ดู: 120|ตอบกลับ: 12

{ เมืองเจียงหลิง } คฤหาสน์สกุลเกา | เจ้าสัวเกาหลาง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-7-28 23:20:35 |โหมดอ่าน




คฤหาสน์สกุลเกา

{ เมืองเจียงหลิง }








【คฤหาสน์สกุลเกา】
คฤหาสน์ใหญ่โตหลังนี้เต็มไปด้วยบรรยากาศงดงามสุดตระการตา
เส้นผ่านศูนย์กลางจากโถงกว้างกว่าเจ็ดลี้ กินพื้นที่ทั้งแนวเขา
กลับมีสีแดงที่บาดตาไปทั้วทั้งกำแพงและกระเบื้องดำ ราวกับคาวเลือด
อย่างไรก็ตามที่นี่มีเสียงงานเลี้ยงสังสรรค์ออกมาเสมอ น้อยคนในเจียงหลิง
ที่ไม่รุ้จักสกุลเกา เจ้าสัวเกาสืบทอดความร่ำรวยจากการค้าผ้าและอัญมณี
มากกว่าสามรุ่นเป็นที่นับหน้าถือตามีแต่รวยขึ้นไม่เคยจนลง
มีข่าวลือที่ไม่ค่อยดีเท่าไรเกี่ยวกับกิจการของตระกูล แต่ทว่า..
ทางการกลับไม่สามารถดำเนินการใดใดได้ ด้วยไร้หลักฐาน

เจ้าของคฤหาสน์
เจ้าสัว เกา หลาง
อุปนิสัย : รอบคอบเฉลียวฉลาดค่อนข้างขี้ประจบเอาใจรู้จักปั้นวาจา
ปั้นน้ำเป็นตัวก็ถนัด ที่เขามีมากคืออำนาจ ที่ดิน และเงินตรา










คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

983

กระทู้

3639

โพสต์

69หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
795408
เงินตำลึง
141033
ชื่อเสียง
216101
ความหิว
3027

ตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)

คุณธรรม
17600
ความชั่ว
8168
ความโหด
31035
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2019-7-30 21:56:46 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-7-31 23:42

ยุทธจักรกว้างใหญ่มีที่ไปแน่นอน
1344
{ พญามารที่ลอยน้ำมา 20 }
พิธีล่ำซำค้ำกระถางระทึกขวัญ

‘บุรุษแสวงหาความแปลกใหม่ สตรีใฝ่หาความมั่นคง
บรรจบลงบนความรักและความใครถวิลหา
บ่วงวาสนายากจะแยกหรือคาดเดา เฝ้าเงาเทียนไหววูบ
หวังน้ำตาสตรีในชุดแดงจะแห้งแล้ง ถมด้วยรอยยิ้มงาม’


          ฤดูกาลผันผ่านมาหกร้อนหกหนาว ใครจะไปทราบกันว่าลูกเจี้ยบน้อยสีเงินก็มีวันนี้กับเขาด้วย พรมแดงลาดปูทั่วทั้งเมืองบรรกากาศมงคลขับร้องการแสดง ด้านนอกมีเสียงบรรเลงในใจของคนบนรถม้าก็เต้นระรัวดุจกลองไม่แพ้กัน ช่วงเวลาดำเนินไปด้วยเสียงเฉลิมฉลองรอบเมืองเจียงหลิง เมื่อเลิกผ้าม่านออกไปยังสามารถได้กลิ่นกลีบบุปผาโปรยปรายเป็นทาง หลิงหลานคลุมผ้าแดงนั่งอย่างเรียบร้อยรอคอยเวลาจนสองเค่อล้อที่หมุนอยู่ก็หยุดลง พร้อมกับการยื่นมือมารับของเจ้าบ่าวผู้องอาจผ่าเผย

          “หลานเอ๋อร์มาเถอะ.. ถึงคฤหาสน์เจ้าสัวเกาแล้ว”

          มองนิ่งสักพักค่อยนึกขึ้นได้ว่าเขาพูดกับนาง หันมองในรถม้าไม่มีคนอื่นมือที่ขาวดุจหยกแกะค่อยวางลงในการเกาะกุมของเจ้าบ่าว อาศัยเขาประคองเยื้องกรายผ่านพรมแดงที่ปูไว้สำรับวันมงคลนี้โดยเฉพาะ ทั้งสองก้าวเข้าไปในห้องโถงพิธีด้านหน้าตัดตกแต่งไว้พร้อมโต๊ะจัดเลี้ยง ล้วนปราณีตงดงามกลางสวนป่าแถบเจียงหนานมีทิวทัศน์ดอกเบญจมาศหลากสีสันให้ชื่นชม ดูเหมือนว่าเจ้าบ่าวลงทุนกับงานนี้มากจริงๆ ขนาดพ่อตายังอ้าปากกว้างว่าทำไมพวกเขาเอาคริสตัลมาทำกระดิ่งลมประดับไปทั่ว

          ราวกับประกาศศักดาพรรคมารอันดับหนึ่ง เอ้ย เจ้าสัวอันดับหนึ่งในเจียงหลิง

          อิงฮวา
          หลิงเหมยหวน
          จาง


         ยามที่ยืนสองฟากฝั่งทางเดินเริ่มตามพิธีตะโกนก้องไปทั่วครึ่งเมืองเจียงหลิง "ท่านประมุขเกรียงไกร ฮูหยินครองคู่ ความสุขทั่วหล้า"

          เจ้าบ่าวและเจ้าสาวเดินเคียงกันในอาภรณ์แดงจนมาถึงยังโถงพิธีขนาดยักษ์ ประดับบุม่านแพรแดงแต่งลวดลายผลท้อและเรื่องราวเทพเซียน กลิ่นอายบรรยากาศมงคลขนาดป้ายอักศรทองห้อยแขวนประดับยังมีคำอวยพรที่เหล่าชาวลูกพรรค เอ้ย เหล่าสาวใช้และผู้เดินทางผ่านไปมาในเมืองเจียงหลิงร่วมเขียนอวยพรคู่บ่าวสาวด้วยความตั้งใจ กลิ่นอาหารของว่างที่ยังไม่จัดชุดเต็มก็ได้แก่ไก่ดำตุ๋นเกาลัด ฟักเชื่อมกระเพาะปลา ข้าวหน้าปลาไหลเผือกตาเดียวเป็นต้น บางส่วนเข้าจับจองโต๊ะรอเริ่มพิธีและบางส่วนก็ออกสำรวจพื้นที่จนเจอเข้ากับ….

          กระถาง อิสอิสอะกระถางไฟใบใหญ่เบ้อเหิ้มไม่รู้หลอมร้านไหน ในต้าฮั่นหรือซีอวี้

          กระถางทองเหลือหัวสิงห์ใหญ่โตพอจะใส่คนลงไปเคี่ยวได้ เด่นหราเป็นสง่าอยุ่ใจกลางห้องดถง แถมเหล่าสาวใช้และเจ้าสัวที่ออกมารับก็ดูยิ้มแย้มเป็นปกติจนเดินไป ไม่ได้รับรู้ไอร้อนผ่าววว ผ่าว เสียงปะทุไหม้ฉู่ฉ่านี้เลยแม้แต่น้อย อีกทั้งเหล่าคนที่ซ่อนซุ่มอยู่ตามพุ่มไม้ชายคาล้วนเห็นเป็นสิ่งปกติพบเจอได้ทุกคืนวันเสาร์

          ‘กระถางไฟ?? หน่านี๊กระถางไฟ??’ หลิงหลานอยากสะกิดถามทางเจ้าบ่าว “ท่านทราบรึไม่กลางหน้าร้อนเช่นนี้พวกเขาเอากระถางไฟมาตั้งให้ชมเล่นทำไม?”

