ดู: 26|ตอบกลับ: 1

{ ด่านอี้เหมินกวน } โรงละครซีว่าน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-8-9 22:13:31 |โหมดอ่าน





โรงละครซีว่าน

{ ด่านอี้เหมินกวน }








【โรงละครซีว่าน】
โรงละครหรูหราขนาดใหญ่อายุความเป็นมาและประวัตินานพอกับด่านอี้เหมินกวน
หน้าด่านแห่งแดนอั่นประตูสู่อารยธรรมที่มีหลากหลายชาติพันธ์ุ
แต่ก็เต็มไปด้วยกลิ่นอายโบราณที่น่าค้นหา ข่าวลือถึงขุมทรัพย์
รวมไปถึงสถานที่ลึกลับโบราณมากมาย รอวันที่นักเดินทางมาพิสูจน์
โรงละครแห่งนี้เปิดบริการแก่ผู้คนทุกชนชั้น ไม่แบ่งแยกเชื้อชาติเผ่าพันธุ์




ชื่อกิจการ: โรงละครซีว่าน
เจ้าของกิจการ: เหลา เล่อ
ประเภทร้าน: บริการเช่าสถานที่ ละครเร่ ค่ำคืนมีการแสดงขับร้อง ฟ้อนรำนอกด่าน
เวลาเปิด-ปิดร้าน: 09.00 - 23.00
#ประทับตรา: ผู้ดูแลด่านอี้เหมินกวน






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

983

กระทู้

3639

โพสต์

69หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
795408
เงินตำลึง
141033
ชื่อเสียง
216101
ความหิว
3027

ตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)

คุณธรรม
17600
ความชั่ว
8168
ความโหด
31035
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2019-8-9 22:15:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-8-10 18:56


ปกรณัมพิธีกรรมโบราณ
1350
{ พิธีกรรมเก่าแก่ 10,000 ปี 26 }
ที่ขี่ช้างนั้นท่านสามีหรือ?
                จดหมายฉบับเดียวนำพาสองสาวเดินทางข้ามผ่านย่านการค้า หลิงหลานโอ้เอ้เล้กน้อยเมื่อพบว่ามีหนังสัตว์ของพ่อค้าคาราวานจำนวนมากประชันราคากันที่ลานประมูล สาวเจ้านัยน์ตาลุกวาวเมื่อเห็นขนเพียงพอนเหลืองปลายดำ คิดแล้วเหมาะมากที่จะกุ๋นทำขอบเสื้อกันหนาวให้ลูกสาวจอมซน ‘เดือนแปดแล้ว เดี่ยวอีกไม่นานก็ล่วงเข้าหน้าฝนจากนั้นก็เป็นหน้าหนาว.. ชุนเหลียนตั้งแต่เล็กก็ไม่ชอบผ้าไหมนิยมใส่แต่สักหลาดและขนสัตว์ ลูกคนนี้เอาแต่สบายตัวใครจะว่าอย่างไรก็ไม่ฟัง’

                เมื่อคิดถึงลูกทั้งสองใบหน้าหวานแย้มยิ้มอย่างอบอุ่น คิดจะเข้าไปเลือกดูสักหน่อยทว่ากลับโดนพี่สาวลี่ดึงแขนไว้ฉับพลัน “นี่ๆ โรงละครไปทางนั้นนะคนตั้งเยอะเดี๋ยวหลงหรอก”

                 “อ่า… พวกเราแวะเลือกหนังสัตว์ตรงนั้นก่อนได้รึไม่เอาไว้ทำเสื้อให้เด็กๆ ที่บ้าน ดูสิหนังเสือดาวแค่ 50 ชั่ง ฟังแล้วถูกกว่าในฮั่นตั้งเยอะ”

