ดู: 126|ตอบกลับ: 2

{ เผ่าเชียนเป่ย - เขาอินซาน } กระท่อมใหญ่ที่พำนักองค์หญิงหมี่เจี่ย

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-5-26 20:25:27 |โหมดอ่าน


กระท่อมองค์หญิงหมี่เจี๋ย

{ เผ่าเชียนเป่ย }









【กระท่อมใหญ่】
『ใยเซียนเป่ยเทียบชงหนูมิได้เล่า』
แหล่งเชาอินซานอุดมสมบูรณ์ด้วยสรรพสัตว์และผืนหญ้ากว้างขวาง
เผ่าเชียนเป่ยสร้างกำแพงไม้ล้อมรอบเขตที่พักอาศัย เพื่อดูแลกันและกัน
อารยธรรมเชียนเป่ยยาวนานรักษาไว้ด้วยราชครูรุ่นสู่รุ่น
กระท่อมแห่งนี้ตั้งอยู่เป็นเอกเทศน์เพราะองค์หญิงชอบความเป็นส่วนตัว
ทว่าเจาของไม่ค่อยอยู่เป็นที่นัก ไม่เดินทางค้าขายก็ออกล่าสัตว์กับพี่ชาย


อู๋หลัวหลัน หมี่เจี่ย ประวัติเพิ่มเติม
องค์หญิงแห่งเผ่าเซียนเป่ย ทั้งกล้าหาญและงดงามตามฉบับสาวแห่งท้องทุ่งหญ้า เติบโตขึ้นมาเป็นเด็กสาวที่มีเรี่ยวแรงมากกว่าบุรุษวัยห่างกับเธอสี่ห้าปีด้วยเป็นผลจากสูตรยาบำรุงโบราณของเซียนเป่ย และยิ่งหมี่เจี่ยโตขึ้น เธอก็ยิ่งฉายแววความงามยิ่งกว่าสตรีใดๆ ในท้องทุ่งหญ้า เธอมีความสนิทกับพี่ชายของเธอ "อู๋หลัวหลัน เสวี่ยจี๋" ทั้งคู่มักขี่ม้าล่าสัตว์แถบเขาอินซานเป็นประจำ






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

126

กระทู้

1594

โพสต์

43หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
487587
เงินตำลึง
370731643
ชื่อเสียง
194628
ความหิว
305

ตราเมเปิ้ลพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองเหมือง(ซานกั๋วเหริน)/รายสามเดือนใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
11775
ความชั่ว
7343
ความโหด
14973
ภูตว่านจื่อ
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-5-26 22:47:45 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-5-27 07:41

{ เควสโลก } สำรวจสุสานสรรพสัตว์
พาร์ท 18 : ผู้มีคุณ (4)





           ดูเหมือนว่าจะมาถึงจุดหมายปลายทางที่นางนั้นพาพวกเขามาแล้วก่อนที่ทั้งสามคนจะลงจากม้าพร้อมกับมีคนดูแลพาม้าของเขานำไปไว้ในคอกก่อน ชายหนุ่มได้แต่แปลกใจยังคงมีอาการเกร็งๆอยู่เป็นพักๆ


          "ข้าจะพาพวกเจ้าไปแนะนำกับบิดาของข้า ตามมา" ร่างบอบบางกล่าวเสียงกังวาลบอกทั้งสามคนแล้วเดินเข้าไปในกระโจมซึ่งมีบิดาอยู่ภายใน


          ทั้งสามคนหันมองตาอย่างไม่ได้นัดหมายจากนั้นจึงเดินเข้าไปอย่างหวั่นใจเล็กน้อย นัยน์ตาสีดำหุบตาต่ำลงไม่อยากมาซ่าบ้าบิ่นที่นี่เดียวตายซะก่อนยิ่งอยู่ในระยะอันตรายซะด้วย เข้มขรึมไว้ด้วยใบหน้าราบเรียบไร้ความรู้สึก "....."