          “..............” เชี่ยนเสวี่ยที่เดินตามเจ้าสาวมาราวกับฝาแฝดหัวขาวชุดแดงเองก็สงสัยเช่นกัน ความร้อนของมันจะทำให้นางเจริญอาหารน้อยลงไหมนะ? พลางสอดส่ายสายตาหาโต๊ะนั่งกับหัวหน้ามือปราบติ้งอันหวาย ‘ไกลๆ กลางโถงแล้วกันร้อนฉิบหายยังจะตั้งกระถางไฟเพื่อ’

          เชื่อว่าไม่ใช่แค่เพียงเจ้าสาวแต่หมายรวมถึงเหล่าแขกเหรื่อบางส่วน ที่ยังไม่ทราบต้นสายปลายเหตุก็ยังสงสัยเช่นกัน เสียงซุบซิบจากด้านที่ไม่ทราบเรื่องราว กลับมีน้อยกว่าด้านที่ทราบเหล่าชาวยุทธ์หน้าโฉดกลุ่มเจ็ดโจรสลัดแห่งตลาดมืดที่ส่งตัวทแทนมาร่วมนั่นปะไร นั่งนิ่งกริบแผ่มาดความเข้มสะท้านโลกาจนเหล่าสาวน้อยสาวใหญ่ไม่กล้าเข้าใกล้ พวกเขามาก็เพราะงานนี้เจ้าหุบเขาปีศาจแต่งภรรยา ไม่ใช่มาเพื่อเสวนากับพวกรักคุณธรรม!!

         “ชิ… อยู่ใกล้แค่นี้เหม็นกลิ่นคนดีเป็นบ้า” เจ้าบ้านสกุลหลัวเอ่ยพลางกลอกตามองบน หนึ่งรอบ ทว่าหันไปพบแม่สาวชุดม่วงทรงโตทั้งสองที่ยืนโดดเดี่ยวเสียก่อนพลันเลียปาก ‘อื่มสวยเด็ดกลิ่นโฉดได้ใจ นั่นสินะประมุขพรรคเบญจพิษกับคนสนิท กลิ่นเลวๆ แพศยามันช่างเร้าอารมณ์เสียจริง’

จาง อิงอวา

          ในโถงพิธีโต๊ะของซือหม่าเซี่ยงหรูใต้เท้าพ่อตาของงานนี่ล่ะ อิหลั่กอิเหลื่อที่สุด.. ยอดกวีเอกเแห่งยุคกุมขมับจนอาศัยฮูหยินช่วยนวด เขาคิดอย่างไรก็คิดไม่ออกทำไมถึงยอมให้บุตรสาวแต่งกับชาวยุทธ์ไร้หัวนอนปลายเท้า ไหนจะวิธีฉลองประหลาดๆ เหมือนงานจับฉ่ายที่ใหญ่โตนี่อีก ‘ข้าทำอะไรลงปายยยยย’ จวงถิงซู่ที่เซ็งแล้วเซ็งอีกหาช่องล่มงานไม่ได้สักที นางอยากจะลักพาตัวเจ้าสาวหนีไปเต็มแก่แล้ว

          “บ่าวสาวรับเปลวไฟ” เสียงพิธีกรดังขึ้น ก่อนเจ้าสัวเดินไปโดยมีคนติดตามถือจานหมึกสีแดง

          จางเหยียนลู่แน่นอนว่ารุ้ถึงพิธีที่กำลังจะเกิดขึ้น เขายืนรับสีหน้าเรียบสนิทผิดกับเจ้าสาวผู้ตื่นตะลึงพิธีแปลก

          “ข้าขอให้พวกเจ้ามีความสุข ร่วมกันฟันฝ่า เปลวไฟจะนำทางสู่ชีวิตที่สุขสันต์ หนทางรักราบรื่น” เจ้าสัวกล่าวก่อนหยิบตราอัคคีประทับหมึกและเคลื่อนประทับแก้มเจ้าสาว ก่อนตามด้วยแก้มจางเหยียนลู่

          จังหวะนั้นหลิงหลานได้เบี่ยงตัวหลบเพราะนี่ไม่ใช่ธรรมเนียบที่ตนเคยอ่านมา “ไม่นะ!! จู่ๆ ก็อะไรกันทั้งกระถางไฟทั้ง...อะไรเนี่ยอย่ามาแตะข้า”

         จางเหยียนลู่จับอีกฝ่ายแน่น “หลานเอ๋อห์นี่ธรรมเนียมโบราณของบ้านข้าเอง ไม่นานก็เสร็จแล้ว”

         “บ่าวสาวกุมมือกันและกัน” เสียงพิธีกรดังขึ้นก่อนจางเหยียนลู่เอื้อมมือจับอีกฝ่าย ทั้งคู่สบตากันผ่านม่านผ้าคลุมหน้า

          “ข้าไม่เห็นเคยได้ยินว่ามีพิธีเช่นนี้อยู่ด้วย… เหยียนหลางบอกก่อนข้าเป็นพุทธมามกะ!!” สาวเจ้านับถือพุทธใจยังคงอยุ่กับพระรัตนไตรเป็นที่พึงที่ระลึกอยู่เสมอ

         “เปลวไฟเชื่อมสัมพันธ์ รักปรองดอง สุขมั่นขวัญยืน” สิ้นเสียงพิธีกรก่อนหยิบพู่กันในถาดจุ่มหมึกแดงและวาดลงบนฝ่ามือหญิงสาวก่อนลากไปยังฝ่ามือบุรุษ และวนกลับไปหาฝ่ามือหญิงสาว ก่อนหมึกสีแดงที่เป็นเส้นคล้ายเชือกเชื่อมทั้งสองเปล่งแสงสว่างสีทอง ฝ่ามือทั้งสองมีแสงสว่างราวกับมีเชือกสีทองผูกทั้งสองกันและกัน ซึ่งหลิงหลานได้พยายามจะดึงมือออก นางไม่เข้าใจทำไมเขาทำอะไรไม่บอกกันก่อน มีเหตุปอดบังแล้วจะใช้ชีวิตคู่ผาสุขได้หรืออ
        
        เจ้าบ่าวสีหน้าเรียบกุมมืออีกฝ่ายแน่น “พิธีนี้ถูกเก็บในหอตำราของบ้านข้า เจ้าเลยไม่รู้จัก ใกล้เสร็จแล้ว เพื่อให้ทวยเทพอำนวยชีวิตคู่ราบรื่นไร้อุปสรรค”

