กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 160|ตอบกลับ: 5

{ เมืองเหอไน่ } โรงเตี๊ยมชายสามสองหนึ่ง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-11-14 15:23:44 |โหมดอ่าน


โรงเตี๊ยมชายสามสองหนึ่ง



เป็นโรงเตี๊ยมที่พี่น้องร่วมเปิดกันมา โดยพี่คนโตเป็นเถ้าแก่หนึ่งคน คนรองเป็นคนครัวแฝดสองคน
และน้องคนเล็กเป็นเสี้ยวเอ้อแฝดสามคน เวลาเปิดร้านเสี้ยวเอ้อจะใส่เสื้อสีแตกต่างกันเพื่อแยกให้ออก
เป็นร้านที่แปลกใหม่เรื่องคนขายจึงมีลูกค้าเข้ามาใช้บริการอยู่เป็นประจำ มีน้ำชา อาหารและที่พัก
สุราจะจำกำเวลาที่ช่วงเย็นถึงเที่ยงคืนเท่านั้น รสชาติถูกปากราคาเป็นกันเอง





ชื่อกิจการ: โรงเตี๊ยมชายสามสองหนึ่ง
เจ้าของกิจการ: หมิง ลั่ว
ประเภทร้าน: อาหาร, สุรา-น้ำชา, ที่พัก
เวลาเปิด-ปิดร้าน: 24 ชั่วโมง

#ประทับตราผู้ว่าการเมืองเหอไน่


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

38

กระทู้

272

โพสต์

1หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
270
เงินตำลึง
21368
ชื่อเสียง
8227
ความหิว
80
เจียวจือ
ระดับ 1
โพสต์ 2017-11-14 21:27:56 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย wenshang เมื่อ 2017-11-14 21:28

ตามหาหมูกันเถอะ



        หลังจากเดินออกมาจากย่านการค้าแล้ว ไม่นานนักเจ้าเจียวจือกับพุทาก็เดินตามกันมา เขาตั้งใจว่าจะลองไปเดินดูที่ท่าเรือข้ามฟากดู แต่ชายหนุ่มก็ไปสะดุดกับโรงเตี๊ยมร้านนึงเข้า "ชายสามสองหนึ่ง? หมายความว่าอย่างไรกัน?" เขายืนมองไปยังป้ายหน้าร้านของโรงเตี๊ยมอย่างสงสัย สามสองนึงนี้มันหมายความอะไรกันแน่เลยลองเข้าไปดู ยังไงก็ต้องตามหาหมูกันอยู่แล้ว บางทีมันอาจมาขออาหารกับโรงเตี๊ยมนี้ก็ได้ใครจะรู้ เมื่อเดินเข้าไปเขาก็เจอกับ...เสี้ยวเอ้อหนุ่มที่หน้าตาเหมือนกันถึงสามคนกำลังเดินวุ่นกันอยู่ คนนึงไปเสริฟ์อาหาร อีกคนก็กำลังตรงเข้าไปยังห้องครัว อีกคนก็กำลังเก็บจานอยู่ ระหว่างนั้นเหวินซ่างก็ไปสบตากับเสี้ยวเอ้อที่กำลังเช็ดโต๊ะอยู่



        "ยินดีต้อนรับขอรับ! เชิญเข้ามาด้านในเลยพี่ชายร้านนี้เอาสัตว์เลี้ยงเข้ามาได้นะ" เขายิ้มให้พร้อมกับรีบเช็คโต๊ะที่ว่างอยู่ให้เรียบร้อยก่อนผายมือให้เชิญนั้งได้ เหวินซ่างเดินเข้าไปนั่งตามที่บอก เจียวจือก็กระโดดขึ้นไปนั้งที่เก้าอี้ข้างของเขาเหมือนอย่างเคย ส่วนพุทราเองก็กระโดดขึ้นมานั้งที่ตักของเขาก่อนจะนั้งลงมาเลียทำความสะอาดตัวเองต่อ เขาถอนหายใจออกมาเบาๆแล้วหันไปหาเสี้ยวเอ้อ "ข้าขอชาซักกาแล้วกัน ว่าแต่ข้าขอถามอะไรซักหน่อยสิ"



