ดู: 29|ตอบกลับ: 2

{ หุบเขาสายรุ้ง } ประตูขุนเขาฮวาฉง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-9-11 16:13:00 |โหมดอ่าน




ประตูขุนเขาฮวาฉง

{ หุบเขาสายรุ้ง }











【ประตูขุนเขาฮวาฉง】
หุบเขาโอบล้อมดั่งสองแขนสูงสตระหง่านไร้ทางเข้าอื่น
มีเพียงเส้นทางเล็กปากประตูคับแคบพอให้สองคนเดินผ่านเท่านั้น
กล่าวกันว่านี่ก็คือหนทางสู่หุบเขาสายรุ้งแห่งความดีงาม
ทำไมจึงถูกขนานนามเช่นนั้น? ก็เพราะว่าความลี้ลับบางสิ่ง
กีดกันพลังชั่วร้ายหรือผู้ที่เคยสัมผัสมันไว้ด้านนอกเสมือนเส้นแบ่ง
ผู้ที่จิตใจดำมืด กลิ่นอายสังหารเข่นฆ่าเข้มข้นไม่อาจย่างกรายข้ามประตู










คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

1061

กระทู้

3831

โพสต์

53หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
806848
เงินตำลึง
9215733
ชื่อเสียง
225788
ความหิว
1868

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)

คุณธรรม
17975
ความชั่ว
8187
ความโหด
35039
โฮ่วชื่อ ♦ 后赤
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2019-9-11 18:19:33 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ปกรณัมพิธีกรรมโบราณ
1470
{ พิธีกรรมเก่าแก่ 10,000 ปี 148 }
นั่งตรงนี้เฝ้าตรงนี้
             ลมหนาวพัดผ่านที่ใดส่วนนั้นของร่างกายก็จะลุกขึ้นชูชัน….
             เพราะความเย็น ไม่ใช่เพราะความสัปดนแต่อย่างใด!!
            
            “เหยียนหลาง… อาวุธท่านจ่อหลังข้ามาพักนึงแล้วนะ” เมื่อไรจะเก็บ…

            จางเหยียนลู่เม้มริมฝีปาก.. ส่วนนั้นเขาควบคุมได้ที่ไหน แนบชิดกับฮูหยินนานๆ ทั้งกลิ่นหอมละมุนและเรือนร่างนุ่มนิ่มที่เข้ามาคลุกคลีตนด้วยความคิดถึง บนหลังม้าก็หลังม้าเถอะ!! ถ้าไม่ติดว่าเดินทางอยู่และมีสายตาจับจ้องโดยรอบนะ… เนื้อแกะหวานฉ่ำอยู่ตรงหน้ายับยั้งจิตใจได้นานขนาดนี้เขายังนับถือตนเอง!!

            อาวุธที่ว่าเหมือนจะค่อนข้างไร้ยางอายไปสักหน่อย ถึงอย่างไรมันก็คือความภาคภูมิของบุรุษ “เจ้าก็รู้ว่ากำลังวังชาข้าค่อนข้างดี ที่ผ่านมาบำรุงร่างกายก็เผื่อรอวันพบกันใหม่.. ที่ผ่านมาข้าไม่เคยทำให้เจ้าผิดหวังนี่หลานเอ๋อร์”

            ฟังคำอธิบายของเขาแล้วไม่เข้าใจ ‘มันเกี่ยวอะไรกับที่อาวุธท่านจี้หลังข้าอยู่เล่า!!’

            “หากพวกเรายังเดินทางไม่หยุดพักอีกสามลี้ด้านหน้าคือทางเข้าหุบเขาสายรุ้ง”

            คำของลี่เชียนเสียนดังขึ้นทันเวลาก่อนใครสักคนจะเริ่มหยิกต้นขาสามี ทั้งหามองลงไปยังที่ราบระยะสามลี้มีหุบเขาตั้งตระหง่านจนมองไม่เห็นเลยว่าส่วนไหนคือประตู คล้ายว่าขุนพลสกุลตู๋กู่เข้าใจคำถามโดยท่าที ชี้ไปยังจุดเล็กๆ ที่ไม่สะดุดตาจุดหนึ่ง “ด้านนั้นคือประตู มันไม่ไดกว้างขวางเท่าไรแต่ก็พอให้มนุษย์ผ่านไปได้ มาเถอะ”

