ดู: 134|ตอบกลับ: 1

{ ด่านอี้เหมินกวน } ร้านบะหมี่ซีหาวอิ่ง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-8-8 01:47:59 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2019-8-8 02:26


ร้านบะหมี่ซีหาวอิ่ง

{ ด่านอี้เหมินกวน }


เป็นหากท่านกำลังหิวโหยและหาสถานที่ฝากท้องอยู่ละก็ เชิญเดินตามกลิ่นหอมนี้มา
น้ำซุปของบะหมี่ร้านนี้เคี่ยวตั้งแต่เช้ามืด หนึ่งหม้อสำหรับหนึ่งวันสดใหม่และสะอาดกลมกล่อม
มีให้เลือกทั้งเกี๊ยวน้ำสูตรดั้งเดิม บะหมี่ไข่ไก่แบบชาวใต้ หรือแม้แต่บะหมี่หมูแดงรสโอชา
เป็นที่ชื่นชอบของชาวบ้านประจำด่าน พ่อค้าคาราวานก็ไม่เกี่ยงที่จะขออีกชาม
ร้านแห่งนี้มีประวัติความเก็นมาสองชั่วคน หลังบิดาเกษียณแล้วบุตรชายก็ดำเนินกิจการต่อ
 บะหมี่เกี๊ยวน้ำของขึ้นชื่อ



ชื่อกิจการ: ร้านบะหมี่ซีหาวอิ่ง
เจ้าของกิจการ: ซี หยุนมี่
ประเภทงาน: บริการน้ำชา บะหมี่ปรุงสุกพร้อมทานมีจัดชุดห่อกลับบ้าน
เวลาเปิด-ปิดร้าน: 09.15 - 21.00 
#ประทับตราผู้ดูแลด่านอี้เหมินกวน



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

1248

กระทู้

4431

โพสต์

62หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1908203
เงินตำลึง
175936
ชื่อเสียง
267795
ความหิว
3126

ใบรับรองภาษามิดการ์ดใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)

คุณธรรม
24194
ความชั่ว
8456
ความโหด
51961
ปลาทองจวนอ๋อง♦หวั่งเหยียน
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2019-8-9 19:32:31 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-8-10 15:58


ปกรณัมพิธีกรรมโบราณ
1349
{ พิธีกรรมเก่าแก่ 10,000 ปี 25 }
พึ่งระวังคนข้างหมอน
              ยามเย็นแถบตะวันตกค่อนข้างคลายความร้อนของดวงตะวันลงมากแล้ว ขณะเดินทางเข้าสู่ตัวด่าน พวกเขาสามารถมองเห็นทิวกำแพงใหญ่ยักษ์ได้อย่างจุใจ โฮ่วชื่อคอยเวียนวนเม้ามอยข้างๆ หญิงสาวผมเงิน จากนั้นเล่าว่าครั้งติดตามท่านข่านซูเล่อก็ผ่านด่านอี้เหมินกวนเช่นกัน มันจำได้ว่ามีร้านเนื้อย่างรสเลิศ กลิ่นแบบต้นตำรับชาวซีอวี้แท้ๆ มาเปิดทำการอยู่ คะยั้นคะยออย่างหนักว่าต้องไปลองสักครั้งหนึ่งแล้วจะติดใจ

              ดูท่า… โฮ่วชื่อสุนัขป่าของนางตัวนี้คงจะเบื่อเครื่องเทศฮวาเจียวแล้วแน่เลย
              ก็นะกลิ่นพริกไทดำกับแบบย่างน้ำผึ้งมันอร่อยไปคนละแบบ หลิงหลานพยักหน้ารับเชิงว่ารอทุกคนทานให้อิ่มจะเหมาซี่โครงแกะมาให้มันแทะสักสี่ห้าอัน

             “....พอออกนอกด่านพวกพืชผักก็เริ่มแพงแถมยังหายาก แป้งกับเนื้อสัตว์กลายเป็นเสบียงชั้นเลิศ แต่ข้าเคยได้ยินว่ามีจุดพักม้าในทะเลทรายค้าแตงหวานราคาเป็นร้อยชั่ง เผื่อไว้บริการเหล่าคนรวยที่อยากทานผลไม้..” ลี่ญ่าฮุ่ยระหว่างเดินก็เอาผ้าโพกมาปิดใบหน้าครึ่งล่างไว้ หลิงหลานเองก็ยกหมวกม่านไม้ไผ่ขึ้นสวม ด้านบุรุษผมดำเองก็ใช้หน้ากากไม้สีเรียบเช่นกัน สนทนากันไปมองหาร้านที่พอจะเข้าท่าไปเรื่อยๆ  ลมพัดกระพือปัดหมวกคลุมใบหน้าจนผมเผ้ายุ่งเหยิง รับเอาหมวกไผ่ผ้าคลุมที่หลิงหลานส่งให้มาสวมอีกชั้น

