ดู: 777|ตอบกลับ: 26

{ เมืองซานตง } จวนร้าง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-11-15 15:06:08 |โหมดอ่าน
จวนผู้ว่าการเมืองซานตง


จวนเจ้าเมืองที่ตกแต่งอย่างเรียบง่าย เนื่องจากเจ้าเมืองคนปัจจุบันเป็นคนเรียบง่าย
ภายหลังคดีเล่อหยูเฟยผ่านพ้น เขากลับมาซานตงพร้อมกับสั่งเด็กๆ มาฆ่าล้างคนในจวนผู้ว่า
จับหญิงสาวทั้งหมดไปขังที่จวนแห่งใหม่ก่อนจะเผาจวน ไฟวอดวายจนเกือบลามไปเรือนใกล้เคียง
ดีที่ชาวบ้านและมือปราบมาดับไฟได้ทันท่วงที ผู้ว่าเสียชีวิต ณ ตอนนี้อยู่ในช่วงรอผู้ว่าการคนใหม่


ผู้ว่าการเมืองคนปัจจุบัน: หลี่ ต้าหยี (45 ปี) { สถานะ: เสียชีวิตทั้งตระกูล }
อุปนิสัย: เป็นคนเรียบง่ายไม่จุกจิก แต่เข้มงวดในเรื่องการใช้เงิน และเป็นคนประหยัด(งก)

** ปัจจุบัน เมืองซานตง ไม่มีเจ้าเมืองดูแล **
เจ้าที่ประจำจวน

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

61

กระทู้

545

โพสต์

18หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
837
เงินตำลึง
2146939575
ชื่อเสียง
91202
ความหิว
264

ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
6
ความชั่ว
0
ความโหด
0
ทอมโม่
เลเวล 1

กงซุน หลัน

ข้าก็มีบทนะคะ!!
pet
โพสต์ 2017-11-15 16:14:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย YutaIzumi เมื่อ 2017-11-15 17:18

- เควสเรื่องราว 3 - บุญคุณ-ความแค้น
สืบสวนคดีซานตง 1


     หลังจากที่ยูตะและหลันเอ๋อห์ เตรียมตัวเก็บของอะไรเรียบร้อย พวกเขาทั้งสองก็ไปยังที่จวนผู้ว่าการเมืองตามที่ตกลงแผนกันไว้ ระหว่างเขาก็เห็นชาวบ้านหน้าตาคุ้นเคยเหมือนจะว่าจะเคยเป็นทหารให้เปาอวิ๋นเฟยอยู่กำลังทำอะไรไปเรื่อยๆ อยู่รอบๆ
     "พวกเจ้ามีธุระอะไรกันรึ" ทหารหน้าจวนกล้าวขึ้น
     "ฉันจะมาสมัครเป็นพ่อบ้าน ส่วนเธอคนนี่เป็นผู้ติดตามของฉันจะมาสมัครเป็นสาวใช้กันนะ" ยูตะแจ้งจุดประสงค์ไปตามที่ได้เตรียมตัวกันมาไว้
     "อ้อ ข้าเข้าใจละ ตามข้ามา" นายทหารคนนั้นกล่าวขึ้นก่อนที่จะเดินนำเข้าไปยังห้องโถงด้านใน
     หลังจากที่พวกเขาเดินเข้ามาข้างในห้องโถง ก็เห็นเจ้าเมืองกำลังนั้งทำงานอยู่
     "ทำพวกเข้าเข้ามาทำไมรึ นายทหาร" เจ้าเมืองหยุดมือจากงาน และถามขึ้น
     "พวกเขาบอกว่าจะมาสมัครเป็นคนรับใช้ครับ"
     "อ้อ เรื่องนั้นสินะ ได้เดียวข้าจะรับช่วงเอง เจ้ากับไปทำหน้าที่ของเจ้าต่อเถอะ"  เจ้าเมืองกล้าวขึ้น ก่อนที่นายทหารคนนั้นจะโค้งคำนับและ เดินออกไปทิ้งไว้แต่ยูตะกับหลันเอ๋อห์
     "เอาละ พวกเจ้าสินะ ที่จะมาสมัครเป็นพ่อบ้าน และสาวใช้ พวกเจ้ามาได้จังหวะพอดีเลยนะ คนเก่าพึงจะออกไปพอดีเลย พวกเจ้าชื่ออะไรกันบ้างละ"
     (หืม ออกไปอย่างงั้นหรอ.....) ยูตะแอบคิดในใจอย่างสงสัยเล็กน้อย
    "กระผม อิซุมิ ยูตะ ขอรับ ส่วนเธอคนนี่มีนามว่า กงซุน หลัน ขอรับ" ยูตะกล่าวตอบไป
     "อิซุมิ ยูตะงั้นหรอ ชื่อแปลกดีนะแต่เอาเถอะ งานของพ่อบ้านก็ไม่มีอะไรยากหรอกนะ แค่เจ้าก็ทำหน้าที่ของพ่อบ้านให้ดี ดูแลเรื่องต่างๆ ภายในไม่ให้ขาด ปกติแล้วข้าจะให้ผู้ติดตามสาวใช้คนหนึ่ง ซึงเจ้าก็ดูเหมือนจะมีอยู่แล้วพอดี แล้วเธอละ  กงซุน หลัน ทำอาหารเป็นมั้ย"
    "ได้ค่ะ ไม่มีปัญหา" หลันเอ๋อห์ตอบกลับไปตามความจริง
     "อืมๆ ก็ถือว่าผ่านละนะจากที่ดู เอาเป็นว่าข้าจะรับพวกเจ้าทำงานก็แล้วกัน ข้าเองก็ไม่ใช้คนจุกจิกอะไรมาก แต่ว่าหวังเจ้าจะทำงานได้เต็มเม็ดเต็มหน่วยกับเงินที่ข้าเสียไปนะ"

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -11 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -11 + 3

ดูบันทึกคะแนน

今でもあなたはわたしの光
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x30
x12
x8
x5
x11
x6
x2
x8
x20
x25
x71
x6
x10
x60
x35
x12
x25
x40
x520
x710
x10
x9999
x107
x375
x2
x5
x8
x7
x20
x120
x30
x30
x2
x4
x1
x50
x90
x1247
x2
x900
x18
x162
x125
x499
x148
x6
x20
x482
x311
x37
x163
x10
x2
x400
x19
x50
x4
x20
x1
x1
x19
x1

61

กระทู้

545

โพสต์

18หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
837
เงินตำลึง
2146939575
ชื่อเสียง
91202
ความหิว
264

ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
6
ความชั่ว
0
ความโหด
0
ทอมโม่
เลเวล 1

กงซุน หลัน

ข้าก็มีบทนะคะ!!
pet
โพสต์ 2017-11-15 23:52:58 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย YutaIzumi เมื่อ 2017-11-15 23:57

- เควสเรื่องราว 3 - บุญคุณ-ความแค้น
สืบสวนคดีซานตง 2


     หลังจากที่คุยเรื่องเนื้อหาของานกันไปต่ออีกสักพักใหญ่ๆ ผู้ว่าการก็ยื่นตำรากฎระเบียบจวนให้ทั้งยูตะและหลันเอ๋อห์ศึกษา
     "ต่อไปก็เรื่องเงินเดือนข้าให้ 35 ชั่ง 800 ตำลึง ก็แล้วกันนะ อ้อ! แล้วก็พวกเจ้าห้ามเข้าไปในห้องสมุดที่ล็อกกุญแจของข้าเด็ดขาดเลยเข้าใจมั้ย"
     "เข้าใจแล้วขอรับ"
     "ดีมาก เอาละเดียวข้าจะให้บ่าวพาพวกเจ้าไปที่ห้องของตัวเองนะ จัดเตรียมอะไรให้เรียบร้อยแล้วเดียวพรุ่งนีเจ้าก็เริ่มทำงานกันได้เลยนะ" ผู้ว่ากล่าวขึ้นก่อนที่จะกวักมือให้บ่าวคนหนึ่งเข้ามาพาตัวยูตะและหลันเอ๋อห์ไปที่ห้องพักของบ่าวในจวน ภายในเป็นห้องของยูตะธรรมดาๆ มีตู้เก็บของ เตียง ที่มีโต็ะทำงานและการตกแต่งเพียงเล็กน้อย แต่ว่าเขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก ยูคะเพียงจัดเตรียมของและเข้านอนเพื่อทำตัวให้เป็นปกติมากที่สุดเท่านั้นเอง