            “หุบเขาสายรุ้งฟังแล้วเป็นชื่อที่ดี รุ้งกินน้ำเกิดเป็นแสงสีที่งดงามทั้งเจ็ดด้านในนั้นคงจะงดงามอย่างมากใช่ไหม?” เว่ยจางขี่ม้าตามหลังคู่หลิงหลาน ไม่ทันไรก็ตีขนาบชวนสนทนา “ข้าไม่เคยคิดมาก่อนเล่ยว่าจะได้เดินทางไกลถึงเเพียงนี้.. รอลุ้นอยู่ว่าหนทางข้างหน้าจะมีสิ่งใดปรากฎ”

            “ถ้าเปลี่ยนจากหุบเขาสายรุ้งเป็นหุบเขาสายไหมสีรุ้งนะ รับรองว่าข้าตื่นเต้นกว่านี้อีก!!” เจ้าลูกแกะสีเงินตอบตามประสา อมยิ้มนึกถึงขนมน้ำตาลปั้นและทาร์ตชอตโกแล็ตที่คาเมล็อต น่าเสียดายนางทราบวิธีทำไม่กี่อย่างทั้งวัตถุดิบยังหายาก!!

            "ข้าขอเปลี่ยนชื่อมงคลๆ อย่าง หุบเขาหมอนสายรุ้งอะไรแบบนี้แทนได้ไหม" โจรสลัดสาวหาววอดเป็นรอบที่สิบ การเดินทางราบรื่นมันก็ดีอยุ่หรอก..

             โฮ่วชื่อติดตามนายสาวมาเรื่อยๆ น่าสงสารเจ้าสุนัขป่าไม่ทราบเลยว่าเหตุใดนังหนุหลานถึงไม่ยอมพูดคุยกับมัน ทั้งที่ตนเป็นห่วงเป็นใยแทบตายตอนอีกฝ่ายหมดสติไปสามชั่วยาม!! ทั้งหกชีวิตเดินทางลงที่ราบชื่นชมใบไม้เปลี่ยนสีและเกลียวหมุนของเหล่าผีเสื้อหิมะ ช่วงเวลาที่ตระการตากับแนวผาสองข้างสูงตระหง่านจนแลขึ้นไปไม่เห็นยอด นั่นก็ปรากฎเส้นทางแหวกออกเป็นช่างเล็กๆ ตามที่ลี่เชียนเสียนกล่าว ประตูทางเข้าหุบเขาสายรุ้งเป็นต้นไม้สานขึ้นจนเกิดซุ้มโค้ง มองดูแปลกใหม่ลึกลับ

            “ข้าอยากทำประตูที่บ้านแบบนี้บ้างจัง… แต่กลัวนกมาทำรังเพระาเข้าใจผิดว่าเป็นต้นไม้” ญาญ่าชี้ไปที่ยอดปลายเห็นขนนกสามสีห้อยร่องแร่งอยุ่ก็หัวเราะ

            “ทำเป็นซุ้มหน้าต่างก็น่าสนใจนะเจ้าคะแต่ดูแคบจัง..” สาวผมเงินออกความเห็นบ้าง

            ความสูงระดับนี้ไม่อาจขี่ม้าเข้าไปได้ หลิงหลานรับการประคองจากบุรุษผมขาวลงมายืนสูดอากาศอยุ่ครุ่หนึ่ง หลังจัดการหมุนเสื้อคลุมจนทะมัดทะแมงแล้ว สาวๆ จับมือกันเตรียมมุ่งหน้าเข้าไปยังซุ้มโค้งนั้น ลี่เชียนเสียนเดินนำไปก่อนขณะที่กำลังคิดว่าผ่านเข้ามาได้อย่างไม่มีอะไรผิดพลาดนั้นเอง เสียงของเหยียนลู่กลับร้องเรียก

             “หลานเอ๋อร์… หลานเอ๋อร์อย่าพึ่งไป!!”

             ทั้งสี่รวมถึงเหล่าม้าหันกลับไปมอง บุรุษผมขาวยืนนิ่งเสมือนเชิงเทียน “อ้าวท่านพี่มัวยืนหงอกอยู่ใยทำไมไม่เข้ามาล่ะเจ้าคะ”

