ดู: 505|ตอบกลับ: 12

{ เมืองเจียงโจว } ย่านการค้าเมืองเจียงโจว | จตุรัสเรืองอรุณ

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-11-18 06:10:56 |โหมดอ่าน


 จตุรัสเรืองอรุณ 

{ เมืองเจียงโจว }









【จตุรัสเรืองอรุณ】
ย่านการค้าที่ใหญ่ที่สุดของเมืองเจียงโจว มีความเป็นมายาวนาน 
ร้านค้ากิจการกว่าครึ่ง ได้ส่งผ่านความเชื่อถือจากรุ่นสู่รุ่น
 เรียกได้ว่ามีหลักประกันทั้งด้านคุณภาพและปริมาณ
 ตรงตามวัตถุประสงค์ของตระกูลเจาผู้ก่อตั้ง และดูแลจตุรัสเรืองอรุณ
 นั่นคือถ้อยคำสำนึกการค้าที่ว่า

『 'ความพึงพอใจของลูกค้าถือเป็นสิ่งสำคัญ
 ผู้ซื้ออยู่ได้ คนขายย่อมอยู่ได้ เราต่างพึ่งพาอาศัยกัน' 』 


 เจา อวิ๋นซี (37) 
- ผู้ดูแลย่านการค้า -  
อุปนิสัย - สุภาพมีมธุรสวาจา ยิ้มไม่เผยฟัน ให้เกียรติผู้อื่นและถ่อมตัวอยู่เสมอ มีเมตตาต่อผู้ประสบความลำบาก มักยินดีหยิบยื่นความช่วยเหลือให้ผู้ที่ต้องการ









คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

1205

กระทู้

4266

โพสต์

61หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1929234
เงินตำลึง
4660998
ชื่อเสียง
259299
ความหิว
2075

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
21222
ความชั่ว
9089
ความโหด
47220
ผีเสื้อสุริยันโบราณ
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2017-11-20 11:54:31 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2018-3-8 17:11

เฮ่าเฮ่าและถังหูลู่

++++++++++++++++++++

           หลังออกจากเนินดาวตก เสี่ยวเฮ่าได้หาศาลาริมทางในแถบนั้นเพื่องีบหลับ อาจด้วยอากาศที่เริ่มจะเย็นขึ้นทุกขณะทำให้เขารู้สึกตัวตื่นขึ้นตั้งแต่ฟ้าสาง

           เสี่ยวเฮ่าสะพายกล่องกู่ฉินเดินมายังย่านการค้า จตุรัสเรืองอรุณยังคงความคึกคักในชามเช้าตรู่ สมดั่งชื่อ 'เรืองอรุณ' ชายหนุ่มผมเงินเทียวเดินเล่นหาอาหารถูกปาก และที่สำคัญคือ 'ราคาถูกใจ'

           เมื่อเติมเต็มกระเพาะที่ว่างเปล่าเรียบร้อยก็ถึงเวลายืดเส้นยืดสายย่อยอาหาร ระหว่างทางนั้นเองเขาก็พบแผงขายถังหูลู่(ผลไม้เชื่อม) มีทั้งซานจาเชื่อมไม้เล็กสีแดงสด น้ำตาลที่เคลือบอยู่ส่องประกายดูสดใหม่ และผิงกั่วลูกเล็กที่เห็นแล้วชวนน้ำลายสอ

            ชายหนุ่มผมเงินหยุดยืนอยู่เขาทานผลไม้เชื่อมครั้งสุดท้ายเมื่อใดกันนะ? คงจะเป็น...ตั้งแต่ตอนที่เขาไม่ใช่คุณชายน้อยสกุลเสิ่นกระมั้ง ดวงตาสีอำพันหรี่ลง

            ....ของหวานสักหน่อยแล้วกัน

            เขาเหมาผิงกั่วเชื่อมมาห้าไม้ แม้ไม่ทราบว่าตนจะทานหมดรึไม่ก็ตาม คล้ายต้องการเติมเต็มความอยากทานของหวานจำนวนมากแต่ไม่ได้ทานในวัยเด็ก เพราะเตี่ยเกรงลูกชายหัวแก้วหัวแหวนจะฟันผุ หลิงเฮ่าเดินถือถังหูลู่โดยไม่ทาน

            แล้วตกลงเขาซื้อมาทำไม ?

