ดู: 328|ตอบกลับ: 3

{ เมืองจื่อถง } ร้านขายยาเจี้ยนผิงอัน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-10-25 19:13:39 |โหมดอ่าน



{ ร้านขายยาเจี้ยนผิงอัน }

ร้านขายยาเก่าแก่ร้านแรกแห่งเมืองจื่อถง จากร้านขายยาเล็ก ๆ มีเพียงสมุนไพรที่หาได้ทั่วไป
ผ่านไปหลายปีกิจการรุ่งเรือง จึงขยายร้านจนใหญ่โตมีสมุนไพรทั้งทั่วไปและหายากมากมาย
อย่างเช่น เต็งหยง, เก็กฮวย, จี๋เกีย, ตังกุย, ถั่งเฉ้า, ผู่เจีย, อั่งจือ รวมไปถึงรังนกและเขากวาง
สูตรยารักษาโรคภัยสารพัด ผู้ใดเจ็บป่วยไข้ย่อมต้องพึ่งพาที่นี่



ชื่อกิจการ: ร้านขายยาเจี้ยนผิงอัน
เจ้าของกิจการ: เจี้ยน หนิงอัน
ประเภทงาน: ผลิต/จำหน่ายยา, สมุนไพร, สมุนไพรตากแห้ง, สมุนไพรหายาก
เวลาเปิด-ปิดร้าน: 09.00 - 19.30

ประทับตราโดย: ผู้ว่าเมืองจื่อถง



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-6-10 21:23:11
{ วิธีการชื้อสินค้า }
(1) เขียนโรลเพลย์ซื้อ และ กำกับตัวหนาและขีดเส้นใต้ที่สินค้า พริกไทย
(2) จ่ายเงินสด งดเชื่อ เบื่อทวง
(3) เขียนโรลเพลย์ซื้อเป็น ชุด เท่านั้น ซื้อทีละนิดไม่ได้
(4) ซื้อได้สูงสุด 100 ชิ้น
** ซื้อได้ทุกคนที่ผ่านทางมา **

{ รายการสินค้าปัจจุบัน }
** ซื้อได้วันละ 1 ชุด **

ตงเฉ่า (ถังเซ่า) ชุดละ 100 อัน
ราคาพ่อค้าและเถ้าแก่: 5,599 ชั่ง
ราคาคนทั่วไป: 10,599 ชั่ง


←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x1
x23

2

กระทู้

5

โพสต์

566

เครดิต

เงินชั่ง
204
เงินตำลึง
2588
ชื่อเสียง
250
ความหิว
37

ใบรับรองภาษาฮั่น

โพสต์ 2017-10-28 23:09:06 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{เควสเรื่องราว 1} วิกฤตการณ์ขาดแคลนแรงงาน
เหอ หยางไอ

- สมัครงาน -

กว่าหยางไอจะได้ออกเดินทางจริง ๆ ก็ปาเข้าไปยามอู่แล้ว อันที่จริงหยางไอตั้งใจว่าจะออกเดินทางไม่เกินยามซื่อ แต่เนื่องจากมารดาเกิดอาลัยอาวรณ์ลูกสาวเพียงคนเดียวขึ้นมา หยางไอกับท่านยายจึงต้องร่วมมือในการเจรจาปลอบใจกันอีกยกใหญ่กว่าจะยอมปล่อยนางออกมาได้ หลังจากร่ำลากับที่บ้านอย่างจริงจังเป็นที่เรียบร้อยแล้วหยางไอมุ่งหน้าไปยังท่าเรือที่ใกล้ที่สุด ในใจของนางนั้นก็แอบหวั่นอยู่ไม่น้อยกับการออกท่องยุทธภพคนเดียวห่างไกลบ้านเช่นนี้ จุดมุ่งหมายของหยางไอยังไม่ชัดเจนนัก และยังไม่ได้รีบร้อนให้มีในเร็ววันนี้หรอก นางอยากเก็บประสบการณ์ไปแต่ละเมืองที่เดินทางผ่านมากกว่า

แต่ตอนนี้ข้าควรจะหางานทำสักหน่อย… หยางไอคิดขณะที่สองขากำลังก้าวเดินไปตามทางดินในเมืองจื่อถง นางมีเงินติดตัวออกมาจากบ้านมาจำนวนหนึ่งก็จริง แต่เพื่อการเดินทางระยะยาวและไม่มีจุดหมายเช่นนี้คงต้องใช้เงินอีกมากโข เพราะฉะนั้นนางจึงคิดจะหางานทำสักสามถึงสี่วันเพื่อให้มีเงินมากพอ สำหรับใช้ต่อชีวิตไปได้อีกหลายอาทิตย์