               คุณหนูลี่ชี้ไปทางร้านค้าข้าวผัด “อ่าขอบใจ ผ้าคลุมข้ามันบังจนหายใจแทบไม่ออก ด้านนั้นไหม.. แต่กินของแห้งก็คอแห้งเปลืองน้ำอีกนั่นล่ะ”

               “หาที่เป็นบะหมี่ดีไหม? จะว่าไปคุ้นๆ อยู่นะ ราคาสามเท่าคงเป็นจุดพักม้าไตรอาชาแถบตุนหวง? ข้าเคยไปเปลี่ยนม้า.. มีเซาปิ่งขายราคาพอรับได้ แต่พวกผลไม้แช่น้ำมาหมดความหวานไปแล้วถึงแพงแต่ไม่อร่อยจืดกว่าเคี้ยวรากไม้อีก” หลิงหลานกล่าวเสริม ขณะโดนดึงหลบรถเกวียนที่แล่นผ่านถนนไป ดูท่ากองคาราวานที่พึ่งมาถึงจะเปิดการค้าที่ลานประมูลในอีกไม่นาน เสียงจองพื้นที่ดังเซ็งแซ่เชียว

                “เจ้าเคยเคี้ยวรากไม้หรือ?” จางเหยียนลู่คอยจับภรรยาไม่ให้เดินชนคน ทว่าหูก็ฟังไปด้วย นานๆ ทีจะพูดขึ้นมาบ้าง หลิงหลานสังเกตุว่าเมื่อมีคนนอกสามีตนก็เหมือนจะสงวนถ้อยคำขึ้น

                “แหะ.. ไม่ได้กินเป็นอาหารหรอกเจ้าค่ะแค่ใช้เป็นยาน่ะ” ลืมตัวเผลอพูด เกือบโดนดุแล้วไหมล่ะ คนแก้มกลมหันหนีสายตาสีเทาคมปลาบ จากนั้นได้ยินเสียงประกาศหน้าร้านก็หูผึ่ง

                “เชิญๆ เชิญทางนี้ร้านบะหมี่ฉลองเปิดใหม่กินฟรีไม่อั้น เชิญนั่งได้เลยเถ้าแก่เลี้ยงเอง!!”

                 มีที่กินฟรีแล้วเรา!! ไม่รอช้ามือนึงคว้าแขนสามี อีกมือคว้าลี่ญ่าฮุ่ยวิ่งทักๆๆ เข้าไปจองที่อย่างเริงร่า จากจมุกอันทรงคุณภาพของนาง แค่ดมกลิ่นน้ำซุปก็สามารถบอกได้ว่าร้านนี้รสโอชาแน่นอน เสี่ยวเอ้อร์เข้ามารับรายกายอย่างรวดเร็ว ทั้งยังเอากระดูกไก่มาให้โฮ่วชื่อแทะเล่นอีกด้วยใจดีจริงๆ ทว่าบุรุษผมขาวยังไม่ทันได้หยิบตะเกียบก็มีพิราบบินเกาะไหล่เขา

                 “เจ้าทานกับแม่นางลี่ก่อนอย่าพึ่งไปไหน เดี๋ยวข้ากลับมา” จางเหยียนลู่วางตะเกียบลงหันไปบอกกล่าวฮูหยินจากนั้นลุกออกจากร้านไป

                  หลิงหลานไม่คิดอะไรมากเมื่อของกินอยู่ตรงหน้าจัดการบรรเลงตะเกียบเกี่ยวเส้นหมี่สดปรุงใหม่นวดใหม่ นุ่มหอมกำลังดี ซู้ดแต่ละคำบันเทิงอิ่มอุ่นช่องท้อง ซดน้ำซุปใสที่คาดว่าปรุงจากน้ำเคี่ยวกระดูกหมูแล้วก็ทราบว่ายังขากอะไรบางอย่างก่อนเรียกเสี่ยวเอ้อร์มาแนะนำอย่างถ่อมตัว “หนหน้าเคี่ยวซุปลองให้เถ้าแก่ลดซีอิ๊วลงหนึ่งส่วน แล้วเพิ่มโครงไก่รสจะกลมกล่อมขึ้นด้วยไขกระดูก จากนั้นก่อนยกให้ลูกค้าลองโรยหอมเจียวสักนิดช่วยปรุงกลิ่นหอม”