      "อะไรรึพี่ชาย? ถ้าหมายถึงชื่อร้านล่ะก็อืม.. ตัวสามสองหนึ่งหมายถึงจำนวนคนน่ะ พี่ใหญ่ข้าเป็นเถ้าแก่ พี่รองของข้าเป็นแฝดสองคน ตอนนี้กำลังทำงานอยู่ในครัว ส่วนสามนั้นก็หมายถึงพวกข้าเองที่เป็นน้องเล็ก พวกเราเป็นแฝดสามน่ะ แต่ไม่ต้องห่วงว่าจะเรียกผิดคนนะ พวกข้ามักจะใส่เสื้อสีไม่เหมือนกันตลอดเพราะงั้นไม่ต้องกลัวว่าจะทักผิดคน" เสี้ยวเอ้ออธิบายทีมาของชื่อร้านอย่างคล่องเคล่ว ชายคนนี้ใส่เสื้อข้างในเป็นสีเหลือง อีกสองคนก็เป็นสีฟ้ากับแดง เหวินซ่างพยักหน้าเข้าใจ แต่คำถามอย่างแรกมันไม่ใช่อันนั้นเนี้ยสิ "ข้าเข้าใจที่ท่านเข้ามาเพราะสงสัยในป้ายชื่อนะ นักเดินทางชอบเข้ามาก็เพราะแบบนี้แหละพี่ชาย"



        "เอ่อ.. นั้นข้าก็สงสัยอยู่หรอก แต่ที่จริงแล้วข้าจะถามอีกอย่างนึงด้วยน่ะ" ชายหนุ่มโบกมือบัดๆให้กับเสี้ยวเอ้อ เสี้ยวเอ้อคนนั้นก็เลิกคิ้วขึ้นก่อนจะโค้งตัวขอโทษออกไป "โอ้ ขออภัยๆ ท่านจะถามอะไรข้าล่ะ?" "เจ้าพอจะเห็นหมูที่มีด้ายสีแดงผูกไว้ที่หางไหม?" เสี้ยวเอ้อฟังไปก็หันไปมองรอบๆโรงเตี๊ยมของตนเหมือนจะพยายามมองหาหมูที่เขาพึ่งบอกไปอยู่ พลางพูดขึ้นไปด้วย "เอ.. ข้าเห็นมันเข้ามาทุกวันจนไม่ได้สังเกตแล้วด้วยสิ เดี้ยวจะลองไปถามพี่รองให้นะ พวกเขาชอบเอาเศษเหลือไปให้มันกินบ่อยๆ" พูดจบเขาก็รีบเดินเข้าห้องครัวจากไป เหวินซ่างลูบหัวพุทราเบาๆแล้วถอนหายใจออกมา ดูเหมือนเจ้าหมูน้อยตัวนั้นมันจะเดินไปทั่วทั้งเมืองจริง ขนาดในโรงเตี๊ยมยังจะเข้ามาอีกนะ



        ไม่นานนักเสี้ยวเอ้อเสื้อเหลืองคนเดิมก็เข้ามาหาเขาพร้อมเสริฟ์ชาให้ ระหว่างนั้นก็พูดไปด้วย "ข้าไปถามพี่รองมาแล้ว เจ้านั้นมันมาขออาหารตั้งแต่เช้าแล้วก็ออกไปนานแล้วละครับ" เหวินซ่างพยักหน้าเข้าใจ ก็ยังดีที่เขารู้ว่ามันผ่านที่นี้มาแล้วจะได้ตัดที่สำรวจเพิ่มไปอีกหนึ่ง "งั้นรึ เจ้าพอจะรู้ไหมว่ามันจะไปไหนได้อีก?" เสี้ยวเอ้อเอียงคอเบาๆแล้วยกนิ้วขึ้นมานับดู และมันก็เริ่มเยอะขึ้นเรื่อยๆจนเหวินซ่างแอบเหนื่อยใจ "อืม.. พวกท่าเรือ ศาลเจ้าไม่ก็ศาลา ย่านการค้า ป่า? มันก็เดินไปทั่วนะครับ ต้องแล้วแต่ดวงพี่ชายแล้วล่ะขอรับ" "อืม ขอบใจเจ้ามาก" เขายิ้มขอบคุณให้กับเสี้ยวเอ้อ ก่อนจะนั้งพักจิบน้ำชาเอาความกระหายน้ำหายไปให้หมดก่อนจะจ่ายเงินแล้วเริ่มเดินทางตามหากันต่อ "ลองไปศาลาก่อนดีกว่า"