สองข้างทางในเมืองจื่อถงเต็มไปด้วยร้านรวงน้อยใหญ่ ถึงแม้จะไม่ได้ตั้งอยู่ติดกันแต่หลังการใช้สายตากวาดมองเพียงคร่าว ๆ ไปพร้อมกับการเดินสำรวจเพียงครู่ก็พบว่าในเมืองจื่อถงมีทั้งโรงเตี๊ยม ร้านบะหมี่ ร้านขายผ้าไหม ร้านตีเหล็ก และร้านอื่น ๆ ซึ่งล้วนแล้วแต่มีคนช่วยงานเพียงพอจนไม่ต้องการคนงานเพิ่มอีก ขณะหยางไอกำลังก่อความคิดอันบรรเจิดกับการหางานในเมืองจื่อถง สายตาอันช่างสังเกตสังกาเหลือบไปเห็นเด็กสาวรูปร่างแบบบางคนหนึ่งสวมชุดสีฟ้าอ่อนทอลายงดงามดูเป็นคุณหนูผู้มีอันจะกิน กำลังเดินสวนนางไปในทิศทางตรงกันข้าม ที่นางสนใจไม่ได้เป็นเพราะชุดหรูหราแสนสวย แต่กลับเป็นใบหน้าอันซีดเซียวแทบไร้สีเลือดนั่นต่างหาก เด็กคนนั้นจะเป็นลมหรือเปล่านะ..

          ฟุ่บ!
คล้อยหลังไปเพียงสองสามก้าวเดินนางก็ได้ยินเสียงเหมือนอะไรล้มลงข้างหลัง ด้วยเกรงว่าจะเป็นคุณหนูหน้าตาซีดเซียวคนนั้นจึงรีบหันไปมองและพบว่าเป็นคุณหนูคนนั้นที่ล้มกองลงไปกับพื้น มีเสียงเอ็ดอึงดังขึ้นโดยรอบแต่กลับไม่มีใครขยับตัวเข้าไปช่วยเด็กสาวแม้แต่น้อย หยางไอได้แต่มุ่นคิ้วน้อย ๆ ก่อนจะก้าวเท้ายาวไปใกล้ร่างเล็กที่นอนแน่นิ่ง นางคุกเข่าลงกับพื้นและประคองศีรษะของเด็กสาวขึ้น ใช้มืออีกข้างตบแก้มซีดเซียวเบา ๆ
“คุณหนู! คุณหนู! ท่านยังมีสติหรือไม่ คุณหนู” เมื่อไร้การตอบสนองจากร่างในอ้อม นางจึงตัดสินใจช้อนตัวอุ้มร่างบางของเด็กสาวขึ้นมาเสียเอง หยางทำงานในครัวมาตั้งแต่เด็ก ๆ จึงทำให้นางมีพละกำลังที่มากกว่าสตรีทั่วไป การจะอุ้มเด็กสาวรูปร่างแบบบางสักคนอย่างคุณหนูนี้จึงไม่ใช่เรื่องที่น่าหนักใจนัก นางรู้สึกตัวว่ามีสายตามากมายพุ่งตรงมา แต่นี่ไม่ใช่เวลามาคิดเล็กคิดน้อยเสียเมื่อไหร่ ชีวิตคนสำคัญกว่า ตัวเบาหวิวอะไรอย่างนี้นะ..

“พี่สาวใจดีจ๊ะ แถวนี้มีร้านหมอหรือไม่ โปรดรีบบอกข้าด้วยเถิด คุณหนูท่านนี้เป็นลมน่ะ” หยางไอมีสีหน้ารีบร้อนแต่กลับอุ้มเด็กสาวไว้อย่างระมัดระวัง และเอ่ยถามกับสตรีรุ่นใหญ่หน้าตาใจดีคนหนึ่งที่ยืนอยู่ใกล้แถวนั้นอย่างรวดเร็ว สตรีรุ่นใหญ่คนนั้นเมื่อมองเห็นเด็กสาวที่อยู่ในอ้อมแขนของนางแล้วกลับมีสีหน้าตระหนก “นี่คุณหนูร้านขายยาเจี้ยนมิใช่หรือ.. มาเถิดแม่นาง ข้าจะพาไปเอง”

