ดู: 153|ตอบกลับ: 1

{ ทะเลทรายตอนเหนือ } ทุ่งหญ้าอูลาน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-7-11 15:49:54 |โหมดอ่าน

ทุ่งหญ้าอูลาน

{ ทะเลทรายตอนเหนือ }










ทุ่งหญ้าบริเวณที่มีลักษณะทางสภาวะอากาศและภูมิภาคที่เป็นเอกลักษณ์ที่ประกอบด้วยที่ราบที่เป็นทุ่งหญ้ากว้างที่ไม่มีต้นไม้ เป็นพื้นที่กึ่งทะเลทรายปกคลุมด้วยหญ้าหรือพุ่มไม้ มีความแตกต่างกันมากระหว่างอุณหภูมิระหว่างกลางวันและกลางคืน หากถึงช่วงฤดูร้อนจะร้อนจัดและฤดูหนาวจะหนาวจัด




คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

193

กระทู้

2004

โพสต์

53หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
1194748
เงินตำลึง
1900850
ชื่อเสียง
237951
ความหิว
1770

ใบรับรองภาษาไต้หวันตราหุบเขาปีศาจป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ตราเมเปิ้ลตราหนูป้ายตลาดมืดใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่

คุณธรรม
13209
ความชั่ว
8259
ความโหด
20543
ภูตกระต่ายอามานีตอน
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-7-11 17:26:22 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เควสลับ } สองดวงจิต ต่างที่มา
พาร์ท 5 - เลือด (2)

          กรุบกรับๆๆ

          ร่างสูงนั่งพักอยู่บนรถม้าที่โลดแล่นตามแรงขับของไป๋เหยียนเฟยนัยน์ตาทั้งสองข้างกึ่งหลับกึ่งตื่นถึงจะได้ดื่มน้ำยาราเฟย่าไปแล้วถึงสามขวด อาการแทบจะไม่ดีแม้แต่น้อย ใบหน้างัวเงียคล้ายคนเวียนหัวถึงจะไม่ได้เสียเลือดมากแต่พิษบาดแผลไม่ใช่เล่นๆ เขาต้องกลับมาต้องอยู่ในสภาวะที่ช่วยเหลือใครไม่ได้เลยอีกครั้ง เหมือนจะเป็นภาระให้กับท่านหญิงหลันโดยแท้

          จำใจต้องฝืนทนอีกหกวันเพื่อที่จะได้กลับมาเป็นปกติอีกครั้งถึงจะใช้ร่างกายต่อสู้ไม่ได้สงสัยต้องใช้สติปัญญาแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า มือหนาลูบบาดแผลเบาๆผ้าพันมีรอยเลือดซึบออกมา จะขยับเดินเหินได้เหมือนเดิมแค่ต้องระมัดระวังมากเป็นพิเศษ

          "เป็นไงบ้างเส้าเทียนอาการดีขึ้นบ้างไหม" ไป๋เหยียนเฟยที่นั่งอยู่ด้านหน้ารถม้าตะโกนถามอีกฝ่ายที่นั่งอยู่ข้างในรถม้าคนเดียว ตอนนี้มีแสงแดดประปรายมีผ้าคลุมปกปิดร่างกายจึงไม่ต้องกังวลที่จะต้องกลัวจะโดนแสงอาทิตย์โดยตรง

          "อืมดีขึ้นนิดหน่อย" อาการมันก็ดีขึ้นนิดหน่อยจริงๆนั่นแหละ ถ้าเทียบกับตอนแรกที่เขาตื่นนอนขึ้นมาเจ็บหนักกว่านี้เสียอีกทั้งมีเลือดกระอักออกจากปาก สูญเสียพลังงานไปเยอะมาก

          "ทนเอาหน่อย ตอนนี้เข้าเขตทุ่งหญ้าแล้ว" เสียงแหบต่ำบอกควบม้าตามหญิงสาวที่ใช้พาหนะเป็นอาชาขาว พวกเขาทั้งสามคนเดินทางหลายชั่วยามจนกว่าจะพ้น แอบครุ่นคิดสงสัย เขาเหมือนจะรู้สึกได้ถึงความผิดปกติของสหาย ที่บอกว่าถูกสัตว์ทำร้ายจะต้องโกหกแน่นอน

          "อืม" ร่างกายทนทานหน้าด้านพอๆกับผิวกายเลยล่ะ บาดแผลของลูกผู้ชายเต็มตัวไปหมด จนบ้างทีก็สงสัยว่า แผลบางจุดมันขึ้นรอยทับซ้ำกัน มีแผลบนตัวเยอะจนถ้าให้ลองนับก็นับกันทั้งวัน บริเวณที่เป็นเยอะสุดก็คือหน้าท้องกับแผ่นหลังโดนเป็นว่าเล่น