            เสี่ยวเฮ่าเริ่มสับสนในตัวเอง ดังนั้น เมื่อเห็นเหล่าเด็กๆในชุดมอซอจดจ้องถังหูลู่ในมือเขาดั่งสมบัติล้ำค่า โดยไม่ทันคิดชายหนุ่มก็แจกจ่ายให้คนละไม้ในทันที

           เมื่อมือโล่งสมองของเขาก็กลับมาทำงานตามปกติอีกครั้ง ในเมื่อไม่มีธุระในเจียงโจวแล้ว... เขาลูบม้วนแผนที่หนังในอกเสื้อ เหม่อมองดวงตะวันที่ยอแสงหลังหมู่เมฆดั่งเอียงอาย....

            "ไปฉางอันก็แล้วกัน...."



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -8 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -8 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นเทพีวีนัส
รูปปั้นฮั่นเสียหม่าต้าซิ่ง
ฮาร์ปแห่งฮาเธอร์
หน้ากากยักษ์ม่วง
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ฮิปโป
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x5
x1
x30
x30
x100
x50
x50
x50
x1
x12
x4
x4
x61
x4
x55
x410
x130
x12
x100
x30
x2
x1
x10
x7
x54
x1600
x9999
x6
x1600
x8
x30
x5
x800
x1960
x600
x350
x2000
x40
x35
x26
x960
x740
x2400
x100
x16
x1800
x9
x1200
x1800
x1100
x28
x20
x15
x102
x11
x1000
x15
x122
x1900
x206
x2130
x1300
x330
x2500
x3
x8100
x363
x89
x98
x3
x73
x150
x3071
x126
x302
x461
x2842
x2270
x5
x1580
x8
x598
x1800
x3
x319
x9
x27
x2250
x2320
x9
x50
x5149
x49
x9999
x1801
x34
x3
x122
x135
x16
x1040
x1
x1
x2165
x1
x1
x2425
x13
x5
x4
x786
x570
x594
x15
x96
x96
x16
x41
x5
x1180
x1501
x13
x970
x17
x500
x160
x48
x44
x2365
x1
x1830
x2719
x3100
x3203
x112
x350
x252
x4405
x9999
x564
x51
x42
x4049
x24
x16
x47
x182
x32
x2
x1000
x1020
x15
x3093
x237
x2900
x279
x1307
x9999
x2451
x2850
x1178
x1794
x2330
x152
x75
x1011
x485
x1107
x129
x25
x5686
x1827
x3774
x1168
x86
x2398
x3581
x3857
x2005
x3538
x1037
x500
x1166
x428
x144
x950
x229
x3
x24
x4
x1310
x77
x35
x3260
x570
x2
x336
x116
x9999
x2356
x2
x37
x2183
x3015
x5400
x7097
x353
x3809
x4270
x414
x695
x9999
x1759
x420
x10
x1006
x2173
x2940
x458
x89
x1
x19
x25
x25
x31
x9
x4258
x9205
x1807
x9999
x199
x24
x5453
x20
x5805
x18
x8
x901
x256
x26
x9
x101
x31
x7
x781
x3805
x6
x30
x202
x635
x80
x2804
x2121
x110
x15
x1410
x2558
x2200
x3
x279
x3676
x2570
x223
x7899
x509
x389
x3656
x2890
x9131
x10
x2249
x2439
x5805
x7750
x3120
x1141
x20
x2475
x871
x70
x328
x141
x2816
x2114
x9999
x40
x3915
x9999
x9999
x9999
x3255
x1865
x107
x3200
x4
x3696
x33
x3235
x3929
x710
x1
x756
x1546
x223
x901
x4269
x2166
x2725
x5004
x9999
x3605
x2012
x3079
x2080
x1855
x3256
x4179
x3272
x698
x60
x1
x20
x1909
x2325
x713
x1
x4267
x5687
x67
x9999
x672
x1243
x918
x2714
x103
x2929
x523
x515
x82
x797
x258
x8
x156
x16
x9999
x1123
x2070
x2318
x180
x651
x449
x81
x1201
x929
x9999
x3260
x1118
x1260
x670
x169
x9999
x1501
x9999
x129
x713
x2227
x2

75

กระทู้

843

โพสต์

3หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
12821
เงินตำลึง
9196
ชื่อเสียง
16432
ความหิว
305

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
476
ความชั่ว
0
ความโหด
0
ชีอวี้หยู
เลเวล 1

อวี้ เสี่ยวมี่

คุณชาย! โปรดอย่าก่อเรื่อง
pet
โพสต์ 2017-11-21 22:00:07 | ดูโพสต์ทั้งหมด
หลิงผิงผิงกับหมั่นโถ(?)



