ดู: 362|ตอบกลับ: 12

{ เมืองเซี่ยพี } ย่านการค้าเมืองเซี่ยพี | จตุรัสสิงห์คำราม

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-11-16 01:51:47 |โหมดอ่าน




 ย่านการค้าเมืองเซี่ยพี - จตุรัสสิงห์คำราม   


{  เ มื อ ง เ ซี่ ย พี  }






【 ย่านการค้าเมืองเซี่ยพี 】

『ตาดีได้ ตาร้ายก็เสียสิ


ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกห่างจากจวนเจ้าเมืองเซี่ยพีไม่ถึงครึ่งชั่วยาม เป็นแหล่งค้าขายหลากสัญชาติ มีตั้งแต่ของล้ำค่า เสื้อผ้า สุรา อาหาร สิ่งอุปโภคบริโภค ไปจนถึงของชั้นเลวที่พ่อค้าจอมมักมากและมิจฉาชีพมาหลอกหากิน


เป็นย่านการค้าที่เรียกได้ว่า 'ตาดีได้ ตาร้ายเสีย'






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

76

กระทู้

848

โพสต์

3หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
12342
เงินตำลึง
510
ชื่อเสียง
15282
ความหิว
101
คุณธรรม
542
ความชั่ว
0
ความโหด
0
กวนอวี่ | 关羽
เลเวล 1

อวี้ เสี่ยวมี่

คุณชาย! โปรดอย่าก่อเรื่อง
pet
โพสต์ 2017-11-29 08:27:40 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เจ้าสัตว์หน้าวัว



      ผิงผิงมาที่ย่านการค้าเมืองเซียพี ที่นี่แตกต่างจากย่านการค้าหรือตลาดที่เมืองอื่นๆ เพราะที่นี่นั้นมีของหลากหลายเชื้อชาติไหนจะยังมีกลุ่มคนที่ดูไม่น่าไว้วางใจอีก เธอเห็นสิ่งของที่ดูๆ แล้วน่าจะมีคุณภาพไม่ดีนักแต่ถ้าหากไม่สังเกตดีๆ คงแยกไม่ออกว่าแม้ภายนอกจะดูแย่แต่ภาพข้างในนั้นกลับแข็งแรงอะไรแบบนี้ ผิงผิงเดินดูเล่นๆ ก่อนจะไปเจอกับเข้ากลุ่มพ่อค้าที่กำลังนำม้า วัว ควาย แกะ ตอนเข้ามาภายในย่านการค้า แลเหมือนพวกเขาจะเอามาขายให้ผู้คนที่คงอยากกินเนื้อพวกมันเป็นแน่  ข้าเดินเลยผ่านไปเพราะมิได้สนใจ แค่มีเจ้าหมั่นโถวนอนหลับในอ้อมกอด ก็หนักหนาพอแล้ว มันตัวหนักขึ้น!!!

      "ม๊ออออ"

      "อยู่นิ่งๆ เดี๋ยวแกก็ได้ไปสบายแล้ว"

      "ม๊ออออออออ"

      "อาฟง เอาเจ้าวัวตัวนี้ไปหมัด" ชายร่างอ้วนดึงเชือกที่มัดคอวัวอยู่พลางเรียกลูกน้อง ให้เข้ามาช่วยดึงวัวไปข้างในกรง ระหว่างที่ผิงผิงเดินทางนั้นมันงับเข้าที่ชายเสื้อของเด็กสาวอย่างแรง..

      แหวก

      เสียงเสื้อฉีดขาด ผิงผิงหันขวบมามองขวางๆ ชายร่างอ้วนเห็นดังนั้นก็เหงื่อตก เขารีบเดินตรงมาหาเด็กสาว

      "ข้าขออภัยแม่นาง"

      "จ่ายเงินค่าชุดข้ามา" ผิงผิงบอก แต่ชายร่างอ้วนส่ายหน้า เพราะตนไม่คิดจะจ่ายอยู่แล้ว

      "แต่วัวท่านทำชุดข้าขาด" ผิงผิงกำชายเสื้อขึ้นมา

      "แม่นาง ข้าว่าท่านอย่ามีปัญหาดีกว่านะ เพราะที่นี่มิใช่ย่านการค้าที่สงบนัก" ชายร่างอ้วนเอ่ยพร้อมกับยิ้ม ผิงผิงมองนิ่งๆ

      "เจ้าวัวตัวนี้เท่าไร"

      "259 ชั่งเท่านั้นแม่นาง เนื้อมันอร่อยมากอยู่ในวัยกำลังเหมาะ" ชายร่างอ้วนยิ้มแย้มเผยมือไปทางเจ้าวัวที่ตอนนี้พยายามดิ้นให้หลุดจากกรงขัง

      "181 ขาดตัว" ผิงผิง

      "มิได้แม่นาง ข้าขายให้เจ้าราคานั้นมิได้จริงๆ"

      "วัวเจ้าทำเสื้อข้าขาด หรือเจ้าคิดจะยัดเยียดวัวที่ป่วยตัวนั้นขายให้ข้าในราคาสูง?" ผิงผิงกล่าวยิ้มๆ เพราะระหว่างนั้นเธอได้ยินชาวบ้านซุบซิบกันว่าพ่อค้ารายนี้มักนำสัตว์ป่วยมายัดเยียดขายในราคาสูง "เจ้า..."

