ดู: 51|ตอบกลับ: 2

{ เผ่าเชียนเป่ย - เขาอินซาน } กระท่อมใหญ่ที่พำนักองค์หญิงหมี่เจี่ย

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-5-26 20:25:27 |โหมดอ่าน


กระท่อมองค์หญิงหมี่เจี๋ย

{ เผ่าเชียนเป่ย }









【กระท่อมใหญ่】
『ใยเซียนเป่ยเทียบชงหนูมิได้เล่า』
แหล่งเชาอินซานอุดมสมบูรณ์ด้วยสรรพสัตว์และผืนหญ้ากว้างขวาง
เผ่าเชียนเป่ยสร้างกำแพงไม้ล้อมรอบเขตที่พักอาศัย เพื่อดูแลกันและกัน
อารยธรรมเชียนเป่ยยาวนานรักษาไว้ด้วยราชครูรุ่นสู่รุ่น
กระท่อมแห่งนี้ตั้งอยู่เป็นเอกเทศน์เพราะองค์หญิงชอบความเป็นส่วนตัว
ทว่าเจาของไม่ค่อยอยู่เป็นที่นัก ไม่เดินทางค้าขายก็ออกล่าสัตว์กับพี่ชาย


อู๋หลัวหลัน หมี่เจี่ย ประวัติเพิ่มเติม
องค์หญิงแห่งเผ่าเซียนเป่ย ทั้งกล้าหาญและงดงามตามฉบับสาวแห่งท้องทุ่งหญ้า เติบโตขึ้นมาเป็นเด็กสาวที่มีเรี่ยวแรงมากกว่าบุรุษวัยห่างกับเธอสี่ห้าปีด้วยเป็นผลจากสูตรยาบำรุงโบราณของเซียนเป่ย และยิ่งหมี่เจี่ยโตขึ้น เธอก็ยิ่งฉายแววความงามยิ่งกว่าสตรีใดๆ ในท้องทุ่งหญ้า เธอมีความสนิทกับพี่ชายของเธอ "อู๋หลัวหลัน เสวี่ยจี๋" ทั้งคู่มักขี่ม้าล่าสัตว์แถบเขาอินซานเป็นประจำ






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

61

กระทู้

1192

โพสต์

50หมื่น

เครดิต

ก็มาดิครับ

เงินชั่ง
206797
เงินตำลึง
352731631
ชื่อเสียง
154812
ความหิว
467

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
8075
ความชั่ว
6836
ความโหด
10409
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-5-26 22:47:45 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-5-27 07:41

{ เควสโลก } สำรวจสุสานสรรพสัตว์
พาร์ท 18 : ผู้มีคุณ (4)





           ดูเหมือนว่าจะมาถึงจุดหมายปลายทางที่นางนั้นพาพวกเขามาแล้วก่อนที่ทั้งสามคนจะลงจากม้าพร้อมกับมีคนดูแลพาม้าของเขานำไปไว้ในคอกก่อน ชายหนุ่มได้แต่แปลกใจยังคงมีอาการเกร็งๆอยู่เป็นพักๆ


          "ข้าจะพาพวกเจ้าไปแนะนำกับบิดาของข้า ตามมา" ร่างบอบบางกล่าวเสียงกังวาลบอกทั้งสามคนแล้วเดินเข้าไปในกระโจมซึ่งมีบิดาอยู่ภายใน


          ทั้งสามคนหันมองตาอย่างไม่ได้นัดหมายจากนั้นจึงเดินเข้าไปอย่างหวั่นใจเล็กน้อย นัยน์ตาสีดำหุบตาต่ำลงไม่อยากมาซ่าบ้าบิ่นที่นี่เดียวตายซะก่อนยิ่งอยู่ในระยะอันตรายซะด้วย เข้มขรึมไว้ด้วยใบหน้าราบเรียบไร้ความรู้สึก "....."


          หลันหมี่เจี่ยพามาแนะนำให้นักเดินทางทั้งสามคนที่นางช่วยเหลือมาจากตอนที่ออกมาไปสำรวจ "อู๋หลัวหลัน ซาโม่หาน ท่านพ่อข้าเอง"


          บัณฑิตหลัวชูกลืนน้ำลาย "คารวะท่านข่าน ข้าหลัวชูขอรับ" ร่างโปร่งก้มคารวะให้กับอีกฝ่ายผู้ซึ่งเป็นข่านแห่งเซียนเป่ยคนปัจจุบันด้วยความน้อบน้อม


