ดู: 63|ตอบกลับ: 1

{ นอกด่านอี้เหมินกวน } โอเอชิสม่อกวง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-8-8 01:26:56 |โหมดอ่าน



โอเอซิสม่อกวง

{ นอกด่านอวี้เหมินกวน }






【โอเอซิสม่อกวง】
แหล่งน้ำจืดที่สำคัญของอวี้เหมินกวน เต็มไปด้วยฝูงนกอพยพย้ายถิ่นฐาน
รอบๆ คือทิวน้ำตกและป่าขนาดใหญ่กินบริเวณสามลี้รอบโอเอซิสชุ่มชื่น
มองออกไปไกลพบแนวขุนเขาแดนเหลียงโจว ทิวทัศน์หมอกจางงดงามสุดตระการตา
บางครั้งยังมีชาวบ้านแวะมาเที่ยวชม พักผ่อนหย่อนใจเพื่อคลายความร้อน รอบๆ ปลูกผลไม้ได้ดี





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

1128

กระทู้

4035

โพสต์

59หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
797881
เงินตำลึง
2052833
ชื่อเสียง
246391
ความหิว
1886

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)

คุณธรรม
18114
ความชั่ว
8396
ความโหด
40403
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2019-8-9 18:39:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด

ปกรณัมพิธีกรรมโบราณ
1348
{ พิธีกรรมเก่าแก่ 10,000 ปี 24 }
ข้ามีสหายใหม่เป็นนักพรต
               ถ้ำงูขาว ใต้ลำธารกว๋อถง

               ครู่ก่อนนกหงส์หยกตัวหนึ่งพุ่งตัวผ่านม่านน้ำเข้ามาเยี่ยมเยียนดูความเป็นอยู่ของบุตรนายท่านตนเหมือนอย่างเคย หนนี้มันออกไปร่วมเดือนมีเรื่องราวมาสนทนาเพียบหวังว่านายน้อยคงจะพอใจ ทว่าเพียงพลิ้วกายผ่านม่านน้ำกลายเป็นชายชราถือไม้เท้าเดินเข้าไป ภาพที่เห็นทำวิหคเฒ่าหัวใจแทบวาย

              “บอกข้าที่ว่าที่ท่านกกอยู่น่ะไม่ใช่สตรีมนุษย์!!” บุตรนายท่านรุ่นนี้ไฉนขยันก่อเรื่องแท้

              หลังบ่นเกมอบรมไปหลายยก ว่าด้วยเรื่องปีศาจกับมนุษย์เป็นภัยต่อกัน ไหนจะสตรีบนแท่นแก้วผลึกแค่มองก็รู้แล้วว่าคนมีบุญอยู่ในศีลธรรมไม่ขาด ปีศาจเลี่ยงที่จะทำร้ายคนประเภทนี้ด้วยวิบากตัดรอนหนักกว่าทำร้ายคนเลวเป็นไหนๆ ทว่าเมื่อไป๋เจวี๋ยอธิบายต้นสายปลายเหตุ ผู้เฒ่าวิหคแทบยืนเซ เมื่อครู่ว่าอะไรนะ ‘เกิดรักแรกพบห้ามใจไม่ได้และ.. อะไรนะ? รับเป็นชายาแล้ว ท่านรีบปล่อยนางไปเดี่ยวนี้เลย!!’

              เห็นรอยเขี้ยวเด่นหราบนลำคอมนุษย์หญิง พ่อเฒ่าอยากเอาหัวจนฝาตายเสียที่นั่น “งูสาวร่วมเผ่าเอยภูตมัจฉาเอยมีตั้งมาก นี่อย่างไรไม่มีเกล็ด ไร้หางเขี้ยวก็ทู่ท่านหน้ามืดรักไปได้!!”
               “เหล่าอิง!! แต่นางยิ้มน่ารัก.. ตัวก็นุ่ม กลิ่นหอม..ข้าชอบ”

