ดู: 723|ตอบกลับ: 33

{ เมืองฉางอัน } โรงเงินตราปรองดอง (สำนักงานใหญ่)

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-11-20 12:53:36 |โหมดอ่าน


โรงเงินตราปรองดอง (สำนักงานใหญ่)

{ เ มื อ ง ฉ า ง อั น }







【โรงเงินตราปรองดอง】

เป็นสถานที่ๆ ผู้คนใช้นำเงินชั่งจำนวนนึงไปฝากเพื่อเก็บรักษาอย่างปลอดภัย 
และทางโรงเงินตราเองก็มีดอกเบี้ยปันผลตอบแทนลูกค้า 
ด้วยพระราชเสาวนีย์   ฮองเฮาเว่ย  ได้ปรารถนาจะให้ราษฎร์รู้จักเก็บออม 
และโรงเงินตราจะเป็นศูนย์รวมผู้คน เมื่อเป็นศูนย์รวมผู้คนมาใช้บริการ 
ก็จะขอให้ก่อเกิดความปรองดอง รักสามัคคี ในหมู่ราษฎร์ทั้งแผ่นดิน



ชื่อกิจการ : โรงเงินตราปรองดอง
เจ้าของกิจการ : หลี่ เสียนเฟย 
เวลาเปิดบริการ : 09.00 - 20.30 
ประเภทร้าน : บริการแลกเปลี่ยนเงินตราระหว่างประเทศ,
ฝาก-ถอนเงินตรา 


ประทับตราโดย: ผู้ว่าเมืองฉางอัน

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 4

ดูบันทึกคะแนน

85

กระทู้

424

โพสต์

214748หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
2147483647
เงินตำลึง
2147483647
ชื่อเสียง
0
ความหิว
2147483548

ซู ซูปี้

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2017-11-20 14:20:10 | ดูโพสต์ทั้งหมด
PART CCXXXII


     เทียนเหมินพอจะรู้จากพ่อค้าคนอื่นมาบ้างว่าทั้วทุกเมืองของแผ่นดินฮั่น (ยกเว้นเหลียงโจว) จะมีสถานที่รับฝากเงินอยู่ ชื่อของสถานที่นั้นก็คือ 'โรงเงินตราปรองดอง' ที่เปิดขึ้นโดยรับสั่งของฮองเฮาเว่ยจื่อฟูที่ชายหนุ่มเคยพบหน้ามาสองครั้ง แต่นั่นไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องจดจำและใส่ใจนัก เพราะข้อดีของโรงเงินตรานั่นก็คือเอาไว้ฝากเงินกินดอกเบี้ยนั้นเอง และอีกอย่างคือจะเบิกถอนที่สาขาอื่นที่ไม่ใช่ฉางอันก็ได้ ขอเพียงแค่เป็นโรงเงินตราปรองดองก็พอ
     แรกเริ่มชายหนุ่มไม่รู้หรอกว่าอะไรคือดอกเบี้ย แต่เท่าที่ฟังดูก็รู้แค่ว่าเมื่อเอาเงินไปฝากแล้วพอครบระยะเวลาเงินที่ได้จะมีเงินเพิ่มให้ด้วย ก็เพิ่งจะรู้ได้ไม่นานว่าเงินตรามันสามารถเพิ่มตัวเองขึ้นได้ด้วย เป็นสิ่งที่เขาตื่นเต้นอยู่มาก แต่เงินหากเก็บไว้กับตัวเฉยๆ มันไม่สามารถเพิ่มจำนวนขึ้นได้เว้นเสียแต่นำมันมาปลูก (?) ที่โรงเงินตราเท่านั้น
     เมื่อเทียนเหมินก้าวย่างเข้ามายังโรงเงินตราแห่งนี้เขาก็ต้องตกใจว่ามีผู้นำเงินมาปลูกล้นหลามถึงเพียงนี้เชียวหรือ ทำเอาชายหนุ่มต้องแบกหีบเงินต่อแถวรอยาวเลยทีเดียว กว่าจะถึงตาของตนเองปาไปเกือบชั่วโมงนึงได้...
     "สวัสดีขอรับไม่ทราบว่าท่านจะมาใช้บริการด้านไหนขอรับ?" เจ้าหน้าที่โรงเงินตราเอ่ยถามลูกค้าใหม่ที่เพิ่งนำเงินมาฝาก
    "เอ่อ.. คือข้าเพิ่งเคยเอาเงินมาฝากน่ะ" เทียนเหมินอ้ำๆ อึ้งๆ เอ่ยออกไป เพราะว่าตัวเขาไม่รู้เรื่องอะไรเลย แค่ได้ยินพ่อค้าคนอื่นว่าดีเขาก็เลยอยากลองทำตามบ้างเท่านั้น
     "ก่อนอื่นก็ต้องเปิดบัญชีก่อนขอรับ การฝากเงินมีสองแบบคือ ฝากประจำกับออมทรัพย์"
    "หะ..." ชายหนุ่มทำหน้างงใส่ ไม่คิดว่าการฝากเงินจะมีแบ่งแยกด้วยหรือ เมื่อเห็นลูกค้าทำหน้าหมางงใส่เจ้าหน้าที่จึงอธิบายต่อ
     "ฝากประจำจะได้ดอกเบี้ยร้อยละสองขอรับ แต่มีข้อกำหนดคือมีกำหนดระยะเวลาการถอนเงินสิบห้าวัน ส่วนออมทรัพย์จะมีดอกเบี้ยร้อยละศูนย์จุดศูนย์ห้าแต่สามารถถอนออกมาเมื่อไรก็ได้ขอรับ" ยิ่งพูดถึงตัวเลขยิ่งทำให้เทียนเหมินงหนักเข้าไปใหญ่
    "แล้วสรุป.. อันไหนดีกว่ากัน?" เขาถามออกมาซื่อๆ จนพนักงานต้องอธิบายใหม่ให้ง่ายขึ้น
     "ถ้าฝากประจำต้องรอสิบห้าวันถึงจะถอนออกมาได้ แต่ดอกเบี้ยเยอะกว่าแบบออมทรัพย์มากขอรับ ส่วนออมทรัพย์จะถอนเงินเมื่อไรก็ได้แค่ได้ดอกเบี้ยน้อยกว่า และการรับฝากเงินไม่เสียค่าบริการขอรับ"
    "ข้ารอได้ สิบห้าวันเอง งั้นขอฝากแบบฝากประจำก็แล้วกัน" เทียนเหมินแอบคิดในใจว่าใจดีจังนะที่รับฝากเงินให้แบบไม่ต้องเสียเงินด้วย
     "ลงชื่อและระบุจำนวนเงินมาได้เลยขอรับ" เจ้าหน้าที่หนุ่มยื่นม้วนไม้ไผ่ลงนามมาให้กับลูกค้า
    "อา...งั้นข้าขอฝากสองบัญชีได้ไหม? บัญชีนึงของตัวเอง อีกบัญชีนึงของที่ทำงาน"
     "ได้ขอรับ ท่านเป็นพ่อค้าสินะ ส่วนมากพ่อค้าจะเปิดบัญชีเอาไว้หลายบัญชีเลยขอรับ"
    "อาฮะ งั้นก็..." เทียนเหมินก้มหน้ากุมพู่กันเขียนจำนวนเงินขยุกขยิกลงไปในนั้น "เสร็จแล้ว" เขาส่งม้วนไม้ไผ่คืนแก่เจ้าหน้าที่โรงเงินตราพร้อมกับหีบเงินให้ได้ตรวจนับ
     เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นก็รู้สึกว่ากระเป๋าเงินของตัวเองโล่งขึ้นพร้อมๆ กับความโล่งใจที่ไม่ต้องกุมเงินค่าขายอาวุธก้อนใหญ่ที่อาจจะเผลอทำหายหรือถูกปล้นระหว่างทาง โดยได้ม้วนไม้ไผ่เสาเนาบัญชีมาเก็บเอาไว้แทนที่เจ้าหน้าที่บอกว่าทำหายไม่เป็นไร แต่หากให้ดีอย่าทำหายจะดีกว่าเพราะจะตรวจสอบยาก

