ดู: 211|ตอบกลับ: 1

{ นอกเมืองเป่ยผิง | ป่าตะวันออก } ถนนดินแดน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-10-15 21:25:02 |โหมดอ่าน

ถนนดินแดน




{ นอกเมืองเป่ยผิง }









เขตทางเดินผ่านไปหมู่บ้านชาวประมง เสวี่ย ยวี เส้นทางที่นี่จะพิลึกพิสดารแปลกหูแปลกตาเล็กน้อย แต่ไม่เคยมีใครได้รับอันตรายสักคน เถาวัลย์ยาวเลื้อยพันระโยงระยางตามต้นไม้ใหญ่ ทางลึกคดเคี้ยว

ยิ่งเดินเข้าไปเรื่อยๆก็จะพบกับโคลนตามทางมากมายยากที่จะเดินหลบนอกจากเดินฝ่า แถวนี้ไม่ค่อยมีสัตว์ป่าอาศัยอยู่ไม่เหมาะสำหรับล่าสัตว์






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 8

ดูบันทึกคะแนน

312

กระทู้

2464

โพสต์

84หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
115803454
เงินตำลึง
2000175908
ชื่อเสียง
276160
ความหิว
734

ใบรับรองภาษาอาหรับใบรับรองภาษามคธใบรับรองภาษาขอมใบรับรองภาษาไต้หวันตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่

คุณธรรม
16396
ความชั่ว
8986
ความโหด
23896
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-10-15 21:37:33 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ดอกไม้งามที่พึ่งผุด 171
สวีทหวาน (10)

          หลังจากตีกับสามีเรื่องอาหารกันหลายยกกว่าจะเดินออกจากร้านก็เกือบเที่ยงวันกอดอกพองแก้มป่องเตาะแตะ เอาไงต่อดีละ เรื่องเล็กๆน้อยๆไม่เห็นต้องอารมณ์กระฟัดกระเฟียด งอแงแปลกๆไปได้แหะใกล้จะต้องแย่งกับพี่เยี่ยแล้ว เอาเวลานี้เก็บความทรงจำหวานๆก่อนจากก็แล้วกันชิชะ ทางป่าตะวันตกออกจะเดินไปท่าเรือมันไม่ใช่ทางนี้มิใช่รึ

          "ทางไปทางเรือท่าเทียนจินไม่ใช่ทางนี้นี่น่า ข้าจำได้ว่าต้องไปอีกทางนึงนะ" นิ้วเล็กชี้ไปทางป่าอีกฝั่ง

          "เราจะไม่ไปที่นั่น"

          "ทำไมเหรอ? ไหนบอกว่าจะพาข้ากลับแล้ว ตกลงท่านจะเอายังไงกันแน่เนี่ย" ยู่ปากหยิบร่มขึ้นกางบัดแสงแดดเดี๋ยวผิวพรรณเสียหมด ผิวแพ้ง่ายอยู่ด้วย แต่เวลาอิ่มๆก็ไม่ค่อยอยากจะเดินไปไหนมาไหน จุกท้องกินเป็ดเป่ยผิงตั้งหนึ่งตัวเต็มๆ ในขณะที่สามีเดินท่าทีสบายๆชิวมาก "จุกท้องง่ะ เดินช้าๆหน่อยได้ไหมคงเจ้าคะ ข้ากินเป็ดเป่ยผิงตั้งหนึ่งตัวเชียวนะ"

          "ข้าจะพาเจ้าไปเที่ยวชมหมู่บ้านชายทะเลที่สวยงามที่สุดในแผ่นดิน" ไม่พูดเปล่าคว้าดรุณีน้อยเข้าชิดใกล้หยอกล้อจิ้มแก้มใสจนบุ๋ม จะพาไปชมความงามให้ได้ตื่นตาตื่นใจอีกครั้ง ยังมีเวลาเหลืออยู่อีกกว่าจะได้กลับกันอย่างจริงจัง

          "อ๊ะ….ว๊ายยยยย ท่านพี่!" วี๊ดว๊ายเสียงดังเมื่อโดนคว้าตัวเข้าไปในอ้อมกอดที่นางถือไว้เกือบจะหล่นร่วงด้วยความตื่นตระหนกตกใจกับการกระทำของเขา สัดส่วนความสูงอยู่แค่ไหล่เองนิ อยากสูงขึ้นกว่านี้จังเลย เวลาจะหอมแก้มทีไรก็เขย่งปลายเท้าไม่ก็ต้องให้หย่งเยี่ยนั่งอย่างเดียว "หมู่บ้านชายทะเลที่สวยงามที่สุดในแผ่นดินอย่างนั้นหรอ….ก็น่าสนใจนะเจ้าคะ ชื่อหมู่บ้านอะไรล่ะ"