               ดูตอบเข้า… ไม่ติดว่าเป็นลูกเจ้านายพ่อเฒ่าเอาไม้เท้าเคาะกบาลแยกไปแล้ว ทว่าคนเราหนีไปสุดหล้าก็หนีวาสนาไม่พ้นพยายามเปิดใจกว้างๆ หน้าที่เขาตอนนี้คือป้องกันภัยที่อาจจะเกิดจากนายน้อยหาเรื่องใส่ตัว นักพรตที่ลงผนึกอาคมไว้อันที่จริงค่อนข้างปราณีมาก… แค่ไม่ออกไปจากโถงถ้ำ เหล่าสัตว์น้ำถึงฆาตจะลอยมาเกยตื้นให้กินเอง หากมีคนคิดทำร้ายก็จะเกิดพลังไฟฟ้าสถิตเป็นค่ายกลปัดคมอาวุธออกจนหมด อันที่จริงแค่อาศัยพิษพญางูในตัวโดนหินยังหลอมละลายประสาอะไรกับต่อกรสิ่งมีชีวิต...

               อย่างตอนนี้ไป๋เจวี๋ยเรียกหางออกมาเกี่ยวตกซากปลาที่พึ่งตายได้ไม่นานเตรียมทำอาหารให้ชายาตน นั่นคือเขาไม่มีความจำเป็นต้องทำร้ายชีวิตแน่นอน สิ่งจองจำแค่เขตอาคมรอบคุ้งน้ำเสมือนกำแพงที่มองไม่เห็น ถ้าฝืนฝ่าออกไปจะถูกสายฟ้าดีดสะท้อนกลับ สมัยห้าวเป้งก็ลองพุ่งชนหลายหน ตอนนี้ไม่โง่แบบแต่ก่อนแล้ว

               ผู้เฒ่าเหล่าอิงช่วยปรึกษาวิธีรับมือกับสถานการณ์เฉพาะหน้า เมื่อทราบว่าอีกไม่นานสตรีผู้นี้จะจากไปรวมกับพวกพ้องแล้วค่อยโล่งใจ เสียก็แต่ท่าทีหงอยๆ เหมือนงูคอตกของนายน้อยทำเอาพ่อเฒ่าไม่วางใจเท่าไร ‘ลิ้มรสไปแล้วเลยพูกพันงั้นสินะ’ อย่าว่าแต่เสพสังวาสฝึกวิชาหยินหยางกับอีกฝ่ายเลย อันที่จริงโลหิตของผู้สั่งสมบุญก็มีคุณค่าต่อเหล่าปีศาจมาก หนึ่งเดือนนี้ตั้งมั่นบำเพ็ญหลอมโลหิตในกายดีๆ พลังเพิ่มไม่รู้เท่าไร ยิ่งถ้าเป็นการสละให้โดยเต็มใจจะยิ่งเลิศ สรรพคุณคล้ายยาเพิ่มพลังปราณของเหล่าชาวยุทธ์

              ดังนั้นพ่อเฒ่ากับท่านชายงูเจรจาปรึกษากันใหม่ เวลาล้วงเลยจวบจนสตรีผมเงินลืมตาตื่นขึ้น ได้กลิ่นปลาย่างหอมๆ ท้องก็เริ่มหิว เห็นพ่อเฒ่ากลับเข้าใจว่าเป็นอาจารย์ของสหายเข้าประสานมือทักทายอย่างเป็นมิตรยิ่ง สนทนาพร้อมทานอาหารอยู่สักพักหลิงหลานทราบว่าเวลาล่วงเลยมานานแล้วตั้งใจจะอำลากลับไปหาพวกพ้อง ตนไม่อยากให้สามีเป็นห่วง

              ครั้นขยับคอรู้สึกเจ็บแปลกๆ ดีว่าพวกเขาพรางร่องรอยให้เหมือนรอยกลีบกุหลาบธรรมดาไว้แล้วพอนางแตะพ่อเฒ่าก็ชิงอธิบายว่า “ศิษย์ของข้าผู้นี้กำลังฝึกวิชาบางครั้งดันทุรังจนบาดเจ็บ.. บังเอิญเลือดของแม่นางช่วยรักษาได้เมื่อคืนวิสาสะรับมาใช้โดยไม่ได้ขอต้องขออภัยท่านด้วย”