    "ฮืม... จะว่าไปก็... ไม่ได้ฝึกวิชามาหลายวันแล้วแฮะ เดินลมปรานจริงๆ จังๆ หน่อยดีกว่า" เทียนเหมินพึมพำคนเดียวก่อนที่เขาและฉูจู๋ร์จะเดินทางเข้าป่าไปฝึกวิชาเช่นที่เคยฝึกมา



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -14 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -14 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x9999
x9999
x9999
x9999

79

กระทู้

841

โพสต์

3หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
9986
เงินตำลึง
658704
ชื่อเสียง
10682
ความหิว
666
คุณธรรม
538
ความชั่ว
0
ความโหด
8
กวนอวี่ | 关羽
เลเวล 1

อวี้ เสี่ยวมี่

คุณชาย! โปรดอย่าก่อเรื่อง
pet
โพสต์ 2017-11-26 18:36:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ผิงผิง เมื่อ 2017-11-26 18:37

ลองมาฝากเงิน





     ผิงผิงจำจากอาจารย์ที่เคยสอนตอนอยู่ในค่ายบอกว่าหากมีเงินก็จงเก็บออม แต่หากต้องการให้เงินออกลูก(?) ออกหลาน(?) ก็จงนำไปฝากที่โรงเงินตราปรองดอง ด้วยพระราชเสาวนีย์ฮองเฮาเว่ยได้ปรารถนาจะให้ราษฎร์รู้จักเก็บออมและโรงเงินตราจะเป็นศูนย์รวมผู้คนเมื่อเป็นศูนย์รวมผู้คนมาใช้บริการ ก็จะขอให้ก่อเกิดความปรองดอง รักสามัคคี ในหมู่ราษฎร์ทั้งแผ่นดิน ตามที่อาจารย์กล่าวมา ตอนแรกผิงผิงมิได้คิดจะฝากเงินเพราะตนมีไม่มากแต่ตอนนี้ตนเริ่มที่จะมีจนพบติดตัวไม่ไหวแล้วจึงต้องหาสถานที่เก็บ... ถึงนึกออกว่าเป็นที่นี่ เธอมองไปทั่วแล้วพบว่ามีผู้คนมากมายเข้ามาใช้บริการ ผิงผิงที่เพิ่งเข้ามาครั้งแรกยังยืน งง อยู่ก็ได้มีหญิงสาวนางหนึ่งเดินเข้ามายิ้มแย้มให้
    "สวัสดีจ๊ะคุณหนู มีอะไรให้พี่สาวคนนี้ช่วยไหมจ๊ะ?"
     "คือข้า... มาฝากเงินเจ้าค่ะ" ผิงผิงตอบด้วยใบหน้าแดงนิดๆ
     "ตามข้ามาเลยจ๊ะ แต่เราต้องเปิดบัญชีก่อนนะ" หญิงสาวยิ้มแย้มก่อนจะพามาที่โต๊ะซึ่งมีกระดาษและพูกันพร้อม ก่อนจะนั่งลงอีกฝั่งโดยให้ผิงผิงนั่งฝั่งตรงกันข้าม "มีฝากแบบประจำและแบบออมทรัพย์"
    "สองอย่างนี้แตกต่างกันยังไงเจ้าคะ?"
    "ฝากแบบประจำต้องรอสิบห้าวันถึงจะถอนออกได้โดยได้ดอกเบี้ยนร้อยละสอง แต่หากฝากแบบออมทรัพย์จะได้รับดอกเบี้ยยร้อยละศูนย์จุดศูนย์จุดสองจ๊ะ ได้น้อยกว่านะ" หญิงสาวอธิบายพลางยิ้ม ผิงผิงพยายามทำความเข้าใจ...
    "ถ้าหากฝากแบบประจำคือ เราฝากวันนี้ เวลานี้นับไปอีกสิบห้าวัน ก็คือถอนได้หลังวันที่สิบห้านับตั้งแต่ที่ฝากครั้งแรกใช่ไหมเจ้าคะ?"
     "ใช่แล้วจ๊ะ" หญิงสาวกล่าว ผิงผิงพยักหน้าเข้าใจกลางๆ ก่อนจะเขียนชื่อตนเองเพื่อเปิดบัญชี "ระบุเจ้านวนเงินด้วยนะจ๊ะ" ผิงผิงระบุเจ้านวนเงินลงไปเมื่อทำเสร็จแล้วก็กล่าวขอบคุณหญิงสาวก่อนจะอุ้มเจ้านกตัวขาวเดินออกไป...

@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +75 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 75 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่สกุลหลิว
เสือดาว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10
x38
x20
x20
x1
x20
x6
x52
x20
x16
x20
x100
x5
x30
x15
x29
x1
x15
x12
x31
x1
x20
x73
x165
x160
x40
x119
x52
x62
x23
x68
x50
x70
x1
x43
x5
x104
x296
x64
x30
x13
x1
x1
x21
x8
x3
x42
x10
x10
x33
x117
x2
x32
x1
x30
x1
x100
x51
x50
x625
x6
x4
x1
x30
x19
x69
x148
x150
x2
x2
x354
x10
x145
x386
x365
x20
x17
x86
x1
x54
x120
x1
x8
x7
x5
x152
x8092
x38
x366
x1100
x1760
x25
x197
x642
x12
x17
x25
x51
x57
x81

79

กระทู้

841

โพสต์

3หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
9986
เงินตำลึง
658704
ชื่อเสียง
10682
ความหิว
666
คุณธรรม
538
ความชั่ว
0
ความโหด
8
กวนอวี่ | 关羽
เลเวล 1

อวี้ เสี่ยวมี่

คุณชาย! โปรดอย่าก่อเรื่อง
pet
โพสต์ 2017-12-5 08:58:40 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ผิงผิง เมื่อ 2017-12-5 09:00