         “ท่านใช่ไม่ทราบมาก่อน? แต่โบราณแล้วเทพที่สถิตย์อยู่กับเปลวไฟล้วนห่างไกลจากอุปนิสัย ‘สงบสันติ’ ไม่เล่นดาบก็เล่นสงครามน่ะ!!” เทพไท้สายน้ำขุนเขามีมากมาย เลือกบูชาเทพไฟเนี่ยนะ ทั้งยังทำพิธีแต่งงานต่อหน้ากระถางไฟ..เจ้าสาวอยากเป็นลมขอคนแข็งแรงมารับตัวด่วน

        “เจ้าลืมแล้วหรือนั่นเทพชาวฮั่น แต่สำหรับเทพอัคคีของชาวเราเป็นเทพแห่งสงครามและปกปักษ์คุ้มครอง ไม่เช่นนั้นข้าคงไม่ฝึกวิชาของท่านหรอกนะ” จางเหยียนลู่กล่าวบอกหญิงสาว

          หลิงหลานต่อว่าเขาด้วยสายตารู้สึกเถียงกันตอนนี้มีวางมวยเจ้าบ่าวแน่ๆ ‘เป็นมงคลบ้านท่านสิเทพแห่งสงครามกลางงานแต่ง เข้าหอแล้วท่านจะประหัตประหารใครมิทราบเจ้าผักพระเฉดลอยน้ำ!!’ แต่แล้วกลับหวนนึกถึงคำสอนท่านอาจารย์แม่ชิ่ว พี่สาวจวง อดกลั้นไว้ก่อนค่อยถามเหตุผล

         “อัญเชิญพุทธะอัคคีศักดิ์สิทธิ์” สิ้นเสียงพิธีกรไม่นานมีคนถือรูปปั้นคล้ายพระพุทธะ แต่ด้านหลังเป็นเปลวไฟอัคคีกระถางดอกบัวสีแดงงดงาม

          ดรุณีผมเงินมั่นใจว่าตนไม่เคยเห็นเทพเคารพองค์นี้มาก่อน….

         “ทั้งสองจุดธูปสักการะพุทธะอัคคีศักดิ์สิทธิ์” ก่อนมีบ่าวสองคนถือธูปคนละหกดอกแจกจ่ายผู้คนในโถงทุกคน และ บ่าวสาวธูปสิบหกดอก ควันลอยโขมงโฉงเฉงเหล่าคนใกล้ตัวสำลักค่อกแค่ก

จาง-อิงฮวา-หลิงเหมยหยวน

        ธูปถูกส่งมาเจ้าสาวกลับไม่รับโดยดีทั้งยังยิ้มหน้าเป็นหลังผ้าคลุมแดง นัยน์ตาสว่างวาวว่าหาเรื่องหรอ อย่ามาบังคับกับกุ้งงเดี่ยวกัดหัวหลุด “ไม่ทราบมาก่อนว่าแต่งงานต้องจุดธูปเซ่นไหว้เทพสงครามด้วย ท่านจะไปรบที่ใดหรือ--”

        ด้านจางเหยียนลู่เห็นดังนั้นกุมมืออีกฝ่าย “มาข้าจะช่วย ท่านยังเป็นเทพปกปักษ์และคุ้มครองคู่รักอีกด้วย จะช่วยให้ชีวิตรักราบรื่นไร้ขวากหนาม”

         หลิงหลานขยี้ธูปจนหักคามือเมื่อได้ยิน กำลังจะมีหนามจากสายตาเจ้าสาวทิ่มแทงเจ้าบ่าวแล้วตอนนี้...

        “แขกผู้มีเกียรติทุกท่านร่วมสักการะพุทธะอัคคีศักดิ์สิทธิ์” พิธีกรกล่าวขึ้นดำเนินตามพิธีต่อไป พลางสายตาชาวยุทธ์มองคนรอบห้องโถง รอพุ่งอาวุธลับหากใครไม่ร่วมพิธี

        จาง-อิงฮวา-หลิงเหมยหยวน

        เขาเดินตามขบวนมาตั้งแต่หอจนถึงคฤหาสน์หลังใหญ่ พลางเลือกมุมลับตายืนสังเกตหญิงสาว ดูเหมือนนางจะชื่อจางฝูสินะ ประสาทหูจิ้งจอกของเขาค่อนข้างได้ยินในขณะเดินตามขบวน เขายิ่งคิดก็คิดไม่ตก หรือจดหมายส่งมาผิดพลาด หรือเขาฝีมือวาดรูปจะตกลงไปนะ จะเป็นนางได้ไง คงต้องรอดูอีกสักระยะ อีกฝ่ายอาจมีอาวุธวิเศษปกป้อง

          จาง-หลิงเหมยหยวน

         “ส่งเจ้าสาวเข้าห้องหอ” พิธีกรกล่าวก่อนจั่วเหวินจวินยิ้มเดินมารับบุตรสาวด้วยความภาคภูมิใจ

         “แม่จะพาเจ้าไปส่ง” จั่วเหวินจวินยิ้มนางได้ปลีกตัวออกจากห้องโถงได้แล้ว ก่อนเดินพาหลิงหลานตามเจ้าสัวไปยังเรือนหอ ท่ามกลางการดิ้นรนจนหยดสุดท้ายของลูกเจียบสีเงินห่อผ้าแดง

          “พี่สาวเสวี่ยช่วยข้าด้วย!!” สาวเจ้ากลับรั้งแขนเชี่ยนเสวี่ยไว้แน่นไม่ยอมโดนลากไปเก็บโดยง่าย
           เซี่ยนเสวี่ยพลอยตกใจ ทำให้ถูกลากตามไปด้วยอย่างงๆ นางไม่เข้าใจว่าเหตุใดเจ้าสาวต้องพาตนไป

          ท่านเจ้าสัวเกาลูบคางว่าในที่สุดงานก็ดำเนินผ่านไปได้ด้วยดี แบบนี้ท่านประมุขต้องพอใจที่เลือกบ้านของเขาเป็นสถานที่จัดงานแน่ ประจบเอาใจถูกขั้นคิดได้ดังนั้นปรบมือเรียกให้สาวใช้นำอาหารชุดใหญ่มาจัดขึ้นโต๊ะ ล้วนล้ำเลิศราคาไม่ต้องสืบทุกจานสนนราคาไม่ต่ำกว่าร้อยชั่งพันชั่งยังไม่อาจหามาง่ายๆ ไข่ปลาน้ำลึกหายากจากแดนเหนือ กุ้งมังกรตัวโตเท่าหน้าขา ไก่ผัดเห็ดคั่วเม็ดมะม่วงหิมพานต์ หม้อไฟแปดเซียนและสารพัดอาหารที่ชาวฮั่นไม่คิดไม่ฝันถึงถูกยกมาไม่ขาดสาย


          “ท่านประมุขขอขอบคุณแขกทุกท่านให้เกียรติมาร่วมงาน เชิญดื่มกินไม่อั้น!! รายการอาหารทุกอย่างในวันนี้ถึงอยู่ในฮั่นก็ใช่ว่าจะหาทานได้ ดื่มกินเต็มที่ร่วมยินดีให้แก่คู่บ่าวสาว!!” เสียงประกาศของพิธีการยังไม่ทันสิ้นสุดเสียงจกตะเกียบ เหล่าสาวใช้ดึงม่านออกให้ระบายอากาศควันธูปล่องลอยจากไป ทิวทัศน์สวนแดนใต้และแสงจันทร์กระจ่างนภา ยังงดงามขับกล่อมด้วยเวทีแสดงฟ้อนรำขับกล่อมทั้งสี่ทิศ

