ดู: 92|ตอบกลับ: 2

{ เมืงอซานตง } บ้านแม่สื่อเหยาเหมียว

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-6-18 20:40:37 |โหมดอ่าน




บ้านแม่สื่อเหยาเหมียว

{ เมืองซานตง }








【บ้านแม่สื่อเหยาเหมียว】
หญิงผู้หนึ่งขึ้นชื่อเรื่องการสืบข่าวและซุบซิบนินทา 
ตระกูลของนางทำอะไรก็ไม่ขึ้น ท้ายสุดยึดอาชีพแม่สื่อได้ใช้ปากเจรจา
รับการสู่ขอทาบทาม สอบถามประวัติบุตรธิดากับคู่ดูตัว งานถนัด
ราคานายหน้าก็เกณฑ์มาตราฐานบวกค่าน้ำร้อนน้ำชาจำนวนหนึ่ง

แม่สื่อแห่งซานตง
เหมียว จวงจื่อ
อุปนิสัย :: สายตาหลักแหลมเรื่องกำไรขาดทุน แต่งตัวฉูดฉาดอยู่เสมอ บ่อยครั้งหากเป็นตระกูลที่ไม่ได้มีชื่อเสียงโด่งดังนัก ให้ค่าน้ำร้อนน้ำชาไม่พอก็จะเจอการย้อมตระกูลเหมียว












คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

โพสต์ 2019-6-18 20:54:50 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2019-6-18 22:35

[เตรียมตัว วัดตัวตัดชุดเจ้าสาว ครั้งที่สามของชีวิต]



    หลังจากการดูตัวผ่านไปจางฝูก็ถูกเเม่เฒ่าอาชีพแม่สื่อขายตรงผู้นี้พาเดินทางกลับไปยังสมาคมแม่สื่อซึ่งเป็นอาคารสองชั้นขนาดใหญ่ที่ภายในนั้นจะมีผู้ทำอาชีพแม่สื่ออีกสองสามคนโดยมีแม่สื่อใหญ่คอยควบคุมดูเเลราวเครือข่ายเป็นองคกรเล็กเพื่อหาหนุ่มโสดสาวโสดได้มีความรักที่สดใสสวยงาม สร้างครอบครัวด้วยกัน


   “ถึงแล้วจนกว่าจะวันงานเจ้าก็นอนพักอยู่ที่นี่นะเข้าใจไหม อ้อหลังจากนี้จะมีคนนำเอาชุดมาให้เจ้าลองสวมและก็พาเจ้าไปเเต่งสวย เพราะฉะนั้นทำตัวดีๆเข้าใจไหม”แม่เฒ่าผู้นั้นเอ่ยก่อนที่นางจะเดินออกไปจากห้องและปล่อยให้จางฝูนั้นได้พักผ่อน หญิงสาวค่อยดึงเอาหมวกไผ่ผ้าคลุมออกแล้วเดินไปทรุดตัวลงนั่งที่เก้าอี้ก่อนยกมือขึ้นกุมขมับ


    “มันเป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร คราโยวเจานั้นก็เกือบเสียตัวครานี้ก็โดนจับพลัดจับผลูไปเป็นเจ้าสาวแถมแต่ในอีกสองวันแล้วด้วย”จางฝูถึงกับกุมขมับเครียด หากว่าเรื่องนี้มีคนรู้ไปถึงหูเจี๋ยเฟยกับซุนเจียงเธอไม่โดนเจ้าบ้าสองคนนั้นจับขังในห้องไม่ได้ออกไปเห็นเดือนเห็นตะวันอีกแน่ๆ ถึงเจ้าสองคนนั้นจะไม่ค่อยแสดงออกมาก็เถอะ แต่เธอสัมผัสได้เลยว่าเจ้าสองคนนั้นหึงโหดเท่าใด อย่างตอนที่เธอกับเจี๋ยเฟยที่ลูเจียนขนาดยังไม่ได้แต่ก็แทบจะกระโดดถีบหน้าคุณชายถงลี่วันละหลายรอบยามเขามาพูดคุยกับเธอ ส่วนซุนเจียงถึงจะยังไม่เห็นอาการแต่คาดว่าคงไม่น้อยกว่าเจี๋ยเฟย


     “เห้ออ……วันงานคงไม่มีคนรู้จักข้ามาหรอกมั้ง”


