
x132
x86
x1525
x924
x117
x1994
x1714
x826
x593
x2868
x565
x1120
x1236
x1999
x402
x11
x1
x37
x906
x355
x33
x1
x8053
x520
x67
x125
x20
x473
x342
x1756
x60
x440
x979
x300
x40
x169
x157
x10
x50
x30
x2502
x4
x292
x100
x154
x30
x31
x18
x441
x65
x1
x273
x894
x1630
x125
x10
x20
x10
x85
x371