ดู: 269|ตอบกลับ: 4

{ เมืองเซียงหยาง } ร้านขายเสื้อผ้าและภาพเขียนพู่กัน ถัน เหวิน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-11-13 19:01:53 |โหมดอ่าน

ร้านขายเสื้อผ้าและภาพเขียนพู่กัน
                  ถัน เหวิน





เป็นร้านที่ตัวอาคารมี 3 ชั้น
ชั้นแรกเป็นชั้นสำหรับเก็บจัดแสดงและจำหน่ายเสื้อผ้า
ส่วนชั้นที่ 2 จะเป็นชั้นสำหรับงานเขียนพู่กันและแผ่นภาพต่างๆ
ลูกค้าสามารถเข้ามาได้ถึงชั้นนี้
ชั้นบนสุดจะเป็นห้องพักที่อยู่อาศัยของเจ้าของบ้าน
นั้นก็คือ ถัน เหวิน(บิดา) และถัน หมิงจู(บุตรสาว)
หลังจากภรรยาได้เสียชีวิตไป บิดาก็เลิกเจ้าชู้เที่ยวน้อยลง
ขยันทำงานมากขึ้นเพื่อลูกสาวของตัวเอง
ส่วนลูกสาวก็ศึกษาวิธีการตัดเย็บชุดจากที่มารดาเคยทำ
จนตอนนี้ก็อยู่ในระดับที่ขายได้ดี
ของที่สั่งทำจากร้านนี้จะราคาไม่แพงมากนัก
แต่อาจจะได้ไม่เร็วนัก แต่ก็ไม่ช้าเกินไป (ไม่เกิน 5 วัน)








ชื่อกิจการ: ร้านถันเหวิน
เจ้าของกิจการ: ถัน เหวิน

ประเภทงาน: จัดจำหน่ายเสื้อผ้าและภาพวาดเขียนพู่กัน
เวลาเปิด-ปิดร้าน: 09.15 - 18.00


#ประทับตราผู้ว่าเมืองเซียงหยาง

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

79

กระทู้

841

โพสต์

3หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
9986
เงินตำลึง
658704
ชื่อเสียง
10682
ความหิว
666
คุณธรรม
538
ความชั่ว
0
ความโหด
8
กวนอวี่ | 关羽
เลเวล 1

อวี้ เสี่ยวมี่

คุณชาย! โปรดอย่าก่อเรื่อง
pet
โพสต์ 2018-1-6 10:00:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ผิงผิง เมื่อ 2018-1-6 16:32

