กรุณาเลือก แสดงผลรูปแบบอุปกรณ์พกพา | แสดงผลรูปแบบคอมพิวเตอร์
ดู: 621|ตอบกลับ: 32

{ เมืองฉางอัน } ประตูเสวียนอู่

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-11-6 21:09:50 |โหมดอ่าน







ประตูเสวียนอู่

{ เเมืองฉางอัน }



【ประตูเสวียนอู่】
เป็นประตูทางทิศเหนือของพระราชวังไท่จี๋กงคู่กับประตูอานหลี่ 
ประตูนี้เป็นประตูหนึ่งที่มีความสำคัญที่สุดในเมืองฉางอาน
 เนื่องจากเป็นหนึ่งในประตูหลักที่เชื่อมตรงเข้าถึงที่ประทับขององค์ฮ่องเต้
มีป้อมสำหรับฝากม้าและยังเป้นอีกหนึ่งประตูที่ข้าหลวงฝ่ายในใช้เข้าออกจากวัง










คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

85

กระทู้

424

โพสต์

214748หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
2147483647
เงินตำลึง
2147483647
ชื่อเสียง
0
ความหิว
2147483564

ซู ซูปี้

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2017-11-6 21:10:14 | ดูโพสต์ทั้งหมด

PART CCV


     เหมือนจะไม่มีเวลามากนักในการเตรียมตัว เทียนเหมินกลับไปตามเว่ยเส้าเทียนและองค์หญิงโหรวหรานคนนั้นโดยที่ไม่มีเวลาได้เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วจากนั้น ซูเทียนเหมิน นักพรตเลี่ยงเหลียง และลู่เพ่ยที่เพิ่งพบเจอกันที่ย่านการค้ามาที่ประตูเสวียนอู่ น่าเสียดายที่เขาหาตัวเว่ยเส้าเทียนและองค์หญิงโหรวหรานไม่เจอมิเช่นนั้นคงจะพามาด้วยกัน คงต้องรอพรุ่งนี้ตามกำหนดการเดิม...
     ตรงนั้นมีฮั่วชวี่ปิ้งรออยู่ก่อนหน้าแล้ว แม้จะสายไปนิดหน่อยอีกฝ่ายคงไม่ว่าอะไร
     @ซูเม่ย
    "ขอโทษข้ามาช้า เอ่อ... พอดีว่ามีเพื่อนอยากมางานเพิ่มอีกหนึ่งคน เจ้าคงจะไม่ว่าอะไรนะ" เทียนเหมินบุ้ยปากไปทางลู่เพ่ยชายหนุ่ม (?) ตัวเล็กที่ตามมาด้วยอย่างกระทันหัน
     @ซูเม่ย
     "สวัสดีพวกท่าน ข้าคือฮั่วชวี่ปิ้ง พวกท่านพร้อมกันแล้วใช่ไหม?" ขุนศึกชัยชนะเอ่ยออกมา เขาไม่คิดอะไรมากที่เทียนเหมินจะพาสหายไม่คุ้นหน้าเข้ามาด้วย และเด็กหนุ่ม (?) อย่างลู่เพ่ยก็ดูไม่น่าจะมีพิษมีภัยอะไร หรือหากมีก็จัดการทีหลังไม่น่ายาก
    "ข้าพร้อมแล้ว" เทียนเหมินเอ่ยบอกพลางจัดเสื้อแสงให้ดีๆ แต่มีลางสังหรณ์ตะหงิดๆ เมื่อเห็นประตูใหญ่ตรงหน้า เหมือนว่ามันจะพาไปในที่ๆ เขาไม่อยากเข้าไปอย่างไรไม่ทราบ
    "ข้าพร้อมแล้วขอรับ!" เลี่ยงเหลียงก็ดูจะตื่นเต้นเป็นพิเศษเมื่อจะได้พบกับบิดาบุญธรรมอีกครั้งหนึ่ง
     @ซูเม่ย
     "งั้นก็ตามข้ามา" ฮั่วชวี่ปิ้งเอ่ยบอกแล้วจึงนำหน้าทั้งหมดผ่านเข้าไปที่ประตูเสวียนอู่


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -7 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -7 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x9999
x9999
x9999
x9999
โพสต์ 2017-11-6 22:10:42 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ซูเม่ย เมื่อ 2017-11-6 22:16

     เหมือนจะไม่มีเวลามากนักในการเตรียมตัว เทียนเหมินกลับไปตามเว่ยเส้าเทียนและองค์หญิงโหรวหรานคนนั้นโดยที่ไม่มีเวลาได้เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วจากนั้น ซูเทียนเหมิน นักพรตเลี่ยงเหลียง และลู่เพ่ยที่เพิ่งพบเจอกันที่ย่านการค้ามาที่ประตูเสวียนอู่ น่าเสียดายที่เขาหาตัวเว่ยเส้าเทียนและองค์หญิงโหรวหรานไม่เจอมิเช่นนั้นคงจะพามาด้วยกัน คงต้องรอพรุ่งนี้ตามกำหนดการเดิม...

     ตรงนั้นมีฮั่วชวี่ปิ้งรออยู่ก่อนหน้าแล้ว แม้จะสายไปนิดหน่อยอีกฝ่ายคงไม่ว่าอะไร

     "....." ซูเม่ยที่ตอนนี้คือลู่เพ่ยได้ตามซูเทียนเหมินและคนอื่นๆ มา นางแทบมิได้พูดกับใครพยายามทำตัวให้มีบทบาทน้อยที่สุด เพราะหน้าที่ของนางแค่มาส่งสาส์น เมื่อส่งได้ก็เป็นอันเสร็จ

    "ขอโทษข้ามาช้า เอ่อ... พอดีว่ามีเพื่อนอยากมางานเพิ่มอีกหนึ่งคน เจ้าคงจะไม่ว่าอะไรนะ" เทียนเหมินบุ้ยปากไปทางลู่เพ่ยชายหนุ่ม (?) ตัวเล็กที่ตามมาด้วยอย่างกระทันหัน

    " ขะ..ขออภัยขอรับที่ข้าทำให้เกิดความล่าช้า " ลู่เพ่ยเอ่ยขอโทษอย่างรู้สึกผิด ไม่นึกว่าตนจะเป็นสาเหตุให้ทุกคนมาถึงช้า แต่เมื่อเห็นว่าไม่ใครต่อว่าอะไร นางจึงค่อยรู้สึกเบาใจขึ้นมา

