ดู: 32|ตอบกลับ: 2

{ เมืองฉางอัน | ถนนทิศใต้ | คฤหาสน์สกุลโม่ } ห้องลับหมอกนิล

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-8-6 17:59:36 |โหมดอ่าน



ห้องลับหมอกนิล
 
{ คฤหาสน์ปราชญ์แปลก }






【ห้องหลับหมอกนิล】
ใต้ดินคฤหาสน์สกุลโม่มีห้องลับสำหรับทำการวิจัยค้นคว้าของเจ้าบ้าน
ในนั้นเต็มไปด้วยตำราและแบบจำลองมากมาย ใช้แสงจากคบเพลิงให้ความสว่าง
มีทั้งโต๊ะกลม ห้องพัก ห้องทำงานแยกออกจากกัน ดูเป็นสัดส่วน
ถึงอย่างน้ำอากาศใต้ดินก็ค่อนข้างอับกว่าชั้นบน


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

983

กระทู้

3639

โพสต์

69หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
795408
เงินตำลึง
141033
ชื่อเสียง
216101
ความหิว
3027

ตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)

คุณธรรม
17600
ความชั่ว
8168
ความโหด
31035
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2019-8-6 18:00:17 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-8-6 22:42

ปกรณัมพิธีกรรมโบราณ
1367
{ พิธีกรรมเก่าแก่ 10,000 ปี 13 }
ปราชญ์สติเตลิดผู้นั้น
           ห้องลับใต้คฤหาสน์สกุลโม่…

           หลิงหลานไม่คิดฝันเลยว่าตนจะมีเวลาเปิดตัว ‘ทักทาย’ สร้างความประทับใจแรกเห็นด้วยวิธีนี้ ร่างบางโดนซัดเข้าที่หลังปากไม่ทันอ้าร้องลำตัวก็ลอยหวือเข้าประตูกลไปตกลงพื้นดีหัวไม่กระแทกจนอาบเลือด นางเก็บคองอเข้ากลิ้งกะลุกๆๆ มานอนแผ่หราหมดสภาพมีดาววนเวียนเต็มหัวอยู่ที่อีกโถงหนึ่ง

             “................” มีเสียงลมหายใจอีกสองคนแผ่วๆ ในห้อง การมาของนางคงทำให้พวกเขาเสียจังหวะแล้วกันมามองนางเป็นตาเดียว เฮ้ย!! ถามจริงจะไม่มีใครมาช่วยพยุงลุกหน่อยหรอ?

             “สหาย ดูเหมือนผู้เข้าทดสอบที่จะร่วมเดินทางกับเจ้ามาถึงแล้ว” หนึ่งบุรุษดูเปราะบางกลิ่นอายบัณฑิตทั่วตัวเอ่ยขึ้น สังหรณ์ของหลิงหลานบ่งบอกว่าไอ้หมอนี่ล่ะคนคิดโจทย์ “เชิญแม่นางสนทนารายละเอียดกันก่อน ไม่ทราบท่านเรียกขานอย่างไร?”

              หลิงหลานอยากลุกไปตะบันหน้าคน… ติดที่ว่านางหรุบดวงตาลงแล้วเห็นสิ่งีท่รองตัวเขาอยู่ คล้ายจะเป็นเก้าอี้สำหรับคนพิการ.. บุรุษผู้นี้เห้นท่าจะป่วยจริงๆ นางคิดบัญชีกับเขาจะเข้าข่ายรังแกผู้ด้วยกว่าไหมเนี่ย? เก้าอี้ที่น่าสนใจออกแบบมาเพื่อเคลื่อนไหวได้เองสะดวกโดยไม่ต้องใช้คนเข็นเสียด้วย

