ดู: 121|ตอบกลับ: 3

{ เมืองถูเจี่ย } ศาลเจ้าแม่หนี่วา

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-7-9 01:35:01 |โหมดอ่าน

ศาลเจ้าแม่หนี่วา

{ เมืองถูเจี่ย }




สถานที่ประดิษฐานรูปปั้นแจ้าแม่หนี่วาขนาดใหญ่ที่แกะสลักมาจากหินอ่อนสีขาวบริสุทธิ์ 
ร่างกายของเจ้าแม่หนี่วา ด้านบนเป็นสตรีที่มีใบหน้างดงาม แต่ท่อนล่างเป็นงูยักษ์ 
ข้างๆ ศาลเจ้าแม่มีโรงทานแห่งหนึ่ง ก่อตั้งด้วยเหล่าเศรษฐีใจบุญช่วยเหลือเงินในการหุงหาอาหาร 
แจกจ่ายผู้ยากไร้และนักเดินทางในเมืองถูเจี่ย มีบันไดกว่าสามร้อยขั้นเพื่อขึ้นไปสักการะ




เจ้าแม่หนี่วาทรงเป็นผู้สร้างมนุษย์จากดินเหนียว ครั้งกำเนิดโลกและสวรรค์ขึ้นมานั้น 
เทพธิดาองค์หนึ่งนามว่า " หนี่วา " ทรงลงมายังโลกพบกับบรรยากาศที่งดงามแต่กลับเงียบเหงา 
พระองค์จึงทรงหยิบดินเหนียวมาปั้นเป็นรูปมนุษย์เพศชายกับเพศหญิงขึ้นมาจำนวนหนึ่ง
 แล้วพระองค์ก็ทรงมอบพลังชีวิตให้ มนุษย์จึงก่อกำเนิดบนโลกใบนี้


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

131

กระทู้

1661

โพสต์

45หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
11210
เงินตำลึง
1834975
ชื่อเสียง
201766
ความหิว
553

ตราเมเปิ้ลพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
10577
ความชั่ว
7536
ความโหด
16486
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-7-9 09:14:52 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-7-9 12:59

{ เควสลับ } สองดวงจิต ต่างที่มา
พาร์ท 2 - ผู้เฒ่าฉู่ (2)

          จากนั้นเส้าเทียนกับหมี่เจี่ยก็แยกทางกับไป๋เหยียนเฟยที่ไปรออยู่ที่โรงเตี๊ยมทั้งสองจะต้องไปที่ศาลเจ้าแม่หนี่วาเพื่อตามหาผู้เฒ่าฉู่ ในระหว่างทางร่างสูงยังคงรับรู้ได้ถึงการที่มีคนแอบสะกดรอยตามอยู่ตลอดเวลา

          "ท่านหญิงหลันดูเหมือนคนที่สะกดรอยตามมันยังตามพวกเราอยู่" เสียงทุ้มติดหวานเอ่ยบอกแล้วยังนี้จะไปที่ศาลเจ้าได้ไง เผื่อมันเป็นคนของพวกชงหนูไม่ซวยเลยรึ

          "ทางที่ดีข้าคิดว่าเราจะต้องสลัดพวกมันให้หลุดก่อนที่เราจะไปหาผู้เฒ่า" เสียงหวานเสนอแนะขึ้นมา ก่อนที่จะหันไปมองข้างหลังคนที่ตามมาน่าจะประมาณสองคน ไม่รู้ว่ามีจุดประสงค์อะไรที่แอบตามมาแต่คงจะไม่ใช่จุดประสงค์ที่ดีแน่ๆ

         "ถ้าจะให้สลัดพวกมันออกจากพวกเราข้าก็พอจะมีวิธีดีๆอยู่นะขอรับ" เห็นทีจะต้องใช้สัตว์เลี้ยงของตนเองในการช่วยเหลือในครั้งนี้ก่อนที่จะไปถึงศาลเจ้า

          "วิธีอะไรหรอ?"

