ดู: 62|ตอบกลับ: 1

{ เมืองท่าเหอผู่ } บ้านตระกูลถัน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-5-13 15:02:58 |โหมดอ่าน

บ้านตระกูลถัน

{ เมืองเหอผู่ }


ย่านการค้าอันคึกคักจอแจยังมีมุมหลบซ่อนอยุ่ในเมืองเหอผู่ ความเจริญแทรกซึมเป็นหย่อมๆ
ทว่าบางส่วนยังคงใช้วิถีชีวิตติดดินเช่นเคย บ้านหลังนี้อยู่ท่ามกลางเนินหญ้าแถบชานเมือง
เจ้าของบ้านเป็นชาวฮั่นที่แต่งกับชนเผ่าทางใต้ ภายในมีเสียงแพะแกะที่เลี้ยงไว้
บางครั้งก็เงียบราวกับบ้านร้างเพระาเจ้าของเขาไม่ค่อยอยู่ดูแล

เจ้าของบ้าน 
นายเรือ ถัน กวา


ปกติไม่ค่อยจะอยู่บ้านสักเท่าไร นิยมรับงานเหมาข้ามลำน้ำ ส่งเกาะส่งของส่งคน
อัธยาสัยดีและติดปล้องยาสูบ จิตใจอ่อนโยนขัดกับหน้าตา







คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

85

กระทู้

1302

โพสต์

36หมื่น

เครดิต

ก็มาดิครับ

เงินชั่ง
111001
เงินตำลึง
323228929
ชื่อเสียง
137963
ความหิว
858

พวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองเหมือง(ซานกั๋วเหริน)/รายสามเดือนใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
9707
ความชั่ว
7087
ความโหด
11529
ไป๋เหยียนเฟย
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-5-13 20:03:23 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-5-14 06:42

{ เควสโลก } สำรวจสุสานสรรพสัตว์
พาร์ท 14 : เดินทางขึ้นเหนือ 3




          “อย่าพึ่งสิ พวกเจ้าจะรีบไหน” แม่ค้าผู้เป็นคนเก็บโฉนดที่ดินการซื้อขายนั้นพูดขึ้นหลังจากได้ยินบทสนทนาของพวกเขาเกี่ยวกับการที่จะมาซื้อตัวหลังนี้ต่อ

          “คนที่จะซื้อร้านที่เซ้งนั้นไม่ใช่พวกข้าหรอกนะ แต่ป็นเขาต่างหากล่ะ” บัณฑิตหลัวชูนั้นเป็นคนบอกกับแม่ค้าที่เรียก

          “ใช่แล้วล่ะ ในเมื่อเจ้ามีเงินมากพอแล้วก็ซื้อเลยสิ” หญิงสาวชาวไทเอ่ยบอกกับคนเดินเรือที่ตอนนี้ต้องออกจากเกาะไห่หนานเพื่อหาซื้อบ้านอยู่สำหรับทำมาหากิน

          “เงินที่ข้าให้นั้น เป็นเงินที่ข้าจะให้เจ้าซื้อบ้าน” เส้าเทียนหันไปบอกกับอีกฝ่ายด้วยเม็ดเงินจำนวนนี้พอที่จะซื้อบ้านได้ถึงจะหลังไม่ค่อยใหญ่มากแต่ก็อยู่อาศัยเพียงคนเดียวได้หรอกนะ

          “เอ่อ…” เขามีสายตาที่เลิกรักได้เงินจากอีกฝ่ายมาหมื่นชั่ง ไม่คิดไม่ฝันว่าชาตินี้จะได้จับเงินเยอะถึงเพียงนี้ ดูท่าทางแล้วอีกฝ่ายนั้นก็ไม่ได้ดูร่ำรวยเท่าไหร่หากมองเพียงแค่ภายนอก

          “พ่อหนุ่มคนนี้จะซื้อร้านสหายข้าใช่ไหมจ๊ะ” ป้าแม่ค้าหันมายิ้มให้อย่างเป็นมิตร หากขายได้นางก็จะได้รับค่านายหน้าสำหรับการซื้อขายในครั้งนี้

          “ขอรับ” ก่อนที่ชายวัยกลางคนจะนำเงิน 8,000 ชั่งเพื่อเป็นการซื้อร้านที่เซ้งเอาไว้มาเปิดทำธุรกิจกิจการเป็นของตัวเองซึ่งก็ยังพอมีเงินเหลือมากพอที่จะลงทุนทำอะไรสักอย่าง กลับมาอยู่ที่แผ่นดินฮั่นก็จะนำเงินส่งไปให้ลูกเมียที่อยู่บนเกาะ

          นางยิ้มกริ่ม แล้วนำเงินมาตรวจเช็คดูว่าครบหรือเปล่า ไม่นานนักนางก็หยิบโฉนดที่ดินขึ้นมา “นี่จ๊ะ เป็นโฉนดที่ดินของบ้านหลังนี้”

           “ขอบคุณ” ดูเหมือนว่ามันจะผ่านไปด้วยดีชายวัยกลางคนนั้นถึงแม้ว่าตนเองจะเลือกเงินแต่เขาก็นึกถึงความยากลำบากตอนที่อยู่บนเกาะ จึงเลยต้องจำเป็นใช้เงินเพื่อเลี้ยงครอบครัว ไม่รู้เหมือนกันว่าการตัดสินใจที่จะออกมาในครั้งนี้มันถูกหรือผิดกันแน่

