ดู: 26|ตอบกลับ: 1

{ เมืองผิงหยาง } สมาคมแม่สื่อ

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-10-2 01:10:19 |โหมดอ่าน

สมาคมแม่สื่อ






{ เมืองผิงหยาง }



 
สมาคมแม่สื่อสาขาใหญ่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองผิงหยาง สืบทอดกันมาตั้งแต่รุ่นต่อรุ่น มีชื่อเสียงในวงกว้าง ทำให้คู่รักหรือคู่ที่อยากจะรักสมหวังเสมอ 

จุดเด่นของที่นี่จะเหมือนกับที่อื่นตรงที่แม่สื่อจะเป็นดูดวงชะตาของคู่รักที่จะมาแต่งงานกันให้เป็นทิปพิเศษนอกเหนือจากดูฤกษ์วันมงคลสมรส เพื่อช่วยแก้ปัญหาที่จะเกิดขึ้นในอนาคตไม่ให้มีปัญหาต่อกันยามที่ยากลำบาก

 การจับคู่นั้นเริ่มด้วยความเหมาะสมในแบบต่างๆ เช่น ฐานะ อาชีพ ความสามารถ ความดี ที่สำคัญฝ่ายชายต้องดีเพราะถ้าผู้ชายดีครอบครัวก็อยู่ได้






แม่สื่อ

เซียว ซ่ง



อุปนิสัย : กิริยาอ่อนช้อยวาจาไพเราะงดงามเทิดทูนคุณธรรมสามเชื่อฟังสี่คุณธรรม ถึงจะมีอายุถึงวัยออกเดือนแล้วแต่ก็ยังไม่ออกอยากช่วยเหลือคู่รักให้สมปรารถนา นักจัดงานวางแผนตามความประสงค์ของคู่บ่าวสาว อยากให้งานออกมาในรูปแบบใดก็สามารถทำให้ได้


ชื่อกิจการ: สมาคมแม่สื่อ

เจ้าของกิจการ: เซียว ซ่ง

ประเภทร้าน: บริการจัดหาคู่ , สู่ขอ , จัดงานแต่ง , หาเกี้ยวเจ้าสาว , ปรึกษาเรื่องความรัก , ดูดวงชะตา

เวลาเปิด-ปิดร้าน: 09.00 น. - 19.00 น.

#ประทับตรา: ผู้ว่าเมืองผิงหยาง





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

133

กระทู้

1675

โพสต์

45หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
12538
เงินตำลึง
2876111
ชื่อเสียง
202626
ความหิว
159

ตราเมเปิ้ลพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
10606
ความชั่ว
7571
ความโหด
16699
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-10-2 01:11:19 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-10-2 09:44

ดอกไม้งามที่พึ่งผุด 150
ปลายทางตามนัด (5)

          "ท่านพี่เจ้าค่ะ ไปกินข้าวกันข้าหิวง่ะ" ริมฝีปากอมชมพูลูบท้องน้อยกลิ่นหอมๆอาหารลอยละลิ่วมาตามลมข้างนึงถือร่มบดบังแสงดวงอาทิตย์แดดแรงเปรี้ยงๆ ในตลาด คึกคักครึกครื้นหนาแน่นไปด้วยผู้คนด้วยเป็นช่วงเวลากลางวันทำให้มีคนออกมาจับจ่ายซื้อของอยู่เป็นจำนวนมากแตกต่างจากช่วงตอนเย็นที่คนจะทยอยกันน้อยลง "ตั้งแต่เมื่อเช้าก็ยังไม่ได้ทานอะไรเลย ท่านไม่หิวเหรอเจ้าคะเดี๋ยวข้าเลี้ยงให้ก็ได้"

          "ข้าจ่ายเอง" หมวกฟางครึ่งนึ่งที่ปกปิดบังใบหน้าโจรสลัดเขาถูกตั้งค่าหัวมีใบประกาศตามจับจึงต้องระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ

          "อ่า...เจ้าคะ ทานขนมจีบกันไหม" เดินมองดูร้านอาหารตามแผนตั้งไปทั่ว แล้วหันมาถามความคิดเห็นกับบุรุษข้างกายที่จะเป็นคนออกค่าใช้จ่ายในมื้อนี้ ถึงจะเกรงใจอยู่บ้างแต่ก็ไม่ได้ขัด วันนี้กะว่าจะทำตัวดีๆไม่งอแงง้องแง้งใส่ซึ่งจะทำได้กี่ชั่วยามกัน…

          "ตามใจ"

          อิงฮวาดุ๊กดิ๊กกอดแขนหย่งเยี่ยมายืนซื้อขนมจีบกับฮะเก๋าคนที่เดินผ่านไปผ่านมาเห็นทั้งสองต่างพากันเอ็นดูดรุณีน้อยที่เปรียบดั่งน้องสาวของบุรุษที่ยืนกอดแขน เข้าแถวต่อคิวประมาณสองสามคิวเป็นร้านที่ขายดีมีลูกค้าเข้ามาซื้อเรื่อยๆไม่ขาดช่วงจนบางทีคนขายแทบจะทำไม่ทัน "ข้าเอาขนมจีบกับฮะเก๋าเจ้าคะ อย่างละร้อยลูก" เสียงหวานใสดั่งสายน้ำสั่งของเพียบไม่ใช่นางกินคนเดียว แต่สั่งให้กับพี่เยี่ยด้วยกระเพาะของเขาจุกอาหารได้มากกว่าคนทั่วไปหลายเท่า

          "แม่หนูจะซื้อไปฝากใครเหรอจ๊ะ" แม่ค้ายิ้มถามแล้วช่วยกับลูกมือจิ้มของที่นางสั่งใส่กล่องใบใหญ่ มองคนทั้งคู่ดูเหมือนจะเป็นพี่ชายกับน้องสาว

          "ข้าไม่ได้ซื้อเอาไปฝากใครหรอกเจ้าค่ะข้าจะเอาไปทานกับพี่เยี่ยน่ะ" หัวเราะร่าเริงเล็กน้อย คงจะตะลึงไม่น้อยที่นางสั่งของเยอะเบอร์นั้น ตอนแรกก็กะว่าจะเข้าโรงเตรียมไปสั่งอาหารทานแต่ก็ไม่อยากจะให้ เขาออกค่าใช้จ่ายเยอะ มาซื้ออาหารตามข้างทางราคาย่อมเยาถูกกว่าแล้วยังได้ช่วยอุดหนุนพ่อค้าแม่ค้าอีกด้วยเงินจะได้ไม่ต้องไปกองอยู่ที่เดียว

          "อ่อเป็นเช่นนั้นเองทานจุกกินจริงๆ" ยื่นกล่องบรรจุขนมจีบกับฮะเก๋าที่สั่ง แล้วรับเงินจากชายหนุ่มหมวกฟาง "ขอบคุณที่มาอุดหนุนครั้งหน้ามาอีกข้าจะแถมให้ เห็นแก่ความน่ารักของคู่พี่น้องคู่นี้เดี๋ยวข้าแถมเกี๊ยวซ่าให้ฟรีๆ"

          "........" บุรุษผมดำขลับหน้านิ่งราบเรียบเย็นชายิ่งได้ยินคำพูดของแม่ค้าที่เห็นทั้งสองเป็นคู่พี่น้องก็ทำให้เงียบกว่าเดิมอีกหลายเท่า

          "ขอบคุณเจ้าค่ะ ไปกันเถอะ" อิงฮวาขอบคุณคุณป้าใจดียิ้มแฉ่งคีบขนมจีบเข้าปากเคี้ยวแก้มพอง "เดี๋ยวข้าป้อนให้น้าาาาา~" ก่อนจะป้อนเกี๊ยวซ่าให้อีกคนทานด้วยกิน

