ดู: 64|ตอบกลับ: 2

{ เมืองฉางอัน } โรงทานเถาหยวน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-5-10 01:08:52 |โหมดอ่าน

โรงทานเถาหยวน

{ เมืองฉางอัน }





นอกเมืองฉางอันมีคหบดีซื้อืี่ดินผืนงามไว้เพื่อการกุศล สถานที่แห่งนี้ยามกลางวันเป็นศาลาผักผ่อนทั้งสี่ฤดูกาล 
ในเวลาที่ตะวันฉาย พวกผู้ใหญ่ชอบมานั่งเดินหมากกัน บ้างก็มาทานอาหารหรือทำกิจกรรมอื่นๆ เปลี่ยนบรรยากาศ
 ลานกว้างข้างๆ มักมีเด็กๆ มาวิ่งเล่น พอตกเย็นก็มีการทำอาหาร แจกจ่ายแก่คนจร 
บางครั้งผู้ไร้บ้านหรือคนยากไร้ ก็ได้มาอาศัยหลบฝนนอนพัก ตามใต้ต้นไม้








899

กระทู้

3396

โพสต์

49หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
921036
เงินตำลึง
83415
ชื่อเสียง
179963
ความหิว
1703

ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
16386
ความชั่ว
8204
ความโหด
25515
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2019-5-10 01:19:18 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย LingHao เมื่อ 2019-5-10 10:49



{ ใสใสใจสี่ดวงไป๋หยุนเหนียง }
ช่วงนี้มีเคราะห์ต่อยตี
✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙

           จวงถิงซู่รู้สึกปวดกบาลหนักพอๆ กับวันก่อน
           เหตุที่ว่านางหอยน้อยกลับออกมาจากลานประลองตี้อี้ พร้อมคราบน้ำตาปริ่มๆ

           มีหรือจะไม่ตกใจ… น้องหลานที่แสนจะกาวและยิ้มได้ตลอดแม้ถูกจับเป็นทาสที่เกาะไต้หวันไม่เคยร่ำไห้ ฟังจากเซวียนหยวนอี้เฟยว่าเป็นเช่นนี้นับแต่บิดาที่ไม่ทราบนามของเด็กน้อยทั้งสองจากไป มันต้องเป็นเรื่องใหญ่หนักหนาสาหัสมากแค่ไหนถึงทำให้สตรีผู้นี้กลับมาน้ำตาตก ? จอมยุทธ์หญิงวิ่งไปรับน้องสาวพลางสอบถามสาเหตุ ฝ่ายหญิงหลานโดดกอดอ้อมแขนนั้นแนบแน่นคร่ำครวญไม่เป็นศัพท์บอกแต่ว่านางจะไปสุสานๆ

         เช้าตรู่อยากไปสุสาน ร่ำๆ จะไปให้ได้ไม่รุ้อยากหาคู่เป็นผีสางหรืออย่างไร

         จำต้องพาแม่เจ้าประคุณหอยนางรมขึ้นหลังช้างไปยังสุสานนอกเมือง สีหน้าเคร่งเครียดคาดเดาไปต่างๆนาๆ ว่าน้องสาวข้าพลั้งมือทำคนตายหรือ? ดูปริ่มๆจะแดดิ้นราวกับโลกทั้งใบถล่มทลาย ปรากฎว่าสิง่ที่หลิงหลานนำออกมาขุดดินแล้วขอให้ช่วยฝังนั้น คือเศษซากไม้และวัสดุทำปลอมสีทองๆ แล้วพวกนั้นมันคืออัลไลกันล่ะ

           “นี่คืออะไร? เจ้าไปประลองไม่ใช่หรือเท่าที่ลองถามมาก็ชนะคุ่แข่งเก่งกาจกว่าได้ ทำไมดูเหมือนไม่ค่อยดีใจเลยล่ะ”

            ไม่ถามก็แล้วไป พอพี่สาวเปิดปากถามหยาดน้ำตาร้อนระอุคลอหน่วยอีกหน หลิงหลานเริ่มโยเย “ฮืออ พี่จวงงง ดูสิว่าเค้าทำกับเจ้าไม้เจ้าเหลืองของข้ายังไง โฮ กระบี่ข้าใช้ฝึกมาตั้งหลายปีวันก่อนยังเห็นอยู่หลัดๆ แง”

