ดู: 97|ตอบกลับ: 1

{ เมืองท่าเหอผู่ } บ้านตระกูลถัน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-5-13 15:02:58 |โหมดอ่าน

บ้านตระกูลถัน

{ เมืองเหอผู่ }


ย่านการค้าอันคึกคักจอแจยังมีมุมหลบซ่อนอยุ่ในเมืองเหอผู่ ความเจริญแทรกซึมเป็นหย่อมๆ
ทว่าบางส่วนยังคงใช้วิถีชีวิตติดดินเช่นเคย บ้านหลังนี้อยู่ท่ามกลางเนินหญ้าแถบชานเมือง
เจ้าของบ้านเป็นชาวฮั่นที่แต่งกับชนเผ่าทางใต้ ภายในมีเสียงแพะแกะที่เลี้ยงไว้
บางครั้งก็เงียบราวกับบ้านร้างเพระาเจ้าของเขาไม่ค่อยอยู่ดูแล

เจ้าของบ้าน 
นายเรือ ถัน กวา


ปกติไม่ค่อยจะอยู่บ้านสักเท่าไร นิยมรับงานเหมาข้ามลำน้ำ ส่งเกาะส่งของส่งคน
อัธยาสัยดีและติดปล้องยาสูบ จิตใจอ่อนโยนขัดกับหน้าตา







คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

126

กระทู้

1594

โพสต์

43หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
487587
เงินตำลึง
370731643
ชื่อเสียง
194628
ความหิว
305

ตราเมเปิ้ลพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองเหมือง(ซานกั๋วเหริน)/รายสามเดือนใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
11775
ความชั่ว
7343
ความโหด
14973
ภูตว่านจื่อ
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-5-13 20:03:23 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-5-14 06:42

{ เควสโลก } สำรวจสุสานสรรพสัตว์
พาร์ท 14 : เดินทางขึ้นเหนือ 3




          “อย่าพึ่งสิ พวกเจ้าจะรีบไหน” แม่ค้าผู้เป็นคนเก็บโฉนดที่ดินการซื้อขายนั้นพูดขึ้นหลังจากได้ยินบทสนทนาของพวกเขาเกี่ยวกับการที่จะมาซื้อตัวหลังนี้ต่อ

          “คนที่จะซื้อร้านที่เซ้งนั้นไม่ใช่พวกข้าหรอกนะ แต่ป็นเขาต่างหากล่ะ” บัณฑิตหลัวชูนั้นเป็นคนบอกกับแม่ค้าที่เรียก

          “ใช่แล้วล่ะ ในเมื่อเจ้ามีเงินมากพอแล้วก็ซื้อเลยสิ” หญิงสาวชาวไทเอ่ยบอกกับคนเดินเรือที่ตอนนี้ต้องออกจากเกาะไห่หนานเพื่อหาซื้อบ้านอยู่สำหรับทำมาหากิน

          “เงินที่ข้าให้นั้น เป็นเงินที่ข้าจะให้เจ้าซื้อบ้าน” เส้าเทียนหันไปบอกกับอีกฝ่ายด้วยเม็ดเงินจำนวนนี้พอที่จะซื้อบ้านได้ถึงจะหลังไม่ค่อยใหญ่มากแต่ก็อยู่อาศัยเพียงคนเดียวได้หรอกนะ

          “เอ่อ…” เขามีสายตาที่เลิกรักได้เงินจากอีกฝ่ายมาหมื่นชั่ง ไม่คิดไม่ฝันว่าชาตินี้จะได้จับเงินเยอะถึงเพียงนี้ ดูท่าทางแล้วอีกฝ่ายนั้นก็ไม่ได้ดูร่ำรวยเท่าไหร่หากมองเพียงแค่ภายนอก

          “พ่อหนุ่มคนนี้จะซื้อร้านสหายข้าใช่ไหมจ๊ะ” ป้าแม่ค้าหันมายิ้มให้อย่างเป็นมิตร หากขายได้นางก็จะได้รับค่านายหน้าสำหรับการซื้อขายในครั้งนี้

          “ขอรับ” ก่อนที่ชายวัยกลางคนจะนำเงิน 8,000 ชั่งเพื่อเป็นการซื้อร้านที่เซ้งเอาไว้มาเปิดทำธุรกิจกิจการเป็นของตัวเองซึ่งก็ยังพอมีเงินเหลือมากพอที่จะลงทุนทำอะไรสักอย่าง กลับมาอยู่ที่แผ่นดินฮั่นก็จะนำเงินส่งไปให้ลูกเมียที่อยู่บนเกาะ

          นางยิ้มกริ่ม แล้วนำเงินมาตรวจเช็คดูว่าครบหรือเปล่า ไม่นานนักนางก็หยิบโฉนดที่ดินขึ้นมา “นี่จ๊ะ เป็นโฉนดที่ดินของบ้านหลังนี้”

           “ขอบคุณ” ดูเหมือนว่ามันจะผ่านไปด้วยดีชายวัยกลางคนนั้นถึงแม้ว่าตนเองจะเลือกเงินแต่เขาก็นึกถึงความยากลำบากตอนที่อยู่บนเกาะ จึงเลยต้องจำเป็นใช้เงินเพื่อเลี้ยงครอบครัว ไม่รู้เหมือนกันว่าการตัดสินใจที่จะออกมาในครั้งนี้มันถูกหรือผิดกันแน่

           “แล้วอย่าลืมไป ขึ้นชื่อเจ้าบ้านที่จวนเจ้าเมือง” จากนั้นนางก็เก็บข้าวของที่ขายเพื่อจะนำเงินที่ขายบ้านได้ไปให้กับสหายของนางเพื่อแบ่งผลประโยชน์กัน