มาฝากเงินอีกครั้ง




     ผิงผิงเมื่อมาถึงฉางอันสิ่งแรกที่ทำคือ! ฝากเงิน! เธอต้องการฝากเงิน! เธอยังจำพี่สาวคราวนั้นที่ช่วยแนะนำเธอได้อยู่ ผิงผิงฝากเจ้าจวี่จื่อไว้ด้านนอกกับพนักงาน(?) และวางหมั่นโถวไว้บนหลังจวี่จื่อ ก่อนจะเดินเข้ามา เมื่อพบเห็นพี่สาวคนนั้นก็รีบตรงดิ่งไปหาทันที
     "สวัสดียามเช้าเจ้าค่ะพี่สาว"
    "อ้าว แม่หนูเมื่อตอนงานโคมอธิฐาน" หญิงสาวกล่าวยิ้มๆ พลางปิดสมุดที่กำลังอ่านอยู่
     "พี่สาวสบายดีนะเจ้าคะ?"    
     "ข้าสบายดี เจ้าเล่า?"
     "ข้าเองก็เช่นกันเจ้าค่ะ พี่สาวเจ้าค่ะ ข้ามาฝากเงิน" ผิงผิงกล่าวยิ้มๆ
    "เท่าไรละจ๊ะ?"
     "เท่านี้เจ้าค่ะ ฝากแบบประจำนะเจ้าค่ะ" ผิงผิงวางถุงตำลึงหนักอึงพร้อมยิ้มกว้าง หญิงสาวพนักงานภายในร้านมองอึงๆ ก่อนจะยิ้ม "ตัวเล็กเท่านี้ก็เก็บเงินเก่งนะเรา"
     "ไม่เท่าไรเจ้าค่ะ" ผิงผิงยิ้มแป้น เธอชอบคำชมเช่นนี้ เธอเปล่าขี้เหนียวนะ... เมื่อจัดการฝากเงินเรียบร้อยแล้วก็ขอตัวลา เพราะมิได้จะหยุดอยู่ที่ฉางอัน เธอยังมีที่ที่ต้องไปอีก... ไปเยี่ยมสหายเก่าที่จื่อถง เป็นเมืองที่เธอชอบไปมากที่สุดอันดับ 1
     "จื่อจื่อ วันนี้ข้าจะพาเจ้าไปพบสหายเก่าข้า" ผิงผิงเดินออกมาตบที่หลังจวี่จื่อเบาๆ พร้อมกับแหย่หมั่นโถว
    "ม๊ออออ"
     "กรู๊ว"
     "แต่ข้าคงต้องไปหาตำราเกี่ยวกับสัตว์เสียหน่อย เพราะมีสัตว์หลายประเภทที่ข้ามิเคยเห็น" ผิงผิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะโดดขี่หลังจวี่จื่อเพื่อออกเดินทางต่อไป... พลางคิดอะไรเรื่อยเปื่อย หลังจากนี้ 9 วัน เธอจะฝึก จะทำอะไรต่อดี แต่คงค่อยกว่ากันทีหลังกระมั่ง? พยายามอย่าหาเรื่องใส่ตัวจะดีที่สุด....(?)     "จื่อจื่อ หมั่นโถว พวกเจ้าว่า... ข้าจะกินอะไรดี?"


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -7 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -7 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่สกุลหลิว
เสือดาว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10
x38
x20
x20
x1
x20
x6
x52
x20
x16
x20
x100
x5
x30
x15
x29
x1
x15
x12
x31
x1
x20
x73
x165
x160
x40
x119
x52
x62
x23
x68
x50
x70
x1
x43
x5
x104
x296
x64
x30
x13
x1
x1
x21
x8
x3
x42
x10
x10
x33
x117
x2
x32
x1
x30
x1
x100
x51
x50
x625
x6
x4
x1
x30
x19
x69
x148
x150
x2
x2
x354
x10
x145
x386
x365
x20
x17
x86
x1
x54
x120
x1
x8
x7
x5
x152
x8092
x38
x366
x1100
x1760
x25
x197
x642
x12
x17
x25
x51
x57
x81

48

กระทู้

320

โพสต์

4หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
10605
เงินตำลึง
93865
ชื่อเสียง
15270
ความหิว
91
คุณธรรม
309
ความชั่ว
0
ความโหด
23
ชิวชุน - 秋春
เลเวล 1