กลอนขอบายเพราะข้าไม่เข้าใจ





      ทั้งสองซื้ออาหารว่างตามแผงลอยที่ขายในเมือง เพื่อรองท้องไปก่อน ผิงผิงนั้นขยับยากสักนิดเพราะชุดหนาไป หลิวเทียนเห็นแบบนั้นก็อดขำไม่ได้เพราะสภาพของเด็กสาวนั้นเหมือนซาลาเปากำลังเดินบนถนนเลยก็ว่าได้ “ตรงหน้ามีร้านขายชุด เราไปซื้อมาเปลี่ยนแล้วกัน”
       “เย้ ข้าจะได้ขยับง่ายๆ เสียที” ผิงผิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม ร้านถันเหวิน เป็นอาหารสามชั้นโดยสองชั้นแรกเป็นที่ตั้งของสำหรับขายและชั้นบนสุดเป็นที่อยู่อาศัยของครอบครัว เมื่อทั้งสองเข้ามาในร้านก็พบกับเด็กสาวน่ารักๆ ในชุดสีส้มกำลังถือผ้าสำหรับตัดอยู่ เมื่อเธอพบว่ามีลูกค้าเข้ามาในร้านก็ออกมาต้อนรับอย่างดี
       “สวัสดีค่ะ ต้องการชุดหรือภาพเขียนแบบไหนคะ?”
       “ต้องการชุดสำหรับฤดูหนาวและเดินทางไกลให้กับน้องสาวครับ” หลิวเทียนเอ่ยแล้วมองผิงผิงที่ยิ้มให้เด็กสาวเจ้าของร้าน “เชิญทางนี้ค่ะ คุณหนู”
       “เจ้าค่ะ คุณชายหลิว ชั้นบนมีขายภาพเขียนพู่กัน จะลองขึ้นไปดูรอข้าก็ได้นะเจ้าค่ะ”
       “งั้นข้าจะขึ้นไปดูเสียหน่อย” หลิวเทียนเอ่ยก่อนจะเดินขึ้นชั้นบนไปที่น่าจะมีบุรุษที่เป็นเจ้าของร้านอีกคนอยู่เป็นแน่? ผิงผิงเดินตามเด็กสาวชุดส้มไป เธอนำชุดสำหรับฤดูหนาวและเดินทางไกลออกมา ล้วนเป็นผ้าสำเร็จรูปและเป็นของดี ผิงผิงเลือกสีขาวขอบเขียวอีกเช่นเคย เธอมักใส่ชุดขาวไม่ก็สีเขียว ไม่มีสีอื่นเท่าไรนัก
       “คุณหนู ชุดนี้เหมาะกับท่านนะค่ะ” เด็กสาวเอ่ยพร้อมกับนำชุดกระโปรงสีเขียวที่ปักลวดรายไม้ไผ่อยู่ที่ชายกระโปรงแถมถ้าหากใส่กางเกงด้านในก็ได้เหมือนกันเพราะชายกระโปรงนั้นบังหมด… “สวยจัง”
       “มีแบบนี้สามชุดหากคุณหนูต้องการข้าขายให้ในราคาดีนะคะ”
       “ข้าเอาเจ้าค่ะ งั้นขอใส่เลยแล้วกันนะเจ้าค่ะ” ผิงผิงยิ้มก่อนจะรับชุดมาแล้วเข้าไปเปลี่ยนในห้องเปลี่ยนชุด เมื่อเดินออกมาก็ปราฎภาพเด็กสาววัยแรกแย้ม เพราะตอนนี้หน้าอกเธอเริ่มนูนขึ้นมาบ้างแล้วแต่ผิงผิงนั้นชอบที่จะใส่ชุดที่ใหญ่กว่าตัวเล็กน้อยเพื่อไม่ให้หน้าอกตนเองเห็นชัด…
       “เดี๋ยวข้าขึ้นไปดูพี่ชายนะเจ้าค่ะ” ผิงผิงกล่าวกับเด็กสาวชุดส้ม ก่อนจะเดินไปชั้นสองก็พบว่าหลิวเทียนกำลังดูภาพเขียนพู่กัน “คุณชายหลิว”
       “เจ้าน่ารักมากเลย” หลิวเทียนเอ่ยเมื่อพบว่าผิงผิงใส่ชุดของสตรี คำว่า น่ารัก เหมาะกับเจ้าตัวมากกว่าสวย คงเพราะยังไม่โต… (ความจริง ผิงผิงอายุ 18 แล้วนะ!)
       “เจ้าลองดูภาพนี้”


คลื่นซัดทราย
นอกม่านฝนพรำสาย                  ใบไม้ผลิจวนอำลา
         ผ้าบางเบาฤาต้านคืนเหน็บหนาว  ในฝันมิรู้...ตนคือผู้มาเยือน
         ชมชอบจะรื่นเริงร่ำไป                 พิงราวรั้วเพียงลำพัง
         ภูผาธารธารากว้างไกล               ยามพบยาก จากแสนง่าย
         บุปผาวารีโปรยปราย…              จากสวรรค์ชั้นฟ้าสู่แดนดิน


       “มีกลอนด้วย” ผิงผิงอ่านแต่ก็มิเข้าใจ
       “ฤดูกาลผ่านไป ทอดถอนใจว่าใช้ชีวิตราวกับว่าฝันอยู่ คนที่ผ่านเข้ามาต่างมีวันจากไป กลับมาพบกันใหม่ได้ยาก” หลิวเทียนอธิบายให้เด็กสาวฟัง “ทำไมกลับมาพบกันได้ยากเล่า?”
       “เพราะคนเราล้วนไม่แน่นอน” หลิวเทียนเอ่ย ผิงผิงพยายามที่จะเข้าใจแต่ก็ไม่อาจจับใจความได้เลยจริงๆ “เข้าใจยากจริง ข้าละไม่เข้าใจผู้ที่เป็นบัณฑิตเลย”
       “เจ้ายังต้องเรียนรู้อีกมาก เด็กน้อย” หลิวเทียนจิ้มหน้าผากมนของผิงผิงเบาพลางหัวเราะ
       “คุณชายหลิวจะซื้ออะไรหรือไม่? แต่ชุดเรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ” ผิงผิงกล่าว… หลิวเทียนไม่มีอะไรที่จะซื้อเท่าไรนัก ทั้งสองเดินลงมาชั้นล่างก่อนจะจ่ายเงินเสร็จรับของไว้และไปเดินเล่นกันต่อ



@Admin

แสดงความคิดเห็น

อีเว้นท์เซียงหยางถูกส่งไปทาง PM แล้วนะคะ - ปิดการท่องเที่ยวเพียงเท่านี้  โพสต์ 2018-1-6 10:08