     "สวัสดีพวกท่าน ข้าคือฮั่วชวี่ปิ้ง พวกท่านพร้อมกันแล้วใช่ไหม?" ขุนศึกชัยชนะเอ่ยออกมา เขาไม่คิดอะไรมากที่เทียนเหมินจะพาสหายไม่คุ้นหน้าเข้ามาด้วย และเด็กหนุ่ม (?) อย่างลู่เพ่ยก็ดูไม่น่าจะมีพิษมีภัยอะไร หรือหากมีก็จัดการทีหลังไม่น่ายาก

    "ข้าพร้อมแล้ว" เทียนเหมินเอ่ยบอกพลางจัดเสื้อแสงให้ดีๆ แต่มีลางสังหรณ์ตะหงิดๆ เมื่อเห็นประตูใหญ่ตรงหน้า เหมือนว่ามันจะพาไปในที่ๆ เขาไม่อยากเข้าไปอย่างไรไม่ทราบ

    "ข้าพร้อมแล้วขอรับ!" เลี่ยงเหลียงก็ดูจะตื่นเต้นเป็นพิเศษเมื่อจะได้พบกับบิดาบุญธรรมอีกครั้งหนึ่ง

    " เอ่อ ข้าก็พร้อมแล้วขอรับ " ถึงแม้ว่านางจะไม่รู้ว่าพร้อมที่ว่านี่คือพร้อมทำอะไร แต่นางก็ต้องทำตัวไหลลื่นไปกับสถานการณ์ เข้าเมืองตาหลิ่ว ต้องหลิ่วตาตามสิ ในใจก็แอบตื่นเต้นขึ้นมา เพราะมิรู้ว่าข้างในนั้นนางจะได้เจอกับอะไรบ้าง

     "งั้นก็ตามข้ามา" ฮั่วชวี่ปิ้งเอ่ยบอกแล้วจึงนำหน้าทั้งหมดผ่านเข้าไปที่ประตูเสวียนอู่


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -5 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -5 + 3

ดูบันทึกคะแนน

เหะ
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ฮั่นเสียหม่า
หวยหนานจื่อ
ขลุ่ย
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x11
x100
x10
x50
x19
x4
x80
x10
x9
x250
x200
x3
x5
x45
x100
x100
x1
x50
x50
x74
x50
x310
x60
x488
x83
x80
x1
x25
x1
x20
x15
x5
x18
x10
x28
x9
x8
x4
x40
x46
x2
x8
x28
x10
x27
x15
x73
x18
x47
x30
x13
x419
x255
x9
x39
x65
x8
x397
x25
x4
x35
x5
x51
x18
x1
x51
x23
x126
x47
x171
x59
x49
x54
x47
x1
x1
โพสต์ 2017-11-16 21:54:53 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ซูเม่ย เมื่อ 2017-11-17 00:28

เรื่องราวที่ 3 (พิเศษ) - บุพผาความรักเบิกบาน

       ขณะนี้รถม้าของจวนขุนชนะชัยได้ขับเคลื่อนไปตามถนนมุ่งหน้าไปยังประตูเสวียนอู่ เพื่อไปยังวังหลวงอันแสนงดงาม ความจริงซูเม่ยนั้นต้องการเข้าเฝ้าฮองเฮาตั้งแต่เมื่อวาน หากแต่เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น เพราะจู่ๆ นางก็ปวดท้องขึ้นมาอย่างหนัก และสาเหตุที่ทำให้นางปวดท้องก็คือ นางเป็นโรคผู้หญิง จึงทำให้นางไม่สามารถออกจากจวนได้ ถ้ายิ่งนั่งรถม้าแล้วได้รับแรงกระเทือนมากๆ นางคงทนไม่ไหวเป็นแน่ แต่วันนี้นางหายจากอาการปวดแล้ว เพราะได้ดื่มยาที่ซินซินไปต้มมาให้ ถึงแม้ว่านางจะไม่อยากกินมันเลยสักนิด แต่ก็ต้องจำใจฝืนกลืนเข้าไป เมื่อวานทั้งวันนางจึงมิได้ทำอะไรนอกจากนอนปวดท้อง
       และเพราะนางหายปวดท้องแล้วจึงตั้งใจว่าวันนี้จะเข้าวังไปพบฮองเฮาตามที่ได้รับปากกับชวี่ปิ้งเอาไว้ แต่จะให้เข้าไปเฉยๆ ก็ดูจะแปลกๆ ซูเม่ยจึงคิดที่จะทำขนมอี๋เพื่อทำไปถวายแก่ฮองเฮา แต่นางก็ไม่ค่อยมั่นใจในฝีมือตนสักเท่าไหร่ ไม่รู้ว่าจะถูกพระทัยพระองค์หรือไม่