     จนกระทั่งวันรุ่งขึ้นมาถึงยตะก็ตื่นแต่เช้าขึ้นมาพร้อมกับ แต่งตัวอะไรให้เรียบร้อยก่อนที่จะเดินไปหาหลันเอ๋อห์ ที่ห้องเพื่อตรวจสอบความเรียบร้อย แต่ว่าขณะที่เขากำลังจะเคาะห้องของนาง หลันเอ๋อห์การเปิดประตูมาเสียก่อน
     "อ้าว ยูตะข้ากำลังจะไปหาพอดีเลยค่ะ" หลันเอ๋อห์พูดขึ้น พร้อมอยู่ในชุดสาวใช้
     "อ้อ พอดีเลยงั้นเราก็ไปเริ่มงานวันแรกกันเถอะ" ยูตะกล่าวขึ้นก่อนที่จะเดินนำไป
     แล้วยูตะก็เริ่มงานด้วยเดินสำรวจให้ทั่วๆ จวนผู้ว่าการเพื่อดูห้องต่างๆ ครบว่ามีอะไรบ้างและเป็นการสำรวจทางหนีที่ไล่ไปในตัว ก่อนที่จะเดินไปรายงานตัวกับผู้ว่าที่ห้องโถง
     "เจ้าหายไปไหนมางั้นรึ" ผู้ว่าถามขึ้น
    "กระผมไปเดินสำรวจจวนมานะ ขอรับ"
     "สำรวจจวน? เจ้าทำไมกัน?"
     "กระผมถูกสอนมาว่า พ่อบ้านที่ดีจำเป็นต้องรู้ทุกซอกทุกมุมที่ที่ตัวเองทำงานนะ ขอรับ"
     "อ้อ อย่างงั้นเองสินะ ดีมากๆ ถือว่าเจ้าขยันทำงานดีมาก"
     "แล้วงานวันนี้มีอะไรให้รับใช้เป็นพิเศษมั้ยครับ"
     "อ้อ วันนี่ยังไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอกนะ ถือว่าให้เจ้าทำความคุ้นเคยไปก็แล้วกัน เอาละเจ้าออกไปได้แล้ว ข้าจะทำงานต่อ ถ้ามีอะไรข้าจะเรียกเจ้าเอง" ผู้ว่ากล่าวขึ้นก่อน
    "รับทราบแล้วขอรับ" ยูตะกล่าวก่อนโค้งให้ และเดินออกมา แล้วเดินไปทำความคุ้นเคยกับบ่าวต่างๆ ในจวน ซึ้งดูๆ ไปแล้วก็มีมากถึงสามสิบคนเลยที่เดียว
     (ทำไมมันถึงเยอะขนาดนี่กันนะ) ยูตะแอบคิดในใจ
     "ปกติจวน จวนหนึ่งมีบ่าวเยอะขนาดนี่เลยอย่างงั้นหรอค่ะ" หลันเอ๋อห์ถามขึ้น
    "นั้นสินะ ก็คงประมานนี่ละมั้ง" ยูตะกล่าวเออ้อไปเพื่อไม่ให้ผิดสังเกตุ
     ก่อนที่ยูตะกับหลันเอ๋อห์ จะเดินไปรอบจวนเพื่อทักทายกับเหล่าคนงาน และนายทหารที่คอยดูแลอยู่ เพื่อสร้างความคุ้นเคยและความเป็นกันเอง
     "สวัสดีพวกนาย ฉันอิซุมิ ยูตะ พ่อบ้านที่เข้ามาใหม่นะ ต่อจากนี่ก็ฝากตัวด้วย ส่วนนี้กงซุน หลันคนจะมาช่วยงานในครัว ยังไงก็ฝากเธอดูแลด้วยละ" ยูตะเริ่มจากทักทายส่วนที่สำคัญที่สุดนั้นคือห้องครัวที่เป็นหัวใจสำคัญของจวน ก่อนที่จะฝากหลันเอ๋อห์ ให้คอยเฝ้าดูและจับตาเรื่องราวซุบซิบต่างๆ ในห้องแห่งนี่เอาไว้    "ฝากตัวด้วยนะค่ะ" หลันเอ๋อห์กล่าวขึ้น
     "อ้อใช้ ลืมไปช่วยกระจ่ายข่าวให้ที่นะว่าตอนเย็นฉันมีเรื่องที่จะประชุมกับบ่าวทุกคนในจวนแห่งนี่" ยูตะกล่าวทิ้งท้ายก่อนที่จะเดินออกมาสำรวจรอบๆ จวนต่อ
     จนกระทั้งตกเย็นถึงเวลาที่ยูตะนัดไว้บ่าวเกือบทุกคนก็มารวมตัวกันตามที่ยูตะนัดแนะไว้ ก่อนที่จะมีเสียงซุบซิบของเหล่าบ่าวต่างๆ ดังขึ้นเล็กน้อย
    "อะ แฮ่ม" ยูตะกะแอมขึ้นเล็กน้อยเพื่อให้สัญญานว่าจะพูดแล้ว
    "ที่ฉันเรียกพวกนายมารวมกันในวันนี่ ก็เพราะว่าฉันมีบ้างอย่างจะให้พวกเจ้า" ก่อนที่ยูตะจะชี้ไปที่ไหสุราที่ตั่งอยู่
    "เพื่อเป็นการกระชับมิตร เรามาดื่มกันเถอะ!.........แต่อยากมาเกินไปจนพรุ่งนี่ไปทำงานไม่ไหวละ อ้อ มีน้ำแกงสร่างเมาให้ด้วย" ยูตะพูดขึ้นมาพร้อมกับยิ้มกว้างออกมา
     แล้วเสียงฮือฮาก็ดังขึ้นก่อนที่ห้องที่รวมกันนั้นจะกลายเป็นงานเลี้ยงขนาดย่อมๆ แล้วยูตะก็เริ่มเดินดูแลความเรียบร้อยไปรอบๆ พร้อมกับไปตีสนิทคนที่ดูท่าทางจะเริ่มเมา เพื่อล้วงความลับต่างๆ ออกมา ไปเรื่อยๆ ที่ละคนๆ พร้อมกับคอยสังเกตุดูว่า ผู้ว่าจวนมารึเปล่าไปด้วย จนกระทั่งงานเลียงนั้นจบลงเมื่อผู้คนเริ่มแยกย้ายกันไปครบทุกคน จนเหลือแค่ยูตะกับหลันเอ๋อห์ พวกเขาทั้งสองก็คุยแลกเปลียนข้อมูลที่ได้มาภายในวันนี่ ก่อนที่จะแยกย้ายกันกับห้องของตัวเอง

     สิ่งของที่แจกจ่ายไป สุรากู่จิ่ง ปริมาณ 38 น้ำแกงสร่างเมา ปริมาณ 50 สุรานารีแดง ปริมาณ 5 หมั่นโถว ปริมาณ 50
@Admin


แสดงความคิดเห็น

ได้ซื้อใจบ่าวไพร่ในจวน ความสนิทบ่าวไพร่ในจวนทั้งหมดเพิ่มขึ้น 25/100  โพสต์ 2017-11-16 00:00

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +35 เงินตำลึง +800 ความหิว -8 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 35 + 800 -8 + 3

ดูบันทึกคะแนน

今でもあなたはわたしの光
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x30
x12
x8
x5
x11
x6
x2
x8
x20
x25
x71
x6
x10
x60
x35
x12
x25
x40
x520
x710
x10
x9999
x107
x375
x2
x5
x8
x7
x20
x120
x30
x30
x2
x4
x1
x50
x90
x1247
x2
x900
x18
x162
x125
x499
x148
x6
x20
x482
x311
x37
x163
x10
x2
x400
x19
x50
x4
x20
x1
x1
x19
x1

61

กระทู้

545

โพสต์

18หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
837
เงินตำลึง
2146939575
ชื่อเสียง
91202
ความหิว
264

ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
6
ความชั่ว
0
ความโหด
0
ทอมโม่
เลเวล 1

กงซุน หลัน

ข้าก็มีบทนะคะ!!
pet
โพสต์ 2017-11-16 23:31:47 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย YutaIzumi เมื่อ 2017-11-16 23:37