              ไป๋เจวี๋ยเห็นสตรีหน้าหวานเบิกตาดูตกใจมาก เขารีบนำมีดเล่มหนึ่งดูเก่าแก่โบราณมาวางเบื้องหน้านาง ในปลอกนั้นมีคอสารภาพและอธิบายว่าที่จริงตนเป็นปีศาจเมื่อถึงคราวที่ต้องใช้ศาตรานี้ นางก็จะทราบความจริง

              “ตอนนั้นข้าไม่มีสติควบคุมตนเองไม่ได้ รู้สึกละอายใจ.. หลิงหลานนี่เป็นอีโต้ ครั้งหนึ่งเคยเป็นศาสตราวุธของเจ้าแคว้นยู๋เถียนเมื่อหลายพันปีก่อน หลอมจากศิลาศักดิ์สิทธิ์ที่ตกลงมากลางซีอวี้หลายร้อยก้อนในสมัยก่อน ข้าเก็บสะสมมานาน เจ้าเก็บไว้สิ มันจะช่วยปกป้องเจ้าได้ยามต่อสู้ แม้อาวุธรัศมีจะสั้นแต่ก็แกร่งกว่าอาวุธทั่วไป รับไว้แทนคำขอโทษเถิดนะ”

              อย่างน้อยเวลานางใช้มัน.. ก็อาจนึกถึงเขาขึ้นมาบ้างไม่อยากให้ลืมกันไวไปนัก

              หลิงหลานยื่นมือออกไปรับอย่างกล้าๆ กลัวๆ คิดไม่ตกว่าจู่ๆ สหายเอาเลือดตอนไปตอนหลับนี่ค่อนข้างน่ากลัว พ่อเฒ่าพูดเสริมอีกว่า “แต่อย่างน้อยรอยประทับของศิษย์ข้ายังเกิดประโยชน์ พวกสัตว์มีพิษ แมงมุม หรืองูเล็กงูน้อยจะไม่กล้าเข้าใกล้ทำอันตรายแม่นางจนกว่ารอยจะจางไป”

              เหมือนได้ยินสิ่งที่น่าสนใจมากหูกระดิกทันที “เอ๊ะ!! กันแมงมุมได้จริงหรอ?? แล้วรอยนี้อยู่ได้นานแค่ไหนเจ้าคะ?”         

              “ราวหนึ่งเดือนเต็มที่ก็ไม่เกินเดือนครึ่ง…” ปีศาจหนุ่มงุนงงนางอยากให้หายไปเร็วกว่านี้เขาก็จนปัญญา

              “ท่าน..ยังมีความจำเป็นต้องใช้เลือดในการฝึกวิชาอยู่ไหม?” หลิงหลานกล่าวออกไปสีหน้าชายชรากับบุรุษชุดครามดูสับสน เลยแก้ใหม่ว่า “คือว่า อันที่จริงข้าไม่ถูกกับพวกตัวแปดขามากๆ เลยเป็นไปได้ก็อยากจะเลี่ยง...แล้วถ้าหากเลือดข้าสามารถช่วยเหลือสหายได้ สละให้เดือนละครั้งคงไม่มากมายอะไร ใช่ไหม?”

              “ใช่แล้ว! หากรอยจางลงเมื่อไรเจ้าสามารถกลับมาให้ข้ากั.. ให้ข้าทำอันใหม่ได้”

              “แล้วข้าจะมาที่นี่ได้ยังไง.. ทางเข้าถูกปิดเข้าถึงยาก” คงไม่ต้องแล่นไปรบกวนสกุลโม่ทุกเดือนเพื่อาเยี่ยมสหายแบบนั้นวุ่นวายตาย

               ไป๋เจวี๋ยกลับมาคลี่ยิ้มยินดีอีกหน เสมือนมีความหวังส่องประกาย หางงูที่มองไม่เห้นปัดป่ายไปมาอยู่ข้างหลัง “บางครั้งเมื่อลงมาในธารน้ำจะมีทางเชื่อมถึงที่แห่งนี้ แต่หากเป็นทางออกของธารน้ำก็จะเชื่อมกับอุโมงค์ถ้ำนี้ตลอดเวลา เจ้ามาแล้วเรียกหาข้า….จะออกไปรับอย่างแน่นอน”

              ผู้เฒ่าถอนหายใจอะไรจะเกิดก็ต้องเกิดละงานนี้ เขาคงทำได้แค่เตือนสติอยู่ห่างๆ ขอแค่นายน้อยแค่นึกสนุกเพราะว่างเกินไป อีกสักพักคงเบื่อสตรีผู้นี้เอง ผู้เฒ่าเห็นอาคมเคลื่อนย่ายแผ่นหนังข้อความที่ซ่อนอยู่ในฝักมีดกลับมาอยู่ในมือนายน้อย เขาถอนถายใจ...