         นางรำแต่ละนางหนึ่งคนเทียบได้กับสตรีอันดับหนึ่งหอฟ้อนรำแต่ละมลฑล เหล่าชาวยุทธ์หุบเขาปีศาจปากอ้าตาเยิ้ม ที่ยังสงบสติอารมณ์ได้เห็นเอวอ่อนๆ บิดย้ายส่ายสะโพกก็หน้าแดงก่ำเก็บอาการพัลวัน


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม +8 ความชั่ว +10 ความโหด โพสต์ 2019-8-1 13:22
คุณได้รับ +70 ความโหด โพสต์ 2019-8-1 13:21

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ความหิว -22 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 -22 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
มุกอัคคี
เซ็กเธาว์
กู่ฉินมนตรานภาลัย
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ปราณคลุมวารี
ตัวเบาขั้นสูง
เกราะทองเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x13
x136
x1
x7
x1
x100
x1
x1
x6
x3
x2
x2
x1
x33
x1
x699
x1
x1
x2
x100
x11
x1
x2
x1
x1
x25
x5
x2
x1
x1
x260
x50
x5
x15
x20
x2
x3
x10
x5
x880
x3
x4334
x60
x156
x80
x70
x430
x2
x18
x165
x1
x120
x500
x500
x1421
x22
x2
x51
x35
x1250
x9999
x8
x5
x41
x4
x658
x4
x4
x15
x2
x1
x44
x2
x30
x99
x6
x685
x207
x620
x699
x67
x9999
x16
x600
x952
x116
x2060
x40
x75
x621
x485
x854
x100
x4
x1402
x368
x4024
x374
x53
x824
x1823
x1753
x205
x4157
x59
x494
x392
x688
x2
x223
x92
x70
x121
x1
x6
x1
x970
x79
x35
x1616
x120
x1
x141
x4
x9999
x898
x2
x20
x227
x1251
x4200
x3837
x7
x1959
x1200
x164
x464
x9999
x899
x193
x1
x310
x612
x2270
x412
x48
x10
x2
x7
x7
x14
x21
x9
x18
x6329
x77
x5485
x199
x12
x4079
x9
x8
x3212
x5
x9
x579
x199
x7
x9
x101
x15
x6
x227
x1715
x6
x16
x70
x453
x58
x3
x100
x5
x13
x5
x138
x1
x3
x1
x1478
x500
x86
x5239
x401
x284
x2614
x1654
x9621
x9
x2
x224
x3293
x5250
x910
x925
x7
x204
x798
x90
x300
x50
x556
x2000
x9999
x11
x1820
x9999
x9999
x2212
x1100
x389
x67
x1110
x1
x1418
x30
x1935
x1012
x230
x1
x256
x516
x467
x201
x755
x1663
x1756
x2405
x9999
x2017
x3002
x1239
x2990
x319
x1941
x2259
x1822
x8
x43
x1
x29
x1759
x1335
x63
x1
x7765
x4590
x67
x9999
x70
x223
x438
x1868
x61
x1761
x194
x300
x18
x246
x168
x8
x60
x30
x9999
x3
x350
x1318
x122
x31
x263
x9
x1
x345
x9999
x2465
x657
x10
x20
x8
x100
x9999
x110
x4584
x111
x713
x176
x2
โพสต์ 2019-7-31 08:46:04 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2019-7-31 20:43

[ร่วมงานแต่ส่งอิเจี้ยบลงกระถางไฟ]



      จางฝูและซุนเจียงเดินเคียงคู่กันไปตามถนนที่จะมุ่งสู่สถานที่จัดงานต่อไป พร้อมกับขบวนแห่ที่ดูยิ่งใหญ่อลังการงานสร้างอย่างมาก หลังจากต่อคิวเข้าแถวเดินเข้างานมาได้ จางฝูก็เดินจูงมือผู้เป็นสามีเดินลัดเลาะเข้าไปยังแถบโต๊ะที่นั่ง พร้อมกับมองหาโต๊ะที่พอจะมีคนรู้จักของเธอนั่งอยู่บ้าง


      ยามที่ยืนสองฟากฝั่งทางเดินเริ่มตามพิธีตะโกนก้องไปทั่วครึ่งเมืองเจียงหลิง "ท่านประมุขเกรียงไกร ฮูหยินครองคู่ ความสุขทั่วหล้า"


        เจ้าบ่าวและเจ้าสาวเดินเคียงกันในอาภรณ์แดงจนมาถึงยังโถงพิธีขนาดยักษ์ ประดับบุม่านแพรแดงแต่งลวดลายผลท้อและเรื่องราวเทพเซียน กลิ่นอายบรรยากาศมงคลขนาดป้ายอักศรทองห้อยแขวนประดับยังมีคำอวยพรที่เหล่าชาวลูกพรรค เอ้ย เหล่าสาวใช้และผู้เดินทางผ่านไปมาในเมืองเจียงหลิงร่วมเขียนอวยพรคู่บ่าวสาวด้วยความตั้งใจ กลิ่นอาหารของว่างที่ยังไม่จัดชุดเต็มก็ได้แก่ไก่ดำตุ๋นเกาลัด ฟักเชื่อมกระเพาะปลา ข้าวหน้าปลาไหลเผือกตาเดียวเป็นต้น บางส่วนเข้าจับจองโต๊ะรอเริ่มพิธีและบางส่วนก็ออกสำรวจพื้นที่จนเจอเข้ากับ….


       กระถาง อิสอิสอะกระถางไฟใบใหญ่เบ้อเหิ้มไม่รู้หลอมร้านไหน ในต้าฮั่นหรือซีอวี้


        กระถางทองเหลือหัวสิงห์ใหญ่โตพอจะใส่คนลงไปเคี่ยวได้ เด่นหราเป็นสง่าอยุ่ใจกลางห้องดถง แถมเหล่าสาวใช้และเจ้าสัวที่ออกมารับก็ดูยิ้มแย้มเป็นปกติจนเดินไป ไม่ได้รับรู้ไอร้อนผ่าววว ผ่าว เสียงปะทุไหม้ฉู่ฉ่านี้เลยแม้แต่น้อย อีกทั้งเหล่าคนที่ซ่อนซุ่มอยู่ตามพุ่มไม้ชายคาล้วนเห็นเป็นสิ่งปกติพบเจอได้ทุกคืนวันเสาร์


        ‘กระถางไฟ?? หน่านี๊กระถางไฟ??’ หลิงหลานอยากสะกิดถามทางเจ้าบ่าว “ท่านทราบรึไม่กลางหน้าร้อนเช่นนี้พวกเขาเอากระถางไฟมาตั้งให้ชมเล่นทำไม?