          มองด้วยแววตาเอ็นดูเห็นตรงมุมปากนุ่มนิ่มมีคราบเปื้อนติดอยู่มือหนาเกลี่ยเช็ดโดยไม่ได้พูดอันใด ทว่าในใจของอิงฮวาเต้นแรงคำพูดไม่สำคัญเท่าการกระทำ สุดท้ายแล้วก็ผลัดกันป้อนกันไปมาคนตัวเล็กอิ่มแปล้ทานได้ไม่ถึงยี่สิบลูกก็แน่นท้อง แตกต่างกับชายหนุ่มเริ่มซัดของอร่อยจนหมดกล่องทีละกล่อง "ฮวาเอ๋อร์หัดกินเยอะๆ" เสียงทุ้มพร่าดุลูกแมวน้อยที่ทานสักพักก็ยื่นมาให้ตนกินเสียแล้ว

          "ก็ข้าอิ่มนี่นาแล้วข้าก็ไม่ได้จะทานเยอะซะหน่อยกะตั้งใจจะให้พี่ทานต่างหากเลยซื้อมาเพียบเลย ข้ารู้ว่าท่านพี่เป็นคนทานเยอะ"

          "อืม" พอได้ยินเหตุผลแล้วก็เงียบไปคู่รักพาเดินกันมาถึงสมาคมแม่สื่อภายในเมืองผิงหยาง นัยน์ตาเดียวดายมองคนเฝ้าด้านหน้าเข้าไปแจ้งคุย ก่อนที่คนคุมจะนำทางเข้าไปพบกับแม่สื่อเซียว

          มือเรียวคลี่พัดยิ้มมองทั้งสอง "พวกเจ้ามาติดต่อเรื่องแต่งงานกันสินะ แล้วชื่ออะไรกันข้าจะได้นำไปลงบันทึกไว้ให้ ชื่อบิดามารดาพวกเจ้าด้วยล่ะ"

          "ข้าหย่งเยี่ย พ่อแม่ข้าตายหมดแล้ว" ก่อนจะหันไปแอบมองดรุณีนุ่มนิ่มตากลมที่ดูจะสงสัยไปหมดซะทุกเรื่องตั้งแต่เข้ามา

          "ข้าอิงฮวาเจ้าค่ะ… เอ่อ ข้าเป็นเด็กพร้าแต่มีท่านอาจารย์อยู่ข้าเคารพท่านอาจารย์มากๆ ท่านอาจารย์ปันหยวนลี่เจ้าค่ะ" ถึงกระไรก็ต้องบอกเรื่องนี้แก่อาจารย์ให้ทราบอยู่ดี

          "แม่นางยังมีอาจารย์อยู่สินะ" แม่สื่อสาวบันทึกชื่อทั้งสองลงตามที่แจ้งเอาไว้

         ค่อนข้างที่จะประมาทไม่เคยมาทำเรื่องอะไรเช่นนี้มาก่อนพลางยิ้มแฉ่งให้กับแม่สื่อสาวสวย "แล้วอย่างนี้เสร็จหรือยังเจ้าคะ จะได้กลับเลย" มาแจ้งลงบันทึกชื่อเอาไว้ก็คงจะเสร็จแล้วล่ะมั้ง ในตำราที่เคยอ่านมันไม่ได้มีเรื่องพิธงพิธงแต่งงาน หาข่าวเรื่องความรู้รอบตัวแทบจะไม่มี มีแต่ความรู้เรื่องตำราที่อ่านเท่านั้น

          แม่สื่อสาวยิ้มกับคู่รักทั้งสองฝ่ายหญิงไร้เดียงสานักฝ่ายชายทะนุถนอมดูแลตั้งแต่เข้ามาถามความเห็นไม่ได้ตัดสินใจคนเดียว "แม่นางน้อยขั้นเตรียมงานยังไม่จบ แล้วพวกเจ้าจะจัดแบบพิธีปกติ พิธีกลาง พิธีใหญ่ หรือ บนยอดเขาแบบเล็กๆ แขกไม่กี่คนดีเจ้าค่ะ"

          "ฮวาเอ๋อร์เจ้าอยากได้แบบใด ข้าพอจัดพิธีปกติกับกลางได้" บนโต๊ะมีถ้วยชาวางอยู่กับขนมทานเล่น หย่งเยี่ยมีเงินติดตัวเตรียมมา อยากจะให้มงคลออกมาได้ดีที่สุดเทียบเท่ากับความรักที่มีให้ มือหนาจับข้อมือบางหลวมๆผิวพรรณเนียนละเอียด