          "จางเจียเล่อออกมาหาข้าหน่อย" เส้าเทียนพูดพึมพำเบาๆ ถึงแม้ว่าเสียงมันจะแผ่วเบาแต่ผีลืมหลุมก็ยังสัมผัสได้ถึงเสียงของผู้เป็นนายกำลังเรียกหาอยู่

          "มีอะไรให้ข้ารับใช้" แล้วปรากฏร่างขึ้นมาอยู่ตรงหน้าทั้งสองคน

          "......!!!!" หลันหมี่เจี่ยถึงกับสะดุ้งในที่แรกที่เห็น รูปร่างกายหยาบที่ไม่มีอีกครั้งกำลังลอยเหนือหน้านาง

          "ท่านหญิงหลันไม่ต้องตกใจไป นี่จางเจี่ยเล่อสหายของข้าเอง เป็นผี" หันไปแนะนำสหายที่เป็นทั้งสัตว์เลี้ยงและภูตผีในตัวเดียวกัน

          "นี่เจ้ามีสหายเป็นผีรึ" เป็นใครใครก็งงที่คนปกติธรรมดาจะมีสหายเป็นวิญญาณอีกภพภูมินึง เป็นคนที่มีนิสัยแปลกประหลาดเหมือนเดิมเสมอต้นเสมอปลายคาดเดาอะไรไม่เคยได้

          "เอาล่ะจางเจียเล่อ ข้ามีงานที่จะให้เจ้าไปทำมีคนสองคนแอบตามลูกค้ามาอยู่ข้างหลังอยากจะให้เจ้าช่วยไปหลอกให้พวกมันหนีไปหน่อยได้ไหม" จากนั้นก็บอกจุดประสงค์ที่เรียกอีกฝ่ายออกมา อีกทั้งยังเหมาะเจาะเป็นยามค่ำคืนอีกต่างหาก

          "ได้ขอรับ"

          ชายหนุ่มอธิบายแผนการคราวๆให้หนึ่งคนกับหนึ่งวิญญาณฟัง

          จางเจียเล่อรับคำสั่งเจ้านายจึงปรากฏกลายพร้อมที่จะหลอกหลอนผู้คนที่คิดจะตามหลัง ร่างไร้กายหยาบล่องลอยเหนือพื้นดินวิญญาณที่ไม่มีใบหน้ามีทั้งสองข้างแหลมคมช่างเป็นภาพที่น่ากลัวสำหรับผู้พบเห็นมันค่อยๆดำเนินตามแผนการที่ถูกเตรียมจัดฉากเอาไว้ ช่วงเวลากลางคืนนั้นทำให้มันยิ่งแข็งแกร่งผีลืมหลุมไม่สามารถอยู่ในที่ ที่มีแสงแดดได้เวลานี้จึงเหมาะที่สุด

          หวีดดดด~

          เสียงลมพัดวูบใหญ่ดังผ่านชายสองคนที่แอบลอบตามทั้งสองอยู่ข้างหลังเริ่มมีความรู้สึกแปลกๆ เห็นเงาดำๆรูปร่างคล้ายกันอยู่ทางด้านหน้าสองคนนั้นจึงแอบสังเกตดูด้วยความสงสัย ก่อนจะได้ยินเสียงตะโกนร้องดังขึ้นจนพวกเขาแทบจะไม่เชื่อหูกับสิ่งที่ได้ยิน

          เส้าเทียนมีสีหน้าราบเรียบแล้วแสร้งทำเป็นตกใจไม่มีใครอากัปกิริยาตรงหน้าเขาที่แสนจะเนือยหน่ายมีแค่ร่างระหงที่เห็นกับผีลืมหลุมที่เตี๊ยมแผนกันไว้อย่างดี "เฮ้ย! นั่นตัวอะไร ไม่สินี่มันผี! ผีช่วยด้วย"

          "เราพวกรีบหนีก่อนที่จะถูกผีตามเอาชีวิตกันก่อนเร็วเข้า" ร่างระหงก็พูดบทต่อทำตามอย่างแนบเนียนแล้วทั้งสองวิ่งเข้าไปในโพรงหญ้าแอบอยู่แถวๆโขดหิน

          "อ...อย่าตามมานะ" ทำทีร้องจนสุดเสียงให้คนที่ตามมาด้านหลังได้ยิน

          "ผีเผอมีที่ไหนมันต้องหลอกเราแน่ๆ" ชายคนแรกที่แอบดูอยู่เอ่ยก่อนจะเห็นเงาดำๆเริ่มขยับเคลื่อนไหวมาทางที่พวกเขาอยู่

          ผีหลืมหลุมลอยละลิ่วไปทางข้างหลัง บรรยากาศที่เงียบเหงาเสียงต้นไม้ขยับใบไม้ผ่านไปมา มันเห็นชายสองคนที่แอบตามเส้าเทียนอยู่ข้างจึงรีบพุ่งเข้าไปหาอย่างรวดเร็วแล้วโผล่พรวดไปอยู่ตรงหน้า "หึๆๆๆ" น้ำเสียงที่หัวเราะเย็นเหยือกแทบจะกระชากสติสัมปชัญญะของทั้งคู่ให้กระเจิง