          หลันหมี่เจี่ยพามาแนะนำให้นักเดินทางทั้งสามคนที่นางช่วยเหลือมาจากตอนที่ออกมาไปสำรวจ "อู๋หลัวหลัน ซาโม่หาน ท่านพ่อข้าเอง"


          บัณฑิตหลัวชูกลืนน้ำลาย "คารวะท่านข่าน ข้าหลัวชูขอรับ" ร่างโปร่งก้มคารวะให้กับอีกฝ่ายผู้ซึ่งเป็นข่านแห่งเซียนเป่ยคนปัจจุบันด้วยความน้อบน้อม


          "คารวะท่านข่าน ข้าสรวงสุรางค์เจ้าค่ะ" สรวงสุรางค์แทบจะพูดคำเดียวกับบัณฑิตหลัวชู นางไม่รู้จะพูดอะไรให้มันไพเราะจึงต้องใช้คำจำกัดความคล้ายๆกับอีกคนที่เป็นคนเปิดเดิมคนแรก


          นัยน์ตาสีดำคมกริบเอ่ยบอก "ข้าหวงเส้าเทียนขอรับ คารวะท่านข่านแห่งเซียนเป่ย" มือหนายกมือขึ้นคารวะเป็นเชิงทำความเคารพไปด้วยในตัว


          ข่านเซียนเป่ยมองทั้งสามคนด้วยอำนาจ "อืม พวกเจ้าทั้งสามอย่าได้เกร็งกันไป" พูดบอกให้ทั้งสามคนผ่อนคลาย บุตรีของเขาบอกว่าพาชาวฮั่นทั้งสองคนเข้า ส่วนอีกคนเป็นชาวไทซึ่งสร้างความแปลกใจให้เป็นอย่างไรมาก


          "พักอยู่ที่เซียนเป่ยเราอย่าได้กังวลไปที่นี่มีธรรมชาติที่งดงามและวัฒนธรรมที่แตกต่างจากชาวฮั่นและชาวเผ่าทุ่งหญ้าอื่นๆ"


          "ใช่แล้ว ข้าขอต้อนรับพวกเจ้าอย่างเป็นทางการ" นางพูดเสริมบอกต้อนรับด้วยมิตรไมตรีที่ต่อกันซึ่งเป็นเสน่ห์ที่น่าดึดดูด


          "ขอรับ"


          "เจ้าค่ะ" สรวงสุรางค์พยักหน้ารับกับการต้อนรับจากผู้นำเผ่าเซียนเป่ย


          "ขอรับ"


          หลังจากที่สนทนาพูดคุยกันพอหอมปากหอมคอแล้วนางก็พาทั้งสามคนออกมาเพื่อที่จะพาไปที่พักในค่ำคืนนี้ พลางชี้ไปยังเรือนเล็กที่ว่างอยู่ "พวกเจ้านอนที่นี่ก็ได้ ส่วนผู้หญิงไปพักกับข้าในกระท่อมใหญ่แล้วกัน"


          เส้าเทียนหันไปมองเรือนหลังเล็ก "ได้ขอรับ" แต่ไม่ลืมที่จะหยิบผ้าขนแกะที่ถักทออย่างดีขึ้นมาเพื่อเป็นการมอบให้กับผู้มีพระคุณช่วยเหลือดูแล "ท่านหญิงหลัน ผ้าแกะผืนนี้ข้าขอมอบให้ถือเป็นการตอบแทนถึงมันจะดูเล็กน้อยไม่มีอะไรแต่ข้าก็มอบให้ด้วยความจริงใจ"


          องค์หญิงหมี่เจี่ยเปรยตามองผ้าขนแกะ "ขอบใจ ไม่ต้องเกรงใจข้าอะไรขนาดนั้น" จากนั้นจึงพูดต่อขึ้นมา "เช่นนั้นอีกสองชั่วยามมาทานมื้อค่ำกัน พวกเจ้าไปจัดเตรียมตัวให้พร้อมเถอะ เดี๋ยวให้เด็กๆ นำชุดไปให้"


           บัณฑิตหลัวชูกับเส้าเทียนเข้ามาข้างในห้องพักเรือนหลังเพื่อเตรียมตัวรอทานมือค่ำ บุรุษทั้งสองเข้ามานั่งรอเนื่องจากสรวงสุรางค์เป็นสตรีจึงต้องพักแยกกับเขาทั้งสองคน


          ในระหว่างนั้นชายหนุ่มนั่งขมวดคิ้ว ก่อนที่จะได้ยินเสียงเรียกจากข้างนอก "เจ้าออกไปดูสิ" หันไปบอกกับร่างโปร่งที่อยู่ใกล้ประตูที่สุด


           "ท่านหญิงให้นำชุดมาให้ขอรับ" เด็กรับใช้ถือเสื้อผ้าอาภรณ์มาให้บุรุษทั้งสองคน


            "ขอบคุณ" นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มรับเสื้อผ้ามาจากเด็กหนุ่มที่เอามาให้ก่อนที่จะเดินนำมาให้กับเส้าเทียนชุดนึง "อ่ะนี้ ชุดที่เขาฝากมาให้" ยื่นให้กับอีกคน


            เส้าเทียนมองแล้วรับชุดมาสำรวจดู ค่อนข้างแปลกตาจริงๆ "....."

