ดู: 357|ตอบกลับ: 9

{ เมืองจื่อถง } โรงปั้นหม้อ จิ่นสือ

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2017-10-24 04:12:12 |โหมดอ่าน






โรงปั้นหม้อจิ่นสือ ♦

{ เมืองจื่อถง }






【โรงปั้นหม้อจิ่นสือ】
' ดินเหนียวก่อรูปเป็นเครื่องปั้น เสกสรรตามใจปรารถนา '
โรงปั้นหม้อ จิ่นสือ แหล่งผลิต/จำหน่ายภาชนะและผลิตภัณฑ์จากกระเบื้อง
,ดินเผา ที่ใหญ่ที่สุดในเมืองจื่อถงและแถบนี้ ไม่ว่าจะเป็น 
หม้อ ชาม แก้ว ถ้วย ไห หรือแม้แต่ ตุ๊กตากระเบื้อง ตุ๊กตาดินเผา 
งานศิลปะตกแต่ง และรับทำตามแบบอีกด้วย ผลิตโดยช่างปั้นผู้ชำนาญการ



 ชื่อกิจการ:โรงปั้นหม้อ จิ่นสือ 
เจ้าของกิจการ: ซุน หยางเค่อ 
 ประเภทร้าน: ผลิต/จำหน่ายภาชนะ ถ้วย,ชาม,หม้อ,ไห
 ผลิตภัณฑ์จากกระเบื้องและดินเผา 
เวลาเปิด-ปิดร้าน: 08.00 - 18.00 
 ประทับตราโดย: ผู้ว่าเมืองจื่อถง










คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2017-10-24 23:09:25 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Phaisri เมื่อ 2017-10-24 23:11


[ ตอนที่5 ] ไฟแห่งความมานะ 1/5
(เควสเรื่องราว1 วิกฤตการณ์ขาดแคลนแรงงาน )


   ความเดิมตอนที่แล้ว
         เซวีย ซูเม่ย ผ่านการทดสอบของบิดากลายเป็นนักเดินทางพเนจรอย่างเต็มตัว นางได่กลับไปหาเถ้าแก่ที่ย่านการค้าเมืองฉางอันก่อนคณะจะออกเดินทางจากเมืองฉางอันไปยังเมืองจื่อถง

    3วันต่อมา
        คณะเดินทางได้มาถึงเมืองจื่อถงเป็นที่เรียบร้อง หญิงสาวที่นั่งอยู่บนเกวียนที่กำลังวิ่งไปตามถนนในเมืองกำลังครุ่นคิดอย่างกลุ้มใจจนแสดงสีหน้าออกมาอย่างเห็นได้ชัด


"เป็นอะไรไปซูซู หิวข้าวรึ?" เถ้าแก่เนี้ยเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง


"ปล่าวจ๊ะ ข้าแค่คิดว่า ควรจะหางานทำที่ไหนดี? ข้าต้องสะสมเงินสำหรับเดินทางระยะยาวน่ะจ่ะ" หญิงสาวตอบ


"ไม่ต้องคิดมากไปนังหนู เจ้าเป็นคนขยันทำงานดี หางานไม่ยากหรอก ข้าจะฝากงานให้เจ้าเอง" เถ้าแก่ที่นั่งอยู่หันมาตอบ


"ท่านทั้งสองดีกับข้าจริงๆ" ซูเม่ยพูดก่อนโน้มตัวคำนับเล็กๆ


"เฮ้ยย~ เจ้าก็ช่วยพวกข้าได้เยอะเหมือนกันน่ะแหละ ข้าจะพาเจ้าไปฝากงานกับสหายข้า เขาเป็นช่างปั้นหม้อ ได้เงินดีอยู่นา เจ้าคงไม่เกี่ยงงานหนักใช่ไหม?"


" ไม่จ่ะ ข้าทำได้ทุกอย่าง " หญิงสาวตอบอย่างมุ่งมั่น
"ดี!"
      เกวียนของคณะเดินทางเคลื่อนผ่านตลาดไประยะหนึ่งก็ถึงร้านที่เถ้าแก่พูดถึง โรงปั้นหม้อ จิ่นสือ  โดยรอบของร้านเต็มไปด้วยเตาเผาหม้อที่มีคนงานกำลังนั่งปั้นหม้ออย่างขมักเขม้นและเขม่าควันไฟจากการเผาที่ฝุ้งอยู่ทั่วบริเวณ เถ้าแก่ เถ้าแก่เนี้ยและซูเม่ย เดินเข้าไปในร้านภายในถึงจะกว้างขวางแต่ก็เต็มไปด้วยหม้อไหและภารชะดินเผามากมาย ทั้งวางอยู่บนชั้นวางและตามพื้น ทันใดนั้นชายชราคนหนึ่งก็เดินตรงมาหาคนทั้งสาม

" โอววว ว่าไงพี่ซุน สบายดีหรือพี่ ไม่ได้เจอกันเสียนานเลย " เถ้าแก่ทักทายชายชราอย่างสนิทสนม


"เออ~ สบายดี เป็นไงบ้างละไอ้น้องชาย ลมอะไรหอบเจ้ามาถึงจื่อถงได้ละเนี่ย?" เถ้าแก่ซุน ถามต่อด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม


"ข้าไปฉางอันมา กำลังจะกลับเจียนหนานแล้วละ นี้พี่! ข้ามีเรื่องจะให้พี่ช่วยหน่อย พอดีนังหนูคนนี้น่ะนางอยากได้งานทำสักระยะก่อนจะเดินทางต่อ พี่ช่วยรับนางเข้าทำงานสัก 4-5 วันได้ไหมพี่?" เถ้าแก่พูดพรางมองไปทางซูเม่ยที่ยืนอยู่ด้านหลัง ชายชราจ้องเด็กสาวเขม็งทำให้เด็กสาวรู้สึกเกรงนิดๆ