       หลิงผิงผิงเดินมาจนถึงย่านการค้าเมืองเจียวโจวที่มีผู้คนหลากหลายและเสื้อผ้าหลากสีสันจนเจ้าตัวแอบมองชุดที่ตัวเองใส่... จืดชื่ดจริงๆ เลยเรา  ก่อนจะเดินหาร้านขายพวกกระดาษไขเพื่อนำมาทำโคม แต่ก่อนที่จะได้ทันไปถึงเป้าหมายนั้นหลิงผิงผิงได้กลิ่นหอมชวนน้ำลายไหลก่อนจะเดินตามกลิ่นไปพบว่าเป็นหมั่นโถที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ กำลังอุ่นๆ ร้อนๆ พอดี เห็นดังนั้นเธอรีบตรงไปซื้อทันที
       "ท่านป้าเจ้าค่ะ ข้าขอซื้อ 5 ลูก" หลิงผิงผิงยิ้มหวานพร้อมกับทำท่าทางอยากกินสุดๆ ป้าเจ้าของแผงลอยยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ก่อนจะห่อหมั่นโถให้เด็กสาว เธอรับมาก่อนจะคว้ามาหนึ่งลูกเพื่อกัดกินคำใหญ่ แต่ก่อนที่จะกัดกินอีกรอบมีคนเดินมาชนด้านหลังเธอจนหมั่นโถที่เพิ่งกินไปได้เพียงคำเดียวหลุดลงพื้น... "ไม่นะ... หมั่นโถแสนอร่อยของข้า..."
       "ข้าขออภัยแม่นาง..."
       "ขออภัย? เจ้าชดใช้หมั่นโถของข้ามาเดี๋ยวนี้!" หลิงผิงผิงหันไปทำตาขวางใส่ทันที แม้บุรุษตรงหน้าจะดูรูปงามแต่ยังไงอาหารก็สำคัญกว่า!!!
       "แม่นาง ข้ารีบคงมิอาจชดใช้ให้เจ้าได้..." ชายหนุ่มเอ่ยแล้วรีบจากไปแต่มีหรือผิงผิงจะยอมเธอวิ่งไปขวางหน้าก่อนจะชูหมั่นโถที่เธอก้มเก็บขึ้นมาตรงหน้าเขา "อย่าคิดว่าแต่งตัวดีแล้วจะทำอะไรก็ได้นะเจ้า ชดใช้หมั่นโถข้ามาเดี๋ยวนี้!"
       "ข้ามิได้พบเงินมา"
       "มิได้พบเงิน? งั้นเจ้าก็เอาเสื้อผ้าของเจ้าไปจำนำสิ!"
       "แม่นาง โปรดอย่าทำให้ข้าลำบากใจเลย" เขาทำสีหน้าอึดอัดเล็กน้อยแต่มิอาจทำอะไรเด็กสาวตรงหน้าได้เพราะตอนนี้มีผู้คนกำลังมุงดูอยู่
       "แค่หมั่นโถ จะเดือดร้อนอะไร"
       "นั้นสิ ซื้อใหม่ก็หมดเรื่อง" ชาวบ้านต่างซุบซิบกันแต่ไม่รอดหูของเสี่ยวผิงผิงไปได้ เธออยากตะโกนนักว่า กว่าจะได้หมั่นโถ 1 ลูกต้องทำอะไรมาบ้างไหนจะเตรียมของทำ หมักแป้ง ปั้นแป้ง รอแป้งคงตัว อบแป้งอีก! เธอเป็นคนทำอาหารแน่นอนว่าเห็นคุณค่าของอาหารทุกอย่างและกินไม่เคยเหลือ เพื่อเป็นการขอบคุณอาหาร "ว่าไง เจ้าจะชดใช้หรือไม่?"
       "แม่นาง..."
       "ขออภัยแทนสหายข้าด้วย เขาลืมนำเงินติดตัวมาจริงๆ" เสียงทุ่มเอ่ยพร้อมกับร่างในชุดดำที่ดูหรูหรา(?) มีใบหน้าอ่อนโยนและรอยยิ้ม...
       "..." หลิงผิงผิงอดที่หน้ามองแล้วมองอีกไม่ได้ ตั้งแต่เกิดมาเธอเพิ่งเคยพบเจอชายหนุ่มที่หล่อเหลาขนาดนี้แต่เธอกลับไม่หน้าแดงหรือใจเต้นอย่างที่หญิงสาวคนอื่นๆ มักเล่ากันเวลาเจอชายหนุ่มที่หน้าตาดี... ข้าคงมิได้ชอบหญิงสาวหรอกนะ?
       "ท่านป้า ข้าขอซื้อหมั่นโถ 10 ลูก" ชายหนุ่มชุดดำเอ่ยด้วยรอยยิ้มทำให้ท่านป้าหมั่นโถหน้าแดงกำจนผิงผิงอดสงสัยไม่ได้ว่า ชายหนุ่มคนนี้มีเสน่ห์ตรงไหน? เขารับกระดาษห่อหมั่นโถมาแล้วหมอบให้ผิงผิง "แม่นาง โปรดรับไว้ด้วย"
       "ขะ... ขอบใจ" ผิงผิงพูดกระตุกก่อนจะรีบรับห่อกระดาษมาแล้วรีบออกจากตรงนั้นไปทันที
       "อวิ๋นซี ลำบากเจ้าแล้ว"
       "ไม่เป็นไรหรอก สหายก็ต้องช่วยเหลือกันอยู่แล้ว เรื่องเล็กน้อย" ชายชุดดำเอ่ยก่อนจะมองตามหลังหลิงผิงผิงไป สบเข้ากับดวงตาสีเขียวมรกตที่หันมามองเขาพอดี ผิงผิงสะดุ้งที่เหมือนโดนจับได้ก่อนจะรีบเดินออกไปจากสายตาเขาทันที
       "อวิ๋นซี... ใครกัน...?" ผิงผิงพึมพำก่อนจะกินหมั่นโถในมือที่มี 14 ลูก เธอซื้อกระดาษไขจำนวนหนึ่งและเทียนก่อนจะตรงกลับโรงเตี้ยม ระหว่างทางได้ยินเสียงเล่าลือกันว่า เจา อวิ๋นซี คือผู้ดูแลย่านการค้าแห่งนี้ เขามีอุปนิสัยสุภาพอ่อนโยน ให้เกียรติผู้อื่นและถ่อมตัวอยู่เสมอ มีเมตตาต่อผู้ประสบความลำบาก มักยินดีหยิบยื่นความช่วยเหลือให้ผู้ที่ต้องการ แล้วไหนจะคำขวัญประจำย่านการค้าที่เขาคิดขึ้นมาอีกคือ ความพึงพอใจของลูกค้าถือเป็นสิ่งสำคัญ ผู้ซื้ออยู่ได้ คนขายย่อมอยู่ได้ เราต่างพึ่งพาอาศัยกัน แถมวันนี้เขายังช่วยเหลือสหายและแม่นางน้อยคนหนึ่งเรื่องหมั่นโถ...
       "ไอ๊ย๊า... คืออวิ๋นซีผู้นั้นหรอกรึ... ข้าเจอคนดัง..." หลิงผิงผิงอยากมุดโอ่งหนีจริงๆ พอคิดแล้วก็อายที่ทำท่าทางแบบนั้นให้คนใหญ่คนโตเห็น!

