ดู: 142|ตอบกลับ: 2

{ เมืองตุนหวง } จวนฮุ่ยหวางแห่งตุนหวง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-10-14 18:34:52 |โหมดอ่าน




จุวนฮุ่ยหวางแห่งตุนหวง

{ เมืองตุนหวง }










จวนฮุ่ยหวาง
จวนพระราชทานตามบรรดาศักดิ์หวางแห่งตุนหวง ฮุ่ยหวางย้ายจากรัฐฉี
มายังตุนหวงเพื่อคอยดูแลความเรียบร้อยในเหอซี เป็นอนุชาที่ฮ่องเต้ฮันอู่
ทรงพระราชทานความไว้วางใจเป็นอย่างยิ่ง ปัจจุบันจวนใหญ่โตแห่งนี้
มีบริวารร่วมร้อยคน รวมถึงพระชายาชาวซูเล่อคอยดูแลความเรียบร้อย

ฮุ่ยหวางแห่งตุนหวง
อุปนิสัย : มีความเป็นชายชาตรีอยู่หลายร้อยเท่าโดยเฉพาะอย่างยิ่งในวิธีการดำรงชีวิต ไม่ว่าอย่างไรเขาไม่ยอมทิ้งเกียรติเพื่อชัยชนะ หรือเพื่อสิ่งใดก็ตาม



ฮุ่ยหวางเฟย เล็คซ่า








คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

1303

กระทู้

4675

โพสต์

71หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19576947
เงินตำลึง
28142
ชื่อเสียง
305419
ความหิว
2431

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษามิดการ์ด

คุณธรรม
25938
ความชั่ว
8407
ความโหด
54203
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

ซ่างกวน ฝูมี่

" ที่ต้องมีคือสติ "
pet
โพสต์ 2019-10-14 20:08:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด
สตรีมิใช่สนามอารมณ์
1573
แกะที่อยู่ในจวนดีดี
          การเดินทางท่ามกลางแดดร้อนผ่ายก็เท่ากับสองเท้าแช่อยู่ในกระทะเดือด ดีที่ว่าพวกเขายังมีสัตว์ที่อดทนต่อสภาพอากาศเป็นพาหนะ เราไม่ได้พูดถึงอูฐ ม้าอาจไม่ทนเท่ากับอูฐก็จริงทว่าวิ่งได้ไวกว่า.. หมาป่าก็เช่นกัน เพื่อการนั้นสุนัขป่าองค์รักษ์ทั้งฝูงมันต้องการน้ำเทียบเท่ากำลังของทหารนับร้อยคนเลยทีเดียว ดูกล้ามเนื้อที่เคลื่อนที่ได้รวดเร็วเรากำลังพูดถึงเครื่องกลเผาผลาญพลังงาน ดังนั้นสัตว์ตระกูลนักล่าจึงแทบไม่สามารถอดอาหารได้…

           หลิงหลานติดตามข่านแห่งซูเล่อมาจนถึงหน้าด่านเมืองตุนหวง ขอบคุณใบผ่านทางของเขาไม่มีใครสงสัยเรื่องสุนัขป่าทั้งฝูง ที่บุรุษหนวดเคราะเฟิ้มนำพามาด้วย พวกเขาส่งทหารไปแจ้งต่อฮุ่ยหวางแห่งตุนหวงก่อนหน้านั้นก็ถือโอกาสเดินเล่นในเมืองเสียเลย มีสินค้ามากมายหลากหลาย เถ้าแก่สาวตามหาร้อนเมล้ดแตงคั่วได้ในเวลาอันสั้น

            ได้ของขบเคี้ยวทานเล่น ได้น้ำผลไม้รสเปรี้ยวๆ หวานๆ ความอ่อนล้าคงจะบรรเลาลงบ้าง นางคิดเช่นนั้นคิดในแง่ดี อย่างน้อยยิ่งออกจากฮั่นมาไกลเท่าไรคลื่นความคิดอันสับสนก็ค่อยๆ จางลง

