ดู: 20|ตอบกลับ: 1

{ นอกเมืองเสียวเพ่ย } ศาลาอวิ๋นฝู

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-9-28 15:35:26 |โหมดอ่าน

ศาลาอวิ๋นฝู

{ นอกเมืองเสียวเพ่ย }



ทะเลสาบนอกเมืองเสียวเพ่ยขนาดกว้างกว่าครึ่งลี้มีพันธุ์บัวหลากสี
ศาลาชมทิวทัศน์ริมน้ำขนาดใหญ่สร้างขึ้นมีสะพานทอดยาวถึงบนฝั่ง ยามกลางคืนงดงาม
เต้มไปด้วยหิ่งห้อยที่อาศัยแหล่งน้ำสะอาดพักพิง ชาวบ้านและผู้สัญจรที่มีอารมณ์สุนทรีย์
มักแวะเวียนเข้ามาล่องเรือเก็บดอกบัว หรือดื่มด่ำบรรยากาศอันแสนสงบ






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

1115

กระทู้

3993

โพสต์

58หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
793863
เงินตำลึง
7216289
ชื่อเสียง
245181
ความหิว
1595

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)

คุณธรรม
18134
ความชั่ว
8283
ความโหด
39141
โฮ่วชื่อ ♦ 后赤
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2019-9-28 17:14:51 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เบิกหนทางใหม่ให้โชคให้ลาภ
1520
{ ตกปลาเบ็ดตรง ศาลาอวิ๋นฝู }
บางทีสามีข้าก็เช่นกัน
          ‘ข้าตั้งครรภ์แล้ว….?’

          มือเล็กลูบไปบนหน้าท้องที่เริ่มนูนขึ้นแต่เพราะช่วงนี้เดินทางบ่อย นางแทบไม่สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของตนเอง มิใช่ว่าไม่ยินดี..แต่กลับเกิดความวิตกกังวลขึ้นมาอย่างสาหัส สามีนางเดี๋ยวดีเดี่ยวร้ายร่องรอยที่เขาทำเอาไว้ก็ยังคงรู้สึกปวดหน่วงไม่หาย ชายที่กล้าพูดว่านาง ‘ยอมให้คนอื่นแตะต้องแต่ไม่ยอมให้เขารักใคร่’ บ่งบอกว่าในใจเขามีความขุ่นข้องอยู่เป็นแน่ หลังจากนี้จะเป็นอย่างไร?                  

           เป็นไปได้ไหมว่าผู้อาวุโสหวงเย่าซือจะตรวจสอบผิดพลาด ผีกฝ่ายแทบไม่ได้แตะต้องตนด้วยซ้ำ ‘บางทีข้าอาจคิดมากไปเองก็ได้… ที่เวียนหัวก็เพราะเหนื่อยเกินไป เพราะอดนอน’

            คนร่างเล็กเดินทอดน่องอย่างล่องลอยออกจากศาลเทพธิดาไป๋เหมียว แต่ละก้าวย่างราวกับอยู่ในโลกสมมติ บางครั้งคิ้วเรียวขมวดมุ่นว่นวายใจ บางครั้งนึกถึงชีวิตน้อยๆ ที่อาจจะกำลังถือกำเนิดขึ้นกลับอบอุ่นใจระคนเจ็บปวด ‘...ท่านพี่เป็นเสียแบบนี้ ระแวงและอาจทำร้ายข้า ตอนนี้ยังจะกลับไปหาเขาได้อีกหรือ?’ ถอนหายใจเดินไปด้วยฝีเท้าีท่ซวนเซไร้ทิศทาง จนกระทั่งร่างอันอ่อนล้าพบเห็นริ้วทะเลสาบอยู่ไกลๆ อาจเพราะนางรู้สึกจิตใจร้อนรุ่มนักจึงเร่งไปยังทิศของศาลา

             เอาเถิดขอนั่งพักผ่อนทำใจให้สบาย นอนสักงีบแล้วค่อยคิดทบทวน...