      "ตามนี้ นี่เงินเจ้า" ผิงผิงนำเงินมาแบ่งใส่อีกถุงก่อนจะเอาให้พ่อค้า เธอเดินไปจูงวัวมา มันเชื่องฟังอย่างแปลกๆ

      "ต่อไปนี้เจ้าเชื่อ จวี่จื่อ" ผิงผิงตบที่ตัววัวเบาๆ มันสูงกว่าเธอมาก... เพราะขนมันออกสีส้มๆ แดงๆ เธอเลยตั้งชื่อเป็นผลส้มซะเลย


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -7 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -7 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ขลุ่ยบุพเพ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x4
x10
x40
x56
x43
x1
x1
x1
x13
x4
x5
x4
x35
x4
x3
x2
x1
x12
x20
x1
x16
x68
x42
x54
x18
x12
x40
x10
x74
x58
x2
x20
x394
x16
x4
x80
x408
x40
x86
x1
x80
x169
x98
x42
x80
x30
x15
x59
x1
x15
x32
x1
x20
x437
x740
x301
x200
x152
x70
x2
x35
x121
x529
x78
x10
x10
x10
x4
x47
x1
x64
x1
x100
x89
x50
x1552
x10
x6
x2
x69
x430
x2
x2
x384
x145
x386
x365
x20
x38
x86
x3
x120
x1
x8092
x38
x736
x4026
x771
x1285
x12
x17
x25
x161

76

กระทู้

848

โพสต์

3หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
12342
เงินตำลึง
510
ชื่อเสียง
15282
ความหิว
101
คุณธรรม
542
ความชั่ว
0
ความโหด
0
กวนอวี่ | 关羽
เลเวล 1

อวี้ เสี่ยวมี่

คุณชาย! โปรดอย่าก่อเรื่อง
pet
โพสต์ 2017-12-28 11:57:08 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ผิงผิง เมื่อ 2017-12-28 17:32