ชิง หลิ่งอี้

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2017-12-17 19:11:48 | ดูโพสต์ทั้งหมด
156
       หลังรับรางวัลประกวดภาพวาด(โปรไฟล์) หัวข้อ ต้อนรับฤดูหนาวเรียบร้อยแล้ว หลิน พี่น้องสกุลซ่ง รวมถึงจงจงและฉางโฉ่ว จึงเดินเล่นภายในจัตุรัสกลางเมืองสักครู่
        "เราจะทำอย่างไรกันต่อไปดีคะ ไม่มีเบาะแสของพรรคกระต่ายและท่านพี่ฮุ่ยเหอเลย..." ซ่งเหมยฮัวเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าเมื่อคิดถึงพี่สาวต่างมารดาที่ถูกพรรคภูติทมิฬลมดำจับตัวไป เด็กสาวยังคงโทษว่าเป็นความผิดของตนอยู่เสมอ หากว่าในวันนั้นพี่สาวของนางไม่สละตัวไปล่อคนพวกนั้นแล้วหาที่ซ่อนเสียเองก็คงไม่ถูกจับตัวไปเช่นนี้ แต่เพราะพี่สาวจึงทำให้นางรอดมาได้ถึงทุกวันนี้เด็กสาวได้แต่สับสนว่าควรจะดีใจหรือเสียใจดีกันแน่
        "ท่านพ่อก็ไม่อยู่ให้ตามกลับมาอีกต่อไปแล้ว..." เมื่อได้ยินถึงเรื่องที่น้องสาวต่างมารดาพูดซ่งหยางหมิงก็พลอยเศร้าไปด้วยพลางกระชับผ้าห่อโครงกระดูกของบิดาไว้แน่น
        "ต้องมีสักทาง!" หลินเอ่ยขึ้นแทรกอย่างมีหวังเพื่อทำลายบรรยากาศเศร้าสร้อยลงไป "ถ้าหากเราออกท่องยุทธภพสักวันจะต้องเจอพวกกระต่ายอีกแน่!"
        สักวันแล้วเมื่อไรกัน? คำถามนั้นยังคงดังอยู่ในใจแต่ก็ยังไม่ละทิ้งความหวังลงไป
        ระหว่างที่เดินอย่างไร้จุดหมายทั้งสามได้เดินผ่านสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งป้ายด้านหน้าเขียนเอาไว้ว่า โรงเงินตราปรองดอง สำนักงานใหญ่ หลังจากที่เดินทางมายังแผ่นดินฮั่นได้ระยะเวลานานพอสมควรแล้วหญิงสาวจึงพอที่จะอ่านหนังสือคล่องกว่าเดิมขึ้นมาเล็กน้อย นั่นทำให้หลินหยุดฝีเท้าลงหน้าโรงเงินตราแห่งนี้ครุ่นคิดในใจว่ามันใช้ทำอะไร
        "มีอะไรหรือ?" ซ่งหยางหมิงหยุดฝีเท้าลงตามๆกันมองไปยังสหายด้วยความสงสัยแล้วจึงพอเข้าใจว่าสหายคงสงสัยบางอย่างอยู่ "อ้อ นั่นคือโรงเงินตราปรองดอง เป็นสถานที่ที่ใช้ฝากเงินได้อย่างปลอดภัย" เขาคลายความสงสัยให้กับหลิน
        "พวกเขามั่นใจฝากสิ่งของมีค่าไว้กับคนอื่นได้อย่างไรกัน?"
        เมื่อได้ยินเช่นนั้นซ่งหยางหมิงก็หลุดหัวเราะออกมาเล็กน้อย "ข้าก็ไม่เคยคิดเรื่องนั้น แต่หากฝากเอาไว้เจ้าจะได้เงินเพิ่มขึ้นมากกว่าที่จะหายไปนะ"
        หลินขมวดคิ้วครุ่นคิดอย่างยากที่จะเชื่อ
        "หากพี่สาวนำเงินไปฝากก็จะได้เงินเพิ่ม เรียกว่าดอกเบี้ยค่ะ"
        "แบบนี้นี่เอง..." หลินพยักหน้าทำความเข้าใจ
        "การฝากเงินก็เป็นเรื่องดีนะคะ พี่สาวจะได้ไม่ต้องพกเงินติดตัวมากมายแถมยังได้เบี้ยเพิ่มอีกด้วย นับตั้งแต่ฮองเฮามีพระราชเสาวนีย์ราษฎรษ์ต่างก็นำเงินมาฝากเอาไว้มากมายเช่นกันค่ะ" เด็กสาวอธิบาย
        หากนำเงินมาฝากเอาไว้ก็คงไม่เสียหาย อีกทั้งเงินจำนวนมากให้พกติดตัวอยู่ตลอดก็คงไม่ไหวสู้นำไปฝากก็คงไม่เลวสักเท่าไร เมื่อได้ฟังเช่นนั้นหลินจึงตัดสินใจทำเงินที่พกติดตัวไว้มาฝากที่โรงเงินตราแห่งนี้
        หญิงสาวเดินเข้ามายังโรงเงินตราหมายจะลองฝากเงินดูบ้าง เมื่อมองไปรอบๆจึงพบว่ามีผู้คนเข้ามาฝากถอนเงินมากมายก็คงจะเชื่อได้แล้วว่ามันคงจะปลอดภัยจริงๆ
        "ขออภัยไม่ทราบว่าฝากเงินต้องทำอย่างไรหรือ?" หลินรวบรวมความกล้าเอ่ยถามผู้ที่อยู่บริเวณนั้น
        "แม่นางมาฝากเงินรึเจ้าคะ?" เจ้าหน้าที่สาวย้ำถามอีกรอบเพื่อความแน่ใจ "จะต้องเปิดบัญชีเสียก่อนเจ้าค่ะ ไม่ทราบว่าจะเลือกฝากแบบออมทรัพย์ หรือ ฝากแบบประจำดีเจ้าคะ"
        "เอ่อ.." หญิงสาวเพิ่งคิดจะมาฝากเงินครั้งแรกจึงไม่รู้ว่าสิ่งที่เจ้าหน้าที่บอกหมายความว่าอย่างไร
        "ฝากประจำได้ดอกเบี้ยร้อยละสองเจ้าค่ะแต่ต้องรอสิบห้าวันจึงจะถอนออกได้ ส่วนฝากออมทรัพย์สามารถถอนได้ทุกเมื่อแต่จะได้รับดอกเบี้ยต่ำกว่าเจ้าค่ะ" เจ้าหน้าที่สาวอธิบายอย่างเป็นมิตร
        หลินครุ่นคิดสักครู่ นี่คงเรียกว่าได้อย่างเสียอย่าง หากรอสิบห้าวันแล้วจะได้ดอกเบี้ยมากกว่าก็ไม่เสียหาย เมื่อตัดสินใจได้แล้วหลินจึงบอกกับเจ้าหน้าที่
        "ถ้าอย่างนั้นข้าขอฝากแบบประจำ"
        "รับทราบเจ้าค่ะ สามารถถอนเงินที่โรงเงินตราปรองดองทุกสาขาได้เลยนะเจ้าคะ"
        หลังจากนั้นลงทะเบียนเปิดบัญชีและฝากเงินตามจำนวนเรียบร้อยแล้วเจ้าหน้าที่จึงมอบม้วนบัญชีให้กับหลิน

        เมื่อฝากเงินเสร็จเรียบร้อยหลินจึงไปพบกับสหายที่นั่งรออยู่ด้านนอก
        "เป็นอย่างไรบ้างคะ?" ซ่งเหมยฮัวเอ่ยถามยิ้มๆ
        "อืม.. พอจะเข้าใจอยู่เล็กน้อย" หลินเอ่ยตอบ
        "หลิน.. ข้าตัดสินใจได้แล้ว" ซ่งหยางหมิงเอ่ยขึ้น
        "เรื่องอะไร?" หลินเอ่ยถาม
        "ข้าจะกลับไปเยี่ยมท่านแม่ที่จื่อถง จะได้นำโครงกระดูกของท่านพ่อไปประกอบพิธีอย่างถูกต้องเสียที" ซ่งหยางหมิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงฟังดูเศร้าแต่ทว่าแววตากลับมุ่งมั่น แม้ว่าหากมารดาของเขาได้ทราบเรื่องราวที่เกิดขึ้นก็คงต้องเสียใจอย่างแน่นอนแต่ไม่ช้าก็เร็วก็คงต้องรู้อยู่ดี "เจ้าจะไปด้วยกันหรือไม่?"
        หลินฉุกคิดสักครู่ก่อนให้คำตอบ "เช่นนั้นพวกเจ้าสองพี่น้องกลับไปหาซ่งฮูหยิน ส่วนข้าจะออกฝึกฝนตนเองและช่วยสืบหาข่าวคราวน้องสาวของเจ้าเป็นอย่างไร"
        "แบบนั้นมัน..." ซ่งหยางหมิงชั่งใจ
        "ไม่เป็นไร ข้าเองยังมีเรื่องที่ยังต้องเสาะหาอีกมาก" หลินกล่าวเสียงฉะฉานแววตาทอประกายแน่วแน่ ความจริงแล้วเป้าหมายที่แท้จริงก็คือตามหาเบาะแสของคนที่ฆ่าปู่ของตน ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่มีเป้าหมายอื่นเพิ่มเข้ามาขนาดนี้ อย่างแรกคือต้องแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้เพราะอาจมียอดฝีมือที่จะต้องต่อกรด้วยอีกมาก ระหว่างนี้หลินจึงคิดฝึกฝนตนเอง ตามหาเบาะแสของตัวอักษรปริศนาที่สลักอยู่บนมีดสั้นที่ท่านปู่ทิ้งไว้ให้ และช่วยสืบหาเบาะแสของพรรคภูติทมิฬลมดำที่ลักพาตัวซ่งฮุ่ยเหอไปด้วย "หากแข็งแกร่งขึ้นข้าจะกลับไปพบพวกเจ้าอีกครั้ง"
        "ข้าเองก็จะพยายามด้วยเช่นกัน!" ซ่งหยางหมิงตอบเสียงเข้มแข็ง
        "ข้าด้วยค่ะ" ซ่งเหมยฮัวกล่าวอีกเสียง
        "เช่นนั้นไว้พบกันใหม่ ฝากสวัสดีซ่งฮูหยินด้วยล่ะ" หลินบอกก่อนหยุดชะงัก "จริงสิ ฝากจงจงไว้กับพวกเจ้าแล้วกัน ข้ามีวิชาตัวเบาแล้ว หวังว่ามันจะช่วยพาพวกเจ้าเดินทางไปถึงจื่อถงได้"
        "ข้าจะดูแลมันอย่างดี ขอบคุณมาก" ซ่งหยางหมิงยิ้มด้วยความซาบซึ้งใจ
        "อย่าลืมส่งข่าวมาหาพวกเรานะคะพี่สาว และข้าจะรอท่านกลับมา!" ซ่งเหมยฮัวตะโกนบอกก่อนขึ้นไปบนหลังิาชาสีดำโดยซ่งหยางหมิงเป็นผู้บังคับม้า
        หลินพยักหน้าตอบ "โชคดีนะ"
        หลังจากนั้นอาชาสีดำจึงถูกควบจากไปโดยมุ่งหน้าไปยังเมืองจื่อถง หลินมองส่งสองพี่น้องจนกระทั่งลับสายตาไปจึงเริ่มออกเดินทางฝึกฝนตนเองบ้าง!