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -7 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -7 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นกลาง
บันทึกลับ #2
ทวนเฟิ่งอวิ๋น
กำหนดลมหายใจ
มีดบิน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x10
x10
x100
x100
x1
x12
x10
x11
x20
x10
x10
x15
x5
x49
x49
x5
x9
x20
x5
x5
x15
x8
x49
x1
x1
x19
x1
x5
x7
x10
x9
x30
x1
x1

75

กระทู้

798

โพสต์

13หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
6233
เงินตำลึง
61979
ชื่อเสียง
64786
ความหิว
263
คุณธรรม
974
ความชั่ว
6
ความโหด
124
อาเต่า
ระดับ 1

หลิง เสวี่ยหลาน

"เจ้าป่วนไหน ข้าไปด้วย!"
pet
โพสต์ 2017-12-21 21:42:52 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ผิงผิง เมื่อ 2017-12-21 23:50

พักผ่อน

     ทั้งสองและหนึ่งตัวเดินทางมาถึงโรงเตี้ยมโดยพวกเขาขอให้ทางโรงเตี้ยมย่างปลาให้ ส่วนผิงผิงนั้นพาจวื่จื่อเข้าคอกม้าและกลับมาหาหลิวเทียนที่นั่งอยู่ในโรงเตี้ยมพร้อมปลาย่างและอาหารอย่างอื่น
     "งั้นพรุ่งนี้เราไปเป่ยผิงก่อนแล้วค่อยไปจี้โจวแล้วหานตาน" ผิงผิงเอ่ยถึงกำหนดการเที่ยวเพื่อเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย ส่วนหลิวเทียนเองก็ไม่ขัดอะไร
     "ตามที่เจ้าว่าเลย แต่ข้าอยากได้กระบี่สักเล่มไว้ติดกาย" หลิวเทียนเอ่ยเพราะตนไม่มีอาวุธติดตัวเลย
    "งั้นเดี๋ยวเราไปหาซื้อกัน แต่ตอนนี้เติมพลังงานกันก่อน" ผิงผิงรับปากว่าจะพาหลิวเทียนไปหากระบี่สักเล่มที่ย่านการค้า ทั้งสองลงมือจัดการอาหารอย่างเรียบร้อยก่อนจะพากันเดินออกไป

     
     เมื่อทั้งสองกลับมาแล้วก็แยกย้ายกันขึ้นไปพักผ่อนโดยนอนกันคนละห้องเหมือนยังเคย ผิงผิงเดินไปที่หน้าต่างเปิดที่จะปิดแต่ก่อนจะได้ปิดนั้นก็มีก้อนกลมสีขาวพุ่งมา... หมั่นโถว
     "ขนาดข้าขยันให้เจ้าออกไปส่งจดหมาย เจ้าก็ยังอ้วนอยู่นะเนี่ย" ผิงผิงอุ้มหมั่นโถวไว้ในอ้อมกอด
     "กรู๊ววววว"
    "อ๊ะ จดหมาย" ผิงผิงวางหมั่นโถวไว้ที่เตียงก่อนจะก้มลงแกะจดหมายออกมา

ถึง ผิงผิง
      ข้าจะช่วยพวกเขาให้ แต่ขอไปทำธุระก่อน คิดว่าไม่เกินเจ็ดวันคงลุล่วงแล้วจะไปรับสหายเจ้ามาเที่ยวเล่น ปล.เรื่องคราวที่แล้วขอโทษที่พูดแรงเกินครั้งนี้ข้าช่วยเจ้าก็ถือหายกัน
จาก พี่สาว (ที่เป็นบุรุษ)