          "คารวะท่านข่าน ข้าสรวงสุรางค์เจ้าค่ะ" สรวงสุรางค์แทบจะพูดคำเดียวกับบัณฑิตหลัวชู นางไม่รู้จะพูดอะไรให้มันไพเราะจึงต้องใช้คำจำกัดความคล้ายๆกับอีกคนที่เป็นคนเปิดเดิมคนแรก


          นัยน์ตาสีดำคมกริบเอ่ยบอก "ข้าหวงเส้าเทียนขอรับ คารวะท่านข่านแห่งเซียนเป่ย" มือหนายกมือขึ้นคารวะเป็นเชิงทำความเคารพไปด้วยในตัว


          ข่านเซียนเป่ยมองทั้งสามคนด้วยอำนาจ "อืม พวกเจ้าทั้งสามอย่าได้เกร็งกันไป" พูดบอกให้ทั้งสามคนผ่อนคลาย บุตรีของเขาบอกว่าพาชาวฮั่นทั้งสองคนเข้า ส่วนอีกคนเป็นชาวไทซึ่งสร้างความแปลกใจให้เป็นอย่างไรมาก


          "พักอยู่ที่เซียนเป่ยเราอย่าได้กังวลไปที่นี่มีธรรมชาติที่งดงามและวัฒนธรรมที่แตกต่างจากชาวฮั่นและชาวเผ่าทุ่งหญ้าอื่นๆ"


          "ใช่แล้ว ข้าขอต้อนรับพวกเจ้าอย่างเป็นทางการ" นางพูดเสริมบอกต้อนรับด้วยมิตรไมตรีที่ต่อกันซึ่งเป็นเสน่ห์ที่น่าดึดดูด


          "ขอรับ"


          "เจ้าค่ะ" สรวงสุรางค์พยักหน้ารับกับการต้อนรับจากผู้นำเผ่าเซียนเป่ย


          "ขอรับ"


          หลังจากที่สนทนาพูดคุยกันพอหอมปากหอมคอแล้วนางก็พาทั้งสามคนออกมาเพื่อที่จะพาไปที่พักในค่ำคืนนี้ พลางชี้ไปยังเรือนเล็กที่ว่างอยู่ "พวกเจ้านอนที่นี่ก็ได้ ส่วนผู้หญิงไปพักกับข้าในกระท่อมใหญ่แล้วกัน"


          เส้าเทียนหันไปมองเรือนหลังเล็ก "ได้ขอรับ" แต่ไม่ลืมที่จะหยิบผ้าขนแกะที่ถักทออย่างดีขึ้นมาเพื่อเป็นการมอบให้กับผู้มีพระคุณช่วยเหลือดูแล "ท่านหญิงหลัน ผ้าแกะผืนนี้ข้าขอมอบให้ถือเป็นการตอบแทนถึงมันจะดูเล็กน้อยไม่มีอะไรแต่ข้าก็มอบให้ด้วยความจริงใจ"


          องค์หญิงหมี่เจี่ยเปรยตามองผ้าขนแกะ "ขอบใจ ไม่ต้องเกรงใจข้าอะไรขนาดนั้น" จากนั้นจึงพูดต่อขึ้นมา "เช่นนั้นอีกสองชั่วยามมาทานมื้อค่ำกัน พวกเจ้าไปจัดเตรียมตัวให้พร้อมเถอะ เดี๋ยวให้เด็กๆ นำชุดไปให้"


           บัณฑิตหลัวชูกับเส้าเทียนเข้ามาข้างในห้องพักเรือนหลังเพื่อเตรียมตัวรอทานมือค่ำ บุรุษทั้งสองเข้ามานั่งรอเนื่องจากสรวงสุรางค์เป็นสตรีจึงต้องพักแยกกับเขาทั้งสองคน


          ในระหว่างนั้นชายหนุ่มนั่งขมวดคิ้ว ก่อนที่จะได้ยินเสียงเรียกจากข้างนอก "เจ้าออกไปดูสิ" หันไปบอกกับร่างโปร่งที่อยู่ใกล้ประตูที่สุด


           "ท่านหญิงให้นำชุดมาให้ขอรับ" เด็กรับใช้ถือเสื้อผ้าอาภรณ์มาให้บุรุษทั้งสองคน


            "ขอบคุณ" นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มรับเสื้อผ้ามาจากเด็กหนุ่มที่เอามาให้ก่อนที่จะเดินนำมาให้กับเส้าเทียนชุดนึง "อ่ะนี้ ชุดที่เขาฝากมาให้" ยื่นให้กับอีกคน


            เส้าเทียนมองแล้วรับชุดมาสำรวจดู ค่อนข้างแปลกตาจริงๆ "....."