        “..............” เชี่ยนเสวี่ยที่เดินตามเจ้าสาวมาราวกับฝาแฝดหัวขาวชุดแดงเองก็สงสัยเช่นกัน ความร้อนของมันจะทำให้นางเจริญอาหารน้อยลงไหมนะ? พลางสอดส่ายสายตาหาโต๊ะนั่งกับหัวหน้ามือปราบติ้งอันหวาย ‘ไกลๆ กลางโถงแล้วกันร้อนฉิบหายยังจะตั้งกระถางไฟเพื่อ’


       เชื่อว่าไม่ใช่แค่เพียงเจ้าสาวแต่หมายรวมถึงเหล่าแขกเหรื่อบางส่วน ที่ยังไม่ทราบต้นสายปลายเหตุก็ยังสงสัยเช่นกัน เสียงซุบซิบจากด้านที่ไม่ทราบเรื่องราว กลับมีน้อยกว่าด้านที่ทราบเหล่าชาวยุทธ์หน้าโฉดกลุ่มเจ็ดโจรสลัดแห่งตลาดมืดที่ส่งตัวทแทนมาร่วมนั่นปะไร นั่งนิ่งกริบแผ่มาดความเข้มสะท้านโลกาจนเหล่าสาวน้อยสาวใหญ่ไม่กล้าเข้าใกล้ พวกเขามาก็เพราะงานนี้เจ้าหุบเขาปีศาจแต่งภรรยา ไม่ใช่มาเพื่อเสวนากับพวกรักคุณธรรม!!


       “ชิ… อยู่ใกล้แค่นี้เหม็นกลิ่นคนดีเป็นบ้า” เจ้าบ้านสกุลหลัวเอ่ยพลางกลอกตามองบน หนึ่งรอบ ทว่าหันไปพบแม่สาวชุดม่วงทรงโตทั้งสองที่ยืนโดดเดี่ยวเสียก่อนพลันเลียปาก ‘อื่มสวยเด็ดกลิ่นโฉดได้ใจ นั่นสินะประมุขพรรคเบญจพิษกับคนสนิท กลิ่นเลวๆ แพศยามันช่างเร้าอารมณ์เสียจริง’


      ระหว่างที่กำลังสอดส่ายสายตามองหาโต๊ะว่างนั่งอยู่พลันสายตาของหญฺงสาวก็ไปสะดุดเข้ากับสิ่งไม่ปกติบางอย่าง กระถางถองเหลืองรูปสิงโตที่ด้านในมีเปลวไฟแผ่ไอร้อนะทุอย่างรุนแรงอยู่ด้านใน ก็พลันขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างไม่ใคร่เข้าใจนัก จะว่าเป็นประเพณีของนอกด่านหรือก็ไม่น่าใช่ ทะเลทรายร้อนจะจะขาดน้ำตายขืนไปจุดไฟในงานคงเปลี่ยนจากงานมงคลเป็นงานวางเพลิงฆ่าคนกระมัง เห็นเช่นนั้นเหงื่อกาลก็พลานไหลออกมาด้วยบรรยากาศอบอ้าว แม้ว่าชุดที่ใช่มามันจะไม่ได้ทำให้รู้สึกอึดอัดก็ตาม


       “ร้อนมาก”ไม่เพียงจางฝูที่รู้สึกว่ามันร้อน หากเทียบแล้วซุนเจียงคงจะมีอาการหนักกว่าเพราะเสื้อคลุมขนเฟอร์ดำทั้งหน้าและซับความร้อน หญิงสาวเห็นแล้วก็ได้แต่นึกสงสาร เอื้อมไปล้วงยิบเอาผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดซับเหงื่อให้อีกฝ่ายก่อนจะเดินจูงสามีไปนั่งที่โต๊ะของพวกไป๋หลงที่อยู่ติดขอบหน้าต่าง ทำให้พอมีลมเย็นพัดเอาไอเย็นจากด้านนอกเข้ามาให้บ้าง และสำคัญห่างไกลจากกระถางไฟน่าพิศวงนั้นที่ไม่รู้ว่าเจ้าของงานเอามาตั้งไว้เพื่อ


       ไป๋หลงเมื่อเห็นคนคุ้นหน้าสองคนเดินตรงมายังโต๊ะที่นั่งอยู่ก็รีบลุกประสานมือคารวะและผายมือเชิญให้ทั้งสองนั่งลงที่เก้าอี้ในส่วนที่ว่าง “ท่านพี่สาวจาง คุณชายซุนเจียง เมื่อช่วงเช้าต้องขอแภัยที่ไม่ได้ทักไป๋หลงเสียมารยาทแล้วขอรับ”


     “ไม่เป็นไรๆ คนกันเองทั้งนั้นนี่”จางฝูและซุนเจียงยกมือรับคารวะก่อนหญิงสาวเอ่ยยิ้มแล้วหันไปมองแขกคุ้นหน้าที่นั่งรวมตัวกันอยู่ทั้งไป๋หลง เซียงจื่อบุตรชายบุญธรรมของแม่นางไป๋ บุตรชายแม่ทัพเว่ยชิงที่นั่งอยู่“ข้าไม่ได้มาขัดจังหวะอะไรใช่ไหม”


     “ไม่ขอรับ อ้อเซียงจื่อคาวระท่านป้าจางฝู” แม้จะฟังดูน่าเจ็บปวดหัวใจกับคำว่าป้า แต่ก็ต้องยิ้มรับเพราะบุรุษน้อยผู้นี้คือลูกชายบุญธรรมของสหายเธอที่จากไปแล้วอย่างไม่มีวันกลับ


      “ไม่เจอนานโตหนุ่มแล้วนะ บิดาเจ้ายังทำหน้าซึมกระทืออยู่รึไม่ ถ้าเป็นป้าคงต้องจัดการเรียกสติให้อีกรอบ”จางฝูเอ่ยพร้อมกับยิ้มเอ็นดูให้แก่หลานชายของเธอที่เพียงยิ้มแห้งก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ


      “เว่ยคลั่งคารวะท่านจอมยุทธหนี่เถี่ย”เด็กหนุ่มหน้าตาลม้ายคล้ายแม่ทัพเว่ยชิงอยู่หลายส่วน หันมาคารวะแก่จางฝู ก่อนหญิงสาวจะยิ้มรับบางๆ


        “จอมยุทธ์อะไร เรียกพี่สาวเช่นไป๋หลงหรือท่านน้าก็ได้ข้ามิว่าหรอกไต้เท้าเว่ยชิงเองก็อายุมากกว่าข้าอยู่หลาย จะเรียกอะไรแล้วเจ้าสะดวกเถอะ”จางฝูกล่าวยิ้มๆก่อนเด็กหนุ่มจะพยักเป็นเชิงเข้าใจ ก่อนกล่าวเรียกเธอเป็นท่านน้าตามที่สาวเจ้าว่าท่านน้าไปตามระเบียบ


          ในโถงพิธีโต๊ะของซือหม่าเซี่ยงหรูใต้เท้าพ่อตาของงานนี่ล่ะ อิหลั่กอิเหลื่อที่สุด.. ยอดกวีเอกเแห่งยุคกุมขมับจนอาศัยฮูหยินช่วยนวด เขาคิดอย่างไรก็คิดไม่ออกทำไมถึงยอมให้บุตรสาวแต่งกับชาวยุทธ์ไร้หัวนอนปลายเท้า ไหนจะวิธีฉลองประหลาดๆ เหมือนงานจับฉ่ายที่ใหญ่โตนี่อีก ‘ข้าทำอะไรลงปายยยยย’ จวงถิงซู่ที่เซ็งแล้วเซ็งอีกหาช่องล่มงานไม่ได้สักที นางอยากจะลักพาตัวเจ้าสาวหนีไปเต็มแก่แล้ว