          "หมู่บ้านชาวประมง เสวี่ยยวี ชาวบ้านชาวทะเลส่วนใหญ่ประกอบอาชีพประมงพื้นบ้านที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษ วิถีชาวบ้านที่เรียบง่ายแต่แฝงไปด้วยเสน่ห์ชวนค้นหาและแหล่งคลังอาหารทะเลที่กุ้ง หอย ปู ปลา หมึก ที่นี่สดอร่อยนัก เป็นหมู่บ้านที่ชาวบ้านใช้ชีวิตอย่างมีความสุข"

          อิงฮวาตาวาววับเปร่งประกาย "สุดยอดดดด ชักจะอยากไปให้ถึงเร็วๆ พวกชาวบ้านส่วนใหญ่ทำอาชีพประมงกัน อืมมม แทบจะไม่ต้องซื้อวัตถุดิบในการประกอบอาหารให้ฟุ้มเฟือยเลย มีทรัพยากรหาเติมได้อยู่ตลอด เป็นสถานที่แสนวิเศษน่าดู พวกของทะเลหนำซ้ำยังจับเอาไปขายได้กำไร" แหล่งธรรมชาติเหล่านั้นล้วนสำคัญ ฟังดูแล้วคงจะใช้ชีวิตเรียบง่ายกว่าคนในเมืองหลวงอีกนะเนี่ย ไม่ต้องแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกัน

          ตลอดทางหย่งเยี่ยเล่าเรื่องหมู่บ้านชวนคุยต่อเนื่องเหตุนั้นมันเป็นเพราะการได้ยินเสียงหวานใสตอบกลับทำให้โลกของเขาไม่ว่างเปล่าโดดเดี่ยว "ชาวบ้านที่นั้นล้วนเป็นมิตรต่อผู้คน ฮวาเอ๋อร์เจ้ารู้ไหมท้องทะเลน่ะยังมีอะไรให้ค้นหาอีกมาก"

          "คิกๆๆๆ แต่ข้าอยากค้นหาหัวใจของท่าน มันจะมีข้าอยู่ในใจทั้งสี่ห้อง เหมือนกับที่ข้ามีแค่ท่านอยู่ในใจหรือเปล่านะ" น้ำเสียงหวานเชิงออดอ้อนเกาะแขน เลื่อนมือเคาะลงบนอกด้านซ้าย ทั้งสองเดินฝ่าดงพงไพรเรื่อยๆ

          ผ่านไปเจ็ดสิบลี้เดินมาจนเหนื่อย เส้นทางเริ่มคดเคี้ยวเล็กลง เต็มไปด้วยดินโคลนมากมาย ต้องเดินระวังๆไม่ให้รองเท้าเปื้อนโคลนเลอะ ร่างเล็กบอบบางปาดเหงื่อที่ไหล แฮะๆๆ

          "ฮวาเอ๋อร์พักที่นี่ก่อน เจ้าเหนื่อยมากแล้ว" ระยะเดินกันมาไกลอิงฮวาไม่น่าจะเดินไหวแล้ว ท้องฟ้าก็เริ่มมืดค่ำ เดินทางตอนกลางคืนลำบาก ทางข้างหน้ามีโคลนอยู่หลายจุดหลายแห่ง เลือกนั่งพักอยู่ใกล้ๆแถวต้นไม้ ก่อนที่จะลุกออกไปหาฟืนมาก่อไฟสร้างความอบอุ่น

          นั่งตาแป๋วดูอีกคนกำลังก่อกองไฟ นี่มันก็มืดค่ำครึ้ม แล้ว คงถึงเวลาพักแล้วจริงๆพรุ่งนี้เช้าคงจะได้เดินทางกันอีกรอบเดินทางผ่านป่าที่นี่ออกไปที่หมู่บ้านประมง บรรยากาศอบอุ่น ถึงแม้จะมีลมหนาวผ่านพัดเข้ามาบ้าง จัดเตรียมที่หลับที่นอนเตรียมจะนอนกันตั้งแต่หัวค่ำ

          "อากาศหนาวอย่างนี้ท่านพี่ข้าว่านอนกอดกันๆ" อ้าแขนให้กอดสมยอมเต็มใจ ร่างกายชายหนุ่มหนากว่านางเยอะเวลากอดกันทีไรตัวนางก็จมมิดหาย อื้ออออ

