ดู: 48|ตอบกลับ: 1

{ แคว้นโหรวหราน } สมาคมถูเอ้อร์ซาน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-5-29 00:52:43 |โหมดอ่าน







สมาคมถูเอ้อร์ซาน ♦

{ แคว้นโหรวหราน }






【สมาคมการค้า】
' อันการค้าไม่หน่ายเล่ห์กล '
สถานที่รวบรวมเหล่าผู้ค้าทั้งคาราวานรายย่อยและรายหลัก
สมาชิกสมาคมล้วนนับหน้าถือตาว่าเป็นเจ้าสัวใหญ่ เจ้าของกิจการ
หน้าที่หลักในการสรรหาสินค้าหายากล้ำค่าจากพื้นที่ต่างๆ
เพื่อนำมากำหนดเพดานราคา เรียกว่าสมาคมนี้อยู่เบื้องหลัง
ทั้งการต่อรอง กดราคา เพิ่มอุปสงค์ของการค้าแห่งแคว้นเลยก็ว่าได้

หัวหน้าสมาคม
จิน หยงสือ
อุปนิสัย : ทายาทผู้ก่อตั้งสมาคมรุ่นที่สาม ลูกครึ่งฮั่น-โหรวหราน
เขาเชื่อว่าความร่ำรวยไม่คงทนถาวร จึงมุ่งในการหาทรัพย์เข้ากระเป๋า











คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

838

กระทู้

3275

โพสต์

46หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1170025
เงินตำลึง
23677
ชื่อเสียง
191818
ความหิว
721

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
15300
ความชั่ว
8223
ความโหด
23325
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2019-5-29 16:28:41 | ดูโพสต์ทั้งหมด
♦ สัญญาจ้างคุ้มกันสินค้า จบ ♦
ชีวิตวนเวียนในเหลียงโจว
1214
มีตาหามีแววไม่
  

           ครั้งต้องแยกทางเพื่อต่างฝ่ายต่างไปทำธุระในแคว้นโหรวหราน บุรุษสวมชุดคลุมดำหน้ากากจิ้งจอกเพลิงรออยุ่อึดใจหนึ่ง เห็นดรุณีร่างเล็กมีทีท่าว่าจะร่ำไห้วูบหนึ่งเขาคล้ายอยากรวบตัวนางเข้ามากอดปลอบ ท่าทีโอบอุ้มลูกเสือไว้ในอ้อมแขนเจ้าเสือน้อยโดน ‘ขุนเขา’ ขนาดย่อมเบียดทับเสียจนแทบขาดอากาศหายใจก็ส่งเสียงประท้วงเบาๆ ครั้นทนดูไม่ได้มือหน้ายื่นไปหิ้วคอมันออกมา

            อาจเพราะท่าทีโอบประคองเช่นนั้นทำให้ชายที่อายุไม่เรียกว่าหนุ่มนึกถึงบางเรื่อง สิ่งที่ท่านเทพได้ให้สัญญารับปากเป็นมั่นเหมาะ

          “....ลูกของเราเองก็กลับมาด้วยใช่ไหม?”

            บุตรของตนและซู่หลานที่จากไปตั้งแต่วันแรกที่คลอดออกมา…
            เสมือนตะขอปลายแหลมที่คอยสะกิดเตือนใจเขาทุกครั้งว่าต้องเปลี่ยนแปลงโลกนี้ให้ดีขึ้น

           “...ท่านรู้? โอ.. คิดว่าท่านจะไม่ถามเสียแล้วแน่นอนว่าข้าไม่อาจทิ้งเด็กๆ เอาไว้ที่นั่นตามลำพัง” หลิงหลานอมยิ้มรู้สึกขบขันปนร้อนผ่าวในดวงตา คิดถูกที่นำลูกติดตามกลับฮั่นมาด้วย นางอยากเล่าให้เขาฟังว่าตอนนี้ชุนเหลียนที่เอาแต่เล่นซนรู้จักช่วยงานผู้ใหญ่แล้ว ทั้งจวินเหว่ยพึ่งพาได้แค่ไหน แก้มของก้อนแป้งทั้งสองนุ่มละมุนจนคนอุ้มวางไม่ลงเลยทีเดียว