สองชั่วยามก่อน
       " ท่านลุงเยวี่ยเจ้าค่ะวันนี้ข้าจะไปเข้าเฝ้าฮองเฮานะเจ้าค่ะ " ซูเม่ยที่ทานอาหารเสร็จแล้วบอกกับพ่อบ้านเยวี่ยที่ยืนอยู่ข้างๆ
        " แล้วคุณหนูจะไปตอนไหนหรือขอรับ? ข้าจะได้ให้คนเตรียมรถม้าไว้ " พ่อบ้านเยวี่ยถามขึ้น
       " ตอนไหนหรือเจ้าคะ อืมม คงสักพักน่ะเจ้าค่ะท่านลุง เพราะข้าคิดไว้ว่าจะทำขนมอี๋ไปถวายพระองค์ด้วย "
        " รับทราบแล้วขอรับ เช่นนั้นข้าจะไปบอกให้คนเตรียมรถม้าไว้ก่อนแล้วกันนะขอรับ "
        " ขอบคุณท่านลุงมากเจ้าค่ะ " นางโค้งตัวขอบคุณท่านพ่อเยวี่ยแล้วเดินไปทางห้องครัวพร้อมกับซินซินที่เดินตามนางไปด้วย
        " ซินซินเจ้าทำขนมอี๋เป็นหรือไม่? " ระหว่างทางที่ไปยังห้องครัวซูเม่ยก็เอ่ยถามซินซิน
        " พอได้เจ้าค่ะคุณหนู ไม่ได้ถึงกับอร่อยเจ้าค่ะ ข้าน้องมิค่อยถนัดในเรื่องอาหารสักเท่าใด "
       " เช่นนั้นหรือ ข้าก็ไม่มั่นใจในฝีมือตัวเองเลย กลัวจะไม่ถูกพระทัยฮองเฮา ถ้าเป็นเช่นนั้นข้าจะถูกลงโทษหรือไม่นะ? " คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันอย่างเคร่งเครียด
        " ไม่หรอกเจ้าค่ะ ข้าเชื่อว่าคุณหนูทำอร่อย และอีกอย่างข้าน้อยเชื่อว่าฮองเฮาต้องทรงพอพระทัยแน่นอนเจ้าค่ะ " ซินซินรีบพูดให้กำลังใจแก่ซูเม่ย เพราะไม่อยากให้นางคิดมาก
        " หากเป็นอย่างที่เจ้าว่าก็ดีน่ะสิ เฮ้ออ เอาล่ะ ข้าจะทำให้สุดฝีมือเลย " ร่างบางทำท่าฮึดสู้ขึ้นมาเพื่อเรียกกำลังใจให้แก่ตน
        เมื่อมาถึงห้องครัวนางก็แจ้งแก่หัวหน้าพ่อครัวทันทีว่านางอยากจะทำขนมอี๋เพื่อนำไปถวายแก่ฮองเฮา หัวหน้าพ่อครัวและลูกมือคนอื่นจึงช่วยกันเตรียมของให้นาง ด้วยความที่นางอยากจะทำเองจึงให้คนอื่นเป็นแค่เพียงลูกมือ ช่วยหยิบของเพียงเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น เวลาผ่านไปเกือบหนึ่งช่วงยาม ขนมอี๋ที่นางทำก็เสร็จ ที่ใช้เวลานานเพราะนางได้ทำเผื่อคนที่จวนไว้ด้วย เพราะไหนๆ ก็ทำแล้ว
        ซูเม่ยตักขนมอี๋ใส่ภาชนะที่เตรียมไว้เพื่อนำไปถวายฮองเฮา และส่วนที่เหลือก็ให้ตักแบ่งให้กับคนในจวน หลังจากที่นางตักขนมแยกไว้เสร็จจึงรีบกลับห้องไปเพื่ออาบน้ำและเปลี่ยนชุดใหม่ เพื่อที่จะไปเข้าเฝ้า
       ตอนนี้ซูเม่ยได้มาถึงประเสวียนอู่เป็นที่เรียบร้อยแต่ก่อนที่นางจะเข้าไปได้ย่อมต้องผ่านการตรวจจากทหารที่ทำหน้าที่อยู่ที่หน้าประตู
       " ขออภัยแม่นางเป็นใครกัน แล้วมาทำอะไรที่นี่? " ทหารนายหนึ่งเอ่ยถามขึ้น
       " ข้าเป็นคนจากจวนขุนชนะชัยเจ้าค่ะ มีนามว่าซูเม่ย ข้าต้องการไปทำธุระที่ตำหนักของฮองเฮา "
       " ข้าจะมั่นใจได้อย่างไรว่าเจ้ามาจากจวนขุนชนะชัยจริง? "
       " ถ้าเช่นนั้นท่านให้คนไปแจ้งแก่ฝ่ายในก่อนก็ได้เจ้าค่ะ ข้ามีข่าวจากท่านขุนชนะชัยมาแจ้งแก่ฮองเฮาจริงๆ "
       " เช่นนั้นแม่นางโปรดรอสักครู่ " ทหารนายนั้นส่งคนของเขาไปทันที
       " เจ้าค่ะ " นางยืนรออย่างสำรวมกิริยา คราวก่อนนางเข้ามาโดนปลอมเป็นบุรุษจึงมิต้องสำรวมมากนัก แต่ครั้งนี้นางมาในฐานะของซูเม่ย จึงต้องสำรวมให้มากตามแบบฉบับกุลสตรีที่ดี ซึ่งช่างอึดอัดนักสำหรับนาง

       หลังจากที่ยืนรอประมาณหนึ่งเค่อคนของทหารนายนั้นก็กลับมาพร้อมกับนางกำลังผู้หนึ่งที่นางจำชุดได้ว่าเคยเห็นที่ตำหนักของฮองเฮา เมื่อนางได้รับการยืนยันแล้วก็สามารถผ่านเข้าประตูมาได้ โดยมีนางกำนัลผู้นั้นเป็นผู้นำทางนางไปที่ตำหนักของฮองเฮา


@Admin        


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -11 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -11 + 3

ดูบันทึกคะแนน

เหะ
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ฮั่นเสียหม่า
หวยหนานจื่อ
ขลุ่ย
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x11
x100
x10
x50
x19
x4
x80
x10
x9
x250
x200
x3
x5
x45
x100
x100
x1
x50
x50
x74
x50
x310
x60
x488
x83
x80
x1
x25
x1
x20
x15
x5
x18
x10
x28
x9
x8
x4
x40
x46
x2
x8
x28
x10
x27
x15
x73
x18
x47
x30
x13
x419
x255
x9
x39
x65
x8
x397
x25
x4
x35
x5
x51
x18
x1
x51
x23
x126
x47
x171
x59
x49
x54
x47
x1
x1

99

กระทู้

701

โพสต์

23หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
25148
เงินตำลึง
16537
ชื่อเสียง
82123
ความหิว
550
คุณธรรม
405
ความชั่ว
17
ความโหด
42
ชงชง
ระดับ 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2017-11-28 00:30:02 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เวลาต่อมา เจ้าเมืองฉางอันได้พาทั้งคู่ซึ่งเป็นผู้ชนะการประกวด มี หลี่ถิงเอ๋อร์ ตัวแทนของ ซูเทียนเหมิน
กับตัวเธอเอง หลี่หลิงนู
ทั้ง3คนได้ขึ้นรถม้า เมื่อมุ่งหน้าไปยังวังหลวงเพื่อเข้าเฝ้าฮองเฮา เป็นวังหลวงอันแสนงดงามที่อยู่ใจกลางเมือง
อันเป็นที่พำนักของฮองเฮา และฮ่องเต้โอรสสวรรค์ของแผ่นดินต้าฮั่น
หลิงนูรู้สึกตื่นเต้นมิใช่น้อย ที่จะได้เข้าไปในวังหลวงสักครั้งหนึ่ง ซึ่งไม่ใช่ความฝันเธอหรอก
แต่มันเป็นโอกาสครั้งแรกในชีวิตที่ได้เข้าเฝ้ามารดาของแผ่นดิน