          "อืม" หย่งเยี่ยไม่ขัดคำขอพร้อมทั้งโอบกอดร่างเรียวเล็กไว้

          ก่อนที่พวกเขาทั้งสองจะนอนกอดกันจนหลับ เก็บแรงออมแรงไว้เดินทางพรุ่งนี้ต่อคงจะถึงที่หมายปลายทางได้สักที อิงฮวาน้อยหลับตาพริ้มซุกหมอนรองแขนสามีแก้มชนกันยามหลับใหลราวกับเด็กน้อยแก้มนวลขาวน่ารักน่าหยิกหากมีแก้มกลมๆคงเป็นซาลาเปาที่น่ากินที่สุดกระมัง 'ขอแค่มีพี่เยี่ยอยู่ทุกคืนสำหรับข้าก็คือฝันดี'

ใช้หงส์
ใช้รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม +10 ความโหด โพสต์ 2019-10-15 22:19
คุณได้รับ +5 ความชั่ว +4 ความโหด โพสต์ 2019-10-15 22:19

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
ถุงมือแอเมทิสต์
ชุดแอเมทิสต์
แหวนอัสนีบาต
รูปปั้นเทพีวีนัส
ลูลิอุส
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x3
x2
x80
x1
x2
x7
x641
x115
x24
x1
x2
x1
x1
x3
x1
x1
x30
x7
x15
x1
x6
x1
x1
x2
x4
x3
x20
x4
x4
x4
x4
x72
x1
x191
x5
x168
x270
x6
x1
x100
x1
x3
x11
x5
x9
x6
x88
x10
x6
x130
x1
x1
x13
x270
x43
x1
x54
x17
x2
x2
x26
x15
x122
x175
x124
x23
x310
x130
x125
x50
x81
x75
x2
x5
x16
x14
x64
x570
x1
x26
x2083
x11
x1419
x31
x2000
x2210
x24
x223
x32
x18
x2860
x19
x2211
x18
x42
x6323
x2800
x3
x28
x3000
x2484
x1900
x52
x3200
x141
x197
x5
x20
x80
x57
x1375
x3628
x1723
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x269
x224
x378
x5
x25
x566
x3139
x13
x107
x267
x1633
x420
x9303
x142
x95
x20
x1934
x3463
x30
x363
x2608
x99
x193
x16
x9999
x15
x14
x70
x3335
x9182
x1835
x57
x253
x2239
x17
x747
x16
x1
x12
x592
x292
x24
x1
x1869
x112
x2069
x256
x1
x2614
x1
x68
x1843
x42
x1
x1280
x323
x133
x153
x1
x1930
x1630
x2010
x1600
x83
x2302
x220
x292
x64
x9999
x577
x5480
x24
x20
x4
x57
x10
x1
x55
x3610
x800
x36
x687
x439
x1
x11
x3662
x3225
x380
x944
x33
x4673
x2190
x3176
x4955
x2630
x15
x30
x4186
x11
x9999
x2340
x9999
x145
x3
x1923
x3850
x5984
x294
x6600
x6
x6584
x9999
x4680
x2201
x4411
x5665
x5635
x3544
x7536
x192
x7095
x1863
x30
x3886
x46
x880
x3218
x9392
x9999
x241
x20
x349
x297
x31
x4536
x119
x2535
x6594
x6733
x9999
x5603
x2622
x155
x1400
x35
x3990
x606
x4851
x9999
x1
x9788
x1492
x2770
x2070
x382
x1
x6481
x688
x5000
x10
x9
x61
x1
x9999
x2867
x432
x3670
x6594
x2726
x2
x51
x4
x622
x2500
x706
x702
x631
x3002
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1645
x5525
x43
x3120
x16
x102
x1177
x30
x622
x2656
x11
x25
x20
x4887
x237
x14
x9999
x33
x29
x1518
x1795
x24
x139
x157
x1193
x965
x27
x70
x590
x3907
x13
x4
x847
x4054
x4824
x10
x3083
x3478
x42
x17
x240
x9999
x815
x24
x29
x39
x3672
x9
x35
x784
x3628
x9999
x279
x4245
x7071
x843
x9999
x9999
x8819
x1809
x5685
x9999
x7517
x9392
x406
x9096
x7941
x289
x56
x1
x110
x365
x4481
x2115
x2024
x291
x587
x36
x9215
x9999
x8406
x1294
x2617
x8073
x102
x8389
x9999
x6420
x9999
x9999
x6368
x9999
x9999
x9999
x9999
x3153
x4490
x3752
x3778
x9999
x6493
x9999
x4360
x6142
x5534
x9999
x4113
x5395
x3616
x4437
x2687
x664
x9999
x9999
x44
x4447
x9554
x1374
x3103
x1641
x9153
x6044
x966
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2020-6-7 03:24

ขึ้นไปด้านบน