             “เจ้าดื่มสักหน่อยสิจะได้หายเหนื่อย” เสียงเรียกจากด้านหลังขณะหญฺงสาวกำลังเลือกซือผลไม้จากแผงข้างทาง เป็นท่านข่านนั่นเองเขายื่นมือมาทางนางพร้อมถุงหนัง

              “ขอบคุณเจ้าค่ะ อันที่จริงข้ามักเดินทางหลีกเลี่ยงตุนหวงมาตลอดเพระาคำแนะนำของหลิงเฮ่า….จริงสิพวกเราจะไปพบสหายของท่านเลยไหม?” หลังจ่ายค่าองุ่นแล้วนางรับมาจิบเล็กน้อยเพื่อไม่ให้เป็นการทำลายน้ำใจ ก่อนส่งยิ้มสอบถามอีกฝ่าย “พี่ชายข้าบอกว่าทะเลทรายของเมืองตุนหวงมักพาเราไปพบกับสิ่งที่ไม่คาดคิดเสมอ..”

            อย่างเช่นโลกยุคดึกดำบรรพ์ คาเมล็อต.. อ่า อะไรอีกนะ

             “หืม… ถ้าเจ้าหมายถึง ‘เรื่องไม่คาดฝัน’ ล่ะก็มันเกิดขึ้นได้ทุกที่นั่นล่ะ มาเถอะทหารที่ไปรายงานคงช่วยให้ฮุ่ยหวางเตรียมตัวพร้อมแล้ว” ข่านหนุ่เลิกคิ้วมองท่าทีหวาดระแวงของสหายร่วมทาง ก่อนเอื้อมแตะบ่าอีกฝ่ายอย่างเป็นธรรมชาติ ทั้งสองมุ่งหน้าต่อไปยังจวนหวางแห่งตุนหวงที่สุดปลายถนนที่สี่

             จวนตุนหวงอ๋องกว้างขวางสมฐานะแม้ความวิจิตรอัลงการจะไม่เท่าจวนหยาเหยี่ยนหวาง แต่ก็ถือว่าโอ่อ่าสง่างามได้อยู่ ท่านข่านเข้าไปสนทนากับทหารด้านหน้าจวน ให้เหล่าขบวนสุนัขป่ารอที่ด้านหน้า ไม่นานนักร่างของชายในชุดชาววังไว้เคราก็ก้าวออกมาพร้อมรอยยิ้มกว้าง

            “ฮ่าๆ ไม่ได้พบกันนาน...ข่าวจากฉางอันว่าท่านเดินทางออกมาสามวันก่อน ยังคิดอยุ่ว่าจะแวะที่ตุนหวงไหม..ขอต้อนรับท่านข่าน!!” หลิงหลานเข้าใจได้จากประโยคนี้เมื่อบุรุษวัยกลางคนเข้าสวมกอดข่านซูเล่อ เขาคงจะเป็นตุนหยวงหวาง ‘ฮุ่ยหวาง’ หลิวเยวี่ยองค์ชายสิบเอ็ดในอดีตฮ่องเต้ สายตาคมกริบอย่างนักรบทั่วร่างมีประกายราศีของเชื้อพระวงศ์ ทรงหันมายังสตรีผมเงินด้านหลังยิ้มร่า “โอ้.. ท่านมีสหายใหม่มาด้วยไม่แนะนำให้รู้จักหน่อยหรือ”

            “หวางเย่เพคะแขกของเราคงยังเหนื่อยอ่อนอยู่ เข้าไปสนทนากันด้านในจวนเถิดหม่อมฉันให้พ่อบ้านเตรียมอาหารรับรองไว้แล้ว” ด้านหลังของฮุ่ยหวางปรากฎสตรีที่สง่างามรายหนึ่งผิวของนางมีสีข้าวสาลีดวงตาคมเข้ม มองปราดเดียวก็ทราบว่าเป็นชาวนอกด่าน นี่คงเป็นหวางเฟยชาวซูเล่อไม่ผิดแน่

            “ดีๆ มาเถอะเราค่อยสนทนากันต่อ คืนนี้ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องดื่มกับข้านะสหาย!”