             ตอนนี้รอบด้านไร้เงาผู้คน ยังเป็นเวลาเช้าอยู่มากไอหมอกเกิดก่อและล่องลอย ดุจพยับเมฆบดบังพื้นที่ห่างไกล หลิงหลานจับจองโถงศาลาแต่เพียงผู้เดียวในที่สุดก็ได้นั่งพักนางอยากหลับสักงีบ..แต่ก็ลูบท้องด้วยตนยังไม่ทันกินข้าวเช้า นางสามารถอดได้แต่บุตรเกรงจะอดมิไหว มือเล็กหยิบแผ่นเปี้ยะนึ่งออกมาจากห่อสัมภาระจิ้มกินกับแกงจืดเย็นชืด เคี้ยวไปได้เพียงครึ่งแผ่นก็วางลง ‘ไม่ไหว...ไร้รสชาติ ลิ้นข้าเป็นอะไรไปเนี่ย’

              กอบัวยังตูมอยู่ดูกลมขาวสมบูรณ์ หลิงหลานนั่งมองสักพักแล้วหยิบเบ็ดไผ่ตรงขึ้นมาตั้งเหนือน้ำสามชุ่น กล่าวว่า “ปลาตัวใดสามารถคลายเรื่องทุกข์ใจของข้าได้ ก็จงขึ้นมากินเบ็ดนี้เองเถิด” อาจดูปะหลาดที่ตั้งใจทำเรื่องไร้ประโยชน์เช่นนี้ แต่นางต้องการความสงบ… ผืนน้ำที่นี่นอกจากวงที่กระเพื่อมของแมลงปอแตะผิวน้ำแล้ว ก็สงบดีอยู่ นั่งฟังเสียงวิหคขับขานปล่อยกายใจดั่งฝุ่นควัน หลังของหญฺงสาวเอนลงเรื่อยๆ สักพักก็วางเบ็ดนิ้วมือกลึงขมับเอนพิงเสาแล้ววูบหลับไป

             “ฮืออ… ฮือๆๆ”

             ราวหนึ่งชั่วยามถัดมาเกิดเสียงสตรีคน่ำครวญร่ำไห้ ปลุกเสียจนผู้ที่อาศัยศาลาพักพิงอยุ่ก่อนลืมตาตื่นขึ้น เสียงนั้นยังดังไม่ขาดสะอื้นใจสุดประมาณหลิงหลานเพ่งดูในเงาร่างสีทึมๆ เป็นหญิงชาวบ้านที่ผมเผ้ายุ่งเหยิงนั่งหันหลังให้ตนร่ำไห้อยู่

            ‘เอ…. ก็สว่างแล้วนี่นาข้างไม่ได้กำลังเจอของดีอยู่ใช่ไหม?’ ตัวแข้งเกร็งไปใจเต้นไม่เป็นส่ำ หลังจากมองสามสี่หน ตัวไม่ซีดเสียงไม่จากยังโดดแดดได้คงไม่ใช่ผีสาง สาวเจ้าเอ่ยถามว่า

            “แม่นาง.. มีเรื่องเสียใจอันใดหรือค่อยพูดค่อยจา การร้องไห้มิใช่ทางออกที่ดีเสมอไป” หลิงหลานพูดแล้วคล้ายอีกฝ่ายไม่ได้ยิน ดรุณีน้อยเกาแก้มคนร้องไห้ข้างๆ เช่นนี้ข้าจะมีแก่ใจหลับได้อีกหรือ?

            มิคาดว่าอีกฝ่ายผุดลุกขึ้นยืนแล้ววิ่งไปยังท่าน้ำด้วยความรวดเร็ว หลิงหลานกลัวเกิดเหตุร้ายรีบวิ่งตามไป เห็นหญิงชาวบ้านทำท่ากระโจนลงก็ใช้วิชาตัวเบาพุ่งหา ตอนที่ฉวยแขนเอาไว้ได้ตัวของนางแทบจะร่วงตามอีกฝ่ายลงน้ำไป “อันตรายๆ แม่นางอย่าพึ่งคิดสั้นชีวิตยังมีเรื่องที่ดีอีกมากมายให้ค้นหา เจ้าอย่าตัดช่องน้อยแต่พอตัวสิคิดถึงคนข้างหลังบ้าง!!”

