ดู: 90|ตอบกลับ: 3

{ เมืองซีเรีย } โถงจัดเลี้ยงคาร์พอรัส

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-10-9 19:44:55 |โหมดอ่าน

โถงจัดเลี้ยงคาร์พอรัส

{ เมืองซีเรีย }



โถงหินอ่อนขนาดใหญ่สร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมโรมัน ห่างจากที่ทำการข้าหลวงสองสามช่วงตึก มีช่องหน้าต่างให้แสงเข้าทั้งสี่ทิศ
เป็นสถานที่ในการจัดเลี้ยงรื่นเริง งานสำคัญหรืองานสังสรรค์ต่างๆ ของเหล่าชนชั้นสูง
เมื่อถึงเวลางานเลี้ยงโต๊ะจะถูกจัดวางให้เหล่าแขกสามารถนอนกินกันได้ แล้วยังเพิ่มบริการ
แห่งความสุขด้วยทาสหญฺงชายมากมาย มาแสดงปะกอบกิจกรรมกันโจ่งครึ่ม









คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

155

กระทู้

1410

โพสต์

57หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
159235
เงินตำลึง
429381
ชื่อเสียง
218960
ความหิว
1145

ใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาอาร์เมเนียป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
22037
ความชั่ว
2793
ความโหด
6195
หงเฟิง
เลเวล 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2019-10-10 21:30:23 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LuLingNu เมื่อ 2019-10-10 22:03

เวลาต่อมา
ทุกคนในขบวนซีอวี้ต่างพากันรอกันอย่างสงบเสงี่ยมหลังจากจางเชียนกับหลิงนูและก็แม่ทัพเว่ยกลับมาจากการเยี่ยมเยือนข้าหลวงประจำเมืองซีเรีย หลังจากพูดคุยตกลงกันเรียบร้อยแล้วเรื่องหนังสือผ่านทางได้ตกลงกันเป็นที่เรียบร้อย พร้อมกับข้าหลวงได้ทาบทามให้จางเชียนมาร่วมงานเลี้ยงตอนค่ำนี้ เพื่อเป็นเกียรติแก่ทุกๆคนที่อุส่าห์เดินทางมาไกลแสนไกล จางเชียนเองก็ตกลงที่จะมาร่วมงานตอนค่ำด้วย


เวลาผ่านไปเมื่อถึงเวลาค่ำหลังพระอาทิตย์ตกดินไปแล้ว เวลาของที่นี่รู้สึกว่าจะช้ากว่าต้าฮั่นมาก เลยต้องปรับเวลาพักเวลาตื่นกันใหม่หน่อย พอถึงเวลาแล้ว จางเชียนก็ได้เรียกแม่ทัพเว่ย กับหลิงนูมารวมกันอีกครั้งนึงเพื่อนัดหมายตามที่บอก


"ตอนนี้คงได้เวลางานเลี้ยงแล้วล่ะ เราจะเข้าไปกันแค่สามคน เพราะงานตามทหารยามเข้าไปในเขตงานเลี้ยงด้วยล่ะ" จางเชียนเอ่ย


"ไม่มีปัญหาท่านจางเชียน.. อย่างน้อยก็...จะได้ไม่ต้องพะวงหน้าหลังมากนัก.." หลิงนูเห็นด้วยและตกลง


@WeishaoTien (ตอบรับ)


เมื่อพร้อมแล้ว จางเชียนก็ได้เดินมาพร้อมกับแม่ทัพเว่ยและหลี่หลิงนู เดินเข้าไปในเขตจวนข้าหลวง ก็จะพูดคุยกับทหารยามเพื่อพูดถึงเรื่องานเลี้ยงที่ถูกทาบทามโดยข้าหลวงประจำเมือง ทหารยามนึกออกและอนุญาติพร้อมกับให้เข้าไปได้เพียงหัวหน้าและผู้ติดตามอีก 2 คนเท่านั้น ซึ่งจางเชียนรับรู้ดีเลยพามาเท่ากับจำนวนที่บอกมา
เมื่อทุกอย่างลงตัว ทหารยามหน้าจวนข้าหลวงก็ได้เดินนำพาทุกคนทั้ง 3 คนออกเดินไปยังอีกทีหนึ่ง ไม่ได้เข้าไปในตัวที่ทำการ