     "ฮ่าๆ พี่สาว... ท่านรู้หรือว่าใคร? เพราะข้ามิได้ระบุชื่อพวกเขาลงไป" ผิงผิงหัวเราะ ก่อนจะพับจดหมายเก็บ เธอเก็บจดหมายทุกฉบับ เด็กสาวหาวเล็กน้อยก่อนจะอุ้มหมั่นโถวมานอนกอดแล้วหลับไป

@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ทำไมมันเช็กชื่อไม่ได้ฟะ!
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ขวานตัดไม้
ตัวเบาขั้นกลาง
คัมภีร์ละติน
แปรรูปไม้
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x14
x8
x1
x18
x10
x10
x23
x5
x18
x2
x2
x1
x30
x1
x100
x35
x50
x170
x6
x4
x1
x30
x19
x58
x50
x150
x2
x2
x326
x10
x145
x386
x365
x20
x14
x88
x1
x54
x45
x1
x8
x7
x5
x152
x4092
x38
x51
x50
x583
x25
x85
x170
x12
x18
x25
x51
x57
x31
x1

3

กระทู้

22

โพสต์

1041

เครดิต

เงินชั่ง
405
เงินตำลึง
14398
ชื่อเสียง
365
ความหิว
207
เฟยเซียน
ระดับ 1
โพสต์ 2018-2-24 04:46:36 | ดูโพสต์ทั้งหมด
บทที่ 1 ออกเดินทางสู่ฉางอัน (3)



          "....อืม.... ข้ามาถูกทางแล้วใช่มั้ยนะ...." มี่โยที่นั่งอยู่บนหลังม้าสีดำสนิทที่พึ่งได้มาจากกับพบเจอโดยบังเอิญ และด้วยที่มันแสนจะเชื่องเสียเหลือเกินจึงนำพามันมาด้วยและได้แยกตัวออกจากขบวนคาราวานที่แม้ว่าจะไปคนละเส้นทางแต่ก็ยังใจดีจะไปส่งให้ถึงที่ฉางอัน แต่ในเมื่อตอนนี้เจ้าตัวนั้นได้มีม้าเป็นของตัวเองแล้ว จึงเลือกที่จะออกเดินทางด้วยตัวเองเสียดีกว่าเพื่อไม่เป็นการรบกวนหัวหน้าคาราวานและสมาชิกคนอื่นๆ