“เถ้าแก่เนี๊ยะ! เถ้าแก่เนี๊ยะ! คุณหนูของท่าน” เมื่อมาถึงหน้าร้านแห่งหนึ่งที่ดูเหมือนร้านขายยาแล้ว เกิดมีเสียงเอะอะของสตรีรุ่นใหญ่ที่นำทางร้องเรียกว่าเถ้าแก่เนี๊ยะ และยังใช้มือจับแขนนางพร้อมดึงเบา ๆ ให้รีบเดินตามเข้าไป กลิ่นสมุนไพรสารพัดชนิดลอยมาแตะจมูกอันดีเกินไปของนางทันที แต่ยังไม่ทันให้พิจารณาอะไรมากก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น
“เอะอะโวยวายมีเรื่องอันใด หลิวเอ๋อร์ของข้าทำไมหรือ” น้ำเสียงอันดังแต่กลับฟังดูใจดี พร้อมปรากฎร่างของสตรีวัยกลางคนผู้หนึ่งขึ้น หน้าตาละม้ายคล้ายกับเด็กสาวในอ้อมแขนนางเหลือเกิน จนทำให้เดาได้ว่าคงมีความเกี่ยวข้องกันทางสายเลือดแน่นอน อีกทั้งคงเป็นเถ้าแก่เนี๊ยะที่สตรีรุ่นใหญ่ร้องเรียกขาน ครั้นเมื่อเห็นนางที่กำลังอุ้มเด็กสาวเดินตามหลังมา
“หลิวเอ๋อร์! หลิวเอ๋อร์เป็นอะไรไป เจ้าอุ้มนางมาที่ห้องด้านหลังก่อน” เถ้าแก่เนี๊ยะเบิกตากว้างและพูดด้วยท่าทางตื่นตระหนก และไม่พูดเปล่ากลับยื้อดึงแขนนางให้ก้าวขาตามเข้าไปที่ด้านหลังอย่างรีบร้อน

“บังเอิญข้าผู้นี้เดินสวนกับคุณหนู สังเกตเห็นสีหน้าของนางซีดเซียวผิดปกติ เดินไปไม่เท่าไหร่กลับเป็นลมล้มพับอยู่ตรงถนนข้างหน้า ข้าจึงรีบอุ้มมาส่งที่นี่โดยการนำทางของพี่สาวท่านนี้” หยางไออธิบายไปตามจริงและหันไปหาสตรีรุ่นใหญ่พร้อมยกมือประสานขึ้นทำท่าคารวะ “ขอบคุณน้ำใจพี่สาวมาก”
“หลิวเอ๋อร์ร่างกายอ่อนแอตั้งแต่เด็ก” เถ้าแก่เนี๊ยะพูดเสียงอ่อนพร้อมมองไปยังเด็กสาวที่ตอนนี้นอนพักอยู่บนเตียง
ลมหายใจเข้าออกดูสม่ำเสมอ ใบหน้ามีเลือดฝาดเพิ่มขึ้นแล้ว
“ขอบใจเจ้ามากที่ช่วยหลิวเอ๋อร์” เถ้าแก่เนี๊ยะตบไหล่ของนางเบา ๆ และยิ้มอย่างซาบซึ้งในมองมา
“เถ้าแก่เนี๊ยะอย่าได้เกรงใจ เห็นคนไม่สบายข้าต้องช่วยอยู่แล้ว” หยางไอยกมือขึ้นประสานตรงหน้าอย่างน้อมนอบจริงใจกับสตรีวัยกลางคนตรงหน้า
“ลำบากเจ้าแล้ว ครั้งนี้ถือเป็นบุญคุณกับข้าและหลิวเอ๋อร์ มีอะไรที่ข้าช่วยได้โปรดบอกเถิดแม่นาง” เถ้าแก่เนี๊ยะกล่าวขึ้นอย่างใจดีที่สามารถจับต้องได้ในน้ำเสียง
“ข้าเดินทางมาคนเดียว และกำลังหางานทำสักสี่ ห้าวัน เพื่อหาเงินเป็นทุนในการเดินทางต่อ” หยางไอพูดตอบไปอย่างเกรงใจกับท่าทางใจดีของเถ้าแก่เนี๊ยะ “หากเถ้าแก่เนี๊ยะจะช่วยแนะนำให้ข้าหน่อยจะได้หรือไม่”
“หางานหรือ.. ดีเลย ดีเลย” เถ้าแก่เนี๊ยะร้านยาเจี้ยนยิ้มและพูดขึ้นอย่างดีใจ ทำเอานางฉงนไปชั่วขณะก่อนเถ้าแก่เนี๊ยะจะพูดต่อคลายความสงสัยของนางลง “มาช่วยงานร้านยาข้าเถิดแม่นาง หลิวเอ๋อร์ป่วยอย่างนี้คงจะทำงานไม่ได้อีกหลายวัน”
“ขอบคุณเถ้าแก่เนี๊ยะ ข้าจะตั้งใจทำงานให้ดี ส่วนเรื่องค่าตอบแทนข้าแล้วแต่ท่าน” หยางไอประสานมือขึ้นค้อมศีรษะลงอย่างขอบคุณ และเงยหน้าขึ้นยิ้มอย่างดีใจ อย่างน้อยนางจะไม่อดตายแล้ว