       “บ่าวสาวรับเปลวไฟ” เสียงพิธีกรดังขึ้น ก่อนเจ้าสัวเดินไปโดยมีคนติดตามถือจานหมึกสีแดง


         จางเหยียนลู่แน่นอนว่ารุ้ถึงพิธีที่กำลังจะเกิดขึ้น เขายืนรับสีหน้าเรียบสนิทผิดกับเจ้าสาวผู้ตื่นตะลึง


         “ข้าขอให้พวกเจ้ามีความสุข ร่วมกันฟันฝ่า เปลวไฟจะนำทางสู่ชีวิตที่สุขสันต์ หนทางรักราบรื่น” เจ้าสัวกล่าวก่อนหยิบตราอัคคีประทับหมึกและเคลื่อนประทับแก้มเจ้าสาว ก่อนตามด้วยแก้มจางเหยียนลู่


          จังหวะนั้นหลิงหลานได้เบี่ยงตัวหลบเพราะนี่ไม่ใช่ธรรมเนียบที่ตนเคยอ่านมา “ไม่นะ!! จู่ๆ ก็อะไรกันทั้งกระถางไฟทั้ง...อะไรเนี่ยอย่ามาแตะข้า”


       จางเหยียนลู่จับอีกฝ่ายแน่น “หลานเอ๋อห์นี่ธรรมเนียมโบราณของบ้านข้าเอง ไม่นานก็เสร็จแล้ว”


       “บ่าวสาวกุมมือกันและกัน” เสียงพิธีกรดังขึ้น ก่อนจางเหยียนลู่เอื้อมมือจับอีกฝ่าย ทั้งคู่สบตากันผ่านม่านผ้าคลุมหน้า


       “ข้าไม่เห็นเคยได้ยินว่ามีพิธีเช่นนี้อยู่ด้วย… เหยียนหลางบอกก่อนข้าเป็นพุทธมามกะ!!” สาวเจ้านับถือพุทธใจยังคงอยุ่กับพระรัตนไตรเป็นที่พึงที่ระลึกอยู่เสมอ


      “เปลวไฟเชื่อมสัมพันธ์ รักปรองดอง สุขมั่นขวัญยืน” สิ้นเสียงพิธีกรก่อนหยิบพู่กันในถาดจุ่มหมึกแดงและวาดลงบนฝ่ามือหญิงสาวก่อนลากไปยังฝ่ามือบุรุษ และวนกลับไปหาฝ่ามือหญิงสาว ก่อนหมึกสีแดงที่เป็นเส้นคล้ายเชือกเชื่อมทั้งสองเปล่งแสงสว่างสีทอง ฝ่ามือทั้งสองมีแสงสว่างราวกับมีเชือกสีทองผูกทั้งสองกันและกัน ซึ่งหลิงหลานได้พยายามจะดึงมือออก นางไม่เข้าใจทำไมเขาทำอะไรไม่บอกกันก่อน มีเหตุปอดบังแล้วจะใช้ชีวิตคู่ผาสุขได้หรือ


     จางเหยียนลู่กุมมืออีกฝ่ายแน่น “พิธีนี้ถูกเก็บในหอตำราของบ้านข้า เจ้าเลยไม่รู้จัก ใกล้เสร็จแล้ว เพื่อให้ทวยเทพอำนวยชีวิตคู่ราบรื่นไร้อุปสรรค”


      “ท่านใช่ไม่ทราบมาก่อน? แต่โบราณแล้วเทพที่สถิตย์อยู่กับเปลวไฟล้วนห่างไกลจากอุปนิสัย ‘สงบสันติ’ ไม่เล่นดาบก็เล่นสงครามน่ะ!!” เทพไท้สายน้ำขุนเขามีมากมาย เลือกบูชาเทพไฟเนี่ยนะ ทั้งยังทำพิธีแต่งงานต่อหน้ากระถางไฟ..เจ้าสาวอยากเป็นลมขอคนแข็งแรงมารับตัวด่วน


     “เจ้าลืมแล้วหรือนั่นเทพชาวฮั่น แต่สำหรับเทพอัคคีของชาวเราเป็นเทพแห่งสงครามและปกปักษ์คุ้มครอง ไม่เช่นนั้นข้าคงไม่ฝึกวิชาของท่านหรอกนะ” จางเหยียนลู่กล่าวบอกหญิงสาว


      หลิงหลานต่อว่าเขาด้วยสายตารุ้สึกเถียงกันตอนนี้มีวางมวยเจ้าบ่าวแน่ๆ ‘เป็นมงคลบ้านท่านสิเทพแห่งสงครามกลางงานแต่ง เข้าหอแล้วท่านจะประหัตประหารใครมิทราบเจ้าผักพระเฉดลอยน้ำ!!’ แต่แล้วกลับหวนนึกถึงคำสอนท่านอาจารย์แม่ชิ่ว พี่สาวจวง อดกลั้นไว้ก่อนค่อยถามเหตุผล


     “อัญเชิญพุทธะอัคคีศักดิ์สิทธิ์” สิ้นเสียงพิธีกรไม่นานมีคนถือรูปปั้นคล้ายพระพุทธะ แต่ด้านหลังเป็นเปลวไฟอัคคีกระถางดอกบัวสีแดงงดงาม


     ดรุณีผมเงินมั่นใจว่าตนไม่เคยเห็นเทพเคารพองค์นี้มาก่อน….


     “ทั้งสองจุดธูปสักการะพุทธะอัคคีศักดิ์สิทธิ์” ก่อนมีบ่าวสองคนถือธูปคนละหกดอกแจกจ่ายผู้คนในโถงทุกคน และ บ่าวสาวธูปสิบหกดอก ควันลอยโขมงโฉงเฉงเหล่าคนใกล้ตัวสำลักค่อกแค่ก


       พิธีแปลกๆที่จางฝูตั้งแต่เกิดมามิเคยเห็นมาก่อนคล้ายมาจนเกือนถึงจุดสิ้นสุด เพียงแต่ยังไม่สิ้นสุดเมื่อจู่ๆมีสาวรับใช้เดินมาพร้อมทักส่งมอบธูปที่จุดแล้วให้แก่พวกเธอที่นั่งพูดคุยอยู่ที่โต๊ะ เพื่อใช้ในการทำพิธีต่อๆไปซึ่งตัวจางฝูเองก็ไม่รู้ว่าคือพิธีอะไร ทำให้คนในโต๊ะได้แต่นั่งมองหน้ากันเหล่อหลาอย่างทำอะไรไม่ถูก