- เควสเรื่องราว 3 - บุญคุณ-ความแค้น
สืบสวนคดีซานตง 3

     วันนี่ก็เหมือนกันเมื่อวานยูตะตื่นเช้าขึ้นมาเตรียมตัวทำตามปกติ จนกระทั้งมาบ่าวคนหนึ่งเข้ามายูตะ
     "พ่อบ้านอิซุมิครับ ใต้เท้าเรียบพบครับ" บ่าวคนพูดขึ้น ก่อให้เกิดความสงสัยเป็นอย่างมาก
     "อ้า ฉันจะไปเดียวนี่และ" ยูตะตอบรับกลับไปก่อนทีจะเดินไปตามหลันเอ๋อห์ และเดินไปยังห้องโถงที่ผู้ว่าทำงานอยู่
     "ที่เรียกกระผมมา มีอะไรให้รับใช้อย่างงั้นขอรับ" ยูตะกล่าวขึ้น
     "อ้า ข้ามีงานให้เจ้าทำ ในวันพรุ่งนี้ข้าจะมีเพื่อนมาหาที่จวน ข้าให้เจ้าเตรียมจวนให้พร้อม ทำความสะอาดให้ทั่ว รวมถึงการจัดเตรียมอาหารในวันพรุ่งนี่ด้วย" ผู้ว่ากล่าวขึ้น
     "ไม่ทราบว่า เพื่อนของใต้เท้าจะมากันกี่คนหรือขอรับ กระผมจะได้จัดเตรียมอาหารถูก"
     "มาคนเดียว แต่ว่าเขาเป็นเพื่อนคนสำคัญของข้ามากๆ "
     "รับทราบแล้วขอรับ" ยูตะกล่าวขึ้นก่อนเดินถอยออกไป
     และแล้วงานการเป็นพ่อบ้านของยูตะก็เริ่มต้น เขาจึงเริ่มจากเรียกประชุมบ่าวในจวนที่เกียวข้องทั้งหมดก่อน
      "เอาละพวกนาย หลังจากที่เมื่อวานเราเลี้ยงฉลองกันไปแล้ว วันนี่ก็มีงานมาให้เราทำกันแล้ว" ยูตะเริ่มพูดกล่าวขึ้นอย่างเป็นมิตร
      "ในวันพรุ่งนี่ ใต้เท้าจะมีแขกคนสำคัญมา เราก็เลยต้องทำความสะอาดจวนกันยกใหญ่ แต่จัดเตรียมอาหารให้เรียบร้อย" ยูตะเริ่มอธิบายงาน
     "ในส่วนเรื่องทำความสะอาดนั้นฉันจะเป็นดูแลเอง ส่วนเรื่องการจัดเตรียมอาหารและวัตถุดิบต่างๆ นั้นฝากเธอด้วยนะ หลันเอ๋อห์" ยูตะเริ่มแบ่งหน้าที่กัน
     "ได้เลยค่ะ" หลันเอ๋อห์ก็คงยังคงตอบรับอย่างว่าง่ายเหมือนเดิม ก่อนที่เธอและเหล่าสาวใช้จะเดินแยกตัวออกไปในส่วนของห้องครัว ดูเหมือนว่าที่นี่มันจะไม่มีสาวใช้อายุมากเลย จึงทำให้หลันเอ๋อห์นั้นสามารถเข้ากับคนอื่นๆ ได้อย่างรวดเร็ว ประกอบกับนิสัยของเธอด้วยแล้ว ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรที่น่าเป็นห่วง
     "เอาละ ต่อไปก็งานทำความสะอาดสินะ" ยูตะกล่าวขึ้นก่อนเดินนำนห้าไปหยิบถังน้ำ
     "ท่านพ่อบ้าน จะทำด้วยอย่างงั้นหรอครับ?" บ่าวคนหนึ่งถามขึ้นอย่างประหลาดใจ
     "อ้าว ก็ช่วยกันทำมันจะได้เสร็จเร็วขึ้นไง มีอะไรแปลกอย่างงั้นหรอ" ยูตะถามขึ้นอย่างประหลาดใจ
     "ปะ...เปล่าครับ แค่ปกติแล้ว พ่อบ้านคนก่อนๆ เขาไม่ทำแบบเท่านั้นเองครับ" บ่าวตอบกลับมาตามความเป็นจริง
    "อ้อ อย่างงั้นหรอ ฉันอาจจะไม่เหมือนกับพ่อบ้านทั่วๆ ไปก็ได้มั้ง ฮะฮะฮะ ปะ เราเริ่มทำงานกันเถอะ" ยูตะกล่าวขึ้นก่อนที่จะเดินนำออกไป
     "คะ ครับ!" ก่อนที่บ่าวที่เหลือจะเดินตามๆ กันมา
     และการทำความสะอาดก็เริ่มต้น ยูตะเริ่มจากทำความสะอาดส่วนต่างภายใจจวนก่อนที่  ไล่ไปเรื่อยๆ จนไปสุดที่หน้าจวน
    "เอาละทุกคนเร่งมือกันหน่อย เราไม่มีเวลาทั้งวันหรอกนะ" ยูตะกล่าวขึ้นตัวเองกับเช็ดถูเสาไม้อยู่ ในขณะที่บ่าวคนอื่นๆก็แยกย้ายกันไปทำความสะอาดส่วนต่างๆ แล้วระหว่างที่เขากำลังทำความห้องเก็บของอยู่นั้นเองยูตะก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างเข้า
     "นี่แกยังไง กับพ่อบ้านคนใหม่อย่างงั้นหรอ" เสียงของบ่าวคนนึงดังขึ้นมาจากห้องข้างๆ และเมื่อยูตะพยายามหาที่มาของเสียงก็พบว่าห้องเก็บของนั้นที่ผนังด้านบนทั้งสองข้างที่ช่องอากาศอยู่ ทำให้เสียงนั้นเล็ดลอดเข้ามาจากห้องข้างๆ ได้อย่างง่ายดาย และเมื่อเขาลองนึกต่อไปห้องข้างๆ ทั้งสองนั้นห้องหนึ่งเป็นห้องนั้งเล่น ส่วนอีกห้องนั้นเป็นห้องสมุดต้องห้าม
     (หืม..........) ยูตะรู้สึกสนใจอะไรบ้างอย่างจึงพยายามฟังต่อไป
     "ก็แปลกนี่นะ มาถึงวันแรกก็เลี้ยงเหล้าพวกเราเลย แถมวันนี่ก็ยังลงมือทำความสะอาดเองอีกด้วย ข้าไม่เคยเห็นพ่อบ้านแบบนี่มาก่อนเลย" เสียงบ่าวอีกคนนึงดังขึ้นมา
     "ใช่ๆ ข้าก็คิดแบบนั้นเหมือนกันดูท่าทางเขาน่าจะไม่ใช้คนไม่ดีอะไร แต่หวังว่าเขาจะทำงานได้นานนะ....."
    (ทำงานได้นานอย่างงั้นหรอ?......) ยูตะรู้สึดสงสัยกับเรื่องที่เข้าได้ยิน แต่ก็คิดว่านี่คงไม่ถึงเวลาที่จะไปถามสักเท่าไรนัก ก่อนที่เขาจะแอบฟังบทสนทนาต่อไปเรื่อยๆ จนคิดว่าไม่มีอะไรน่าสนใจแล้ว เขาก็ออกจากห้องเก็บของและ เดินไปหน้าห้องนั่งเล่น
     "เอ้า!! มั่วแต่คุยกันเวลาทำงาน เมื่อไรมันจะเสร็จละ!" ยูตะกล่าว หน้าห้องนั่งเล่น
     "คะ....ครับ! ขอโทษด้วยครับ" บ่าวทั้งสองที่กำลังทำความสะอาดห้องนั่งเล่นกล่าวขึ้น
     ก่อนที่การทำความสะอาดจะดำเนินต่อไปเรื่อยๆ อย่างราบรื่นจนเสร็จในที่สุด แล้วยูตะก็เดินไปหาหลันเอ๋อห์ที่ห้องครัว เพื่อสอบถามว่าต้องการสิ่งของอะไรบ้าง
    "อ้อ อาหารที่จัดเตรียมพรุ่งนี่อย่างงั้นหรอคะ ก็ใช้วัตถุประมาณนี่และนะคะ" แล้วหลันเอ๋อห์ก็เริ่มร่ายยาวสิ่งของที่ต้องใช้
    "ยะ....เยอะเหมือนกันนะ" ยูตะกล่าวขึ้นพร้อมกับเกาหน้าเล็กน้อย
     "ก็เห็นบอกว่าเพื่อนคนสำคัญ ก็เลยจัดการแบบเต็มเลยนะคะ มีปัญหาอะไรรึเปล่าค่ะ" หลันเอ๋อห์กล่าวขึ้น
    "ไม่มีหรอก แต่สงสัยคงจะต้องไปเบิกค่าอาหารกับเสมียนสักหน่อยแล้วละ" ยูตะกล่าวขึ้นก่อนเดินออกมาแล้วมุ่งตรงไปยังห้องทำงานของเสมียน
     เมื่อเขาเดินไปถึงห้องทำงานของเสมียน ยูตะก็เห็นว่าประตูนั้นมันเปิดอยู่แล้วเขาจึงเดินเข้าไปโดยไม่มีการเคาะหรืออะไร เขาก็เห็นเสมียนที่กำลังขีดเขียนทำงานอะไรบางอย่างอยู่
     "คุณเสมียนครับ ผมพ่อบ้านมาใหม่ครับ มาเบิกค่าวัตถุดิบสำหรับพรุ่งนี่ครับ" ยูตะกล่าวแจ้งจุดประสงค์ออกไป
     "!!!!!!" เสมียนคนนั้นมีท่าทางตกใจ และพยายามที่จะปิดบันทึกที่ตัวเองเขียนอยู่อย่างเห็นได้ชัดอย่างเห็นได้ชัด
     "คร่าวหลังจะเข้ามาหัดเคาะประตูซะบ้าง! เจ้ามีธุระอะไร! " เสมียนคนนั้นกล่าวขึ้นอย่างร้อนรน
     "ขออภัยในความเสียมารยาท ฉันเพียงจะเข้ามาขอเบิกค่าอาหารเท่านั้น" แล้วยูตะก็บอกถึงสิ่งที่ตัวเองต้องการออกไป
     "เอ้านี่! หมดธุระของเจ้าแล้วใช้มั้ย ถ้างั้นก็ออกไปได้แล้ว"  เสมียนกล่าวไล่ยูตะออกไป
     "ถ้างั้นข้าขอตัว" ยูตะกล่าวพร้อมกับโค้งให้ก่อนที่จะเดินออกจากห้องไป
    (ต่อแมวดูก็ยังรู้ว่ามีพิรุธ......) ยูตะคิดในใจอย่างงั้นขณะที่เดินออกมา
     ก่อนที่เขาจะกลับไปเดินตรวจสอบความเรียบร้อยรอบสุดท้าย เพื่อดูว่างานที่ทำไม่มีตรงไหนผิดพลาดก่อนที่เขาจะไปพักผ่อนที่ห้องของตัวเอง....