ทั้ง3คนพร้อมทหารยามเดินนำทางผ่านอาคารบ้านเรือนไป3-4หลังคาเรือนไม่ได้เข้าไปในที่ทำการ คราวนี้ทหารยามเดินนำเข้าไปยังที่แห่งใหม่ที่เลยออกไปจากเขตที่ทำการข้าหลวง หลิงนูรู้สึกว่าที่แห่งใหม่ที่กำลังจะไปนี้ดูใหญ่กว่าเก่ามาก แถมใหญ่กว่าที่ทำการอยู่สักหน่อยนึง
พอเข้ามาในห้องๆใหม่นี้รู้สึกว่าจะเป็นห้องที่กว้างขวางกว่าเดิมมาก ดูแล้วเหมือนจะสร้างจากโถงหินอ่อนขนาดใหญ่ ประกอบกับสร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมโรมันแท้ไม่มีผิดเพี้ยน ทรงเหลี่ยมๆกับทรงโค้งครึ่งวงกลมนี่ใช่เลย มองไปบนแถวๆเพดานก็มีช่องหน้าต่างให้แสงเข้าทั้งสี่ทิศต่างโคมไฟ แต่พอตกกวางคืนมันก็มืดเลยมีแสงจากพระจันทร์ช่วยบ้าง แต่ก็ยังใช้โคมไฟหรือตะเกียงอยู่ดี


พอเดินเข้ามาในห้องแล้ว ทหารยามก็ส่งต่อหน้าที่ให้กับท่านข้าหลวงที่รออยู่ด้านใน เหมือนเขากำลังคุยอยู่กับผู้อื่นอยู่สักแป๊ปนึงก่อนจะสังเกตเห็นพวกเราได้


"โอ้ มาแล้วหรือท่านทูตสหายใหม่จากแดนไกล" ข้าหลวงเอ่ยขึ้นโดยมีความยินดีเมื่อได้พบแขกประจำเมืองที่มาตามนัด ทำให้เขามีความเปรมปรีด์นัก


"ขอรับ ท่านข้าหลวงเอ่ยปากเชิญชวนข้าเอง ข้าจะไม่มาได้อย่างไร" จางเชียนเอ่ยพร้อมคำนับ


"มาแล้วก็ดีแล้ว ตอนนี้ อาหารกับน้ำกำลังจัดเตรียมพอดี เอาล่ะ เชิญท่านและผู้ติดตามนั่งก่อนเถิด โต๊ะได้ถูกจัดเตรียมไว้ตรงนี้แล้ว" ข้าหลวงเชิญจางเชียนและก็แม่ทัพเว่ยหลิงนูนั่งที่โต๊ะที่จัดเตรียมไว้ เป็นนั่งโต๊ะพื้นปูผ้าอย่างดีเหมือนกับวัฒนธรรมชาวฮั่นอยู่ ต่างกันแค่โต๊ะหนึ่งนั่งได้หลายคนมากกว่า และก็เป็นโต๊ะเหลี่ยมไม่ใช่โต๊ะกลม


ทุกคนนั่งประจำที่ จางเชียนนั่งใกล้กับท่านข้าหลวง ประกอบกับหลิงนูและแม่ทัพเว่ย ต่อจากนั้นก็มีบุคคลมากมายหลายหน้าหลายตามานั่งรวมที่โต๊ะพร้อมกัน จะบอกว่าพวกเขาเหล่านี้คือแขกของข้าหลวงด้วยเหมือนกันสินะ
บนโต๊ะมีอาหารมากมายถูกจัดเตรียมไว้ทั้งขนมปัง เนื้อ ผักผลไม้ กับอาหารพื้นเมืองต่างๆถูกจัดอย่างดี มีทั้งไวน์องุ่นประกอบด้วย นี่มันโต๊ะอาหารชั้นเลิศของขุนนางชั้นสูงโดยแท้