          "เอาบนยอดเขาดีไหมเจ้าคะไม่ต้องเป็นพิธีใหญ่โตอะไรมาก ข้ามีคนสนิทแค่ไม่กี่คน ข้ารักในตัวท่านพี่ ไม่เกี่ยวกับว่าจะจัดงานแบบใด" หันไปกล่าวตอบทำเอาคนที่ได้ฟังนั้นถึงกับยิ้ม จิ้มลิ้มแป้นแล้นนั่งข้างๆกับคนรักแม้จะเป็นโจรสลัดที่ต่างถูกใครๆหมายหัวเอาไว้ ภูตว่านจื่อบินมุดเข้าไปแอบใต้ชายเสื้อฟังเรื่องพิธีของเจ้านายสาว

          "บนยอดเขาเหรอเจ้าคะ ข้าขอแนะนำเป็นเนินบุพเพไห่ปิงจื่อยามกลางวันจะมีประกายรุ้งงดงามแม้ฝนไม่ตกส่องพาดโค้ง" แนะนำสถานที่จัดงานบนเนินเขาแถวนอกเมืองผิงหยางไม่มีที่ใดเหมาะเท่าที่เนินบุพเพอีก พลางรินถ้วยชาใส่ถ้วยให้กับทั้งสองที่กำลังแลกเปลี่ยนความคิดเห็น

          "ดีเลย! เนินบุพเพทำให้ข้าได้พบพี่เยี่ย หากเราจัดงานที่นั่นคงจะได้รำลึกความหลังก่อนเจอกันครั้งแรกไม่น้อย ข้ายังได้ไม่ลืมเลือน" อิงฮวาน้อยยิ้มกว้างถึงจะพบกันในรูปแบบที่ไม่ปกตินั้นเหตุการณ์นั้นเกือบทำให้หย่งเยี่ยไม่รอด ดั่งสวรรค์เป็นใจให้คนมาช่วยเหลือเป็นนางที่ผ่านทางไปพอดี หากเอาไปพูดเล่าไหนคนฟังคงจะขำขันน่าดูอุ้มบุรุษในท่าเจ้าสาวแบกพาหนี

          ".....อืม" ฮึมฮัมในลำคอแทนคำตอบ

          แม่สื่อจดบันทึกรายละเอียดสถานที่ตั้งจัดงาน ก่อนที่นำซินแสประจำสมาคมผู้ตรวจดูดวงชะตาฤกษ์งามยามดีแก่คู่แต่งงานทุกคู่ที่มาติดต่อ "นี่ท่านซินแสจงเจ้าค่ะจะเป็นคนตรวจสอบฤกษ์มงคล"

          "ต้องรบกวนท่านซินแสแล้ว" คุยเรื่องวันเดือนปีเกิดที่นางนั้นไม่สามารถทราบได้จึงตอบปฏิเสธไป ตอนที่มาอาศัยร่างคุณชายหวงจำความไม่ได้ตั้งแต่ช่วงระยะเวลาใดกันแน่ ทานซินแสเลยเอาแค่วันเดือนปีเกิดของพี่เยี่ย นัยน์ตาหวานเชื่อมน้ำตาลมองเศร้าๆมือนุ่มนิ่มถูกมืออีกคนกุมแนบแน่นปลอบโยนแทนคำพูด

          ทางด้านซินแสตรวจสอบสอบวันเดือนปีเกิดของเจ้าบ่าวแทนเจ้าสาวที่ไม่กำพร้าพ่อแม่จึงไม่รู้ถึงช่วงอายุในวันเกิดก่อนจะหาฤกษ์แต่งงานที่ใกล้เคียงกันจดใส่ม้วนไม้ไผ่อันเล็กๆ "เดือนนี้มีฤกษ์มงคล 4 วัน วันที่  5 / 8 / 11 / 17"