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +35 เงินตำลึง +800 ความหิว -11 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 35 + 800 -11 + 3

ดูบันทึกคะแนน

今でもあなたはわたしの光
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x30
x12
x8
x5
x11
x6
x2
x8
x20
x25
x71
x6
x10
x60
x35
x12
x25
x40
x520
x710
x10
x9999
x107
x375
x2
x5
x8
x7
x20
x120
x30
x30
x2
x4
x1
x50
x90
x1247
x2
x900
x18
x162
x125
x499
x148
x6
x20
x482
x311
x37
x163
x10
x2
x400
x19
x50
x4
x20
x1
x1
x19
x1

61

กระทู้

545

โพสต์

18หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
837
เงินตำลึง
2146939575
ชื่อเสียง
91202
ความหิว
264

ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
6
ความชั่ว
0
ความโหด
0
ทอมโม่
เลเวล 1

กงซุน หลัน

ข้าก็มีบทนะคะ!!
pet
โพสต์ 2017-11-17 17:39:12 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย YutaIzumi เมื่อ 2017-11-17 19:02

- เควสเรื่องราว 3 - บุญคุณ-ความแค้น
สืบสวนคดีซานตง 4

     เมื่อวันรุ่งขึ้นก็มาถึงจากคำบอกของผู้ว่า เพื่อนคนสำคัญของผู้ว่านั้นน่าจะมาถึงในช่วงเวลาเทียง และจะรับประทานอาหารก่อนที่จะประชุมกันในห้องเล่น     ยูตะก็ตื่นแต่เช้ามาตามปกติก่อนที่จะออกไปซื้อวัตถุดิบทำอาหารกับหลันเอ๋อห์และบ่าวอีกสองสามคน เพื่อสำหรับทำอาหารกลางวันชุดใหญ่
     เมื่อพวกเขากลับมาพวกเขาและบ่าวทั้งหลายก็ช่วยกันขนของไปยังห้องครัว และหลันเอ๋อห์กับสาวใช้คนอื่นๆ ก็เริ่มทำอาหารหลางวันทันที่
     และแล้วเวลาก็ล้วงเลยไปถึงช่วงเวลากลางวันในที่สุด ยูตะที่กำลงัจะออกไปเตรียมรอต้อนรับแขกคนสำคัญหน้าจวนนั้นก็ถูกผู้ว่าห้ามไว้
     "เจ้าไปดูแลภายในเรื่องอาหารอะไรให้พร้อมเถอะ เดียวตรงนี่ข้าจัดการเอง" ผู้ว่าพูดขึ้นกับยูตะ
    "ครับผม" ยูตะกล่าวขึ้นก่อนที่จะเข้าไปข้างในจวน
     จนกระทั้งรถม้าของแขกคนนั้นมาถึง ด้วยความขี้สงสัยของยูตะ เขาจึกอดไม่ได้ที่แอบออกมาดูว่าแขกคนสำคัญนักสำคัญหนาของผู้ว่าคนนี่เป็นใคร ที่ถึงขนาดผู้ว่าคนนี่จะต้องออกมาต้อนรับด้วยตัวเอง แต่แล้วความสงสัยนั้นก็แปลเปลียนเป็นประหลาดใจครั้งใหญ่เมื่อคนที่ก้าวลงมาจากรถก็คือ เล่อหยูเฟย
     "!!!!!" ยูตะถึงกับสะดุ้งโหยง แต่สิ่งที่เขาทำสิ่งแรกนั้นก็คืนรีบเดินเข้าไปยังห้องครัวด้วยความเร่งรีบกวาดสายตาหาหลันเอ๋อห์
    "อ้าว ยูตะมีอะ-----" ก่อนหลันเอ๋อห์จะได้พูดจบเธอก็ถูก ยูตะลากตัวออกมาจากห้องครัว
     และเมื่อเขามองซ้ายมองขวาว่าไม่มีใครแล้ว ยูตะก็รีบพูดขึ้น
    "หลันเอ๋อห์ฟังให้ดีนะ อาจจะงงๆ นิดนึงแต่ว่าตลอดวันนี ห้ามออกจากห้องครัว หรือออกไปข้างหน้าจวนเด็ดขาดเลย เวลาจะนำอาหารให้ไป ก็ให้สาวใช้คนอื่นๆ เอาไปให้ เข้าใจมั้ย เดียวเย็นจะมาอธิบายที่หลังแต่ตอนนี่เอาตามนี่ไปก่อนนะ" ยูตะรีบกล่าวขึ้น
     หลันเอ๋อห์ได้ทำหน้างง แต่ก็พยักหน้าตามอย่างเข้าใจแต่โดยดี และไม่ถามอะไรเพิ่มเติม ก่อนที่เขาจะปล่อยให้เธอกับไปทำอาหารตามเดิม
     ส่วนยูตะนั้นก็รีบไปบอกบ่าวคนอื่นๆ ว่าตัวเองนั้นติดงานเอกสารสำคัญจะทำงานอยู่ในห้อง ให้มาตามก็ต่อเมื่อผูว่าและเพื่อนของเข้าไปในห้องนั้งเล่นแล้วเท่านั้น และเมื่อเตรียมการอะไรเรียบร้อยแล้ว ยูตะก็ถือโอกาศนี่เขียนรายงานเรื่องความพิรุธต่างๆ ภายในจวนเพื่อเก็บไว้ไปรายให้กับไต้เท้าถิงเว่ย
     ...............
     .....................
     ............................
     และเมื่อเวลาผ่านไปได้สักพัก ก็มีบ่ายคนนึงมาตามยูตะขึ้น
     "พ่อบ้านอิซุมิครับ ใต้เท้ากับแขก เข้าไปในห้องนั้งเล่นแล้วครับ พวกท่านสั่งกำชับว่าห้ามใครมารบกวนเด็ดขาดด้วยครับ" เมื่อยูตะได้ยินดังนั้นก็รู้สึกสงสัยขึ้นมาทันที่ว่าเหตุใดถึงต้องห้ามรบกวนกันด้วย ยิ่งเป็นกับ เล่อหยูเฟย แล้วละก็ยิ่งมีอะไรไม่ชอบมาพากลไปแล้วใหญ่
     (เอาละคงถึงเวลาแล้วสินะ) ยูตะคิดในใจก่อนที่จะพูดกับบ่าวต่อ
     "ข้าจะไปหาอะไรในห้องกับของซะหน่อย ถ้าหายไปนานก็ไม่ต้องไปตามนะเดียวใต้เท้าจะว่าเอา" ยูตะกล่าวขึ้นก่อนที่จะเดินออกไป
      และเมื่อเข้ามาในห้องเก็บของได้ สิ่งที่ยูตะทำก็คือ แอบฟังบทสทนาของห้องข้างๆ
     "นี่สินน้ำใจเล็กน้อยขอรับไต้เท้า" เสียงเล่อหยูเฟสพูดขึ้น
     "โอ้ว หยกนี่มีค่าควรเมืองเลยนะเนี่ย" เจ้าเมืองตอบอีกฝ่าย ก่อนจะพูดขึ้นอีกครั้ง
     "เสมียนเดี๋ยวเอาหยกนี่ไปเก็บห้องสมบัติด้วยนะ และนำบันทึกรายรับรายจ่ายของจวนส่วนจริงไปให้ข้าห้องเอกสาร"
     "ขอรับ" เสมียนรับทราบ

     (รายรายจ่ายของจริง? ห้องสมบัติ?) ยูตะครุ่นคิดอยู่ในใจอย่างสงสัยเพราะว่าตอนที่เขาเดินดูทั่วจวนก็เห็นจะพบห้องแบบนั้นเลย
     "นี่ส่วนของเจ้า" เจ้าเมืองพูดเหมือนมอบอะไรบางอย่างให้เสมียน
     "ไต้เท้าขอรับ แล้วเรื่องหญิงสาวชาวบ้านวัยแปดถึงสิบสี่ปีที่ตกลงตอนนี้ถึงไหนแล้วขอรับ" เล่อหยูเฟยพูดขึ้นอย่างร้อนรน
     "อ่อ สบายมากเรื่องนั้น... ข้ายัดข้อหาให้ครอบครัวพวกนั้นเรียบร้อยแล้ว ส่วนเด็กๆ ข้าก็ยัดข้อหาให้พ่อแม่จนโดนโทษประหารหรือเนรเทศและอ้างรับอุปการะ ตอนนี้พร้อมส่งของ" เจ้าเมืองแจ้งเล่อหยูเฟย
    (หน้านี้!......เดียวนะ......เอาจริงดินั้นมันเด็ก เลยไม่ใช้หรอนั้น) ยูตะเอามือปิดปากแล้วร้องอยู่ในใจ
     "นี่แผนที่ รหัส '??????' " เสียงเงียบลงเมื่อพูดถึงรหัสราวกับทั้งสองกระซิบกัน
    (ชิ...... ระวังตัวเสียจริง) ยูตะบ่นอุบอิบอยู่ในใจ
     "งั้นข้าน้อยขอตัวก่อนนะขอรับ พอดีช่วงนี้ธุรกิจรัดตัวมาก มีลูกค้าจากเปอร์เชียจำนวนมากสนใจหัวใจเด็กสาววัยแรกรุ่น" เล่อหยูเฟยกล่าวลา
     "ฮ่ะๆ ขอให้การค้าเจริญๆ ล่ะพ่อหนุ่มและอย่าลืมส่วนแบ่งข้านะ พาไปออกประตูหลังเหมือนเดิม" เจ้าเมืองกล่าวอวยพรก่อนจะให้ทหารส่งแขก
     และเมื่อเสียงเดินออกจากห้องเงียบลง ยูตะก็ค่อยแงมประตูออกมองซ้ายมองขวาเพื่อให้แน่ใจแล้วว่า ไม่มีใครเห็นเขา ก่อนที่จะรีบเดินลัดภายในจวนเพื่อหวังว่าจะไปทัน
เล่อหยูเฟย ที่จะออกทางข้างหลัง
     เมื่อยูตะมาถึงเขาก็เห็นเล่อหยูเฟย นั้นกำลังจะออกเดินทางพอ ยูตะจึงไม่คิดจะปล่อยโอกาศนี่ให้หลุดไป เขาก็รีบเข้าสะกดรอยตามทันที