             “ข้าเข้าไปไม่ได้มันมีม่านพลังบางอย่างกั้นเอาไว้” พลันกระพริบตาแล้วพบว่าสามีนางยื่นมือจะข้ามผ่าน กลับมีแสงสายรุ้งโปร่งใสกั้นอีกชั้น ทั้งที่ตอนลี่ทั้งสอง เว่ยจางกับนางก็ไม่มีสิ่งใดผิดปกติ นับเป็นเรื่องแปลก.. อ่า เหยียนลู่ค่อนข้างร้อนใจจากแววตาของเขาสื่อความหมายชัดเจน ‘กลับมา อย่าไปโดยไม่มีข้า!!’
            “แปลกจริงรอบพวกเราก็เข้าได้ปกตินี่นา เดี่ยวข้าลองดูสักหน่อย” หลิงหลานเดินกลับออกไปไม่มีทั้งกพแพงหรือแสงสีรุ้งมากั้นตนไว้ นำพาความแปลกประหลาดใจมาให้ทั้งคณะ ‘ทำไมจึงมีแค่คุณชายเหยียนที่เผ่านเข้าหุบเขาไม่ได้ล่ะ?’ นางหาสาเหตุไม่พบ พยายามคาดเดาอยุ่สองเรื่อง หนึ่งคือถ้าไม่เพราะร่างกายเขามีกลิ่นคาวเลือดมากเกินไป สถานที่ดีงามจึงไม่รับ-- ก็ คงเป็นเพราะสถานที่จำกัดจำนวนคนเหมือนอย่างวังน้ำทิพย์ล่ะมั้ง “ทุกคนเดี่ยวข้าขอเวลาสนทนากันสักครู่”

            “ได้สิเราจะรอตรงนี้นะ” เว่ยจางเป้นฝ่ายตอบแทน พอจะเข้าใจว่ามีแค่สองทางเลือก ไม่ไปต่อโดยทิ้งคุณชายเหยียนไว้ ก็ย้อนกลับและล้มเลิกภารกิจ

            หลิงหลานหันมาอมยิ้มจากนั้นเดินหายลับไปเจรจากันสองคนตามประสาครอบครัว เริ่มแรกเขาไม่ยอมท่าเดียวบอกว่าด้านในไม่ทราบมีอันตรายขนานใดบ้าง รวมถึงตัวนางเองก็ชอบทำอะไรสุ่มเสี่ยง หลิงหลานเรียกโฮ่วชื่อมาบอกว่าให้สุนัคป่าอยุ่เป็นเพื่อนเขาก่อน นางเองคิดว่าเข้าไปในหุบเขาสำรวจซากโบราณสถานคงใช้เวลาไม่นานเท่าใด.. อีกอย่างฟังชื่อหุบเขาสายรุ้งมิน่าจะเป็นสถานที่อัปมงคล ไล่เรียงแจงเบี้ยไปที่ถ้วนแล้ว ถลคือดวงตาคู่คมของสามียังทอประกายเผด็จการไม่ยอมรับ ‘ข้าจะพาเจ้ากลับบ้าน ไม่ว่าอย่างไรสถานที่นั้นอันตรายวางใจไม่ได้เด็ดขาด’

              ดรุณีแกะน้อยกลอกตาไปมาอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจูงแหนอีกฝ่ายเข้าไปสนนาต่อ ‘หลังพงไม้’ มีเสียงเคลื่อนไหวอู้อี้แผ่วเบาพักหนึ่ง นางก็เดินออกมาพร้อมใบหน้าแดงเรื่อมือคู่เล็กดึงผ้าคลุมปิดตามลำคอขาว ปรากฎรอยกลีบกุหลาบประปราย เป็นอันตกลงกันได้ในแบบทุลักทุเล

             หลิงหลานเดินกลับไปหาทั้งสามคนที่รออยุ่อีกฝากประตู และเมื่อเว่ยจางถามว่าเขายอมรออยู่ที่นี่ได้อย่างไร.. สาวเจ้าเจ้ากลอกตามองฟ้าบุคคลบางประเภทแล้วเรื่องคอขาดบาดตายเอาไว้ที่หลัง “...ข้าบอกเขาว่าค่อยกลับมาให้รางวัล”

             เว่ยจางยิ้มงุนงง ลี่เชียนเสียนหัวคิ้วกระตุก ลี่ญ่าฮุ่ยเสมองไปทางอื่น.. อุแหม่!! เจ้าพวกคนมีคู่!!