            ข่านเฉินผานยิ้มตอบสหายว่าไม่มีปัญหาก่อนทั้งสี่จะเข้าไปภายในจวน มีโถงรับรองอันปราณีตอาหารบนโต๊ะครบครัน ทั้งสองฝ่ายนั่งโต๊ะกลมดูมีบรรยากาศอบอุ่นของครอบครัว ชายหนุ่มแนะนำสตรีผมเงินให้เจ้าบ้านได้รู้จัก “นางคือหลิงหลาน เป็นบุตรีบุญธรรมของไต้เท้าซือหม่าเซี่ยงหรู นอกจากเป็นสหายของข้าแล้วก็เป็นสหายของแม่ทัพตู๋กู่อีกด้วย”
             หลิงหลานวางองุ่นถวายบนโต๊ะให้สองท่านลุกขึ้นย่อกายลงคาราวะ “หลิงหลาน เป็นเกียรติที่ได้พบฮุ่ยหวาง หวางเฟยเพคะ”

            “ฮะๆๆ เข้าใจแล้ว แปลกนักที่ท่านข่านเดินทางร่วมกับสตรี..ปกติมีแค่ฝูงหมาป่าคอยคุ้มกัน ขอต้อนรับสู่ตุนหวงนะแม่นางหลิงหลาน” ฮุ่ยหวางผายมือลงให้อีกฝ่ายนั่ง จากนั้นการทานอาหารเย็นก็เริ่มขึ้นหวางเฟยเป็นสตรีที่ช่างสังเกต สายตาที่จดจ้องมาทางหลิงหลานไม่ธรรมดาเลย..ถึงขั้นมองตงยังหน้าท้องของอีกฝ่ายสังเกตุเห็นว่ามันนูนออกมาน้อยๆ

             รอยยิ้มยิ่งกดลึก ท่ามกลางบทสนทนาของเหล่าบุรุษ สตรีล้วนมีเรื่องราวในใจ

ตึง!!

             “ทูลหวางเย่!! ทหารลาดตระเวรพบกลุ่มโจรทะเลทรายออกปล้นขบวนสินค้าห่างจากชานเมืองห้าลี้ขอรับ!!” ระหว่างท่านข่านและฮุ่ยหวางสนทนาระลึกความหลังอยู่นั้นทหารรายหนึ่งเข้ามาคุกเข่ารายงาน สีหน้าของความสุขรอบโต๊ะอาหารเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด

             “ไม่เป็นไรสาวน้อย… ไม่ต้องกลัวเรื่องเหล่านี้เกิดขึ้นในทะเลทรายเป็นปกติ” หวางเย่เอื้อมมือมาแตะปลอบหญิงสาว เพราะเมื่อครู่หลิงหลานสะดุ้งสุดตัว นางเปล่ากลัวแต่ตกใจเสียงตอนทหารเข้ามา...        

              “เฮ้อ... สงสัยคงต้องออกไปดูสักหน่อย!! ที่นี่หวางเฟยจะคอยดูแลแม่นางน้อยเองท่านข่านไม่ต้องห่วง” ฮุ่ยหวางปากถอนหายใจ ทว่าประกายในดวงตาไหวระริก ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงสั่งให้คนไปเตรียมม้าและชุดเกราะ เขาออกไปออกกำลังกายสักหน่อยก็ดี..