                   “โอ้!! ขอบคุณแม่นางๆ เถ้าแก่กำลังกลุ้มอยู่เลยว่ารสไม่เหมือนรุ่นก่อน ข้าจะไปบอกให้ขอรับ”

                   “คนค้าคนขายเหมือนกันยินดีช่วยๆ” นางโซ้ยบะหมี่ต่อไม่ซนอะไรแล้ว ด้านลี่ญ่าฮุ่ยชวนสนทนาในเมื่อเหลือแค่ตนกับแม่นกยูงสีเงินทั้งที เรื่องเม้ามอยตามประสาสาวๆจึงเกิดขึ้น

                   เริ่มจากเอาตะเกียบแตะๆ สะกิดๆ เข้ากระซิบ “ท่านจ้าวเกาะดูเปลี่ยนไปมากเลยนะ เมื่อก่อนเขามิใช่บุรุษผมแดงแรงยิ่งกว่าไฟ.. เข้าถึงยากทั้งตัวมีแต่ไอร้อนหรือ?”

                    เมื่อเป็นเรื่องของสามีหลิงหลานยอมวางตะเกียบลงครู่เดียว “อ้อ นั่นเพราะเขาฝึกวิชาสำเร็จบางลักาณะทางร่างกายจึงเปลี่ยนแปลงไปบ้าง.. แต่สำหรับข้าขอให้ข้างในยังเป็นเขาคนเดิม เท่านี้ก็พอใจแล้วล่ะเจ้าค่ะ กว่าจะกลับมาพบกันอีกครั้งไม่ง่ายเลย”

                    “ตอนรอเจ้าที่โอเอซิส.. ดูเขาเป็นห่วงมากเลยนะแต่ก็บอกว่าจะรอจนครบหนึ่งวัน แล้วจะลงไปตามเองต่อให้ต้องค้นทุกก้อนหินในน้ำจะต้องหาเจ้าให้เจอ น้องหลานบุรุษเช่นนี้หาจากไหนได้อีก!!” ลี่ญ่าฮุ่ยแซวอีกฝ่ายเห็นมัวแต่กินจนแก้มกลมเหมือนปลาทองช่างน่าหยิกจริงๆ

                   พอได้ยินจากปากผู้อื่นแบบนี้ลึกๆ ในใจนางรู้สึกอบอุ่นขึ้นมานิดหน่อย “กลับกันหากข้าเปลี่ยนเป็นเขา ก็คงทำเช่นเดียวกันตามหาอีกฝ่ายไม่พบไม่เลิกรา คิก”

                   สองสาวสนทนารอยยิ้มเสียงหัวเราะอยุ่แค่ที่โต๊ะ จู่ๆ กลับมีคนผ่านทางมาหยุดอยุ่ด้านข้างหลิงหลาน จังหวะที่ไม่ทันสังเกตนี้เองยื่นส่งดอกเส่าเย่าสีเหลืองสดใสดูเหมือนพึ่งเก็บมาใหม่ๆ ให้ ทำเอาคนทั้งร้านหันมามองเป็นตาเดียว ฉากอะไรกันล่ะเนี่ย นางขณะกำลังปฎิเสธอีกฝ่ายกลับบอกว่า

                  “ชายผมขาวฝากมาให้แม่นางขอรับ”

                 “อ่อ… นี่คงเป็นของขวัญจากสามีเจ้านะ แหม่ดูไม่ออกเลยว่าเขาทำอะไรแบบนี้ก็ได้ด้วย” ลี่ญ่าฮุ่ยกระแซะสหายอีกทีนึง จากนั้นคะยั้นคะยอให้รับ หลิงหลานประหลาดใจพอสมควรเขามิใช่บอกว่าอีกเดี๋ยวจะกลับมาแล้วหรือ ทำให้ให้ผู้อื่นนำมาแทนเล่า? จู่ๆ ให้ของขวัญเช่นนี้


                "รบกวนท่านแล้ว ขอบคุณมากเจ้าค่ะ" ใบหน้าหวานขมวดคิ้วคงมิใช่อีกสักครู่มีเรื่องต้องขออภัยนาง จึงติดสินบนไว้ก่อนใช่ไหม?