              “คุณชายโม่.. ก่อนอื่นเราควรให้นางลุกขึ้นยืนได้เสียก่อนนะ” สตรีสวมผ้าโพกสีขาวไว้ผมหน้าม้าเอียงคอมองผู้มาใหม่ เห็นสวมหน้ากากจิ้งจอกหิมะเลยไม่แน่ใจว่ารู่จักไหม แต่ที่แน่ๆ เส้นเกศาสีเงินคล้ายว่าจะเคยพบเจอมาก่อน ลี่ญ่าฮุ่ยเป็นฝ่ายลุกเข้าไปช่วยประคองร่างเน่งน้อยขึ้นมาสอบถาม “เป็นอย่างไรบ้าง โจทย์ของคุณชายคงโหดมากเลยสินะสำหรับสตรีน่ะ? หึหึ”

               “ขอบคุณเจ้าค่ะ ข้าหลิงหลาน.. ก่อนมาก็ตั้งใจไว้แล้วว่าทำให้เต็มที่ไม่มีอะไรยากเกินความพยายามแน่” รับน้ำใจจากสตรีผมม้า ยืมแรงในการลุกขึ้นยืนได้ก็ถูกเชิญไปนั่งที่โต๊ะน้ำชา มาตอนนี้เองหลิงหลานถึงได้ฏอกาสมองไปรอบกาย.. ดูเหมือนห้องโถงนี้จะสร้างขึ้นอย่างปราณีตกว่าด้านนอก มีอุปกรณ์ในการใช้ชีวิตครบครันทั้งโต๊ะ ตู้ เตียง ชั้นวางหนังสือมากมายเรียงรายนับไม่ถ้วน เดี่ยวนะเตียงงั้นหรือ? นอนใต้ดินไม่ค่อยสบายตัวนักหรอกรึว่าท่านโม่ผู้นี้จะมีเรื่องลับๆ ที่ชอบทำแล้วไม่อยากให้คนอื่นเห็นกันนะ?

               ตามมาด้วยการแนะนำตัวของสตรีผมม้าหน้าตาจิ้มลิ้ม “ข้าลีญ่าฮุ่ย อื่ม เราดูอายุห่างกันไม่มากจะเรียก ญาญ่า ก็ได้นะไม่เป็นไร.. เฮ้อดี จริงได้ร่วมทางกับสตรีด้วยกันต่อไปก็ขอฝากตัวด้วยนะแม่นางน้อยหลิงหลาน”

                “สหายข้าแม่นางลี่จะไปกับแม่นางแทน ส่วนตัวข้าไม่สามารถเป็นเพราะร่างกายไม่สะดวก…” โม่ซุนหรุบสายตาลงยังขาทั้งสองข้างเป็นการบอกโดยนัยให้เข้าใจว่ามิใช่เขาไม่อยากไป แต่ร่างกายไม่เอื้ออำนวย

                ฝ่ายร่างบางคนหน้าหวานจัดการปลดหน้ากากลงถึงช่วงแนะนำตัวและไม่มีคนนอกแล้วนางวางใจเปิดเผยใบหน้า เพียงยกสายคาดลงเผยดวงจันทราสุกสกาวในโถงลับอีกหนึ่งดวง พักตร์นวลผ่องรอยยิ้มกระจ่างใสสองนัยน์ตาดุจลูกแกะน้อยใสซื่อ แม้ทั่วร่างจะขมุกขมอมไปบ้างทว่าแววทรนงในดวงตานางดูเจิดจ้านัก

              “เป็นหลิงหลานต่างหากที่ต้องขอฝากตัวต่อท่านแล้ว คุณชายโม่ซุน แม่นางลี่..เอ่อ ญาญ่า”

                ลี่ญ่าฮุ่ยคล้ายจดจำได้ในทันที ครั้งหนึ่งตนเคยไปงานเลี้ยงต้อนรับของเจ้าเกาะไต้หวันคนก่อน ก็คล้ายจะเคยเห็นนกยูงสีเงินแสนสวยตรงหน้าร่ายรำอยู่ “...แม่สาวน้อยเจ้าเคยไปเกาะไต้หวันใช่ไหม? ถึงไม่เคยล่ะก็.. แฝดของเจ้ายังอยู่ไต้หวันรึเปล่า?”