           ........


         หลังจากนั้นเส้าเทียนก็เปลี่ยนเสื้อผ้าอาภรณ์มาใส่ชุดชนเผ่าที่เสื้อผ้าเป็นหนังสัตว์ มือหนาสวมใส่เครื่องแต่งกายแต่ละชิ้นหนังสัตว์พวกนำมาถักทอจนสวยงาม นัยน์ตาสีดำก้มลงมองสำรวจความเรียบร้อยแล้วเดินออกมาหาบัณฑิตหลัวชูที่แต่งตัวเสร็จก่อน


          "โอ้ว เจ้าแต่งชุดหนังสัตว์เช่นนี้ก็ดูดีไม่น้อย" ร่างโปร่งเอ่ยชมอีกฝ่ายที่เดินออกมาพร้อมกับชุดหนังสัตว์ของชนเผ่าเซียนเป่ย


          "อืม เจ้าเองก็เช่นกัน" ถึงมันจะดูแปลกตาไปบ้างแต่นั่นก็ไม่ทำให้เขารู้สึกอึดอัดแต่อย่างใด ขนาดตอนไปหมู่บ้านชาวไทยังเคยแต่งกายคล้ายคนในหมู่บ้าน


         ถึงแม้ตอนนี้จะแต่งตัวกันเสร็จแล้วก็ต้องรอให้นางมารับ ในระหว่างรอร่างสูงก็เอนกายนอนลง แค่มีความรู้สึกเมื่อยเนื้อเมื่อยตัวจากการเดินทางที่แสนยาวนาน แล้วก็ไม่ได้นอนมาเกือบสองวันติดกัน


          "ดูเหมือนเจ้าจะงัวเงีย" บัณฑิตหลัวเดินมานั่งมองอีกฝ่ายที่กำลังเอนตัวพิงนอน ไม่ใช่แค่เส้าเทียนเพียงคนเดียวที่ง่วงนอนหรอกเขาก็เช่นเดียวกัน


         ชายหนุ่มไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเขาหลับตาลงช้าๆ บรรยากาศทีี่ไร้ซึ่งความน่า เราอาจระแวงไม่ต้องหันมองซ้ายมองขวาเพื่อคอยดูว่ามีศัตรูอยู่ใกล้ๆหรือไม่ ช่วงเวลาความสุขนั้นมีไม่นานนัก


          ก๊อกๆๆๆ


         เสียงเคาะประตูดังขึ้นพร้อมกับเส้าเทียนที่ลืมตาขึ้นมา ร่างสูงแปลงเปลี่ยนมานั่งแทนการนอนทันควันได้ยินเสียงจากข้างนอกนี่คงใกล้จะถึงเวลามื้อค่ำแล้วกระมัง


          "ถึงเวลามื้อค่ำแล้ว พวกเจ้าทั้งสองออกมาได้แล้ว" ร่างบอบบางเคาะประตูบอกกับบุรุษที่อยู่ข้างในกระโจมเสียงดัง นางเดินมาพร้อมกับสวรงสุรางค์และหญิงรับใช้


          บัณฑิตหลัวชูเปิดประตูออกหันมองทั้งคู่ ดูเหมือยสหายชาวไทจะเปลี่ยนชุดด้วยเช่นเดียวกัน "เส้าเทียนท่านหญิงมาตามแล้ว" เสียงทุ้มเรียกอีกฝ่ายที่ยังไม่ออกมาจากกระโจม


          อ่า.... ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วลุกขึ้นมา เดินออกมาหาสหายทั้งสองคน ชำเลืองมองดูร่างบางที่เปลี่ยนชุดแต่งกายทว่าคล้ายคลึงแบบเดิมที่ใส่ก่อนหน้านี้ "ต้องขออภัยที่ทำให้รอ"


          "ไม่เป็นไร เช่นนั้นก็รีบไปทานมื้อค่ำที่ลานกว้างในหมู่บ้าน ป่านนี้พวกชาวบ้านคงมาร่วมตัวรอกันก่อนแล้ว" หลันหมี่เจี่ยบอกกับทั้งสามคนพลางเดินนำทาง


          ".... ไปกันเถอะ" สรวงสุรางค์คลี่ยิ้มให้กับสหายทั้งสองคน ที่นี่ต้อนรับการมาเยือนของคนแปลกหน้าเช่นพวกเขาจนน่าประทับใจ


           "อืม" พยักหน้าเดินตามไปเรื่อยๆสังเกตรอบข้างอย่างตื่นตาตื่นใจ พบเห็นชาวบ้านบางคนที่กำลังเดินไปที่ลานกว้าง

           ตึกตัก....


