ดู: 89|ตอบกลับ: 1

{ ด่านอี้เหมินกวน } ร้านบะหมี่ซีหาวอิ่ง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-8-8 01:47:59 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2019-8-8 02:26


ร้านบะหมี่ซีหาวอิ่ง

{ ด่านอี้เหมินกวน }


เป็นหากท่านกำลังหิวโหยและหาสถานที่ฝากท้องอยู่ละก็ เชิญเดินตามกลิ่นหอมนี้มา
น้ำซุปของบะหมี่ร้านนี้เคี่ยวตั้งแต่เช้ามืด หนึ่งหม้อสำหรับหนึ่งวันสดใหม่และสะอาดกลมกล่อม
มีให้เลือกทั้งเกี๊ยวน้ำสูตรดั้งเดิม บะหมี่ไข่ไก่แบบชาวใต้ หรือแม้แต่บะหมี่หมูแดงรสโอชา
เป็นที่ชื่นชอบของชาวบ้านประจำด่าน พ่อค้าคาราวานก็ไม่เกี่ยงที่จะขออีกชาม
ร้านแห่งนี้มีประวัติความเก็นมาสองชั่วคน หลังบิดาเกษียณแล้วบุตรชายก็ดำเนินกิจการต่อ
 บะหมี่เกี๊ยวน้ำของขึ้นชื่อ



ชื่อกิจการ: ร้านบะหมี่ซีหาวอิ่ง
เจ้าของกิจการ: ซี หยุนมี่
ประเภทงาน: บริการน้ำชา บะหมี่ปรุงสุกพร้อมทานมีจัดชุดห่อกลับบ้าน
เวลาเปิด-ปิดร้าน: 09.15 - 21.00 
#ประทับตราผู้ดูแลด่านอี้เหมินกวน



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

1128

กระทู้

4035

โพสต์

59หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
797881
เงินตำลึง
2052833
ชื่อเสียง
246391
ความหิว
1886

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)

คุณธรรม
18114
ความชั่ว
8396
ความโหด
40403
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2019-8-9 19:32:31 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-8-10 15:58


ปกรณัมพิธีกรรมโบราณ
1349
{ พิธีกรรมเก่าแก่ 10,000 ปี 25 }
พึ่งระวังคนข้างหมอน
              ยามเย็นแถบตะวันตกค่อนข้างคลายความร้อนของดวงตะวันลงมากแล้ว ขณะเดินทางเข้าสู่ตัวด่าน พวกเขาสามารถมองเห็นทิวกำแพงใหญ่ยักษ์ได้อย่างจุใจ โฮ่วชื่อคอยเวียนวนเม้ามอยข้างๆ หญิงสาวผมเงิน จากนั้นเล่าว่าครั้งติดตามท่านข่านซูเล่อก็ผ่านด่านอี้เหมินกวนเช่นกัน มันจำได้ว่ามีร้านเนื้อย่างรสเลิศ กลิ่นแบบต้นตำรับชาวซีอวี้แท้ๆ มาเปิดทำการอยู่ คะยั้นคะยออย่างหนักว่าต้องไปลองสักครั้งหนึ่งแล้วจะติดใจ

              ดูท่า… โฮ่วชื่อสุนัขป่าของนางตัวนี้คงจะเบื่อเครื่องเทศฮวาเจียวแล้วแน่เลย
              ก็นะกลิ่นพริกไทดำกับแบบย่างน้ำผึ้งมันอร่อยไปคนละแบบ หลิงหลานพยักหน้ารับเชิงว่ารอทุกคนทานให้อิ่มจะเหมาซี่โครงแกะมาให้มันแทะสักสี่ห้าอัน

             “....พอออกนอกด่านพวกพืชผักก็เริ่มแพงแถมยังหายาก แป้งกับเนื้อสัตว์กลายเป็นเสบียงชั้นเลิศ แต่ข้าเคยได้ยินว่ามีจุดพักม้าในทะเลทรายค้าแตงหวานราคาเป็นร้อยชั่ง เผื่อไว้บริการเหล่าคนรวยที่อยากทานผลไม้..” ลี่ญ่าฮุ่ยระหว่างเดินก็เอาผ้าโพกมาปิดใบหน้าครึ่งล่างไว้ หลิงหลานเองก็ยกหมวกม่านไม้ไผ่ขึ้นสวม ด้านบุรุษผมดำเองก็ใช้หน้ากากไม้สีเรียบเช่นกัน สนทนากันไปมองหาร้านที่พอจะเข้าท่าไปเรื่อยๆ  ลมพัดกระพือปัดหมวกคลุมใบหน้าจนผมเผ้ายุ่งเหยิง รับเอาหมวกไผ่ผ้าคลุมที่หลิงหลานส่งให้มาสวมอีกชั้น