                 ญาญ่ามองตามปลายนิ้วน้อยแล้วหัวเราะร่วน “เจ้านี่ล่ะก็!! สามีรออยู่ไม่ใช่หรือ อย่างไรกัน บุรุษเก่งกาจอยู่ใกล้ตัวถ้าอยากได้สู้ให้เขาไปล่าสักตัวสองตัวก็ได้แล้ว เชื่อว่าเขายินดีตอบสนองเชียวล่ะ เอ้ามาทางนี้ๆ”

                 “แต่ว่า!! ขอดูสักเค่อหนึ่งก่อน อ๊ะ!! ครึ่งเค่อก็ได้!! เดี๋ยวก่อนนน”

                 สตรีผมเงินโดนลากกึ่งถูลู่ถูกังออกห่างจากย่านการค้าเรื่อยๆ เห็นทั้งหนังเสือดำ ที่น่าจะเอามาทำสายคาดเอวให้สามีได้เหมาะเหม็ง ไหนจะพู่กันขนหมาป่าที่ลูกชายบอกว่าใช้คัดอักษรได้ดี โถ่ๆๆ อุตส่าห์มาถึงแหล่งไม่ได้ซ์้อหาของขึ้นชื่อแบบนี้มันน่าเสียดายแย่!! แสงตะวันเริ่มคล้อยลงต่ำพวกนางเดินไปจนถึงตรอกถนนใหญ่ ในที่สุดก็เจอโรงละครใหญ่ยักษ์อขวนป้าย ‘ซีว่าน’ ทว่าไม่ทราบเหตุใดด้านหน้าเงียบเหงาร้างคนนัก

              
                “เข้าไปกันเถอะ…” หันมองพี่ลี่แว่บหนึ่งท่านเอาจริงอ่ะ?

                เพียงแค่ก้าวเท้าเข้ามาด้านในโรงละครจากมืดมิดน่ากลัวพลันมีกลิ่นหอมของมวลดอกไม้โปรยปรายลงมา หลิงหลานกอดแขนลี่ญ่าฮุ่ยแน่นถ้าเมื่อกี้เป็นเสียงหัวเราะประหลาดๆ นางคงวิ่งออกไปคิดว่าผีหลอกเสียแล้ว สองฝั่งทางเดินมีเสียงต้อนรับดังต่อกันมาเป็นทอดๆ แสงตะวันที่ยังไม่อำลาขอบฟ้าเผยให้เห็นรอยยิ้มของคนในโรงละครชั้นบนโปรยปรายกลีบดอกไม้ลงมา

               เนตรกวางคู่หวานมองกลีบสีอ่อนที่พลิ้วไปมารอบกาย บ้างยื่นมือออกไปรับ บางส่วนรับไม่ทันตกลงบนจมูกจิ้มลิ้ม “ฮัดชิ้ว!!”

               “เป็นการตอนรับที่อลังการชะมัด คิกๆ เอาล่ะไหนดูสิพระเอกของเราไปรอเจ้าอยู่ส่วนไหนแล้ว” โจรสลัดสาวสัมผัสไม่ได้ถึงอันตราย มีก็เพียงของขวัญชิ้นใหญ่ที่รอใครบางคนข้างๆ ไปเปิดออกมา เถ้าแก่สวมเสื้อคลุมยาวลายทางสีแปลกตาผู้มีหนวดโค้งยิ้มแป้นออกมาต้อนรับทั้งสอง

                เสื้อม่วงคาดเขียวผูกผมจุกสูงเท่าตะเกียบ เลี่ยมฟันด้วยทอง..เป็นคนปกติคงไม่กล้าใส่ชุดนี้ออกมารับแขก

                “เชิญขอรับแม่นางน้อย โรงละครซีว่านของเราพึ่งมีการแสดงชุดใหม่ที่ยังไม่เคยมีใครได้ชมมาก่อน คืนนี้ได้ถูกเหมาเอาไว้แล้วเพื่อแม่นางเพียงผู้เดียว…” เถ้าแก่จดจำรายละเอียดจากผู้ว่าจ้างได้ว่าเป้าหมายคือ ‘สตรีผมเงิน’ ดังนั้นสำหรับสหายที่มาด้วยกัน จึงสามารถคิดราคาเพิ่มได้

               “ส่วนท่านสหายหากต้องการเข้าไปร่วมชม 800 ชั่ง เท่านั้นสนใจไหมขอรับ?”