เวลาต่อมา เมื่อรถม้ามาถึงหน้าประตูเสวียนอู่ เป็นทางเข้าสู่ตำหนักของฮองเฮา และฮ่องเต้
ทั้ง2คน หลิงนู ถิงเอ๋อร์ และเจ้าเมืองก็ลงมาจากรถม้า
เจ้าเมืองได้มากล่าวชี้แจงแก่ทั้ง2คนก่อน


"ข้าจะมาส่งเจ้าทั้ง2แค่นี้นะ หน้าที่พวกเจ้าคือเข้าไปยังหน้าประตูแล้วชี้แจงแก่องค์รักษ์ว่า มารับพระราชทานรางวัลจากฮองเฮา.."
เจ้าเมืองบอกกับสตรีทั้ง2นาง


ถิงเอ๋อร์ และหลิงนูตอบตกลง


"ข้าจะรออยู่ด้านนอก พวกเจ้าทั้ง2โปรดทำกายและใจให้สำรวมด้วย"
เจ้าเมืองบอกเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะส่งทั้ง2ให้เข้าใกล้เขตประตูเสวียนอู่


เมื่อทั้ง2คนเดินเข้ามาหน้าประตู องค์รักษ์ก็มาขวางทางไว้แล้วถามก่อน
"พวกเจ้ามีธุระอะไร"
หลิงนูกำลังจะพูด แต่ถิงเอ่อร์ก็ชี้แจงก่อนอย่างรวดเร็ว
"พวกข้าทั้ง2คนมาเข้าเฝ้าฮองเฮา เพื่อรับพระราชทานรางวัลเทศกาลโคมอธิษฐานเจ้าค่ะ"


หลังจากชี้แจง พวกองค์รักษ์ก็ก้มองหน้ากันสักครู่ ก่อนจะเปิดทางแล้วให้ผ่าน โดยมีพวกเขานำเข้าไปด้วย
"เข้าไปได้"


...


"เดี๋ยวก่อน"
องค์รักษ์พูดขัดขึ้นมา ทำให้ทั้งคู่ชะงักการเดินลง
"เจ้า แม่สาวตาเดียว ไปแต่งชุดให้ดูดีก่อน ชุดดูซอมซ่อแบบนี้จะเข้าเฝ้าฮองเฮาได้ยังไง ไป ห้องแต่งตัวอยู่ตรงนั้น"


"ยะ..แย่แล้ว..."
องค์รักษ์ไล่ให้หลิงนูไปแต่งตัวให้ดูดีกว่านี้ หลิงนูแทบไม่ได้ตระเตรียมเรื่องนี้เลย และไม่นึกว่าจะได้เข้าเฝ้าฮองเฮา เลยไม่ได้เตรียมชุดดีๆ
มาเลยแม้แต่น้อย..
หลิงนูก้เดินไปเข้าห้องแต่งตัวแต่โดยดี โดยหายเข้าไปในนั้นสักประมาณ 10นาที ปล่อยให้ถิงเอ๋อร์นั่งรอ มันก็ดูน่าอับอายอยู่เล็กน้อย..
ที่หลิงนูจะไม่ได้ตระเตรียมอะไรมาเพราะเรื่องไม่คาดคิด


หลังจากนั้น10นาที เธอจึงออกมาในชุดที่ดูดีขึ้น เป็นชุดที่มีสีต่างๆ ไม่ใช่ขาวล้วนอย่างที่เธอใส่ประจำ
"ขอแค่ใส่ครั้งนี้ชั่วคราวพอ..." หลิงนูอุบอิบ


"ถ้าพร้อมแล้ว..งั้นก้ ตามข้ามา" องค์รักษ์คนหนึ่งเดินนำหลิงนูและถิงเอ๋อร์เข้าไปหลังประตูเสวียนอู่ หลังจากมีปัญหาติดขัดเล็กน้อย
เพื่อเข้าไปเข้าเฝ้าฮองเฮา...


แสดงความคิดเห็น

หลี่ถิงเอ๋อห์ติดตามเข้าเฝ้าฮองเฮาพร้อมกัน  โพสต์ 2017-11-28 00:36

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +25 ความหิว -9 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 25 -9 + 3

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่ฉุนจวิน
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
หลี่ซื่อชุนชิว
เกราะทองคำ
ม้าเทพอูซุน
ทวนกรีดนภา
ตัวเบาขั้นกลาง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x16
x22
x1
x24
x3
x20
x34
x10
x1
x255
x65
x55
x12
x2
x1600
x3
x98
x3
x105
x3750
x90
x27
x4
x60
x5
x3
x25
x11
x12
x67
x20
x75
x4
x450
x4
x1
x175
x210
x480
x150
x88
x125
x90
x6
x50
x6
x8
x8
x62
x3
x6
x5
x5
x58
x6
x2500
x23
x142
x13
x34
x21
x219
x18
x55
x130
x125
x190
x256
x44
x34
x121
x211
x132
x1
x190
x3
x2
x187
x7
x18
x1082
x5
x51
x79
x1
x560
x147
x4
x25
x181
x7
x217
x148
x145
x9
x201
x190
x136
x10
x218
x312
x161
x200
x55
x1700
x204
x372
x8
x380
x50
x220
x73
x112
x127
x1
x83
x11
x10
x505
x130
x126
x155
x60
x55
x581
x200
x87
x288
x82
x417
x1
x121
x13
x29
x414
x18
x102
x18
x370
x147
x19
x25
x20
x24
x500
x4977
x25
x163
x1
x113
x91
x20
x15
x10
x28
x6
x14
x175
x18
x34
x154
x8
x17
x181
x163
x1
x1
x1397
x1