          ระหว่างที่เดินทางกันอยู่นานนั้นมี่โยก็เริ่มเห็นตัวเมืองเสียที นางโน้มตัวลงไปลูบสันกรามของเจ้าม้าก่อนลงจากหลังอานเพื่อทำการเดินเท้าเข้าไปยังตัวเมือง ดวงตากลมโตสอดส่องมองไปรอบๆของตัวเมืองด้วยความสนใจ ทั้งผู้คนที่คับคั่ง ร้านค้าข้างทางต่างๆ แม้ว่าจะอยากเข้าไปดูข้าวของแต่ก็ทำไม่ได้เพราะว่าเงินของตนเองนั้นมีจำกัด นางจึงเปลี่ยนไปมองหาห้องพักจะได้พักในคืนนี้ก่อน
          จนกระทั่งเดินเท้ามาถึงโรงเตี๊ยมที่มีชื่อแปลกประหลาด "...ชายสามสองหนึ่ง?..." นางอ่านชื่อร้านไปด้วยความงงงวย เพราะไม่เคยเจอชื่อร้านแปลกๆแบบนี้ แต่ด้วยเพราะชื่อที่มีคำว่าชาย นางจึงเข้าใจไปเสียว่ามันจะต้องเฉพาะบุรุษแน่นอน แต่ในขณะที่กำลังจะเดินผ่านไปก็โดนพนักงานเรียกรั้งตัวไว้เสียก่อนนี่
          "แม่นางขอรับ! แม่นางผู้นั้นแหล่ะขอรับ" เสียงเข้มตะโกนเรียกไล่หลัง มี่โยจึงหันไปมองตามเสียงเรียก ก็พบกับชายหนุ่มแตกต่างสีแปลกตา นางชี้ไปที่ตนเองเชิงงถามว่าเรียกหรอ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายพยักหน้าจึงถามกลับไป "มีอะไรหรือเจ้าคะ...?"
          "แม่นางจะหาห้องพักใช่มั้ยขอรับ มาที่โรงเตี๊ยมข้าก่อนสิ อาหารอร่อยด้วยนะขอรับ.. ราคาก็ถูกด้วย สนใจมั้ยขอรับ?" ชายหนุ่มกล่าว มี่โยจึงเงียบไปเพื่อทำการคิดพลางหันมองม้าของตนเอง
          "ท่านมีคอกม้ามั้ยเจ้าคะ? ข้ากลัวว่าม้าของข้าจะหาย..." มี่โยถามขึ้น ถ้าหากว่าที่นี่สามารถพักได้นางก็จะตัดสินใจพักเลย เพราะนางไม่อยากไปหา ไม่เสียเวลา เมื่อชายหนุ่มชี้บอกทางไปคอกม้า นางก็จูงบังเหียนพาม้าของตนเองไปผูกไว้ในคอก
         "คืนนี้เจ้าก็นอนนี่นะ... แล้วเราค่อยออกเดินต่อ..." นางเอ่ยขึ้นพลางลูบไปที่แผงขนสีดำสนิทของมัน ก่อนนึกได้ว่ามันยังไม่มีชื่อ
          "จริงสิ... เจ้ายังไม่มีชื่อใช่มั้ย... เรามาตั้งชื่อกันดีกว่ามั้ย...เอ๊ะ หรือรอพรุ่งนี้เช้าดี... พรุ่งนี้ดีกว่า ก่อนออกจากที่นี่.. เนอะ" ส่งรอยยิ้มสดใสไปให้เจ้าม้าก่อนผละออกไปเพื่อไปคุยเรื่องที่พักกับชายผู้นั้น
          "แม่นาง แม่นางจะพักกี่คืนดีล่ะขอรับ? ราคาไม่แพงหรอกขอรับ แค่ห้องละ 500 ตำลึงเองขอรับ" ชายหนุ่มกล่าวด้วยรอยยิ้ม พลางรินน้ำชาให้มี่โย
          "ขอบพระคุณเจ้าค่ะ.. ข้าขอ 1 ห้องเจ้าค่ะ แล้วก็ข้าจะพักแค่คืนเดียวนั้นนะเจ้าคะ" มี่โยกล่าวก่อนขอบคุณชายหนุ่มทั้งเรื่องที่พักและน้ำชา
          "ท่านบอกว่าที่นี่มีอาหารสินะเจ้าคะ.. ข้าขอสั่งข้าวต้ม 1 ที่นะเจ้าคะ" มี่โยยิ้มให้ ก่อนที่ชายหนุ่มจะผงกหัวรับเมนูที่พึ่งสั่งไปก่อนเดินไปจัดการให้ สายตาเริ่มอยากรู้อยากเห็นสอดส่องมองไปทั่งของโรงเตี๊ยมนั้น นับว่าเป็นการตกแต่งร้านได้ดีในระดับหนึ่งเลยเชียว
        