"อืม~~~ ช่วงนี้คนงานข้าก็ไม่ค่อยมี คนงานปั้นก็ดันมาลากลับบ้านเสียอีก. . . งั้นก็ทำงานสัก4วันแล้วกัน จนกว่าคนของข้าจะกลับมา ว่าแต่อย่างเจ้าจะไหวหรือนังหนู? งานนี้น่ะหนักนัก  " เถ้าแก่ซุนพูดกับหญิงสาวพรางมองนางตั้งแต่หัวจนเท้า


" ข้าทำได้จ๊ะเถ้าแก่ ข้าเก่งเรื่องงานศิลปะ รับรองว่าเถ้าแก่จะไม่ผิดหวังแน่นอนจ๊ะ " ซูเม่นตอบอย่างตั้งอกตั้งใจ


" ตั้งแต่นี้เรียกข้าว่า นายช่างซุน เข้าใจไหม? แล้วเจ้าละนังหนู ชื่ออะไร? " นายช่างเอ่ยถามหญิงสาว


" ข้าชื่อ เซวีย ซูเม่น จ่ะ เรียกข้า ซูซู ก็ได้ "

"เอ่อ! ดีแล้ว งั้นข้าต้องขอตัวลาละนะพี่ซุน ขอบคุณพี่มากที่รับนังหนูนี้เข้าทำงาน ข้าต้องไปแล้วนะซูซู หวังว่าจะได้พบเจ้าอีก"


" ขอบคุณเถ้าแก่มากเจ้าคะ หากข้าไปเจียนหนานจะไปเยี่ยมเยียนนะเจ้าคะ " หญิงสาวพูดพรางเดินตามไปส่งเถ้าแก่ที่เกวียน


"อื้ม~ ขอให้โชคดีนะนังหนู " "ลาก่อนนะซูซู " เถ้าแก่และเถ้าแก่เนี้ยบอกลาก่อนเกวียนจะค่อยเคลื่อนออกไป หญิงสาวเดินกลับเข้าไปในโรงปั้นหม้อก่อนเอ่ยถามนายช่างซุน


"ให้ข้าเริ่มงานเลยไหมจ๊ะ?"


"พรุ่งนี้แล้วกันนังหนู ว่าแต่ มีที่หลับที่นอนหรือยังละ?" นายช่างถามต่อ


"แฮ่ๆ ยังเลยจ๊า" หญิงสาวตอบพรางยิ้มเล็กๆ


" งั้นก็ไปนอนบ้านข้าแล้วกัน อยู่ด้านหลังร้านเนี้ย ลูกสาวข้าออกเรือนไปห้องนางเลยว่าง เจ้าก็นอนที่นั้นไปก่อนแล้วกันนะ "


"ขอบคุณนายช่างมากจ๊ะ " หญิงสาวยิ้มแย้มก่อนจะโน้มคำนับ นายช่างพานางไปยังห้องพัก  เพื่อให้หญิงสาวพักผ่อนให้พร้อมสำหรับงานหนักในวันพรุ่ง









แสดงความคิดเห็น

ส่งรายละเอียดงานประจำวันไปที่ PM แล้วนะคะ  โพสต์ 2017-10-25 13:56

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1ชื่อเสียง +200 ความหิว -6 Point +8 ย่อ เหตุผล
Admin + 200 -6 + 8

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
สุรากู่หลันหลาง
ม้าเทพอูซุน
Ignite
หน้ากากยักษ์แดง
ขวานเหยาเจี่ย
คัมภีร์เยี่ยนจื่อ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x15
x1
x3
x4
x1
x2908
x6
x1
x31
x3
x432
x20
x2
x27
x12
x10
x1100
x20
x36
x2
x1
x15
x10
x9
x40
x2
x30
x1
x15
x20
x15
x20
x32
x14
x8
x50
x5
x1
x6
x10
x7
x2
x50
x180
x15
x172
x10
x95
x2
x20
x368
x3150
x50
x25
x2
x324
x410
x8
x15
x4
x150
x15
x44
x100
x50
x11
x20
x16
x5
x255
x1
x300
x4
x27
x378
x1040
x2022
x8
x10
x141
x48
x5
x450
x1223
x10
x50
x54
x72
x30
x1
x2
x5
x21
x6
x16
x12
x8
x190
x91
x281
x57
x74
x29
x100
x9000
x35
x1
x1000
x1
โพสต์ 2017-10-25 19:38:50 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Phaisri เมื่อ 2017-10-25 19:41


[ ตอนที่5 ] ไฟแห่งความมานะ 2/5

(เควสเรื่องราว1 วิกฤตการณ์ขาดแคลนแรงงาน )


       การทำงานวันที่ 1


             "เอ้กอีเอ้กเอ้ก~~~~" เสียงไก่ขันดังไปทั่วบริเวณเป็นสัญญาณให้ซูเม่ยตื่นขึ้น หญิงสาวเดินไปล้างหน้าล้างตาก่อนจะเดินไปยังหน้าร้านเพื่อเริ่มทำงาน  หญิงสาวยืนรออยู่สักพักนายช่างซุนก็เดินมา


"อาาๆ อีกสักพักต้องเปิดร้านแล้วนังหนู ทำความสะอาดให้เรียบร้อยนะ แล้วรอกินข้าวเช้าพร้อมคนงาน"