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +25 ความหิว -11 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 25 -11 + 3

ดูบันทึกคะแนน

今でもあなたはわたしの光
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x30
x12
x8
x5
x11
x6
x2
x8
x20
x25
x71
x6
x10
x60
x35
x12
x25
x40
x520
x710
x10
x9999
x107
x375
x2
x5
x8
x7
x20
x120
x30
x30
x2
x4
x1
x50
x90
x1247
x2
x900
x18
x162
x125
x499
x148
x6
x20
x482
x311
x37
x163
x10
x2
x400
x19
x50
x4
x20
x1
x1
x19
x1

61

กระทู้

545

โพสต์

18หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
837
เงินตำลึง
2146939575
ชื่อเสียง
91202
ความหิว
264

ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
6
ความชั่ว
0
ความโหด
0
ทอมโม่
เลเวล 1

กงซุน หลัน

ข้าก็มีบทนะคะ!!
pet
โพสต์ 2017-11-17 23:43:05 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย YutaIzumi เมื่อ 2017-11-18 00:35

- เควสเรื่องราว 3 - บุญคุณ-ความแค้น
สืบสวนคดีซานตง 4.2


     หลังจากที่เขากลับมาจากการสะกดรอยตาม ระหว่างทางนั้นเพื่อไม่ให้ดูน่าสงสัยจนเกินไป เขาจึงแวะซื้อของต่างๆ เล็กน้อยโดยเป็นข้ออ้างว่าเมื่อเช็กของที่ห้องเก็บของแล้วพบว่ามันหมดพอดี เลยออกไปซื้อ พร้อมทั้งยังซื้อของกินต่างๆ เขามาเพื่อแบ่งเหล่าบ่าวที่อยู่ในจวนอีกด้วย
     หลังจากที่เขาแจกจ่ายสิ่งของที่ซื้อมาเรียบร้อยแล้ว เขาก็เรียกหลันเอ๋อห์เข้ามาคุยในห้องเขาเพื่ออธิบายเรื่องที่พูดไปเมื่อกลางวัน
     "สรุปมีเรื่องอะไรอย่างงั้นหรอคะ" หลันเอ๋อห์ถามขึ้นอย่างสงสัย
     "แขกคนสำคัญของเจ้าเมืองที่มาวันนี่คือ เล่อหยูเฟย นะ"
     "เอ้!! อย่างงั้นหรอค่ะ! "
หลันเอ๋อห์ร้องขึ้นพร้อมกับทำหน้าประหลาดใจ
     "ชู~ อย่าร้องดังไป " ยูตะเอานิ้วชี้จุ้ปากของหลันเอ๋อห์
     "เพราะอย่างงี้ไงถึงไม่ให้ออกไปข้างหน้าจวน เดียวมันรู้เข้าแล้วเรื่องจะยุ่งยาก "
    "เข้าใจแล้วค่ะ"
     "เอาละ ถ้าเจ้าไม่มีอะไรจะบอกข้าแล้วก็แยกย้ายเลยก็ได้นะ เดียวมันจะน่าสงสัย"
     "ไม่ค่ะ ไม่มีอะไรเป็นพิเศษค่ะ ถ้างั้นขอตัวก่อนนะค่ะ" หลันเอ๋อห์กล่าวขึ้นก่อนเดินออกไป
     เมื่อหลันเอ๋อห์ เดินออกจากห้องไปแล้ว ยูตะก็เริ่มวางแผนสำหรับการสะกดรอยตามพรุ่งนี่ทันที่ ยูตะเริ่มเขียนจดหมายรายงานต่อจากของเดิม เกียวกับเรื่องได้ยินเมื่อกลางวัน และเขียนถึงแผนที่จะไปสะกดรอยตามเล่อหยูเฟยอีกด้วย ก่อนที่จะเริ่มไปค้นตู้เสื้อผ้าหาผ้าคลุมที่เข้าใช้ตอนพาหลันเอ๋อห์หนีออกมาติดตัวเอาไว้ด้วย เขาจะใช้มันตอนไปสะกดรอยตามด้วย


     สิ่งของที่แจกจ่าย ซาลาเปาปริมาณ 40 หมั่นโถวปริมาณ 30



แสดงความคิดเห็น

ได้ซื้อใจบ่าวไพร่ในจวน ความสนิทบ่าวไพร่ในจวนทั้งหมดเพิ่มขึ้น 65/100   โพสต์ 2017-11-18 00:37

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +50 ความหิว -11 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 50 -11 + 3

ดูบันทึกคะแนน

今でもあなたはわたしの光
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x30
x12
x8
x5
x11
x6
x2
x8
x20
x25
x71
x6
x10
x60
x35
x12
x25
x40
x520
x710
x10
x9999
x107
x375
x2
x5
x8
x7
x20
x120
x30
x30
x2
x4
x1
x50
x90
x1247
x2
x900
x18
x162
x125
x499
x148
x6
x20
x482
x311
x37
x163
x10
x2
x400
x19
x50
x4
x20
x1
x1
x19
x1

61

กระทู้

545

โพสต์

18หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
837
เงินตำลึง
2146939575
ชื่อเสียง
91202
ความหิว
264

ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
6
ความชั่ว
0
ความโหด
0
ทอมโม่
เลเวล 1

กงซุน หลัน

ข้าก็มีบทนะคะ!!
pet
โพสต์ 2017-11-21 21:00:30 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย YutaIzumi เมื่อ 2017-11-21 22:04

- เควสเรื่องราว 3 - บุญคุณ-ความแค้น (ภาคหลันเอ๋อห์)
สืบสวนคดีซานตง 6.1

    "เฮ้อ......"
     เสียงถอนหายใจของหญิงสาวสาวคนหนึ่งดังขึ้นเมื่อเปิดดูห้องที่ว่างเปล่าของสหายสนิทของเธอ
     (นี่ก็สามวันแล้ว เจ้าหายไปไหนกันนะ ยูตะ....)
     หญิงสาวคิดในใจอย่างกัลวลว่าสหายของเขานั้นจะเป็นตายร้ายดียังไง ก็ไม่อาจจะสามารถรู้ได้
     ถึงแม้เธอจะมีเรื่องกัลวลใจอยู่นั้น แต่ว่าเธอก็ต้องทำตัวให้เป็นปกติดูไม่มีพิรุตอะไร
     ดูเหมือนว่าสองสามวันที่ผ่านมานั้น เธอจะต้องทำหน้าที่แทนพ่อบ้านที่ไม่อยู่ โดยที่เจ้าเมืองนั้นก็ไม่ได้ว่าอะไร.....ไม่สิจะต้องเรียกว่าไม่ใส่ใจซะมากกว่าละมั้ง
     ถึงแม้ว่าเธอจะต้องทำงานแทนในส่วนของพ่อบ้านที่ไม่อยู่แต่นั้นก็ไม่ยากลำบากสำหรับเธออะไร เมื่อต้องเทียบกับการที่ต้องอาศัยอยู่คนเดียว
     ในช่วงเช้าที่ผ่านมานั้นเธอก็ เดินตรวจตราการทำความสะอาดช่วงเช้า พร้อมช่วยทำบางจุดในส่วนที่ยังเห็นว่าดีไม่พอ ก่อนที่จะไปเตรียมวัถตุดิบการทำอาหาร เพื่อสำหรับทำกลางวันให้กับเจ้าเมือง ในครัวต่อไป
     แต่ในช่วงบ่ายๆ ระหว่างที่เธอกำลังพักอยู่นั้นเอง เธอก็มองเห็นนกพิราบสีขาวหน้าคาคุ้นเคย ค่อยๆ บินเข้ามาใกล้ๆ เธอ แล้วลงจอดอย่างสวยงามข้างเธอในที่สุด
    "นี่แกรู้บ้างมั้ยว่าเจ้านายแก หายไปไหน.......หืม?"
     เธอหันไปพูดกับชุนชุนมารุก่อนที่จะ ก่อนจะสังเกตุเห็นอะไรบางอย่างที่ติดมากับมันด้วย
    "นี่มันอะไร?"
     เธอค่อยๆ แกะมันออกอ่านดู
     ข้อความจากคนที่ไปนอนป่วยพงาบๆ บ้านท่าน
     ถ้าหากเจ้าได้อ่านข้อความนี่แสดงว่าข้านั้นยังปลอดภัยดีอยู่ แต่ว่าตอนนี่ยุ่งอยู่นิดหน่อยจึงไม่สามารถกลับไปได้
     ข้าจะเล่าเรื่องแบบย่อๆให้ฟัง
     เรื่องมันมีอยู่ว่า เจ้าเมือง กับ เล่อหยูเฟย ว่างแผนสมคบคิดกันทำการค้าหญิงสาวจากต่างเมือง และเจ้าเมืองรับสินบนลับๆ จากเล่อหยูเฟยโดยมีนายทหารและ เสมียนส่วนหนึงสมรู้ร่วมคิดด้วย
     ขอโทษที่ข้าไม่บอกเจ้าตอนแรก เพราว่าข้ากลัวว่าจะพาเจ้ามาพาพัวพันเรื่องอันตราย แต่ว่า ณ ตอนนี่ถ้าข้าไม่เหลือทางเลือกนอกจากพึงพาเจ้าซะแล้วละ
     จงอย่าทำอะไรที่เสี่ยงอันตรายจนกว่าข้าจะกลับไป ข้าเขียนรายงานเรื่องบางส่วนให้กับไต้เท้าถิงเว่ยแล้ว เจ้าจงสืบเรื่องราวต่อ และเขียนรายงานส่งให้ทหารที่ปลอมตัวเป็นชาวบ้านแถวนั้นไปเรื่อยๆ
     ปล. จงเผาจดหมายนี่ทิ้งหลังอ่านซะ
     ปล2. ห้องเก็บของสามารถแอบฟังการคุยกันได้ อ้อ อย่าลืมซื้อของมาฟากบ่าวในจวนเยอะๆ