           “แล้วท่านจะรู้ว่าทั้งสองคิดถึงพ่อของพวกเขามากเพียงใด”

          เป็นเวลาร่วมสามสิบปีคล้ายว่าบุรุษใต้หน้ากากจิ้งจอกรอฟังประโยคนี้มานาน ทั้งสงสัยและยังมีความประหลาดใจ ยิ่งกว่านั้นดวงตาเย็นชายังปรากฎระรอกความสมใจขึ้นมาลางๆ ร่างสูงยืนอยู่ไร้วาจาโดยสิ้นเชิง “...................”

          เห็นเขานิ่งเงียบไปตนก็คล้ายสะทกสะท้อนใจ ยิ่งสงสัยเรื่องโลกหลังความตายบุรุษตรงหน้าเองก็คงจะผ่านเรื่องราวเลวร้ายมาไม่น้อย นางก้าวไปหาโอบกอดเอวของเขาไว้โดยไม่หมิ่นเกรงสายตาของคนในย่านการค้า “เมื่อท่านไม่อยู่… หลายสิ่งเกิดขึ้นรอบตัวข้าจนไม่รู้จะเริ่มเล่าจากส่วนไหน เริ่มประโยคกลับพูดไม่ออกคิดว่าใช้เวลาทั้งวันก็ยากจะอธิบายได้หมด”

           “เสร็จธุระแล้วอย่าพึ่งไปไหนไกลจากโหรวหรานข้าจะตามหาเจ้าเอง หลังจากนี้เรายังมีเวลาอีกมาก” หาไม่ติดที่นัดหมายการค้าใหญ่เอาไว้ยากจะเลี่ยง ตนก็อยากรับตัวทั้งสามกลับไปด้วยกันเสียแต่ตอนนี้

            “อย่ากล่าวแบบนั้น นอกจากสร้างความหวังให้ข้าแล้วยังทำให้ข้าไม่อาจตัดใจไปจากท่าน”

            เมื่อยามเศร้าหลิงหลานดูอ่อนหวานกว่าในเวลาปกติดรุณีเน่งน้อยพยายามกลั้นสะอื้น ทว่านัยนต์ตาทั้งสองยังคงรื้นประกายน้ำไม่หายพึ่งได้พบจะให้อำลาทั้งแบบนี้… นางเสมองไปยังทิศอื่นเห็นหอสูงสะดุดตาก็ชี้ไปยังทางนั้น “เช่นนั้นเมื่อข้าส่งสินค้าที่สมาคมเสร็จแล้วจะไปรอท่านที่นั่น...ดูเหมือนว่าเป็นหอตำรา”

            “ตกลง! ไม่พบไม่เลิกราส่วนเจ้าตัวนี้ข้าจะเก็บเป็นมัดจำไว้ก่อนค่อยส่งคืนเจ้า” คำนี้กล่าวอย่างหมายมาด ลูกเสือน้อยร้องแอ๊วอย่างงุนงงที่มันกลายเป็นของกองกลาง มือหนาข้าที่ว่างอยู่ไล้นวลแก้มขาวแผ่วเบาพลางหยักยิ้ม

            “หลานเอ๋อร์ ถึงตอนนั้นเจ้าค่อยเล่าให้ข้าฟังทีละเรื่องยังไม่สาย”

           ชั่วขณะที่สบเข้ากับดวงตาใสกระจ่างสีเทาเย็นเยือกคู่นั้น นางมีความรู้สึกขึ้นมาอย่างหนึ่งว่า สระน้ำที่มองไม่เห็นก้อนกรวดคงไม่ใช่เพียงว่าสระน้ำใสกระจ่างและตื้นเขิน