           “แล้วอย่าลืมไป ขึ้นชื่อเจ้าบ้านที่จวนเจ้าเมือง” จากนั้นนางก็เก็บข้าวของที่ขายเพื่อจะนำเงินที่ขายบ้านได้ไปให้กับสหายของนางเพื่อแบ่งผลประโยชน์กัน

          นายท่าเรือไขกุญแจที่ได้รับเปิดประตูเข้าไปสำรวจภายในที่ยังคงดูสะอาดตา ดูเหมือนว่าที่นี่เพิ่งจะขายได้ไม่กี่วัน เขาติดหนี้บุญคุณของหวงเส้าเทียนจะตอบแทนอย่างไรถึงจะสาสมกับสิ่งที่ได้รับมา “ขอบคุณพวกท่าน ข้าถันกวา ไม่มีสิ่งของอันใดจะตอบแทน…”

          นัยน์ตาสีดำคมกริบขมวดคิ้วเป็นปม “ ไม่จำเป็นที่ชาร์ต้องตอบแทนอะไรทั้งนั้นข้าก็บอกแล้วไม่ใช่หรอ เป็นเพราะข้าต่างหากที่ทำให้เจ้าต้องจากบ้านจากครอบครัวนี่เป็นสิ่งที่เหมาะสมที่จะช่วยเหลือเยียวยาให้ได้”

          “แต่ว่ามันมากเกินไป” ถึงแม้ว่าร่างสูงจะบอกว่าเป็นการตอบแทนที่เขาพาพวกอีกฝ่ายนั้นเรื่องเรือออกทะเลมาจากเกาะแต่สิ่งที่ได้รับนั้นมันก็เยอะเกินกว่าที่ตกลงกันไว้

          “ไม่หรอกน่า”

           ชายวัยกลางคนล้วงหยิบสิ่งของในกระเป๋าขึ้นมาเป็นหน้ากากยักษ์ม่วงที่เคยเก็บได้เมื่อหลายปีที่แล้ว “ข้าไม่มีอะไรจะตอบแทน ...นอกจากหน้ากากเก่าที่ข้าเจอใต้ทะเลเมื่อสามปีก่อน” ก่อนที่จะยื่นให้กับร่างสูง

          “ข้าจะรับของสิ่งนี้ไว้” ชายหนุ่มเลือกที่จะรับ ยักษ์แดงที่อีกฝ่ายให้มาเพื่อนำเก็บเอาไว้ ถือซะว่านี่ก็เป็นของที่ได้รับจากการเดินทางเอาไว้ดูเป็นของต่างหน้าก็ยังได้ “เช่นนั้นพวกข้าก็ต้องขอตัวลา”

          มันถึงเวลาที่พวกเขาทั้งสี่คนจะต้องเดินทางกันไปต่อแล้ว

          “ขอให้เดินทางกันอย่างปลอดภัย” ถันกวากล่าวลาทั้งสี่คนที่กำลังเดินออกไปจากที่นี่

           “อืม”
@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +25 คุณธรรม --15 ความชั่ว --15 ความโหด โพสต์ 2019-5-14 16:15

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +222 ความหิว -44 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 + 222 -44 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่ปิงเหมยกุ้ย
เยี่ยอวี่เซิงฝาน
กระจกอี้เซียวไน่เหอ
ปลอกสรรพสัตว์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x347
x2
x12
x2
x10
x1
x1
x2
x1
x100
x10
x9
x1
x4
x1
x1
x962
x960
x960
x960
x5
x50
x18
x20
x13
x30
x9999
x53
x210
x24
x3
x1
x4
x4
x8
x1
x8
x71
x5
x10
x30
x2
x13
x25
x36
x1
x11
x70
x2
x1
x4
x2
x2563
x2600
x2596
x2245
x2500
x106
x15
x30
x103
x26
x2
x2
x9999
x100
x546
x11
x3
x1207
x220
x1874
x64
x1500
x3
x897
x2570
x1650
x2841
x2183
x2407
x2533
x258
x3866
x130
x5995
x40
x15
x100
x20
x15
x15
x6
x9999
x2449
x30
x17
x10
x44
x19
x866
x41
x1980
x1781
x7116
x9999
x313
x459
x1
x430
x2
x314
x32
x155
x7609
x1
x5881
x9999
x730
x83
x7
x1
x3
x3041
x213
x2831
x10
x10
x30
x1
x9999
x1880
x231
x156
x1192
x113
x2
x17
x4
x203
x174
x495
x349
x323
x729
x2
x9999
x9999
x1
x9999
x3
x51
x36
x2355
x9
x510
x16
x30
x266
x12
x80
x160
x11
x10
x7
x2
x645
x173
x2
x2040
x9
x10
x682
x367
x24
x88
x13
x54
x15
x7
x35
x150
x783
x13
x4
x547
x464
x4615
x10
x6353
x325
x14
x17
x240
x9999
x472
x10
x15
x38
x15
x2906
x9
x7
x84
x1177
x9999
x200
x2375
x3794
x695
x6069
x9999
x680
x546
x3485
x9999
x6622
x9892
x103
x6221
x7301
x189
x36
x1
x100
x6
x1231
x1576
x1728
x96
x150
x17
x8125
x9999
x7594
x973
x710
x6101
x85
x9999
x3176
x1993
x9999
x9999
x5506
x9999
x2479
x2579
x9950
x1837
x255
x2705
x1294
x9999
x2641
x2348
x1546
x3362
x45
x3783
x796
x245
x766
x2292
x72
x690
x9999
x3020
x141
x3025
x8544
x706
x2497
x1122
x9104
x4616
x742
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-7-16 06:12

ขึ้นไปด้านบน