"สหายชนชั้นสูงทุกท่านฟังทางนี้" ข้าหลวงเอ่ยขึ้น ชนชั้นสูงที่ว่านี่ หมายถึงผู้ที่ร่วมโต๊ะทุกคนนอกจากพวกเราและก็ท่านข้าหลวงสินะ
“เพื่อนใหม่ทั้งสามท่านที่มานั่งร่วมโต๊ะงานเลี้ยงพวกเราคืนนี้ พวกเขามาจากดินแดนตะวันออกอันไกลโพ้น ที่ๆเรานั้นไม่รู้จัก”
"เรามีความเชื่อเสมอว่า ผู้คนที่ตะวันออกไกลนั้นจะต้องมีอารยธรรมที่สูงส่งงดงาม บัดนี้ พวกเราได้พบปะบุคคลจากตะวันออกไกลแล้ว พวกเรารู้สึกไม่ผิดหวังและยินดีเปรมปรีย์ที่ได้พบเพื่อนใหม่ต่างดินแดน"
"เอ้า ทุกท่านชนแก้ว ดื่มฉลองให้กับสหายจากแดนไกลกันเถอะ" ข้าหลวงว่าจบก้ชูแก้วขึ้น ขุนนางกับชนชั้นสูงคนอื่นๆก็ชูแก้วขึ้นเช่นกัน


"แด่เพื่อนจากแดนไกล"
พวกเขาพูดพร้อมๆเป็นเสียงเดียวกัน


"ขอบคุณทุกท่านจริงๆขอรับ" จางเชียนกล่าวขอบคุณทุกคนที่ขุนนางและชนชั้นสูงซีเรียเป็นเกียรติต้อนรับอย่างพร้อมเพรียง
อาหารที่นี่ก้อร่อยโอชะ ไวน์องุ่นรสชาติดีเสมือนได้กลิ่นอายอาร์เมเนียโดยแท้ ดูๆไปแล้วก็เพลิดเพลินดีแต่ว่า เรายังต้องทำอะไรบางอย่างเมื่อมาถึงที่นี่ด้วย นั่นก็คือการบันทึกหรือเก็บภาพนั่นเอง...


ระหว่างงานเลี้ยงดำเนินไป..
หลิงนูกำลังทานอาหารตามปกติ ไปทอดสายตามองไปมุมๆงานเลี้ยงดูเหมือนในงานเลี้ยงนี้แขกทางฝั่งซีเรีย ทั้งขุนนางหรือชนชั้นสูงจะจัดเตรียมคนมาด้วย แบบนั้นมัน ทาสนี่นา.. พวกเขาสัมผัสทาสผู้หญิงที่จัดเตรียมมารับแขก บางคนแค่เล้าโลม ส่วนบางคนก็ทำกันตรงนั้นเลยอย่างมีความสุขไม่แคร์สื่อเลยแต่อย่างใดหรือ


"......"
".........."
".............."


จางเชียน แม่ทัพเว่ยและหลิงนูที่ได้เห็นภาพเหล่านั้นเกือบแทบจะหยุดการกินอาหารเกือบจะสำลักเหงื่อตกพลั่กๆ แต่ก็ต้องคุมลุคเอาไว้ไม่แตกตื่นทำตัวปกติไว้ พวกเราเองก็เริ่มเรียนรู้ว่า ระบบทาส ของที่นี่เป็นเรื่องปกติ... แต่แปลกสำหรับพวกเราชาวฮั่น เพราะไม่ถึงขนาดเปิดเผยขนาดนี้..
พวกเขาทำกันเป็นปกติเลยงั้นหรือ?...