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -9 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -9 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ขลุ่ยบุพเพ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x8
x106
x5
x8
x2
x2
x2
x4
x50
x120
x157
x68
x1
x1
x1
x13
x4
x6
x28
x40
x10
x3
x2
x1
x12
x20
x1
x16
x68
x46
x68
x32
x16
x40
x10
x76
x58
x2
x20
x440
x16
x6
x100
x502
x40
x86
x1
x80
x179
x98
x42
x100
x30
x15
x88
x1
x15
x32
x1
x20
x521
x795
x336
x222
x180
x72
x2
x35
x123
x544
x88
x10
x10
x10
x4
x47
x1
x72
x1
x100
x107
x50
x1714
x12
x6
x2
x69
x477
x2
x2
x398
x145
x386
x365
x20
x42
x86
x3
x120
x1
x8092
x38
x871
x4339
x1026
x1388
x12
x17
x25
x181

75

กระทู้

843

โพสต์

3หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
12821
เงินตำลึง
9196
ชื่อเสียง
16432
ความหิว
305

ใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
476
ความชั่ว
0
ความโหด
0
ชีอวี้หยู
เลเวล 1

อวี้ เสี่ยวมี่

คุณชาย! โปรดอย่าก่อเรื่อง
pet
โพสต์ 2017-11-27 22:55:54 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ทำดีได้ดี 7.4