                ‘อ้าวเหมาแล้วไม่ใช่หรอ ทำไมยังคิดเพิ่มล่ะก็มาด้วยกันนี่นา’ เจี้ยบน้อยมองงงขณะกำลังจะออกเงินให้สหาย ทว่าแม่นางลี่กลับดันหลังนางเข้าไปในโรงละคร
                 “น้องหลานไม่รู้อะไรซะแล้ว เขาอยากใช้เวลาส่วนตั๊วส่วนตัวกับเจ้าข้าไม่เข้าไปเก็นก้างหรอกนะ คิก! จะรออยู่ข้างนอกล่ะขอให้สนุกไม่ต้องรีบๆ เรายังมีเวลาท่องเที่ยวกันอีกเยอะ” ลี่ญ่าฮุ่ยยิ้มโบกมือ แหม่นี่สินะความรู้สึกตอนส่งบุตรสาวออกเรือน..เอะไม่ถูกสิทั้งคู่แต่งงานกันนานแล้วนี่นา?

                “เชิญขอรับแม่นางหลิงหลาน...ที่นั่งพิเศษสำหรับคนพิเศษ” เถ้าแก่ผายมือเข้าไปยังทางขึ้นบันไดโรงละคร ดรุณีเน่งน้อยถูกเชื้อเชิญเสียจนประหม่าเลิ่กลั่กทำอะไรไม่ถูกแล้ว จากนั้นค่อยพบที่พักเป็นระเบียงไม้ค่อนข้างสูงจากชั้นลอย ด้านล่างกว้างขวางเป็นลานขนาดใหญ่กว่าลานประลองตี้อี้เสียอีก ชั้นลอยมีตั่งตัวนุ่มบุหนังสัตว์น่าเอนหลัง ด้านข้างกันมีถาดผลไม้และขนมชิ้นน่ารักพอดีคำ..หลิงหลานยกยิ้มกว้างลงนั่งตามการเชื้อเชิญ หยิบขนมใส่ปากสัมผัสนุ่มหอมอย่างที่ชอบเจอสิ่งที่น่าประทับใจแล้วล่ะ

                ทว่าที่นั่งว่างเปล่าแล้วสามีนางล่ะ? “ไม่ทราบผู้ที่เหมาการแสดงคืนนี้อยู่ที่ไหนหรือเจ้าคะ?”

                “การแสดงชุดใหม่นี้ เดิมทีจะเปิดให้คนทั้งด่านชม แต่วันนี้มีเจ้าสัวใหญ่เหมาให้แม่นางคนเดียวเข้า เป็นการแสดงแบบตะวันตกขอรับ การแสดงแบบชาวไอจี๋ และเขาบอกขอแสดงด้วยเพื่อให้สาวคนรักประหลาดใจ” เถ้าแก่กล่าวกลางปรบมือเป็นสัญญาณเริ่มให้เหล่าคณะแล้วถอยออกไปยืนห่างๆ หลิงหลานเห้นไฟมืดลงก็ตกใจทว่ายังไม่ทันกระโจนหนีตายออกไปก็มีเสียงบรรเลงพิณของชาวไอจี๋ดังประสาน พร้อมกันเหล่าสาวๆ นุ่งน้อยห่มน้อยตามอย่างนอกด่านทะเลทรายจ๋าๆ ก็แปรขบวนรูปพัดออกมา