               คุณหนูลี่ชี้ไปทางร้านค้าข้าวผัด “อ่าขอบใจ ผ้าคลุมข้ามันบังจนหายใจแทบไม่ออก ด้านนั้นไหม.. แต่กินของแห้งก็คอแห้งเปลืองน้ำอีกนั่นล่ะ”

               “หาที่เป็นบะหมี่ดีไหม? จะว่าไปคุ้นๆ อยู่นะ ราคาสามเท่าคงเป็นจุดพักม้าไตรอาชาแถบตุนหวง? ข้าเคยไปเปลี่ยนม้า.. มีเซาปิ่งขายราคาพอรับได้ แต่พวกผลไม้แช่น้ำมาหมดความหวานไปแล้วถึงแพงแต่ไม่อร่อยจืดกว่าเคี้ยวรากไม้อีก” หลิงหลานกล่าวเสริม ขณะโดนดึงหลบรถเกวียนที่แล่นผ่านถนนไป ดูท่ากองคาราวานที่พึ่งมาถึงจะเปิดการค้าที่ลานประมูลในอีกไม่นาน เสียงจองพื้นที่ดังเซ็งแซ่เชียว

                “เจ้าเคยเคี้ยวรากไม้หรือ?” จางเหยียนลู่คอยจับภรรยาไม่ให้เดินชนคน ทว่าหูก็ฟังไปด้วย นานๆ ทีจะพูดขึ้นมาบ้าง หลิงหลานสังเกตุว่าเมื่อมีคนนอกสามีตนก็เหมือนจะสงวนถ้อยคำขึ้น

                “แหะ.. ไม่ได้กินเป็นอาหารหรอกเจ้าค่ะแค่ใช้เป็นยาน่ะ” ลืมตัวเผลอพูด เกือบโดนดุแล้วไหมล่ะ คนแก้มกลมหันหนีสายตาสีเทาคมปลาบ จากนั้นได้ยินเสียงประกาศหน้าร้านก็หูผึ่ง

                “เชิญๆ เชิญทางนี้ร้านบะหมี่ฉลองเปิดใหม่กินฟรีไม่อั้น เชิญนั่งได้เลยเถ้าแก่เลี้ยงเอง!!”

                 มีที่กินฟรีแล้วเรา!! ไม่รอช้ามือนึงคว้าแขนสามี อีกมือคว้าลี่ญ่าฮุ่ยวิ่งทักๆๆ เข้าไปจองที่อย่างเริงร่า จากจมุกอันทรงคุณภาพของนาง แค่ดมกลิ่นน้ำซุปก็สามารถบอกได้ว่าร้านนี้รสโอชาแน่นอน เสี่ยวเอ้อร์เข้ามารับรายกายอย่างรวดเร็ว ทั้งยังเอากระดูกไก่มาให้โฮ่วชื่อแทะเล่นอีกด้วยใจดีจริงๆ ทว่าบุรุษผมขาวยังไม่ทันได้หยิบตะเกียบก็มีพิราบบินเกาะไหล่เขา

                 “เจ้าทานกับแม่นางลี่ก่อนอย่าพึ่งไปไหน เดี๋ยวข้ากลับมา” จางเหยียนลู่วางตะเกียบลงหันไปบอกกล่าวฮูหยินจากนั้นลุกออกจากร้านไป