     ก๊อก ก๊อก ก๊อก


     ระหว่างที่จางฝูกำลังนั่งครุ่นคิดและภาวนาไม่ให้มีคนรู้จักมาร่วมงานอยู่นั้นก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นมาเมื่อเธอลุกขึ้นเดินไปเปิดก็พบกับสาวรับใช้สองคนยืนยิ้มอยู่ที่หน้าประตูห้องโดยในมือของนางนั้นมีอุปกรณ์สำหรับวัดตัวอยู่ คาดว่าพวกนางคงเป็นคนที่เเม่เฒ่านั้นบอกว่าจะมาวัดตัวเธอเพื่อเอาไปเตรียมชุดแต่งงานในเธอกระมัง


      “แม่นางท่านยายหวังให้พวกข้ามาวัดตัวแม่นางเจ้าค่ะ” หนึ่งในหญิงรับใช้เอ่ยบอกพร้อมกับจางฝูที่ขยับตัวให้แม่นางทั้งสองเข้ามาก่อนที่เธอนั้นจะเดินไปอยู่ข้างๆโต๊ะเพื่อให้หญิงสาวทั้งสองมาช่วยกันวัดตัวของเธอโดยที่ค่อยๆถอชุดด้านนอกออกเหลือเพียงชุดขาวบางด้านในเพื่อวัดตัวขนาดตัวตามความจริงซึ่งเป็นสิ่งที่เธอเคยผ่านมันมาเเล้วกว่าสองรอบจึงไม่แปลกที่จะคุ้นชิน และหลังจากวัดตัวเสร้จคงไม่พ้นถูกลากเอาไปขัดสีฉวีวรรณจนผิวผ่องสะท้อนเเสงได้แน่นอน


       “แม่นาง ท่านหุ่นดีมากๆเลยนะเจ้าค่ะ”หญิงรับใช้คนที่ทำการวัดตัวให้แก่จางฝูเอ่ยขึ้นมาพรางมองดูเลขสัดส่วนที่ถูกจดเขียนลงไปบนม้วนไม้ไผ่ แล้วหันมองดูทรวดทรงองเอวของอีกฝ่ายอย่างนึกอิจฉาขึ้นมาเล็กๆ เอวคอดผอมบางห้าท้องแบราบ สะโพกผายกลมกลึง หน้าอกทรงหยดน้ำอวบอิ่มพอดีไม่ใหญ่ไม่เล็กจนเกินไป ผิวพันเองก็ทั้งขาวและเรียบเนียนลื่นราวกับพวกคุณหนูจากตะกูลใหญ่ๆ เรียกได้ว่าเป็นทรวดทรงที่บุรุษทั้งหลายถ้าเห็นคงหลงกันจนหัวปักหัวปรำ ซ้ำใบหน้าก็ยังงดงามไร้ตำหนิ เรียกว่าสตรีเบื้องหน้าผู้นี้เป็นสตรีงามที่เรียกว่างามราวเทพเซียนของจริง


       “ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกเจ้าค่ะ  ยังมีสตรีที่งามกว่าข้าอีกมากมายนัก”จางฝูเอ่ยพรางยิ้มบางให้แก่หญิงรับใช้และหันมองไปยังด้านนอกที่เริ่มเย็นแล้ว


      “จริงๆนะเจ้าค่ะแม่นาง ตั้งแต่ที่ข้ามาอยู่สมาคมแม่สื่อนี่ตัดชุดวัดตัวสตรีมาก็มากยังมิเคยเห็นผู้ใด งดงามสมบูรณ์พร้อมเช่นท่านมาก่อนเลย ซ้ำเจ้าบ่าวยังเป็นถึงคุณชายรองของตะกูลหลัวตะกุลใหญ่และดังในเมืองซานตงอีก แม่นางช่างโชคดียิ่งเจ้าคะ” คำกล่าวของหญิงรับใช้ยิ่งทำให้จางฝูนั้นรู้สึกอย่างรู้เกี่ยวกับคุณชายตะกูลรองนั้นมากขึ้นเสียเเล้ว จึงได้ลองเอ่ยถามเรียบๆเคียงเกี่ยวกับข้อมูลของชายผู้นั้นดู


      “คุณชายรองหลัวนั้นเขาเป็นคนเช่นไรหรือ”