              เหล่าอิงใช้วงแสงแบบเดียวกันในการนำทางเพียงแต่เป็นสีเหลืองทำให้นางยิ่งมั่นใจว่าคนเหล่านี้รู้จักเสี่ยวไป๋ ก่อนที่ร่างเน่งน้อยจะกระโจนลงน้ำได้มอบสุราพันปีไว้น้ำเต้าหนึ่งให้สหายกับอาจารย์ของเขาเอาไว้ดิ่มเพราะในถ้ำอากาศค่อนข้างเย็น

              “หลิงหลาน!! สำหรับเจ้า.. คิดว่าพวกปีศาจเป็นอย่างไรหรือ?” ไป๋เจวี๋ยถามทิ้งท้าย

              หญิงสาวกำลังออกจากถ้ำนางผ่านการเจอปีศาจมาค่อนข้างน้อยแต่อ่านตำนานมาเยอะ ตอบอย่างสาวช่างฝันก่อนกระโจนลงน้ำไป “คนยังมีหลากหลายรูปแบบ ขาวดำปะปนกันอยู่ที่ใจว่าช่วยเหลือหรือว่าทำร้าย ปีศาจเองก็คงไม่ต่างกันเท่าไรมั้ง..ต้องดูเป็นรายๆ ไปนั่นล่ะ สำหรับข้าใครดีมาก็ดีตอบอยู่แล้ว ข้าไปก่อนนะสหายท่านถนอมตัวด้วย!!”


               นางไปแล้ว.. เขาคลายกำมือออกเห็นบนแผ่นหนังตวัดอักษรไว้ว่า 'หลิงหลานข้าคือเสี่ยวไป๋' ก่อนถูกอาคมแผดเผาจนมอดใหม้ไป

               คล้อยหลังร่างบางบุรุษผมขาวเจ้าของถ้ำนั่งมองตั้งหนังสือด้วยแววมุ่งมั่น “หนึ่งเดือน… ระหว่างนี้ข้าจะอ่านให้ครบ! ไม่ทำให้นางผิดหวังอย่างเด็ดขาด” เขาตั้งหน้าตั้งตาขมักเขม้นผู้เฒ่าเห็นแววอันตรายรีบยกตำรากามสูตรไปซ่อนก่อน
.
.
.
               หลิงหลานว่ายตามนวลแนวสีเหลืองผ่านอุโมงค์น้ำจนถึงห้วงทะเลสาบแห่งหนึ่ง นางไม่รุ้เลยว่าตัวเองอยุู่ที่ไหน จนกระทั่งขึ้นบกแล้วแสงนำทางจึงหายไป บริเวณนั้นแลไปเห็นเพิงพักที่สร้างขึ้นอย่างเรียบง่าย โฮ่วชื่อเห็นนายสาวก็วิ่งเข้ามาเห่าเรียกวนเวียนข้างตัว บุรุษผมขาวกำลังขัดสมาธิก็ลืมตาขึ้นส่งยิ้มแก่ฮูหยินตน

                “หากเจ้าหายไปนานกว่านี้อีกวัน.. เขาคงถมโอเอซิสจนราบแล้วล่ะ” ลี่ญ่าฮุ่ยเดินมาตบบ่าสตรีผมเงิน บ่นว่ารอตั้งหนึ่งวันเต็มๆ เข้าไปทำอะไรในลำธารกันแน่ หลิงหลานหัวเราะร่วนพลางเล่าถึงสหายนักพรตผู้หนึ่ง ได้อีกฝ่ายช่วยไว้ประกอบกับเหนื่อยมากเลยพักรักษาตัวก่อน

