ดู: 50|ตอบกลับ: 1

{ เมืองเฉินหลิว } สวนพฤกษชาติว่านหง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-6-8 20:44:57 |โหมดอ่าน

สวนพฤกษชาติว่านหง

{ เมืองเฉินหลิว }



สวนสวยสีพืชพรรณแปลกตาแห่งเมืองเฉินหลิว มีทั้งสะพานข้ามลำธาร สระน้ำขุดกระจ่างเห็นก้นบึ้ง
รวมไปถึงเหล่าสิงสาราสัตว์ที่ปล่อยเอาไว้สร้างบรรยากาศอย่าง กระต่าย กวาง และนกยูง
เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจอันดับต้นๆของชาวเมือง และยังเป็นที่นิยมในหมู่คู่รัด
สำหรับปลีกวิเวกออกมาพลอดรักกันในยามราตรีอีกด้วย








คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

120

กระทู้

1300

โพสต์

21หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
226848
เงินตำลึง
703501
ชื่อเสียง
57250
ความหิว
1871

ตราสำนักวังน้ำทิพย์ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายวังหลังป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)

คุณธรรม
5100
ความชั่ว
535
ความโหด
1813
เสวี่ยนอู่
เลเวล 1

เมิ่ง จื่อเหยา

ข้าไม่ได้เตี้ยบนหัวเจ้า
pet
โพสต์ 2019-6-8 23:26:07 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Zhangfu เมื่อ 2019-6-8 23:54

[บรรยากาศปลอมๆของเราสอง]



     ใช้เวลากว่าสองชั่วยามในการขึ้นรถม้าและพาสตรีที่เขาพบในบ่อนกิจการของบิดามาชมเมืองเฉินหลิว นอกจากชมเมืองยังไม่วายหมยมั่นปั้นมืออีกฝ่ายจะรับนางไปชื่นชมบรรยากาศในยามราตรีด้วยกันสองต่อสองที่สวนป่าที่โปรดของเขา


     วันนี้ดุจเทพแห่งความรักประทานพรลงมาที่เขา เทพโชคลาภยังหนุนบันดาลจากเดิมมีแต่เลี่ยงไม่โปรยเม็ดทอง กลับเล่นได้ทรัพย์อื้อซ่าแถมมีสาวงามเอวอ่อนหน้าอกหน้าใจเย้ายวนอยู่ในชุดวับแวมมาให้ระทึกใจเล่นอีกหนึ่งราย โครงหน้านางผุดผาดราวกับดอกปทุมวรามโผล่พ้นทะเลสาบ เรือนกายยวนเย้าอุปนิสัยเถรตรงเปิดเผยต่างจากเหล่าคุณหนูกุลสตรีในห้องหอน่าเบื่อที่บิดาจัดหาให้ สตรีสามเชื่อฟังสี่คุณธรรมก็เหมาะเก็บไว้ที่บ้านนั้นล่ะ


     สำหรับโยวเมิ่ง.. สตรีที่รู้จักเล่นหูเล่นตา


     รู้จักยักเอวใช้สะโพกดึงดูดบุรุษนี่ล่ะเร้าใจกว่าเยอะ


     พึงทราบทีหลังว่าดรุณีใจกล้าวางเดิมพันไพ่นกกระจอกครั้งแรกก็หลักหมื่นชั่งรายนี้ มีนามว่า ‘เฟิงมี่’ สายลมอันลึกลับยิ่งทำให้เขาอยากเก็บมาอมไว้ในปากค่อยๆ ละเมียดลิ้มชืมรสของนาง คลี่เอาผ้าชิ้นบางบนเรือนกายขาวทีละชั้นค้นหาความลับใต้รอยยิ้มแสนหวานที่ซ่อนอยู่ด้วยตนเอง.. และก็แทบจะอดรนทนไม่ไหว อยากทำความรู้จักกันตามประสาส่วนตัวขึ้นมาหน่อย ดังนั้นจึงเชื้อเชิญสาวงามมายังที่รโหฐาน...ส่วนป่าในยามราตรี


     แม้จะรำคาญอยู่บ้างที่ท่านพ่อสั่งผู้คุ้มกันพวกบุรุษหน้าเหม็นคอยตามเขาเป็นกลุ่มใหญ่ แพราะแบบนี้ไงถึงไม่ค่อยมีสตรีกล้าเข้ามาใกล้ตน คุณชายตระกูลดังแห่งเฉินหลิวพาหญิงสาวออกทางด้านหลังบ่อนทว่าก็ยังไม่สามารถสลัดผู้คุ้มกันออกไปได้หมด