99

กระทู้

701

โพสต์

23หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
25148
เงินตำลึง
16537
ชื่อเสียง
82123
ความหิว
550
คุณธรรม
405
ความชั่ว
17
ความโหด
42
ชงชง
ระดับ 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2017-11-28 04:43:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
"เจ้า แม่สาวตาเดียว ไปถอดชุดซะ" องค์รักษ์กล่าว ไล่ให้หลิงนูไปถอดชุดสวยหรูนั้นออกในห้องเปลี่ยนชุด
พอกลับออกมาก็เป้นชุดสีขาวหม่นๆตามเดิมฉบับหลี่หลิงนูออริจินัล


หลังจากนั้นทหารองค์รักษ์จึงพาผ่านเขตประตูเสวียนอู่ เป็นอันพ้นจากเขตวังหลวง
"หมดหน้าที่ของข้าแล้ว เอาล่ะ ขอให้พวกเจ้าโชคดีในการเดินทาง"องค์รักษ์กล่าวอวยพรทั้งคู่ หลังจากเสร็จจากหน้าที่


ทว่าเขตหน้าประตู ผู้ว่าฉางอันไม่อยู่เสียแล้ว คงจะกลับไปที่จวนซะก่อน
ทั้งคู่จึงเดินออกมาห่างจากประตูเสวียนอู่แล้ว หลิงนูจึงได้โอกาสขึ้นทดลองขี่ม้าฮั่นเสีย ม้าหายากตัวใหม่ที่พึ่งจะได้มา
"สุดยอด.. สมเป็นม้าหายากและเยี่ยมที่สุดเลย..."
เมื่อเธอขี่มันแล้ว ก็รู้สึกได้ถึงความแข็งแกร่งจากมัน บวกกับแบกทวนสยบฟ้าที่มีน้ำหนักพอตัว
"เอ่อ... ถิงเอ๋อร์.. เจ้าจะกลับไปหาท่านเทียนเหมินต่อไหม..?" เธอถามถิงเอ๋อร์


@KABUTO


"งั้นหรือ .." หลิงนูพยักหน้า " งั้น ...เจ้ากับข้าคงต้องแยกกันตรงนี้แล้วล่ะนะ..ขอโทษจริงๆ..ที่ข้าช่วยอะไรไม่ได้..." เธอกล่าว


@KABUTO


"อื้อ...ขอให้เจ้าโชคดี แล้วก้...ขอให้ท่านเทียนเหมินหายไวๆนะ" หลิงนูกล่าว ก่อนจะชักม้าฮั่นเสียตัวใหม่ของเธอขี่ออกไปเพื่อแยกทางทันที
หลิงนูหายวับไปอย่างรวดเร็วมาก...


"เหวอ! เร็ว!" ตอนนั้นเองหลิงนูก้กำลังเพลิดเพลินกับม้าตัวใหม่ของเธอไปพลางๆ...

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -9 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -9 + 3

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่ฉุนจวิน
กำหนดลมหายใจขั้นสูง
หลี่ซื่อชุนชิว
เกราะทองคำ
ม้าเทพอูซุน
ทวนกรีดนภา
ตัวเบาขั้นกลาง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x16
x22
x1
x24
x3
x20
x34
x10
x1
x255
x65
x55
x12
x2
x1600
x3
x98
x3
x105
x3750
x90
x27
x4
x60
x5
x3
x25
x11
x12
x67
x20
x75
x4
x450
x4
x1
x175
x210
x480
x150
x88
x125
x90
x6
x50
x6
x8
x8
x62
x3
x6
x5
x5
x58
x6
x2500
x23
x142
x13
x34
x21
x219
x18
x55
x130
x125
x190
x256
x44
x34
x121
x211
x132
x1
x190
x3
x2
x187
x7
x18
x1082
x5
x51
x79
x1
x560
x147
x4
x25
x181
x7
x217
x148
x145
x9
x201
x190
x136
x10
x218
x312
x161
x200
x55
x1700
x204
x372
x8
x380
x50
x220
x73
x112
x127
x1
x83
x11
x10
x505
x130
x126
x155
x60
x55
x581
x200
x87
x288
x82
x417
x1
x121
x13
x29
x414
x18
x102
x18
x370
x147
x19
x25
x20
x24
x500
x4977
x25
x163
x1
x113
x91
x20
x15
x10
x28
x6
x14
x175
x18
x34
x154
x8
x17
x181
x163
x1
x1
x1397
x1

85

กระทู้

424

โพสต์

214748หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
2147483647
เงินตำลึง
2147483647
ชื่อเสียง
0
ความหิว
2147483564

ซู ซูปี้

ของขวัญจาก Admin
pet
โพสต์ 2017-11-29 10:50:57 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ กิจกรรม } เทศกาลโคมอธิษฐาน