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +35 ความหิว -11 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 35 -11 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ฮั่นเสียหม่า
อริยสัจสี่
จิ่งเทียน
คบเพลิง
ตัวเบาพื้นฐาน
กำหนดลมหายใจ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10
x1
x6
x10
x18
x12
x5
x5000
x42
x4
x60
x1
x300
x103
x100
x28
x3
x9999
x8000
x50
x22
x40
x22
x2
x2
x5
x100
x230
x50
x1
x1
x30
x10
x5
x20
x25
x20
x25
x35
x100
x25
x25
x10
x200
x1
x58
x150
x10
x120
x125
x400
x170
x8
x250
x20
x185
x50
x4
x58
x115
x50
x78
x25
x1
x47
x5
x11
x20
x1
x1

85

กระทู้

424

โพสต์

214748หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
2147483647
เงินตำลึง
2147483647
ชื่อเสียง
0
ความหิว
2147483548

ซู ซูปี้

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2017-12-30 10:35:30 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย KABUTO เมื่อ 2017-12-30 10:41

PART CCC


     ทางด้านหลี่ถิงเอ๋อห์และอาเค่อ...
     หลังจากที่เดินทางกลับมาถึงฉางอัน หลังพักผ่อนเล็กน้อยให้คล้ายความล้า ถิงเอ๋อห์และอาเค่อก็ออกจากบ้านตรงมายังโรงเงินตราเพื่อทำธุรกรรมทางการเงินตามที่เทียนเหมินได้มอบหมายไว้ ของทุกอย่างน่าจะครบแล้ว สมุดบัญชี หนังสือมอบอำนาจ ตราพ่อค้า เด็กสาวมีหน้าที่เดินเรื่อง จากที่ฟังอินจีเล่าให้ฟังก็แค่เขียนเอกสารเล็กน้อยแล้วเบิกเงินทั้งหมดมาซื้อหีบทอง ถ้าเงินเหลือพอค่อยฝากเอาไว้และไปซื้ออัญมณีเพิ่มสถานะของอุปกรณ์ ส่วนอาเค่อทำหน้าที่สารพัดเบ๊แบกหาม เพราะเด็กสาวตัวเล็กๆ อย่างถิงเอ๋อห์คงจะแบกหีบชั่งหลายสิบใบกลับบ้านด้วยตัวคนเดียวไม่ได้
     เช้าวันหยุดผู้คนคึกครื้นกว่าปกติเพราะมีทั้งแรงงานที่ไม่มีเวลาว่างในวันปกติมาทำธุรกรรมกับทางโรงเงินตราอีกด้วย แถวที่รอจึงยาวกว่าปกติ รออยู่นานเป็นชั่วโมง ในที่สุดก็ถึงตาถิงเอ๋อห์เสียที
     "สวัสดีเจ้าค่ะ วันนี้มาทำธุรกรรมอะไรเจ้าคะ?" เจ้าหน้าที่สาวเอ่ยถามน้ำเสียงใจดี คงเห็นว่าถิงเอ๋อห์เป็นเด็กกระมังจึงเอ็นดูเป็นพิเศษ ทั้งที่ความจริงนางโตเป็นสาวแล้วแค่ร่างกายโตช้าไปหน่อย...
     "ข้ามาถอนเงินแทนพี่ชายน่ะค่ะ เอกสารที่เตรียมเอาไว้ครบแล้ว แล้วก็มาขอซื้อหีบเงินชั่งครึ่งราคาด้วยค่ะ นี่เอกสาร" ถิงเอ๋อห์ตอบออกไปอย่างฉะฉานพร้อมกับยื่นหลักฐานทั้งหมดไปตรงหน้าเจ้าหน้าที่เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา


=========================================
เอกสารมอบอำนาจ

เรื่อง ทำธุรกรรมเบิกเงิน ฝากเงิน และซื้อหีบเงินชั่ง                                       

                                              เขียนที่ โรงเตี๊ยมอู่หลาง เมืองเทียนซุย
                                             ปีเจี้ยนหยวนที่ 23 เดือน 12 วันที่ 28

โดยเอกสารฉบับนี้ข้าพเจ้า ซู เทียนเหมิน อายุ 23 ปี อยู่บ้านเลขที่ 625 ถนนฉางอันตะวันตก อำเภอเมือง ฉางอัน
ได้มอบอำนาจให้ หลี่ ถิงเอ๋อห์ อายุ 16 ปี อยู่บ้านเลขที่ 625 ถนนฉางอันตะวันตก อำเภอเมือง ฉางอัน

เป็นผู้มีอำนาจจัดการธุรกรรมทางการเงินดังนี้

1. เบิกถอนเงินตำลึงจำนวน 75,000 ตำลึง
(เจ็ดหมื่นห้าพันตำลึงถ้วน) พร้อมดอกเบี้ยเต็มจำนวน
จากบัญชีฝากประจำเลขที่ X-XXX-XXX-XXXX
ชื่อบัญชี ซู เทียนเหมิน ออกมาเป็นเงินสด

2. สั่งซื้อหีบเงินชั่งในราคาส่วนลดพ่อค้า ดังนี้
- หีบ 5 ชั่ง จำนวน 10 หีบ รวมราคา 2,525 ตำลึง
- หีบ 10 ชั่ง จำนวน 10 หีบ รวมราคา 5,025 ตำลึง
- หีบ 30 ชั่ง จำนวน 10 หีบ รวมราคา 15,025 ตำลึง
- หีบ 50 ชั่ง จำนวน 10 หีบ รวมราคา 25,005 ตำลึง
รวมทั้งสิ้น 47,580 ตำลึง
(สี่หมื่นเจ็ดพันห้าร้อยแปดสิบตำลึงถ้วน)

3. ฝากเงินตำลึงตามจำนวนที่เหลือจากการซื้อหีบชั่งเต็มจำนวน
กลับเข้าบัญชีฝากประจำเลขที่ X-XXX-XXX-XXXX
ชื่อบัญชี ซู เทียนเหมิน
แทนข้าพเจ้าจนเสร็จสิ้นกระบวนการ
และข้าพเจ้ายอมรับผิดชอบในการที่ผู้รับมอบอำนาจได้ทำไป
ตามที่มอบอำนาจนี้เสมือนหนึ่งข้าพเจ้าได้ทำการด้วยตนเอง
เพื่อเป็นหลักฐานข้าพเจ้าได้ลงลายมือชื่อละตราประทับไว้เป็นสำคัญต่อหน้าพยานแล้ว