      อิงฮวา


      “หืมม…”จางฝูคล้ายได้ยินเสียงคุ้มเมื่อเงยหน้าขึ้นไปมองกับพบอิงฮวาที่หายไปตั้งแต่ออกเดินขบวนและบุรุษคุ้นหน้าผู้หนึ่งที่เมื่อใช้สมองคิดไตร่ตรองดูก็นึกออกมาคนเบื้องหน้าที่เดินมากับอิงฮวาน้อยผู้นั้นคือใคร  “อ้อ..คุณชายถงลี่ มิเจอกันนานตั้งแต่ที่ลู่เจียนสบายดีรึไม่ ส่วนเจี๋ยเฟย อยู่บ้านเลี้ยงลูกน่ะ”


         “....”ซุนเจียงที่นั่งถือธูปอยู่ข้างได้แต่นั่งมองเงียบๆ ฮูหยินตนรู้จักคนเยอะจนเขาเวียนหัวไปหมด ส่วนคนผู้นี้คงเป็นสหายของทั้งฮูหยินเขาและน้องเจี๋ยเฟยสินะ


      อิงฮวา


       “ข้าเองก็ใคร่สงสัย ไม่รู้เมื่อกันว่าเป็นพิธีแต่งงานของแคว้นเมืองใดถึงมึทั้งธูปและกระถางไฟ”จางฝูเอ่ยพรางมองดูธูปในมือที่เผาไหม้ไปกว่าครึ่งแล้ว หรืออาจเป็นดารเคารพเทพแบบเดียวกับที่เธอเคารพเทพีอิซตาร์หรือป่าว แต่สิ่งที่ทำให้เธอยังกังวลคือเรื่องเทพที่เหล่ยเม่าบอกแจ้งแก่เธอมาก่อนหน้าที่ว่าเทพองค์นี่แปลกๆ


       อิงฮวา


        ธูปถูกส่งมาเจ้าสาวกลับไม่รับโดยดีทั้งยังยิ้มหน้าเป็นหลังผ้าคลุมแดง นัยน์ตาสว่างวาวว่าหาเรื่องหรอ อย่ามาบังคับกับกุ้งงเดี่ยวกัดหัวหลุด “ไม่ทราบมาก่อนว่าแต่งงานต้องจุดธูปเซ่นไหว้เทพสงครามด้วย ท่านจะไปรบที่ใดหรือ--”


      ด้านจางเหยียนลู่เห็นดังนั้นกุมมืออีกฝ่าย “มาข้าจะช่วย ท่านยังเป็นเทพปกปักษ์และคุ้มครองคู่รักอีกด้วย จะช่วยให้ชีวิตรักราบรื่นไร้ขวากหนาม”


       หลิงหลานขยี้ธูปจนหักคามือเมื่อได้ยิน กำลังจะมีหนามจากสายตาเจ้าสาวทิ่มแทงเจ้าบ่าวแล้วตอนนี้...


      “แขกผู้มีเกียรติทุกท่านร่วมสักการะพุทธะอัคคีศักดิ์สิทธิ์” พิธีกรกล่าวขึ้นดำเนินตามพิธีต่อไป พลางสายตาชาวยุทธ์มองคนรอบห้องโถง รอพุ่งอาวุธลับหากใครไม่ร่วมพิธี


      นั่งงงกันอยู่พักใหญ่ๆจนธูปในมือเหลือไม่ถึงครึ่งดอก จางฝูก็ตัดสินใจยกมือขึ้นเหมือนไหว้ทั้งที่ในใจก็นึกบ่นไปอย่างไม่ค่อยพอใจนัก ‘ให้มาไหว้เทพอะไรก็ไม่รู้นี่ ข้าไปก้มคารวะเจ้าราฟาเอลนั้นยังดีเสียกว่า’ จางฝูนั่งคิดในใจแล้วยกมือส่งๆ เช่นเดียวกับซุนเจียงที่ก็เพียงยกมือส่งๆตามฮูหยิน เพราะหากนับตามธรรมเนียมเขาเเต่งเข้าบ้านนาง ก็ควรเคารพเทพีอิชตาร์มากว่า กระถางไฟแปลกๆนั้น


      “ข้าเสร็จแล้ว ท่านพี่สาวจางเรียบร้อยหรือยัง ข้าจะช่วยนำไปส่งคนดูแลให้” หลี่ไป๋หลงกล่าวยิ้มถามสหาย


      “รบกวนด้วยนะไป๋หลง”จางฝูเอ่ก่อนยื่นสางธูปที่ใกล้หมดในมือของเธอให้แก่แม่ทัพหนุ่มที่ทำหน้าที่เป็นคนเก็บธูปของโต๊ะนำเอาไปส่งให้ผู้ดูแลตามจุด


      “ไม่เป็นไรขอรับพี่สาวจาง” หลี่ไป๋หลงกล่าวก่อนรับธูปมาจากพี่สาวจาง คุณชายซุนเจียงและเว่ยคลั่ง เซียงจื้อก่อนลุกขึ้นเดินไปมอบให้คนดูแล


      อิงฮวา


       ทงถงลี่เลิกคิ้วถึงจะไม่ได้ศรัทธาแต่ก็ยอมรับทำตาม "เอาไปซะ"


       เขาเดินตามขบวนมาตั้งแต่หอจนถึงคฤหาสน์หลังใหญ่ พลางเลือกมุมลับตายืนสังเกตหญิงสาว ดูเหมือนนางจะชื่อจางฝูสินะ ประสาทหูจิ้งจอกของเขาค่อนข้างได้ยินในขณะเดินตามขบวน เขายิ่งคิดก็คิดไม่ตก หรือจดหมายส่งมาผิดพลาด หรือเขาฝีมือวาดรูปจะตกลงไปนะ จะเป็นนางได้ไง คงต้องรอดูอีกสักระยะ อีกฝ่ายอาจมีอาวุธวิเศษปกป้อง


        ระหว่างที่จางฝูกำลังนั่งทานอาหารในงานเลี้ยงที่ถูกนำเอามาเสริฟ์ไว้จนแทบล้นโต๊ะเพื่อรอจังหวะที่ผู้คนน้อยแล้วค่อยเข้าไปอวยพรเจ้าบ่าว ตอนนั้นเองก็ก็รู้สึกขนลุกที่หลังเหมือนกับมีคนจ้องมองเธออยู่ก่อนจะหันมองไปรอบๆ แต่ก็กลับไม่พบสิ่งที่มองหาเห็นก็แต่เพียงชาวยุทธ์ฝ่ายเจ้าบ่าวที่มาร่วมงานที่ล้วนแล้วแต่มองส่งสายตาเเปลกมาที่เธอ ‘น่าสยองชะมัด’


     “มีอะไรหรือ”ซุนเจียงที่เป็นหยิงสาวมีท่าทีแปลกก็วางมือที่กำลังมือที่กำลังคคีบเนื้อเป็ดอยู่แล้วมองยังฮูหยิน


      “ไม่มีอะไรหรอกซุนเจียง ข้าคงคิดไปเอง”จางฝูส่ายหน้าเล็กน้อยแล้วขยับตะเกียบคีบนู่นนี่บนโต๊ะมาทานต่อ


      “ส่งเจ้าสาวเข้าห้องหอ” พิธีกรกล่าวก่อนจั่วเหวินจวินยิ้มเดินมารับบุตรสาวด้วยความภาคภูมิใจ“แม่จะพาเจ้าไปส่ง” จั่วเหวินจวินยิ้มนางได้ปลีกตัวออกจากห้องโถงได้แล้ว ก่อนเดินพาหลิงหลานตามเจ้าสัวไปยังเรือนหอ ท่ามกลางการดิ้นรนจนหยดสุดท้ายของลูกเจียบสีเงินห่อผ้าแดง