            หลิงหลานตอบพลางกระดกน้ำยาราเฟย่าเพิ่มความสดชื่นฟื้นฟูบาดแผล เคี้ยวกลื่นน้ำค้างหยกเก้าบุปผาแล้วนั่งปรับลมปราณอยู่สักพักปล่อยให้พี่จวงทำความเข้าใจ สรุปคือไอ้เศษซากที่เห็นกองพะเนินอยุ่ตรงนั้นครั้งหนึ่งเคยเป็นกระบี่…  จวงถิงซู่อ้าปากพะงาบๆ ใครที่ไหนเขาเอากระบี่ไม้กับกระบี่เสิ่นเจิ้นลงประลองวะ รอบก่อนชนะโดยไม่หักก็บุญแล้ว นี่เอาลงแข่งอีกรอบจะว่าอย่างไรดีล่ะ “เอ่อ… ถึงยังไงก็ดีกว่าแขนเจ้าหักนะ”

            คำพูดโดนสายตางอนค้อนเค้าให้หนึ่งวง หลิงหลานกอบเสษซากกระบี่ด้วยความถนอมก่อนจำใจฝังพวกมันทั้งสองพร้อมน้ำตาคลอ ถึงกระนั้นก็มิได้หยดออกมา ฝ่ายพี่สาวเห็นน้องเศร้าสร้อยอยากพาไปทำเรื่องบันเทิงเริงใจ เผื่อว่าอีกฝ่ายจะรุ้สึกดีขึ้นบ้าง จึงสะกิดแล้วลากไปหาร้านเด็ดดังตระเวณกิินด้วยกัน ดดยเฉพาะเมื่อทราบว่าหลิงหลานบาดเจ็บภายในต้องใช้เวลาอีกหลายวันห้ามใช้วรยุทธ์ ตนยิ่งต้องตามประกบดูแลเป็นพิเศษ

            กินๆ ไปได้สักพักเจ้าคนสวมหน้ากากยักษ์แดงก็อารมณ์ดีขึ้น กล่าวกับผู้ที่มาด้วยกันว่า ตนรอดมาได้นับเป็นโชคเช่นนี้อยากเผื่อแผ่ความสุขของการมีชีวิตให้แก่ผู้อื่น ตอนแรกตั้งใจจะไปที่ศาลเมื่อวัตถุดิบที่สั่งไว้วันก่อนมาถึงแล้ว จึงเปลี่ยนไปบริจาคสิ่งของจำเป็นที่โรงทานแทน “ฟังว่าผู้ประสบภัยแล้งทางจิงโจวมาพำนักชั่วคราวในนครฉางอัน ลองไปดูกันเถิดว่ามีสิ่งใดที่พวกเราสามารถช่วยเหลือได้บ้าง”

            จวงถิงซู่ย่อมเห็นดีเห็นงามกับการช่วยเหลือผู้อื่น ไม่คาดเมื่อทั้งสองควบม้ามาถึงโรงทาน กลับพบร่างสตรีผู้อ่อนหวานอ่อนช้อยจนโดดเด่นสะดุดตายืนแจกจ่ายอาหารให้แก่ผู้ประสบภัยอยู่ก่อนแล้ว ใบหน้านั้นแฝงด้วยรอยยิ้มหันไปทางไหนก็ยิ้ม ยกมือยกไม้ก็ยิ้ม ยิ้มมันตลอดทุกเวลา

            “อื้ม.. นั่นคนรุ้จักเจ้าที่พบบนเขาอู่ไถไม่ใช่หรือน้องหลาน? ฮะๆ แม่นางผู้นั้นนอกจากบำเพ็ญเพียรแล้วยังใจบุญสุนทาน ชาติภพหน้าไม่พ้นนางเซียนเป็นแน่”

            “เรื่องนั้นข้าไม่ทราบหรอกเจ้าค่ะ แต่หากการช่วยเหลือเพื่อเป็นเซียน… ฟังดูหวังผลอย่างไรชอบกล” นางหอยน้อยไม่ออกความเห็นเกี่ยวกับไป๋หยุนเหนียง แม้พี่จวงกระตุ้นแล้วก็ตาม มือคุ่เรียวกระชับหน้ากากยักษาแดงเข้าให้แน่น บอกแล้ว่วาจะไม่เสนอหน้ามาพบให้ฝ่ายนั้นลำบากใจ โรงทานมีถมเถือเช่นนั้นตนไปบริจาคที่อื่นดีกว่า