                ทว่าหลิงหลานคราวนั้นมัวแต่ใช้สมาธิอยู่กับการร่ายรำจึงจำอีกฝ่ายไม่ได้ในทันที “ห้าปีก่อนข้าเคยติดค้างอยู่ไต้หวันระยะหนึ่งเจ้าค่ะแต่ตอนนี้กลับมาแล้ว…”

                 “ฮะๆๆ บังเอิญนักนับเป็นวาสนาเพียงแต่ว่า.. เจ้าหน้าตาจิ้มลิ้มปานนี้จะยิ่งดึงดูดเรื่องราวในระหว่างการเดินทางแทนไหมนะ” นิ้วอันช่ำชองของลี่ญ่าฮุ่ยเชยปลายคางมน ท่าทีเกียจคร้านระคนหยอกล้อนี่เป็นเอกลักษณ์ยิ่ง “ข้ากลับดีใจนะที่คนผ่านเข้ารอบอย่างน้อยก็เป็นสาวงาม แถมยังเคยพบกันมากกว่าหนสองหนด้วย พึ่งแนะนำตัวกันนี่ล่ะแปลกดี”

                หลิงหลานคล้ายจดจำได้ลางๆ ฟังเสียงแล้วส่องใบหน้านี่ใช่กลุ่มโจรสลัดซางอินที่มาเยือนไต้หวันแทบทุกปีรึเปล่านะ? นางเกาแก้ม แต่ละหนมักอยู่ข้างท่านจ้าวเกาะไม่ค่อยได้ออกไปทักทายกับใครนัก “เรียกหลิงหลานก็ได้เจ้าค่ะ ญาญ่า หากมีสิ่งใดที่ข้าควรรุ้ก่อนรึต้องเตรียมตัวก็บอกได้เลยนะไม่ต้องเกรงใจ”
                 ลี่ญ่าฮุ่ยผงกหัวพลางป้องปากหาว “ไม่ต้องห่วงหรอกเรื่องเตรียมการพวกของจุกจิกน่ะให้ท่านดม่กับคนของเขาทำเถอะ หน้าที่เจ้าคือไปเป็นเพื่อนข้าสำรวจโบราณสถานเท่านั้นล่ะ”

                 “สหายพอใจก็ยินดีแล้ว เวลานานกว่านี้ก็อาจไม่มีคนที่ผ่านบททดสอบเข้ามาได้อีกราย” บัณฑิตหนุ่มผู้ป่วยกระเสาะกระแสะคลี่ยิ้มเบาๆ ก่อนเรียกให้ทั้งสองเดินทางตามตนมา “เวลานี้ดึกแล้วไม่สะดวกออกเดินทางในทันที.. อย่างไรเสียคาดการร์เผื่อล่วงหน้ายังต้องใช้เวลาในการจัดเตรียมของแม่นางทั้งสองตามข้าขึ้นไปโถงด้านบนเถิด”

@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ โจรสลัดซางอิน: ลี่ ญ่าฮุ่ย เพิ่มขึ้น 10 โพสต์ 2019-8-6 22:56
คุณได้รับ +10 คุณธรรม +4 ความชั่ว +11 ความโหด โพสต์ 2019-8-6 22:56
คุณได้รับ +20 ความโหด โพสต์ 2019-8-6 22:55