                  หลิงหลานไม่คิดอะไรมากเมื่อของกินอยู่ตรงหน้าจัดการบรรเลงตะเกียบเกี่ยวเส้นหมี่สดปรุงใหม่นวดใหม่ นุ่มหอมกำลังดี ซู้ดแต่ละคำบันเทิงอิ่มอุ่นช่องท้อง ซดน้ำซุปใสที่คาดว่าปรุงจากน้ำเคี่ยวกระดูกหมูแล้วก็ทราบว่ายังขากอะไรบางอย่างก่อนเรียกเสี่ยวเอ้อร์มาแนะนำอย่างถ่อมตัว “หนหน้าเคี่ยวซุปลองให้เถ้าแก่ลดซีอิ๊วลงหนึ่งส่วน แล้วเพิ่มโครงไก่รสจะกลมกล่อมขึ้นด้วยไขกระดูก จากนั้นก่อนยกให้ลูกค้าลองโรยหอมเจียวสักนิดช่วยปรุงกลิ่นหอม”

                   “โอ้!! ขอบคุณแม่นางๆ เถ้าแก่กำลังกลุ้มอยู่เลยว่ารสไม่เหมือนรุ่นก่อน ข้าจะไปบอกให้ขอรับ”

                   “คนค้าคนขายเหมือนกันยินดีช่วยๆ” นางโซ้ยบะหมี่ต่อไม่ซนอะไรแล้ว ด้านลี่ญ่าฮุ่ยชวนสนทนาในเมื่อเหลือแค่ตนกับแม่นกยูงสีเงินทั้งที เรื่องเม้ามอยตามประสาสาวๆจึงเกิดขึ้น

                   เริ่มจากเอาตะเกียบแตะๆ สะกิดๆ เข้ากระซิบ “ท่านจ้าวเกาะดูเปลี่ยนไปมากเลยนะ เมื่อก่อนเขามิใช่บุรุษผมแดงแรงยิ่งกว่าไฟ.. เข้าถึงยากทั้งตัวมีแต่ไอร้อนหรือ?”

                    เมื่อเป็นเรื่องของสามีหลิงหลานยอมวางตะเกียบลงครู่เดียว “อ้อ นั่นเพราะเขาฝึกวิชาสำเร็จบางลักาณะทางร่างกายจึงเปลี่ยนแปลงไปบ้าง.. แต่สำหรับข้าขอให้ข้างในยังเป็นเขาคนเดิม เท่านี้ก็พอใจแล้วล่ะเจ้าค่ะ กว่าจะกลับมาพบกันอีกครั้งไม่ง่ายเลย”

                    “ตอนรอเจ้าที่โอเอซิส.. ดูเขาเป็นห่วงมากเลยนะแต่ก็บอกว่าจะรอจนครบหนึ่งวัน แล้วจะลงไปตามเองต่อให้ต้องค้นทุกก้อนหินในน้ำจะต้องหาเจ้าให้เจอ น้องหลานบุรุษเช่นนี้หาจากไหนได้อีก!!” ลี่ญ่าฮุ่ยแซวอีกฝ่ายเห็นมัวแต่กินจนแก้มกลมเหมือนปลาทองช่างน่าหยิกจริงๆ

                   พอได้ยินจากปากผู้อื่นแบบนี้ลึกๆ ในใจนางรู้สึกอบอุ่นขึ้นมานิดหน่อย “กลับกันหากข้าเปลี่ยนเป็นเขา ก็คงทำเช่นเดียวกันตามหาอีกฝ่ายไม่พบไม่เลิกรา คิก”

                   สองสาวสนทนารอยยิ้มเสียงหัวเราะอยุ่แค่ที่โต๊ะ จู่ๆ กลับมีคนผ่านทางมาหยุดอยุ่ด้านข้างหลิงหลาน จังหวะที่ไม่ทันสังเกตนี้เองยื่นส่งดอกเส่าเย่าสีเหลืองสดใสดูเหมือนพึ่งเก็บมาใหม่ๆ ให้ ทำเอาคนทั้งร้านหันมามองเป็นตาเดียว ฉากอะไรกันล่ะเนี่ย นางขณะกำลังปฎิเสธอีกฝ่ายกลับบอกว่า

                  “ชายผมขาวฝากมาให้แม่นางขอรับ”

                 “อ่อ… นี่คงเป็นของขวัญจากสามีเจ้านะ แหม่ดูไม่ออกเลยว่าเขาทำอะไรแบบนี้ก็ได้ด้วย” ลี่ญ่าฮุ่ยกระแซะสหายอีกทีนึง จากนั้นคะยั้นคะยอให้รับ หลิงหลานประหลาดใจพอสมควรเขามิใช่บอกว่าอีกเดี๋ยวจะกลับมาแล้วหรือ ทำให้ให้ผู้อื่นนำมาแทนเล่า? จู่ๆ ให้ของขวัญเช่นนี้


                "รบกวนท่านแล้ว ขอบคุณมากเจ้าค่ะ" ใบหน้าหวานขมวดคิ้วคงมิใช่อีกสักครู่มีเรื่องต้องขออภัยนาง จึงติดสินบนไว้ก่อนใช่ไหม?