"ท่านทูตรู้สึกแปลกใจหรือไม่? ข้าคิดว่าพวกท่านทั้งสามคงยังไม่ชินนัก โปรดอย่าถือสา เพราะว่ามันคือวัฒนธรรมของที่นี่ งานเลี้ยงของพวกเรานั้นจัดกันเต็มที่ทุกครั้ง ก็จะมีการพาทาสมาเพื่อเพิ่มความสุขให้กับพวกเขา เพราะฉะนั้นงานเลี้ยงนี้ ก็ให้ชนชั้นสูงทุกคนได้ปลดปล่อยความสุขให้เต็มที่" ข้าหลวงเองก็อธิบายว่าเป็นความปกติ ปกติมากๆของที่นี่


"ขอรับท่าน.. ข้าหลวง พวกเราก็พยายามเรียนรู้วัฒนธรรมของที่นี่อยู่เหมือนกันขอรับ สักวันหนึ่งคงจะชินเอง" จางเชียนบอกกล่าวเพื่อรักษาบรรยากาศให้ปกติ แม้รอบข้างจะเริ่มอบอวลไปด้วยกิจกรรมอย่างว่า ชนชั้นสูงกับทาสเอากันอยู่---


@WeishaoTien (อิสระ)


"อืม..."
*ไม่ค่อยอยากจะวาดบรรยากาศแบบนี้ลงไปเลยแหะ เอาล่ะ คงต้องวาดเฉพาะท่านจางเชียนกับท่านข้าหลวงก็คงพอสินะ...* หลิงนูคิดในใจ พูดออกไปมากไม่ค่อยได้หรอก ดังนั้นก็เลยบันทึกภาพที่เห็น ส่วนภาพกิจกรรมรอบข้าง ไว้เอาไปวาดใส่ส่วนอื่นจะดีกว่า...


เก็บภาพการทูตที่เมืองซีเรียไว้ภาพหนึ่ง
--

--


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +20 คุณธรรม +3 ความชั่ว +10 ความโหด โพสต์ 2019-10-10 22:00

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +222 ความหิว -36 Point +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 222 -36 + 8

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เซ็กเธาว์โหย่วอี้
หมวกเกราะหวังเจี้ยน
แหวนห้าสี
ชุดนักพรตซือฉง
กระดิ่งสวรรค์
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x25
x30
x2
x1
x1
x1
x50
x1
x2
x32
x8
x1
x2
x30
x2
x2
x2
x2
x660
x160
x360
x260
x360
x3
x1
x66
x2
x3
x1
x2
x21
x6
x1
x1
x3
x1
x39
x2
x3
x3
x2
x60
x4
x3
x100
x210
x210
x100
x9
x10
x57
x10
x1
x5
x3
x3
x9
x4000
x175
x5
x8
x63
x126
x4
x138
x400
x151
x1400
x43
x18
x7
x1326
x161
x122
x16
x225
x25
x720
x120
x58
x1452
x120
x26
x480
x8
x1820
x19
x30
x15
x45
x9
x1402
x800
x1400
x3000
x420
x140
x17
x800
x10
x20
x8
x18
x10
x1200
x141
x54
x1600
x38
x64
x800
x14
x1
x9
x2210
x800
x9
x1302
x1400
x10
x1600
x90
x7
x117
x10
x1200
x138
x100
x1
x14
x120
x3
x1020
x3
x450
x1200
x278
x1800
x60
x1
x1550
x273
x1
x18
x30
x820
x430
x2050
x1820
x140
x2830
x24
x5
x13
x2844
x18
x9
x146
x93
x22
x1
x240
x55
x203
x2
x2050
x100
x8
x1095
x188
x24
x17
x866
x163
x1061
x1220
x920
x1338
x220
x43
x284
x1400
x1075
x2840
x2124
x1019
x2680
x1760
x390
x1307
x1906
x840
x1
x1480
x112
x1622
x1350
x499
x2474
x2545
x1058
x22
x159
x348
x1058
x87
x174
x830
x12
x319
x1428
x3568
x18
x823
x2
x950
x258
x911
x3000
x440
x760
x19
x273
x3
x16
x4897
x3073
x1782
x3292
x1
x2
x9999
x1
x2110
x1173
x359
x396
x59
x220
x2223
x2880
x1632
x3300
x2
x394
x625
x2655
x286
x8
x2600
x28
x98
x3
x137
x9999
x323
x134
x2274
x33
x10
x91
x108
x303
x16
x1115
x21
x7
x2065
x6047
x1426
x127
x1755
x9
x84
x19
x80
x8
x2462
x3
x20
x9
x928
x6
x2980
x1824
x1947
x13
x489
x134
x847
x3146
x2079
x1372
x2619
x2204
x1475
x1086
x2539
x186
x205
x9999
x211
x1390
x24
x1602
x1278
x1207
x29
x3392
x2662
x3255
x298
x17
x639
x369
x4
x533
x567
x880
x1017
x2146
x2833
x20
x5572
x4769
x175
x31
x3808
x2151
x4251
x2861
x730
x1414
x2554
x25
x2021
x3229
x1220
x83
x3217
x557
x1
x379
x410
x2
x1075
x716
x626
x610
x1728
x56
x1067
x1242
x104
x71
x344
x2379
x2426
x184
x79
x76
x120
x139
x402
x1098
x384
x607
x337
x87
x1095
x1254
x1600
x9999
x24
x803
x2001
x518
x91
x2035
x98
x22
x1869
x1020
x944
x977
x818
x64
x215
x7
x1637
x432
x411
x1
x1
x2977
x1