          ไตร่ตรองพินิจละเอียดถี่ถ้วนรอบคอบถึงอยากจะครอบครองลูกแมวน้อยเร็วๆทว่าต้องเชิญแขกมาเป็นสักขีพยานมงคลเกรงว่าจะมาวันงานกันไม่ทันกัน วันที่ห้าเร็วไปเวลากระชั้นชิดกระทันหัน วันที่แปดกำลังดีไม่ช้าไม่เร็วมาก พอมีเวลาตั้งหนึ่งอาทิตย์ให้เตรียมงานออกมาได้สมบูรณ์ "ฮวาเอ๋อร์แต่งวันแปดเห็นสมควรกับข้าหรือไม่"

          "วันที่แปด....อ่า ไม่ว่าจะวันไหนข้าก็ตามใจท่าน ในเมื่อท่านพี่เห็นพ้องวันที่แปดอิงฮวาก็ชอบเช่นเดียว ท่านแม่สื่อกับท่านซินแสข้ากับท่านพี่เลือกฤกษ์ตกลงเลือกวันที่แปดเจ้าค่ะ" บอกแล้ววันนี้จะเป็นเด็กดีไม่ดื้อไม่ซนทำตัวราวกับตุ๊กตา ตุ๊กตาไม่ได้ไร้ซึ่งหัวใจเต็มล้นเสน่ห์หา
แก้สถานที่ปักด้านบนแล้ว


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +3 ความโหด โพสต์ 2019-10-2 01:23
คุณได้รับ +5 ความชั่ว +4 ความโหด โพสต์ 2019-10-2 01:22

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -22 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -22 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตราประทับเต่าดำ
หมวกไผ่ผ้าคลุมดำ
ผ้าปิดตา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x2
x1
x100
x1
x7
x1
x1
x1
x1
x4
x2
x2
x1
x10
x320
x40
x1
x1
x20
x4
x40
x3
x5
x2
x2
x4
x3
x2
x2325
x4
x8
x22
x4
x1207
x3
x46
x6
x5
x5
x45
x1
x1
x1
x101
x3
x3
x1
x756
x64
x55
x1
x2
x1
x4
x1
x23
x20
x2
x1
x135
x10
x4
x8
x1
x630
x620
x620
x620
x9
x9
x20
x27
x30
x9999
x87
x688
x24
x3
x2
x9
x4
x1
x8
x18
x10
x230
x3
x41
x57
x109
x1
x11
x118
x2
x1
x4
x3
x2613
x2600
x2736
x2245
x2500
x15
x30
x316
x74
x2
x2
x9999
x100
x746
x16
x3
x1381
x350
x2164
x134
x1500
x3
x2458
x3848
x1780
x3036
x2327
x2449
x2709
x308
x2681
x168
x6095
x40
x15
x84
x29
x21
x8
x9999
x3301
x30
x16
x11
x98
x19
x1424
x41
x1880
x2941
x7322
x9999
x870
x1030
x15
x430
x4
x395
x64
x81
x7547
x1
x5946
x9999
x730
x150
x7
x1
x3591
x260
x2831
x10
x10
x32
x1
x9999
x3132
x270
x183
x1553
x119
x2
x17
x4
x219
x178
x375
x399
x360
x751
x2
x9999
x9999
x1
x9999
x3
x111
x43
x2355
x10
x500
x16
x45
x385
x12
x116
x190
x11
x10
x7
x1401
x173
x4
x3925
x13
x11
x942
x593
x24
x80
x13
x112
x15
x10
x36
x185
x1217
x13
x4
x582
x514
x4647
x10
x5686
x325
x14
x17
x240
x9999
x468
x10
x15
x36
x15
x2956
x9
x7
x84
x1746
x9999
x212
x2195
x3771
x693
x6479
x9999
x918
x998
x3485
x9999
x6722
x9892
x187
x6221
x7301
x289
x34
x1
x110
x7
x1231
x1608
x1734
x87
x153
x16
x8225
x9999
x6546
x2677
x761
x6183
x99
x9999
x8849
x2643
x8015
x9999
x5570
x9999
x3646
x3952
x9826
x1393
x277
x2296
x2196
x9999
x2638
x3067
x1503
x2684
x981
x4667
x982
x1105
x916
x2092
x87
x664
x7727
x6549
x39
x3125
x8544
x817
x2473
x1128
x9102
x5031
x773
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-10-20 16:57

ขึ้นไปด้านบน