              “ข้าจะไปช่วยด้วยอีกแรง อาหลิงเจ้าอยู่ที่นี่เถอะ...มันปลอดภัยกว่า” เฉินผานลุกตามสหาย ไม่วายหันมากำชับสตรีที่ร่วมทางมาด้วยกัน

              “เดี่ยวก่อนๆ ข้าใช้ธนูได้นะช่วยสนับสนุนพวกท่านได้อีกแรง!!” หลิงหลานส่วยหน้าหากสหายตกอยู่ในอันตรายนางไม่ยอมอยู่เฉย คนบริสุทธิ์ตกอยุ่ในอันตรายนางเองก็ไม่ยอมอยู่เฉยเช่นกัน

               ท่านข่านเริ่มเก็บมีดและสะพายธนูขึ้นหลังหันกลับมาอธิบายข้อเท็จจริงกับนาง “อาหลิง.. เจ้ากำลังตั้งครรภ์ไหนจะขี่ม้าไม่เป็นเกิดอะไรปุบปับขึ้นมาข้าจะมีหน้ากลับไปตอบคำถามไต้เท้าซือหม่าหรือ? อยู่ที่นี่เถอะ ลำพังโจรทะเลทรายไม่คณะมือฮุ่ยหวางกับข้าหรอกอย่างช้าคืนนีก็กลับแล้ว”

             หลิงหลานเงียบไปสักพักจนกระทั้งบุรุษทั้งสองหันหลังเตียมเดินไปขึ้นม้า นางค่อยเอ่ยขึ้นเสียงไม่ดังและไม่เบา

             “....ที่ในถ้ำข้าเห็นท่านหายไปพร้อมกับแสงสีขาว พวกเราออกตามหาแล้วไม่รุ้ด้วยซ้ำว่าท่านอยู่ที่ไหน ปลอดภัยหรือเปล่า.. หากเราไม่ได้พบกันอีกที่อารามไป๋หม่าข้าคงโทษตัวเองว่าทิ้งท่านไว้ในถ้ำนั้น”
   
             เฉินผานชะงักฝีเท้าไปจากทีคิดว่านางสมควรอยุ่ที่นี่เพื่อความปลอดภัยของสองชีวิต ก็เริ่มไหวสะท้านขึ้นมาเพระาถอยคำของอีกฝ่าย นางออกตามหาเขา..จริงอยู่ในถ้ำแห่งนั้นมีแต่เรื่องราวที่ยากเกินทำความเข้าใจ แต่อย่างน้อยสิ่งีท่สัมผัสได้คือหลิงหลาน สตรีผมเงินผู้นี้มีความห่วงใยต่อเขาจากใจจริง ชายหนุ่มหันไปส่งยิ้มลูบหัวปลอบ “อย่ากังวลเลยอาหลิง หนนี้ข้าจะกลับมารับเจ้าอย่างแน่นอน.. เราตกลงจะไปซูเล่อด้วยกันไม่ใช่หรือ?”

              “โจรทะเลทรายอาจจะมีจำนวนมากก็ได้ มีข้าไปด้วยอีกคนก็เพิ่มโอกาสในกาเฝ้าระวัง...” เมื่อหลิงหลานยืนกรานอยู่ข่านเฉินผานหันไปทางหวางเฟย อีกฝ่ายเข้ามารับตัวหญิงสาวไว้ กล่อมว่าไม่เป็นไรท่านข่านเก่งกาจโจรทะเลทรายพวกนั้นแตะต้องเขาไม่ได้หรอก

             “เชื่อสิว่าข้าจะกลับมารับเจ้า.. หรือว่าอาหลิงไม่เชื่อใจข้าแล้ว?”

             “ไม่ใช่แบบนั้นแต่ว่าท่านข่าน…!!” ถึงจะท้องอยู่นางก็เดินทางไปทั่วสี่ทิศเลยนะ!

             “เช่นนั้นก็รอข้า...” เหตุการณ์สูญเสียต่อหน้าเจอแค่ครั้งเดียวก็พอ

            บุรุษทั้งสองหันหลังกลับเดินออกไปจากจวน เสียงกีบเท้าม้าควบย่ำออกไปพร้อมกำลังทหาร ด้านสตรีผมเงินถูกหวางเฟยพากลับไปนั่งด้านในห้องโถง นำน้ำชาและผ้าขนสัตว์อุ่นๆ มาวางไว้ที่ตักของหญิงสาว พยายามสนทนาถึงเรื่องราวิื่นเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ

            “แม่หนูน้อย.. อย่ากังวลไปเลย หลังสมรสกับหวางเย่ข้าเองยืนส่งเขาอกศึกน้อยใหญ่ไม่ต่ำกว่าสิบหน มันคือความกังวลในอนาคตที่ยังไม่เกิด เจ้าต้องมั่นใจในตัวบุรุษของเจ้า..”