       “พี่สาวเสวี่ยช่วยข้าด้วย!!” สาวเจ้ากลับรั้งแขนเชี่ยนเสวี่ยไว้แน่นไม่ยอมโดนลากไปเก็บโดยง่าย


     เซี่ยนเสวี่ยพลอยตกใจ ทำให้ถูกลากตามไปด้วยอย่างงๆ นางไม่เข้าใจว่าเหตุใดเจ้าสาวต้องพาตนไป


       ท่านเจ้าสัวเกาลูบคางว่าในที่สุดงานก็ดำเนินผ่านไปได้ด้วยดี แบบนี้ท่านประมุขต้องพอใจที่เลือกบ้านของเขาเป็นสถานที่จัดงานแน่ ประจบเอาใจถูกขั้นคิดได้ดังนั้นปรบมือเรียกให้สาวใช้นำอาหารชุดใหญ่มาจัดขึ้นโต๊ะ ล้วนล้ำเลิศราคาไม่ต้องสืบทุกจานสนนราคาไม่ต่ำกว่าร้อยชั่งพันชั่งยังไม่อาจหามาง่ายๆ ไข่ปลาน้ำลึกหายากจากแดนเหนือ กุ้งมังกรตัวโตเท่าหน้าขา ไก่ผัดเห็ดคั่วเม็ดมะม่วงหิมพานต์ หม้อไฟแปดเซียนและสารพัดอาหารที่ชาวฮั่นไม่คิดไม่ฝันถึงถูกยกมาไม่ขาดสาย


       “ท่านประมุขขอขอบคุณแขกทุกท่านให้เกียรติมาร่วมงาน เชิญดื่มกินไม่อั้น!! รายการอาหารทุกอย่างในวันนี้ถึงอยู่ในฮั่นก็ใช่ว่าจะหาทานได้ ดื่มกินเต็มที่ร่วมยินดีให้แก่คู่บ่าวสาว!!” เสียงประกาศของพิธีการยังไม่ทันสิ้นสุดเสียงจกตะเกียบ เหล่าสาวใช้ดึงม่านออกให้ระบายอากาศควันธูปล่องลอยจากไป ทิวทัศน์สวนแดนใต้และแสงจันทร์กระจ่างนภา ยังงดงามขับกล่อมด้วยเวทีแสดงฟ้อนรำขับกล่อมทั้งสี่ทิศ


       นางรำแต่ละนางหนึ่งคนเทียบได้กับสตรีอันดับหนึ่งหอฟ้อนรำแต่ละมลฑล เหล่าชาวยุทธ์หุบเขาปีศาจปากอ้าตาเยิ้ม ที่ยังสงบสติอารมณ์ได้เห็นเอวอ่อนๆ บิดย้ายส่ายสะโพกก็หน้าแดงก่ำเก็บอาการพัลวัน


@Admin
@LingHao
@ShaoTien

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ เซียง จื้อ เพิ่มขึ้น 7 โพสต์ 2019-7-31 21:12
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ เว่ย คลั่ง เพิ่มขึ้น 7 โพสต์ 2019-7-31 21:12
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ หลี่ ไป๋หลง เพิ่มขึ้น 9 โพสต์ 2019-7-31 21:12
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ทง ถงลี่ เพิ่มขึ้น 3 โพสต์ 2019-7-31 21:11
คุณได้รับ +10 คุณธรรม +3 ความชั่ว +5 ความโหด โพสต์ 2019-7-31 21:11

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -42 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -42 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดฝึกยุทธ์
หนามคู่เป่าเหลียน
คัมภีร์วิชาวารีสิ้น
กงจักรไท่หยาง
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x18
x1
x6
x1
x1
x50
x1
x8
x1
x1
x70
x1
x1
x1
x1
x4
x25
x1
x1
x1
x100
x100
x5
x1
x2
x15
x15
x2
x50
x5
x50
x5
x500
x8
x5
x120
x120
x120
x120
x10
x26
x105
x213
x14
x10
x134
x204
x1
x25
x178
x1
x84
x48
x66
x48
x120
x436
x113
x1
x30
x100
x152
x784
x2
x2
x168
x302
x130
x158
x3320
x1002
x150
x169
x29
x30
x17
x29
x17
x111
x685
x5
x4164
x10
x140
x1
x4
x22
x1
x2
x161
x204
x62
x2255
x6
x6
x93
x1
x26
x110
x400
x8
x150
x65
x500
x10
x3
x3
x110
x4
x40
x71
x2
x500
x146
x557
x310
x60
x95
x80
x7
x30
x80
x3
x30
x3
x1
x3
x117
x2
x10
x6
x4
x105
x65
x100
x1
x45
x1081
x3
x118
x14
x35
x4257
x102
x192
x5
x110
x4
x2
x626
x1338
x90
x64
x99
x44
x254
x259
x6
x28
x13
x478
x3
x563
x5
x1468
x106
x499
x279
x450
x580
x591
x40
x34
x129
x352
x883
x209
x92
x81
x279
x310
x8
x60
x1
x3
x167
x141
x669
x503
x896
x660
x128
x2071
x2330
x521
x40
x3
x191
x14
x180
x1210
x20
x50
x444
x3595
x960
x1490
x35
x20
x41
x81
x377
x1
โพสต์ 2019-7-31 08:46:30 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2019-7-31 20:57

[ร่วมงานแต่ง ส่งเจี้ยบลงกระถางไฟ2 ]



       อิงฮวา


       หวังเฟยจวินหญิงสาวที่เป็นคนแปลกหน้าสำหรับที่แห่งนี้ นางไม่เข้าใจเหมือนกันว่ามาได้ยังไง สามวันก่อนนางฟื้นขึ้นมาในป่าเจียงหลิง จากที่ดูเหมือนว่านางจะหลงมายังสมัยราชวงศ์ฮั่น จากการแต่งกายพวกเขา โชคดีที่เจองานสาวเสิร์ฟรายได้ดีทำให้พอมีเงินติดตัวระหว่างต้องคิดหาวิธีกลับ
      
     หญิงสาวเดินถือถาดอาหารจากห้องครัวที่เพิ่งออกมาใหม่ มาเสิร์ฟโต๊ะตามลำดับจนถึงโต๊ะหนึ่ง





      จางฝูที่ยังคงนั่งรื่นรมย์อยู่กับอาหารเลิศรสมากมายที่ถูกนำมาวางเรียงรายเต็มที่อย่างไม่ขาดสายราวว่าอาหารในค่ำคืนนี้จะไม่มีวันหมดอย่างไรอย่างนั้น “ซุนเจียง เจ้าชอบปลาใช่ไหม ปลานี่อร่อยมากเลยนะ”จางฝูเอ่ยพร้อมกับคีบเอาเนื้อปลาวางบนจานสามีก่อนจะพักตะเกียบแล้วหยิบเอาจอกน้ำชาก็พลันเหลือบไปเห็นสาวรับใช้ผู้หนึ่งกำลังเดิน