"ได้จ๊านายช่าง" หญิงสาวรับคำสั่งก่อนจะเดินไปหยิบไม้กวาดที่วางอยู่มุมห้องมากวาดพื้นร้านเมื่อเสร็จ ก็นำถังไม้ใส่น้ำกับผ้ามาถูกพื้นร้านแล้วเช็ดชั้นวางภาชนะและภาชนะหม้อไหจนสะอาดเรียบร้อย เมื่อทำความสะอาจภายในร้ายเสร็จ ทันใดนั้นเองคนงานปั้นหม้อก็เดินทางมาทำงาน หญิงสาวจึงเดินไปทานอาหารเช้ากับพวกคนงาน  เมื่อท่านอาหารเช้าเสร็จ นายช่างซุนก็เดินมาหาหญิงสาวเพื่อสั่งงานใหม่

"นังหนู ข้ามีงานให้เจ้าทำ เคยทำรายการสินค้ามาก่อนไหม?" นายช่างถามหญิงสาว

"เออ~ ข้าก็พอมีความรู้บ้างน่ะจ่ะ" หญิงสาวพูดอย่างกล้าๆกลัว 'ให้ตายสิ~ เกิดมาไม่เคยทำรายการสินค้าเลย คิดว่าจะได้ปั้นทำงานใช้แรงงานอย่างเดียวเสียอีก ' ซูเม่ยคิด

"งั้นก็ ตรวจสภาพเครื่องปั้นดินเผา รูปปั้นดินเผา ว่ามีจำนวนเท่าไร่ เช็คสต๊อกตามใบสั่งด้วย และก็ สภาพชำรุด ด้วยนะ ฝากด้วยนังหนูซู"
นายช่างพูดก่อนจะส่งกระดาษแผ่นใหญ่กับผูกันให้กับหญิงสาวที่กำลังยืนงงๆอยู่ เมื่อตั้งสติได้ หญิงสาวมองไปรอบๆก่อนเริ่มเดินนับและตรวจสอบจำนวนสินค้าจากลังไม้ที่วางอยู่เป็นกองๆและโกดังที่เก็บสินค้า

ใบตรวจสอบสินค้า

รายการสินค้า
ยอดวันนี้
มีอยู่แล้ว
ชำรุด
รวมทั้งหมด
หม้อ
50
2000
60
1990
ไห/โถ
40
1500
70
1470
ถ้วย
60
700
10
750
แก้ว
45
900
70
875
รูปปั้นดินเผา
80
1000
90
990


่    หญิงสาวนับหม้อไหเดินไปเดินมาจากโกดังกลับมานับหน้าร้านแล้วก็กลับเข้าไปนั่งบวกลบใหม่อย่างละเอียดกว่าจะเสร็จก็กินเวลาไปถึงตอนเย็นเสียแล้ว เมื่อร้านปิดคนงานก็เดินทางกลับ นายช่างที่เก็บร้านเสร็จก็เดินมาตรวจสอบใบรายการ

"อืม~ ดีมากนังหนู แน่ใจนะว่านับครบไม่ตกหล่น" นายช่างเอ่ยถามพรางดูใบรายการ

"ครบแน่นอนจ๊ะ ข้าค่อยนับอยู่ตลอดเข้าไปนับในโกดังมาใหม่ด้วย " ซูเม่ยตอบอย่างมั่นใจ

"ดี!. . .อื้ม จำนวนโถที่ต้องส่งไปลั่วหยางครบแล้วสินะ อะ! นังหนู ไปอาบน้ำ แล้วจะได้กินข้าวเข้านอน พรุ่งนี้มีงานให้ทำอีกมาก " นายช่างซุนเอ่ย ก่อนจะเดินเอาใบตรวจสินค้าไปเก็บ หญิงสาวที่เหนื่อยล่าจากการใช้สมองคิดคำนวนมาทั้งวัน เดินกลับเข้าห้องพัก


' เฮ้ยยยยยยยยยย~~~~~ เหนื่อยยยยยยยงาาาาาาา Y[]Y ' ซูเม่ยคิด





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +20 เงินตำลึง +300 ความหิว -5 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 20 + 300 -5 + 4

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
สุรากู่หลันหลาง
ม้าเทพอูซุน
Ignite
หน้ากากยักษ์แดง
ขวานเหยาเจี่ย
คัมภีร์เยี่ยนจื่อ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x15
x1
x3
x4
x1
x2908
x6
x1
x31
x3
x432
x20
x2
x27
x12
x10
x1100
x20
x36
x2
x1
x15
x10
x9
x40
x2
x30
x1
x15
x20
x15
x20
x32
x14
x8
x50
x5
x1
x6
x10
x7
x2
x50
x180
x15
x172
x10
x95
x2
x20
x368
x3150
x50
x25
x2
x324
x410
x8
x15
x4
x150
x15
x44
x100
x50
x11
x20
x16
x5
x255
x1
x300
x4
x27
x378
x1040
x2022
x8
x10
x141
x48
x5
x450
x1223
x10
x50
x54
x72
x30
x1
x2
x5
x21
x6
x16
x12
x8
x190
x91
x281
x57
x74
x29
x100
x9000
x35
x1
x1000
x1
โพสต์ 2017-10-26 23:44:37 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Phaisri เมื่อ 2017-10-26 23:46


[ ตอนที่5 ] ไฟแห่งความมานะ 3/5
(เควสเรื่องราว1 วิกฤตการณ์ขาดแคลนแรงงาน )


       การทำงานวันที่ 2


" นี้! นังหนูซูตื่นได้แล้ว " เสียงขอชายชราร้องเรียกปลุกหญิงสาวที่กำลังหลับไหล

" หื้ออ? . . อ่าววว นายช่าง มีอะไรหรือจ๊ะ? " หญิงสาวสะดุ้งตื่นอย่างมึนงงก่อนเอ่ยถาม