ช้างน้อย ซือจู่

     ผิงผิงขี่หลังจวื่จื่อโดยในอ้อมกอดมีเจ้าหมั่นโถวที่นอนหลับอยู่ ส่วนผิงกั่วนั้นเกาะหลังหลิวเทียนซึ่งเขาก็ปล่อยให้มันเกาะอย่างงั้นพลางหยอกล้อเล่นกับมันเป็นระยะ พวกเขาเดินทางจากร้านผ้าหยุนถูมาในสวนของค้าสัตว์ไม่ไกลมากนัก ผิงผิงตั้งใจว่าจะหาม้าสักตัวให้หลิวเทียนขี่เพราะชายหนุ่มขี่ม้าได้ส่วนเธอนั้นถ้าไม่ใช่เจ้าต้าฟงของอาเค่อเธอจะไม่ยอมขี่ม้าตัวอื่น ต้องโทษหลิงนู...
     "ท่านเลือกม้าเป็นหรือไม่? คุณชายหลิว" หลิวเทียนนิ่งคิดพลางนึกถึงตำราที่อ่านมาและคำสอนจากท่านน้า..
    "เป็นครับ เดี๋ยวเราเดินเข้าไปแทนดีหรือไม่? แล้วจูงจวื่จื่อไป" หลิวเทียนเสนอแนะ ผิงผิงเห็นด้วยเพราะผู้คนเริ่มเยอะและบางทีอาจมีสัตว์หลุดออกมาก็ได้ ทั้งสองจึงลงจากหลังจวื่จื่อแล้วเดินเข้าไป รอบๆ ยังคงเหมือนเดิมที่ผิงผิงเคยมาซื้อจวื่จื่อที่นี่ พวกเขายังคงนำสัตว์ที่เห็นได้ทั่วไปจนถึงสัตว์แปลกๆ มากมาย "ย่านการค้าที่นี่ไม่เหมือนที่อื่นนะเจ้าค่ะ ระวังตัวด้วย"
    "ถูกอย่างที่เจ้าว่า ย่านการค้าที่นี่ดูอันตรายเสียจริง" หลิวเทียนเห็นด้วยเขาพลางขยับมาใกล้ผิงผิงอย่างไม่รู้ตัว เด็กสาวเดินเท้าไปพลางสอดส่องสายตาหาม้าที่น่าจะวิ่งได้ดี เพราะเธอรู้ว่าที่แห่งนี้ ตาดีได้ ตาร้ายเสีย เพราะงั้นเธอต้องจับตามองให้ดีและค่อยระวังไม่ให้พวกหัวขโมยเข้าใกล้ตัวแล้วมาล้วงกระเป๋าพวกเธอได้ง่ายๆ ก่อนมาที่ย่านการค้าส่วนนี้ผิงผิงได้เอาของมีค่าจากตัวหลิวเทียนมาไว้ที่ตนเองหมดแล้วเพื่อกันไม่ให้มันหายนั้นเอง
     "ที่ที่อันตรายย่อมมีของดี ว่าแต่ที่แห่งนี้ไม่ถูกผู้ว่าจัดการหรือ?"
     "ข้าก็ไม่ทราบเจ้าค่ะ แต่ถ้าพวกเขาไม่ก่อสร้างความเดือดร้อนก็คงไม่เป็นไรหรอกมั่งเจ้าค่ะ อีกอย่างย่านการค้าแห่งนี้ก็มีของแปลกๆ ที่ดึงดูดผู้คนให้ไหลเข้ามาในเมือง ทำให้ชาวบ้านค้าขายได้เป็นอย่างดี" ผิงผิงกล่าวก่อนจะพากันเดินไปที่ร้านขายม้าแต่ก่อนจะก้าวไปนั้นพวกเธอก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังมาจากอีกด้าน พบว่าท้ายย่านการค้ามีตัวอะไรไม่รู้สีขาวๆ กำลังฟาดแผงลอยเอ่ย เกวียนเอ่ย พังไม่เป็นท่า เหมือนมันกำลังโมโหอย่างไรอย่างงั้นแหละ
    "แปร๋นนนนน"
     "นั้นช้างเผือกนี่" หลิวเทียนเอ่ย เพราะเขาจำได้
     "มีของแปลกสมชื่อ แต่ว่าเจ้าช้างนั้น... มันทำอะไร"
     "รีบไปจับมันเร็ว! ถ้าจับเป็นไม่ได้ก็จับตายซะ"
     "ขอรับ!" พวกกลุ่มชายฉกรรจ์ต่างวิ่งเข้าไปโยนเชือกพยายามจับช้างที่กำลังอาละวาดในย่านการค้า แต่กลับโดนมันสะบัดจนกระเด้นไปไกล ผิงผิงกับหลิวเทียนไม่ได้ยืนมือเข้าไปยุ่งเพราะมันเกิดกำลังของพวกเขาแถมถ้าเข้าไปแล้วก็ไม่รู้ว่าจะพบเจอกับอะไร
     "พวกเราไปที่อื่นดีหรือไม่?" หลิวเทียนเอ่ย
     "ข้าเห็นด้วยเจ้าค่ะ" ผิงผิงพยักหน้าแล้วเดินตามหลังหลิวเทียนไป
    "แปร๋นนนนน"
     "ลูกแม่!!!!"
     "แม่จ๋า!!!" เสียงกรีดร้องของหญิงวัยกลางคนร้องเรียกเด็กหญิงตัวเล็กที่อยู่บนถนน ทางที่เจ้าช้างกำลังวิ่งใกล้เข้ามา ผิงผิงกับหลิวเทียนหันไปพลางหน้าซีดเพราะเด็กคนนี้อาจโดนช้างเหยียบก็เป็นได้ แต่ร่างกายของผิงผิงไปเร็วกว่าความคิดเพราะเธอพุ่งไปข้างหน้าคว้าตัวเด็กหญิงเอาไว้ แต่เพราะกะแรงไม่ถูกทำให้เธอปะทะเข้ากับกำแพงอาคารโดยใชแผ่นหลังตัวเองรองรับไว้ไม่ให้เด็กหญิงได้รับบาดเจ็บ แต่เธอรู้สึกปวดเนื้อตัวไปหมด... หลิวเทียนกับแม่ของเด็กวิ่งเข้ามา "เสี่ยวผิง!"
    "ลูกแม่!"
     "แง๊" เด็กน้อยร้องไห้จ้า ผิงผิงปล่อยตัวเธอให้เข้าไปสู่อ้อมกอดของผู้เป็นแม่... หลิวเทียนเข้าไปพยุงสหายขึ้น ผิงผิงเห็นสองแม่ลูกกอดกันร้องไห้ทำให้เธอน้ำตาซึม... ก่อนจะหันไปซบหน้ากับแขนหลิวเทียนอย่างห้ามไม่อยู่... ข้าคิดถึงท่านแม่
    "เสี่ยวผิง? ตัวเจ้ามอมแมมหมดแล้ว" หลิวเทียนปลอบเบาๆ พลางหาเรื่องอื่นให้เด็กสาวไม่ต้องคิดมากแม้จะไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ก็ตาม ตอนนี้สภาพของผิงผิงมอมแมมจริงๆ ยิ่งอยู่ในชุดของสตรีที่มีกระโปรงรุ่มร่าม...
     "ขอบคุณแม่นางและคุณชายที่ช่วยเหลือลูกสาวข้าเจ้าค่ะ" หญิงวัยกลางคนทำท่าจะขุกเข่า ผิงผิงกับหลิวเทียนรีบจับแขนเธอไว้ "อย่าเลยเจ้าค่ะท่านน้า เป็นเรื่องที่สมควรทำ"
     "ขอบคุณพวกท่านจริงๆ เจ้าค่ะ ข้าไม่มีอะไรตอบแทนพวกท่านเลย"     "พวกเราไม่หวังสิ่งตอบแทนครับ ท่านน้าและลูกสาวโปรดรักษาตัวดีๆ" หลิวเทียนเอ่ยก่อนจะเดินแยกกับพวกนางเมื่อส่งพวกนางเสร็จแล้วหลิวเทียนก็ประคองผิงผิงไปข้างๆ เพื่อหาที่นั่งพัก
     "ไปหาหมอดีกว่า"
    "ข้าไม่เป็นไร" ผิงผิงกล่าว เธอเพียงปวดเมื่อยไปทั้งตัวเท่านั้น ทั้งสองนั่งสักพักก่อนจะหันกลับไปดูสภาพที่เละเทะของย่านการค้าส่วนหนึ่ง ไม่รู้ว่าเจ้าช้างตัวนั้นเป็นอย่างไรบ้าง แต่ก็มีผู้คนออกมาเก็บกวาดให้อยู่ในสภาพเดิม ดูเหมือนว่าจะมีเรื่องบ่อยเสียด้วย
    "แปร๋น"
     "...!!!" ผิงผิงกับหลิวเทียนหันไปมองด้านหลังตนเมื่อมีเสียงช้าง ปราฎว่าเป็นช้างจริงๆ แถมเป็นช้างเผือกเสียด้วย มันมองหน้าพวกเธอด้วยดวงตาเล็ก "แปร๋น"
     "คนละตัวนิ"
    "ทำไมมันมาอยู่ที่นี่" หลิวเทียนถามอย่างสงสัยแต่ไม่ทันได้คิดอะไร งวงช้างก็รัดเข้าที่เอวของหลิวเทียนก่อนจะจับชายหนุ่มไปไว้บนหลังของมัน แล้วออกวิ่งไป ผิงผิงเห็นดังนั้นถึงจะยังไม่หายปวดแต่ก็รีบขึ้นหลังจวื่จื่อให้วิ่งตามไป... "ช้างบ้าไรเนี่ย!!!!"