PART CCLXI


     "เจ้า แม่สาวตาเดียว ไปถอดชุดซะ" องค์รักษ์กล่าว ไล่ให้หลิงนูไปถอดชุดสวยหรูนั้นออกในห้องเปลี่ยนชุด พอกลับออกมาก็เป็นชุดสีขาวหม่นๆตามเดิมฉบับหลี่หลิงนู
     หลังจากนั้นทหารองค์รักษ์จึงพาผ่านเขตประตูเสวียนอู่ เป็นอันพ้นจากเขตวังหลวง
     "หมดหน้าที่ของข้าแล้ว เอาล่ะ ขอให้พวกเจ้าโชคดีในการเดินทาง" องค์รักษ์กล่าวอวยพรทั้งคู่ หลังจากเสร็จจากหน้าที่
     ทว่าเขตหน้าประตู ผู้ว่าฉางอันไม่อยู่เสียแล้ว ทั้งคู่จึงเดินออกมาห่างจากประตูเสวียนอู่ หลี่หลิงนูจึงได้โอกาสขึ้นทดลองขี่ม้าฮั่นเสีย ม้าหายากตัวใหม่ที่พึ่งจะได้มา
     "สุดยอด.. สมเป็นม้าหายากและเยี่ยมที่สุดเลย..." เมื่อแม่นางหลี่ขี่มันแล้ว ก็รู้สึกได้ถึงความแข็งแกร่งจากมัน บวกกับแบกทวนสยบฟ้าที่มีน้ำหนักพอตัว "เอ่อ... ถิงเอ๋อห์.. เจ้าจะกลับไปหาท่านเทียนเหมินต่อไหม..?"
     "ค่ะ ตอนนี้คุณชายเสิ่นไม่อยู่คงไม่มีคนช่วยดูแลใกล้ชิด ถึงมีอาเค่อ ท่านยาย ท่านพ่อบ้านอยู่แต่ข้าก็ยังเป็นห่วงน่ะค่ะ" เด็กสาวเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มเศร้าๆ
     "งั้นหรือ .." แม่นางหลี่พยักหน้า " งั้น ...เจ้ากับข้าคงต้องแยกกันตรงนี้แล้วล่ะนะ..ขอโทษจริงๆ..ที่ข้าช่วยอะไรไม่ได้..."
     "ไม่เป็นไรค่ะ ฮองเฮาทรงประธานท่านหมอหลวงให้ตรวจอาการแล้ว ไม่น่าจะมีปัญหาแล้วล่ะค่ะ แม่นางหลี่ก็โชคดีนะคะ ข้าขอตัวก่อน" ถิงเอ๋อห์ค้อมศีรษะลงเป็นการอำลา
     "อื้อ...ขอให้เจ้าโชคดี แล้วก็...ขอให้ท่านเทียนเหมินหายไวๆ นะ" หลิงนูกล่าว ก่อนจะชักม้าฮั่นเสียตัวใหม่ของเธอขี่ออกไปเพื่อแยกทางทันที
หลิงนูหายวับไปอย่างรวดเร็วมาก...
     เมื่อเห็นแม่นางหลี่หลิงนูตาเดียวควบม้าฮั่นเสียไปไวแล้วเด็กสาวก็หันมาทางหมอหลวง
     "ไปกันเถอะค่ะ แต่ข้าฝากม้าไว้ที่จวนเจ้าเมืองฉางอันน่ะค่ะ คงต้องไปรับมันเสียก่อน"
     "ได้เลยแม่นางน้อย" หมอหลวงเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่มีจิตเมตตา สมแล้วกับการประกอบอาชีพเป็นหมอรักษาชีวิตคน
     ทั้งสองชีวิตจึงมุ่งหน้าไปยังจวนเจ้าเมืองฉางอันเพื่อรับม้า จากนั้นจึงจูงกลับไปยังบ้านพ่อค้าซูเทียนเหมินที่ถนนฉางอันสายตะวันตก...


@Admin

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ความหิว -7 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 -7 + 3

ดูบันทึกคะแนน

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x9999
x9999
x9999
x9999

3

กระทู้

22

โพสต์

1041

เครดิต

เงินชั่ง
405
เงินตำลึง
14398
ชื่อเสียง
365
ความหิว
207
เฟยเซียน
ระดับ 1
โพสต์ 2018-3-3 04:03:39 | ดูโพสต์ทั้งหมด
บทที่ 2 เริ่มต้นฝึกงาน ณ ร้านข้าวตระกูลจ้าว (วันที่ 5)
[ ส่งข้าวจ้า (1) ]
          แม้ว่าวันนี้มี่โยจะไม่ต้องเข้าไปที่ร้าน แต่มี่โยจะต้องไปที่โรงสีแทน... เพราะเมื่อคืนนี้หมิงจื้อที่แวะมานางที่บ้านได้บอกไว้ก่อนน่ะสิ... เมื่อเดินทางมาถึงที่โรงสีก็ต้องเหวอไปกับคำพูดของเฟยเอี้ยนผู้ซึ่งเป็นนายจ้างนางอยู่ตอนนี้
          "เอ่อ... เมื่อครู่ว่ายังไงนะเจ้าคะ...." มี่โยเอ่อถามไปด้วยใบหน้าที่อึ้งและเหวอและงงปนกันมั่ว เพราะคำสั่งที่ได้รับมานี่สิ... มันค่อนข้างจะ...
          "ไปส่งข้าวให้ข้าหน่อยนะ นี่รายการ" เฟยเอี้ยนบอกพร้อมยัดรายการที่ต้องนำข้าวไปส่ง ใบกระดาษแผ่นนั้นมีทั้งที่อยู่ จำนวน รวมถึงเส้นทางการไปด้วย แต่เรื่องสถานที่น่ะมันไม่เท่าไหร่หรอก... มันหนักใจตรงจำนวนเนี่ยล่ะ...
          "ส.. 2000!? ล...แล้วจะเอาไปส่งยังไงเจ้าคะ..." มี่โยเอ่ยถามขึ้นพร้อมกับเม็ดเหงื่อที่เริ่มตก
          "ก็รถเข็นไง ค่อยๆทยอยไปก็ได้นะ หรือไม่ก็.. เจ้ามีม้ามั้ยล่ะ?" เฟยเอี้ยนเสนอแนะวิธีการ ก่อนเอ่ยถามถึงตัวช่วยเหลือ ทำให้มี่โยร้องอ้อ!เลยทีเดียว
          "มีเจ้าค่ะ!" มี่โยตอบด้วยน้ำเสียงที่ร่าเริงขึ้นมา ใช่แล้ว นางยังมีหลิ่งหลินอยู่
          "ถ้ายังงั้น เจ้าก็ไปพาม้าของเจ้ามา แล้วไปติดรถลากที่โรงสีนะ ถามต้าจื่อเอาก็ได้" เฟยเอี้ยนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม ก่อนหันไปทำงานของตัวเองต่อ มี่โยที่เห็นแบบนั้นจึงทำได้เพียงก้มหัวลง จากนั้นก็รีบกลับไปยังที่พักทันที