    "!!!!"
     เมื่อหลันเอ๋อห์อ่านจดหมายนั้นเสร็จเธอก็รีบหันซ้ายหันขวา เพื่อมองเธอว่ามีใครอยู่รอบตัวเธอมั้ย
     โชคดีที่ว่า ตอนนั้นเธอนั้นพักอยู่เพียงตัวคนเดียว แล้วเธอก็รีบลุกขึ้นตรงไปที่ครัวก่อนที่จะจัดแจงยัดกระดาษนั้นเขาเตาไฟอย่างรวดเร็ว เพื่อทำลายหลักฐานซะ
     (ดีจังยูตะ ยังปลอดภัยอยู่)
     แล้วเธอถอนหายใจออกมา อย่างโล่งใจ
    (แล้ว...... จะเอาอย่างไรต่อไปดีละ)
     หลันเอ๋อห์เริ่มครุ่นคิดต่ออีกครั้งว่าเธอจะทำอย่างไรต่อไปดี
     ก่อนทีเธอจะตัดสินใจเดินไป รายงานเจ้าเมืองก่อนเพื่อไม่ดูน่าสงสัยจนเกินไป
     "เจ้ามีอะไรอย่างงั้นแม่บ้านใหญ่ ข้าจำได้ว่าข้าไม่เรียกเจ้านี่น่า"
     เจ้าเมืองถามขึ้นด้วยความสงสัยหลังจากที่เห็นหลันเอ๋อห์เดินเข้ามา
    "ข้าจะมารายงานเรื่องพ่อบ้านอิซุมินะคะ"
     เธอบอกจุดประสงค์ของตัวเองไป
     "อ้อ พ่อบ้านอิซุมิ....ทำไมอย่างงั้นหรอ"
     ดูเหมือนว่าเขาจะไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าพ่อบ้านของตัวนั้นหายไป
    "พ่อบ้านอิซุมิประสบอุบัติเหตุระหว่างเดินทางค่ะ ตอนนี่กำลังพักรักษาตัวอยู่คาดว่าอีกสัก 4-5 วันจะกลับมาค่ะ"
     เธอเล่าเหตุการณ์ตามที่ได้รับรู้มาและพอจะคาดเดา(?)ได้ออกมา
     "อะ....อ้อ อย่างงั้นหรอ แล้วมันกระทบการทำงานอะไรเปล่าละ"
     เจ้าเมืองถามขึ้นมา
     "ไม่ค่ะ ทุกคนสามารถทำกันได้ตามปกติ ข้าได้ดูแลในส่วนของพ่อบ้านอิซุมิแทนเรียบร้อยแล้วค่ะ"
     หลันเอ๋อห์ตอบกลับไปตามความจริง
     "อ้อ ถ้างั้นกก็ไม่มีอะไรที่ต้องใส่ใจนิ เอาคร่าวหลังอย่างมารบกวนเวลางานของข้าอีกนะ เจ้าออกไปได้และ"
     เจ้าเมืองกล่าวออกมาอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนที่จะให้หลันเอ๋อห์ออกมา
     (พ่อของตัวเองหายไปทั้งคน แต่กลับไม่ใสใจอะไรเลยอย่างงั้นหรอเนี้ย.....)
     หลันเอ๋อห์ได้แต่ครุ่นคิดอยู่ในใจ..... ก่อนที่จะกลับไปทำงานของตัวเองต่อไป

     "เอาละทุกคน ไม่ใช้ว่าพ่อบ้านอิซุมิไม่อยู่แล้วจะ ปล่อยปะละเลยได้นะคะ เราต้องช่วยกันทำงานเหมือนเดิมนะคะ"
     หลันเอ๋อห์กล่าวขึ้นกับบ่าวทุกคนขณะ ที่กำลังเดินตรวจดูความเรียบร้อยภายใจจวน
     ดูเหมือนว่าเธอจะชอบการทำหน้าที่พ่อบ้านมากกว่า การทำงานในครวัอย่างเดียวเสียอีก เพราะว่าอย่างน้อยก็ได้เดินเล่นไปมาในจวนบ้าง
     จนกระทั้งถึงช่วงเวลาเย็นหลงจากที่หลันเอ๋อห์ตรวจสอบสิ่งของที่อยู่ในคลังเรียบร้อยแล้ว เธอก็พบว่ามีของบางสิ่งที่จำเป็นจะต้องใช้พรุ่งนี่นั้นขาดหายไป เธอเลยตัดสินใจที่จะออกไปซื้อของเองซะเลย เพราะว่าจะได้ซื้อของมาให้บ่าวในจวนด้วยไปในตัว
     ..............
     .......................
     ..............................
     หลังจากที่เธอกลับมาจากซื้อของแล้ว หลันเอ๋อห์ก็แจกจ่ายของที่ตัวเองซื้อมาให้กับเหล่าบ่าวในจวน ก่อนที่จะนำสิ่งของที่ตัวซื้อมาไปจัดเก็บต่อในที่สุด....
     สิ่งของที่แจกจ่าย ข้าวสวยปริมาณ 98
@Admin

แสดงความคิดเห็น

(ความสนิทของกงซุนหลันกับคนในจวนผู้ว่าซานตง) 61/100   โพสต์ 2017-11-21 23:19

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +15 เงินตำลึง +500 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 15 + 500 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

今でもあなたはわたしの光
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x30
x12
x8
x5
x11
x6
x2
x8
x20
x25
x71
x6
x10
x60
x35
x12
x25
x40
x520
x710
x10
x9999
x107
x375
x2
x5
x8
x7
x20
x120
x30
x30
x2
x4
x1
x50
x90
x1247
x2
x900
x18
x162
x125
x499
x148
x6
x20
x482
x311
x37
x163
x10
x2
x400
x19
x50
x4
x20
x1
x1
x19
x1

61

กระทู้

545

โพสต์

18หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
837
เงินตำลึง
2146939575
ชื่อเสียง
91202
ความหิว
264

ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
6
ความชั่ว
0
ความโหด
0
ทอมโม่
เลเวล 1

กงซุน หลัน

ข้าก็มีบทนะคะ!!
pet
โพสต์ 2017-11-22 17:43:07 | ดูโพสต์ทั้งหมด
- เควสเรื่องราว 3 - บุญคุณ-ความแค้น (ภาคหลันเอ๋อห์)
สืบสวนคดีซานตง 7