            แต่เป็นไปได้ว่าเพราะน้ำในสระล้ำลึกยิ้งนัก ยากจะหยั่งถึง
            เมื่อมองไม่เห็นก้นบึ้งแล้วจะรู้ได้เยี่ยงไรว่าข้างล่างนั้นมีก้อนกรวด

             ท้ายสุดอำลากันโดยวิธีนี้ ปลายนิ้วทิ้งความอาวรณ์ไม่คลายหลิงหลานพยายามสลัดความร้อนผ่าวบริเวณที่ถูกลูบอยู่นานจึงสามารถเรียกสติ นำเกวียนมุ่งหน้าไปยังสมาคมที่ตรอกถัดไปได้ โฮ่วชื่อที่วิ่งออกไปหาอาหารกินเองก็กลับสมทบเช่นกัน สุนัขป่าเบิกบานใจนักยังพูดอีกว่าเจ้าหัวแดงไปเสียได้ก็ดี…

              'ให้พูดก็พูดเถอะนะ ข้าว่าเจ้าอย่าไปหลงใหลได้ปลื้มอะไรกับหมอนั่นนักเลย... หมามองยังรู้ว่ามิจฉาชีพ!! สูงกว่าองค์ราชานิดหน่อยทำเป็นเก็กขรึม ไม่ใช่คนดีแน่ๆ ฟังอยุ่ไหมเนี่ย!!' ปฎิบัติการกองอวยข่านแห่งซูเล่อ เผาคุ่แข่งเริ่มขึ้นแล้วอย่างดุเดือด และยังคงมีระรอกต่อไปหากหลิงหลานไม่ใช่ข้ออ้างว่า ในสมาคมพ่อค้าเกรงจะไม่อนุญาตให้สัตว์ป่าเข้า...

            เป็นอันว่าโฮ่วชื่อโดนบอกอย่างอ้อมๆว่า หุบปากแล้วไปวิ่งเล่นซะ

…………………………..

              เมื่อมาถึงด้านหน้าสมาคมเป็นอาคารไม้ประกบอิฐที่สร้างอย่างมีชั้นเชิงที่หนึ่ง แขวนป้ายไม้ทาสีเขียวลายรูปนกกระทาเป็นสัญลักษณ์ดูอ้วนพี หลิงหลานทาบหน้ากากยักษ์ม่วงบนใบหน้าให้แน่นหนา จากนั้นก้าวตรงไปด้านในติดต่อว่าขอพบหัวหน้าสมาคม

             เสียงกังวานใสไม่ผิดจากดรุณีวัยเยาว์กล่าว “ของจากสำนักคุ้มภัยพยัคฆ์คำราม คนหอบูรพาทำเนียบมาทำการส่งสินค้า”

              คนงานที่เฝ้าอยู่หน้าประตูกำลังจะเคลิ้มหลับ เมื่อเห็นสตรีสวมอาภรณ์ขาวไร้การฟอกสีผมเงินมาถึง ก็ไม่อยากเชื่อว่าเป็นผู้คุ้มกันหรือคุณหนูที่มีฐานะอะไร โบกมือขับไล่ส่งๆ “ไปๆ ให้พ้นเลยนะ ที่นี่ไม่ใช่แหล่งขอทาน”

               ‘มีตาหามีแววไม่’ หัวหน้าหอบูรพาทำเนียบชูป้ายหยกเหอเถียนชั้นเลิศไปใกล้หน้าของอีกฝ่าย ทำนองว่าแหกตาดูดีๆนี่น่ะของแท้

                “เออะ.. เอ่อ แหม่ขออภัยที่เสียมารยาทโปรดรอสักครุ่นะขอรับ” ไม่อยากจะเชื่อแต่มันเป็นของจริง เขารีบวิ่งเข้าไปแจ้งเจ้านายทันที ไม่นานนักพ่อบ้านก็ออกมาดูเป็นการเป็นงานและสุภาพอยู่มาก หลังจากตรวจสอบเอกสารวุ่นวายอยู่พักนึงแล้ว พร้อมเรียกพวกพ้องช่วยขนสินค้าจากเกวียนเข้าไปด้านใน