      “คุณชายรองรึเจ้าค่ะ อืมเป็นคนที่อัธยาศัยดียิ้มแย้มเป็นกันเองเจ้าค่ะ สุภาพบุรุษเรียบร้อย ติดเพียงขี้อายเล็กน้อย แต่ทุกคนในเมืองก็รักและนับถือคุณชายท่านนี้เอามากๆเลยเจ้าคะ”หญิงรับใช้อีกผู้หนึ่งกล่าวขึ้น นั้นทำให้ในใจของจางฝูยิ่งรู้สึกกังวลมากยิ่งขึ้น สรุปแล้วเรื่องที่เธอมาทำนี่มันสักยังไงๆแล้ว ซ้ำใครกันที่เป็นฝ่ายโกหกหลอกลวงกันแน่ จะเป็นเจ้าลิงพวกนั้นหรือ แล้วถ้าเป็นลิงพวกนั้นจริงๆมันจะหลอกเธอทำไม พวกมันเป็นลิงที่ครองเขานั้นมาก็นานชาวบ้านเองก็กริ่นเกรงกลัวพวกมันมาก ไม่น่าจะอันธพาลหาเรื่องมนุษย์ที่คาดเดาว่ามันเองก็อาจไม่รู้จัก จะว่ามันกุเรื่องขึ้นมาก็มิใช่ทั้งชื่อตะกูลและที่อยู่ของคุณชายรองผู้นั้นพวกมันก็รู้และตอบได้อย่างฉะฉานไม่อึกอัก    ‘ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว’

     “แม่นางท่านเป็นอะไรไปรึป่าวเจ้าค่ะ”หญิงรับใช้ผู้หนึ่งเอ่ยถามขึ้นมาหลังจากเห็นจางฝูนั้นนิ่งเงียบไปนานจนผิดปกติ จางฝูที่ถูกเรียกถามก็เพียงยิ้มออกมาบางๆก่อนจะส่ายหน้าเล็กน้อย


      “ข้าเพียงคิดว่า ข้าคงโชคดีจริงๆที่ได้จับพลัดจับพลูมาเเต่งงานกับคุณชายรองหลัวเช่นนี้ แล้วนี่ต้องทำอะไรต่ออีกรึไม่”


      “เดี๋ยวข้ากับเพื่อนจะพาท่านไปอาบน้ำขัดตัวเจ้าค่ะ แม่นางโปรดรอสักครู่ข้าจะไปต้มน้ำสมุนไพรให้ท่าน”หญิงรับใช้เอ่ยก่อนที่นางจะโค้งให้และเดินผละออกไปเพื่อจัดเตรียมถังอาบน้ำเพื่อเตรียมขัดสีฉวีวรรณบำรุงผิวให้แก่ว่าที่เจ้าสาวอันเป็นงานหน้าที่หลักๆของพวกนางที่ทำมาตลอดหลายปีในสมาคมแม่สื่อ สตรีทุกคนในวันสำคัญล้วนแต่ต้องการที่จะงดงามที่สุด เพียงแต่สตรีผู้นี้คงไม่ต้องถึงขั้นลงมือลงเเรงมากมายขนาดนั้นเพราะเดิมที่นางก็งดงามจนถ้าหากพวกนางเป็นบุรุษคงลงไปนอนกองแทบเท้าของแม่นางผู้นี้ไปแล้ว


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ --5 คุณธรรม +15 ความชั่ว +10 ความโหด โพสต์ 2019-6-18 23:16

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -22 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -22 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดฝึกยุทธ์
หนามคู่เป่าเหลียน
คัมภีร์วิชาวารีสิ้น
กงจักรไท่หยาง
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x18
x1
x6
x1
x1
x50
x1
x8
x1
x1
x70
x1
x1
x1
x1
x4
x25
x1
x1
x1
x100
x100
x5
x1
x2
x15
x15
x2
x50
x5
x50
x5
x500
x8
x5
x120
x120
x120
x120
x10
x26
x105
x213
x14
x10
x134
x204
x1
x25
x178
x1
x84
x48
x66
x48
x120
x436
x113
x1
x30
x100
x152
x784
x2
x2
x168
x302
x130
x158
x3320
x1002
x150
x169
x29
x30
x17
x29
x17
x111
x685
x5
x4164
x10
x140
x1
x4
x22
x1
x2
x161
x204
x62
x2255
x6
x6
x93
x1
x26
x110
x400
x8
x150
x65
x500
x10
x3
x3
x110
x4
x40
x71
x2
x500
x146
x557
x310
x60
x95
x80
x7
x30
x80
x3
x30
x3
x1
x3
x117
x2
x10
x6
x4
x105
x65
x100
x1
x45
x1081
x3
x118
x14
x35
x4257
x102
x192
x5
x110
x4
x2
x626
x1338
x90
x64
x99
x44
x254
x259
x6
x28
x13
x478
x3
x563
x5
x1468
x106
x499
x279
x450
x580
x591
x40
x34
x129
x352
x883
x209
x92
x81
x279
x310
x8
x60
x1
x3
x167
x141
x669
x503
x896
x660
x128
x2071
x2330
x521
x40
x3
x191
x14
x180
x1210
x20
x50
x444
x3595
x960
x1490
x35
x20
x41
x81
x377
x1
โพสต์ 2019-6-19 09:56:00 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2019-6-19 20:24