     วันนี่ก็เหมือนกับทุกๆ วันหลันเอ๋อห์ตื่นเช้ามาจัดการเนื้อตัวของตัวเองก่อนที่จะเริ่มเดินตรวจดูรอบๆ จวนว่ามีความผิดปกติอะไรบ้างตามที่พ่อบ้านเคยทำ
     ก่อนที่จะไปเริ่มคุมบ่าวในจวนทั้งหลายทำความสะอาดส่วนต่างๆ เป็นกิจวัตรประจําวัน หรือว่าง่ายๆ นั้นก็คือการยืนคุมบ่าวทั้งหลายทำงานนั้นและนะ แต่ว่าหลันเอ๋อห์มักจะไม่ยืนดูเฉยๆ เธอมักจะไปช่วยทำงานง่ายๆ อย่างกวาดใบไม้ หรือขัดถูกเสาไม้ต่างๆเป็นต้น
     เนื่องจากมีคนบ่าวเยอะหรืออย่างไรก็แล้วแต่ จึงทำให้เธอรู้สึกว่า งานในจวนนั้นมันช่างน้อยเหลือเกินเมื่อเทียบกับจำนวนคนและขนาดของจวนแล้ว
    (คนมันเยอะเกินไปจริงๆ นะเนี้ย.....)
     เธอได้แอบคิดอยู่ในใจอย่างงั้นก่อนที่จะไปเริ่มเตรียมวัถตุดิบสำหรับอาหารกลางวันต่อไป
    "วันนี่กำหนดเป็นอาหารอะไรอย่างงั้นหรอคะ"
      หลันเอ๋อห์ถามขึ้นก่อนที่จะ เดินไปหยิบผ้ากันเปื้อนมาใส่
     "วันนีมีเมนู......."
     ก่อนที่ทางสาวใช้คนอื่นๆ และหลันเอ๋อห์จะเริ่มพูดคุยเกียวกับเรื่องอาหารต่างๆ ที่จะทำภายในอาทิตย์นี่ ก่อนที่จะไปเริ่มลงมือทำ
     แต่ว่าในขณะที่ทำอาหารจานสุดท้ายเสร็จแล้วนั้นก็มีเสียงแปลกๆดังขึ้นมาจากเตาหิน
    "เออ...ข้าว่า ข้าได้ยินเสียงแปลกๆ มาจากเตา"
     หลันเอ๋อห์กล่าวออกมาพร้อมกับหันไปมองเตาที่มีปล่องยาวสูงขึ้นไปถึงหลังคาจวน
     "ข้าว่าจะไปดูสั-----"
     โครม!!
     แต่ว่าก่อนที่หลันเอ๋อห์ จะพูดจบนั้นเตาหินก็ได้พังถล่มลงมาจนไม่เหลือชิ้นดี เสียงดังสนั่นหวั่นไหว เกิดฝุ่นและขี้เถ้าฟุ้งกระจายไปทั่วห้องครัว
     "แค่กๆๆ แม่บ่าน---แค่กๆ ใหญ่ เป็นอะไรมั้ยคะ"
     สาวใช้คนนึงพยายามมองหาหลันเอ๋อห์ที่ แต่ฝุ่นก็ฟุ้งกระจายไปทั่วจนทำให้ยากต่อการพูด แต่มองหา
    "ข้าไม่เป็นไร แค่กๆ เรา---แค่กๆ รีบออกจากที่นี้ กันก่อนเถอะ แค่กๆ"
     หลันเอ๋อห์พยายามตอบกลับมาพร้อมกับเดินไปเปิดประตูห้องครัวเพื่อระบายอากาศ
     "เกิดอะไรขึ้นอย่างงั้นรึ"
     เสียงเจ้าเมืองดังขึ้น พร้อมมากับเดินมาดูด้วยสีหน้าที่ตกใจ
    "ดูเหมือนว่าเตาหินในห้องครัวมันจะพังลงนะคะ"
     หลันเอ๋อห์ตอบกลับไปจากสิ่งที่รู้
     "ข้าตกใจหมดเลย อยู่ดีๆ ก็ประหลาดดังขึ้น"
     เจ้าเมืองกล่าวขึ้นพร้อมกับมองเข้าไปยังในห้องครัว
     "ถ้าอย่างงันก็ไปหาคนมาซ่อมด้วยละ แล้วก็ไปเบิกค่าใช้จ่ายกับเสมียนก็แล้วกันนะ"
     เจ้าเมืองกล่าวขึ้นก่อนที่จะเดินกลับไป ยังห้องทำงานของตน
     "รับทราบค่ะ"
     หลันเอ๋อห์กล่าวตอบรับกลับไป
    "เอาละ ถ้างั้นพวกเธอก็เก็บกวาดในส่วนที่ทำได้ไปก่อนนะ ข้าจะออกไปตามช่างซ่อมเตาก็แล้วกันนะ มากับข้าสักคนสองคนก็แล้วกัน"
     หลันเอ๋อห์หันไปกล่าวกับบ่าวและสาวใช้ ก่อนที่จะเริ่มเดินออกจากจวนเจ้าเมืองไป
     ...........
     ..............
     .................
     "สวัสดีครับมีอะไรให้รับใช้ครับ"
     เถ้าแก่ร้านกล่าวขึ้น เมื่อหลันเอ๋อห์เข้าไป
     "เออ จะจ้างช่างไปซ่อมเตาหินที่จวนนะคะ"
     หลันเอ๋อห์กล่าวจุดประสงค์ออกไป
     "ช่วงงานค่อนข้างเข้ามาเยอะละนะ กว่าข้าจะว่างไป ก็อีกสี่ห้าวันเลยนะ"
     นายช่างกล่าวพร้อมกับเปิดสมุดจดขึ้นดู
     "เอ้~ อย่างงี้...ท่านเจ้าเมืองก็ลำบากเลยเลยนะคะ"
     หลันเอ๋อห์พูดออกมาพร้อมกับทำสีหน้าลำบากใจ
     "หะ! อะไรนะครับ! จวนท่านเจ้าเมืองอย่างงั้นหรอครับ!!"
     นางช่างพูดขึ้นพร้อมกับทำท่าทางลนลาน
     "อ้อ ใช่ค่ะ ข้าเป็นแม่บ้านใหญ่ที่จวนท่านเจ้าเมืองนะคะ"
    หลันเอ๋อห์ตอบกลับไปอย่างงงๆ
     "อ้อ ถ้าอย่างงั้นจะจัดการให้เดียวนี่ละครับ!!"
     นายช่างรีบเปลียนท่าที ก่อนที่จะวิ่งเข้าไปหลังร้าน
     "ถ้าอย่างงั้น  เชิญกลับไปรอที่จวนได้เลยนะครับ เดียวกระผมจะส่งช่างไปภายในวันพรุ่งนี่ นะครับ"
     แล้วกลับออกมาอีกครั้งด้วยความรวดเร็ว ก่อนที่จะพูดขึ้น
    "เข้าใจแล้วค่ะ"
     หลันเอ๋อห์ ตอบกลับไปอย่างงงๆ เหมือนเดิม ก่อนที่จะเดินกลับไปที่จวน
     แต่ว่าระหว่างทางกลับเธอก็จะไม่ลืมที่จะซื่อของกลับไปฟากเหล่าบ่าวในจวนตามที่ได้รับคำแนะนำมา
    สิ่งของที่แจกจ่าย ซาลาเปาปริมาณ 100

แสดงความคิดเห็น

(ความสนิทของกงซุนหลันกับคนในจวนผู้ว่าซานตง) 84/100   โพสต์ 2017-11-22 17:50

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +15 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -13 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 15 + 500 + 35 -13 + 5

ดูบันทึกคะแนน

今でもあなたはわたしの光
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x30
x12
x8
x5
x11
x6
x2
x8
x20
x25
x71
x6
x10
x60
x35
x12
x25
x40
x520
x710
x10
x9999
x107
x375
x2
x5
x8
x7
x20
x120
x30
x30
x2
x4
x1
x50
x90
x1247
x2
x900
x18
x162
x125
x499
x148
x6
x20
x482
x311
x37
x163
x10
x2
x400
x19
x50
x4
x20
x1
x1
x19
x1

61

กระทู้

545

โพสต์

18หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
837
เงินตำลึง
2146939575
ชื่อเสียง
91202
ความหิว
264

ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
6
ความชั่ว
0
ความโหด
0
ทอมโม่
เลเวล 1

กงซุน หลัน

ข้าก็มีบทนะคะ!!
pet
โพสต์ 2017-11-23 18:31:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย YutaIzumi เมื่อ 2017-11-26 01:10