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ประมุขพรรคภูติทมิฬลมดำ: จาง เหยียนลู่ เพิ่มขึ้น 10 โพสต์ 2019-9-11 19:23
คุณได้รับ +5 คุณธรรม +5 ความชั่ว +10 ความโหด โพสต์ 2019-9-11 19:23
คุณได้รับ +50 ความโหด โพสต์ 2019-9-11 19:22

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -36 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -36 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
หน้ากากยักษ์ม่วง
มุกอัคคี
ฮาร์ปแห่งฮาเธอร์
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
ตัวเบาขั้นสูง
ปีกเฟิ่งหวง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x7
x20
x1
x1
x3
x3
x1
x200
x50
x1
x10
x49
x10
x5
x120
x7
x7
x1
x1
x6
x39
x8
x1
x18
x325
x140
x2
x14
x1139
x4
x150
x3
x2
x5
x3
x10
x41
x1
x699
x1
x1
x3
x165
x1
x2
x1
x25
x5
x2
x4
x1
x1220
x70
x4
x15
x36
x21
x2
x4
x5
x880
x8
x2323
x50
x140
x210
x150
x260
x1
x17
x165
x1
x130
x500
x500
x1927
x82
x98
x31
x2075
x9999
x8
x7
x41
x14
x770
x7
x4
x17
x2
x28
x2
x30
x88
x8
x725
x186
x600
x798
x77
x4610
x6
x640
x952
x108
x2100
x55
x220
x561
x485
x859
x100
x4
x1830
x443
x3999
x458
x50
x830
x1843
x1755
x205
x4147
x58
x609
x392
x814
x233
x108
x140
x195
x3
x6
x2
x1010
x77
x35
x1982
x120
x1
x194
x4
x9999
x933
x2
x20
x234
x1221
x4200
x3837
x7
x2440
x1200
x214
x498
x9999
x899
x273
x1
x280
x635
x2275
x285
x50
x10
x1
x7
x7
x14
x21
x9
x218
x6329
x77
x6655
x199
x12
x4237
x9
x3
x3012
x6
x9
x696
x199
x7
x9
x101
x15
x6
x262
x1730
x6
x16
x77
x529
x60
x4
x115
x3
x15
x6
x138
x4
x3
x3
x2478
x500
x115
x5239
x403
x286
x2642
x1960
x3471
x9
x2
x228
x3293
x5250
x910
x965
x7
x1364
x818
x90
x300
x52
x556
x2000
x9999
x11
x2161
x9999
x9999
x2227
x970
x393
x67
x1110
x3
x1418
x30
x1937
x2108
x236
x1
x256
x483
x1521
x251
x967
x1675
x2004
x3420
x9999
x2134
x2692
x1249
x2003
x403
x1952
x2304
x1722
x308
x43
x1
x22
x1759
x1415
x63
x1
x4465
x5319
x67
x9999
x121
x373
x438
x1922
x101
x1769
x232
x305
x58
x352
x198
x8
x80
x31
x9999
x78
x400
x1377
x162
x51
x278
x40
x1
x345
x9999
x2520
x837
x90
x70
x60
x159
x9999
x110
x5838
x111
x713
x206
x2

1061

กระทู้

3831

โพสต์

53หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
806848
เงินตำลึง
9215733
ชื่อเสียง
225788
ความหิว
1868

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)

คุณธรรม
17975
ความชั่ว
8187
ความโหด
35039
โฮ่วชื่อ ♦ 后赤
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ เมื่อวานซืน 22:26 | ดูโพสต์ทั้งหมด

ปกรณัมพิธีกรรมโบราณ
1484
{ พิธีกรรมเก่าแก่ 10,000 ปี 162 }
หินตัวนี้บอดี้การ์ดข้าเอง
            ‘ท่านรอข้าอยู่ตรงนี้เดี๋ยวกลับออกมาจะให้รางวัลนะ’

             นางกล่าวไว้เช่นนั้นแต่กลับหายเข้าไปในหุบเขา ทอดทิ้งเขาให้รอถึงครึ่งเดือน… จางเหยียนลู่ยังคงนั่งเฝ้าที่ด้านหน้าประตูช่องเขาเล็กๆ พยายามที่จะฝ่าเข้าไปมากกว่าร้อยหน ทุกครั้งเขาจะโดนสนามพลังที่มองไม่เห็นดีดสะท้อนกลับมา ส่วนสาเหตุเรื่องที่ว่าทำไมหุบเขานี้ไม่ยอมให้ตนย่างกรายเข้าใกล้ก็ยากจะทราบอีกเช่นกัน

              ‘ป่านนี้หลานเอ๋อร์ของข้าจะเป็นอย่างไรแล้วบ้าง.. ขุนพลลี่วางใจได้แน่หรือ? ไหนจะพวกผู้หญิงที่ดูพึ่งพาไม่ได้นั่นอีก หากนางเกิดบาดเจ็บระหว่างทางล่ะ? กลางป่าเขาแพทย์หมอสักคนก็ไม่มี… รีบกลับมา อยอ่าให้เป็นห่วงนักเลย'

              ข้าไม่อยากสูญเสียเจ้าไปอีกครั้ง….