            “แต่ว่าท่านข่านไม่ใช่…” เขาไม่ใช่บุรุษของข้า ทำไมพวกท่านยังยิ้มอยู่ได้ด้วยล่ะ? ทำไมบุรุษทุกคนถึงพูดเหมือนๆ กันหมด ‘รอข้า’ ให้ต้องรอคอยอย่างไม่รู้ว่ามันจะสิ้นสุดเมื่อไร ตอนไหน!! เหมือนกับตอนนี้ที่นางเองยังไม่ทราบเลยว่าคนที่รอและผู้ที่กลับคืนมาเป็นใครกันแน่

             มือเล็กยกขึ้นกุมขมับรู้สึกฝืดเฝื่อนในลำคอไอโขล่กออกมาหลายครั้ง…

             ‘สวรรค์เป็นพยาน.. ข้าจะไม่รับคำสัญญารอบุรุษหน้าไหนอีกแล้ว ไม่ว่าใครก็ตาม!!’
      
แจกองุ่นอ๋อง               



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ฮุ่ยหวางแห่งตุนหวง: หลิว เยวี่ย เพิ่มขึ้น 5 โพสต์ 2019-10-14 21:31
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ฮุ่ยหวางแห่งตุนหวง: หลิว เยวี่ย เพิ่มขึ้น 8 โพสต์ 2019-10-14 21:31
คุณได้รับ +60 ความโหด โพสต์ 2019-10-14 21:31

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -21 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -21 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
แหวนฮวาปี่เหยา
ชุดฮุ่ยหวางเวิงจู
ลูกกวางเงินไป๋จั๋ว
รูปปั้นเทพีวีนัส
ฮาร์ปแห่งฮาเธอร์
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x7
x26
x13
x2
x39
x37
x38
x22
x1260
x67
x16
x136
x1
x1
x2
x4
x63
x1
x15
x2
x85
x33
x888
x1
x1
x17
x2
x2
x2
x16
x1
x1
x11
x160
x70
x1
x30
x2
x5
x89
x2
x4
x3
x62
x348
x6
x11
x6
x20
x15
x48
x3
x2
x3
x3
x3
x60
x28
x1
x2
x1
x3
x1
x1
x3
x1
x72
x2
x1
x70
x14
x40
x6
x1
x3
x7
x3
x310
x100
x100
x110
x125
x160
x161
x24
x32
x98
x125
x610
x240
x8
x120
x1
x8
x5
x20
x1657
x9999
x7
x1600
x8
x129
x11
x590
x1960
x600
x420
x2000
x41
x41
x26
x960
x740
x2203
x100
x21
x1800
x9
x1200
x1800
x903
x27
x39
x15
x100
x9
x18
x333
x1895
x261
x2025
x1305
x323
x2260
x2
x8100
x363
x89
x103
x8
x75
x146
x3275
x129
x306
x392
x2751
x2039
x20
x1670
x9
x503
x1756
x9
x1
x28
x4865
x2494
x11
x62
x7299
x51
x9999
x1805
x48
x3
x164
x15
x1043
x1
x1
x2805
x2
x1
x2425
x14
x33
x27
x681
x470
x581
x30
x156
x376
x38
x53
x6
x1180
x1503
x8209
x967
x200
x590
x200
x54
x53
x2365
x1
x1850
x2879
x5727
x682
x273
x7290
x9999
x563
x51
x90
x4279
x24
x15
x67
x179
x1000
x14
x3833
x2985
x1258
x1413
x9999
x2466
x3060
x2193
x1880
x2540
x105
x9999
x485
x1103
x129
x30
x8334
x2225
x3838
x1804
x146
x2795
x4388
x4005
x2005
x3703
x1642
x524
x2156
x518
x224
x1198
x327
x3
x24
x9
x1490
x78
x50
x4972
x840
x2
x730
x9999
x2611
x2
x35
x2139
x3548
x7097
x409
x7071
x4370
x543
x885
x1784
x637
x10
x1010
x2629
x2940
x687
x96
x3
x20
x25
x25
x32
x9
x8298
x9436
x1807
x9999
x199
x24
x8841
x20
x5805
x22
x8
x1379
x259
x25
x9
x99
x31
x9
x845
x3805
x8
x30
x207
x870
x86
x2607
x2108
x126
x18
x1437
x2578
x2353
x3
x284
x3676
x2540
x333
x7884
x514
x396
x3940
x5154
x9999
x10
x2266
x2447
x5805
x7800
x3380
x1341
x26
x3330
x905
x70
x328
x141
x2816
x2114
x9999
x41
x4356
x9999
x9999
x9999
x3155
x1929
x107
x3200
x8
x3696
x38
x3223
x4019
x755
x1
x756
x1514
x531
x951
x5145
x2256
x4685
x5004
x9999
x5756
x9999
x3109
x2225
x2034
x3256
x4204
x2422
x558
x61
x1
x25
x1929
x4301
x713
x1
x4547
x6527
x67
x9999
x674
x1393
x1065
x6484
x103
x3483
x865
x450
x102
x825
x275
x8
x181
x27
x9999
x1123
x2060
x3334
x195
x663
x454
x104
x1201
x1292
x9999
x3550
x1482
x1230
x889
x223
x9999
x1720
x9999
x129
x713
x2427
x2