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -62 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 + 25 -62 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
มุกอัคคี
เซ็กเธาว์
กู่ฉินมนตรานภาลัย
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
ตัวเบาขั้นสูง
เกราะทองเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x13
x136
x1
x7
x1
x100
x1
x1
x6
x3
x2
x2
x1
x33
x1
x699
x1
x1
x2
x100
x11
x1
x2
x1
x1
x25
x5
x2
x1
x1
x260
x50
x5
x15
x20
x2
x3
x10
x5
x880
x3
x4334
x60
x156
x80
x70
x430
x2
x18
x165
x1
x120
x500
x500
x1421
x22
x2
x51
x35
x1250
x9999
x8
x5
x41
x4
x658
x4
x4
x15
x2
x1
x44
x2
x30
x99
x6
x685
x207
x620
x699
x67
x9999
x16
x600
x952
x116
x2060
x40
x75
x621
x485
x854
x100
x4
x1402
x368
x4024
x374
x53
x824
x1823
x1753
x205
x4157
x59
x494
x392
x688
x2
x223
x92
x70
x121
x1
x6
x1
x970
x79
x35
x1616
x120
x1
x141
x4
x9999
x898
x2
x20
x227
x1251
x4200
x3837
x7
x1959
x1200
x164
x464
x9999
x899
x193
x1
x310
x612
x2270
x412
x48
x10
x2
x7
x7
x14
x21
x9
x18
x6329
x77
x5485
x199
x12
x4079
x9
x8
x3212
x5
x9
x579
x199
x7
x9
x101
x15
x6
x227
x1715
x6
x16
x70
x453
x58
x3
x100
x5
x13
x5
x138
x1
x3
x1
x1478
x500
x86
x5239
x401
x284
x2614
x1654
x9621
x9
x2
x224
x3293
x5250
x910
x925
x7
x204
x798
x90
x300
x50
x556
x2000
x9999
x11
x1820
x9999
x9999
x2212
x1100
x389
x67
x1110
x1
x1418
x30
x1935
x1012
x230
x1
x256
x516
x467
x201
x755
x1663
x1756
x2405
x9999
x2017
x3002
x1239
x2990
x319
x1941
x2259
x1822
x8
x43
x1
x29
x1759
x1335
x63
x1
x7765
x4590
x67
x9999
x70
x223
x438
x1868
x61
x1761
x194
x300
x18
x246
x168
x8
x60
x30
x9999
x3
x350
x1318
x122
x31
x263
x9
x1
x345
x9999
x2465
x657
x10
x20
x8
x100
x9999
x110
x4584
x111
x713
x176
x2

983

กระทู้

3639

โพสต์

69หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
795408
เงินตำลึง
141033
ชื่อเสียง
216101
ความหิว
3027

ตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)

คุณธรรม
17600
ความชั่ว
8168
ความโหด
31035
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2019-8-8 14:59:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด

ปกรณัมพิธีกรรมโบราณ
1341
{ พิธีกรรมเก่าแก่ 10,000 ปี 17 }
ตระกูลเก่าเข้าใจลงทุน
            โม่ซุ่นตรวจสอบบันทึกเกริ่นนำวนอ่านมันสามรอบในหน้าเดียว จากนั้นค่อยคลายความกังวลใจลง ‘...ดูเหมือนคราวนี้นอกจากจะได้ผู้มีฝีมือไปร่วมสำรวจแล้ว ดรายังได้นักประพันธ์ร่วมงานด้วย วาสนานำพาแท้ๆ’ บัณฑิตหนุ่มหยักยิ้มไปทางสหายลี่ญ่าฮุ่ย พลางสั่งให้คนเอาห่อสัมพาระส่งต่อพวกเขา อธิบายคร่าวๆ ถึงการเตรียมการ

             “สัมภาระเบื้องต้นนี้มีพวกอาหารแห้งฉุกเฉิน อาภรณ์สำหรับสับเปลี่ยน เชือก รวมไปถึงหินจุดไฟห่อในแผ่นหนังกันน้ำ พวกท่านต้องเดินทางไกลติดต่อกันอาจกินเวลาหลายเดือน มีความเป็นไปได้ที่จะเข้าไปติดอยู่ในส่วนรกร้างผู้คนอาหารการกินหายาก..ถนอมไว้ใช้ในเวลานั้นเถอะ”

              “อ่อ… ไม่ทราบพวกเราต้องเดินทางไกลขนาดไหนหรือ?” หลิงหลานถามพลางก็เห็นรถเข็นของคุณชายโม่เริ่มเคลื่อนนำไปยังช่องลงห้องลับ ทั้งสามติดตามไปโดยไม่ต้องให้บอกกล่าว
              จางเหยียนลู่อยู่ข้างกายภรรยาเห็นนางมัวแต่พูดไม่ทันมองเห็นทางลาดลงก็คว้าตัวไว้ ดุเสียงเบาเตือนอีกฝ่ายให้ระวังหน้าคะมำ “หลานเอ๋อร์ระวังทางด้วย!”