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -17 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -17 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่สกุลหลิว
เสือดาว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10
x38
x20
x20
x1
x20
x6
x52
x20
x16
x20
x100
x5
x30
x15
x29
x1
x15
x12
x31
x1
x20
x73
x165
x160
x40
x119
x52
x62
x23
x68
x50
x70
x1
x43
x5
x104
x296
x64
x30
x13
x1
x1
x21
x8
x3
x42
x10
x10
x33
x117
x2
x32
x1
x30
x1
x100
x51
x50
x625
x6
x4
x1
x30
x19
x69
x148
x150
x2
x2
x354
x10
x145
x386
x365
x20
x17
x86
x1
x54
x120
x1
x8
x7
x5
x152
x8092
x38
x366
x1100
x1760
x25
x197
x642
x12
x17
x25
x51
x57
x81

29

กระทู้

429

โพสต์

21หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
51760
เงินตำลึง
385358
ชื่อเสียง
96453
ความหิว
1027

ใบรับรองเหมือง(เหมืองแร่จินไช่เหริน)/รายสามเดือนใบรับรองเหมือง(ซานกั๋วเหริน)/รายสามเดือน

คุณธรรม
295
ความชั่ว
29
ความโหด
108
Dovahkiin
เลเวล 1

เฉียน เฟยหมิง

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2018-4-6 20:48:45 | ดูโพสต์ทั้งหมด
   ทำงาน

“วาจาดูยิ่งใหญ่ดีนี่ แต่ก็มา ทำการค้าขายกัน” ถันเหวิน ชายวันกลางคนร่างยักษ์ดูมีภูมิฐานจ้องมองมาที่เด็กใหม่ไฟแรงทั้งสอง ไม่สิ แรงแค่หนึ่งนี่หว่า
      “ครับ เสื้อผ้าเหล่านี้ข้าได้รับมอบหมายมาจากที่บู่ เป่ยกงให้นำมาขายให้กับท่าน”เมิร์กชี้แจงความประสงค์กับชายเบื้องหน้าทันที เขาถึงขั้นตอนใช้ชื่อของลู่ เป่ยกงเป็นของต่อรองเพราะอีกฝ่ายดูไม่ใช่เหยื่อที่จะจ่อกรด้วยง่ายๆ
        “บอกราคาของเจ้ามา หนุ่มน้อยไม่สิ พ่อหนุ่มจากต่างแดน” ถันเหวินมองมาที่เมิร์กด้วยแววตามากประสบการณ์ เขาเปลี่ยนคำเรียกของเมิร์กเพราะมองเห็นแววตาของอีกฝ่ายที่ไม่ยอมถอยแม้แต่น้อย
     “อึก”เฉียน เฟยหมิงกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากขณะที่หันหน้าไปมองนายของตน
     ‘นี่ท่านไม่คิดจะกลัวอะไรเลยช่ายม้ายยย!!’ในใจอันแสนธรรมดาของของเฉียน เฟยหมิงร่ำร้องไปด้วยความประหม่า ขนาดต่อหน้าลู่ เป่ยกง เขายังไม่กล้าจะขอออกไปพักแม้แต่น้อยแต่ชายเบื้องหน้าก็ทำ แถมนี่ขนาดเป็นถันเหวินที่มาอยู่ในฐานะคู่ค้าด้วย
     “ราคาทั้งหมดก็ตามที่เขียนไว้ในนี้แหละครับ” เมิร์กยื่นม้วนหนังให้อีกฝ่ายไปอ่านพิจารณา
ถันเหวินรับม้วนหนังมาเปิดอ่านด้วยความสนใจ
     เขากวาดตาอยู่สักครู่จนจบทุกบรรทัดไม่มีตกหล่นก็ได้แต่ยิ้มออกมาก่อนจะตอบตกลง
     “ตกลง เจ้าหยาง ไปหยิบเงินมาเร็ว”ถังเหวินสั่งการคนใช้ข้างกาย
       ชายหนุ่มคนงานวิ่งหายลับไปในตัวร้านอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกลับมาพร้อมหีบไม้ในมือ
      “นี่เงิน” ถันหยวนชี้ไปที่ลังไม้บนพื้น
      “ยินดีที่ได้ทำธุรกิจนะครับ”เมิร์กจับมืออีกฝ่ายเป็นการเสร็จสิ้นพิธีการและนำเงินกลับขบวนคาราวานและออกเดินทางเข้าป่า

  "นายท่านถัน เหตุใดท่านตอบรับง่ายเพียงนี้ละขอรับ อีกฝ่ายดูแล้วท่าจะเป็นมือใหม่อยู่นะขอรับ"นายหยางลูกจ้างของถันเหวินถามผู้เป็นนาย
    "เจ้าหนูนั่นมีแวว ก็แค่นั้น"ถันหยวนก้มมองใบราคาในมือ ราคาที่เขียนเอาไว้นั้นถูกคำนวนไว้อย่างเป็นระบบะร้อมมีส่วนลดนู่นนี่นั่นกำกับไว้อย่างชัดเจน
   "หากได้เจอรอบหน้า เจ้าหนูนั่นอาจจะก้าวข้ามข้าไปแล้วด้วยซ้ำ"