หยางไอคุยกับเถ้าแก่เนี๊ยะอีกสองสามคำ จนสุดท้ายนางได้รับอนุญาตให้นอนค้างที่ห้องพักของร้านขายยาได้เพราะมีห้องว่างเหลืออยู่ และสามารถเริ่มงานได้ตั้งแต่พรุ่งนี้เช้าเป็นต้นไป กว่าจะผ่านไปแต่ละวันไปได้ช่างหนักหน่วงเหลือเกินในความคิดของนาง คืนนี้นางจึงตั้งใจจะเข้านอนเร็วเป็นพิเศษเพื่อตื่นมาทำงานในรุ่งเช้าอย่างเต็มที่


แสดงความคิดเห็น

จัดส่งรายละเอียดงานไปทาง PM แล้วนะคะ  โพสต์ 2017-10-29 10:34

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1ชื่อเสียง +200 ความหิว -11 Point +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 200 -11 + 8

ดูบันทึกคะแนน

←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1

143

กระทู้

1780

โพสต์

48หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
1172882
เงินตำลึง
747046
ชื่อเสียง
216144
ความหิว
549

ตราเมเปิ้ลพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
11353
ความชั่ว
7629
ความโหด
17861
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-6-11 10:32:43 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เดินทางซื้อของ

         ชายหนุ่มออกเดินทางจากเมืองหลวงฉางอันเพื่อจะมาแถบปาสู่ซื้อของต้องเดินทางและชายแนวป่าเขา ความพยายามที่จะมาซื้อของก็มีสูงมาก อีกครั้งช่วงนี้เป็นช่วงหน้าร้อนส่องกลางกบาลตลอดเวลา

         ก่อนที่จะมาหยุดอยู่ตรงหน้าร้านขายยาแห่งหนึ่งป้ายด้านหน้าเขียนคำว่า 'ร้านขายยาเจี้ยนผิงอัน' เส้าเทียนจึงตัดสินเดินเข้าไปถามคนขายยา หวังว่าที่นี่จะมีนะไม่อย่างนั้นคงจะมาเสียเที่ยวอีกอย่างแน่นอน

          "พ...พ่อหนุ่มต้องการมาซื้ออะไรรึจ้ะ" ยายเฒ่าเดินออกมาถามพร้อมกับไม้เท้าเสียงแหบยานๆ

          "ที่ร้านนี้มีตงเฉ่าขายไหมขอรับ" เสียงทุ้มต่ำจงติดหวานเอ่ยถามหญิงชรา ตั้งแต่เดินเข้ามาที่ร้านขายยาก็ได้กลิ่นสมุนไพรคละคลุ้งเต็มไปหมด

          "มีจ้า อาตี๋ออกมาขายของหน่อยลูกค้ามารอแล้ว" นางตะโกนเรียกบุตรชายให้ออกมาขายของที่กำลังนั่งคัดแยกสมุนไพรอยู่ข้างใน

         "ขอรับ" เสียงตะโกนตอบกลับมาพร้อมกับร่างโปร่งที่เดินออกมา "คุณชายต้องการ…?"