@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +111 ความหิว -34 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 111 -34 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ขลุ่ยบุพเพ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x4
x10
x40
x56
x43
x1
x1
x1
x13
x4
x5
x4
x35
x4
x3
x2
x1
x12
x20
x1
x16
x68
x42
x54
x18
x12
x40
x10
x74
x58
x2
x20
x394
x16
x4
x80
x408
x40
x86
x1
x80
x169
x98
x42
x80
x30
x15
x59
x1
x15
x32
x1
x20
x437
x740
x301
x200
x152
x70
x2
x35
x121
x529
x78
x10
x10
x10
x4
x47
x1
x64
x1
x100
x89
x50
x1552
x10
x6
x2
x69
x430
x2
x2
x384
x145
x386
x365
x20
x38
x86
x3
x120
x1
x8092
x38
x736
x4026
x771
x1285
x12
x17
x25
x161

122

กระทู้

1028

โพสต์

33หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
129377
เงินตำลึง
116212
ชื่อเสียง
131554
ความหิว
729

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
10343
ความชั่ว
3150
ความโหด
4590
หงเฟิง
เลเวล 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2018-7-24 02:20:41 | ดูโพสต์ทั้งหมด
วันต่อมาในยามสายมาถึง ทั้งสามคนพักในโรงเตี๊ยมชุ่นฉัวด้วยกันและลงมาพักทานอาหารเช้าด้วยกันด้านล่างของโรงเตี๊ยม วันใหม่นี้หลิงนูบอกว่าจะกลับเข้าบ้านของตนเองแค่ชั่วคราวก่อน แต่ยังไม่ล้มเลิกการเดินทางหรอกนะ ยังไงหลิงนูก็ยังมีความคิดจะเดินทางต่อไปพร้อมๆกับเหมยหยวนและซูมี่ หลิงนูไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลังอย่างแน่นอน


"เดี๋ยววันนี้ข้าไปพวกเจ้าไปเดินย่านการค้ากันก่อน... ค่อยแวะไปบ้านข้านะ" หลิงนูบอกทุกคนที่นั่งอยู่ด้วยกัน
"อื้อ ได้เลย" เหมยหยวนเอ่ยขึ้นรับคำของหลิงนู ว่าจะไปเดินด้วยกันก่อนเข้าบ้านของหลิงนู ซึ่งทั้งสองยังไม่รู้ว่า... นูเป็นบุตรีของเจ้าเมืองที่นี่..
ไม่เป็นไร เดี๋ยวเร็วๆนี้ได้รู้อย่างแน่นอน...