มอบผ้าขนแกะ
ใช้รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา - หมี่เจี่ย

@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ อู๋หลัวหลัน หมี่เจี่ย เพิ่มขึ้น 35 โพสต์ 2019-5-27 01:32
คุณได้รับ +15 คุณธรรม +5 ความชั่ว +5 ความโหด โพสต์ 2019-5-27 01:32

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -42 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -42 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตราประทับเต่าดำ
หน้ากากเงิน
ปลอกสรรพสัตว์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x2
x1
x1
x887
x2
x1
x1
x1
x2
x483
x1
x3
x6
x2
x3
x4
x1
x1
x1
x101
x3
x3
x1
x1
x46
x2
x1
x1
x1
x1
x1
x20
x10
x2
x1
x135
x10
x36
x3
x6
x1
x7
x973
x970
x970
x970
x9
x39
x20
x23
x30
x9999
x74
x428
x24
x3
x1
x8
x4
x1
x10
x8
x10
x166
x3
x35
x51
x98
x1
x11
x100
x2
x1
x4
x3
x2608
x2600
x2696
x2245
x2500
x15
x30
x260
x62
x2
x2
x9999
x100
x746
x15
x3
x1319
x310
x1964
x110
x1500
x3
x1891
x3419
x1740
x2966
x2327
x2435
x2703
x300
x2411
x146
x6095
x40
x15
x44
x16
x19
x8
x9999
x3041
x30
x15
x10
x64
x19
x1326
x41
x1880
x2565
x7114
x9999
x739
x885
x9
x430
x3
x376
x52
x139
x7567
x1
x5890
x9999
x730
x128
x7
x1
x3
x3401
x215
x2831
x10
x10
x31
x1
x9999
x2841
x265
x174
x1396
x119
x2
x18
x4
x214
x178
x398
x369
x360
x739
x2
x9999
x9999
x1
x9999
x3
x51
x38
x2355
x10
x500
x16
x34
x385
x12
x115
x190
x11
x10
x7
x2
x1132
x173
x2
x3295
x12
x11
x708
x499
x24
x88
x13
x92
x15
x9
x36
x161
x1231
x13
x4
x547
x514
x4641
x10
x5686
x325
x14
x17
x240
x9999
x472
x10
x15
x37
x15
x2956
x9
x7
x84
x1513
x9999
x201
x2195
x3783
x693
x6325
x9999
x814
x868
x3485
x9999
x6722
x9892
x166
x6221
x7301
x289
x36
x1
x100
x7
x1231
x1600
x1732
x107
x152
x17
x8225
x9999
x7516
x6420
x498
x6171
x88
x9999
x7593
x2494
x8015
x9999
x5566
x9999
x3078
x3402
x9842
x1747
x276
x2328
x1217
x9999
x2646
x2997
x1512
x3252
x24
x4536
x670
x210
x716
x2302
x72
x664
x4998
x5008
x39
x3125
x8544
x772
x2489
x1126
x9102
x4767
x769
x1

126

กระทู้

1594

โพสต์

43หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
487587
เงินตำลึง
370731643
ชื่อเสียง
194628
ความหิว
305

ตราเมเปิ้ลพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองเหมือง(ซานกั๋วเหริน)/รายสามเดือนใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
11775
ความชั่ว
7343
ความโหด
14973
ภูตว่านจื่อ
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-5-27 12:34:58 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-5-27 20:52

{ เควสโลก } สำรวจสุสานสรรพสัตว์
พาร์ท 18 : ผู้มีคุณ (6)
เข้าร่วมกิลด์



         กึกกัก…

         จู่ๆก็มีอะไรบางหล่นลงมาใส่หัวร่างสูงที่กำลังนอนหลับอยู่จนเขาถึงกลับสะดุ้งตื่นด้วยความตกใจว่ามีอะไรเกิดขึ้น หรือว่าโลกสะเทือน? นัยน์ตาสีดำคมกริบชำเลืองมองดู แผ่นหนังสัตว์ที่หล่นหลงมาท่ามกลางแสงสว่างยามเช้าที่สาดส่องเจิดจ้า ชิบหายแล้วตื่นสาย!!