              สาวๆ เปิดเอวใช้ผ้าบางโปร่งหลางสีสันคลุมกาย ราวกับฝูงนกยูงหลากสีสันรำแพนหาง รอยยิ้มแต่ละนางมีความสุขโปรยปรายส่งมอบต่อผู้ชม การยักย้ายส่ายสะโพกไปตามบทเพลงดูคึกคักสนุกสนาน เสียงกลองที่นักแสดงชายระรัวพร้อมกับการขับรองของตัวนำ สีสันมาชนิดจัดเต็มชนิดร้านทองยังอายวูบวาบจับตาไปหมด


               “.....อื้มม ก็ไม่เลวแฮะ” เทียบกับรอบที่ท่านอี้ชวนไปหอเซียงถงแล้วชมการแสดงจนเมินนาง ทำเอาเถ้าแก่สาวต้องลุกไปร่ายรำเองกู้ศักดิ์ศรีคืน หลิงหลานให้คะแนนการร่ายรำชุดนี้ดีกว่าเยอะอย่างน้อยก็ทำให้นางบันเทิงได้.. ทั้งไม่หงุดหงิดด้วย มือน้อยปลิดขั้วองุ่นหยักยิ้มชมการแสดงสุดตระการตาตรงหน้าทั้งพยายามมองหาว่าคุณสามีที่เคารพไปอยุ่ไหน? ในดงนกยูงรึฝูงอูฐ?

               อยู่ดีดีถาดผลไม้ที่วางข้างกายก็สั่นสะเทือน พร้อมเสียงแผลมของเผ่าพันธุ์ขนาดใหญ่เปิดตัวตามมาทีหลัง

แปร๋นนน!!!

                โรงละครนี้สุดยอดจริงๆ รองรับได้กระทั่งช้างพลายตัวโตมีผ้าสักหลาดหลากสีประดับประดาจนทั่ว หูยังร้อยกระดิ่งทองไว้น่ารักเป็นที่สุด.. แต่สิ่งที่ทำให้ลูกองุ่นในมือหญิงสาวกลิ้งกระดอนไปอีกทางมิใช่ช้าง หากแต่เป็นบุรุษที่นั่งอยู่บนเสลี่ยง.. ชายผมขาวสีหน้าเรียบเฉยเหมือนรูปปั้นไม้ในงานรื่นเริงวันนี้แต่งตัวด้วยชุดชาวทะเลทราย ด้านข้างมีลิงตัวน้อยหน้าขาวตูดแดงคอยตีฉาบเสริมบารมี อาภรณ์ขาวปักขอบวัสดุวูบวาวทิ่มหูทิ่มตา กระทั่งเครื่องประดับหัวปักขนนกย้อมสีแสบตา เล่นใหญ่รัชดาลัยด้วยฉัตรขนาดยักษ์สามชั้นหมุนติ้วไปมา เห็นนางจ้องตะลึงตะลานอยู่เขาหันมาแล้ว ยิ้ม..พร้อมโบกมือให้เสมือนสายตาพี่นี้มีเธอผู้เดียว

               หลิงหลานกลืนน้ำลายฝืดคอ ‘สวรรค์!! ที่อยู่บนนั้นสามีอิชั้นจริงหรือขุ่นข๋าาา’

              คล้ายเสียดายทุนในกระเป๋าอีกฝ่ายหลังชะเง้อมองซ้ายมองขวาแล้ว เออน่ะ ไม่ผิดตัวแน่พ่อเหยียนลู่แท้ๆ ไม่มีใครอื่นผสม นางโบกมือกลับให้เขาอย่างแข็งทื่อ ใบหน้าแทบเป็นตะคริวเพื่อกลั้นขำ ขนาดท่าทางหยิบลูกองุ่นชิ้นใหม่ขึ้นมาใส่ปากยังชะงักไปสามจังหวะ

              “แม่นาง.. ท่านไม่ต้องฝืนหรอกขอรับ บางครั้งบุรุษเราก็ยินดีทำเรื่องโง่เขลาเพื่อหวังหนึ่งรอยยิ้มของสตรีที่พึงใจ” เถ้าแก่กล่าวเสริมเห็นใหล่บอบบางสั่นเป็นสันนิบาตมาพักใหญ่แล้ว