@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +100 เงินตำลึง +1000 ความหิว -26 Point +6 ย่อ เหตุผล
Admin + 100 + 1000 -26 + 6

ดูบันทึกคะแนน

6056
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
โล่ห์ปาร์ม่า(ซ้าย)
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
สามง่ามไท่ซาน
เกราะทองคำ
ตาเหยี่ยว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10
x6
x1
x1
x1
x3
x25
x46
x35
x5
x2
x10
x45
x1
x20
x9
x30
x50
x12
x1
x100
x1
x23
x5
x2
x1
x150
x635
x1699
x16
x20
x20
x50
x10
x20
x50
x10
x45
x120
x10
x27
x6
x60
x40
x20
x80
x400
x100
x200
x130
x200
x395
x100
x40
x1461
x200
x1000
x180
x10
x500
x50
x33
x450
x5
x333
x20
x48
x2900
x89
x8
x10
x5
x2
x25
x101
x10
x88
x200
x160
x77
x150
x36
x60
x100
x160
x113
x138
x4100
x1490
x30
x55
x242
x64
x682
x80
x2060
x1060
x731
x80
x79
x10
x70
x375
x4
x20
x6
x1
x55
x1
โพสต์ 2018-12-10 17:35:42 | ดูโพสต์ทั้งหมด
หนิวหลางจื่อหนี่ ( 2 )
ขยายกิจการ ( 160 ) อินฮูหยิน ( 56 )

     "ถึงแล้วขอรับนายหญิง" หมางหมิงซื่อหยุดรถม้าเมื่อมันมาหยุดถึงหน้าร้านขายเสื้อผ้าและภาพเขียนพู่กันถันเหวิน เขาเดินมาประคองร่างบางลงจากรถม้า

      หยางเสี่ยวเยว่พยักหน้าขอบคุณก่อนเดินนำเข้าไปข้างในร้าน อาคารสามชั้นที่ชั่นล่างสุดมีสิ่งที่นางต้องการ ร่างบางเดินเข้าไปข้างในก่อนถามหาเถ้าแก่ "ข้าอยากได้เสื้อผ้าสตรีเจ้าค่ะ" นางบอก

      ถันเหวินเดินออกมารับแขกแล้วทักทายนาง เขาเอ่ยถามอย่างสุภาพ "ไม่ทราบว่าแม่นางอยากได้เสื้อผ้าสวมไปงานใด?"

    "ผู้น้อย.." พอเห็นว่าเป็นผู้อาวุโส นางก็เปลี่ยนสรรพนาม "ขอชุดที่ใส่ในชีวิตประจำวันเจ้าค่ะ ผู้น้อยเพียงอยากเปลี่ยนเสื้อผ้าเพราะชุดที่สวมอยู่สกปรกเกินไป" นางพลิกด้านที่เลอะดินโคลนให้ดู

      ถันเหวินพยักหน้าเข้าไปแล้วเดินไปหยิบเสื้อผ้าสตรีมาสามชุดให้นางเลือก "เชิญแม่นางตามสะดวก" เขากล่าว

     "ทั้งหมดล้วนตัดเย็บอย่างปราณีต.. ตกลงข้าซื้อทั้งสามชุด" นางยิ้มบอกแล้วยื่นถุงเงินออกมาจ่ายให้ถันเหวิน

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -18 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -18 + 5

ดูบันทึกคะแนน

แปะ
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ร่มเหล่ยจิ้ง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x2
x80
x20
x105
x36
x62
x29
x268
x80
x100
x2170
x240
x32
x9999
x5030
x30
x148
x100
x10
x1
x7
x1
x20
x1
x5
x13
x1
x1
x70
x36
x19
x50
x1
x1
x22
x20
x153
x8
x7
x76
x10
x8
x1
x1
x15
x220
x5
x22
x17
x60
x5
x2
x2
x15
x20
x35
x19
x19
x33
x51
x50
x1
โพสต์ 2018-12-10 17:36:00 | ดูโพสต์ทั้งหมด
โพสต์นี้มีการป้องกันรหัสผ่านไว้ กรุณากรอกรหัสผ่าน 
แปะ
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ร่มเหล่ยจิ้ง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x2
x80
x20
x105
x36
x62
x29
x268
x80
x100
x2170
x240
x32
x9999
x5030
x30
x148
x100
x10
x1
x7
x1
x20
x1
x5
x13
x1
x1
x70
x36
x19
x50
x1
x1
x22
x20
x153
x8
x7
x76
x10
x8
x1
x1
x15
x220
x5
x22
x17
x60
x5
x2
x2
x15
x20
x35
x19
x19
x33
x51
x50
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-3-21 13:30

ขึ้นไปด้านบน