           ........


         หลังจากนั้นเส้าเทียนก็เปลี่ยนเสื้อผ้าอาภรณ์มาใส่ชุดชนเผ่าที่เสื้อผ้าเป็นหนังสัตว์ มือหนาสวมใส่เครื่องแต่งกายแต่ละชิ้นหนังสัตว์พวกนำมาถักทอจนสวยงาม นัยน์ตาสีดำก้มลงมองสำรวจความเรียบร้อยแล้วเดินออกมาหาบัณฑิตหลัวชูที่แต่งตัวเสร็จก่อน


          "โอ้ว เจ้าแต่งชุดหนังสัตว์เช่นนี้ก็ดูดีไม่น้อย" ร่างโปร่งเอ่ยชมอีกฝ่ายที่เดินออกมาพร้อมกับชุดหนังสัตว์ของชนเผ่าเซียนเป่ย


          "อืม เจ้าเองก็เช่นกัน" ถึงมันจะดูแปลกตาไปบ้างแต่นั่นก็ไม่ทำให้เขารู้สึกอึดอัดแต่อย่างใด ขนาดตอนไปหมู่บ้านชาวไทยังเคยแต่งกายคล้ายคนในหมู่บ้าน


         ถึงแม้ตอนนี้จะแต่งตัวกันเสร็จแล้วก็ต้องรอให้นางมารับ ในระหว่างรอร่างสูงก็เอนกายนอนลง แค่มีความรู้สึกเมื่อยเนื้อเมื่อยตัวจากการเดินทางที่แสนยาวนาน แล้วก็ไม่ได้นอนมาเกือบสองวันติดกัน


          "ดูเหมือนเจ้าจะงัวเงีย" บัณฑิตหลัวเดินมานั่งมองอีกฝ่ายที่กำลังเอนตัวพิงนอน ไม่ใช่แค่เส้าเทียนเพียงคนเดียวที่ง่วงนอนหรอกเขาก็เช่นเดียวกัน


         ชายหนุ่มไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเขาหลับตาลงช้าๆ บรรยากาศทีี่ไร้ซึ่งความน่า เราอาจระแวงไม่ต้องหันมองซ้ายมองขวาเพื่อคอยดูว่ามีศัตรูอยู่ใกล้ๆหรือไม่ ช่วงเวลาความสุขนั้นมีไม่นานนัก


          ก๊อกๆๆๆ


         เสียงเคาะประตูดังขึ้นพร้อมกับเส้าเทียนที่ลืมตาขึ้นมา ร่างสูงแปลงเปลี่ยนมานั่งแทนการนอนทันควันได้ยินเสียงจากข้างนอกนี่คงใกล้จะถึงเวลามื้อค่ำแล้วกระมัง


          "ถึงเวลามื้อค่ำแล้ว พวกเจ้าทั้งสองออกมาได้แล้ว" ร่างบอบบางเคาะประตูบอกกับบุรุษที่อยู่ข้างในกระโจมเสียงดัง นางเดินมาพร้อมกับสวรงสุรางค์และหญิงรับใช้


          บัณฑิตหลัวชูเปิดประตูออกหันมองทั้งคู่ ดูเหมือยสหายชาวไทจะเปลี่ยนชุดด้วยเช่นเดียวกัน "เส้าเทียนท่านหญิงมาตามแล้ว" เสียงทุ้มเรียกอีกฝ่ายที่ยังไม่ออกมาจากกระโจม


          อ่า.... ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วลุกขึ้นมา เดินออกมาหาสหายทั้งสองคน ชำเลืองมองดูร่างบางที่เปลี่ยนชุดแต่งกายทว่าคล้ายคลึงแบบเดิมที่ใส่ก่อนหน้านี้ "ต้องขออภัยที่ทำให้รอ"


          "ไม่เป็นไร เช่นนั้นก็รีบไปทานมื้อค่ำที่ลานกว้างในหมู่บ้าน ป่านนี้พวกชาวบ้านคงมาร่วมตัวรอกันก่อนแล้ว" หลันหมี่เจี่ยบอกกับทั้งสามคนพลางเดินนำทาง


          ".... ไปกันเถอะ" สรวงสุรางค์คลี่ยิ้มให้กับสหายทั้งสองคน ที่นี่ต้อนรับการมาเยือนของคนแปลกหน้าเช่นพวกเขาจนน่าประทับใจ


           "อืม" พยักหน้าเดินตามไปเรื่อยๆสังเกตรอบข้างอย่างตื่นตาตื่นใจ พบเห็นชาวบ้านบางคนที่กำลังเดินไปที่ลานกว้าง

           ตึกตัก....