              ‘ข้าไม่รู้ว่าข้าจะหัวเราะหรือร้องให้ดี… นี่มันสยองขวัญเกินไปแล้วดูเขาสิ ท่านดูเขาสิ!!’ หมดกัน จ้าวเกาะผู้น่าเกรงขาม ราชันอัคคี เทพสงครามแห่งไต้หวัน ยอดแม่ทัพไร้พ่ายในทุกตำนานที่มีเขาเป็นตัวเอก ถูกภาพสดใสสุดสยองขวัญเบื้องหน้าชะล้างเสียจนกลายเป็นฝุ่นธุลี ไม่เหลือแล้วโว้ยยย!!

              โรงละครคืนนั้นมีเสียงหัวเราะที่กรีดบาดหูมากของสตรีนางหนึ่งดังสะท้อนก้องไปมา ฟังดูรื่นเริงในช่วงต้น สิ้นหวังอย่างยิ่งในช่วงปลายฟังไปฟังมากลับคล้ายเสียงร้องไห้เสียมากกว่า...
               

@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม +5 ความชั่ว +8 ความโหด โพสต์ 2019-8-10 22:54
คุณได้รับ +50 ความโหด โพสต์ 2019-8-10 22:54

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ความหิว -28 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 -28 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
มุกอัคคี
เซ็กเธาว์
กู่ฉินมนตรานภาลัย
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
ตัวเบาขั้นสูง
เกราะทองเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x13
x136
x1
x7
x1
x100
x1
x1
x6
x3
x2
x2
x1
x33
x1
x699
x1
x1
x2
x100
x11
x1
x2
x1
x1
x25
x5
x2
x1
x1
x260
x50
x5
x15
x20
x2
x3
x10
x5
x880
x3
x4334
x60
x156
x80
x70
x430
x2
x18
x165
x1
x120
x500
x500
x1421
x22
x2
x51
x35
x1250
x9999
x8
x5
x41
x4
x658
x4
x4
x15
x2
x1
x44
x2
x30
x99
x6
x685
x207
x620
x699
x67
x9999
x16
x600
x952
x116
x2060
x40
x75
x621
x485
x854
x100
x4
x1402
x368
x4024
x374
x53
x824
x1823
x1753
x205
x4157
x59
x494
x392
x688
x2
x223
x92
x70
x121
x1
x6
x1
x970
x79
x35
x1616
x120
x1
x141
x4
x9999
x898
x2
x20
x227
x1251
x4200
x3837
x7
x1959
x1200
x164
x464
x9999
x899
x193
x1
x310
x612
x2270
x412
x48
x10
x2
x7
x7
x14
x21
x9
x18
x6329
x77
x5485
x199
x12
x4079
x9
x8
x3212
x5
x9
x579
x199
x7
x9
x101
x15
x6
x227
x1715
x6
x16
x70
x453
x58
x3
x100
x5
x13
x5
x138
x1
x3
x1
x1478
x500
x86
x5239
x401
x284
x2614
x1654
x9621
x9
x2
x224
x3293
x5250
x910
x925
x7
x204
x798
x90
x300
x50
x556
x2000
x9999
x11
x1820
x9999
x9999
x2212
x1100
x389
x67
x1110
x1
x1418
x30
x1935
x1012
x230
x1
x256
x516
x467
x201
x755
x1663
x1756
x2405
x9999
x2017
x3002
x1239
x2990
x319
x1941
x2259
x1822
x8
x43
x1
x29
x1759
x1335
x63
x1
x7765
x4590
x67
x9999
x70
x223
x438
x1868
x61
x1761
x194
x300
x18
x246
x168
x8
x60
x30
x9999
x3
x350
x1318
x122
x31
x263
x9
x1
x345
x9999
x2465
x657
x10
x20
x8
x100
x9999
x110
x4584
x111
x713
x176
x2

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-8-24 04:20

ขึ้นไปด้านบน