1303

กระทู้

4675

โพสต์

71หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19576947
เงินตำลึง
28142
ชื่อเสียง
305419
ความหิว
2431

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษามิดการ์ด

คุณธรรม
25938
ความชั่ว
8407
ความโหด
54203
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

ซ่างกวน ฝูมี่

" ที่ต้องมีคือสติ "
pet
โพสต์ 2019-10-15 01:36:43 | ดูโพสต์ทั้งหมด

สตรีมิใช่สนามอารมณ์
1574
เคยอยู่ดีดีแล้ววูบไหม
           โดนกล่อมให้รอต่อไปในจวนหวางแห่งตุนหวง หลิงหลานครุ่นคิดไม่ถี่ถ้วนนัก.. ทำไมกันหนอโชคชะตานางจากจวนหยาเหยี่ยนหวางมาจวนฮุ่ยหวางได้กันล่ะ? สรุปย่ำเท้าไปเหนือใต้ชะตาชีวิตต้องพุ่งชนกับเชื่อพระวงศ์เสมอเลยใช่ไหมนะ? นิ้วน้อยกลึงขมับเกาหัวหงึบๆ ด้านหวางเฟยทราบว่าแม่นางน้อยชื่นชอบชาเจียวกู่หลาน สั่งพ่อบ้านต้มมาพร้อมขนมหวานขบเคี้ยว ปลอบประโลมจิตใจพลางชวนสนทนาพลาง

            “ฟังจากท่านข่านว่าแม่นางสนิทสนมกับแม่ทัพตู๋กู่หรือ? รู้ไหมจ้ะสำหรับสตรีชาวซูเล่อน่ะ ท่านแม่ทัพตู๋กู่ซินอี้เปรียบดังตำนานที่มีชีวิตเชียวล่ะ”
             งานรับแขกมาอยุ่ต่อหน้าหลิงหลานไม่กล้าเมินเฉยส่งยิ้มตอบ “เจ้าค่ะ อันที่จริงคนสนิทสนมกับพี่หญิงซินอี้คือพี่สาวจางฝูต่างหาก เอ่อ จอมยุทธ์หนี่เถี่ย กับพี่ชายของข้ากวีหลิงจื่อเจ้าค่ะ เคยพบกับท่านแม่ทัพอยู่สองหนเป็นบุคคลที่มากความสามารถจริงๆ”