               “ซีอวี้ น้องหลานเจ้าเคยไปแถบนั้นหรือเปล่า? ไม่ได้มีแต่ทะเลทรายหรอกนะ” สตรีผมหน้าม้ายิ้มเอ่ยขึ้น อาภรณืของนางวันนี้ดูทะมัดทะแมงพร้อมสำหรับการออกเดินทาง เป็นสีม่วงเข้มพันด้วยผ้าคลุมขาว ข้างตัวเป็นกระเป๋าหนังมีสายคาดดูแปลกตาจังหวะการก้าวเดินลงทางลาดนี้ เหมือนเคยชินกว่าอีกสองคนเป็นไหนๆ

               “แดนฮั่นกว้างใหญ่ก็จริงแต่ดินแดนที่ตกสำรวจยังมีอีกมาก ข้าชื่นชอบการทำแผนที่บันทึกประวัติศาสตร์เดินทางไกลเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว สำหรับพวกเจ้าคงเป็นเรื่องแปลกใหม่สินะ?”

             "ซีอวี้เชียว!? บังเอิญจังข้าก็อยากไปเที่ยวกับเหยียนหลางแถวนั้นอยู่แล้ว" สตรีผมเงินส่ายหน้าไปมาจนปิ่นระย้าไกวเอน “ไม่เชิงนักเจ้าค่ะ ข้าเป็นแม่ครัวเดิมทีก็ออกท่องไปทั่วทุกทิศเพื่อหาวัตถุดิบใหม่ๆ คุณภาพดีมาสร้างสรรค์จานเด็ดชีพจรลงขาอยู่เรื่อย ญาญ่าดูแล้วคงไปมาหลายที่กว่าพวกเราอย่าลืมนำประสบการณ์ดีดีมาเล่าสู่กันฟังบ้างนะ”

             “เรื่องแค่นั้นไม่มีปัญหาอยู่แล้ว พอเริ่มเล่าจริงอาจจะยาวเจ้าอย่าฟังจนเบื่อไปก่อนก็แล้วกัน!”

              โจรสลัดสาวหัวเราะคิกคักแล้วพากันเดินลงต่อยังทางลับที่ลาดชัน สองฝั่งกำแพงยังอาศัยแสงจากคบไฟ ทางเรียบลาดลงสำหรับการเดินทางค่อนข้างลำบาก ออกแบบมาให้ใช้รถเข็นได้สะดวก ไม่ทันระวังอาจล้ำหน้าขาขวิดกลิ้งเป็นลูกมะพร้าวลงไปก่อน

              เดินผ่านลงมาได้สักพักหลิงหลานก็เริ่มสงสัย “ท่านโม่ทำไมพวกเราต้องมาทางนี้ล่ะ? มิใช่บอกว่าควรเริ่มออกเดินทางกันแล้วหรือ?”

              โม่ซุ่นยังคงบังคับเก้าอี้ล้อเคลื่อนตามเคย เพิ่มเติมคืออธิบายให้นางฟัง “นี่เป็นทางเชื่อมไปยังเส้นทางลับสายหนึ่งเหมาะที่จะออกจากฉางอันได้โดยไม่มีใครเห็น”

              “ต้องลึกลับเพียงนั้นเชียว? ทำเอาข้าเข้าใจว่าตนกำลังทำเรื่องผิดกฎหมายที่บอกใครไม่ได้มากกว่าไปสำรวจเพื่อการเรียนรู้ตามที่ท่านว่า”

              ญาญ่าฟังที่หลิงหลานเสนอความเห็นหัวเราะออกมาอีกระรอก “พี่โม่เห็นไหม? ข้าบอกแล้วนางน่าสนใจ มีใครเขาขวานผ่าซากแบบนี้ต่อหน้านายจ้างบ้างเล่า?”