หลังจากทานอาหารเช้าเรียบร้อยแล้ว หลิงนูจึงพาทั้ง2คนเข้าไปเดินย่านการค้าในเมือง
ซึ่งมันมีชื่อว่า จตุรัสสิงห์คำราม ... เป็นย่านการค้าที่อยู่คู่กับเมืองมานาน สมัยเด็กๆนูเองก็มาที่นี่ๆบ่อยๆ เป็นย่านการค้าที่สำคัญและรื่นเริงเหมือนกัน แต่ว่า...
แถวนี้ก็มีเรื่องไม่ดีอยู่เหมือนกัน.. อย่าง สินค้าปลอม..หรือมิจฉาชีพอะไรก็แล้วแต่..เป็นปัญหาที่อยู่คู่กับย่านการค้านี้มานาน ท่านพ่อเคยแก้ปัญหาแต่มันก็ยังผุดมาเรื่อยๆ...


เอาเป็นว่า ต้องระวังตัวให้มากขึ้นหน่อยละกัน..


ทั้ง3เดินแวะเข้าในยังย่านการค้าจตุรัสสิงห์คำราม มีตั้งแต่ของล้ำค่าเสื้อผ้า สุรา อาหาร สิ่งอุปโภคบริโภคครบครัน เป็นที่ๆมีความทันสมัยด้านสินค้าอยู่พอตัว...


เหมยหยวนกับซูมี่ต่างก็มองสองข้างทางที่เป็นจุดตั้งขายของ ร้านของชำ  ร้านเสื้อผ้า รวมไปถึงร้านเครื่องประดับต่างๆมากมาย ทั้งสองดูมีความสนใจที่จะเลือกสินค้ามาก นูจึงพยายามหาให้ทั้งสองอย่าเลือกอะไรที่แพงเกินไปนัก... ตัวเองรู้ว่าย่านการค้าที่นี่หลอกเยอะ แต่ด้านดีๆก็มีเหมือนกัน
ก็ไม่ได้อยากตำหนิย่านการค้าในเมืองบ้านเกิดหรอกนะ...


"ทางนี้ เร่เข้ามา"
"สนใจเลือกก่อนได้น้า"


เสียงเหล่าพ่อค้าแม่ค้าทั้งหลายต่างพยายามเรียกลูกค้าผู้คนที่เดินสัญจรไปมา เหมยหยวนกับซุมี่ก็แทบอยากจะคล้อยตามเสียงเหล่านั้น ทว่าหลิงนูก็จับไหล่ทั้งคู่ห้ามไว้ก่อน
"รู้นะว่าอยากเข้าร้านของแพง.. แต่ถ้าเผลอโดนพ่อค้าหลอกข้าไม่ช่วยนะ..." หลิงนูเตือน แน่นอน.. พ่อค้าที่นี่หลอกก็มาก แต่นูมีภูมิคุ้มกันดีด้านนี้เพราะเคยมาเที่ยวบ่อยๆและรู้กลวิธีของพวกนั้น..


"ง่า เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ..." ซูมี่ตอบแบบเสียดาย แต่พอหลิงนูเตือนก็มีความเกรงกลัวขึ้นมาบ้างเช่นเดียวกับเหมยหยวน...


หลิงนูและทั้ง2เดินมายังร้านแห่งหนึ่งในย่านการค้า เป็นร้านขายของฝากและของเก่าที่หลิงนูจำได้ เมื่อก่อน ท่านพี่รองซางบาเคยพามาที่นี่พื่อมาซื้อของฝากเล็กๆน้อยๆกลับไปที่บ้าน แต่ว่า พ่อค้าร้านนี้ก็อุปนิสัยดีนะ ไม่หลอกต้มตุ๋นแต่อย่างใด...
หลิงนูจึงแวะเข้าไปในร้านดังกล่าวพร้อมกับทั้งสองคนที่ตามมา สภาพด้านในค่อนข้างเก่าตามสภาพกาลเวลา แต่ยังคงทำนุบำรุงให้ใหม่อยู่เสมอก็ตามที
"โอ้ ยินดีต้อนรับ" พ่อค้าที่นั่งอยู่ด้านในเดินมาเอ่ยทักผู้มาเยือน


"ท่านพ่อค้า... จำข้าได้รึไม่..?" หลิงนูเห็นพ่อค้าคนดังกล่าวจึงเอ่ยทัก คิดว่าจะจำได้รึไม่นั้นก็ไม่ได้ใส่ใจ แต่ว่านูก็ทักไปก่อนแค่นั้น