          "ข้าว่าเดี๋ยวหาที่พักก่อน เดินทางมาไกลแล้วแผลของคุณชายน่าจะถึงเวลาเปลี่ยนผ้าพันแผลสักที" หลันหมี่เจี่ยควบม้าแล้วพูดคุยกับไป๋เหยียนเฟย นางขี่ม้าตามเส้นทางในแผนที่ซึ่งมาใกล้จะถึงครึ่งทาง

          เส้าเทียนหยิบจี้หมาป่าขึ้นมองดูถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วบ่นพึมพำเบาๆอยู่ในรถม้า "ถึงข้าจะบาดเจ็บแต่ข้าก็ช่วยหาทางถอนคำสาปให้เจ้า" พลางลูบจี้ที่คาดว่าจะเป็นหวังจวินจื่อที่ถูกสร้างให้กลายเป็นจี้ตามคำสาปของหมอผี

          ชีวิตของเขาจะเป็นหรือตายไม่ห่วง ห่วงแค่คนในครอบครัวเท่านั้นด่ำดิ่งกับความคิดมากมาย อืมม นั่นสินะ หากเขาลองมองในแง่ดีนี่อาจจะเป็นการเดินทางที่แสนสุขไม่ต้องค่อยปกป้องคนอื่น เพราะตนเองไม่มีอะไรจะสู้เทียบเทียมได้ เราเคยทำเพื่อผู้อื่นมาเยอะแล้ว นี่อาจจะทำให้เขาได้พักจริงๆซะที

          จะคิดเรื่องหดหู่ก็จะยิ่งแต่ทำให้เศร้าเสียใจ "จวินจื่อเจ้าอยู่ตรงนี้กับข้าใช่ไหม" เสียงทุ้มติดหวานเอ่ยพูดเบาๆ ไม่มีเสียงอันใดหลุดตอบกลับมาจากจี้เฉกเช่นเดิม

          จนกระทั่งหมี่เจี่ยควบม้าเข้ามาแถวบริเวณทุ่งหญ้าที่มีหญ้าเป็นย่อมๆให้นั่งได้สบายๆ แถมแดดตรงนี้ไม่ค่อยร้อนจึงหยุดควบม้าขาว มือเรียวบางกระตุกบังเหียนม้าแล้วลงจากหลังอาชา "พักตรงนี้แล้วกัน อากาศกำลังดี" นางก้มลงจับพื้นไม่ร้อนเท่าช่วงกลางวัน

          เส้าเทียนเห็นรถม้าหยุดจึงค่อยๆเดินลงมานั่งอยู่ข้างหน้า ไม่อยากจะนั่งอุดอู้อยู่ข้างในรถอย่างเดียวชายหนุ่มนำอาหารออกมาเตรียมทาน หยิบฮวาเจียวปิ้งย่างออกมาวาง "ท่านหญิงเชิญท่านทานอาหารขอรับ" รู้สึกเกรงใจที่ต้องให้นางพันผ้าพันแผลเปลี่ยนให้

          "ขอบคุณ" หมี่เจี่ยรับฮวาเจียวปิ้งย่างเมื่อนำเข้าปากรสชาติเผ็ดจัดจ้านแทรกเข้ามาในริมฝีปาก ทำให้ตาสว่างจริงๆ นั่งทานอาหารไปพลางมองทุ่งหญ้ากึ่งทะเลทราย "ไป๋เหยียนเฟยเจ้าไม่ทานอาหารหรอ"

          ร่างโปร่งส่ายหัวอาหารมนุษย์ทานได้แต่รสชาติสัมผัสไม่มีมันจืดชืดได้แค่กลิ่นเพียงอย่างเดียว กลิ่นพริกแรงมาก... "ข้าไม่หิว"

           เขาเลือกทานอาหารง่ายๆอุ่นๆข้าวต้มนั้นเอง แผลเจ็บหนักขนาดนี้ให้กินของเผ็ดเดี๋ยวได้ซี๊ดซ๊าดกันน่าดู "......"

          ร่างระหงทานอาหารเสร็จแล้วจึงหยิบผ้าพันแผลอันใหม่ออกมาเป็นเศษผ้าเก่าๆตัดเอาไว้ "เปลี่ยนผ้าพันแผลก่อน" เมื่อเปิดผ้าพันแผลพบแผลคล้ำลงนางเลิกคิ้ว "แผลของท่าน…"

          "แผลคล้ำเช่นนี้ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ พิษไอความมืดจะทำให้แผลดูน่ากลัว ยาสมานแผลทั่วไปช่วยได้นิดเดียวระงับอาการปวดนิดนึง" กีเดี้ยนส่งเสียงบอกพวกเขาให้ไม่ต้องกังวล

          "ข้าก็คิดว่าทรุดหนักกว่าเดิม" มือเรียวบางแกะผ้าพันแผลอันเก่าออกแล้วชุบน้ำทำความสะอาดแผลใส่ยาสมานแผลลงตรงปากแผลที่มีรอยคล้ายโดนฟัน จากนั้นก็พันแผลให้เหมือนเดิม