            “ฮือๆๆ ทำไมต้องมาช่วยข้าด้วย!! รีบปล่อยแล้ว ข้าไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้วเดี๋ยวเขาก็ตามมาพอดี!! อย่างไรข้าก็ไม่พ้นต้องตายขอจบชีวิตด้วยตนเองดีกว่า!!”

            โอ้.. เรื่องาวหนักหน้าถึงเพียงนี้เชียว หลิงหลานือหนึ่งลากมือหนึ่งจุงอีกฝ่ายมาหลบแดดในศาลา ยื่นส่งผ้าให้ซับน้ำตายื่นกระบอกน้ำชาให้ตั้งใจสอบถามให้ชัดเจน “เจ้า… นัง่ตรงนี้นะเล่ามาก่อน เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ทำไมถึงมีคนตามฆ่าแกงได้ล่ะ”

             หญิงสาวชาวบ้านงุนงงไปหมดแต่ก็ทราบว่าอีกฝ่ายมีใจจะช่วย สตรีผมเงินดูแล้วงดงามยิ่งนักบางทีอาจเป็นเทพธิดาแห่งทะเลสาปยี้จำแลงกายมาช่วยตน “ฮือๆๆ ช่วยข้าด้วย.. ถ้าฟังแล้วท่านต้องช่วยข้านะ ข้าชื่อสี่เหมยบ้านเดิมอยู่หลันเยี่ย...พ่อแม่ขายผักในตลาด ต่อมาออกเรือนสามีเป็นชาวเสียวเพ่ยจึงย้ายตามเขามาที่นี่ ตอนแรกๆ เขาดีกับข้าทุกอย่างเอาอกเอาใจสารพัด จนกระทั่ง...วันหนึ่งไม่ทราบใครใส่ความว่าข้าคบหาชายชู้ ให้กำเนิดมารหัวขน ฮึก.. ตอนนั้นแต่งงานมาสองปีในที่สุดก็กำลังจะมีทายาท เขากลับไม่เชื่อข้า!! ไม่เชื่อว่าเด็กเป็นลูกของตัวเอง จะพูดอย่างไรก็ไม่ฟัง!!”

            เรื่องราวเช่นนี้.. มันฟังแล้วคุ้นแท้เถ้าแก่สาวขนศรีษะชาวูบถามเสียงสั่น “แล้วจากนั่นเล่า??”

            อีกฝ่ายร่ำไห้หนักขึ้น “ฮือ…. วันนั้นเขากลับบ้านมา ทุบตีข้าบังคับให้ข้าดื่มน้ำแกงชามหนึ่ง แล้วก็ทุบตีต่อ!! เช้าวันรุ่งขึ้นลูกที่น่าสงสารของข้าก็ไม่อยู่อีกแล้ว หลังจากนั้นก้ใช้งานหนักสารพัดให้ไปตักน้ำทั้งที่ฟ้ายังไม่ทันสาง อาหารอดมื้อกินมื้อเพื่อที่ข้าจะได้ไม่มีเรี่ยวแรง ออกไปนอกบ้านไม่ได้.. ฮือ… เขาบอกว่าข้าทำให้เขาอับอาย เป็นหญิงแพศยาสมควรตาย”

             “...........” ฟังแล้วเกิดพูดอะไรไม่ออกขึ้นมา สามีก็ระแวงตนเช่นกันหนำซ้ำตอนนี้นางก็อาจกำลังตั้งครรภ์อยู่ ถ้าเกิดว่าชะตากรรมในอนาคตตนไม่ต่างกับหญิงผู้นี้เล่า… ร่างเน่งน้อยสั่นสะท้านด้วยยังจดจำความโหดร้ายของชางหยูที่ไต้หวันได้ เกรงว่าแม้แต่ซากตนก็ไม่เหลือเอาไปฝัง ‘ขนาดสามีของหญิงผู้นี้ยังทำร้ายได้ กระทั่งลูกเมียตนเอง แล้วข้าล่ะ...’