             เหลือบสายตามองยังคนจรผู้นั้น ดูแล้วเป็นนักเดินทางทั่วไปทว่ารอยยิ้มทำเอานางตงิดใจแปลก แม้จะมอบช่อดอกไม้ให้ตามที่ฝากฝังมาแล้วเสร็จยังไม่ได้จากไปในทันที ยื่นจดหมายแก่นาง “บุรุษผมขาวฝากมาให้แม่นางขอรับ”

              “เอ๋ มีจดหมายมาด้วยรีบเปิดดูเร็วๆ” ลี่ญ่าฮุ่ยรู้สึกว่าคู่นี้น่าสนุกจริง ทำตนรุ้สึกลุ้นไปด้วย

              “ขอบคุณเจ้าค่ะ” ร่างเล็กยิ้มแย้มรับ ผู้ที่ได้ยินต้นสายปลายเหตุต่างก็คาดเดาไปถึงสามีของแม่นางน้อยกันไปต่างๆ นาๆ เชิงว่าทำผิดอะไรมาแล้วพยายามง้อง้อน หรือเป็นการเกี้ยวพาวิธีใหม่กันนะ

‘มาเจอข้าที่โรงละครซีว่าน’

             “...........โรงละครอย่างนั้นหรือ?”

             หลิงหลานเปิดออกอ่านบนนั้นเป็นอักษรแบบฮั่นทำให้นางแยกไม่ค่อยออกว่าลายมือเขา ก่อนหน้ากับตอนนี้เปลี่ยนแปลงจากเดิมไปหรือเปล่า อักษรแต่ละตัวตวัดอย่างมีเอกลักษณ์ยากจะปลอมแปลงได้ นางพับจดหมายเข้าใส่อกเสื้อ คิดว่าหากมีโอกาสจะให้เขาคัดออกมาสักหลายตัวเอาไว้ดูเล่น ทั้งยังคงลังเลที่จะไปตามนัดหมาย ด้านลี่ญ่าฮุ่ยเห็นข้อความแล้วเข้าคะยั้นคะยอว่าอย่างไรก็ต้องไปให้ได้ อีกฝ่ายคิดเอาใจสตรีที่รักชัดๆ ลูกเล่นเช่นนี้พอจะเห็นมาบ้างสำหรับการเกี้ยวพาสตรีในเมืองหลวง ‘แหม่ ดูไม่ออกเลยจริงๆ นั่นล่ะ ว่าอดีตจ้าวเกาะไต้หวันที่เสวนายากรายนั้นก็ทำอะไรเอาใจสาวเป็นด้วย’
            
             “ญาญ่า.. สมควรไปจริงๆ หรือก็ท่านพี่บอกให้ข้ารอตรงนี้นี่นา” คำสามีย้อนแย้งจัง เกิดเป็นกับดักรึหลุมพรายจะทำอย่างไรล่ะ พวกเขาทั้งคู่เหมือนจะมีศัตรูหลายหัวเลยด้วย "ถ้าเกิดว่าเป็นหลุมพรางของมิจฉาชีพอะไรแบบนี้ขึ้นมา..."

             “ชายผมขาวมีไม่มากนัก มาเถอะน้องหลาน!! ให้เขารอนั้นไม่ดีนา..ร้ายนั้นใจร้อนมากไม่ใช่หรอ” ด้วยร้านบะหมี่เปิดทานฟรีไม่ต้องจ่ายเงิน ดังนั้นพวกนางทางอิ่มแล้วสามารถลุกออกไปได้เลย โจรสลัดสาวลากเอาแม่คนที่ยังมัวแต่ลังเลอยู่นั้นกระเตงๆ ไปถามทางตามร้านค้าต่างๆ

             “ขอทางหน่อยจ้าๆ นี่ๆ ไม่ทราบใครรู้จักโรงละครซีว่านบ้าง?”