          ไม่นานนักทั้งอาหารและเบอร์ห้องพักที่ชายหนุ่มได้นำมาให้หลังจากที่ดำเนินเรื่องจัดการไว้อย่างรวดเร็ว มี่โยจึงก้มหัวลงตามมารยาทที่ได้เรียนรู้มาอย่างเข้มงวดจากบิดาของตนเอง ก่อนยื่นมือไปหยิบชามข้าวต้มมาตัดกินอย่างหิวโหย จริงๆแล้วอยากกินอะไรที่มันอิ่มท้องให้มากกว่านี้ด้วย แต่ทว่านางมีเงินแบบจำกัด... นางเลยต้องใช้แบบจำกัดนี่สิ... เฮ้อ...
          เมื่อทานหมดนางก็เก็บรวบวางรวมไว้อย่างดีที่บนโต๊ะนั้น ก่อนลุกขึ้นไปยังห้องของตนเอง ถึงแม้ว่าตอนนี้พระอาทิตย์ยังไม่ตกดิน นางนั้นยังคงสามารถออกไปเที่ยวได้อยู่ แต่ว่านางไม่ยอมไป แต่กลับมาคิดชื่อของเจ้าม้านั้นเอง
          "เอ... เอาชื่ออะไรดีนะ...หลิ่นจิ้ง... หลิ่งจิน.. อืม... อ๊ะ ชื่อนี้ดีกว่า... หลิ่งหลิน" ขณะที่พึมพำอยู่คนเดียวและใช้สมองในการคิดหาชื่อของเจ้าม้าสีดำสนิทตัวนั้น เวลาก็ลวงเกินผ่านไปจนตกเย็นจนได้ แต่ก็ได้ชื่อมาอยู่ดีแหล่ะนะ... แถมยมังความหมายโอเคด้วย..
          "อ๊ะ.. แย่ล่ะ ดึกดื่นปานนี้แล้วหรอ... อดไปเดินดูตลาดเลย...." โอดครวญออกไป เพราะทีแรกนางกะว่าจะออกไปเดินเล่นในตลาดดูด้วยว่ามีอะไรบ้าง แต่ทว่ามันพระอาทิตย์นั้นตกดินไปแล้ว ผู้คนก็เริ่มจะกลับเข้ามานอนแล้ว... ทำให้นางต้องไปนอนด้วยเช่นกัน

          ----- เช้าวันถัดไป ------
          "ขอบพระคุณมากนะเจ้าคะ" มี่โยที่ตื่นแต่เช้าและจะมาจ่ายเงินค่าเช่าห้องพักโรงเตี๊ยมอย่างมีมารยาทเช่นเคย
          "ขอบคุณเช่นกันขอรับแม่นาง เมื่อคืนนอนสบายดีใช่มั้ยขอรับ" ชายหนุ่มเอ่ยถามขึ้นกลับพร้อมรอยยิ้ม เขาดูมั่นใจกับการความสะดวกสบายที่ทางโรงเตี๊ยมของเขาได้จัดการให้หญิงสาวผู้นี้
          "สบายมากเจ้าค่ะ อ่อ ส่วนนี่เงินค่าเช่าและค่าอาหารนะเจ้าคะ" มี่โยกล่าวพลางหยิบถุงเงินมาจ่ายค่าห้องพักที่ได้ทำการพักเมื่อคืนรวมถึงอาหารที่กินไปด้วย
          "ขอบพระคุณมากนะขอรับ ไว้โอกาสแวะมาใช้บริการอีกนะขอรับ" ชายหนุ่มกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้มมีความสุขก่อนหยิบเงินทั้งหมดมานับว่าครบมั้ย เมื่อครบแล้วจึงโบกมืออำลาหญิงสาวที่กำลังจะออกไป มี่โยที่เห็นแบบนั้นก็ก้มหัวลงพร้อมยิ้ม ก่อนออกไปยังคอกม้าที่ข้างๆโรงเตี๊ยม
          "ไปกันเถอะหลิ่งหลิน" มี่โยยิ้มให้เจ้าม้าสีดำสนิทที่พ่นลมออกมาเบาๆเมื่อหญิงสาวย่างก้าวเข้าไปใกล้ตัว
          "ชื่อของเจ้าไงล่ะ หลิ่งหลิน.. หยก..แห่งสายลม" นางเอ่ยขึ้นพลางหัวเราะออกมาเองด้วย ความจริงที่เลือกชื่อนี้เพราะว่านางรู้สึกว่าเจ้าม้าตัวนี้ยามเมื่อได้วิ่งนั้นก็รวดเร็วปานสายลม นางจะคิดชื่อที่มีคำว่าสายลมอยู่จนกลายเป็นชื่อ หลิ่งหลินนั้นเอง
          เมื่อพาหลิ่งหลินออกมาจากคอกม้าแล้ว นางก็จูงออกมาห่างๆจากคอกเล็กน้อยก่อนปีนขึ้นไปนั่งบนอานม้า ก่อนเริ่มออกเดินทางไปยังเมืองถัดไปต่อทันที..