             “ได้โปรด.. ช่วยข้าด้วย ฮือๆ เมื่อคืนข้าได้ยินเขาคุยกับคนข้างบ้าน บอกว่าเช้านี้จะมีพ่อค้าทาสเข้ามาในเมือง ฮึก.. เขาจะขายข้าแลกกับหมูตัวหนึ่ง บอกว่ามันยังมีประโยชน์มากกว่าหญิงแพศยาอย่างข้า” รักเปลี่ยนเป็นแค้นไม่มีอะไรจะพูดถึง สี่เอ๋อร์ถลกแขนเสื้อเผยเนื้อหนังยับเยินให้ดู น่าเวทนานัก “ครั้งก่อนพยายามหนีเขาตีข้าจนสลบ ทั้งไม่ให้ยาไม่เรียกหมอ.. ฮึก ปีกลายท่านพ่อท่านแม่เสียเพราะโรคระบาทข้าก็ไม่มีที่ไปอีกแล้ว”

            ความหวาดกลัวแล่นจับขั้วหัวใจ ยิ่งเห็นร่องรอยฟกช้ำทั้งเก่าใหม่ตามตัวของสี่เอ๋อร์คนนี้ ราวกับภาพเก่าย้อนเล่าใหม่ ตอนที่เขาลงแส้นางจนหลังแตกยับ จับล่ามและมัดไว้กระทำอะไรต่อมิอะไรเสมือนไม่ใช่คน…

            “ฮือๆๆ แม่นาง ท่านอย่าได้หลงเชื่อน้ำคำบุรุษเด็ดขาด.. เขาทำให้ท่านวาดหวังและสุดท้ายก็จะทำลายท่านจนไม่เหลือชิ้นดี หากรู้ตัวเร็วสักหน่อยข้าคงไม่แต่งกับคนโหดร้ายเช่นนี้ ยินดีบวชชีไปชั่วชีวิต!!” จากนั้นก็เล่าว่าที่นางหนีมาตอนแรกจะไปพึ่งพิงอารามชีฝูเมี่ยวบนเขาใกล้ๆ กัน เสียแต่ว่าทั้งตัวไม่มีเงินทางเลย ไหนสำนักชีจะเปิดรับคงไม่พ้นขับไล่ตนออกมา เมื่อคิดไม่ตกแล้วก็จะกระโจนลงน้ำจบชีวิตตนเอง

            ใต้หล้าแดนฮั่นนี้มีสตรีน่าเวทนามากมาย ‘บุรุษสามารถมีสามภรรยาสี่อนุ สตรีกลับถูกผูกมัดที่บุรุษคนเดียว ไม่ยุติธรรม’

            หลิงหลานไม่ทราบจะทำอย่างไรกับความรู้สึกนี้ นางไม่สามารถละเลยหญิงชาวบ้านที่กำลังเดือดร้อนและมาขอพึ่งพาตนได้ หลังครุ่นคิดอย่างหนักก็ตกปากรับคำ “ตกลง ถ้าเจ้าไม่อยากกลับไปบ้านหลังนั้นอีกก็ไปที่อารามชีเถอะ.. เงินจำนวนนี้ไม่มากมายนักแต่อาจจะพอช่วยเหลืออะไรได้บ้าง รีบไป.. หากช้ากว่านี้อาจจะมีคนตามมาได้”
            หลิงหลานยืนถุงเงินจำนวนหนึ่งแล้วใช้ชุดสำรองคลุมให้นาง “ขอบคุณแม่นาง… ขอบคุณแม่นาง!! ข้าจะไม่กลับไปที่นั่นอีกแล้ว ผู้ชายใจร้ายใจทมิฬหิน ชาตินี้ไม่ขอพบเจออีก!!”