                 “ขอโทษที่ทำให้พวกท่านเป็นห่วงนะเจ้าคะ.. เหยียนหลางขนาดในฝันท่านก็ยังไม่ปราณีข้าเลย” สองแก้มหญิงหลานแดงระเรื่อพูดก็พูดเถอะนางเคยฝันเรื่องวาบหวามเสียที่ไหนกัน

                 จางเหยียนลู่ฟังแล้วไม่ได้ออกความเห็นอะไร รวบตัวหญิงสาวมาซับผมให้แห้ง “เย็นแล้วหิวหรือยัง? ดูเหมือนนี่เป็นโอเอซิสนอกด่านอี้เหมินกวน..พวกเราเข้าไปหาอะไรทานกันก่อนค่อยเดินทางต่อดีไหม?”

                  “ดีสิ.. ข้าเบื่อเนื้อแห้งจะแย่อยุ่แล้ว!!” ลี่ญาฮุ่ยกับโฮ่วชื่อส่งเสริมทั้งสามจึงมุ่งหน้าสู่ด้านอี้เหมินกวน


ให้สุราพันปีงูขาว+ผู้เฒ่าไว้ดกย้อมใจ




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +6 ความโหด โพสต์ 2019-8-9 18:52
คุณได้รับ +65 ความโหด โพสต์ 2019-8-9 18:52

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -62 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -62 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
หน้ากากยักษ์ม่วง
มุกอัคคี
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
อีโต้ซิวต้าหวาง
อี้ฝงเทียน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x96
x3
x1
x1
x71
x10
x1
x3
x5
x1
x100
x7
x20
x1
x1
x2
x5
x2
x670
x78
x2
x10
x44
x10
x5
x120
x7
x107
x2
x3
x11
x60
x8
x1
x645
x130
x4
x14
x2034
x4
x390
x4
x9
x5
x3
x9
x36
x1
x690
x1
x1
x245
x1
x2
x1
x25
x5
x2
x3
x8
x1150
x70
x5
x15
x66
x26
x2
x6
x5
x880
x13
x1083
x48
x242
x210
x250
x160
x1
x17
x165
x1
x130
x500
x500
x2425
x11
x162
x32
x2460
x9999
x8
x209
x41
x28
x1042
x10
x4
x17
x2
x19
x2
x30
x190
x9
x839
x214
x600
x928
x85
x4910
x6
x680
x952
x118
x2140
x68
x15
x637
x485
x861
x100
x5
x2332
x495
x3999
x636
x51
x830
x2011
x1859
x205
x4271
x58
x718
x392
x973
x233
x120
x140
x207
x3
x6
x2
x1050
x77
x35
x2046
x170
x1
x196
x4
x9999
x960
x2
x20
x239
x1370
x4200
x3837
x39
x3016
x1200
x330
x538
x9999
x899
x325
x1
x280
x683
x2275
x351
x49
x10
x1
x7
x7
x14
x21
x9
x218
x6661
x177
x8065
x199
x12
x4479
x9
x1
x3012
x6
x8
x722
x200
x8
x9
x101
x15
x6
x312
x1730
x6
x16
x80
x543
x59
x4
x115
x3
x15
x6
x138
x5
x3
x3
x2470
x480
x124
x5239
x403
x287
x2816
x2176
x5305
x10
x2
x228
x3293
x5250
x910
x982
x9
x1323
x794
x90
x300
x54
x551
x2000
x9999
x11
x2609
x9999
x9999
x2272
x950
x393
x67
x1110
x4
x1410
x32
x1924
x2098
x240
x1
x256
x463
x1344
x301
x1077
x1689
x2230
x3416
x9999
x2384
x2560
x1249
x2033
x391
x1938
x2324
x1722
x128
x42
x1
x22
x1759
x1530
x63
x1
x4365
x5499
x67
x9999
x122
x423
x438
x1948
x102
x1845
x246
x305
x58
x377
x208
x8
x80
x11
x9999
x93
x400
x1593
x162
x51
x289
x40
x1
x353
x9999
x2645
x887
x60
x70
x149
x9999
x101
x7020
x111
x713
x206
x2

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-10-23 18:38

ขึ้นไปด้านบน