155

กระทู้

1410

โพสต์

57หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
159235
เงินตำลึง
429381
ชื่อเสียง
218960
ความหิว
1145

ใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาอาร์เมเนียป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาเปอร์เชียใบรับรองภาษาฮั่น

คุณธรรม
22037
ความชั่ว
2793
ความโหด
6195
หงเฟิง
เลเวล 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2019-10-11 04:38:10 | ดูโพสต์ทั้งหมด
งานเลี้ยงภายในโถงจัดงานดำเนินไปด้วยความราบรื่น รวมถึงกิจกรรมร่วมประเวณีระหว่างชนชั้นสูงกับเหล่าทาสหญิงก็ดำเนินไปเหมือนปกติ ส่วนทั้งสามคนเองก็พอจะเริ่มคุ้นเคยกับสิ่งเหล่านี้ขึ้นมาบ้าง แต่ก็ยังไม่ชินอยู่ดี...


พอผ่านไปสักพักนึง ข้าหลวงเอลิคลีสก็ปรบมือเหมือนเรียกอะไรบางอย่าง
"เอาล่ะเข้ามาๆ มาปรนิบัติผ่อนคลายแขกของเราหน่อย " เมื่อข้าหลวงพูดจบ ก้มีสาวงามระดับน้ำดี(มาก)ทั้งสามเดินเข้ามาภายในโถงจัดเลี้ยงแห่งนี้
พวกนางทั้งสามตรงมายังทั้งสามคนมีจุดประสงค์คือช่วยดูแลใต้เท้าและแม่นางหลิงนู กับแม่ทัพเว่ย


จางเชียน และอีก2คนก็แอบแปลกใจเล็กน้อย ถ้าจะให้ดีก็เหมือนเสี่ยวเอ้อร์ส่วนตัวสินะ ก็ดีเหมือนกัน เราเองก็ไม่ขัดอะไรพวกนางนั่นแหละ
จากนั้น จางเชียนก็ทำตัวตามสบายพร้อมบอกให้หญิงสาวเชิญนั่งข้างๆ ขอปฏิบัติเพียงแค่ช่วยรินสุรา นวดก็เพียงพอ ซึ่งนางเองก็ทำตามที่จางเชียนบอกอย่างดี


@WeishaoTien ( อิสระกับสาวงาม1คน)


ตัวหลิงนูเองที่จู่ก็มีสตรีงามโผล่มาข้างๆตน ก็ทำเอาตัวเองแปลกใจอยู่ไม่น้อย ไม่นึกว่าตะวันตกจะมีของดีเช่นนี้ด้วย...
เธอเองก็ขอให้ทำเพียงรินน้ำ ไวน์ เติมอาหารให้ก็เพียงพอเหมือนกัน ทีเหลือก็ ตามแต่...
--