"หืม.. ใครรึ?" พ่อค้าเอ่ยขึ้นแบบงุนงง จู่ๆใครจะมาบอกว่าจำได้มั้ย อาจจะเป้นวิธีการหลอกรูปแบบหนึ่งก็ได้
แต่เดี๋ยวก่อน.. "โอ๊ะ นี่ เจ้าเองรึ"
"น้องสาวของซางบานี่เอง โอ้ " พ่อค้าดันจำหน้าหลิงนู น้องสาวของซางบาพี่รองได้ซะด้วย ก็เป็นเรื่องดีเช่นกันนะเนี่ย


เหมยหยวนซูมี่ก็มองตาปริบๆ ว่าทำไมพ่อค้าคนนี้คุ้นเคยกับหลิงนูได้ ปกติพ่อค้าจะไม่จดจำใครเป็นพิเศษ... หรือว่า หลิงนูจะเป็น ผู้มีอิทธิพล???
ทั้งสองก็คิดเป็นตุเป็นตะไป...


"ข้าได้ข่าวจากซางบาว่าเจ้าออกไปผจญข้างนอกมารึ ข้าว่าอันตรายมากเลยนะ" พ่อค้าเริ่มชวนหลิงนูคุย


"จะว่าอันตรายมั้ย .... ก็พอตัวนะ.. ย่านการค้าที่นี่ก็พอจะเทียบได้ล่ะ.. ฮะๆ" หลิงนูคุยกับพ่อค้าร้านอย่างเป็นกันเอง ความคุ้นเคยของคนเราทำให้คุยกันได้ง่ายแม้จะเป็นเรื่องทางธุรกิจก็ตาม


"ดีใจที่กลับมานะ ว่าแต่อยากซื้ออะไรมั้ย ข้าอาจจะมีของแถมให้ด้วยนะ" พ่อค้าคนนั้นกล่าว..
"แน่นอนสิ รอแป๊ป..." หลิงนูกล่าวและเดินเลือกของในร้านสักชิ้นหนึ่ง ซึ่งมันคือม้วนไม้ไผ่จำนวนหนึ่ง 5ม้วน หยิบมาให้พ่อค้าคนดังกล่าวคิดเงิน นอกจากนี้เขายังแถมส่วนลดให้อีกเล็กน้อย
เมื่อทำธุรกรรมเรียบร้อยแล้วจึงเก็บม้วนไม้ไผ่ลงไป แล้วหันเตรียมออกจากร้าน


"เดี๋ยวก่อน"
เสียงพ่อค้ารั้งทั้ง3คนไว้ เหมยหยวน ซูมี่ คิดแล้วต้องเป็นเรื่องไม่ดีแน่ๆ เลยแอบเหงื่อตก..


"ข้ามีบางอย่าง จะฝากเจ้าหน่อย" พ่อค้ากล่าวขึ้นมา สร้างความสงสัยแต่หลิงนู จึงเอ่ยถาม
"เรื่องอะไรหรือท่านพ่อค้า?...."


หลิงนูว่าจบ พ่อค้าก็หยิบสิ่งของบ้างอย่างจากชั้นข่างล่างออกมา มันเป้นสิ่งของในห่อผ้าห่อหนึ่งขนาดปานกลาง
"ซางบาลืมสิ่งนี้ไว้ ข้าขอให้เจ้าช่วยนำไปให้เขาหน่อยจะได้รึไม่?" พ่อค้ากล่าวออกมา หลิงนูคิด เป็นของที่พี่รองลืมไว้ที่ร้านอีกแล้วสินะ.. เมื่อสมัยก่อนพี่รองเองก็ลืมไว้เหมือนกัน .. ต้องมาตามของจากร้านนี้ทุกที...
แต่พ่อค้าเขาเองก็ไม่เคยเดินทางไปให้ของที่ลืมด้วยตัวเอง ต้องให้บ่าวมาตามอยู่เนืองๆ


"ได้... หากเป็นของๆพี่รอง ข้าจะนำไปให้เอง..." หลิงนูกล่าวขึ้นพร้อมรับห่อผ้านั้นมา โดยที่ไม่ได้เปิดดูแต่อย่างใด


"เดินทางดีๆนะ กลับไปเยี่ยมท่านเจ้าเมืองบ้างล่ะ" พ่อค้ากล่าวทิ้งท้ายก่อนจากลาจากบริเวณร้านดังกล่าว พอหมดธุระแล้วทั้ง3จึงเดินออกมา แล้วเดินต่อไปเรื่อยๆตามบนถนน


"พี่รองลืมอะไรไว้อีกนะ..." หลิงนูพึมพำพร้อมดูห่อผ้า แต่ก็ยังไม่ได้แกะดูหรอก มีความสงสัยเล็กน้อยแต่ก็ถือไปตามปกติ หากเป็นของที่พี่รองสั่งก็จะนำไปให้...