     “พวกเจ้าอย่าเข้ามาขักความสำราญของข้ากับแม่นางคนงาม.. ถอยไปสิบก้าว ถอยอีก” พัดด้ามจิ้วในมือบุรุษเจ้าสำอางค์โบกอย่างตัดรำคาญ น่าสงสารผู้คุ้มกันทำตามหน้าที่แล้วยังไม่วายโดนไล่


     หลังไล่มนุษย์หน้าเหม็นไปได้แล้วโยวเมิ่งหันมาคลี่รอยยิ้มอันอบอุ่นอ่อนโยนแก่สาวงาม ไม่วายใช้มือส่งให้หวังพาอีกฝ่ายเดินข้ามสะพานไปชื่นชมบรรยากาศกันสองต่อสอง “แม่นางเฟิงมี่ทางด้านนั้นมีโต๊ะม้าหิน เพียงข้ามสะพานไปพวกเราก็จะได้ที่สันโดษสนทนากันแล้ว”


     “จริงๆแล้วข้าเดินเองก็ได้นะเจ้าค่ะ คุณชายไม่เห็นต้องลำบากเช่นนี้เลย”เฟิงมี่เอ่ยเสียงหวานพรางมองดูมือของเธอที่ถูกคุณชายเจ้าสำราญยื่นส่งมาหมายให้เธอนั้นใช้จับกุมเอาไว้ แล้วเหลือบมองใบหน้ายิ้มกริ่มของอีกฝ่ายในใจล้วนแต่ก้นด่าอย่างไม่มีหยุดพัก ยามนี้เธอเปลือกตัวเสียยิ่งกว่าตอนช่วยงามแม่นางไป๋กับไต้เท้าหล่ปาฉีเยอะเลย รองานจบก่อนเธอแม่จะเอากระบองทองฟาดเสียให้หน้าเละ


     “โอ้.. ไม่เป็นไรไม่ลำบากเลยแม้แต่น้อยจับมือของข้าไว้เถิดเมื่อตอนเย็นฝนตกสะพานคงจะลื่น ปลอดภัยไว้ก่อน..หากสาวงามมีภัยระหว่างอยุ่กับข้า โยวเมิ่งเกรงว่ารักษาหน้าเอาไว้มิได้แล้ว” แม้กล่าวอย่างสุภาพทว่าเขาก็หาได้ยื่นมือกลับ เชิงหยั่งดูท่าทีของนางว่ามีใจตอบสนองบ้างรึไม่ เขาชอบสตรีใจกล้าที่พร้อมรับความท้าทายเหมือนมารดาของตน


    “ก็ได้เจ้าค่ะ”เฟิงมี่เอ่ยตอบพร้อมย่นมือส่งไปวางบนมือหนาของอีกฝ่าย ก่อนมือของเธอนั้นจะถูกมือของโยวเมิ่งนั้นจับกุมเอาไว้เสียแน่นราวกลัวเธอจะหนีหายไปอย่างไรอย่างนั้น ก่อนที่ร่างของเธอและเขานั้นจะเดินก้าวขึ้นไปบนสะพานไม้ที่พาดข้ามสระน้ำใหญ่ไปยังโต๊ะม้าหินอ่อนที่ตั้งอยู่อีกฝั่งหนึ่ง


       ท้ายสุดผู้ที่พอใจปฎิกิริยาตอบสนองนั้น ไม่ว่าแววตา น้ำเสียงที่แม่นางคนงามใช้ตอบโต้ จะความเพรียวงามของนิ้วทั้งห้าเกาะกุมไว้ อาจสงสัยเล็กน้อยเรื่องที่อีกฝ่ายนิ้วมือค่อนข้างแข็งและมีข้อชัดเจน ต่างกับเหล่าคุณหนูที่ตนพบมา ‘อ่า.. บางทีนางอาจจะมาจากครอบครัวที่ลำบากจึงต้องทำงานหนักสินะ’ ใจเขายิ่งเกิดความเอ็นดูขึ้นมาหลายส่วนเมื่อคำนึงถึงจุดนี้


     “มาเถิดคนงามให้ข้าคนนี้พาเจ้าไปชื่นชมสวนป่าอันเลื่องชื่อของเฉินหลิว เผื่อติดใจละก็..เราจะมาชื่นชมด้วยกันในอีกหลายราตรีก็ได้นะ”