            มองส่งสี่เหมยจากไป หลิงหลานยิ่งว้าวุ่นหนักกว่าเก่า.. นั่นหญิงชาวบ้านแม้สามีไม่ได้ร่ำรวยขนาดแต่งเมียน้อยมีภรรยาแค่คนเดียว ถูกใส่ความทีก็หูเบาชีวิตพลิกผัน ตัวนางเป้นผู้คบหาสหายทั้งชายหญฺง สามียังระแวงกันเอาโทสะเอาอารมณ์มาลงที่ตน.. ทำร้ายกระทั่งอาจสะเทือนบุตรในครรภ์แบบนี้เกรงว่ายากที่จะอภัยได้โดยง่าย ด้านหน้าทางหนึ่งเข้าเมืองเสียวเพ่ย อีกทางคือมุ่งตรงสุ่หลันเยี่ย...

              หลิงหลานเม้มริมฝีปาก… ตอนนี้ยังไม่อยากพบหน้าเขา
              หันหลังออกจากศาลาตรงไปยังทางแยกนอกเมือง ยิ่งเดินก็ยิ่งห่างจากเมืองเสียวเพ่ยไปเรื่อยๆ
            
ให้ทุนหญิงชาวบ้าน 200 ชั่ง        




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ --50 คุณธรรม โพสต์ 2019-9-28 17:19
คุณได้รับ +3 คุณธรรม +5 ความชั่ว +15 ความโหด โพสต์ 2019-9-28 17:19
คุณได้รับ +70 ความโหด โพสต์ 2019-9-28 17:18

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -22 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -22 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
หน้ากากยักษ์ม่วง
มุกอัคคี
ฮาร์ปแห่งฮาเธอร์
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
อี้ฝงเทียน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x96
x3
x1
x1
x44
x10
x1
x3
x5
x1
x100
x7
x20
x1
x1
x2
x5
x2
x670
x79
x1
x10
x44
x10
x5
x120
x7
x7
x2
x2
x11
x60
x8
x1
x535
x130
x4
x14
x1813
x4
x330
x4
x2
x5
x3
x7
x36
x1
x690
x1
x1
x225
x1
x2
x1
x25
x5
x2
x3
x8
x1150
x70
x4
x15
x66
x21
x2
x5
x5
x880
x13
x1083
x48
x242
x210
x250
x160
x1
x17
x165
x1
x130
x500
x500
x2263
x3
x140
x31
x2325
x9999
x8
x9
x41
x28
x938
x10
x4
x17
x2
x19
x2
x30
x190
x9
x809
x203
x600
x884
x83
x4910
x6
x670
x952
x110
x2130
x57
x15
x599
x485
x861
x100
x5
x2196
x487
x3999
x578
x51
x830
x2003
x1859
x205
x4241
x58
x691
x392
x905
x233
x116
x140
x201
x3
x6
x2
x1040
x77
x35
x2028
x170
x1
x196
x4
x9999
x940
x2
x20
x239
x1340
x4200
x3837
x39
x2960
x1200
x330
x536
x9999
x899
x325
x1
x280
x683
x2275
x351
x49
x10
x1
x7
x7
x14
x21
x9
x218
x6645
x177
x7675
x199
x12
x4430
x9
x1
x3012
x6
x8
x708
x200
x8
x9
x101
x15
x6
x312
x1730
x6
x16
x79
x541
x59
x4
x115
x3
x15
x6
x138
x5
x3
x3
x2470
x480
x124
x5239
x403
x287
x2798
x2158
x4903
x10
x2
x228
x3293
x5250
x910
x970
x8
x1323
x794
x90
x300
x54
x551
x2000
x9999
x11
x2488
x9999
x9999
x2272
x945
x393
x67
x1110
x4
x1410
x31
x1924
x2098
x240
x1
x256
x463
x1330
x251
x1049
x1689
x2137
x3416
x9999
x2289
x2544
x1249
x2023
x391
x1938
x2304
x1722
x128
x42
x1
x22
x1759
x1505
x63
x1
x4365
x5499
x67
x9999
x122
x423
x438
x1942
x102
x1835
x232
x305
x58
x377
x208
x8
x80
x11
x9999
x93
x400
x1533
x162
x51
x289
x40
x1
x353
x9999
x2625
x890
x60
x70
x149
x9999
x101
x6683
x111
x713
x206
x2

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-10-14 11:50

ขึ้นไปด้านบน