ลงชื่อ ซู เทียนเหมิน ผู้มอบอำนาจ


ลงชื่อ หลี่ ถิงเอ๋อห์ ผู้รับมอบอำนาจ

ลงชื่อ หลิว เจิ้งคัง พยาน

ลงชื่อ อิน ลี่ฮัว พยาน

=========================================

     "เจ้าค่ะ" เจ้าหน้าที่รับเอาเอกสารทั้งหมดมา และทำการปรับปรุงสมุดบัญชีก่อนเป็นอันดับแรก "มีเงินในบัญชีทั้งหมดรวมดอกเบี้ยแล้วเท่ากับ หนึ่งแสนหนึ่งหมื่นเจ็ดร้อยเจ็ดสิบตำลึง ต้องการเบิกถอนหมดเลยหรือเปล่าเจ้าคะ?"
     "ค่ะ ข้าขอถอนออกมาทั้งหมดเลย" ถิงเอ๋อห์ตอบออกไปตามที่นัดแนะกันไว้ ในใจแอบตกตะลึงว่ามีเงินมากถึงแสนตำลึงเชียวหากคำนวนคร่าวๆ ก็ตีราคาเป็นเงินกว่าพันชั่ง
     "เช่นนั้นกรอกใบเบิกถอนก่อนนะเจ้าคะ" เจ้าหน้าที่สาวส่งเอกสารใบถอนเงินมาให้ถิงเอ๋อห์ เด็กสาวรับมาเขียนลงไปด้วยลายมือน่ารักๆ

=========================================
โรงเงินตราปรองดอง สาขาใหญ่ ฉางอัน
บัญชีฝากประจำเลขที่ X-XXX-XXX-XXXX
ชื่อบัญชี ซู เทียนเหมิน
ปีเจี้ยนหยวนที่ 23 เดือน 12 วันที่ 30
ถอนเงินจำนวน 110,770 ตำลึง
(หนึ่งแสนหนึ่งหมื่นเจ็ดร้อยเจ็ดสิบตำลึงถ้วน)

ลงชื่อผู้ถอนเงิน

( ซู เทียนเหมิน )                   ( หลี่ ถิงเอ๋อห์ )   
ผู้มอบอำนาจ                    ผู้รับมอบอำนาจ

=========================================

     เมื่อทำการเบิกถอนเงินเสร็จเรียบร้อยเจ้าหน้าที่โรงเงินตราก็หายเข้าไปยังด้านหลังเพื่อทำการแลกเปลี่ยนเงินเงินตำลึงเป็นหีบเงินชั่งตามการสั่งซื้อ ถิงเอ๋อห์กวักมือเรียกอาเค่อที่นั่งรออยู่ให้มาช่วยขนหีบเงินมูลค่ารวมเก้าร้อยห้าสิบชั่งขึ้นเกวียน แล้วทำธุรกรรมอื่นต่อไป
     "คงเหลือเงินหกหมื่นสามพันหนึ่งร้อยเก้าสิบตำลึงนะเจ้าคะ" เจ้าหน้าที่สาวเอ่ยบอกพร้อมกับยื่นเอกสารการฝากเงินมาให้อีกครั้ง ซึ่งเขียนคล้ายๆ กับเอกสารถอนเงินแต่ทว่าง่ายกว่าเยอะ
     "ค่ะ" ถิงเอ๋อห์รับมันมาพร้อมจับพู่กันจรดปลายขนหางม้าจุ่มน้ำหมึกเขียนฝากเงินอีกครั้ง

=========================================
โรงเงินตราปรองดอง สาขาใหญ่ ฉางอัน
บัญชีฝากประจำเลขที่ X-XXX-XXX-XXXX
ชื่อบัญชี ซู เทียนเหมิน
ปีเจี้ยนหยวนที่ 23 เดือน 12 วันที่ 30
ฝากเงินจำนวน 63,190 ตำลึง
(หกหมื่นสามพันหนึ่งร้อยเก้าสิบตำลึงถ้วน)

ลงชื่อผู้ฝากเงิน

(หลี่ ถิงเอ๋อห์)

=========================================


     เมื่อกรอกเอกสารเสร็จเรียบร้อยเจ้าหน้าที่ก็ทำการปรับปรุงสมุดบัญชีใหม่และส่งมอบสมุดบัญชีพร้อมตราพ่อค้าคืนให้แก่เด็กสาว "เรียบร้อยเจ้าค่ะ ก่อนกลับกรุณาตรวจสอบสิ่งของด้วยนะเจ้าคะ โรงเงินตราปรองดองสาขาใหญ่ฉางอันยินดีให้บริการ"
     "ขอบคุณค่ะ" ถิงเอ๋อห์ตอบรับด้วยรอยยิ้ม 'ก็ไม่ยากนี่นา คิดว่าจะยุ่งยากหลายขั้นตอนกว่านี้...' เด็กสาวแอบคิดพร้อมรับของทั้งหมดมาเก็บไว้และตรวจยอดเงินในบัญชีที่มีอยู่หกหมื่นกว่าตำลึง กว่าจะถึงวันครบกำหนดรอบหน้าดอกเบี้ยคงขึ้นอีกมาเกือบแสนชั่ง
     เมื่อเสร็จเรียบร้อยนางก็กลับออกมาหาอาเค่อที่เกวียนคันใหญ่ก่อนที่จะกลับไปยังบ้านพ่อค้าซูเทียนเหมินด้วยกัน



แสดงความคิดเห็น

สินค้ารอบต่อไปซื้อได้วันที่ 30 / 12 / 2561  โพสต์ 2017-12-30 11:32

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินตำลึง -47580 ความหิว -11 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin -47580 -11 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x9999
x9999
x9999
x9999
โพสต์ 2018-2-11 23:14:58 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย xiwen เมื่อ 2018-2-11 23:18