              การรอคอยของบุรุษผมขาวนั่นคือเฝ้าอยู่ด้านหน้าปากทางเช้าจรดเย็น ด้านหน้าปากทางถูกศิษย์ลำดับ 7 และ 11 ช่วยกันก่อเป็นเพิงพักพิงถวายท่านประมุขหลังย่อมๆ แล้ว ข่าวจากแผ่นดินใหญ่ที่มาถึงก็ชวนให้ปวดหัวไม่น้อย ‘ข้าออกมาท่องเที่ยวกับฮูหยินพักเดียวแผนที่วางไว้ล่วงหน้าก็มีมดแมลงมาป่วนจนได้’

              ดังที่คิดวางใจใครให้ทำงานแทนก็ไม่เท่าลงมือด้วยตนเอง…

วาบบบบบ!!!

              อยู่ๆขณะที่เขากำลังนั่งครุ่นคิดอยุ่ด้านหน้าปากทางเข้าหุบเขา ก็ปรากฎแสงสว่างสีขาวดลบันดาลร่างของคนทั้งห้าแรากฎออกมา หนึ่งในนั้นมีคนคุ้นเคยที่เหยียนลู่แยกแยะได้เพียงแว่บเดียว “...หลานเอ๋อร์? นั่นเจ้าใช่ไหม”

              ถึงจะงุนงงไปบ้างว่าทั้งสี่กับเจ้าตัวประหลาดที่ทั้งร่างทำจากศิลาโผล่มาจากไหน แต่ทันทีได้เห็นรอยยิ้มของภรรยาเขาก็รีบผุดลุกเข้าเข้าไปรับอีกฝ่ายทันที “มาแล้วหรือใช้เวลานานทีเดียว ทำไมพวกเจ้า.. กลับออกมาแบบนี้ได้”

              หลิงหลานส่ายหัวว่าไม่รู้ ลี่ญ่าฮุ่ยช่วยตอบแทน “พลังของโบราณสถานน่ะ! มันมีอยู่จริงๆ ด้วยน้องหลานทำพิธีกรรมปลุกชีพโกเลมตัวนี้ขึ้นมา ตอนนี้มันกับน้องหลานร่วมชีวิตเดียวกันไม่ว่าเป็นหรือตาย”

              “พิธีกรรมอีกแล้ว?........หลานเอ๋อร์ข้าว่าเราต้องคุยกันสักหน่อย” ได้ยินแล้วจอมมารไม่ค่อยวางใจเลย หากแสงเมื่อครู่เกิดจากอิทธิฤทธิ์ของพิธีกรรมจริงๆ สิ่งไหนจะยืนยันได้ว่าชีวิตของร่างเน่งน้อยตรงหน้าจะปลอดภัย? เอาวิญญาณไปผูกกับศิลาเดินได้เนี่ยนะ?? นางคิดเล่นอะไรแผลงๆ ก็ควรมีขอบเขตบ้าง!! หนก่อนหมดสติไปสามชั่วยามทำเอาเขาใจหายใจคว่ำ

             ฝ่ายจอมเมียดันเข้าใจไปว่าสามีอยากทักทายโกเล็มสหายใหม่ นางกวักมือเรียกเจ้าศิลาเดินมาพร้อมแตะไหล่ “เหยียนหลางนี่คือเมิ่งถู พวกเราผูกจิตวิญญาณกันแล้วเขาจะเป็นคู่หูข้านับจากนี้ไป!!”

             “.............” จางเหยียนลู่อยากยกมือนวดขมับกลอดดวงตามองสลับระหว่างภรรยากับเจ้าซากหินนั่น เห็นทีเพื่อความปลอดภัยของภรรยาเขาต้องกำชับศิษย์เพิ่มว่าให้คุ้มครอง ‘หุ่นหิน’ ตัวนี้สินะ
            
             ขุนพลลี่พอเข้าใจแววตาระทมของอีกฝ่ายจึงอดไกล่เกลี่ยอย่างเสียไม่ได้ “พี่เหยียนเรื่องนี้ไม่ได้หนักหนานักหากเทียบกันแล้วพิธีกรรมมีเงื่อนไขชัดเจน อีกทั้งโกเลมก็ทนทานอย่างมาก ขอแค่นางไม่ผิดคำปฎิญาณในวิหารก็สามารถใช้ชีวิตต่อไปได้อย่างปกติ”