--


ทั้งสามคนรวมถึงข้าหลวง และคนอื่นๆก็เพลิดเพลินกับงานเลี้ยงกันไป ยิ่งมีสาวงามปรนิบัติด้วยยิ่งเพิ่มความเพลิดเพลินเข้าไปใหญ่


เวลาผ่านไป ข้าหลวงซีเรียนึกออกแล้วกล่าวบางอย่างกับจางเชียน
"ท่านทูต คืนนี้เขาได้แจ้งไปยังตระกูลพอตเตอนัส ที่เป็นตระกูลใหญ่ที่ฝึกทาสนักสู้เก่งๆ ในซีเรีย ข้าคิดว่าจะให้ท่านไปพักที่นั่นเพราะมีห้องสำหรับพักแก่คณะของพวกท่านอย่างเพียงพอ"


"จริงหรือขอรับ ขอบคุณที่กรุณาหาที่พักให้แก่เรา" จางเชียนตอบรับ แต่แอบแปลกใจกับคำว่า ตระกูลฝึกสอนทาสอยู่บ้าง...


หลังจากนั้นไม่นานคนที่ข้าหลวงเรียกก็มาถึงโถงกลาง ข้าหลวงจึงเรียกก็เรียกท่านแฮร์เรียสที่พูดถึงตอนแรกเข้ามาในห้องโถงมาร่วมโต๊ะข้างๆกับท่านข้าหลวง
"ท่านทูต นี่คือท่านแฮร์เรียสที่ข้าพูดถึง เขาจะมาพาท่านไปพักและมีการแสดงก่อนเล็กๆน้อยๆ"
แฮร์เรียสทำความเคารพท่านข้าหลวง ก่อนหันมาคารพแขก เป้นชายวัยกลางคนใบหน้าค่อนข้างดูเบิกบานเมื่อพบกับข้าหลวงและงานเลี้ยง แต่ก่อนหน้านี้ดูอมทุกข์อยู่เล็กๆน้อยๆ


"การแสดงที่ว่าคือ?.. อะไรหรือขอรับท่านข้าหลวง?" จางเชียนถามขึ้น


"คือการประลองนักรบยังไงล่ะท่านทูต" ข้าหลวงว่าจบ ด้านหลังก็มีคนสองคนปรากฏตัวเดินเข้ามา น่าจะเดินเข้ามาทีหลังท่านแอร์เรียสเมื่อครู่ เป็นชายสองคนผิวคล้ำ สูงประมาณเจ็ดถึงเก้าศอกไล่เลี่ยกันสองคน ทั้งคู่แต่งตัวดูน้อยชิ้นนักแต่ว่าให้ความเป้นนักรบไร้เกราะเห็นสรีระมากกว่า กล้ามพวกเขาดูกำยำและก็บึกบึนอย่างมา ทั้งสองมายืนข้างหลังท่านแฮร์เรียวเสมือนเจ้านายของพวกเขา


"......" หลิงนุเองก็เกือบวางแก้วลง แต่ก็ยังทำท่าทีดื่มกินต่อ เห้นนักรบรูปร่างบึกบึนเหล่านั้นแล้วถ้าเป็นหญิงทั่วไปจะรู้สึกหลงไหล ชื่นชอบ หญิงงามข้างตัวเธอเองก็เช่นกัน แสดงความชอบออกมาชัดเจน...
แต่หลิงนูนั้นไม่ได้รู้สึกอะไร เฉยๆไป.. แบบคิดว่าคงชินตาไปแล้วนั่นแหละ...