              “ใช่แล้วล่ะจ้ะ… อันที่จริงสกุลตู๋กู่ล้วนให้กำเนิดแม่ทัพแห่งแคว้น เป็นเช่นนี้มาก็หลายร้อยปีอล้ว สามารถพูดได้ว่าเป็นขุนพลแม่ทัพคู่บัลลังก์ข่านแห่งซูเล่อก็ไม่ผิด.. แต่ช่างน่าเสียดาย” หวางเฟยรินน้ำชาให้แขกร่างเล็กถอนหายใจพลางส่ายหน้า ราวกับเริ่มเข้าถึงเรื่องอันน่าอึดอัดใจ

              “มีเรื่องใดหรือเพคะ? มีวีรสตรีแห่งแคว้นใยเป็นเรื่องน่าเสียดาย?”

              “...อื่ม เรื่องนี้แม่นางเป็นชาวฮั่นคงเข้าใจได้ง่าย.. แต่ไหนแต่ไรซูเล่อเราหน้าที่อย่างการปกป้องครอบครัว ปกป้องบ้านเมือง แม้แต่การจัดการปัญหาใหญ่ๆ ล้วนเป็นหน้าที่ของบุรุษ” ทรงยกมือวางลงทับกับหลังมือของหลิงหลานลูบเบาๆ เพื่อจะเบี่ยงความสนใจของอีกฝ่ายตนมีแต่ต้องหาเรื่องราวที่มีน้ำหนักและน่าสนใจพอยกขึ้นมาเท่านั้น “แม่ทัพตู๋กู่เวลานี้ อันที่จริงอยู่ท่ามกลางท้องพระโรงท่ามกลางขุนนางบุรุษทั้งหลายไม่ง่ายเลย”

              ฟังแล้วเถ้าแก่สาวกระพริบตาปริบๆ เนตรกวางคู่หวานฉายแววฉงนใจ “พี่สาวซินอี้ได้รับความลำบากเพราะคนร่วมแค้วนหรือเจ้าคะ?”

              “จะกล่าวเช่นนั้นก็ไม่ถูกเสียทั้งหมด… พูดว่าได้รับความลำบากจากความคิดและอคติของคนดีกว่าจ้ะ” หลังจากนั้นได้อธิบายบางเรื่อง อย่างบุรุษเป็นเพศที่มีสัญชาติญาณเรื่องเกียรติและศักดิ์ศรีรุนแรงกว่าสตรี พวกเขาสามารถยินยอมและอยู่เฉยได้ก็ต่อเมื่อสถานะจุดยืนของตนเองไม่ได้รับผลกระทบจากปัจจัยต่างๆ อย่างเช่นการที่สตรีรับตำแหน่งนำทัพบัญชาการ สตรีมีสิทธิ์มีเสียงมากกว่าตนต่อหน้าท่านข่านอะไรแบบนี้ถือว่าทำให้สถานะพวกเขา ความสามารถพวกเขาได้รับการหยามหมิ่นและท้าทายจากเพศที่อ่อนแอกว่า

             กว่าครึ่งชั่วยามหลิงหลานยิ่งฟังไปใจกลับยิ่งหดหู่ นางไม่แตะขนมแม้สักชิ้นถอนหายใจกล่าว

             “ชาวฮั่นเรามองว่าชายและหญิงมีหน้าที่ต่างกัน แต่ไหนแต่ไรหลิงหลานไม่เคยยึดถือกฎเกณฑ์สามเชื่อฟังสี่กตัญญูอะไรนั้นอยู่แล้ว เราเป็นมนุษย์เกิดมาหนึ่งชีวิตไม่ควรให้ใครมาจำกัดอิสรภาพของตนเอง ใครจะอยากได้กรงขังเมื่อสามารถโบยบินออกไปได้ไกลเท่าที่หวัง”