          "หลิ่งหลิน วันนี้เจ้าออกไปทำงานกับข้านะ!" มี่โยโผล่หน้ามายังคอกม้าที่มีเพียงม้าสีดำของตนเองนอนอยู่ เมื่อมันได้ยินเสียงของมี่โยก็ผงกหัวขึ้นมามองทันที
          "อย่ามองข้าด้วยสายตาเช่นนั้นสิ...." มี่โยว่าเมื่อเห็นสายตาของหลิ่งหลินที่มองมาด้วยสายตาที่เมินเฉยราวกับไม่ค่อยสนใจในสิ่งที่มี่โยเอ่ยสักเท่าไหร่ "ครั้งนี้ข้าต้องให้เจ้าช่วยจริงๆนะ..." พร้อมทั้งอ้อนวอนเจ้าม้าให้ไปช่วยทำงานครั้งนี้
          "ถ้าเจ้าช่วยข้า ข้าจะให้แครอทเจ้าเพิ่มอีก 1 ถังเลยเอ้า!" แล้วก็ต้องใช้ไม้ตาย นั้นก็คือนำเอาอาหารล่อนั้นเอง... แล้วก็.. สามารถใช้งานได้! เพราะเจ้าม้านั้นได้ลุกขึ้นยืนเตรียมพร้อมอย่างดี ทำให้มี่โยยิ้มออกมาได้ด้วยความดีใจก่อนเข้าไปสวมกอดเจ้าม้าแสนรัก
          "ขอบใจนะ" นางเอ่ยก่อนพาเจ้าม้าเดินออกมาจากคอกม้าเพื่อไปยังโรงสี

          เมื่อพากันเดินมาถึงโรงสี มี่โยก็มองหาต้าจื่อทันที
          "ท่านต้าจื่อเจ้าคะ" ส่งเสียงเรียกไปก่อนหันไปบอกหลิ่งหลินให้อยู่รอตรงนี้ก่อน เพราะตนจะให้ต้าจื่อจัดการเจ้าม้าให้ และเมื่อต้าจื่อรู้ก็เดินไปจัดการอย่างดี มี่โยจึงรีบก้มหัวขอบคุณต้าจื่อที่ช่วยเหลือกัน ก่อนนำเหล่ากระสอบข้าวทั้งหมด 2000 กระสอบขึ้นรถเกวียนไป
         "ข้าไปก่อนนะเจ้าคะ" มี่โยกล่าวก่อนจูงบังเหียนหลิ่งหลินเพื่อบังคับให้ม้าออกแรงเดินไปยังสถานที่ที่จะต้องนำข้าวไปส่ง

         "เอ.. ทางนี้สินะ..." นางเอ่ยพึมพำเบาๆเพียงลำพังพลางก้มมองเส้นทางที่เฟยเอี้ยนได้เขียนเอาไว้ในกระดาษที่ให้เธอตอนแรกด้วย
          มี่โยที่คาดว่าคงจะหลงทางจึงหยุดเพื่อมองหาทางไปต่อ แต่อาการของนางนั้นน่าสงสัยราวกับคิดว่าเป็นโจรที่จะลอบเข้ามารึปล่าว ทำให้เหล่าทหารที่ยืนเฝ้ายามอยู่แถวนั้นต้องเข้ามาทักเพื่อป้องกันความปลอดภัยของผู้คนที่อยู่ในวังทันที
          "แม่นางผู้นั้นน่ะ มีธุระอะไร" ทหารยามที่เฝ้าประตูเสวียนอู่เอ่ยขึ้นเสียงเข้ม ทำให้มี่โยสะดุ้งขึ้นทันที ก่อนหันไปมองพร้อมคำตอบ "ข.. ขออภัยเจ้าค่ะ ข.. ข้าจะไปที่ประตูเสวียนอู่เจ้าค่ะ" และด้วยคำตอบนั้นก็ทำให้ทหารยามถึงกับต้องขมวดคิ้วเข้าหากันทันที
         "ก็ที่นี่แหล่ะประตูเสวียนอู่ เจ้าต้องการอะไร" ทหารยามผู้นั้นเอ่ยขึ้นอีกครั้งก่อนจะมีนางกำนัลผู้หนึ่งวิ่งออกมา
         "เจ้าคนจากร้านข้าวใช่มั้ย?" หญิงสาวนางกำนัลเอ่ยถามแทรกทหารยามทันที
          "จ..เจ้าค่ะ ข้ามาส่งข้าวเจ้าค่ะ" มี่โยที่ยังคงตกใจรีบตอบออกไปตะกุกตะกัก ก่อนที่นางกำนัลผู้นั้นจะเดินออกมาเช็คดูกระสอบข้าวว่าครบหรือไม่ เมื่อเช็คดูเสร็จแล้วและพบว่ากระสอบข่าวนั้นครบทุกอยางจึงหันไปเรียกทหารยามที่เฝ้าอยู่นั้นแหล่ะมาช่วยกันยกกระสอบข้าวลงไป
          "ขอบใจเจ้ามากนะ เอ้านี่" นางกำนัลเอ่ยขึ้นพร้อมยื่นถุงเงินให้ตามจำนวนที่ตกลงกันไว้ มี่โยยื่นมือไปรองรับมาก่อนก้มตัวโค้งลงเป็นการขอบคุณ
          "ขอบพระคุณมากเจ้าค่ะ" มี่โยว่าพร้อมรอยยิ้มสดใสก่อนจูงหลิ่งหลิ่นกลับไปที่โรงสีเพื่อกลับไปเอาข้าวจะได้ไปส่งที่ต่อไป...


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +300 ชื่อเสียง +25 ความหิว -26 Point +3 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 300 + 25 -26 + 3

ดูบันทึกคะแนน

สวัสดี
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ร่มแดง
ม้าวายุทมิฬ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x30
x9
x10
x14
x2
x15
x6
x1
x9

99

กระทู้

701

โพสต์

23หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
25148
เงินตำลึง
16537
ชื่อเสียง
82123
ความหิว
550
คุณธรรม
405
ความชั่ว
17
ความโหด
42
ชงชง
ระดับ 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2018-3-3 07:34:48 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เข้าสู่วัง


วันถัดมา หลังจากหลิงนูได้ไปส่งขนมทังหยวนแล้ว เธอจึงกลับเข้าที่พักในช่วงมืดค่ำหลังจากเดินไปรอบเมืองเพื่อชมการเตรียมการงานเทศกาลหยวนเซียวแล้ว
รอบเมืองก็เริ่มประดับประดาโคมไฟกันตามทาง จุดไฟสว่างเรืองตอนกลางคืนบ้างแล้ว...