         แล้วพุ่งทะลุผ่านร่างกายทั้งสองคน วิญญาณไม่มีร่างกายเป็นของตัวเองจึงลอยทะลุสิ่งของใดๆก็ได้ เสียงหัวเราะกระซิบข้างหูดังสนับใกล้ๆ "ต้องตาย...พวกแกจะต้องตาย"

         ชายทั้งสองคนถึงกับล้มลงก้นกระแทกพื้นเมื่อเห็นวิญญาณอยู่ตรงหน้า ผีไร้หน้าของจริงเสียงหัวเราะชวนให้ผวาขนแขนลุกซู่ใบหน้าของพวกเขาซีดเซียวเมื่อเจอกับสิ่งไม่คาดฝันด้านหน้า หมายความที่อีกฝ่ายตะโกนร้องเมื่อกี้เป็นความจริง "อย่า...อย่าเข้ามา ข้ากลัวแล้ว"

          จางเจียเล่อไม่มีใบหน้ามันลอยวนอยู่รอบทั้งสองราวกับจะเอาชีวิตไปให้ได้ทั้งหมดทั้งมวลนี้เป็นเพียงการแสดง… ไม่ได้อยากจะเอาชีวิตใครจริงๆหรอกแค่อยากจะหลอกให้กลัวตามคำสั่งเท่านั้น

         "ถ้าเข้ามาข้าจะฟันจริงๆด้วย" มันหยิบกระบี่ออกมาถึงแม้ว่าตัวเองจะหวาดกลัวแค่ไหนแต่ก็พยายามทำตัวใจดีสู้เสือแล้วก็ใช้กระบี่ตวัดไปมาแต่ก็ไม่เข้าหรือทะลุร่างของผีเลยแม้แต่น้อยสร้างความวิตกกังวล

          "หึๆๆๆ" ร่างของผีลืมหลุมลอยโฉบไปมาอย่างไม่เกรงกลัว อาวุธธรรมดาๆไม่สามารถที่จะทำอะไรเขาได้เลย

          ชาวบ้านที่อยู่แถวนั้นเห็นทั้งสองกำลังฟันกระบี่ด้วยความสงสัยจึงไปดูก็เห็นว่าไม่เห็นมีอะไรเลยเหมือนกับกำลังฟันอากาศอยู่อย่างนั้น "นี่พวกเจ้ามาเล่นปาหี่อะไรอยู่ตรงนี้"

          "ปัญญาอ่อน" คิดว่ากำลังต่อสู้ที่ไหนได้ก็ฟันอากาศทำให้แต่ละคนนั้นแยกย้ายกันกลับไป

          จางเจียเล่อหัวเราะ "ถึงตาของข้าแล้ว" น้ำเสียงเย็นเยือกกระซิบข้างหูทำให้ชายทั้งสองคนที่กำลังต่อสู้อยู่ด้วยถึงกลับแทบจะสติหลุด

          "ไม่ไหวแล้ว อ๊ากกก" ทั้งสองวิ่งกระเจิงด้วยความหวาดกลัวแล้วร้องขอความช่วยเหลือ "ช่วยด้วยมีผีตามข้ามา"

          "เจ้าพวกนั้นต้องเป็นบ้าแน่ๆ" เสียงซุบซิบของคนอื่นๆที่อยู่ในละแวกเกิดขึ้นไม่เห็นจะมีอะไรซะที่ไหนเลย

          เส้าเทียนที่หลบอยู่กับหมี่เจี่ยค่อยๆออกมาจากที่หลบภัยชั่วคราว หันไปมองทางด้านหลังดูเหมือนว่าคนที่แอบตามมาจะวิ่งหนีไปแล้วเป็นเพราะเขาให้ผีลืมหลุมไปขับไล่นั่นเอง "ทางสะดวกไปกันต่อเถอะ"

          "รีบไปกันก่อนที่พวกมันจะย้อนกลับมาทางนี้ดีกว่า" ทั้งสองรีบวิ่งกันไปก่อนที่จะทำตัวอย่างปกติที่สุดเพื่อที่จะเข้าไปในศาลเจ้าแม่หนี่วาที่มีคนมากราบไหว้กันเยอะเยอะ