     แสงจันทร์สาดส่องลงมายังสะพานไม้ขาว บุรุษจูงมือสตรีเอวอ่อนเดินนวยนาดไป ราวกับแสงเงินเรืองอาบร่างของทั้งสองเงาเคียงคู่สนิทสนมประดุจคู่รัก เหล่าผู้คุ้มกันมองไปก็เอือมระอาไป.. คุณชายทำเช่นนี้หลายหนแล้วเพิ่มงานให้พวกตนอารักขายากยิ่งกว่าเดิม นางคนนั้นจะเป็นใครจากไหนมีเจตนาจุดประสงค์ใดก็ยากจะทราบ คิดไปคิดมาละเลยประมาทหนเดียว ดีไม่ดีชายชื่อโยวเมิ่งอาจไม่อยู่บนโลกนี้ขึ้นมาแล้ว ‘บิดาออกฉลาดบุตรกับหลงระเริงนารี’


     วันหนึ่งคงได้ตายใต้กระโปรงสตรี… พวกเขาต่างคิดแต่ไม่กล้าพูดออกไป


     โยวเมิ่งนำหญิงสาวมาถึงยังอีกฝากของสระน้ำแล้ว เหล่าใบไม้สีชมพูร่วงกราวกลายเป็นพรมสีหม่น ด้านม้านั่งหินใต้แสงจันทร์ล้อมไปด้วยมวลดอกไม้ฤดูคิมหันต์หลากสีสันดูน่ารักกระจุ๋มกระจิ๋ม เสริมบรรยากาศได้เป็นอย่างดี คุณชายเจ้าสำราญใจไม่อยากปล่อยมือบางเอาเสียเลย ท้ายสุดจำต้องปล่อย


     “แม่นางเชิญนั่งก่อนเถิด… ไหนข้ายังไม่ทราบเลยว่าเจ้าเติบโตมาจากที่ใด? ทำไมถึงแตกต่างจากสตรีชาวฮั่นนัก ทั้งเถรตรง..อ่า แต่งกายได้อย่างเปิดเผย หึๆ คงไม่บอกว่า เป็นเพราะอากาศช่วงนี้ร้อนน่ะ” เขาเอ่ยถามด้วยความสัพหยอก


    “แท้จริงแล้วเป็นชาวนอกด่านเจ้าค่ะ เพียงแต่ถูกบิดาส่งให้ไปร่ำเรียนการดนตรีในฉางอัน ชาวนอกด่านเรานี้หาได้เคร่งธรรมเนียมเฉกเช่นสตรีฮั่นไม่”เฟิงมี่กล่าวออกกมาพรางเอนกายพิงหัวกับไหล่ของคุณชายเจ้าสำราญ แล้วจึงเอ่ยต่อขึ้นมาด้วยน้ำเสียงออดอ้อน “คุณชายคงมิรังเกียดสาวนอกด่านเช่นข้าใช่ไหมเจ้าคะ”


    “อื้มไม่หรอก.. มิน่าเจ้าถึงมีทักษะการบรรเลงที่ยอดเยี่ยมนักที่แท้ได้ร่ำเรียนมาจากนครหลวง ไม่เลวๆ รู้จักทำงานหาเลี้ยงตนเอง นอกจากรูปโฉมเลิศก็ไม่ด้อยความสามารถที่พึงมี ข้าชักสนใจเจ้ามากขึ้นแล้วสิแม่นางเฟิงมี่….”


     'ที่แท้ก็ไม่ผิดจาดที่คาดไว้ ชีวิตวัยเยาว์นางคงพบเจอความลำบากมาบากสตรีที่น่าสงสาร' ชายหนุ่มพยักหน้าพลางใช้พัดเชยคางอีกฝ่าย ในความคิดของโยวเมิ่ง ชาวนอกด่านล้วนอัตคัตขาดแคลน..ต้องนุ่งหุ่มแต่หนังสัตว์และเห็นผ้าไหมเป็นของมีคาราแพง จะที่ผ่านมาค่อนข้างดูหมิ่นชาวนอกด่านว่าชนเถื่อนก็ไม่ผิดนัก


      เชยชมสาวงามข้างริมสระแสงจันทร์สาดส่องพวงแก้มดรุณีเอียงอาย มันช่างน่าชื่นชมภิรมย์สมใจนัก เกิดเป็นคุณชายตระกูลสูงทั้งทีเสียดายแย่หากชีวิตนี้ไม่กรุ้มกริ่ม สระน้ำเลือนลางมีหมอกบางให้ความรู้สึกราวกับความฝัน ยิ่งมองยิ่งเคลิบเคลิ้ม ดรุณีตรงหน้าสิมัความงามอันน่าตื่นตะลึง เร้าใจ..สะโพกบั้นท้ายราวกับหญิงออกเรือนมาแล้วกลมกลึงคาดว่าสัมผัสคงจะมันมือไม่น้อย