          นายท่าเรือไขกุญแจที่ได้รับเปิดประตูเข้าไปสำรวจภายในที่ยังคงดูสะอาดตา ดูเหมือนว่าที่นี่เพิ่งจะขายได้ไม่กี่วัน เขาติดหนี้บุญคุณของหวงเส้าเทียนจะตอบแทนอย่างไรถึงจะสาสมกับสิ่งที่ได้รับมา “ขอบคุณพวกท่าน ข้าถันกวา ไม่มีสิ่งของอันใดจะตอบแทน…”

          นัยน์ตาสีดำคมกริบขมวดคิ้วเป็นปม “ ไม่จำเป็นที่ชาร์ต้องตอบแทนอะไรทั้งนั้นข้าก็บอกแล้วไม่ใช่หรอ เป็นเพราะข้าต่างหากที่ทำให้เจ้าต้องจากบ้านจากครอบครัวนี่เป็นสิ่งที่เหมาะสมที่จะช่วยเหลือเยียวยาให้ได้”

          “แต่ว่ามันมากเกินไป” ถึงแม้ว่าร่างสูงจะบอกว่าเป็นการตอบแทนที่เขาพาพวกอีกฝ่ายนั้นเรื่องเรือออกทะเลมาจากเกาะแต่สิ่งที่ได้รับนั้นมันก็เยอะเกินกว่าที่ตกลงกันไว้

          “ไม่หรอกน่า”

           ชายวัยกลางคนล้วงหยิบสิ่งของในกระเป๋าขึ้นมาเป็นหน้ากากยักษ์ม่วงที่เคยเก็บได้เมื่อหลายปีที่แล้ว “ข้าไม่มีอะไรจะตอบแทน ...นอกจากหน้ากากเก่าที่ข้าเจอใต้ทะเลเมื่อสามปีก่อน” ก่อนที่จะยื่นให้กับร่างสูง

          “ข้าจะรับของสิ่งนี้ไว้” ชายหนุ่มเลือกที่จะรับ ยักษ์แดงที่อีกฝ่ายให้มาเพื่อนำเก็บเอาไว้ ถือซะว่านี่ก็เป็นของที่ได้รับจากการเดินทางเอาไว้ดูเป็นของต่างหน้าก็ยังได้ “เช่นนั้นพวกข้าก็ต้องขอตัวลา”

          มันถึงเวลาที่พวกเขาทั้งสี่คนจะต้องเดินทางกันไปต่อแล้ว

          “ขอให้เดินทางกันอย่างปลอดภัย” ถันกวากล่าวลาทั้งสี่คนที่กำลังเดินออกไปจากที่นี่

           “อืม”
@Admin

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +25 คุณธรรม --15 ความชั่ว --15 ความโหด โพสต์ 2019-5-14 16:15

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +7 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +222 ความหิว -44 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 7 + 500 + 222 -44 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตราประทับเต่าดำ
หน้ากากเงิน
ปลอกสรรพสัตว์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x2
x1
x1
x887
x2
x1
x1
x1
x2
x483
x1
x3
x6
x2
x3
x4
x1
x1
x1
x101
x3
x3
x1
x1
x46
x2
x1
x1
x1
x1
x1
x20
x10
x2
x1
x135
x10
x36
x3
x6
x1
x7
x973
x970
x970
x970
x9
x39
x20
x23
x30
x9999
x74
x428
x24
x3
x1
x8
x4
x1
x10
x8
x10
x166
x3
x35
x51
x98
x1
x11
x100
x2
x1
x4
x3
x2608
x2600
x2696
x2245
x2500
x15
x30
x260
x62
x2
x2
x9999
x100
x746
x15
x3
x1319
x310
x1964
x110
x1500
x3
x1891
x3419
x1740
x2966
x2327
x2435
x2703
x300
x2411
x146
x6095
x40
x15
x44
x16
x19
x8
x9999
x3041
x30
x15
x10
x64
x19
x1326
x41
x1880
x2565
x7114
x9999
x739
x885
x9
x430
x3
x376
x52
x139
x7567
x1
x5890
x9999
x730
x128
x7
x1
x3
x3401
x215
x2831
x10
x10
x31
x1
x9999
x2841
x265
x174
x1396
x119
x2
x18
x4
x214
x178
x398
x369
x360
x739
x2
x9999
x9999
x1
x9999
x3
x51
x38
x2355
x10
x500
x16
x34
x385
x12
x115
x190
x11
x10
x7
x2
x1132
x173
x2
x3295
x12
x11
x708
x499
x24
x88
x13
x92
x15
x9
x36
x161
x1231
x13
x4
x547
x514
x4641
x10
x5686
x325
x14
x17
x240
x9999
x472
x10
x15
x37
x15
x2956
x9
x7
x84
x1513
x9999
x201
x2195
x3783
x693
x6325
x9999
x814
x868
x3485
x9999
x6722
x9892
x166
x6221
x7301
x289
x36
x1
x100
x7
x1231
x1600
x1732
x107
x152
x17
x8225
x9999
x7516
x6420
x498
x6171
x88
x9999
x7593
x2494
x8015
x9999
x5566
x9999
x3078
x3402
x9842
x1747
x276
x2328
x1217
x9999
x2646
x2997
x1512
x3252
x24
x4536
x670
x210
x716
x2302
x72
x664
x4998
x5008
x39
x3125
x8544
x772
x2489
x1126
x9102
x4767
x769
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-9-21 10:55

ขึ้นไปด้านบน