             เหลือบสายตามองยังคนจรผู้นั้น ดูแล้วเป็นนักเดินทางทั่วไปทว่ารอยยิ้มทำเอานางตงิดใจแปลก แม้จะมอบช่อดอกไม้ให้ตามที่ฝากฝังมาแล้วเสร็จยังไม่ได้จากไปในทันที ยื่นจดหมายแก่นาง “บุรุษผมขาวฝากมาให้แม่นางขอรับ”

              “เอ๋ มีจดหมายมาด้วยรีบเปิดดูเร็วๆ” ลี่ญ่าฮุ่ยรู้สึกว่าคู่นี้น่าสนุกจริง ทำตนรุ้สึกลุ้นไปด้วย

              “ขอบคุณเจ้าค่ะ” ร่างเล็กยิ้มแย้มรับ ผู้ที่ได้ยินต้นสายปลายเหตุต่างก็คาดเดาไปถึงสามีของแม่นางน้อยกันไปต่างๆ นาๆ เชิงว่าทำผิดอะไรมาแล้วพยายามง้อง้อน หรือเป็นการเกี้ยวพาวิธีใหม่กันนะ

‘มาเจอข้าที่โรงละครซีว่าน’

             “...........โรงละครอย่างนั้นหรือ?”

             หลิงหลานเปิดออกอ่านบนนั้นเป็นอักษรแบบฮั่นทำให้นางแยกไม่ค่อยออกว่าลายมือเขา ก่อนหน้ากับตอนนี้เปลี่ยนแปลงจากเดิมไปหรือเปล่า อักษรแต่ละตัวตวัดอย่างมีเอกลักษณ์ยากจะปลอมแปลงได้ นางพับจดหมายเข้าใส่อกเสื้อ คิดว่าหากมีโอกาสจะให้เขาคัดออกมาสักหลายตัวเอาไว้ดูเล่น ทั้งยังคงลังเลที่จะไปตามนัดหมาย ด้านลี่ญ่าฮุ่ยเห็นข้อความแล้วเข้าคะยั้นคะยอว่าอย่างไรก็ต้องไปให้ได้ อีกฝ่ายคิดเอาใจสตรีที่รักชัดๆ ลูกเล่นเช่นนี้พอจะเห็นมาบ้างสำหรับการเกี้ยวพาสตรีในเมืองหลวง ‘แหม่ ดูไม่ออกเลยจริงๆ นั่นล่ะ ว่าอดีตจ้าวเกาะไต้หวันที่เสวนายากรายนั้นก็ทำอะไรเอาใจสาวเป็นด้วย’
            
             “ญาญ่า.. สมควรไปจริงๆ หรือก็ท่านพี่บอกให้ข้ารอตรงนี้นี่นา” คำสามีย้อนแย้งจัง เกิดเป็นกับดักรึหลุมพรายจะทำอย่างไรล่ะ พวกเขาทั้งคู่เหมือนจะมีศัตรูหลายหัวเลยด้วย "ถ้าเกิดว่าเป็นหลุมพรางของมิจฉาชีพอะไรแบบนี้ขึ้นมา..."

             “ชายผมขาวมีไม่มากนัก มาเถอะน้องหลาน!! ให้เขารอนั้นไม่ดีนา..ร้ายนั้นใจร้อนมากไม่ใช่หรอ” ด้วยร้านบะหมี่เปิดทานฟรีไม่ต้องจ่ายเงิน ดังนั้นพวกนางทางอิ่มแล้วสามารถลุกออกไปได้เลย โจรสลัดสาวลากเอาแม่คนที่ยังมัวแต่ลังเลอยู่นั้นกระเตงๆ ไปถามทางตามร้านค้าต่างๆ

             “ขอทางหน่อยจ้าๆ นี่ๆ ไม่ทราบใครรู้จักโรงละครซีว่านบ้าง?”