     โยวเมิ่งชวนสาวงามนั่งเล่นให้อาหารปลาริมสระ เวลานี้แม้เจ้าพวกมีเกล็ดครีบจะนอนกันหมดแล้วเขาก็ไม่สน พึงพอใจยามเห็นเนินอกกระเพื่อมขณะโปรยเศษอาหารลงในสระมากกว่า


    “...อื้ม ที่นี่ก็งดงามดี แต่หากเป็นที่คฤหาสน์ตระกูลโยวของข้ายังน่ารื่นรมย์กว่านะ แม่นาง..สนใจไปด้วยกันรึไม่” คิดไปคิดมาเพิ่มเนื้อหาอีกสักหน่อย "แม่นางอย่ากังวลไป ที่คฤหาสน์ข้า บิดามีคนรักษาความปลอดภัยล้วนเป็นยอดฝีมือทั้งสิ้น"


     “จะดีหรือเจ้าค่ะ ข้าเป็นเพียงสตรีผ่านทางมา เป็นเพียงหญิงนอกด่านมิมีหัวนอนปลายเท้า เกรงว่าถ้าท่านพาไปกลับไปยังคฤหาสน์คุณชายแล้วท่านจะเป็นที่ครหาได้นะเจ้าคะ”เฟิงมี่เอ่ยขึ้นแล้วผละตัวออกห่างเล็กน้อย ช้อนตามองบุรุษข้างๆด้วยท่าทีหวาดเกรง


   “ไม่ต้องห่วง.. เฟิงมี่ข้าจะดูแลเจ้าเอง” พึงพอใจกับคำตอบยิ่งนัก โยวเมิ่งโอบประคองหญิงสาวโฉมสคราญในอ้อมแขน หัวเราะอย่างสำราญสั่งคนให้เตรียมรถม้าเพื่อกลับคฤหาสน์


@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม +8 ความชั่ว +20 ความโหด โพสต์ 2019-6-8 23:27

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -32 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -32 + 5

ดูบันทึกคะแนน

โดนทิ้งในหุบเขา
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตัวเบาขั้นสูง
เคล็ดวิชาวารีสิ้นขั้นสูง
หนามคู่เป่าเหลียน
ชุดวังน้ำทิพย์
ม้าเทพอูซุน
กงจักรไท่หยาง
คัมภีร์ละติน
ปราณคลุมวารี
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x2
x9
x15
x5
x9
x40
x5
x215
x5
x221
x1
x1
x1
x50
x1
x1
x50
x1
x1
x1
x1
x4
x25
x1
x1
x100
x100
x55
x1
x2
x15
x15
x2
x38
x2
x50
x5
x500
x8
x5
x120
x120
x120
x120
x10
x22
x165
x253
x15
x10
x146
x364
x1
x25
x308
x1
x106
x48
x66
x41
x120
x498
x113
x1
x30
x112
x166
x784
x2
x2
x208
x312
x160
x158
x1409
x1176
x150
x185
x27
x30
x17
x29
x16
x114
x801
x5
x1164
x10
x140
x1
x4
x11
x1
x2
x101
x206
x68
x2090
x6
x6
x101
x1
x26
x140
x400
x8
x150
x65
x500
x12
x2
x3
x140
x4
x40
x71
x2
x500
x146
x709
x400
x60
x95
x80
x7
x42
x80
x3
x30
x3
x1
x3
x117
x2
x10
x6
x4
x115
x65
x100
x1
x45
x1085
x4
x118
x14
x35
x2077
x102
x204
x5
x110
x4
x2
x696
x1575
x90
x64
x99
x44
x254
x259
x6
x28
x13
x478
x3
x563
x5
x1468
x121
x514
x279
x530
x580
x659
x54
x34
x129
x352
x975
x209
x92
x81
x279
x310
x8
x60
x1
x3
x165
x141
x669
x503
x900
x660
x131
x2071
x2330
x521
x40
x3
x211
x24
x180
x1210
x20
x50
x444
x4346
x960
x1490
x35
x20
x41
x81
x377
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-9-15 20:13

ขึ้นไปด้านบน