          เมื่อเดินเข้าไปในศาลก็พบว่ามีผู้คนจำนวนมากในถูเจี่ยกราบไหว้เจ้าแม่กันจนแออัดแน่นไปหมด นัยน์ตาสีดำคมกริบมองอย่างรำคาญใจคนเยอะเช่นนี้ไม่ชอบเลย "จะต้องฝ่าคนพวกนี้ไปจริงๆหรอ" แค่คิดแล้วก็เซ็งจิต

          "คุณชายอย่าลืมจุดประสงค์ที่มาที่นี่สิ" หลันหมี่เจี่ยพาร่างสูงเดินฝ่าฝูงชนเดินเบียดเสียดขยับตัวเข้ามา ดูเหมือนเส้าเทียนจะไม่ชอบที่ๆมีคนเยอะๆ หันไปมองหน้าแล้วแทบจะกินหัวคนที่มากราบไหว้

          "เฮ้อ" ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วก็เดินตามไปติดๆถึงแม้ว่าจะมีคนมาเบียดเขาบ้างแต่เขาก็ใช้มือดันออกไปไกลๆ

          นัยน์ตาคู่หวานสังเกตเห็นโต๊ะผู้ดูแลจึงรีบสาวเท้าเดินเข้าไปเรื่อยๆ ถึงจะมีคนเยอะแต่ก็ต้องเดินฝ่าคนพวกนี้ไปดูเหมือนว่าคงจะมาขอลูกกันละมั้งเนี่ย

          จนกระทั่งพวกเขาทั้งสองคนเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าโต๊ะผู้ดูแลที่กำลังนั่งอยู่ "พวกเรามาหาผู้เฒ่าฉู่" เอ่ยพูดเสียงเบาๆให้ได้ยินกันแค่คนที่คุยอยู่

          "ท่านผู้เฒ่าไม่รับแขกหรอก" ผู้ดูแลปฏิเสธที่จะให้เข้าพบ "แต่เดี๋ยวก่อนนะหมายถึงผู้เฒ่าฉู่รึ?"

          "ใช่แล้วผู้เฒ่าฉู่" เสียงหวานเอ่ยพูดชื่ออีกรอบ

          ผู้ดูแลศาลเจ้าเงียบแล้วมองทั้งสองคนราวกับรออะไรบ้างอย่าง "......"

          "พวกน่ะมาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่!" พูดออกไปแล้ว เส้าเทียนมีสีหน้าราบเรียบ ทำไมต้องพูดคำๆนี้ด้วยวะเนี่ย เวรเอ้ยยยย


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +3 คุณธรรม +5 ความโหด โพสต์ 2019-7-9 15:06
คุณได้รับ +20 คุณธรรม +15 ความชั่ว +17 ความโหด โพสต์ 2019-7-9 15:05
คุณได้รับ +8 คุณธรรม +5 ความชั่ว +6 ความโหด โพสต์ 2019-7-9 11:34
คุณได้รับ +20 คุณธรรม +10 ความชั่ว +15 ความโหด โพสต์ 2019-7-9 11:34

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +20 เงินตำลึง +1000 ความหิว -46 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 20 + 1000 -46 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กู่ฉินจันทรา
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
หมวกไผ่ผ้าคลุมดำ
ผ้าปิดตา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x100
x1
x7
x1
x1
x1
x1
x4
x1
x2
x1
x10
x320
x40
x1
x1
x20
x4
x40
x3
x5
x2
x1
x3
x3
x1
x2047
x4
x8
x22
x3
x1154
x2
x44
x6
x4
x5
x35
x1
x1
x1
x101
x3
x3
x1
x756
x64
x55
x1
x2
x1
x3
x1
x23
x20
x2
x1
x135
x10
x4
x8
x1
x630
x620
x620
x620
x9
x9
x20
x23
x30
x9999
x82
x653
x24
x3
x2
x9
x4
x1
x8
x18
x10
x204
x3
x41
x57
x107
x1
x11
x118
x2
x1
x4
x2
x2608
x2600
x2726
x2245
x2500
x15
x30
x316
x68
x2
x2
x9999
x100
x746
x15
x3
x1369
x340
x2114
x128
x1500
x3
x2331
x3758
x1770
x3026
x2327
x2449
x2709
x308
x2646
x162
x6095
x40
x15
x84
x29
x21
x8
x9999
x3267
x30
x16
x11
x84
x19
x1408
x41
x1880
x2851
x7320
x9999
x870
x1009
x15
x430
x4
x380
x64
x81
x7547
x1
x5946
x9999
x730
x145
x7
x1
x3541
x260
x2831
x10
x10
x32
x1
x9999
x3085
x270
x181
x1493
x119
x2
x17
x4
x219
x178
x375
x399
x360
x747
x2
x9999
x9999
x1
x9999
x3
x81
x41
x2355
x10
x500
x16
x45
x385
x12
x115
x190
x11
x10
x7
x1363
x173
x3
x3865
x13
x11
x940
x589
x24
x80
x13
x112
x15
x10
x36
x185
x1185
x13
x4
x547
x514
x4647
x10
x5686
x325
x14
x17
x240
x9999
x468
x10
x15
x36
x15
x2956
x9
x7
x84
x1701
x9999
x212
x2195
x3771
x693
x6443
x9999
x886
x974
x3485
x9999
x6722
x9892
x181
x6221
x7301
x289
x34
x1
x110
x7
x1231
x1602
x1732
x107
x153
x16
x8225
x9999
x6546
x2677
x761
x6183
x99
x9999
x8593
x2600
x8015
x9999
x5570
x9999
x3541
x3744
x9826
x1393
x277
x2296
x2196
x9999
x2638
x3001
x1503
x2684
x981
x4519
x982
x1105
x916
x2072
x87
x664
x7029
x6175
x39
x3125
x8544
x811
x2473
x1128
x9102
x5024
x771
x1