[สู่พิธีวิวาห์]



     ในวันถัดมาจางฝูได้เตรียมตัวเตรียมใจเป็นที่เรียบร้อยแล้วว่าจะต้องถูกปลุกขึ้นมาตั้งแต่ไก่ยังไม่โห่แล้วก็เป็นจริงดั่งว่า เมื่อไฟในห้องของเธอนั้นถูกจุดติดขึ้นมาเสียตั้งแต่เช้ามืดพร้อมกับร่างของเธอที่ถูกเหล่าหญิงรับใช้สองคนเดิมนั้นจับลากหายเข้าห้องน้ำไปพร้อมกับร่างบางของจางฝูที่ถูกจับให้นั่งแช่ลงไปในถังไม้ที่บรรจุน้ำอุ่นเอาไว้ลอยด้วยกลีบดอกไม้นานาพนธุ์จนหอมฟุ้งไปหมดทั้งห้อง และร่างบางของเธอที่ถูกขัดถูดด้วยใยบวบเบาๆเพื่อไม่ให้ผิวขาวของหญิงสาวเป็นรอยแดง พร้อมกับนวดครึงเบาๆเพื่อผ่อนคลายกล้ามเนื้อให้เธอก่อนจะต้องไปแบรับชะตากับชุดหนักๆที่เธอจะต้องสวมใส่ทั้งวัน


     “แม่นาง แม่นาง ลืมตาตื่นเถอะเจ้าค่ะเดี๋ยวจะไม่ทันเอานะเจ้าคะ”หญิงรับใช้เขย่าตัวของจางฝูที่นั่งหลับตาอยู่อยู่ในถังน้ำเบาๆก่อนที่หญิงสาวจะอ้าปากหาวเล็กน้อยและจึงค่อยยัดกายลุกขึ้นมาก่อนเธอจะเดินออกไปด้านนอกเพื่อให้เหล่าหญิงรับใช้ช่วยกันแต่งตัวให้เธอเพียงแต่ที่มันผิดคาดไปเสียหน่อยนั้นคือเเม่เเฒ่าที่ลากเธอมาเเต่งงานนั้นดันเข้ามาอยู่ในห้องของเธอตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่รู้ อาจจะเป็นช่วงที่เธอกำลังอาบน้ำอยู่ก็ได้


      “ช้ากันจริงๆ รีบๆกกันหน่อยถ้าไม่ทันเวลาเกี้ยวมาจะทำอย่างไร”ยายเฒ่านั้นเอ่ยดุก่อนที่สาวรับใช้ทั้งสองจะรีบลากเอาตัวจางฝูไปจัดการแต่งตัวทันที ซึ่งชุดแต่งงานที่เธอต้องใส่ครั้งนี้ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าคราที่เธอแต่งกับเจี๋ยเฟยเลยสักนิด กลับกันยังดูว่ามันจะหรูหราและหนักเอาเรื่องอยู่เช่นกัน ผ่านไปกว่าครึ่งเค่อในที่สุดชุดเเต่งงานที่เรียกว่าหรูหราเอาการนี้ก็ย้ายมาอยู่บนร่างของจางฝูเป็นที่เรียบร้อยพร้อมกับเธอที่ถูกพาให้ไปนั่งที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งเพื่อแต่งหน้าและทำผมโดยฝีมือของมีสองสาวคนเดิน และมียายเม่าหวังที่พวกนางเรียกกันนั้นค่อยยืนสั่งและตรวจดูความเรียบร้อยเล็กน้อยที่อาจจะขาดตกบกพร่องไป งานเเต่งครั้งนี้นับว่าเป็นงานใหญ่ของสมาคมเเม่สื่อเพราะเป็นการแต่งงานของบุตรชายคนรองในตะกกูลหลัวที่มีชื่อเสียงอย่างมาในเมืองซานตง งานนี้เผลอๆเจ้าเมืองเองก็อาจจะมาร่วมงานด้วยดังนั้นเจ้าสาวของงานในครั้งนี้จะต้องสวยสง่า เปร่งรัศมีจนสตรีทุกคนในงานต้องละลายหายกันไปเลยทีเดียว