ม.ม้าน่ารัก


ซีเหวินที่พึ่งได้รับค่าแรงมาจากเถ้าแก่เนี้ยนเฟย  ก็นำเงินที่ได้ไปซื้อ หีบ 50 ชั่งจำนวนสองหีบที่โรงเงินตรา
เมื่อถึงโรงเงินตราซีเหวินบอกพนักงาน และจ่ายเงิน  ไม่นานนักพนักงานนำเอกสารมาให้เซ็นเล็กๆน้อยๆ
ซีเหวินนั้นกรอกเอกสารด้วยพู่กันอย่างรวดเร็วจนเสร็จ
พนักงานผู้ชายท่าทางเตี๋ยมเตี้ยมก็นำหีบ 50 ชั่งจำนวนสองหีบมายื่นมอบให้ซีเหวิน
ซีเหวินที่ได้เงินชั่งโดยการแลกจากเงินตำลึงยิ้มแป้นเดินออกจากโรงตรา  นางค่อยเดินอย่างไม่รีบนัก จุดหมายของนางคือ โรงฝึกนางรำที่อยู่บนเนินเขา
ซีเหวินเดินผ่านตรอกซอยเล็กๆทะลุออกมานอกเมือง ฉางอัน  ทันใดนั้นเองก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดขึ้น
ข้างหน้าของซีเหวินมีชายวัยกลางคนกับม้าสีดำสนิท ท่าทางของมันอาจบึกบึนและมีความคล่องแคล่วยิ่งนัก ถ้าเป็นคนก็คงเรียกได้ว่าวัยกำลังหนุ่มคะนอง
" เจ้าม้าบ้า  ข้าละรำคาญเจ้าจริงๆ เดี๋ยวข้าก็เอาไปขายให้พวกทหารแล้ว เลิกพยศได้แล้ว "
ไม่ว่าคนเลี้ยงม้าพยายามจะลากมันให้เดินไปในทางที่เขาต้องการเเท่าไรแต่มันก็ไม่ยอมขยับ
"ฮี่ ฮี่ ฮี่ " ม้าสี่ดำส่งเสียงสูงราวกับหัวเราะเยาะคนจูง
" ข้าทนไม่ไหวละนะ"
คนเลี้ยงม้าที่อยู่บนตัวมันใช้แส้ฟาดมันต่อหลายต่อหลายครั้งด้วยความโกรธ
ม้าสีดำที่ถูกฟาดแทนที่จะไปตามทางที่คนเลี้ยงมาสั่งแต่มันกับพยศยิ่งกว่าเดิม
" ฮี้ ฮี้ ฮี้ ฮี้ " มันร้องโวยวายยกใหญ่
และคราวนี้มันสะบัดเอาคนเลี้ยงลงไปจากหลังมัน
" อั่ก  ไอ้ม้าเลว "
คนเลี้ยงกรนด่ามัน   แต่ว่ามันยังคงร้องตอบคนเลี้ยงเหมือนหัวเราะชอบใจ
ตอนนี้คนเลี้ยงที่ตกไปอยู่กับพื้นทนไม่ไหวกับม้าของตน พยายามลุกขึ้นมาสั่งสอนมัน
แต่ก็เหมือนกับว่าเจ้าม้านี่มันรู้ทันมันจึงวิ่งหนีไปทางซีเหวิน
" แม่หนู ระวังม้าพยศ " เสียงคนเลี้ยงม้าตะโกนบอกซีเหวินที่อยู่ไม่ไกลออกไป
ซีเหวิยเมื่อเห็นม้าพุ่งมาทางตนด้วยความเร็ว นางก็กระโดดขึ้นไปควบบนหลังม้าอย่างรวดเร็ว
แต่เนื่องจากอยู่ดีๆซีเหวินก็ขึ้นไปควบม้าพยศที่ตกใจจึงจะสะบัดนางให้กระเด็นออกไป
เมื่อมันจะทำแบบนั้นซีเหวินก็ไหวตัวทันจึงกระโดดจากหลังม้า ไปเกี่ยวตัวบนต้นไม้ และจ้องมองม้าที่วิ่งออกไปทางภูเขา
คนเลี้ยงเดินเข้ามาทางต้นไม้ที่ซีเหวินเกาะอยู่  พร้อมทั้งขอโทษตีโพยตีพาย
" คุณหนูข้าต้องขอโทษด้วยที่ม้าข้าทำให้ท่านเกือบแย่  ว่าแต่ท่านเป็นใครกันทำไมถึงกระโดดตัวลอยแบบนั้นได้ "
ซีเหวินลงมาจากต้นไม้ นางสะบัดฝุ่นที่ติดเสื้อ
" ข้ามีนามว่าซีเหวิน  ข้าไม่ชาวยุทธ์  และไม่มีพลังวรยุทธ์ เพียงแต่ด้วยการฝึกหนักของปู่ข้า และสรีระของข้าทำให้ข้าเคลื่อนไหวแบบนั้นได้เจ้าคะ "
" อ๋องี้นี่เอง     ว่าแต่ม้าข้ามันใช้ไม่ได้เสียเลย "
" ท่านคะ  ถ้าไม่รังเกรียจท่านขายม้าตัวนั้นให้ข้าได้ไหมคะ "
" หะ  คุณหนูท่านจะซื้อมาไปทำอะไร  แล้วป่านนี้ข้าก็ไม่รู้ว่ามันหนีไปไหนแล้วด้วย "
" ขายให้ข้าเถอะคะ  ข้ารู้สึกถูกชะตากับมันเหลือเกิน นอกจากนี้ข้ารู้ว่ามันอยู่ไหน "
ซีเหวินพูดจนสุดท้ายชายวัยกลางคนยอมขายม้าให้นางอย่างงงๆ
" 239 ชั่งนี้  ข้าไม่คืนให้ท่านนะคุณหนู ถ้ามันนิสัยไม่ดีกับท่าน "
" ไม่ต้องห่วงคะ จะไม่มีเรื่องแบบนั้นแน่ "
ซีเหวินที่ได้ทำการซื้อขายม้านั้นมีรอบยิ้มผุดที่มุมปาก
นางบอกลาคนเลี้ยงมา และเดินขึ้นเขาไปตามหามัน





" ข้าว่าแล้วเจ้าต้องม้าอยู่นี่  ถ้าข้าเป็นม้าข้าก็จะมาตรงนี้เช่นกัน "
ซีเหวินเดินเข้าไปใกล้มาสีดำอย่างช้าๆ
" ฮี้ ฮี้ ฮี้ "
ม้าสีดำเมื่อเห็นซีเหวินกำลังจะเข้ามาขัดการกินหญ้า    มันก็เลยส่งเสียงเตือนนางว่าอย่าเข้ามาใกล้
" ใจเย็นๆ  เจ้าม้าตอนนี้พวกเราเป็นเพื่อนกันแล้ว "
ซีเหวินที่ยืนอยู่ห่างจากม้าไปไม่กี่เมตร ยื่นหีบเงินชั่งที่เต็มไปด้วยน้ำไปวางตรงด้านหน้ามัน
มันหันมามองหีบเงินชั่งอย่างแปลกใจ พร้อมมองทางซีเหวินด้วยความระแวง
จากนั้นเมื่อมันเห็นซีเหวินดูไม่มีพิษภัยมีนจึงค่อยๆเอาปากของมันจุ่มลงไปกินน้ำในหีบ
" ดีนะที่ข้าเจอแม้น้ำข้างทาง    ข้าก็ว่าแล้วว่าที่นี่น่าจะไม่มีแอ่งน้ำ "
ซีเหวินค่อยๆเดินไปหามันใกล้จนแทบสัมผัสตัวมันได้
" ฮี้ ฮี้ ฮี้ ฮี้ " มันร้องอีกครั้งเป็นการเตือนว่าอย่าเข้ามาใกล้ไปกว่านี้
" ใจเย็นๆ ข้ารู้ว่าเจ้าฉลาด แล้วก้รู้ด้วยว่าเจ้าคือม้าวายุทมิฟ  แถมเจ้ายังเดินทางมาไกลเหมือนข้าเลย "
"..............."  เจ้าม้าวายุมองซีเหวินแต่ไม่ร้องอะไรอีกต่อไปราวกับเข้าใจสิ่งที่นางพูด
" ตั้งแต่วันนี้ไปชื่อของเจ้าคือ ซงเฉียง  "
ซีเหวินค่อยๆเอามือลูบหัวม้าอย่างเบาๆ  ที่น่าแปลกใจคือมันเงียบและยอมให้นางลูบ
" ซงเฉียงข้ารู้เจ้าไม่อยากจากเจ้านายเก่าเจ้าไป  และที่เจ้าพยศนักเพราะเจ้าหิว ถ้าเดาเจ้านายเจ้าคงเลี้ยงเจ้าไม่อิ่มหนำเท่าไรแต่จากนี้ไปเจ้าจะสบาย "
ซีเหวินลูบจากหัวมันไปถึงกางหลังของมัน  แล้วค่อยๆขึ้นขี่มัน
" กลับบ้านเรากันเถอะ"
พูดจบซีเหวินก็ขี่ซงเฉียงกลับไปยังโรงฝึกนางรำ