             ลี่ญ่าฮุ่ยปกติกินอิ่มแล้วจะเกียยจคร้านอยากนอนเป็นที่สุด หนนี้มีเรื่องสนุกๆ ให้ติดตามดูคึกคักกระตือรือร้นเป็นพิเศษ เข้าร้านนั้นออกร้านนี้ ครู่หนึ่งจึงสามารถเสาะหาผู้รู้ทางได้อาศัยให้นำไปยังโรงละครตามที่นัดหมาย สองสาวใช้หมวกไผ่ผ้าคลุมกิริยาท่าทางคนหนึ่งประหลาดใจ อีกคนรอชมเรื่องบันเทิง ช่วงก้าวไม่ช่าไม่เร็วครู่เดียวก็หายไปจากกลุ่มคน  

หมวกไผ่ผ้าคลุม + รูปปั้นลี่ญ่าฮุ่ย
                  



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ โจรสลัดซางอิน: ลี่ ญ่าฮุ่ย เพิ่มขึ้น 15 โพสต์ 2019-8-9 20:03
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ โจรสลัดซางอิน: ลี่ ญ่าฮุ่ย เพิ่มขึ้น 50 โพสต์ 2019-8-9 20:03
คุณได้รับ +7 คุณธรรม +3 ความโหด โพสต์ 2019-8-9 20:03
คุณได้รับ +20 ความโหด โพสต์ 2019-8-9 20:03

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -48 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -48 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คทาจูเทอร์น่า
หมวกคลุมจูเทอร์น่า
ลูกแก้วแห่งน้ำพุ
ธงจูเทอร์น่า
ผ้าคลุมจูเทอร์น่า
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x2
x20
x15
x16
x80
x2
x1
x1
x1
x2
x30
x10
x1
x1
x2
x1
x1
x1
x1
x3
x1
x14
x2
x1
x3
x9
x40
x5
x1
x2
x1
x5
x8
x3
x280
x70
x100
x80
x80
x80
x131
x22
x32
x4
x78
x1
x125
x710
x310
x8
x100
x2
x1
x7
x5
x24
x1600
x9999
x7
x1600
x8
x129
x10
x700
x1960
x600
x420
x2000
x40
x37
x26
x960
x740
x2231
x100
x21
x1800
x9
x1200
x1800
x983
x28
x22
x15
x102
x10
x1000
x15
x134
x1891
x170
x2025
x1300
x320
x2300
x3
x8100
x363
x84
x100
x3
x73
x141
x3272
x128
x302
x411
x2743
x2019
x20
x1610
x8
x516
x1801
x5
x300
x9
x28
x2665
x2374
x9
x52
x6185
x50
x9999
x1801
x43
x3
x79
x15
x1040
x1
x1
x2265
x1
x1
x2425
x13
x21
x18
x786
x570
x582
x30
x128
x7
x30
x44
x5
x1180
x1501
x13
x970
x297
x630
x300
x48
x45
x2365
x1
x1840
x2769
x3100
x3749
x132
x258
x252
x4905
x9999
x563
x51
x42
x3344
x23
x16
x53
x181
x80
x1000
x129
x14
x3223
x234
x2900
x407
x1327
x9999
x2451
x2890
x1302
x1806
x2370
x57
x75
x2099
x485
x1107
x129
x30
x6182
x1875
x3804
x1270
x91
x2418
x3611
x3865
x2005
x3598
x1150
x527
x1268
x456
x160
x1000
x263
x3
x24
x6
x1360
x77
x50
x3542
x620
x2
x466
x116
x9999
x2361
x2
x37
x2189
x3343
x5400
x7097
x374
x4439
x4270
x444
x747
x9999
x1759
x520
x10
x1006
x2257
x2940
x505
x90
x2
x18
x25
x25
x32
x9
x4258
x9235
x1807
x9999
x199
x24
x5738
x20
x5805
x19
x8
x915
x256
x25
x9
x101
x31
x8
x789
x3805
x7
x30
x203
x680
x81
x2804
x2121
x110
x15
x1410
x2558
x2400
x3
x280
x3676
x2570
x227
x7899
x509
x391
x3674
x2930
x9999
x10
x2251
x2441
x5805
x7800
x3120
x1241
x24
x2675
x859
x70
x328
x142
x2816
x2114
x9999
x40
x4099
x9999
x9999
x9999
x3255
x1875
x107
x3200
x4
x3696
x34
x3235
x3929
x722
x1
x756
x1546
x645
x931
x4415
x2192
x3228
x5004
x9999
x4044
x9999
x3079
x2084
x1855
x3256
x4179
x3272
x728
x61
x1
x20
x1919
x2568
x713
x1
x4417
x5882
x67
x9999
x673
x1243
x968
x2792
x103
x2957
x553
x515
x100
x825
x258
x8
x157
x35
x9999
x1123
x2070
x2528
x180
x651
x454
x93
x1201
x1059
x9999
x3310
x1261
x1230
x670
x200
x9999
x1501
x9999
x129
x713
x2227
x2

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2020-1-19 02:53

ขึ้นไปด้านบน