รุ่งเช้ามาถึง หลิงนูตื่นขึ้นและลงไปทานอาหารเช้าตามกิจวัตรเดิม เมื่อเสร็จธุระยามเช้าเธอจึงเดินทางไปยังเคหาสซือหม่าเซียงหรูตามปกติ เพื่อไปเก็บเกี่ยวประสบการณืการวาดภาพ ณ ที่นั่น
เมื่อก้าวเข้ามาก็พบกับบ่าวคนหนึ่งในจวน เดินมาหาหลิงนูแล้วบอกกับเธอ
"หลี่ หลิงนูใช่ไหมขอรับ"
"ตอนนี้ฮูหยินต้องการยกแม่นางขอรับ" บ่าวคนนั้นกล่าวกับเธอว่าซือหม่าฮูหยินต้องการพบตัว


"...เข้าใจแล้ว.." เธอพยักหน้าตอบ อาจรย์เรียกเรางั้นหรือ แสดงว่าต้องมีงานอะไรให้ทำอีกแน่นอน...
หลิงนูจึงตรงขึ้นไปยังห้องของอาจารย์จั่วเหวินจวิน เธอเปิดประตูมาแล้วทำความเคารพอาจารย์ตามปกติ


"...อาจารย์มีเหตุใดถึงเรียกข้าหรือ...เจ้าคะ?..." หลิงนูเอ่ยถาม


"มาพอดีเลย หลี่ หลิงนู ข้าเตรียมการเรียบร้อยแล้ว" ฮูหยินตอบหลิงนู เตรียมการอะไรกันนะ สงสัยคงจะเป็นงานชิ้นโตแน่ๆ...
เธอเตรียมใจยอมรับมันแล้ว
"ข้าจะพาเจ้าไปเข้าวังเพื่อพบฮองเฮา" อาจารย์กล่าว
ผิดคาดกับที่หลิงนูคิดลิบลับ
นี่...คงได้เข้าวังเป็นหนที่สองแล้วสินะ จากตอนที่เข้าวังครั้งแรก ตอนนั้น ก็2ปีมาแล้ว... แต่ถึงอย่างไรก้ต้องตอบตกลงไปก่อน ในเมื่อมีเหตุจะพาเราเข้าวัง...


"รับทราบ...เจ้าค่ะ..." เธอตอบตกลงแบบไม่มีสิ่งใดขัดความคิดอาจารย์
เมื่อตกลงแล้ว ฮูหยินจึงลุกขึ้นกับเดินออกจากห้อง พร้อมเดินนำหลี่หลิงนูออกไปพร้อมๆกัน เดินออกจากเคหาสน์ในเวลานั้นเอง


เพื่อไปยังประตูเสวียนอู่... ทางเข้าวังนั่นเอง


ไม่นานนัก อาจารย์จั่วเหวินจวินก็พาหลี่หลิงนูมาถึงหน้าประตูเสวียนอู่อันเป็นทางเข้าสู่เขตวัง ประตูใหญ่โอ่อ่าที่เธอเคยมานั่นเองในเมื่ออดีต..
มองๆแล้วก็คิดถึงเรื่องเมื่อก่อนเหมือนกัน....
"รอตรงนี้สักประเดี๋ยวนะจ๊ะ ข้าจะเข้าไปคุยกับทหารเฝ้าประตูแจ้งเรื่องของเจ้าก่อน" ฮูหยินกล่าวให้หลิงนูรอสักครู่
"รับทราบ ..เจ้าค่ะ.." หลิงนูพยักหน้ารับคำ จึงยืนรอบริเวณนั้น


ฮูหยินจึงเดินเข้าไปหาทหารที่เฝ้าประตู พร้อมบอกแจงรายระเอียดที่มายังประตูนี้ และมาพร้อมกับหลี่หลิงนู แม่นางที่ตามมาด้านหลัง
ฮูหยินคุยอยู่ครู่หนึ่ง ทหารยามจึงอนุญาติให้ผ่านได้ ฮูหยินหันมาพยักหน้าให้หลิงนูว่าสามารถผ่านเข้าไปได้แล้วล่ะจ๊ะ


เธอที่ยืนรออยู่ไม่ไกลจากเขตประตูเมื่อได้สัญญาณอนุญาติแล้ว จึงเดินเข้ามาเพื่อที่จะตามอาจารย์เข้าไปในเขตวัง


"เดี๋ยวก่อน"
เสียงหนึ่งพูดขึ้นขัดการเดินทางของทั้งสอง ทำให้ชะงักลงชั่วขณะ เป็นเสียงของทหารยามเฝ้าหน้าประตูนั่นเอง


"ก่อนเข้าเขตวังช่วยฝากอาวุธและสัมภาระของเจ้าไว้ที่นี่ก่อน" ทหารยามกล่าวกับหลิงนู
ทหารยามกล่าวให้ฝากของไว้กับพวกเขา ซึ่งน่าจะเป็นมาตรการป้องกันที่เข้มขึ้นจากเดิมเล็กน้อย
หลิงนูมองแล้วพยักหน้ารับรู้ จึงปลดกระบี่ที่เหน็บไว้วางไว้บนโต๊ะ พร้อมกับสัมภาระบางส่วน ....
จนรู้สึกได้ว่าแทบจะไม่มีสัมภาระแบกตามเข้าไปในเขตวัง


เมื่อฝากเรียบร้อยแล้ว ทหารยามก็อนุญาติให้ปล่อยผ่านไปได้ หลิงนูจึงรีบเดินตามหลังอาจารย์จั่วเหวินจวินไป


"เอ่อ...ท่านอาจารย์จะไปที่ใดในวังหรือ...เจ้าคะ?.." หลิงนูเอ่ยถาม คิดว่าจะไปพบ องค์ฮ่องเต้ หรือองค์ฮองเฮากันนะ?


"ไปยังตำหนักเจียวฝางจ๊ะ ไปเข้าเฝ้าองค์ฮองเฮายังไงล่ะจ๊ะ" อาจารย์เหวินจวินกล่าว เพื่อไปเข้าเฝ้าฮองเฮานั่นเอง
หลิงนูพยักหน้ารับรู้ คิดว่า เราได้เจอฮองเฮาเห็นหนที่สองแล้วสินะ....


เธอคิดเรื่อยเปื่อย.. และก็เดินตามอาจารย์เหวินจวิน เพื่อไปยังตำหนักเจียวฝาง อันเป็นที่ประทับของฮองเฮา....


@Admin

แสดงความคิดเห็น

รับบัตรผ่านเข้าวัง  โพสต์ 2018-3-3 14:52

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -16 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -16 + 5

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่ฉุนจวิน