" วันนี้น่ะข้าต้องผสมดินเหนียว ดินเหนียวใกล้จะหมดแล้ว เจ้ามาช่วยข้าผสมดินเหนียวทีนะ " นายช่างซุนพูด

"ฮ้าววว~ เข้าใจแล้วจ่ะ . .ว่าแต่เจ้าไก่หายไปไหนแล้วละจ๊ะ? ข้าไม่ได้ยินเสียงไก่ขันปลุกอย่างเคย เลยตื่นสายเลย " ซูเม่ยป้องปากหาวก่อนเอ่ยถามอย่างงงงวย

"หึหึ นังหนู นี้มันเพิ่งยาม3 (ตี3) เอง เจ้าไม่ได้ตื่นสายหรอก ไก่มันยังไม่ตื่นต่างหาก " ชายชราพูดพรางมองหญิงสาวอย่างเอ็นดู
' เห๊~~~ ยาม3 ถึงว่าละรู้สึกเหมือนนอนไม่พอ ;_; ' ซูเม่ยคิด

"งั้นขอเวลาข้าครู่หนึ่งนะเจ้าคะ เดี๋ยวข้าตามไป"

" ได้! แต่อย่านานนักละ ต้องผสมดิน2ถังให้ทันก่อนเปิดร้าน " นายช่างพูดก่อนจะเดินออกจากห้องไป
   
        เมื่อซูเม่ยจัดการล้างหน้าเปลี่ยนชุดเสร็จเรียบร้อยก็เดินออกมาที่ลานด้านหน้าร้าน ท้องฟ้าตอนนี้ยังมืดสนิท มีเพียงแสงจากตะเกียงและที่นายช่างจุดไว้ หญิงสาวมองดูนายช่างชุนกำลังนำดินที่แดงที่ถูกตากจนแห้งมาบดใส่ถังใบใหญ่


" อะนังหนู! ข้าจะสอนเจ้าผสมดินเหนียวนะ ดินที่เจ้าเห็นอยู่นี้คือดินภูเขา จะมีสีน้ำตาลแดง ที่เห็นเป็นแผ่นๆนี้ ข้านำดินมาผสมน้ำแล้ว
กรองเอาหินออกจนเหลือแต่ดินละเอียด จากนั้นก็นำไปตากให้แห้ง 2วัน สิ่งที่เจ้าต้องทำตอนนี้ก็คือนำมันมาบดใส่ถังแล้วก็ผสมน้ำสัดส่วน 2 ต่อ 3 แล้วก็ผสมมันให้เข้ากัน เข้าใจใช่ไหม ? " นายช่างซุนสอนขั้นตอนการทำให้ซูเม่ยอย่างละเอียด

"เข้าใจแล้วจ่ะ"  หญิงสาวตอบก่อนจะเริ่มลงมือบดดินแผ่นด้วยครกหินก่อนจะนำผงดินใส่ในถังใบใหญ่แผ่นแล้วแผ่นเล่าจนได้ครึ้งถัง จากนั้นก็เดินไปตักน้ำมาเทใส่ในถังจนได้สัดส่วนแล้วนำไม้ยาวที่มีลักษณะคล้ายไม้ผายกวนผสมดินกับน้ำให้เข้ากันเป็นเนื้อเนียนแน่น

"เสร็จแล้วจ๊ะ!"

" เออ~ เจ้านี้แรงดีไม่แพ้บุรุณเลยนะนังหนูน้อย ดีๆๆ" นายช่างที่ยืนมองอยู่เอ่ยชม

" ขอบใจจ๊ะ นายช่าง ^^ " หญิงสาวตอบกลับด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

" อะ! นี้ก็ใกล้ยาม4 แล้ว เจ้าไปจุดเตาเผาหม้อที่นะ ข้าจะไปปลุกเมียให้ไปทำกับข้าว " นายช่างพูดสั่ง

" เดี๋ยวจ้าๆ คืออออ. . ข้าจุดเตาไฟ ไม่เป็นน่ะจ่ะ " ซูเม่ยตอบกลับอย่างประหม่า

" เอ้ย~~~ นังหนู ก็เหมือนจุดไฟหุงข้าวน่ะแหละ แค่ใส่ฟืนเยอะกว่าแค่นั้นเอง แล้วก็ พอตะวันขึ้น ก็ไปตักน้ำมาเติมใส่ถังน้ำให้เรียบร้อยด้วยนะ บ่อน้ำอยู่ด้านหลังร้าน เสร็จแล้วก็มากินข้าวเช้านะ " ชายชราพูดจบก็เดินเข้าไปด้านในทันที ทิ้งให้หญิงสาวยืนมองเตาเผาใหญ่นับสิบอย่างมึนงง ' เกิดมาาา ข้าไม่เคยจุดเตาไฟเลยนาาา Q[]Q ขนาดหุงข้าวก็ยังไม่เคยเลยด้วย ' หญิงสาวคิดในใจอย่างท้อแท้


     หญิงสาวเริ่มจากการขนฟืนจากโรงเก็บฟืนมากองหนึ่ง จากนั้นก็เอาฟืนเก่าที่ค้างเตาออกแล้วใส่ฟืนเข้าไปใหม่ จากนั้นก็ไปเอาไฟจากตะเกียงมาจุดด้วยการเอาใบไม้แห้งไปแหย่ให้ติดไฟจากนั้นก็โยนเข้าไปในเตาและเป่าลมให้ไฟลุกลาม แต่นั้นก็ทำให้ขี้เถ้าฟุ้งไปทั่วจนทำให้ทั้งเนื้อทั้งตัวของหญิงสาวเต็มไปด้วยขี้เถ้า นางใช้เวลาอยู่นานกว่าจะจุดเตาไฟได้แต่ละเตา เวลาผ่านไปจนคนงานปั้นเดินทางมาทำงาน