"ท่านหลี่ ข้าเห็นพ่อค้าคนนั้นพูดว่าเยี่ยมเจ้าเมือง แถมเจ้ายังรู้จักกับเขาอีก ท่านต้องเป็นคนมีชื่อเสียงแน่ๆ" เหมยหยวนพูดเองเออเองไปซะอย่างนั้น มองหลิงนูราวกับเป็นคนดังประจำเมือง
"เอ่อ ไม่หรอกๆ.." นูส่ายหน้านิดๆ " เดี๋ยวเจ้าก็ได้รู้เองล่ะน่า ... ตอนนี้ข้าจะเดินกลับบ้านก่อนนะ" หลิงนูกล่าวว่าจะพาทั้ง2คนเดินกลับบ้านของนูเอง เพื่อไปเยี่ยมครอบครัว หลังจากออกเดินทางไปราวๆ 5ปีเศษ...


@Admin
@STAFF_Pixiu

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -19 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -19 + 5

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ฮิบรู
จื่อซิงหม่า
ชุดนักพรตซือฉง
ไหเฟิงจิ่วจ้าน
ทวนฝงเจียง
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x28
x2
x3
x500
x17
x30
x32
x20
x100
x5
x85
x70
x122
x20
x1
x3280
x7
x272
x204
x12
x209
x466
x10
x1
x120
x124
x7
x10
x7
x56
x26
x12
x50
x196
x408
x1
x18
x1
x300
x45
x252
x805
x120
x470
x5
x60
x3
x4
x1144
x694
x130
x667
x501
x1
x8999
x1
x10
x29
x100
x127
x9
x85
x3
x40
x254
x740
x2
x255
x25
x5
x237
x2
x1600
x7
x98
x4
x105
x5750
x78
x52
x74
x5
x3
x25
x11
x37
x12
x1
x450
x5
x1
x175
x447
x2304
x87
x40
x6
x50
x7
x8
x8
x62
x2
x6
x5
x82
x6
x2980
x16
x435
x13
x252
x39
x437
x745
x39
x130
x221
x306
x254
x94
x54
x96
x208
x209
x1
x190
x7
x2
x183
x7
x10
x3723
x30
x808
x79
x1
x590
x147
x4
x139
x238
x319
x267
x131
x162
x9
x3172
x3759
x136
x16
x513
x500
x540
x541
x205
x184
x360
x9
x1491
x715
x220
x73
x264
x91
x1
x143
x13
x10
x515
x156
x326
x330
x60
x56
x635
x1058
x92
x539
x212
x499
x51
x136
x17
x28
x452
x9
x102
x38
x354
x147
x19
x35
x20
x39
x1485
x5017
x20
x243
x1
x138
x91
x20
x53
x11
x24
x5
x124
x228
x18
x34
x169
x7
x17
x76
x195
x1
x1
x1457
x1

122

กระทู้

1028

โพสต์

33หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
129377
เงินตำลึง
116212
ชื่อเสียง
131554
ความหิว
729

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
10343
ความชั่ว
3150
ความโหด
4590
หงเฟิง
เลเวล 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2018-7-29 01:24:56 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LuLingNu เมื่อ 2018-7-29 17:32

เวลาเริ่มเลยจากยามสายออกมาเรื่อยๆ เมื่อจบเรื่องการดูตัวที่บิดาต้องการและบอกคำตอบไปแล้ว จากนี้คิดว่านูจะออกเดินทางต่อหลังจากทิ้งจดหมายไว้ที่บ้านเรียบร้อย นูจึงเดินออกมาจากเขตบ้านต่อจากนี้
ก่อนอื่นก็ต้องไปตามหาสองคนนั้นก่อน เหมยหยวนและซูมี่ที่คิดว่าน่าจะรออยู่ที่โรงเตี๊ยมในเมือง และก็คิดว่าจั่วกงน่าจะกลับบ้านไปแล้ว ก็คงจะแวะเพื่อตามหาทั้ง2คนได้สะดวก นี่เราลืมไปได้ยังไงกัน
"ต้องไปตามหาสองคนนั้นก่อน..."