             ลี่ญ่าฮุ่ยปกติกินอิ่มแล้วจะเกียยจคร้านอยากนอนเป็นที่สุด หนนี้มีเรื่องสนุกๆ ให้ติดตามดูคึกคักกระตือรือร้นเป็นพิเศษ เข้าร้านนั้นออกร้านนี้ ครู่หนึ่งจึงสามารถเสาะหาผู้รู้ทางได้อาศัยให้นำไปยังโรงละครตามที่นัดหมาย สองสาวใช้หมวกไผ่ผ้าคลุมกิริยาท่าทางคนหนึ่งประหลาดใจ อีกคนรอชมเรื่องบันเทิง ช่วงก้าวไม่ช่าไม่เร็วครู่เดียวก็หายไปจากกลุ่มคน  

หมวกไผ่ผ้าคลุม + รูปปั้นลี่ญ่าฮุ่ย
                  



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ โจรสลัดซางอิน: ลี่ ญ่าฮุ่ย เพิ่มขึ้น 15 โพสต์ 2019-8-9 20:03
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ โจรสลัดซางอิน: ลี่ ญ่าฮุ่ย เพิ่มขึ้น 50 โพสต์ 2019-8-9 20:03
คุณได้รับ +7 คุณธรรม +3 ความโหด โพสต์ 2019-8-9 20:03
คุณได้รับ +20 ความโหด โพสต์ 2019-8-9 20:03

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -48 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -48 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
หน้ากากยักษ์ม่วง
มุกอัคคี
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
อีโต้ซิวต้าหวาง
อี้ฝงเทียน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x96
x3
x1
x1
x71
x10
x1
x3
x5
x1
x100
x7
x20
x1
x1
x2
x5
x2
x670
x78
x2
x10
x44
x10
x5
x120
x7
x107
x2
x3
x11
x60
x8
x1
x645
x130
x4
x14
x2034
x4
x390
x4
x9
x5
x3
x9
x36
x1
x690
x1
x1
x245
x1
x2
x1
x25
x5
x2
x3
x8
x1150
x70
x5
x15
x66
x26
x2
x6
x5
x880
x13
x1083
x48
x242
x210
x250
x160
x1
x17
x165
x1
x130
x500
x500
x2425
x11
x162
x32
x2460
x9999
x8
x209
x41
x28
x1042
x10
x4
x17
x2
x19
x2
x30
x190
x9
x839
x214
x600
x928
x85
x4910
x6
x680
x952
x118
x2140
x68
x15
x637
x485
x861
x100
x5
x2332
x495
x3999
x636
x51
x830
x2011
x1859
x205
x4271
x58
x718
x392
x973
x233
x120
x140
x207
x3
x6
x2
x1050
x77
x35
x2046
x170
x1
x196
x4
x9999
x960
x2
x20
x239
x1370
x4200
x3837
x39
x3016
x1200
x330
x538
x9999
x899
x325
x1
x280
x683
x2275
x351
x49
x10
x1
x7
x7
x14
x21
x9
x218
x6661
x177
x8065
x199
x12
x4479
x9
x1
x3012
x6
x8
x722
x200
x8
x9
x101
x15
x6
x312
x1730
x6
x16
x80
x543
x59
x4
x115
x3
x15
x6
x138
x5
x3
x3
x2470
x480
x124
x5239
x403
x287
x2816
x2176
x5305
x10
x2
x228
x3293
x5250
x910
x982
x9
x1323
x794
x90
x300
x54
x551
x2000
x9999
x11
x2609
x9999
x9999
x2272
x950
x393
x67
x1110
x4
x1410
x32
x1924
x2098
x240
x1
x256
x463
x1344
x301
x1077
x1689
x2230
x3416
x9999
x2384
x2560
x1249
x2033
x391
x1938
x2324
x1722
x128
x42
x1
x22
x1759
x1530
x63
x1
x4365
x5499
x67
x9999
x122
x423
x438
x1948
x102
x1845
x246
x305
x58
x377
x208
x8
x80
x11
x9999
x93
x400
x1593
x162
x51
x289
x40
x1
x353
x9999
x2645
x887
x60
x70
x149
x9999
x101
x7020
x111
x713
x206
x2

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-10-23 18:32

ขึ้นไปด้านบน