" อ่าวววว อรุณสวัสดิ์จ้า น้องซูเม่ย ทำอะไรอยู่ละจ๊ะ? " คนงานชายคนหนึ่งทักทายหญิงสาว

"อรุณสวัสดิ์จ๊ะ พี่โจว ข้ากำลังจุดเตาไฟอยู่ ยังไม่เสร็จเลยจ้า" หญิงสาวที่กำลังนั่งจุดเตาไฟอยู่หันกลับไปตอบชายผู้นั้น

" อุ๊บ! ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า น้องซูเม่ย ทำไมหน้าตาเจ้าเลอะเทอะแบบนั้นละ? คงไปเป่ามันละสินะ ที่หลังน่ะไม่ต้องเป่ามันนะเข้าใจไหม? มาๆๆ ที่เหลือเดี๋ยวพวกข้าทำเอง เจ้าไปล้างหน้าล้างตาก่อนเถอะ " คนงานโจวพูดหลังจากที่ได้เห็นสภาพของหญิงสาวที่มอมแมมขี้เถ้าเต็มตัว
' ก็ข้าจุดเตาเป็นซะที่ไหนกันละ? ' หญิงสาวคิดพรางยิ้มอย่างเขินๆ ก่อนจะไปเดินไปหยิบถังน้ำเพื่อจะไปตักน้ำมาเติมในถังน้ำ
   
     นางเดินไปยังด้านหลังของร้านที่เป็นทางเดินไปสู่บ่อน้ำบาดาลเล็กๆบ่อหนึ่ง หญิงสาวชักเชือกตักน้ำขึ้นมาล้างหน้าล้างตา ก่อนจะตักน้ำใส่ถังไม้ที่เตรียมมาแล้วเดินกลับไปเทใส่ถังน้ำใหญ่ในร้าน เดินไปเดินกลับหลายสิบเที่ยวจนเต็มทุกถัง แต่ก็ดูเหมือนว่าตอนนี้จะเป็นเวลาเที่ยงเสียแล้ว ' เดี๋ยวนะ! รู้สึกเหมือนเพิ่งจะตะวันขึ้นไปเมื่อครู่ ตอนนี้เที่ยงแล้วหรอเนี่ย? ' ซูเม่ยที่กำลังเทน้ำลงถังมองท้องฟ้าพรางคิด

" นังหนูซู! เสร็จแล้วใช่ไหม? มานี้มากินข้าวเที่ยงเร็ว! " นายช่างร้องเรียกหญิงสาว

" มาแล้วจ้าาาาา~ " ซูเม่ยขานรับก่อนวิ่งเข้าไปในร้าน

" นี้นายช่าง ท่านใช้งานแม่นางซูเม่ยหนักไปหรือปล่าว? หญิงสาวตัวนิดเดียวให้แบกทั้งน้ำ ให้จุดเตาไฟอีก " คนงานโจวเอยถามนายช่าง

" เฮ้ยยย~ งานพวกนี้นะ ลูกสาวข้าก็เคยทำมาก่อนทั้งนั้นแหละ งานเล็กน้อยแค่นี้เอง " ชายชราตอบพรางตักอาหารส่งให้ซูเม่ย

" ใช่จ๊ะ  พี่โจวงานแค่นี้ข้าทำได้ สบายมาก!" หญิงสาวตอบด้วยสีหน้ายิ้มแย้มทั้งที่ในใจก็รู้สึกเหนื่อยไม่น้อย

"อาๆๆ  งั้นวันนี้งานของเจ้าก็ไม่มีอะไรแล้ว กินข้าวเสร็จก็ไปพักซะนะ แล้วเย็นก็มาช่วยข้าเก็บร้าน " ชราพูดก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะกินข้าว
ซูเม่ยได้ยินดังนั้นก็โล้งใจ ในที่สุดนางก็จะได้มีเวลาพักผ่อนเสียที


' วันนี้ก็เหนื่อยไม่แพ้เมื่อวานเลยจริงๆ =..= ' หญิงสาวคิด






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +20 เงินตำลึง +300 ความหิว -14 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 20 + 300 -14 + 4

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
สุรากู่หลันหลาง
ม้าเทพอูซุน
Ignite
หน้ากากยักษ์แดง
ขวานเหยาเจี่ย
คัมภีร์เยี่ยนจื่อ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x15
x1
x3
x4
x1
x2908
x6
x1
x31
x3
x432
x20
x2
x27
x12
x10
x1100
x20
x36
x2
x1
x15
x10
x9
x40
x2
x30
x1
x15
x20
x15
x20
x32
x14
x8
x50
x5
x1
x6
x10
x7
x2
x50
x180
x15
x172
x10
x95
x2
x20
x368
x3150
x50
x25
x2
x324
x410
x8
x15
x4
x150
x15
x44
x100
x50
x11
x20
x16
x5
x255
x1
x300
x4
x27
x378
x1040
x2022
x8
x10
x141
x48
x5
x450
x1223
x10
x50
x54
x72
x30
x1
x2
x5
x21
x6
x16
x12
x8
x190
x91
x281
x57
x74
x29
x100
x9000
x35
x1
x1000
x1
โพสต์ 2017-10-27 19:24:35 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Phaisri เมื่อ 2017-10-27 23:15

[ ตอนที่5 ] ไฟแห่งความมานะ 4/5 (ครึ่งแรก)
(เควสเรื่องราว1 วิกฤตการณ์ขาดแคลนแรงงาน )