พอไปถึงโรงเตี๊ยมแล้วสอบถามหา2คนนั้น เถ้าแก่ก็บอกว่า2คนนั้นเช็คชื่อออกจากโรงเตี๊ยมไปแล้วเรียบร้อย นูตอนแรกไม่เชื่อนักเลยไปดูที่ห้องก็ไม่พบใครในห้องดังกล่าวจริงๆ จึงเอะใจว่าออกไปเดินที่ใดกันจึงคิดจะออกตามหาต่อ


ก่อนอื่นหลิงนูเดินไปข้างโรงเตี๊ยมเพื่อนำม้าฮั่นเสีย2ตัวที่พักรอไว้หลายวันออกมาจากคอกพักม้าข้างโรงเตี๊ยม เธอกระโดดขึ้นขี่หลังม้าตัวโปรดก่อนจะลากจูงอีกตัวหนึ่งตามมาด้วยเพื่อให้2คนนั้นขี่ตามตัวเองหลังจากออกจากเมืองเซี่ยพีแห่งนี้


หลิงนูเดินตามหาในเมืองเรื่อยๆ เลยลองมาตามหาบริเวณย่านการค้าประจำเมืองเซี่ยพี เผื่อใจไว้ว่าอาจจะเจอสองคนนั้นรึเปล่าก็ไม่แน่ใจ


ระหว่างสอดส่องสายตาไปนั้นก็พบเห็นสตรีชุดสีชมพูและสีแดงอ่อนเดินอยู่กลางทางเดินด้วยกัน2คน ซึ่งเป็นสีที่คุ้นตามากๆเหมือนกับสีของเสื้อทั้งสองคนนั้น พอดูทรงผมของทั้ง2คนแล้ว คิดว่าใช่แน่ๆ
ด้วยความแน่ใจว่าเป็นสองคนนั้นแน่ๆจึงขี่ม้าพร้อมจูงม้าอีกตัวเข้าไปหาด้วย


"นี่ เจ้าทั้งสอง" หลิงนูเอ่ยทักคนที่เดินอยู่
"เอ๊ะ เสียงท่านหลี่นี่" เหมยหยวนนั้นได้ยินเสียงที่คุ้นเคยก็หันมาเหมือนกัน ก็พบกับบุคคลที่นางกำลังจะไปหาอยู่ " ท่านหลี่!? มาได้ไงเนี่ย ข้ากะว่าจะไปหาท่านที่จวนเจ้าเมืองซะอีก!" เธอพูดขึ้นว่าจะไปหาหลังจากนี้


"ไม่ต้องหรอก ข้ามาหาพวกเจ้าเองนี่แหละ..." หลิงนูกล่าวในขณะที่ยังขี่ม้าและจูงม้าอีกตัวมาด้วย
"ข้าเก็บของสัมภาระมาให้หมดแล้ว เดี๋ยวจะเดินทางต่อกันเลย เข้าใจนะ"


"เอ๋ ไปเลยเหรอท่านหลี่ ท่านเพิ่งจะกลับเมืองมาแค่วันสองวันเองนะ" เหมยหยวนพูดขึ้นอีกแบบสงสัยเล็กน้อย


"ไม่ต้องคิดเรื่องนั้นหรอก ... ขึ้นขี่ม้าเร็วเข้า" หลิงนูกล่าวก่อนจะจูงม้าอีกตัวมาแล้วให้มันย่อตัวลงให้ทั้ง2คนได้ขึ้นขี่


"ท่านหลี่ ท่านจะไปไหนต่อรึเปล่า?" เหมยหยวนถามขึ้นแบบอยากรู้มากขึ้น ซูมี่เองก็อยู่นิ่งๆพออยากรู้คำตอบอยู่บ้าง


"ก็... ไปแถวๆภาคกลางน่ะ.. ที่คิดไว้" หลิงนูกล่าวให้คำตอบกับทั้ง2คน
เมื่อกล่าวจบกับทั้ง2อยู่บนหลังม้าพร้อมแล้ว ทั้ง3คนก็ออกตัวควบขี่ม้าไปตามทาง หลิงนูพาขี่ม้านำออกไปยังประตูทิศใต้ของเมืองเซี่ยพี และออกจากเมืองไปจนลับตาในที่สุด...
สักวันจะกลับมาเยี่ยมอีกครั้ง... ท่านพ่อ..


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ฮิบรู
จื่อซิงหม่า
ชุดนักพรตซือฉง
ไหเฟิงจิ่วจ้าน
ทวนฝงเจียง
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x28
x2
x3
x500
x17
x30
x32
x20
x100
x5
x85
x70
x122
x20
x1
x3280
x7
x272
x204
x12
x209
x466
x10
x1
x120
x124
x7
x10
x7
x56
x26
x12
x50
x196
x408
x1
x18
x1
x300
x45
x252
x805
x120
x470
x5
x60
x3
x4
x1144
x694
x130
x667
x501
x1
x8999
x1
x10
x29
x100
x127
x9
x85
x3
x40
x254
x740
x2
x255
x25
x5
x237
x2
x1600
x7
x98
x4
x105
x5750
x78
x52
x74
x5
x3
x25
x11
x37
x12
x1
x450
x5
x1
x175
x447
x2304
x87
x40
x6
x50
x7
x8
x8
x62
x2
x6
x5
x82
x6
x2980
x16
x435
x13
x252
x39
x437
x745