จากนั้นเขาแนะนำนักสู้อันดับที่ 1 และ 2 ในซีเรียให้แขกต่างเมืองรู้จัก
"สองคนนี้คือทาสนักสู้ของข้า พวกเขามีทักษะการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมไม่แพ้ใคร ข้าเลยจะห้สองคนนี้มาแสดงการประลองให้พวกท่านได้เห็น ถึงความแข็งแกร่งของทาสนักรบที่ไม่ได้มีดีแต่แค่การซื้อขายรับใช้ไปวันๆ" แฮร์เรียสกล่าว


@WeishaoTien  (อิสระ)


ไม่นานนัก ทหารโรมันพร้อมโล่เหลี่ยมสูงติดตัวมาคนละอันก็วิ่งเข้ามาล้อมเป็นกรอบสี่เหลี่ยมเพื่อสร้างพื้นที่ว่างให้นักสู้ต่อสู้ที่บริเวณด้านข้างโต๊ะงานเลี้ยงของพวกเขาโดยแว้นช่องให้ผู้ชมได้ชมด้วย แล้วสองนักสู้ก็เดินเข้าไปในวงล้อมนั้น ต่างชักอาวุธของตัวเองออกมาคนละเล่ม ที่เขาถือคงเรียกว่า กราดิอุส สินะ อาวุธโรมันที่เราเองก็อาจจะมีอยู่...


"นี่คือการประลองทาสนักรบที่มีเกียรติ ต่อสู้อย่างไม่กลัวตาย เราเรียกพวกเขาว่า กลาดิเอเตอร์" แอร์เรียสเอ่ยขึ้น
"เริ่มได้"


เมื่อแฮร์เรียสกล่าวเริ่ม นักรบกลาดิเอเตอร์ทั้งสองคนก็โรมรันอาวุธเข้าใส่กันแบบเหมือนว่าไม่เคยเป้นมิตรกันมาก่อน พวกเขาเป้นสัตรูกันไปเสียแล้วชั่วคราว


*เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!*
*เปรี้ยง! เคร้ง!*
*ชิ้ง!*


เสียงอาวุธกระทบกัน ตวัดเหวี่ยงคมดาบกราดิอุสไปมาภายในห้องโถงดังไปทั่วห้อง เบนความสนใจต่อผู้สงศักดิ์และคนอื่นๆเป้นอย่างดี ดูเหมือนพวกเขาจะสนใจการต่อสู้ของทาสนักรบมาก
แต่พวกเราสามคนชาวฮั่นเอง ถึงแม้จะมีอะไรตื่นตาตื่นใจ ทว่าก็ไม่อยากให้มีการประลองจริงๆจังๆแบบนี้เกิดขึ้น ตอนแรกคิดว่าจะเป้นการรำดาบโชว์เฉยๆแต่ไม่ใช่..


@WeishaoTien (อิสระ)


"เอ่อ แอบจะดูรุนแรงไปหน่อยรึเปล่า ขอรับ..." จางเชียนแอบกังวลใจ งานเลี้ยงเช่นนี้ก็ไม่อยากให้มีการฆ่าหรือบาดเจ็บเกิดขึ้นเลย


"......" หลิงนูตั้งใจดูการประลองเหล่านั้น ดูเหมือนการประลองที่นี่จะต่างกับที่ฮั่นมาก ดูดุดันรุนแรงกว่า ตั้งใจสู้กันมากดั่งความเป็นมิตรนั้ไม่เคยมีมาก่อน มีเพียงความเชื่อมั่นในการตวัดแกว่งอาวุธใส่กันเพื่อให้ฝ่ายหนึ่งแพ้ไป..


...
......


ผ่านไปครึ่งชั่วยาม การต่อสู้สิ้นสุดลง สุดยอดนักสู้อันดับที่สองพ่ายแพ้อาวุธหลุดมือ ปลายดาบนักสู้อันดับหนึ่งจ่อเหนือคออีกฝ่ายกะจะฆ่ากันจริงๆ ทำให้ทั้งสามคนดูใจตุ้มต่อมมาก


"พอแค่นั้นล่ะ"
ท่านแฮร์รีเรียสเจ้านายทาสทั้งสองสั่งให้ทั้งสองคนหยุดการประลองลง จากนั้นทาสนักรบทั้งสองก็ลุกขึ้นลดอาวุธเก็บอาวุธของตนไป