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 2เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +150 ความหิว -10 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin -150
STAFF_Pixiu + 5 + 300 -10 + 3

ดูบันทึกคะแนน

สวัสดี
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ร่มแดง
ม้าวายุทมิฬ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x30
x9
x10
x14
x2
x15
x6
x1
x9

75

กระทู้

798

โพสต์

13หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
6233
เงินตำลึง
61979
ชื่อเสียง
64786
ความหิว
263
คุณธรรม
974
ความชั่ว
6
ความโหด
124
อาเต่า
ระดับ 1

หลิง เสวี่ยหลาน

"เจ้าป่วนไหน ข้าไปด้วย!"
pet
โพสต์ 2018-9-19 14:15:28 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เรื่องราวที่ 3 - บุญคุณความแค้น } บทเพลงสีเลือด
เดินทาง 2.7

     หลังจากผิงผิงข้ามฟากมาแล้วเธอก็มาถึงเมืองเหอไน่เรียบร้อยแต่ต้องหาที่พักผ่อนก่อนเพราะพวกตนเร่งรีบเดินทางกันมาแวะพักเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ผิงผิงอาจจะไหวหากแต่ยังไงก็ต้องนึกถึงหนิงเอ๋อห์ด้วย เมื่อคิดแบบนั้นเจ้าตัวก็แวะเข้าพักที่โรงเตี้ยมเพื่อพักผ่อนแต่ก็ก่อนจะพักนั้นเจ้าตัวได้เขียนจดหมายแจ้งแก่สหายของตนเอง…


ถึง อาเจียน @LanXinLi
     อาเจียนจ๋า! สวัสดี! สบายดีหรือไม่? อาเจียนหลังจากเปิดกิจกรรมหอแล้วเป็นอย่างไรบ้าง? สีหน้าไม่ใคร่ดีเท่าไรยังไงก็พักผ่อนบ้างนะหากข้ามีของดีๆ จะนำไปฝากหากได้แวะไปแถวที่เจ้าอยู่ ว่าแต่หากเมื่อไรเจ้าแต่งงานเหมือนอาไป๋ อย่าลืมบอกข้านะ ข้าจะรีบไปเลย จะท้าเจ้าบ่าวของเจ้า! มางัดข้อกัน! หากข้าชนะก็ยกอาเจียนให้เลย!
     ข้ามีข่าวมาแจ้งตอนนี้ข้าเป็นบุตรบุญธรรมของ หมิงจงฉาง แห่งสำนักคุ้มภัยพยัคฆ์คำราม แห่งอู๋เว่ย ส่วนเรื่องที่ข้าได้เป็นนั้นไว้พบกันข้าจะเล่าให้ฟัง ข้าไม่รู้ว่านามสกุลข้าต้องเปลี่ยนจาก หลิง เป็น หมิง หรือเปล่า? ตอนนี้ข้ามีภารกิจที่ต้องทำ ไว้ข้าเล่าหากได้เจอกัน! รักษาตัวด้วยเล่า
จากเสี่ยวผิง



ถึงอาไป๋ @BaiFangRong
     อาไป๋! จดหมายก่อนหน้านี้เจ้าไม่ตอบข้าเลย ตอบยกยอดมาในฉบับถัดไปเลยเจ้า ว่าแต่ทำไมเจ้าถึงไม่ตอบก่อนหน้านี้? หรือเจ้าเต่าทำอะไรเจ้าจนหมดแรงหรือไม่? ฮ่าๆ อย่าเพิ่งตีข้า เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?
     ข้ามีข่าวมาแจ้งตอนนี้ข้าเป็นบุตรบุญธรรมของ หมิงจงฉาง แห่งสำนักคุ้มภัยพยัคฆ์คำราม แห่งอู๋เว่ย ส่วนที่มาที่ไปข้าไว้จะเล่าให้เจ้าฟังนะ!
จากเสี่ยวผิง