      การทำวันที่ 3

               นี้ก็เป็นเวลา 3 วันแล้วที่ซูเม่ยทำงานที่โรงปั้นหม้อจิ่นสือ นางตื่นตั้งแต่ยาม4 เพื่อทำความสะอาจร้านให้เรียบร้อยโดยไม่ต้องรอนายช่างซุนสั่ง เริ่มจากการกวาดฝุ่นบนพื้น นำถังน้ำและผ้ามาถูพื้นร้านให้สะอาจ ปัดฝุ่นที่ชั้นวางหม้อไห และออกไปกวาดใบไม้ที่ลาดด้านหน้าของร้าน ท้องฟ้าที่มืดสนิทก็เริ่มสว่าง เจ้าไก่แจ้ก็ขันปลุกเสียงแจ้วๆอย่างเคย เมื่อหญิงสาวกวาดใบไม้จนเสร็จก็เดินกลับเข้าไปในร้านก็พบกับนายช่างซุนที่เพิ่งตื่นนอน

"อ่าวว~ นังหนูซู ตื่นนานแล้วรึ? เริ่มชินแล้วสินะ " ชายชราพูดพรางยิ้มบางๆ

"จ้า ข้าตื่นเช้าเผื่อนายช่างจะมีงานอะไรให้ทำ แต่ข้าตื่นมาก็ยังไม่เจอใคร ก็เลยทำความสะอาจรอ"

"เอออ~ ดีแล้วๆ นังหนูวันนี้น่ะเราต้องเอาโถ1000โถไปส่งที่คฤหาสน์ตระกูลลู่ เมืองลั่วหยาง เจ้าโจวคงกำลังเตรียมเกวียนอยู่ ก่อนอื่นเจ้าต้องเอาโถดินที่เผาเสร็จเมื่อวานมาเช็ดให้สะอาจแล้วเอาใส่ลังไม้ไว้ เตรียมขนไปส่ง เสร็จแล้วก็กินข้าวกินปลาจะได้ออกเดินทางกัน" นายช่างซุนพูดสั่ง

"เข้าใจแล้วจ๊ะ!" หญิงสาวตอบอย่างยิ้มแย้มยินดี เพราะตลอด3วันที่ผ่านมานางไม่ได้ออกไปไหนเลย นี้เป็นโอกาศดีที่นางจะได้ออกไปเปิดหูเปิดตาให้หายเบื่อเสียบ้าง ' ลั่วหยาง ข้าไม่เคยไปมาก่อนเลย จะคล้ายๆกับฉางอันหรือปล่าวนาาา? ' หญิงสาวคิดพรางหยิบผ้าชุบน้ำหมาดๆมาเช็ดโถดินที่ละใบก่อนจะเรียงใส่ลงไปในลังไม้ที่ด้านในปูรองด้วยฟางแห้งๆเพื่อกันกระแทก โถดินที่ต้องเช็ดนั้นไม่มากนัก หญิงสาวใช้เวลาเช็ดไม่นานก็เสร็จ  เป็นจังหวะเดียวกันกับที่คนงานโจวและคนงานคนอื่นๆได้เดินทางมาถึงพร้อมกับเกวียนขนาดใหญ่ 2 เกวียน ที่ลากด้วยวัว

"พวกเจ้า มาถึงแล้วก็ลงมากินข้าวเช้า นังหนูมากินข้าวเร็ว จะได้รีบขนสินค้าไปส่งก่อนค่ำ" นายช่างซุนพูดก่อนพวกคนงานและซูเม่ยจะเข้าไปในร้านเพื่อกินข้าวเช้า เมื่อกินเสร็จ พวกคนงานก็ช่วยกันยกลังไม้ขึ้นเกวียน ส่วนซูเม่ยก็เตรียมอาหารน้ำดื่มและของจำเป็นอื่นๆสำหรับเดินทาง เมื่อเสร็จ หญิงสาวและนายช่างซุนก็ขึ้นเกวียน ส่วนคนงานโจวและคนงานอีก4คนก็อยู่อีกเกวียนหนึ่ง ก่อนคณะเดินทางจะเคลื่อนขบวนออกจากโรงปั้นหม้อจิ่นสือ มุ่งหน้าสู่ เมืองลั่วหยาง

(มีต่อที่ คฤหาสน์ตระกูลลู่ เมืองลั่วหยาง)
@Admin





คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +20 เงินตำลึง +300 ความหิว -8 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 20 + 300 -8 + 4

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
สุรากู่หลันหลาง
ม้าเทพอูซุน
Ignite
หน้ากากยักษ์แดง
ขวานเหยาเจี่ย
คัมภีร์เยี่ยนจื่อ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x15
x1
x3
x4
x1
x2908
x6
x1
x31
x3
x432
x20
x2
x27
x12
x10
x1100
x20
x36
x2
x1
x15
x10
x9
x40
x2
x30
x1
x15
x20
x15
x20
x32
x14
x8
x50
x5
x1
x6
x10
x7
x2
x50
x180
x15
x172
x10
x95
x2
x20
x368
x3150
x50
x25
x2
x324
x410
x8
x15
x4
x150
x15
x44
x100
x50
x11
x20
x16
x5
x255
x1
x300
x4
x27
x378
x1040
x2022
x8
x10
x141
x48
x5
x450
x1223
x10
x50
x54
x72
x30
x1
x2
x5
x21
x6
x16
x12
x8
x190
x91
x281
x57
x74
x29
x100
x9000
x35
x1
x1000
x1
โพสต์ 2017-10-28 05:08:24 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Phaisri เมื่อ 2017-10-28 05:12

[ ตอนที่5 ] ไฟแห่งความมานะ 5/5
(เควสเรื่องราว1 วิกฤตการณ์ขาดแคลนแรงงาน )


       การทำงานวันที่ 4 (วันสุดท้าย)