           ทว่าขณะกำลังชังม้ากลับก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายของกลุ่มอันธพาลสองสามคน เข้าเตะกระสอบข้าวทุบหม้ออาหาร ทำชาวบ้านผู้อดอยากจากภัยแล้งด่าทอสาดเสียเทเสีย จวงถิงซู่ป่ายม้ามาบังทางไปของหลิงหลานไว้ สนใจภาพชุลมุนเบื้องหน้าเป็นอย่างยิ่ง “น้องหลาน เหมือนพวกคนพาลพวกนั้นจะมุ่งไปที่สหายของเจ้านะ จะเป็นปัญหาเอานะไม่ไปช่วยหน่อยหรอ?”

           ดังที่อีกฝ่ายว่า ไป๋หยุนเหนียงเอวอ่อนอรชรผู้เมตตาอารีงดงามและยิ้มแย้มประดุจเทพธิดาเดินดินที่กำลังดูแลชาวบ้านตาดำๆ แสนน่าสงสารอยู่จนถึงเมื่อครู่กำลังถูกวงแขนแข็งแรงของอันธพาลพุ่งเข้ารวบตัว ดูถ้าหากทำสำเร็จคงไม่ใช่เชิญไปทำเรื่องที่ดีเป็นแน่

           หลิงหลานลูบหน้ากาก ไม่เห้นหน้าไม่ถือว่าผผิดคำพูดหรอกมั้ง “ช่วยสิเจ้าคะ ขนากนกกาข้ายังเก็บมาเลี้ยงประสาอะไรกับคนรุ้จักเล่า พี่จวงคุ้มกันให้ด้วย”

           “คิกก ไม่ต้องบอกพี่ก็ทำอยุ่แล้ว เกลียดนักเชียวพวกดีแต่รังแกผู้หญิง!!" จวงถิงวู่เปิดฉากยิงด้วยวิชาธนูสยบสี่ทิศ ทุกศรทะลุร่างเข้าเป้าของเหล่าอันธพาล ทิ้งพลังปราณดุดันปั่นป่วนเอาไว้ ทำพวกนั้นโอดโอยครวยครางไม่ได้ศัพท์ ส่วนหลิงหลานเองทราบว่าตนไม่สามารถใช้วิชายุทธ์ได้ จึงหยิบเอาดาบมรกตกับโล่หนาออกมา ขี่ม้าเข้าไปกระแทกเจ้าคนที่ยืนจังก้าคุมต้นทางก่อน ปล่อยซุ่นเจี๋ยนเจ้าเซ็กเธารืไล่กระทืบสมุนที่เหลือ
          “แม่นางหลิงช่วยด้วยเจ้าค่ะ!!” ไป๋หยุนเหนียงร้องออกมาเมื่อพบว่าผู้ปรากฎตัวคือคนรุ้จัก ถูกชายกล้ามโตรวบแขนไว้ดุจกระต่ายขาวไร้ทางสู้ น่าแปลกที่คนมาช่วยมิใช่บุรุษแต่ก็เป็นดรุณีโฉมสคราญหน้ายักษ์แดงเช่นกัน ลูกสาวพ่อค้าอัญมณีใจหนึ่งอยากบอกให้อีกฝ่ายที่เป็นสตรีเช่นกันหนีไปเสีย อันตรายอย่าเข้ามา ทว่าลึกๆแล้วคนเราก็มีความกลัวและใฝ่หาทางรอดเพื่อชีวิตตน

          “ทนหน่อยนะแม่นางไป๋” หลิงหลานพยักรับว่าไม่ต้องเป็นห่วง “รบกวนช่วยปล่อยคนด้วย ข้าไม่อยากสู้นอกลานประลอง”

          “ใครวะ ไสหัวหลบไป อั่ค!!” กล่าวได้เท่านั้นก็ถูกโล่ห์สกูตูมในมือสาวกระแทกจนเลือดกำเกาไหลเป็นทาง “หน้อยนัง---- ผล่อกก!!” หลิงหลานตบอีกทีด้วยสันดาบ ท่าเดียวกับที่คัดลอกมาจากหน้ากากปูเมื่อคืน แขนซ้ายนางเจ็บอยุ่ แขนขวาจึงทุบได้โดยออมแรงไม่อยุ่