- เควสเรื่องราว 3 - บุญคุณ-ความแค้น (ภาคหลันเอ๋อห์)
สืบสวนคดีซานตง 8


     หลังจากที่หลันเอ๋อห์ กลับมาจากการไปตามช่างมาซ่อมเตาหินแล้ว เธอก็ไปจัดแจงเรื่องทำความสะอาดต่อ เพื่อเตรียมรอช่างที่จะมาซ่อม
    "เอาพวกเจ้า เริ่มจากขนเศษหินเศษไม่ชิ้นใหญ่ๆ ออกจากห้องครัวให้หมดก่อนแล้วกัน แล้วค่อยนำไปทิ้งที่หลัง"
     หลันเอ๋อห์เริ่มจัดแจงงานให้กับเหล่าบ่าวและสาวใช้ทั้งหลาย
     "เราต้องรีบทำให้เสร็จก่อนที่พวกช่างมานะ"
     เธอกล่าวต่อพร้อมเดินไปช่วยขนเศษหินเศษไม้ต่างด้วยอีกแรง เพื่อให้งานเสร็จเร็วขึ้น
     .................
     .....................
     .........................
     หลังจากที่ผ่านไปได้สักพักนายช่างก็มาพร้อมกับลูกน้อง ก่อนที่จะรีบเข้ามาซ่อมแซมเตาหินด้วยความรวดเร็ว ซึ้งนั้นก็เป็นเวลาเย็นพอดี
      หลันเอ๋อห์ก็ผลัดจากคุมบ่าวที่ขนย้ายสิ่งของไปทิ้ง ก็ไปคุมคนงานซ่อมแซมเตาหินแทน
     "โชคดีนะครับ ที่ไม่มีใครเป็นอะไร"
     นายช่างกล่าวขึ้นกับหลันเอ๋อห์ที่ยืนดูอยู่
    "ข้าเองก็เกือบไปเหมือนกันค่ะ"
     หลันเอ๋อห์ตอบกลับไปจากที่รู้สึกได้ว่าถ้าเธอยู่ใกล้กับเตาหินอีกนิดเดียวละก็ เธอโดนมันถล่มใส่เป็นแน่แท้
     "แล้วจะซ่อมแซมเสร็จนี่เมื่อไรหรอค่ะ"
     แล้วเธอก็ถามต่อ
     "ดูจากงานแล้ว คาดดว่าน่าจะเสร็จพรุ่งนี่นะครับ"
     นายช่างลองมองๆ ไปมาก่อนที่จะตอบขึ้น
     "เอ้ เร็วอย่างงั้นเลยหรอครับ"
     หลันเอ๋อห์ตกใจกับความเร็วนั้นอย่างเล็กน้อย เธอไม่คิดว่าจะทำได้เร็วขนาดนั้น
     "เราให้ท่านเจ้าเมืองรอนานขนาดนั้นไม่ได้หรอกครับ"
     นางช่างตอบกลับมาพร้อมกับซับเหงือ
     "ถ้าอย่างงั้น ก็ฝากกด้วยนะคะ"
     หลันเอ๋อห์กล่าวขึ้นก่อนที่จะเดินออกมาจากห้องครัวแล้วตรงไปพักที่ห้องพักของตัวเอง
     .........
     ............
     ...............
     แล้วเธอก็ตื่นเช้ามาในวันรุ่งขึ้น แล้วก็ไปจัดการทำกิจวัตรประจําวันส่วนตัวให้เรียบร้อย ก่อนที่จะเดินไปเช็ดดูว่าการซ่อมแซมเตาหินไปถึงไหนแล้ว
     เมื่อเธอเดินไปถึงห้องครัวก็พบนางช่างที่กำลังยืนคุมงานอยู่
     "ตื่นเช้าจังเลย นะคะ"
     กิจวัตรประจําวันกล่าวทักทายขึ้น
     "จริงๆ แล้วคือยังไม่ได้นอนนะครับ"
     นายช่างหันกลับมาด้วยขอบตาที่เริ่มคล่ำ
      "เอ้ เหตุใดกันละค่ะ?"
      หลันเอ๋อห์ถามกลับไปอย่างประหลาดใจที่ได้ยิน
      "ก็อย่างที่บอกและครับ ว่าจะให้ท่านเจ้าเมืองรอไม่ได้หรอกครับ"
      เขาตอบก่อนที่จะหันไปคุมงานต่อ
    "ถ้ายังไงก็อย่างลืมพักผ่อนด้วยนะคะ"
     เธอกล่าวออกมาก่อนที่จะเดินออกมาเพื่อไปทำงานของตัวเองต่อ นั้นคือการเดินตรวจสอบความเรียบความสะอาดต่างๆ ภายในจวนของเจ้าเมื่องตามปกติเชดเช่นทุกวัน
     แต่ว่าวันนี่นั้นเธอไม่ต้องไปเตรียมทำอาหารทั้งกลางวันและอาหารเย็นเพราะว่าเตาเห็นนั้นยังซ่อมไม่เสร็จ เธอจึงต้องไปสั่งซื้ออาหารให้มาส่งที่จวนแทน
     เมื่อใกล้เวลาได้เวลาอาหารเทียงหลันเอ๋อห์ ก็ไม่ลืมที่จะออกไปข้างนอกเพื่อไปสั่งซื้ออาหารกลางวันมาส่งที่จวนทันที่ โดยที่ขากลับนั้นเธอก็ไม่ลืมที่จะซื้อของกลับมาแจกจ่ายเหล่าบ่าวในจวนด้วย
     สิ่งของที่แจกจ่าย น้ำแกงปริมาณ 100

แสดงความคิดเห็น

(ความสนิทของกงซุนหลันกับคนในจวนผู้ว่าซานตง) 96/100  โพสต์ 2017-11-23 18:45

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +15 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 15 + 500 + 35 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

今でもあなたはわたしの光
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x30
x12
x8
x5
x11
x6
x2
x8
x20
x25
x71
x6
x10
x60
x35
x12
x25
x40
x520
x710
x10
x9999
x107
x375
x2
x5
x8
x7
x20
x120
x30
x30
x2
x4
x1
x50
x90
x1247
x2
x900
x18
x162
x125
x499
x148
x6
x20
x482
x311
x37
x163
x10
x2
x400
x19
x50
x4
x20
x1
x1
x19
x1

61

กระทู้

545

โพสต์

18หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
837
เงินตำลึง
2146939575
ชื่อเสียง
91202
ความหิว
264

ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
6
ความชั่ว
0
ความโหด
0
ทอมโม่
เลเวล 1

กงซุน หลัน

ข้าก็มีบทนะคะ!!
pet
โพสต์ 2017-11-25 23:58:29 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย YutaIzumi เมื่อ 2017-11-26 04:02

- เควสเรื่องราว 3 - บุญคุณ-ความแค้น (ภาคหลันเอ๋อห์)
สืบสวนคดีซานตง 9

     หลังจากที่เธอกลับมาจากซื้ออหารกลางวันและอาหารเย็นให้กับท่านเจ้าเมืองเรียบร้อยแล้วนี่ก็เป็นเวลาบ่ายๆ ใกล้เย็นแล้ว
     เธอก็เดินกลับมาดูนายช่างว่าการซ่อมแซมตอนหินเป็นยังไงบ้างแล้ว
     เมื่อเธอไปถึงก็พบว่าเตาหินนั้นซ่อมใกล้เสร็จแล้ว
     "อ้อ มาพอดีเลยครับ ว่าจะคุยเรื่องค่าใช้จ่ายซะหน่อยนะครับ"
     นายช่างกล่าวขึ้นกลับหลันเอ๋อห์
     "อ้า เท่าไรหรอค่ะ เดียวจะได้ไปเบิกนายเสมียนมาให้ค่ะ"
     หลันเอ๋อห์ตอบกลับไป
     "ก็ประมาณ......."
     ก่อนที่ทั้งคู่จะเริ่มคุยกันเรื่องค่าใช้จ่าย และแจกแจงลายละเอียดต่างๆ
    "ค่ะ เข้าใจแล้ว เดียวจะไปพูดคุยเบิกมาให้เดียวนี่ละ"
     หลันเอ๋อห์ตอบกลับไปหลังพูดคุยเรื่องค่าใช้จ่ายกันเรียบร้อยแล้ว
     ...............
     ......................
     .............................
     ก่อนเธอจะเดินไปยังห้องทำงานของเสมียนแล้วเปิดประตูออก
     "!!!!"
     เสมียนคนนั้นมีความตกใจอย่างเห็นได้ชัดและพยายามปกปิดเอกสารที่เขาเขียนอยู่อีกแล้ว
     "ก่อนจะเข้าห้องหัดเคาะประตูบ้างสิ.......อ้อ แม่บ้านเองหรอ...."
    ก่อนที่เขาจะลดความระมัดระวังลง เมื่อเห็นว่าเป็นหลันเอ๋อห์
     "เจ้ามีอะไร อย่างงั้นหรอ"
     ก่อนที่เสมียนคนนั้นจะเปลียนท่าทาง อย่างสบายๆ และไม่ได้ปิดกระดาษที่เขียนอยู่ คงเป็นเพราะเขาน่าจะคิดว่าแม่บ้านไม่น่าจะอ่านหนังสือออก แต่ว่าหลันเอ๋อห์นั้นเป็นขอยกเว้น ซึ้งเสมียนคนนั้นก็ไม่รู้ในจุดๆ นี่
     "ขอโทษที่ค่ะ พอดีข้าจะมาเบิกค่าใช้จ่ายเรื่องซ่อมเตาหินนะคะ"
     หลันเอ๋อห์กล่าวบอกจุดประสงค์ออกไป
     "อ้อ อย่างงั้นหรอ เท่าไรละ"
     เสมียนกล่าวพร้อมกับลุกขึ้นแล้วหันหลังไปเปิดตู้
     "ก็เท่านี่ละคะ..........."
     ก่อนที่หลันเอ๋อห์จะเริ่มอธิบายค่าใช้จ่ายต่างๆ ตามที่นายช่างบอกมา
     "ข้าเข้าใจละ ขอเวลาสักครู่"
     เสมียนตอบขึ้นก่อนที่จะหันไปค้นหาเงินในตู้ข้างหลัง
     ในระหว่างนั้นเองหลันเอ๋อห์ก็พยายามอ่านเอกสารที่นายเสมียนคนพยายามปิดบังไว้
     (เนื้อหาเอกสาร เพื่อจะมีอะไร)
     "อะ นี่เงินตามที่คุยกันไว้"
     ก่อนที่นายเสมียนคนนั้นจะหันกลับมา พร้อมกับถุงเงินแล้วส่งให้หลันเอ๋อห์
     "ขอบคุณมากค่ะ"
     หลันเอ๋อห์กล่าวตอบก่อนที่จะรับเงินนั้นมาแล้ว ตรงออกจากห้องไปในทันที่
     แล้วเธอก็มุ่งหน้ากลับไปจ่ายเงินให้กับนายช่างในเรียบร้อย
     "รอถึงสักพรุ่งนี่เตาก็ใช้ได้เีรยบร้อยแล้วละ เข้าไปทำความสะอาด กับจัดเตรียมสิ่งของรอได้เลยนะ"
     นายช่างคนนั้นกล่าวขึ้น
     "เข้าใจแล้วค่ะ"
     หลันเอ๋อห์ตอบกลับไปพร้อมกับโค้งให้
     "เอาละ ทุกคนไหนๆ เราก็ขนของออกจากครัวแล้วถือว่ารอบนี่ เราก็ทำความสะอาดครัวยกใหญ่ไปทีเดียวเลยก็แล้วกันนะ"
     เธอหันไปกล่าวกับกับเหล่าแม่บ้านและบ่าย ก่อนที่จะเริ่มทำความสะอสดครัวกันยกใหญ่จนหมดวันในที่สุด.....
@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

今でもあなたはわたしの光
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x30
x12
x8
x5
x11
x6
x2
x8