เมื่อมาถึงหน้าโรงฝึก เม่ยหลี่ก็มารออยู่ทางด้านหน้าโรงฝึก
" ท่านซีเหวินทำไมท่านจึงซื้อม้ามาอีก  แล้วเจ้าม้าขาวตัวนี้เล่า "
เม่ยหลี่ชี้ไปยังม้าขาวที่ถูกผูกอยู่
" ตัวนั้นมันของศิษย์พี่ข้า  ในเร็ววันเขาต้องมาเอาม้ากลับไปแน่ "
ซีเหวินลูบหัวม้าที่ตนขี่อยู่เบาๆ ก่อนจะค่อยๆลงจากม้า
" แต่ม้าตัวนี้เป็นม้าตัวแรกของข้า  ชื่อของมันคือซงเฉียง"
" ฮี้ ฮี้ "






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -12 Point +3 ย่อ เหตุผล
STAFF_Pixiu + 5 + 300 -12 + 3

ดูบันทึกคะแนน

.....
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x10
x50
x30
x1
x1
x115
x21
x111
x22
x14

656

กระทู้

2623

โพสต์

54หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
2750349
เงินตำลึง
29184
ชื่อเสียง
249982
ความหิว
993

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
3774
ความชั่ว
1729
ความโหด
3627
ไข่น้ำแข็ง
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" น้องหลานระวังตัวด้วย "
pet
โพสต์ 2018-2-15 02:50:12 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เทศกาลโฮ่วซุ่ย : เตรียมอังเปา
ธุรกรรมการเงิน
✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙


     ตึกๆๆๆ…

     เงาร่างสีขาวสายหนึ่งวิ่งทะยานจากย่านการค้าตะวันตกเข้าสู่ถนนสายหลักของนครฉางอัน ฝีเท้าที่ถี่ยิบบ่งบอกความเร่งร้อนของเจ้าของได้เป็นอย่างดี แสงตะวันกำลังจะลาลับในเทศกาลโฮ่วซุ่ยวันแรก เรียก ‘วันจ่าย’ ผู้คนออกมาจับจ่ายใช้สอยตระเตรียมของไหว้รับศิริมงคลในวันปีใหม่ ร้านรวงมีเวลาปิด-เปิด

     และนั่นคือสาเหตุที่เขาต้องรีบ….

     พรุ่งนี้วันไหว้ ตามธรรมเนียมชาวฮั่น เมื่อทุกบ้านไหว้บรรพบุรุษเสร็จแล้วจะมีการแจกอังเปา ถึงแม้นักกวีหนุ่มจะไม่ได้ร่วมเทศกาลกับครอบครัวที่เจียงเยี่ย แต่มิตรสหายพี่น้องยังพอมีอยู่ แล้วหลิงเฮ่าที่ยังไม่มีเงินติดตัวแม้แต่เก๊เดียวจะเอาอะไรไปแจกไม่ทราบ! ผ้าเตี่ยวรึ!

     วันที่ 14 คือครบรอบกำหนดเงินฝากประจำ!

     ดอกเบี้ยที่งอกเงยจากน้ำพักน้ำแรงของตนคือค่ากินค่าอยู่ เรื่องนี้มัวแต่วุ่นวายเรื่องการทดสอบของอาจารย์ที่จวนซือหม่าล้วนกินอิ่มนอนหลับสุขสบายจนลืมนึกไปว่า เงินติดตัวสมควรมี..

     กวีวิ่งหน้าตั้งชายชุดขาวสบัดไปยังโรงเงินตรา โดยมีหลงหยาเจ้าเหยี่ยวตัวเขื่องบินตามมาติดๆ
.
.
.
     
    ‘ยังดี….มาทันเวลา’ โรงเงินตราปกติจะปิดก่อนค่ำ เขาลงทุนวิ่งสุดผีเท้าชนิดไวกว่าโดนเสือไล่กวดก็เพื่อการนี้ ชายผมเงินตรงเข้าไปทำธุรกรรมฝาก-ถอนจำนวนเงินทั้งหมดออกมาคำนวนคร่าวๆ

ถอนเงินฝากประจำ 475200 ตำลึง
ดอกเบี้ยสุธิ 115200 ตำลึง
ออมทรัพย์ฝาก 60000
ดอกเบี้ยออมทรัพย์ 362 ตำลึง
ถอนทั้งหมด

     คำนวนยอดตอนนี้เขาพกติดตัวเกินหมื่นตำลึงคงไม่ค่อยเหมาะนัก หลิงเฮ่านำเงินชั่งมาเปลี่ยนเป็นหีบทั้ง11ใบ เตรียมไว้สำหรับแจกอังเปา ก่อนจะเปิดบัญชีเพิ่มลงฝากประจำ

ฝากประจำบัญชีใหม่ 800000 ตำลึง
ครบกำหนดวันที่ 30 สิ้นเดือน

     เสร็จแล้วจึงวกกลับไปยังจวนซื่อหม่า

✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -14 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -14 + 5

ดูบันทึกคะแนน

เมื่อได้พบท่านจึงได้ทราบความหมายของชีวิต เมื่อคิดถึงท่านจึงได้รู้ว่าลมหายใจที่มีอยู่คุ้มค่าแล้ว
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ช้างเหลาหู่
ไหเฟิงจิ่วจ้าน
หน้ากากยักษ์แดง
หมัดพื้นฐาน
เอ้อหูจั่วลู่
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x950
x100
x1
x2
x46
x10
x4160
x12
x2
x64
x1
x2
x130
x110
x105
x6057
x80
x17
x4
x5
x3
x5
x30
x16
x70
x30
x1
x5
x4
x190
x98
x1452
x5
x50
x100
x1
x81
x4
x9999
x144
x1
x1
x12
x259
x338
x16
x4470
x5
x144
x230
x72
x360
x9999
x899
x12
x237
x1
x100
x224
x5790
x193
x25
x4
x2
x6
x100
x7
x14
x22
x8
x1350
x1012
x174
x70
x200
x11
x3804
x9
x45
x3312
x3
x9
x394
x204
x6
x11
x147
x16
x6
x192
x715
x6
x15
x2
x51
x290
x61
x3
x70
x2
x15
x2
x3
x212
x1
x3
x2
x513
x560
x11
x619
x556
x340
x1950
x172
x2330
x1
x2
x5
x5
x283
x4312
x3350
x500
x724
x6
x306
x710
x110
x300
x51
x604
x600
x9999
x14
x226
x3379
x2874
x921
x1240
x890
x69
x76
x2
x1480
x31
x2147
x1118
x207
x50
x1
x187
x814
x462
x151
x103
x1692
x1035
x2124
x110
x6617
x1503
x3570
x1164
x2868
x769
x1308
x1689
x1514
x623
x20
x1
x29
x1291
x655
x33
x1
x8034
x3740
x67
x150
x20
x48
x387
x778
x60
x465
x150
x300
x18
x169
x157
x10
x45
x30
x9999
x105
x292
x70
x154
x35
x31
x2
x251
x181
x1
x273
x1099
x1870