     “พอๆแป้งอย่าลงเยอะนางขาวอยู่แล้ว จะแต่งหน้านางไปเล่นงิ้วรึไร”ยายเฒ่านั้นเอาและใช้แปรงขนม้าปัดไปมาบนใบหน้าของจางฝูเบาๆเพื่อปัดเอาแป้งที่หลงหน้าไปออกก่อนหรี่ตามองอย่างพึงพอใจและส่งต่อให้แก่หญิงรับใช้ทั้งสองจัดการต่อ ก่อนที่ยายเฒ่านั้นจะเดินไปด้านหลังเพื่อตรวจดูการจัดแต่งทรงผมและพยักหน้าอย่างพึงพอใจก่อนที่นางจะเดินไปนั่งที่เก้าอี้และเดินมาดูเป็นระยะๆ


     จนเวลาล้วงผ่านไปกว่าชั่วยามแสงตะวันเริ่มสาดส่องขึ้นมา จางฝูในชุดเจ้าสาวสีแดงปักลายหงส์ฟ้าอย่างวิจิตรงดงาม เข้ารูปเล็กน้อยเพื่อโอ้อวดโชว์สัดส่วนที่ราวกับถูกปั้นแต่งมาอย่างปราณีต ใบหน้าที่เดิมก็งามราวเทพเซียนอยู่แล้วยามเมื่อต้องเเต่งหน้านั้นยิ่งทำให้ร่างบางเบื้องหน้ายิ่งดูงามจนยากที่จะละสายตาจากไปได้แม้จะเป็นสตรีด้วยกัน เส้นผมสีดำขลับราวราตรีกาลถูกม้วนเป็นมวยขึ้นสูงปักด้วยปิ่งทองลายหงส์ประดับอัญมณีมากมาย ปล่อยเพียงปอยผมด้านหน้าเล็กน้อยเท่านั้นยายเเฒ่ามองดูผลงานชิ้โบว์แดงในครั้งดีอย่างอารมณ์ดี นี่สิหญิงงามที่คู่ควรแต่ผู้สูงศักดิ์ด้วยแท้ สายตาของเธอแม้ฝาฝางแต่ก็มองดูอะไรแล้วไม่เคยพลาด


     “งาม งามมากๆ เจ้านั่งพักรอก่อนเถอะไม่นานขบวนแห่ก็คงจะมาถึงแล้ว”ยายเม่าเอ่ยพร้อมกับยกยิ้มขึ้น เพียงสิ้นเสียพูดหูก็พลันได้ยินเสียงฆ้องดังเเว่วขึ้นมา นางจึงรีบหันไปสั่งให้เด็กรับใช้นั้นให้ไปแง้มหน้าต่างดูและพบว่าที่ด้านหน้านั้นเริ่มเห็นขบวนเเห่เดินทางมาจะถึงแล้วนั้นเอง


      “เจ้า ช่วยหน้าเอาผ้าปิดหน้าข้าจะลงไปตอนรับขบวน”ยายเฒ่านั้นเอ่ยสั่งก่อนที่จะเดินลงไปด้านล่างเหลือไว้เพียงหญิงรับใช้สองคนที่ช่วยจางฝุในการเอาผ้าแดงลงปิดหน้าและพยุงพาเธอไปนั่งรอที่เก้าอี้จนกว่ายายเฒ่านั้นจะขึ้นมารับพาไปยังขบวน ผ่านไปไม่นานยายเฒ่าก็เดินกลับขึ้นมาพร้อมกับจางฝูที่ถูกหญิงรับใช้ทั้งสองช่วยพยัุงพาเธอเดินลงไปด้านล่างโดยมียายเฒ่านั้นเป็นผู้เดินนำอยู่ด้านหน้า


    “ขออภัยที่ให้คุณชายรองต้องรอ เจ้าสาวมาถึงเเล้วเจ้าค่ะ”ยายเฒ่าผู้นั้นเอ่ยด้วยท่าทีสุภาพแล้วหันไปพยุงจางฝูพาเดินตรงไปหาหลัวจิ่งเทียนในชุดเจ้าบ่าวสีแดงสดที่ยืนรออยู่ พอมามองดูดีๆแล้วก็เรียกว่าคุณชายรองผู้นี้ก็นับว่าหล่อเหลาเอาการอยู่ไม่แปลกใจที่สาวชาวบ้าทั้งหลายพากันฝันถึง แต่ถ้าเอาสามีทั้งสองของเธอมายืนขนาบเทียบอย่างไรสามีเธอก็หล่อกว่าอยู่ดี จางฝูยกยิ้มเล็กน้อยแล้วมองผ่านผ้าแดงที่คลุมหน้าไปยังเจ้าบ่าวขี้อายเบื้องหน้าที่ยื่นส่งมือมาให้เธอจับ