                   คณะเดินทางโรงปั่นหม้อจิ่นสือเดินทางกลับมาถึงร้านในเวลาเที่ยงตรงหลังจากเดินทางไปส่งสินค้าที่เมืองลั่วหยาง เมื่อกลับมาถึงนายช่างไม่รีรอที่จะทำงานต่อ ทุกคนช่วยกันเปิดร้าน เตรียมของสำหรับทำการปั่นหม้อชุดต่อไป

"นังหนูซู! มานี้สิ" นายช่างซุนเรียกหญิงสาวที่กำลังยกถังดินเหนียวสำหรับปั่นไปให้กับคนงาน

"สักครู่นะจ๊ะ. . .มีอะไรจ๊ะนายช่าง?" ซูเม่ยรีบวางถังดินก่อนจะเดินไปหานายช่าง

"วันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้วสินะ? เวลานี้ช่างผ่านไปไวจริงๆ"นายช่างซุนเอ่ย

"จ๊ะ! ข้าก็รู้สึกว่าเวลามันช่างรวดเร็วนัก" ซูเม่ยตอบ

"วันนี้งานที่เจ้าต้องทำคือ ตรวจสภาพเตาเผาประจำเดือนก่อนที่จะเริ่มเผาหม้อ ตรวจเสร็จแล้วก็ไปตรวจสอบจำนวนสินค้ารวมหม้อที่กำลังจะเผาของวันนี้ด้วยนะ แล้วก็ข้ามีงานพิเศษให้เจ้าทำ. . "

"เอ๋! งานอะไรหรือจ๊ะ? " หญิงสาวเอ่ยถามอย่างสงสัย

"ตอนน้องสามพาเจ้ามาฝากงาน เจ้าบอกว่าตัวเองเก่งงานศิลป์สินะ มีลูกค้าสั่งตุ๊กตาดินเผาลวดลายแปลกใหม่ 5ตัว งานนี้ข้ายกให้เจ้าก็แล้วกันนะ"

"เข้าใจแล้วจ๊ะ!"หญิงสาวรับคำสั่ง ก่อนจะเดินไปหยิบกระดาษและพู่กันออกมาจากในร้านแล้วเดินดูเตาเผาที่ละเตาทั้งภายนอกและภายในอย่างละเอียดก่อนทำการจดบันทึกใส่กระดาษ

ใบตรวจสภาพเตาไฟประจำเดือน

ลำดับ
มีช่องโหว่O
มีรอยร้าว/แตกO
ปกติO /ไม่ปกติ X
เตาที่1
-
-
O
เตาที่2
-
-
O
เตาที่3
-
O
x
เตาที่4
O
-
x
เตาที่5
-
-
O
เตาที่6
-
-
O
เตาที่7
-
-
O
เตาที่8
-
O
x
เตาที่9
-
-
O
เตาที่10
O
O
x

     เมื่อเสร็จเรียบร้อยคนงานก็ทำการจุดเตาไฟเพื่อเผาหม้อชุดต่อไป โดยมีเพียงเตาที่10ที่ไม่ได้จุดเนื่องจากมีสภาพชำรุดหนัก หญิงสาวเดินเอากระดาษบันทึกสภาพเตาไปวางไว้ที่โต๊ะทำงานของนายช่างก่อนจะหยิบกระดาษแผ่นใหม่เพื่อทำการตรวจสอบจำนวนสินค้าและสภาพชำรุด โดยรวมหม้อที่กำลังจะเผาของวันนี้และหักจำนวนสินค้าที่จำหน่ายไปแล้วด้วย

ใบตรวจสอบสินค้า

รายการสินค้า
ยอดวันนี้
มีอยู่แล้ว
ชำรุด
รวมทั้งหมด
หม้อ
20
1997
60
1917
ไห/โถ
40
500
70
470
ถ้วย
10
620
10
620
แก้ว
50
810
70
790
รูปปั้นดินเผา
30
1000
90
940


       เมื่อทำใบตรวจสอบสินค้าประจำวันเสร็จ หญิงสาวรีบลงมือปั้นตุ๊กตาทันที โดยมีคนงานโจวเป็นคนคอยกำกับ ซูเม่ยนวดดินเหนียวพรางคิดไม่ตกว่าจะปั้นรูปอะไรดีให้มีความแปลกใหม่ไม่เหมือนตุ๊กตาตัวไหนในร้าน หญิงสาวเริ่มจากการขึ้นรูปทรงตรง  ก่อนจะปั้นให้เป็นรูปร่างคน 'คน. . .อ่าาาาา ใช่ เราลองปั้นคนรอบตัวเราดีกว่า แต่ละคนทั้งแปลกทั้งไม่ธรรมดา ฮิ ฮิ ' หญิงสาวคิดอย่างขบขัน




ตุ๊กตาตัวที่1 ซูเม่ยปั้นเป็นรูปขุนนางที่ไว้หนวดไว้เคราในท่าทางสุภาพ โดยได้แรงบันดาลใจมาจาก คุณชายหลี่ ที่เคยมีบุญคุณต่อกัน

ตุ๊กตาตัวที่2 ซูเม่ยปั้นเป็นรูปสาวน้อยใบหน้าบึ้งตึงทรงผมเปาๆ ได้รับแรงบันดาลใจมากจาก แม่นางหลี่เหมิยหลิน น้องสาวคุณชายหลี่ ถึงน่าจะดุดันไปบ้างแต่ก็ดูเป็นคนจริงใจและจิตใจดี

ตุ๊กตาตัวที่3 ซูเม่ยปั้นเป็นรูปหญิงสาวทำท่าทางคารวะ ได้แรงบันดาลใจมาจากเด็กรับใช้ที่บ้าน ชื่อ จู เจียว ซึ่งเป็นพี่เลี้ยงและเพื่อนเล่น ของนางมาตั้งแต่เล็ก