              หวางเฟยพยักหน้านางไม่เห็นแย้งแน่นอน ชาวนอกด่านรักอิสระเสรีแค่ไหนตนทราบดีแต่ก็เลือกไปแล้ว ปัจจุบันต้องอยู่ที่ตุนหวงติดตามสามีวางตัวในจารีตดูดึดอัด แต่ทั้งนี้เพื่อให้คนรักสามารถใช้ชีวิตอย่างปลอดภัยไร้กังวลตนก็ยินดีสละ ‘ปีก’ แล้วอยู่ใน ‘กรงขัง’ ที่ชื่อว่ากฎเกณฑ์คำสอนกุลสตรีที่ดี

             “แม่นางบางครั้งในบางทางเลือกเราไม่สามารถใช้สมองมาตัดสินใจได้เสมอไป แต่ต้องใช้หัวใจเพื่อเลือกเดินต่อ… เชื่อสิ สิ่งที่ตามมาดูผิวเผินอาจไม่คุ้มค่า เจ้าจะได้เรียนรู้และอยู่กับสิ่งที่เลือก มันอาจจะต้องใช้เวลาถึงสามารถเข้าใจได้อย่างลึกซึ้ง”

              หลิงหลานจดจ้องสตรีตรงหน้าสมกับที่ท่านข่านกล่าวชมมีความเป็นปราชญ์จริงๆ อมยิ้มรับและรู้สึกนับถือ “ขอบพระทัยหวางเฟยที่ทรงแนะนำเพคะ หลิงหลานได้เปิดหูเปิดตาแล้ว…”

             ช่วงที่กำลังสนทนากันอยู่นี้คล้ายมีสายลมอันน่าพิศวงพัดวูบเข้ามาในห้องโถง มันผ่านเหล่าหน้าต่างบานประตู พัดเสียจนแกจันล้มละเนระนาดเป็นีท่โกลาหลยิ่งเหล่าบ่าวไพร่อุทานตกใจ หลิงหลานรุ้สึกกระแสลมพัดตีเข้าใบหน้าก่อนภาพตรงหน้าเริ่มกลับเป็นหมึกป้ายลงทีละน้อย ร่างบางโอนเอนตัวอ่อนพิงลงกับพนักอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

           อาการอะไรกันนี่? แพ้ท้องหรือ? ทำไมมันแปลกกว่าที่เคยเป็น “หว...หวางเฟย…”

           “ตายจริงแม่นาง!! แม่นางน้อยเจ้าเป็นอะไรไปหรือ? เด็กๆ มาช่วยข้าพาแม่นางหลิงหลานเข้าไปพักภายในห้องสิ!!” เหล่าสาวใช้เร่งรุดเข้ามาช่วยกันคนละไม้ละมือนำร่างอ่อนนุ่มนิ่มของสตรีผมเงินย้ายเข้าไปพักในห้อง เสียงที่หลิงหลานได้ยินเป็นหนสุดท้ายก็คือความโกลาหลนี่เอง
                                    



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ --8 คุณธรรม โพสต์ 2019-10-15 14:47
คุณได้รับ +1 คุณธรรม +5 ความชั่ว +10 ความโหด โพสต์ 2019-10-15 14:47
คุณได้รับ +20 ความโหด โพสต์ 2019-10-15 14:47

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
แหวนฮวาปี่เหยา
ชุดฮุ่ยหวางเวิงจู
ลูกกวางเงินไป๋จั๋ว
รูปปั้นเทพีวีนัส
ฮาร์ปแห่งฮาเธอร์
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x1
x7
x26
x13
x2
x39
x37
x38
x22
x1260
x67
x16
x136
x1
x1
x2
x4
x63
x1
x15
x2
x85
x33
x888
x1
x1
x17
x2
x2
x2
x16
x1
x1
x11
x160
x70
x1
x30
x2
x5
x89
x2
x4
x3
x62
x348
x6
x11
x6
x20
x15
x48
x3
x2
x3
x3
x3
x60
x28
x1
x2
x1
x3
x1