131

กระทู้

1661

โพสต์

45หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
11210
เงินตำลึง
1834975
ชื่อเสียง
201766
ความหิว
553

ตราเมเปิ้ลพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
10577
ความชั่ว
7536
ความโหด
16486
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-7-9 16:15:25 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-7-9 21:02

{ เควสลับ } สองดวงจิต ต่างที่มา
พาร์ท 2 - ผู้เฒ่าฉู่ (3)

          "ดูเหมือนรหัสผ่านจะถูกต้อง" ผู้ดูแลศาลเจ้าที่นั่งอยู่เอ่ยบอกก่อนที่เขาจะลุกขึ้นยืนเพื่อพาทั้งสองคนไปในทางลับ

          "........" อะไรนะ รหัสผ่านเตี่ยเองเถอะ แล้วทำไมจะต้องอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ด้วยล่ะ รู้สึกรับไม่ได้อย่างแรงคนที่คิดรหัสผ่านจะต้องเป็นเจ้าผู้เฒ่าคนนั้นแน่ๆ ขายาวก้าวเดินตามหลังด้วยสีหน้านิ่งๆ

          "จะพาพวกเราไปไหน" ร่างระหงมองอย่างสงสัยแต่ก็ยังเดินตามต่อมา อีกฝ่ายพาเข้ามาตรงหลังศาลเจ้า ออกห่างจากฝูงชนที่กำลังกราบไหว้เจ้าแม่กันอย่างเหนียวแน่น

          "ก็จะพาไปหาผู้เฒ่าฉู่ยังไงล่ะ" หันกลับมาตอบแล้วก็เดินพามาทางข้างหลังศาล สถานที่บริเวณนี้ไร้ผู้คนมีเฉพาะคนที่รู้ทางเท่านั้นที่จะมาถึงตรงนี้แล้วรู้ทางไปต่อได้

          "อืม" เดินต่อไปเรื่อยๆจนผ่านเสากั้นคนภายในที่จะไม่สามารถมองเห็นคนภายนอกได้ซึ่งทางฝั่งพวกเขาก็มองไม่เห็นข้างในเหมือนกันว่าทำอะไรอยู่จะเรียกว่ามันเป็นเสากั้นที่บดบังสายตาของทั้งสองฝั่งก็ได้

          ทั้งสามเดินมาด้านหลังรูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา ที่มีโต๊ะวางบดบังสายตาคนข้างนอก "คลานไปใต้โต๊ะจะเจอทางเข้า เดี๋ยวข้าจะต้องไปดูแลด้านหน้าก่อน" ผู้ดูแลชี้ให้ทั้งสองคนคลานเข้าไปด้านใน

          "อ้าว...เฮ้ย" พูดจบปุ๊บอีกฝ่ายก็เดินไปปั๊บ ยังไม่ทันจะถามเลยว่าข้างล่างที่จะต้องคลานไปนั้นมีอะไรบ้าง นี่พวกเขาจะต้องไปลุ้นเสี่ยงกันเองใช่ไหม