      ผิงผิงรีบเร่งเดินทางมาตลอดโดยมิได้แวะพักที่ใด เธอเดินหาร้านขายกระดาษและเครื่องเขียนโดยลืมไปว่า เย่เสวียเองก็มีเหมือนกัน เมื่อพบร้านที่ต้องการก็เข้าไปซื้อทันทีในจำนวนไม่มากเมื่อได้ของครบแล้วเธอก็หอบเดินออกมาเพื่อกลับโรงเตี้ยม ถึงแม้ว่าตนเองจะมีพื้นฐานร่างกายที่แข็งแรงหากแต่เพราะฝืนเดินทางมาตลอดโดยไม่หยุดพักและยังแบกเสี่ยวเหมยมาระหว่างทางอีก ไหนจะยังไม่ยอมพักก็รีบร้อนออกมาซื้อของเสียแล้ว และเพราะแบบนี้ร่างกายจึงเริ่มถึงขีดจำกัด ระหว่างกำลังเดินลงบันไดพลางพลาดท่าล้มไปข้างหน้าจนเกือบจูบพื้นแต่มีมือแข็งแกร่งเข้ามาช่วยไว้โดยการดึงแขนเสื้อเธอจากด้านหลัง เมื่อผิงผิงทรงตัวได้แล้วจะหันกลับไปขอบคุณก็พลางอึง... เจาอวิ๋นซี...

      "ท่าน... เมื่อตอนนั้น"

      "เจ้าไหวหรือไม่ แม่นาง" เขากล่าวก่อนจะปล่อยมือจากแขนเสื้อผิงผิงแล้วช่วยเธอเก็บของที่หล่น ผิงผิงก้มเก็บ

      "ขะ... ขอบคุณที่ท่านช่วยเหลืออีกครั้ง"

      "หือ? อ้อ เจ้าเมื่อตอนนั้น" ชายหนุ่มยิ้มกล่าวแล้วมองของในมือเธอ

      "เจ้าจะเขียนอะไรรึ เยอะแยะเชียว"

      "ข้าจะเขียนป้ายประกาศ"

      "ประกาศ?" เจาอวิ๋นซีถามด้วยความสงสัย ผิงผิงพยักหน้า

      "ท่านช่วยข้าได้รึไม่? มีเด็กหลงทางกับครอบครัวและข้ารับปากว่าจะพานางส่งกลับบ้านที่เซียพี แต่ข้าว่าครอบครัวนางคงกำลังตามหาอยู่จึงอยากติดป้ายประกาศไว้เพื่อให้ครอบครัวนางรู้ว่า นางปลอดภัยและกำลังจะกลับบ้าน" ผิงผิงกล่าวก่อนจะก้มมองพื้น เธอยังมิเคยขอร้องผู้ใดนอกจากเย่เสวียมาก่อน...

      "ได้ ในเมื่อเจ้าเดือดร้อนและที่นี่ข้าดูแลยู่ ย่อมช่วยเหลือเจ้าได้" เขากล่าวก่อนจะถามว่าผิงผิงเขียนได้หรือไม่? เธอส่ายหัวเขาหัวเราะก่อนจะพาผิงผิงกลับเข้าไปในร้านขายเครื่องเขียนเพื่อยืมโต๊ะ เขากางกระดาษออกก่อนจะใช้พูกันจุ่มน้ำหมึก สะบัดไปเขียนตัวอักษรลงบนกระดาษอย่างสวยงามจนผิงผิงอดที่จะอึงไม่ได้...

      "เท่านี้ก็เรียบร้อย ข้าจะติดไว้ที่ในย่านการค้าของข้า ที่เหลือเจ้าจงนำติดตัวไว้ แปะตามเมืองต่างๆ ระหว่างทาง" เจาอวิ๋นซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม ผิงผิงโค้งขอบคุณก่อนจะจากไปพร้อมกับกระดาษที่เขาเขียนไว้


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -8 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -8 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ขลุ่ยบุพเพ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x8
x106
x5
x8
x2
x2
x2
x4
x50
x120
x157
x68
x1
x1
x1
x13
x4
x6
x28
x40
x10
x3
x2
x1
x12
x20
x1
x16
x68
x46
x68
x32
x16
x40
x10
x76
x58
x2
x20
x440
x16
x6
x100
x502
x40
x86
x1
x80
x179
x98
x42
x100
x30
x15
x88
x1
x15
x32
x1
x20
x521
x795
x336
x222
x180
x72
x2
x35
x123