ถึงพี่เฮ่า @LingHao
     พี่เฮ่าอย่าเพิ่งเบื่อจดหมายข้า! ข้ามีเรื่องจะมาเล่าให้ฟัง! นี้ข้าเป็นบุตรบุญธรรมของ หมิงจงฉาง แห่งสำนักคุ้มภัยพยัคฆ์คำราม แห่งอู๋เว่ย เพราะข้าช่วยเหลือสาวใช้ของหมิงฮูหยินและนางเกิดถูกชะตากับข้า รับข้าเป็นลูกสาวบุญธรรม ข้ามาตามหาท่านแม่แต่กลับได้พบท่านแม่บุญธรรมแทน แล้วข้าจะพบเจอท่านแม่ไหมนะ…
     พี่ยังอยู่ในแถวฉางอันหรือไม่? ตอนนี้ข้ากำลังเดินทางไปจี้โจวเพื่อทำธุระ รักษาตัวด้วยนะเจ้าค่ะ!
จากเสี่ยวผิง

     เมื่อเขียนเสร็จแล้วผิงผิงก็นำไปผูกกับขานกพิราบแต่ละตัวที่ไม่รู้ว่ามันโพล่มาจากไหนมากมายมีตั้ง 9 ตัวแล้วนะ.. หลังจากจัดการส่งจดหมายแล้วผิงผิงก็กลับมาพักผ่อนเพื่อพรุ่งนี้จะได้เดินทางต่อ


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -38 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -38 + 5

ดูบันทึกคะแนน

ทำไมมันเช็กชื่อไม่ได้ฟะ!
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ขวานตัดไม้
ตัวเบาขั้นกลาง
คัมภีร์ละติน
แปรรูปไม้
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x14
x8
x1
x18
x10
x10
x23
x5
x18
x2
x2
x1
x30
x1
x100
x35
x50
x170
x6
x4
x1
x30
x19
x58
x50
x150
x2
x2
x326
x10
x145
x386
x365
x20
x14
x88
x1
x54
x45
x1
x8
x7
x5
x152
x4092
x38
x51
x50
x583
x25
x85
x170
x12
x18
x25
x51
x57
x31
x1

145

กระทู้

990

โพสต์

17หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
250798
เงินตำลึง
152829
ชื่อเสียง
82735
ความหิว
616

ป้ายตระกูลอิน

คุณธรรม
503
ความชั่ว
1
ความโหด
184
หลี่จิ้ง
ระดับ 1

หง เมี่ยวลั่ว

"ชีวิตนี้เพื่อปกป้องท่าน"
pet
โพสต์ 2019-1-8 22:08:45 | ดูโพสต์ทั้งหมด
จองหงเมี่ยวลั่วเดินทาง @Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง -3 ย่อ เหตุผล
Admin -3

ดูบันทึกคะแนน

แปะ
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ฮูหยิน
สายใย
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x100
x926
x2000
x98
x98
x5
x30
x30
x8
x1
x1
x17
x8
x14
x1310
x25
x20
x3
x40
x5
x10
x50
x10
x10
x93
x1
x46
x83
x2900
x10
x3706
x1
x71
x2
x7
x1
x145
x2134
x33
x1915
x100
x49
x3
x7
x22
x52
x59
x1
x20
x56
x1
x5
x600
x1
x14
x1
x1
x314
x1
x1
x1
x280
x380
x45
x30
x7200
x19
x50
x255
x1
x328
x178
x273
x2
x1
x24
x1400
x1
x22
x54
x20
x208
x330
x3700
x125
x9999
x26
x228
x355
x200
x70
x565
x3040
x80
x10
x2
x332
x4156
x3266
x6637
x2400
x28
x27
x51
x731
x7
x2253
x10
x22
x136
x233
x367
x409
x1
x155
x1044
x1
x25
x24
x5340
x234
x32
x5310
x9999
x163
x1665
x1187
x624
x2
x17
x40
x5
x4680
x2
x2
x4098
x4069
x87
x15
x20
x10
x80
x100
x20
x10
x34
x757
x190
x60
x50
x21
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-1-18 05:22

ขึ้นไปด้านบน