มอบผ้าขนแกะ
ใช้รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา - หมี่เจี่ย

@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ อู๋หลัวหลัน หมี่เจี่ย เพิ่มขึ้น 35 โพสต์ 2019-5-27 01:32
คุณได้รับ +15 คุณธรรม +5 ความชั่ว +5 ความโหด โพสต์ 2019-5-27 01:32

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -42 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -42 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หน้ากากกระต่าย
กระบี่ปิงเหมยกุ้ย
เยี่ยอวี่เซิงฝาน
กระจกอี้เซียวไน่เหอ
ฮั่นเสียดำเทวะ
ตัวเบาขั้นสูง
ฝ่ามือพิษงูทวาร
ปราณทานตะวัน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x8
x1
x1
x2
x11
x10
x10
x10
x1
x50
x7
x20
x6
x30
x1962
x9999
x45
x126
x24
x3
x1
x4
x4
x8
x1
x8
x76
x5
x10
x30
x2
x5
x10
x27
x1
x11
x70
x2
x1
x4
x1
x5
x2551
x2600
x2596
x2245
x2500
x100
x15
x30
x83
x16
x2
x2
x9999
x100
x506
x9
x3
x1069
x190
x2074
x46
x1500
x1
x808
x2366
x1620
x2811
x2169
x2401
x2507
x248
x3950
x102
x5995
x20
x15
x100
x20
x15
x15
x6
x9999
x2449
x30
x20
x10
x44
x19
x786
x41
x2000
x1674
x7120
x9999
x273
x334
x1
x330
x2
x314
x32
x166
x7613
x1
x832
x9999
x730
x68
x7
x1
x3
x2921
x213
x2849
x10
x10
x30
x1
x9999
x1667
x231
x154
x1136
x113
x2
x17
x4
x6
x203
x174
x549
x349
x323
x717
x2
x9999
x9999
x1
x9999
x3
x51
x36
x2355
x6
x510
x16
x30
x248
x12
x79
x160
x11
x10
x7
x2
x537
x175
x2
x1935
x9
x9
x672
x348
x24
x88
x13
x34
x15
x7
x35
x138
x733
x13
x4
x47
x464
x4609
x10
x6573
x325
x14
x17
x240
x9999
x472
x9
x15
x38
x15
x2906
x9
x7
x84
x1140
x9999
x200
x2510
x3804
x695
x6007
x9999
x638
x518
x3485
x9999
x6602
x9892
x97
x6221
x7301
x189
x36
x1
x100
x6
x1231
x1572
x1728
x96
x150
x17
x8125
x9999
x7644
x498
x828
x1041
x75
x9999
x2881
x1957
x9999
x9999
x5506
x9999
x2364
x2477
x9958
x1889
x255
x2983
x1312
x9999
x2645
x2250
x1548
x3448
x59
x3643
x907
x260
x766
x2327
x72
x690
x9787
x2909
x141
x3025
x8544
x679
x2505
x1122
x8104
x4078
x734
x1

61

กระทู้

1192

โพสต์

50หมื่น

เครดิต

ก็มาดิครับ

เงินชั่ง
206797
เงินตำลึง
352731631
ชื่อเสียง
154812
ความหิว
467

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
8075
ความชั่ว
6836
ความโหด
10409
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-5-27 12:34:58 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-5-27 20:52

{ เควสโลก } สำรวจสุสานสรรพสัตว์
พาร์ท 18 : ผู้มีคุณ (6)
เข้าร่วมกิลด์



         กึกกัก…

         จู่ๆก็มีอะไรบางหล่นลงมาใส่หัวร่างสูงที่กำลังนอนหลับอยู่จนเขาถึงกลับสะดุ้งตื่นด้วยความตกใจว่ามีอะไรเกิดขึ้น หรือว่าโลกสะเทือน? นัยน์ตาสีดำคมกริบชำเลืองมองดู แผ่นหนังสัตว์ที่หล่นหลงมาท่ามกลางแสงสว่างยามเช้าที่สาดส่องเจิดจ้า ชิบหายแล้วตื่นสาย!!