     “อะ..เอ่อ…. ขะ..ข้ามารับแล้ว”คุณชายรองหลัวเอ่ยออกมาด้วยท่าทางติดๆขัดจนจางฝูเองก็แอบนึกสงสัยไม่ได้ว่านั้นเป็นนิสัยเขาจริงหรือ เพราะเขาประหม่าที่เจอกับเธอกันแน่ คุณชายหลัวเอ่ยแล้วจึงยื่นมือส่งมาให้เธอเมื่อมองดีกลับสังเกตเห็นว่ามันเเอบสั่นเบา ช่างเป็นบุรุษที่ขี้อายขี้กลัวเสียจริง จางฝูอมยิ้มก่อนจะวางือลงบนมือหาของชายหนุ่มที่ยื่นมากลับพบว่ามือของเขานั้นแอบซากแข็งเล็ก นี่อาจเป็นเพราะทำงานหรือป่าวกันนะ


      “เจ้าค่ะ”จางฝูเอ่ยตอบรับเบาก่อนที่เธอนั้นจะถูกชายหนุ่มพยุงเดินขึ้นรถม้าไปท่ามกลางสายตายินดีของเเขกที่มาร่วมงานแห่และเเม่สื่อและสายตาอิจฉาจากเหล่าบรรดาสาวที่พากันมาเกาะรั้วมองคุณชายรองผู้นี้  จางฝูเดินก้าวขึ้นไปนั่งบนรถม้าก่อนที่ชายหนุ่มนั้นจะเอื้อมมือปิดประตุรถม้าให้และย้ายตัวเองเดินไปยังม้าที่หน้าขบวนแล้วปีนขึ้นไปขี่ก่อนที่จะเดินนำหน้าขบวนออกจากสมาคมเเม่สื่อไปโดยมีเสียงขับร้องบรรเลงดนตรีดังตามหลังขบวนไปบ่งบอกให้เหล่าชาวบ้านได้รับรู้ถึงงานมงคลในครานี้


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +1 คุณธรรม +15 ความชั่ว +8 ความโหด โพสต์ 2019-6-19 21:17

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -14 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -14 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ชุดฝึกยุทธ์
หนามคู่เป่าเหลียน
คัมภีร์วิชาวารีสิ้น
กงจักรไท่หยาง
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x18
x1
x6
x1
x1
x50
x1
x8
x1
x1
x70
x1
x1
x1
x1
x4
x25
x1
x1
x1
x100
x100
x5
x1
x2
x15
x15
x2
x50
x5
x50
x5
x500
x8
x5
x120
x120
x120
x120
x10
x26
x105
x213
x14
x10
x134
x204
x1
x25
x178
x1
x84
x48
x66
x48
x120
x436
x113
x1
x30
x100
x152
x784
x2
x2
x168
x302
x130
x158
x3320
x1002
x150
x169
x29
x30
x17
x29
x17
x111
x685
x5
x4164
x10
x140
x1
x4
x22
x1
x2
x161
x204
x62
x2255
x6
x6
x93
x1
x26
x110
x400
x8
x150
x65
x500
x10
x3
x3
x110
x4
x40
x71
x2
x500
x146
x557
x310
x60
x95
x80
x7
x30
x80
x3
x30
x3
x1
x3
x117
x2
x10
x6
x4
x105
x65
x100
x1
x45
x1081
x3
x118
x14
x35
x4257
x102
x192
x5
x110
x4
x2
x626
x1338
x90
x64
x99
x44
x254
x259
x6
x28
x13
x478
x3
x563
x5
x1468
x106
x499
x279
x450
x580
x591
x40
x34
x129
x352
x883
x209
x92
x81
x279
x310
x8
x60
x1
x3
x167
x141
x669
x503
x896
x660
x128
x2071
x2330
x521
x40
x3
x191
x14
x180
x1210
x20
x50
x444
x3595
x960
x1490
x35
x20
x41
x81
x377
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-8-24 04:18

ขึ้นไปด้านบน