         "ขอบคุณท่านหญิงหลันที่ช่วยพันแผลให้ข้า"

         "เรื่องนี้เอง ท่านพักผ่อนเถิด"

ใช้รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
มอบ ฮวาเจียวปิ้งย่าง




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ อู๋หลัวหลัน หมี่เจี่ย เพิ่มขึ้น 15 โพสต์ 2019-7-11 18:12
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ อู๋หลัวหลัน หมี่เจี่ย เพิ่มขึ้น 10 โพสต์ 2019-7-11 18:12
คุณได้รับ +8 คุณธรรม +4 ความโหด โพสต์ 2019-7-11 18:12
คุณได้รับ +20 คุณธรรม +10 ความชั่ว +15 ความโหด โพสต์ 2019-7-11 18:12

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -42 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -42 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
รูปปั้นเทพีเวสต้า
หมวกเกราะเอนกิดู
ชุดเอนกิดู
คทาแห่งน้ำพุ
ผ้าคลุมเอนกิดู
คทาเอนกิดู
Bright Goddess Butterfly (เสี่ยวฮว่า)
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x2
x2
x6
x3
x15
x3
x3
x3
x3
x78
x1
x2
x3
x22
x20
x2
x1
x100
x1
x3
x6
x4
x9
x6
x87
x8
x6
x100
x1
x1
x10
x240
x18
x9
x1
x1
x54
x10
x2
x2
x24
x8
x92
x95
x94
x15
x110
x100
x95
x187
x50
x71
x75
x2
x6
x13
x14
x50
x570
x1
x26
x2017
x11
x1419
x31
x2000
x2223
x24
x215
x28
x18
x2860
x19
x2211
x17
x42
x6323
x2800
x3
x28
x28
x3000
x2206
x1900
x48
x3200
x139
x197
x3
x20
x62
x56
x1355
x3628
x1823
x23
x45
x890
x34
x19
x47
x3223
x38
x1823
x234
x14
x219
x94
x5
x27
x569
x3134
x7
x103
x258
x1633
x420
x9303
x144
x101
x20
x1929
x3463
x23
x385
x2604
x92
x198
x6
x4463
x7
x12
x67
x3329
x4776
x1828
x49
x247
x2234
x10
x742
x16
x1
x12
x585
x283
x13
x1
x1869
x90
x2061
x280
x1
x2607
x1
x59
x1843
x42
x1
x1255
x323
x77
x77
x1
x1880
x1580
x1960
x1550
x74
x2204
x220
x216
x64
x9999
x240
x3640
x24
x7
x2
x48
x10
x1
x52
x3610
x562
x35
x373
x61
x260
x1
x11
x3368
x3025
x380
x944
x26
x4573
x2120
x2856
x4955
x2560
x15
x30
x2097
x4138
x11
x9999
x2340
x9999
x141
x3
x1555
x3670
x4674
x190
x3500
x3
x3881
x7965
x4500
x1726
x4225
x5581
x5567
x3452
x3521
x186
x6095
x1863
x30
x3881
x32
x874
x3210
x9392
x6608
x241
x16
x342
x194
x31
x3678
x93
x3135
x4215
x6671
x9999
x2561
x1800
x120
x1410
x29
x3608
x538
x5061
x9999
x1
x9502
x5954
x2770
x1936
x382
x1
x4501
x607
x4748
x10
x9
x56
x1
x9999
x753
x327
x3614
x4997
x2721
x2
x51
x4
x472
x422
x1007
x627
x393
x905
x2
x9999
x9999
x9999
x3
x4110
x1640
x5525
x43
x3120
x16
x96
x894
x30
x471
x2656
x11
x25
x18
x3340
x237
x9
x9525
x33
x27
x1254
x1281
x24
x139
x157
x621
x965
x27
x63
x489
x3039
x13
x4
x807
x4044
x4722
x10
x3416
x3478
x42
x17
x240
x9999
x807
x24
x27
x35
x3440
x9
x35
x784
x3039
x9999
x271
x4245
x6871
x843
x9999
x9999
x2572
x1374
x5685
x9999
x7302
x9392
x291
x9096
x7941
x289
x57
x1
x110
x360
x4481
x2054
x1994
x285
x584
x36
x8815
x9999
x8406
x3094
x3217
x7829
x101
x8106
x9999
x5006
x9999
x9999
x6340
x9999
x7398
x8916
x9999
x3333
x4482
x3800
x4258
x9999
x6353
x7086
x4540
x5930
x5282
x9350
x4187
x5515
x3916
x4327
x2687
x664
x9999
x9999
x44
x4255
x9334
x1183
x2603
x1581
x9153
x5678
x830
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2020-1-19 03:57

ขึ้นไปด้านบน