              “อย่างนั้นหรือ...เจ้าปฎิญาณไปว่าอะไรบ้าง!!” หนนี้คล้ายคุณสามีจะค่อนข้างเคร่งเครียดแล้ว หลิงหลานกลอกตามองเว่ยจางว่าเฮ้ลป์มีพลีสทีหนึ่ง สหายเข้ามาช่วยอธิบายอีกรายเป็นหนสอง ขอแค่ไม่ทำเรื่องผิดคุณธรรมและไม่ทรยศต่อราชวงศ์ฮั่นตามเงื่อนไขเพิ่มเติมลงไปอีกเล็กน้อย กล่อมกันอยุ่พักใหญ่บุรุษผมขาวนิ่งเงียบฟังไปสักพัก จึงยอมพยักหน้าว่ารับทราบแล้วก่อนเข้ามาโอบร่างนุ่มนิ่มที่แสนคิดถึงแนบอก ท่ามกลางสายตาประชาชีมากมาย

               หลิงหลานคันยุบยิบไปทั่วตัวจากสายตาทิ่มแทงเหล่านั้น คนที่รู้อะไรเป็นอะไรต่างก็หลบไปมองนกมองต้นไม้บ้าง อย่างดีเสียหน่อยก็มองหน้าโกเลม...

               "เอ่อ... ท่านพี่ข้าไม่เป็นอะไรจริงๆ นะ เอาไว้เราค่อยคุยกันได้ไหมเจ้าคะ?" พักช่องว่างสบช่องเจรจา

               "เจ้าคิดถึงข้าบ้างไหม?" ถามอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ลี่ญ่าฮุ่ยฟังแล้วแทบสำลักจนคอตีบตัน 'เห้ย หวานกันดูเวลาบ้างพวกชั้นไม่ใช่อากาศธาตุนะ'

               อาจเพราะพวกเขาได้รับแสงขนส่งจากวิหารมายังด้านหน้าหุบเขาเลยจึงไม่ค่อยเหนื่อยล้า เมื่อเก็บสัมภาระเสร็จเรียบร้อยขุนพลลี่เรียกให้ทุกคนขึ้นม้าเพื่อเดินทางกลับ
     



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +20 ความโหด โพสต์ เมื่อวาน 13:05

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -101 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -101 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
หน้ากากยักษ์ม่วง
มุกอัคคี
ฮาร์ปแห่งฮาเธอร์
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
ตัวเบาขั้นสูง
ปีกเฟิ่งหวง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x7
x20
x1
x1
x3
x3
x1
x200
x50
x1
x10
x49
x10
x5
x120
x7
x7
x1
x1
x6
x39
x8
x1
x18
x325
x140
x2
x14
x1139
x4
x150
x3
x2
x5
x3
x10
x41
x1
x699
x1
x1
x3
x165
x1
x2
x1
x25
x5
x2
x4
x1
x1220
x70
x4
x15
x36
x21
x2
x4
x5
x880
x8
x2323
x50
x140
x210
x150
x260
x1
x17
x165
x1
x130
x500
x500
x1927
x82
x98
x31
x2075
x9999
x8
x7
x41
x14
x770
x7
x4
x17
x2
x28
x2
x30
x88
x8
x725
x186
x600
x798
x77
x4610
x6
x640
x952
x108
x2100
x55
x220
x561
x485
x859
x100
x4
x1830
x443
x3999
x458
x50
x830
x1843
x1755
x205
x4147
x58
x609
x392
x814
x233
x108
x140
x195
x3
x6
x2
x1010
x77
x35
x1982
x120
x1
x194
x4
x9999
x933
x2
x20
x234
x1221
x4200
x3837
x7
x2440
x1200
x214
x498
x9999
x899
x273
x1
x280
x635
x2275
x285
x50
x10
x1
x7
x7
x14
x21
x9
x218
x6329
x77
x6655
x199
x12
x4237
x9
x3
x3012
x6
x9
x696
x199
x7
x9
x101
x15
x6
x262
x1730
x6
x16
x77
x529
x60
x4
x115
x3
x15
x6
x138
x4
x3
x3
x2478
x500
x115
x5239
x403
x286
x2642
x1960
x3471
x9
x2
x228
x3293
x5250