         "อาหนุ่มนี้เขาจะมาซื้อตงเฉ่า" ยายเฒ่าอธิบายเสร็จสรรพบอกว่าอีกฝ่ายต้องการจะมาซื้ออะไร

          "ที่ร้านค้าข้าขายสองราคา พ่อค้าและเถ้าแก่ ขาย 5,599 ชั่ง ส่วนราคาคนทั่วไป 10,599 ชั่ง" สำหรับพวกพ่อค้าจะได้ส่วนลด

          "....." เมื่อเส้าเทียนได้ฟังราคาก็เงียบไปสักพักราคาคนธรรมดาทั่วไปในการซื้อมากถึงสองเท่าเลยนี่! นี่มันจะขูดเลือดขูดเนื้อจนเกินไปแล้วนะเว้ย

          "สรุปจะซื้อหรือเปล่า" เจ้าของร้านเห็นดีกว่ายืนเงียบจึงถามอีกรอบ คนส่วนใหญ่ที่มาถามได้ยินราคาถึงกับส่ายหน้าหนีไม่ซื้อ

          "อืมม 1ชุด" เปิดถุงเงินนำเงินชั่งออกมาจ่ายราคาขนาดนี้สามารถซื้อสาวงามได้เลย คิดว่าร้านขายยาอื่นๆก็คงจะราคาเช่นนี้

ซื้อตงเฉ่า :: 10,599 ชั่ง

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +1 คุณธรรม +8 ความชั่ว +18 ความโหด โพสต์ 2019-6-11 12:46

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -68 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -68 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กู่ฉินจันทรา
กลยุทธ์ซุนจื่อ
กระดานหมาก
ฮิปโป
ชุดมารจื่อเซ่อ
ตาเหยี่ยว
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x75
x2
x4
x13
x22
x48
x550
x1
x26
x2001
x11
x1419
x30
x2000
x2223
x24
x300
x40
x10
x15
x2630
x19
x2211
x16
x41
x6223
x2800
x3
x28
x28
x3000
x2200
x1900
x40
x3000
x95
x35
x3
x15
x62
x21
x1360
x3613
x1823
x23
x30
x840
x34
x19
x60
x3223
x38
x1823
x214
x12
x225
x106
x5
x22
x572
x3
x3130
x5
x101
x256
x1633
x320
x9263
x148
x107
x20
x1928
x3453
x29
x376
x2603
x91
x188
x3
x1019
x5
x22
x64
x3327
x3108
x1827
x47
x247
x2229
x5
x769
x16
x1
x12
x584
x279
x13
x1
x1869
x80
x2072
x303
x1
x2604
x1
x58
x1843
x44
x1
x1255
x323
x76
x71
x1
x1610
x1250
x1530
x1320
x69
x2154
x220
x213
x64
x9999
x193
x2988
x24
x3
x2
x48
x10
x1
x52
x3610
x426
x33
x340
x43
x244
x1
x11
x3328
x3025
x381
x944
x24
x4433
x2100
x2776
x4805
x2500
x15
x30
x2008
x4088
x11
x9999
x2300
x9999
x134
x3
x1473
x3590
x4124
x152
x3500
x3
x3004
x6903
x4420
x1596
x4159
x5485
x5499
x3346
x3061
x168
x4095
x1863
x15
x3885
x30
x871
x3210
x9999
x5527
x198
x16
x352
x160
x31
x3182
x84
x3080
x3281
x6635
x9999
x1967
x1390
x103
x1390
x27
x3452
x504
x5061
x9999
x1
x9372
x5884
x2730
x1894
x382
x1
x3761
x600
x4673
x10
x9
x56
x1
x9999
x156
x282
x3458
x4204
x2720
x2
x49
x4
x319
x324
x1079
x477
x340
x821
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4111
x1644
x5475
x43
x3100
x16
x93
x622
x30
x429
x2656
x11
x24
x17
x2953
x237
x7
x7460
x32
x27
x1230
x789
x24
x140
x157
x592
x965
x27
x60
x247
x2563
x13
x4
x807
x3914
x4664
x10
x3416
x3448
x42
x17
x240
x9999
x873
x24
x27
x34
x3416
x9
x35
x784
x2491
x9999
x268
x4195
x6771
x843
x9811
x9999
x2450
x1112
x5685
x9999
x7302
x9392
x131
x9051
x7941
x289
x58
x1
x110
x359
x4431
x2018
x1990
x283
x556
x34
x8815
x9999
x8346
x3027
x3161
x7761
x99
x8018
x9999
x4330
x9999
x9999
x6320
x9999
x6516
x6419
x9999
x3233
x4478
x3800
x4236
x9999
x6038
x5860
x4543
x5898
x5285
x8082
x4152
x5465
x3716
x4307
x2687
x664
x9999
x9999
x39
x3855
x9134
x1005
x2533
x1562
x9102
x5439
x792
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-11-18 09:51

ขึ้นไปด้านบน