          "ใครจะเข้าไปก่อน" หลันหมี่เจี่ยก้มตัวลงแล้วหันมาถามร่างสูงที่ยืนกอดอกขมวดคิ้วหน้านิ่ง มองจากตรงนี้ไม่เห็นคนด้านในจริงๆด้วย

          "เดี๋ยวข้าจะเป็นคนเข้าไปก่อนแล้วกัน ท่านหญิงหลันก็ตามมาทีหลัง" เสียงทุ้มติดหวานเอ่ยบอกจากนั้นก้มลงมองใต้โต๊ะยกมือแง้มผ้าคลุมโต๊ะ นัยน์ตาสีดำคมกริบจ้องมองดูก่อนจะพบแผ่นไม้ดูเหมือนประตูลับ "อ่า นั่นคงจะเป็นประตูทางเข้าลับ"

           ครืดดด~

           มือหนาเลื่อนแผ่นไม้ออกแล้วคลานเข้าไปเป็นคนแรก ด้านในนั้นมีบันไดอยู่ เมื่อผ่านพ้นประตูทางเข้ามาแล้วก็จะเห็นว่ามีทางลง ซึ่งเป็นบันไดไม้ที่ต่อกันลงไปข้างล่าง ค่อนข้างจะอึดอัดเป็นบันไดเรียงเดียวให้ลงไปทีละคน ซึ่งไม่แปลกกับทางเข้าแบบนี้ที่จะถูกสร้างเอาหลบซ่อนตัว ท่าทางจะต้องค่อยๆลงทีละก้าวมองไม่เห็นทางด้านล่างน่ะสิ

          "ข้างในนี้มืดมากเลย ลงระวังๆด้วย" ร่างระหงค่อยๆลงบันไดบอกกับเส้าเทียนให้ระวังตัวในการลงเพราะมืดจนแทบจะมองอะไรไม่เห็นนอกจากความมืดว่างเปล่า ก่อนที่นางจะลงจากบันไดก็แผ่นไม้กลับเข้าที่เดิมแล้ว

          พอเลื่อนประตูปิดก็ยิ่งทำให้มันมืดหนักกว่าเดิมมองไม่เห็นอะไรเลยนอกจากจะต้องสัมผัสสิ่งที่อยู่ใกล้มือที่สุด

          "ไม่ต้องห่วง" เส้าเทียนตอบกลับไปว่าถึงยังไงเขาก็ต้องระมัดระวังมากกว่าปกติเป็นคนที่ลงมาคนแรกอยู่แล้วนี่นาแถมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าข้างล่างจะมีกับดักหรือกลไกซ่อนอะไรไว้อยู่จัดว่าเป็นคนที่จะต้องเสี่ยงภัยคนแรก

          กึกกัก...กึกกัก

          แถมเจ้าผู้ดูแลศาลเจ้ายังไม่ได้บอกอีกด้วยว่าข้างล่างมีอะไรให้ต้องระมัดระวังไหมมันพูดเสร็จแล้วมันก็เดินไปเลยเฉยๆอย่างนั้นทําเอาเขานั้นรู้สึกโมโหอยู่ในใจ

          ที่นี่คงจะเป็นที่ซ่อนตัวของผู้เฒ่าจากพวกชงหนู เขาต้องการที่จะให้อีกฝ่ายนั้นอ่านภาษาทุ่งหญ้าโบราณแล้วสืบหาสหายที่หายตัวไป มันจะข้องเกี่ยวอะไรกับจี้หมาป่าสองตัวที่หันหน้าเข้าหากัน

          "บันไดพวกนี้นี่จะลงไปสุดทางแค่ไหน ข้ามองไปเห็นแต่ความว่างเปล่า" นอกจากนั้นก็ยังได้กลิ่นอับชื้นกลิ่นฝุ่นที่อับๆอยู่ในทางลับ หายใจไม่ค่อยสะดวก

          "ถ้าไป๋เหยียนเฟยมาด้วยก็ดี แต่ตอนนี้ก็มีจางเจียเล่ออยู่ให้พออุ่นใจ" สหายแวมไพร์ของเขานั้นถนัดเดินทางความมืด แต่ก็ยังมีผีลืมหลุมที่อาศัยในความมืเดอยู่ด้วยเช่นเดียว

          "ว่าแต่ทำไมเจ้าถึงเลี้ยงภูตผีไว้ด้วย" หลันหมี่เจี่ยที่เดินลงบันไดอยู่พลางถามคำถามที่นางสงสัย หรือชาวฮั่นจะชอบเลี้ยงสัตว์แปลกๆกัน