"พวกเขาเก่งกาจยิ่งขอรับ ท่านฝึกคนของท่านได้เยี่ยมยอดในการต่อสู้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ" จางเชียนเอ่ยชม แต่ในใจก็แบบว่าเกือบไปแล้ว ยังดีที่ห้ามใจกันทันไม่ฆ่ากันสะก่อน


"นี่เป็นเพียงรูปแบบน้ำจิ้มเท่านั้นท่านทูต ฮ่าๆ จริงๆแล้วน่ะข้ากำลังจะพาทั้งสองไปแข่งที่เมืองอเล็กซานเดรีย " แฮร์เรียสกล่าว


"อเล็ก.. ซานเดรีย.. คือชื่อเมืองของสาธารณรัฐท่านหรือขอรับ?" จางเชียนถาม ได้ยินชื่อนี้มาค่อนข้างบ่อยเลยถามไป


"ถูกต้องแล้ว ที่นั่นก็เป็นเมืองขึ้นของสาธารณรัฐโรมันเช่นกัน เมื่อถึงเวลาเหมาะเจาะแล้ว ข้าจะนำทางท่านทูตไปยังที่นั่น นำท่านไปดูความยิ่งใหญ่ของไอยคุปต์หรือ อเล็กซานเดรีย"  แฮร์เรียสกล่าว
"เป็นความคิดที่ดีนะแฮร์เรียส ข้าคิดว่าท่านเองน่าจะพาคณะท่านทูตไปอเล็กซานเดรียไปด้วยจะดีมาก" ข้าหลวงกล่าวเห็นด้วยก่อนจะหันมาคุยกับจางเชียน


"เช่นนั้นแล้วคืนนี้ ท่านทูตฌปรดไปพักที่คฤหาสน์พอตเตอนัส คฤหาสน์ของท่านเป็นคฤหาสน์ที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองซีเรียของเรา รับรองว่าจุคนในคณะของท่านได้สบายๆ" ข้าหลวงกล่าว คืนนี้คงพักกับเจ้าสัวของเมืองนี้แล้วล่ะ


"ขอบคุณอีกครั้งที่ชี้แนะขอรับท่านข้าหลวง" จางเชียนคำนับขอบคุณที่ประสานงานที่พักให้


ต่อจากนั้นงานเลี้ยงก็ดำเนินไปจนเริ่มถึงเวลาดึกดื่น ก็ได้เวลาเลิกงานเลี้ยงแล้วจางเชียนพาทั้งสองคนกลับขบวน แล้วให้ทหารยามนำทางพาขบวนพร้อมทุกชีวิตในขบวนจางเชียนไปยังคฤหาสน์เจ้าสัวในซ๊เรียเพื่อเข้าที่พักตามที่ข้าหลวงอนุญาติ..


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ --9 คุณธรรม โพสต์ 2019-10-11 12:05
คุณได้รับ +3 คุณธรรม +15 ความโหด โพสต์ 2019-10-11 12:05
คุณได้รับ +55 คุณธรรม +5 ความชั่ว +10 ความโหด โพสต์ 2019-10-11 12:04

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -24 Point +15 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -24 + 15

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
เซ็กเธาว์โหย่วอี้
หมวกเกราะหวังเจี้ยน
แหวนห้าสี
ชุดนักพรตซือฉง
กระดิ่งสวรรค์
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x25
x30
x2
x1
x1
x1
x50
x1
x2
x32
x8
x1
x2
x30
x2
x2
x2
x2
x660
x160
x360
x260
x360
x3
x1
x66
x2
x3
x1
x2
x21
x6
x1
x1
x3
x1
x39
x2
x3
x3
x2
x60
x4
x3
x100
x210
x210
x100
x9
x10
x57
x10
x1
x5
x3
x3
x9
x4000
x175
x5
x8
x63
x126
x4
x138
x400
x151
x1400
x43
x18
x7
x1326
x161
x122
x16
x225
x25
x720
x120
x58
x1452
x120
x26
x480
x8
x1820
x19
x30
x15
x45
x9
x1402
x800
x1400
x3000
x420
x140
x17
x800
x10
x20
x8
x18
x10
x1200
x141
x54