ตุ๊กตาตัวที่4 ซูเม่ยปั้นเป็นรูปขุนนางในชุดเสื้อคลุมยาว ถือพัดขนนกกระเรียน แน่นอนว่านี้คือ เซวีย หยาง บิดาของเธอเอง
' ขนาดเป็นหุ่นดินเหนียวยังสง่าไม่เปลี่ยนเลยนะเจ้าคะท่าพ่อ =w= ' หญิงสาวคิด

ตุ๊กตาตัวที่5 ซูเม่ยปั้นเป็นรูปสตรีงดงามก้าวผมปักปิ่นอย่างเรียบร้อย นางปั้นเป็นรูปมารดาของเธอ  เซวีย หมิงลู่ ถึงมารดาจะจากไปก่อน  ที่นางจะจำความได้  แต่หญิงสาวก็ได้ใช้จิตนาการบวกกับคำบอกเล่าจากบิดาและย่าของเธอ ถึงจะไม่เคยพบหน้าแต่ความรักของนางที่มีให้มารดานั้นก็ไม่ได้ยิ่งย่อนไปกว่าใคร

        เมื่อปั้นครบทุกตัวแล้ว  ซูเม่ยก็นำตุ๊กตาเข้าเตาเผา นางนั่งมองเตาเผาอย่างใจจดใจจ่ออยากเห็นผลงานของตนเองเสร็จสมบูรณ์โดยเร็ว ผ่านไปจนถึงเวลาปิดร้าน คนงานโจวได้นำตุ๊กตาที่เผาเสร็จแล้วมาให้หญิงสาวดู

"นี้~ น้องซู  ตุ๊กตาฝีมือเจ้า เก่งไม่เบาเลยนะปั้นสวยกว่าข้าเสียอีก"คนงานโจวพูดติดตลก

"ฮิ ฮิ ฮิ พี่โจว ชมเกินไปแล้ว ข้าแค่ปั้นไปเรื่อยเองจะไปเก่งสู้มืออาชีพอย่างท่านได้อย่างไงกันละ" ซูเม่ยพูดแกมหยอกล้อ ทันใดนั้นนายช่างซุนก็เดินเข้ามาดูตุ๊กตาในมือของคนงานโจว

"เออ~ ฝีมือดีไม่เบาเลยหนินังหนู ฝึกอีกนิดรับรองว่าเก่งกว่าเจ้าโจวแน่นอน ฮ่า ฮ่า ฮ่า" นายช่างพูด

"โหวววนายช่าง ท่านก็พูดไป ฮ่า ฮ่า ฮ่า"

"ข้าไม่เคยปั้นตุ๊กตาดินเผามาก่อนเลย เป็นครั้งแรกของข้าเลยนะ รู้สึกว่าตัวเองทำดีจนอยากจะเก็บเอาไว้เองเลยละจ๊ะ =w= "ซูเม่ยพูดทีเล่นทีจริง

"ไม่ได้ๆ นี้ของลูกค้า เจ้าโจว! เอาตุ๊กตาไปใส่ลังไว้ ถือเดินไปมาเดี๋ยวก็หล่นแตกหรอก"นายช่างพูดแกมตำหนิ

"ขอรับ ขอรับบบ~~" คนงานโจวรับคำก่อนจะเดินเอาตุ๊กตาไปเก็บ
.
.

        ค่ำนั้น นายช่างซุน ซูเม่ย นายโจวและคนงานอื่นๆ นั่งกินข้าวเย็นกันที่ลานด้านหน้าของร้าน มีสุรา และอาหารที่พิเศษกว่าทุกมื้อ นายช่างบอกกับซูเม่ยว่าถือเป็นการเลี้ยงส่งนาง ซูเม่ยรู้สึกเกรงใจนิดๆ เพราะตนก็เพิ่งจะมาทำงานได้ไม่นาน ถึงงานจะหนักแต่ทุกคนก็ใจดีและปฏิบัติกับนางเหมือนกับเป็นญาติพี่น้อง หากนางไม่ได้มีเป้าหมายอันยิ่งใหญ่ โรงปั้นหม้อจิ่นสือแห่งนี้คงจะเป็นที่ทำงานอันแสนวิเศษของนางเป็นแน่ แต่อย่างไรเสียงานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกลา หลังจากกินข้าวเสร็จทุกคนก็แยกย้ายกันกลับบ้าน หญิงสาวอาบน้ำอาบท่า ก่อนจะเข้าห้องพักเพื่อเก็บข้าวของและเข้านอนเตรียมเดินทางในวันพรุ่ง


' ขอให้เส้นทางต่อจากนี้มีแต่สิ่งๆดีนะเจ้าคะ ' ซูเม่ยขอพรในใจก่อนจะนอนหลับไป

จบ
  
      
@Admin




   

      
      



      



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +20 เงินตำลึง +300 ความหิว -14 Point +4 ย่อ เหตุผล
Admin + 20 + 300 -14 + 4

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
สุรากู่หลันหลาง
ม้าเทพอูซุน
Ignite
หน้ากากยักษ์แดง
ขวานเหยาเจี่ย
คัมภีร์เยี่ยนจื่อ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x15
x1
x3
x4
x1
x2908
x6
x1
x31
x3
x432
x20
x2
x27
x12
x10
x1100
x20
x36
x2
x1
x15
x10
x9
x40
x2
x30
x1
x15
x20
x15
x20
x32
x14
x8
x50
x5
x1
x6
x10
x7
x2
x50
x180
x15
x172
x10
x95
x2
x20
x368
x3150
x50
x25
x2
x324
x410
x8
x15