          "เชี่ยยย" เส้าเทียนร้องอุทานแล้วมือหนาสะกิดบัณฑิตหลัวชูที่ยังนอนหลับไม่ตื่น "ตื่นดิ"

          "ห๊ะ มีอะไร... " บัณฑิตหลัวชูลืมตาขึ้นพบกับความสว่างสดใส "สงสัยเมื่อคืนจะหลับฝันดีเกิดไปหน่อย ตื่นซะตะวันส่องขนาดนี้"


         เส้าเทียนไล่สายตาอ่านจดหมายที่ถูกส่งมาแล้วเขียนตอบกลับไปเพียงสั้นๆว่ายอมรับข้อตกลงที่จะเข้าร่วมกลุ่ม พลางลุกขึ้นทำกิจวัตรประจำวันเดี๋ยวจะออกเดินทางสาย

          { ข้าหวงเส้าเทียนยินดีที่จะเข้าร่วมกลุ่มและทำตามกฎที่กล่าวอ้างทุกประกาศ } @LingHao

          เมื่อบรรจงเขียนตัวอักษรเสร็จก็ส่งสานส์กลับไปทันที แต่เมื่อคืนก็นอนหลับเต็มอิ่มจนตื่นตะวันสายโด่ง

          ก๊อกๆๆๆ

          "นี่พวกเจ้ารีบออกมากันได้แล้ว มันสายแล้วโว้ย!!!" สรวงสุรางค์เดินมาเคาะอยู่หน้ากระโจมด้วยใบหน้าหงุดหงิดที่บุรุษทั้งสองยังไม่ออกมาสักที

          "ส...เสร็จแล้ว" บัณฑิตหลัวชูตะโกนออกไป พร้อมกับหิ้วหอบข้าวของที่พึ่งยัดใส่กระเป๋าออกมาเปิดประตูด้วยสภาพผมที่ยังไม่ค่อยเรียบร้อย

          ชายหนุ่มเดินออกมาด้วยสีหน้านิ่งๆ "ข้าพร้อมแล้วไปกันเถอะ" มือข้างนึงถือกระเป๋าสัมภาระใบโต



@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม โพสต์ 2019-5-27 21:00
บันทึกชื่อเข้าห้องโถงกิลด์  โพสต์ 2019-5-27 20:59

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตราประทับเต่าดำ
หน้ากากเงิน
ปลอกสรรพสัตว์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x2
x1
x1
x887
x2
x1
x1
x1
x2
x483
x1
x3
x6
x2
x3
x4
x1
x1
x1
x101
x3
x3
x1
x1
x46
x2
x1
x1
x1
x1
x1
x20
x10
x2
x1
x135
x10
x36
x3
x6
x1
x7
x973
x970
x970
x970
x9
x39
x20
x23
x30
x9999
x74
x428
x24
x3
x1
x8
x4
x1
x10
x8
x10
x166
x3
x35
x51
x98
x1
x11
x100
x2
x1
x4
x3
x2608
x2600
x2696
x2245
x2500
x15
x30
x260
x62
x2
x2
x9999
x100
x746
x15
x3
x1319
x310
x1964
x110
x1500
x3
x1891
x3419
x1740
x2966
x2327
x2435
x2703
x300
x2411
x146
x6095
x40
x15
x44
x16
x19
x8
x9999
x3041
x30
x15
x10
x64
x19
x1326
x41
x1880
x2565
x7114
x9999
x739
x885
x9
x430
x3
x376
x52
x139
x7567
x1
x5890
x9999
x730
x128
x7
x1
x3
x3401
x215
x2831
x10
x10
x31
x1
x9999
x2841
x265
x174
x1396
x119
x2
x18
x4
x214
x178
x398
x369
x360
x739
x2
x9999
x9999
x1
x9999
x3
x51
x38
x2355
x10
x500
x16
x34
x385
x12
x115
x190
x11
x10
x7
x2
x1132
x173
x2
x3295
x12
x11
x708
x499
x24
x88
x13
x92
x15
x9
x36
x161
x1231
x13
x4
x547
x514
x4641
x10
x5686
x325
x14
x17
x240
x9999
x472
x10
x15
x37
x15
x2956
x9
x7
x84
x1513
x9999
x201
x2195
x3783
x693
x6325
x9999
x814
x868
x3485
x9999
x6722
x9892
x166
x6221
x7301
x289
x36
x1
x100
x7
x1231
x1600
x1732
x107