          "เชี่ยยย" เส้าเทียนร้องอุทานแล้วมือหนาสะกิดบัณฑิตหลัวชูที่ยังนอนหลับไม่ตื่น "ตื่นดิ"

          "ห๊ะ มีอะไร... " บัณฑิตหลัวชูลืมตาขึ้นพบกับความสว่างสดใส "สงสัยเมื่อคืนจะหลับฝันดีเกิดไปหน่อย ตื่นซะตะวันส่องขนาดนี้"


         เส้าเทียนไล่สายตาอ่านจดหมายที่ถูกส่งมาแล้วเขียนตอบกลับไปเพียงสั้นๆว่ายอมรับข้อตกลงที่จะเข้าร่วมกลุ่ม พลางลุกขึ้นทำกิจวัตรประจำวันเดี๋ยวจะออกเดินทางสาย

          { ข้าหวงเส้าเทียนยินดีที่จะเข้าร่วมกลุ่มและทำตามกฎที่กล่าวอ้างทุกประกาศ } @LingHao

          เมื่อบรรจงเขียนตัวอักษรเสร็จก็ส่งสานส์กลับไปทันที แต่เมื่อคืนก็นอนหลับเต็มอิ่มจนตื่นตะวันสายโด่ง

          ก๊อกๆๆๆ

          "นี่พวกเจ้ารีบออกมากันได้แล้ว มันสายแล้วโว้ย!!!" สรวงสุรางค์เดินมาเคาะอยู่หน้ากระโจมด้วยใบหน้าหงุดหงิดที่บุรุษทั้งสองยังไม่ออกมาสักที

          "ส...เสร็จแล้ว" บัณฑิตหลัวชูตะโกนออกไป พร้อมกับหิ้วหอบข้าวของที่พึ่งยัดใส่กระเป๋าออกมาเปิดประตูด้วยสภาพผมที่ยังไม่ค่อยเรียบร้อย

          ชายหนุ่มเดินออกมาด้วยสีหน้านิ่งๆ "ข้าพร้อมแล้วไปกันเถอะ" มือข้างนึงถือกระเป๋าสัมภาระใบโต



@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +5 คุณธรรม โพสต์ 2019-5-27 21:00
บันทึกชื่อเข้าห้องโถงกิลด์  โพสต์ 2019-5-27 20:59

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หน้ากากกระต่าย
กระบี่ปิงเหมยกุ้ย
เยี่ยอวี่เซิงฝาน
กระจกอี้เซียวไน่เหอ
ฮั่นเสียดำเทวะ
ตัวเบาขั้นสูง
ฝ่ามือพิษงูทวาร
ปราณทานตะวัน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x8
x1
x1
x2
x11
x10
x10
x10
x1
x50
x7
x20
x6
x30
x1962
x9999
x45
x126
x24
x3
x1
x4
x4
x8
x1
x8
x76
x5
x10
x30
x2
x5
x10
x27
x1
x11
x70
x2
x1
x4
x1
x5
x2551
x2600
x2596
x2245
x2500
x100
x15
x30
x83
x16
x2
x2
x9999
x100
x506
x9
x3
x1069
x190
x2074
x46
x1500
x1
x808
x2366
x1620
x2811
x2169
x2401
x2507
x248
x3950
x102
x5995
x20
x15
x100
x20
x15
x15
x6
x9999
x2449
x30
x20
x10
x44
x19
x786
x41
x2000
x1674
x7120
x9999
x273
x334
x1
x330
x2
x314
x32
x166
x7613
x1
x832
x9999
x730
x68
x7
x1
x3
x2921
x213
x2849
x10
x10
x30
x1
x9999
x1667
x231
x154
x1136
x113
x2
x17
x4
x6
x203
x174
x549
x349
x323
x717
x2
x9999
x9999
x1
x9999
x3
x51
x36
x2355
x6
x510
x16
x30
x248
x12
x79
x160
x11
x10
x7
x2
x537
x175
x2
x1935
x9
x9
x672
x348
x24
x88
x13
x34
x15
x7
x35
x138
x733
x13
x4
x47
x464
x4609
x10
x6573
x325
x14
x17
x240
x9999
x472
x9
x15
x38
x15
x2906
x9
x7
x84
x1140
x9999
x200
x2510
x3804
x695
x6007
x9999
x638
x518
x3485
x9999
x6602
x9892
x97
x6221
x7301
x189
x36
x1
x100
x6
x1231
x1572
x1728
x96
x150
x17
x8125
x9999
x7644
x498
x828
x1041
x75
x9999
x2881
x1957
x9999
x9999
x5506
x9999
x2364
x2477
x9958
x1889
x255
x2983
x1312
x9999
x2645
x2250
x1548
x3448
x59
x3643
x907
x260
x766
x2327
x72
x690
x9787
x2909
x141
x3025
x8544
x679
x2505
x1122
x8104
x4078
x734
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-6-20 01:16

ขึ้นไปด้านบน