                 “ขอบคุณแม่นางมากหวังว่าครั้งหน้าจะได้ทำการค้ากันอีก เฮ้อ… ระยะนี้ขบวนเกวียนมีไม่กี่เจ้าที่รอดการถูกดักปล้น แม่นางโชคดีจริงๆ” พ่อบ้านลูบเครากล่าว ทว่าหญิงสาวมิได้สนใจฟังรายละเอียดมากนักเพียงยิ้มตามมารยาท นางใจลอยแม้ในขณะรับรางวัล สลัดเกวียนสินค้าแล้วขึ้นขี่หลังหมีขาวทันทีคิดแต่จะมุ่งไปยังจุดนัดหมาย.. ที่ซึ่งความนึกคิดของนางถูกผนึกอยู่กับใครบางคน
           




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ประมุขพรรคภูติทมิฬลมดำ: จาง เหยียนลู่ เพิ่มขึ้น 50 โพสต์ 2019-5-29 16:45
คุณได้รับ +7 คุณธรรม +75 ความโหด โพสต์ 2019-5-29 16:40
ได้รับ ชื่อเสียงชุมนุม 20,000 แต้ม   โพสต์ 2019-5-29 16:39

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +300 เงินตำลึง +3000 ชื่อเสียง +300 ความหิว -36 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 300 + 3000 + 300 -36 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปราณคลุมวารี
มุกอัคคี
หน้ากากยักษ์ม่วง
กระบี่ถานเซี่ย
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
ปีกเฟิ่งหวง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x5
x1
x7378
x35
x2
x41
x40
x40
x40
x1
x8
x165
x1
x120
x500
x500
x491
x1
x9
x1
x2
x5
x5
x35
x250
x9999
x4
x5
x1
x41
x4
x382
x2
x3
x5
x3
x2
x9
x2
x20
x39
x7
x165
x92
x620
x18
x292
x29
x4140
x2
x610
x1002
x82
x1980
x25
x7
x485
x515
x853
x100
x3
x832
x188
x4024
x124
x35
x742
x1771
x1709
x205
x4237
x74
x188
x364
x634
x2
x45
x60
x70
x107
x1
x5
x1
x990
x77
x20
x1140
x120
x1
x122
x4
x9999
x898
x2
x17
x275
x867
x4200
x3837
x5
x858
x1230
x60
x437
x9999
x899
x20
x74
x1
x190
x510
x2770
x289
x32
x10
x2
x6
x7
x14
x22
x9
x90
x5717
x77
x3010
x199
x12
x3793
x9
x18
x3312
x3
x9
x544
x203
x7
x9
x141
x16
x6
x202
x715
x6
x16
x60
x387
x59
x3
x100
x5
x12
x2
x3
x138
x1
x3
x1
x1478
x100
x56
x5439
x406
x339
x2508
x848
x9999
x2
x8
x2
x283
x3793
x5350
x910
x812
x10
x249
x795
x110
x300
x50
x299
x2100
x9999
x11
x1068
x9999
x9563
x2162
x1225
x389
x67
x1110
x1
x1418
x30
x1963
x928
x225
x1
x267
x556
x777
x151
x599
x1716
x1620
x2435
x9999
x2336
x3656
x1329
x2918
x339
x1941
x2224
x2092
x58
x43
x1
x29
x1779
x1049
x33
x1
x7965
x4465
x67
x300
x70
x98
x388
x1812
x60
x1619
x187
x300
x18
x244
x167
x8
x65
x30
x9999
x5
x360
x955
x164
x25
x31
x251
x18
x1
x281
x7693
x2422
x542
x10
x20
x5
x99
x9999
x10
x120
x2873
x111
x713
x176
x2

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-6-20 13:20

ขึ้นไปด้านบน