           "ตอนแรกเค้าก็ไม่ได้เลี้ยงหรอกแต่ว่าบังเอิญไปที่หมู่บ้านโรมันพอดี ช่วงนั้นมีเทศกาลวันฮาโลวีนที่จะเล่นกันโดยแต่งตัวเป็นผีออกไปขอขนมตามบ้านคน" ชายหนุ่มนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ที่พบเจอกับผีลืมหลุม "เป็นผีที่หลุดมาจากยมโลก ใกล้ๆ กับหมู่บ้านโรมัน ตื่นมาร่วมงานเทศกาล แต่ทว่าเจ้าตัวกลับลืมหลุมไม่รู้จะไปที่ใด เร่ร่อนไปทั่วนั่นแหละ"

          "ผีลืมหลุมตัวเองเนี่ยนะ! เทศกาลฮาโลวีนข้าเหมือนจะเคยได้ยินชื่ออยู่นะ"

          "จะเรียกว่าวันปล่อยผีก็ได้ ภายในงานไม่มีใครรู้หรอกว่าคนไหนเป็นผี ถ้ายังไม่รู้เลยจนจางเจียเล่อเป็นคนเราให้ฟัง" ขนาดที่ฟังตอนแรกตัวเองก็รู้สึกงงกับผีตัวนี้ พลางลงบันไดไปเรื่อยๆอย่างค่อยเป็นค่อยไป

        ขายาวเก้าเหยียบย่ำลงบนพื้นเป็นคนแรก ท่าทางแล้วนี่คงจะเป็นสุดทางบันไดหลังจากที่ไต่ลงมากันอย่างยาวนาน แล้วไม่เห็นแสงไฟใดๆด้วยเป็นการลงมาข้างล่างด้วยความระหวาดระแวงกันสุดๆ

         "......" นี่คือข้างล่างห้องใต้ดินสินะ(?) ทำไมรู้สึกว่ามันกว้างขวางจังเลยวะ

          ปึก!!

          จากนั้นทั้งสองคนที่ไต่บันไดลงมาด้านล่างจนสุดท้ายแล้วก็ลงจนมาถึงพื้นข้างล่าง เส้าเทียนได้กลิ่นน้ำมันตะเกียงแล้วหันไปมองรอบๆเห็นแสงไฟสว่างอยู่ทางข้างหน้า จึงตัดสินใจที่จะเดินเข้าไปดูพื้นที่ข้างล่างกว้างมากๆ เหมือนกับเป็นลาน

          "เดี๋ยวข้าเดินนำเอง" ด้วยความเป็นบุรุษอีกฝ่ายเป็นสตรีร่างสูงเดินนำทางคลำทางไปข้างหน้าถึงจะไม่เคยมาที่นี่มาก่อนก็ตามที

          "ที่นี่มันดูแปลกๆนะว่าไหม" หลันหมี่เจี่ยหันมองรอบข้าง พื้นทางเดินข้างไม่เหมือนกับเป็นห้องลับอย่างที่คิดอีกทั้งทางเดินที่ดูแล้วแสนจะสุดลูกหูลูกตานั้นอีก แสงไฟจากคบเพลิงมีหลายมุมจุดให้ความสว่าง

          ตึกตัก....

          "ข้าก็คิดเหมือนกัน" ทั้งสองต่างเดินกันอย่างระมัดระวังเพราะไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น ในขณะเส้าเทียนเดิน ได้ยินเสียงบางอย่างก่อนหันไปพบหนูกำลังวิ่งเข้ารูที่ซอกกำแพงจึงหันไปมอง

          ขายาวก้าวเดินต่อไปเรื่อยๆ ไม่รู้เหมือนกันว่าปลายทางจะไปหยุดอยู่ที่ใด โชคดีที่ยังมีแสงไฟพอที่จะนำทางให้ทางเดินบ้าง เส้าเทียนกับหมี่เจี่ยเดินทางต่อไปตามทางที่มีคบเพลิงถูกจุดเป็นเส้นทางยาว

          "มันดูคล้ายทางลับใต้ดินมากกว่าห้องใต้ดินเสียอีก" ร่างระหงที่เดินอยู่ข้างๆเอ่ยขึ้นเสียงแผ่ว นางเดินอยู่ข้างหลังร่างสูงค่อยดูระวังข้างหลังให้ ส่วนอีกฝ่ายเป็นคนระวังข้างหน้า