              เจ้าบ้านสกุลโม่เหลือบมองหนหนึ่งคลี่ยิ้มอ่อนใจ สุภาพสตรีท่านนี้คิดอย่างไรพูดอย่างนั้นจริงๆ ดูท่าคุณหนูลี่จะพบสหายที่สนทนาถูกคอ “แม่นางหลานอย่างกังวล ที่เลี่ยงใช้ทางเดินลับก็เพื่อความปลอดภัยของทุกท่าน เกิดมีคนด้านนอกเห็นว่าออกจากคฤหาสน์โดยตรงนักล่าสมบัติเหล่านั้นคงแอบตามท่านไปแน่ๆ”

              “นักล่าสมบัติ หมายถึงหวังของมีค่าอย่างนั้นหรือ?” บุรุษผมขาวที่เดินเงียบมานานถามขึ้นบ้าง หากมีสมบัติอยุ่จริงล่ะก็ ไม่แน่เดินทางคราวนี้กลับเป็นประโยชน์ต่อกองทุนพรรค

             “จะของมีค่าหรือสมบัตินั่นไม่มีหรอก ซากโบราณเป็นที่สำหรับทำพิธีกรรมเก่าแก่ของชนรุ่นก่อนเท่านั้นล่ะ เล่ากันว่าหากมอบเครื่องสังเวย คริสตัล 100 อัน กระสอบข้าวสาร 3000 กระสอบ หินห้าสี 8 ก้อน เชือกถักรวมใจ 8 เส้น พลอยทับทิม 100 เม็ด เพชร 100 เม็ด แอเมทิสต์ 100 อัน และสุดท้าย วิญญาณคนตาย (โครงกระดูก) 999 โครง จะกำเนิดชีวิตใหม่ที่เป็นอมตะหรือบ้างก็บอกว่าเป็นสัตว์ร้ายสร้างหายนะ ตามแต่จิตของผู้สังเวย..”

                ฟังที่คุณชายโม่เล่าแล้วหลิงหลานขมวดคิ้วงุนงง มีพิธีกรรมโบราณแปลกๆแบบนี้อยุ่ด้วยหรือ นางพึ่งเคยทราบนี่ล่ะ เดินทางกันมาสักพักพอถึงที่ห้องหนังสือแล้ว ชายผู้นั่งบนรถเข็นก็เหยียดตัวขึ้นที่ชั้นวางหนังสือหนึ่ง เลื่อนอะไรอยุ่สักพักจนได้ยินเสียงทึบเบาๆ หนึ่งหน จากนั้นชั้นวางก็เลื่อนเปิดออกด้านข้าง สตรีร่างเน่งน้อยสะกิดสามีทันที

                “เหยียนหลางพวกเขาสร้างห้องลับกันเก่งจัง.. ท่านว่าข้าสร้างเอาไว้เก็บสมบัติบ้างดีไหม? หรือเอาไว้ให้ลูกๆ เราล่นซ่อนหา?”

                ชายหนุ่มยิ้มระคนเอ็นดูกับความคิดภรรยา “ได้สิเจ้าอยากให้มีสิบห้อง ก็จะสร้างไว้ที่บ้านสิบห้องเป็นอย่างไร?”
                ลี่ญ่าฮุ่ยหัวเราคิกขึ้นมาอีก คู่นี้อะไรกัน “ถ้ามีข่าวคนหลงทางในบ้านตัวเองเข้าสักวัน ข้าจะนึกถึงพวกท่านก่อนเลยเป็นอันดับต้นๆ”

                เนตรกวางคู่หวานมองค้อนอย่างน่ารัก “ญาญ่าล่ะก็ เอาไว้ข้าจ้างพี่ทำแผนที่ในบ้านด้วยเลยดีไหม?”