          "ผู้เฒ่าฉู่น่าจะไม่ได้อยู่ลำพังมั้ง" ชายหนุ่มตอบทางเดินยาวเหยียด ถ้าเกิดอะไรขึ้นก็พร้อมที่จะต่อสู้พยายามตื่นตัวตลอดเวลาถึงจะมีสีหน้าคล้ายคนเบื่อโลกก็ตามที

          นางเดินไปดูใกล้ๆกับคบเพลิงแล้วใช้สายตาสอดส่องมองดู "คบเพลิงพวกนี้ถูกเปลี่ยนใหม่ไม่นาน น่าแปลก" มันเหมือนจะพึ่งถูกเปลี่ยนไม่กี่วันเอง

          "อืมนั่นสิ" หันไปดูคบเพลิงขมวดคิ้วครุ่นคิดมันมีหลายอันเลยล่ะ ถ้าเกิดจุดคนเดียวเปลี่ยนคนเดียวมันก็แปลกเกินไปหน่อย แล้วทำไมถึงจะต้องจุดเอาไว้เยอะแยะมากมายขนาดนี้

          ดูเหมือนตอนนี้ยังจะไม่ได้บอกอะไรเพิ่มเติมคงจะต้องเดินไปจนกว่าจะเจอ แล้วนี่ทางเดินมันจะยาวไปไหน!

          "เรารีบเดินไปให้เร็วกว่านี้ดีกว่า ข้ารู้สึกไม่ค่อยไว้วางใจ" นางเดินต่อไปเรื่อยๆ ตั้งแต่เดินมาทางเดินไม่ได้แคบเหมือนตอนที่ไต่บันไดลงมาข้างล่างนี้เลย มันเหมือนจะมีอะไรอยู่…ไม่สิ น่าจะมีคนอื่นอาศัยอยู่ ผู้เฒ่าฉู่ไม่น่าจะอยู่คนเดียว

          "จะเดินช้าเดินเร็วก็มีค่าเท่ากัน" เสียงทุ้มติดหวานบอกถ้าอยากจะให้เร็วนักเดี๋ยวก็ใช้ตัวเบาวิ่งไปเลยก็ถึงแล้ว แต่ดูเหมือนท่านหญิงหลันจะไม่มีวิชาตัวเบานางไม่ได้ฝึกยุทธด้วยนี่น่า แค่เดินกันไปก็พอแล้วล่ะ

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +7 คุณธรรม +3 ความโหด โพสต์ 2019-7-9 18:05
คุณได้รับ +20 คุณธรรม +13 ความชั่ว +18 ความโหด โพสต์ 2019-7-9 18:05

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -27 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -27 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กู่ฉินจันทรา
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
หมวกไผ่ผ้าคลุมดำ
ผ้าปิดตา
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x100
x1
x7
x1
x1
x1
x1
x4
x1
x2
x1
x10
x320
x40
x1
x1
x20
x4
x40
x3
x5
x2
x1
x3
x3
x1
x2047
x4
x8
x22
x3
x1154
x2
x44
x6
x4
x5
x35
x1
x1
x1
x101
x3
x3
x1
x756
x64
x55
x1
x2
x1
x3
x1
x23
x20
x2
x1
x135
x10
x4
x8
x1
x630
x620
x620
x620
x9
x9
x20
x23
x30
x9999
x82
x653
x24
x3
x2
x9
x4
x1
x8
x18
x10
x204
x3
x41
x57
x107
x1
x11
x118
x2
x1
x4
x2
x2608
x2600
x2726
x2245
x2500
x15
x30
x316
x68
x2
x2
x9999
x100
x746
x15
x3
x1369
x340
x2114
x128
x1500
x3
x2331
x3758
x1770
x3026
x2327
x2449
x2709
x308
x2646
x162
x6095
x40
x15
x84
x29
x21
x8
x9999
x3267
x30
x16
x11
x84
x19
x1408
x41
x1880
x2851
x7320
x9999
x870
x1009
x15
x430
x4
x380
x64
x81
x7547
x1
x5946
x9999
x730
x145
x7
x1
x3541
x260
x2831
x10
x10
x32
x1
x9999
x3085
x270
x181
x1493
x119
x2
x17
x4
x219
x178
x375
x399
x360
x747
x2
x9999
x9999
x1
x9999
x3
x81
x41
x2355
x10
x500
x16
x45
x385
x12
x115
x190
x11
x10
x7
x1363
x173
x3
x3865
x13
x11