                 จางเหยียนลู่กลับไม่ขำด้วย..ทำแผนที่ในพรรคเนี่ยนะไม่มีทาง “ใช้ชีวิตอยู่สักสิบปียี่สิบปีเส้นทางก็เหมือนเส้นบนฝ่ามือตนเองนั่นล่ะ”

                 “...............” โม่ซุ่นท่านนักปาชญ์เป็นผู้เดียวที่ไม่ได้ร่วมวงเสวนาด้วย เขาเพียงคาดการณ์ว่าคณะเดินทางนี้คงประสบผลสำเร็จได้ด้วยดี ดูจากการสนทนาแล้วอุปนิสัยใจคอคงสามารถร่วมมือกันได้ ลี่ญ่าฮุ่ยอะไรก็ดีเสียหมดเว้นแต่ว่าเกียจคร้านจนเกินไป ลองได้หลับแล้วปลุกก็ยากจุดนี้อันตรายอย่างยิ่ง มีผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงอย่างสามีของแม่นางหลิงหลานไปเพิ่มค่อนข้างปลอดภัยขึ้นมาก ชายบนรถเข็นหันมองสุนัขป่าที่เดินตามพวกเขาเจ้านี่เองก็คงใช้ความสามารถด้านดมกลิ่นแกะรอยไหวอยู่ ทั้งคณะออกเดินเท้าไปตามเส้นทางลับเรื่อยๆ ออกห่างจากฉางอันเรื่อยๆ เช่นกัน
   



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม +2 ความชั่ว +5 ความโหด โพสต์ 2019-8-8 15:14
คุณได้รับ +70 ความโหด โพสต์ 2019-8-8 15:14

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -22 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -22 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
มุกอัคคี
เซ็กเธาว์
กู่ฉินมนตรานภาลัย
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
ตัวเบาขั้นสูง
เกราะทองเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x13
x136
x1
x7
x1
x100
x1
x1
x6
x3
x2
x2
x1
x33
x1
x699
x1
x1
x2
x100
x11
x1
x2
x1
x1
x25
x5
x2
x1
x1
x260
x50
x5
x15
x20
x2
x3
x10
x5
x880
x3
x4334
x60
x156
x80
x70
x430
x2
x18
x165
x1
x120
x500
x500
x1421
x22
x2
x51
x35
x1250
x9999
x8
x5
x41
x4
x658
x4
x4
x15
x2
x1
x44
x2
x30
x99
x6
x685
x207
x620
x699
x67
x9999
x16
x600
x952
x116
x2060
x40
x75
x621
x485
x854
x100
x4
x1402
x368
x4024
x374
x53
x824
x1823
x1753
x205
x4157
x59
x494
x392
x688
x2
x223
x92
x70
x121
x1
x6
x1
x970
x79
x35
x1616
x120
x1
x141
x4
x9999
x898
x2
x20
x227
x1251
x4200
x3837
x7
x1959
x1200
x164
x464
x9999
x899
x193
x1
x310
x612
x2270
x412
x48
x10
x2
x7
x7
x14
x21
x9
x18
x6329
x77
x5485
x199
x12
x4079
x9
x8
x3212
x5
x9
x579
x199
x7
x9
x101
x15
x6
x227
x1715
x6
x16
x70
x453
x58
x3
x100
x5
x13
x5
x138
x1
x3
x1
x1478
x500
x86
x5239
x401
x284
x2614
x1654
x9621
x9
x2
x224
x3293
x5250
x910
x925
x7
x204
x798
x90
x300
x50
x556
x2000
x9999
x11
x1820
x9999
x9999
x2212
x1100
x389
x67
x1110
x1
x1418
x30
x1935
x1012
x230
x1
x256
x516
x467
x201
x755
x1663
x1756
x2405
x9999
x2017
x3002
x1239
x2990
x319
x1941