          “หากยังไม่ยอมปล่อยอาจต้องขออนุญาติตัดแขนทิ้งนะเจ้าคะ” ไม่พูดเปล่ายกดาบมรกตขึ้นตวัดฟันฉับลง ดวงตาเดียงสาไร้พิษภัยการกระทำเสมือนตนกำลังทำเรื่องถูกควร ดาบแหวกอากาศเข้าใกล้ต้นแขนอันธพาลไม่ช้าไม่เร็ว อาศัยจวงถิงซู่ค่อนข้างพึ่งพาได้มากแต่ก็ยังยากลำบากอยู่ เป็นสตรีอ้อนแอ้นบอบบาง ผิวบาง หน้าบาง ถือดาบกวัดแกว่งด้วยความเอียงอายท่ามกลางสายตาหิวกระหายของอันธพาลแล้วชวนขัดเขินยิาง ลำบากอีกหนึ่งเพราะนางไม่อยากสู้แบบจริงจัลมิใช่การประลอง จวงถิงซู่ลงจากหลังม้าเพื่อใส่สมาธิกับการต่อสู้มากขึ้น เสียงไป๋หยุนเหนียงฟังเหมือนลูกแมวร้องให้ช่วย ขณะหลิงหลานแกว่งดาบเข้าใส่คนที่พันธนาการลูกสาวพ่อค้าพลอยอยู่

            ก็ยังไม่รู้จะออกหัวรึก้อย ขอโทษด้วยที่คนมาแค่ชะนีถือโล่ มิใช่ราชองค์รักษ์สุดห้าวกร้าวแกร่ง.... ขอโทษจริงๆนะคนงาม

              ส่วนฝ่ายพวกอันธพาลชนเห็นวตรีประหลาดแต่งกายประหลาดทั้งหน้ากากยักษ์แดง ดาบสีเขียว ชุดสีเหลืองดูพลังวัตรสูงส่งทว่าสติไม่ค่อยเต็ม มาถึงก็พูดจาพิลึกพิลั่นว่าจะตัดแขนพวกตน งงสิงง สาวเจ้าไม่พูดเปล่าแกว่งดาบมั่วซั่วเดิดทิ่มตาใครเข้าคงเป็นเรื่องใหญ่ "ชิ! หญิงบ้าที่ไหนกัน พวกเรารีบไปโว้ยไอ้เสือถอย!!"

               "อ้าวไปกันดื้อๆ งี้เลย" หลิงหลานกระพริบตามองอันธพาลผู้โยนไป๋หยุนเหนียงทิ้งไวดั่งผ้าเก่าๆ ส่วนตังนางเองเดินเข้าไปช่วยพยุงอีกฝ่าย "ไม่เป็นอะไรแล้วล่ะคนพวกนั้นหนีไปหมดแล้ว"

                "เฮ้อ... หนนี้รอดก็เพราะแม่นางทั้งสองแท้ๆ ขอบคุณมากนะเจ้าคะ น่ากลัวจริงๆ ท่ามกลางผู้คนมากมายโจรร้่ยยังกล้าวางท่าข่มเหงคน ท่านอาจารย์ต้วนต้องไม่ปล่อยเอาไว้แน่!!"

                หลิงหลานยืนพยักหน้าเป็นแม่ไก่จิกข้าวเปลือก จากนั้นเข้าไปดูพี่สาวจวง คล้ายจะมีรอยถลอดจากการรั้งสายธนู ไป๋หยุนเหนียงบอกให้ทั้งสองคอยอยู่ก่อนจากนั้นไปนำชุดปฐมพยาบาลออกมาช่วยกันใส่แผล สอบถามชื่อของแม่นางนักแม่นธนูอีกคนเพื่อขอบคุณ

                ก่อนอำลาด้วยหลิงหลานคิดเดินทางนำอาหารและตัวยาไปบริจาคที่เขตโรคระบาดต่อ สตรีผมเงินเสนอเรื่องหนึ่งขึ้นว่าไป๋หยุนเหนียงเปิดหน้ายิ้มแย้มกลางผู้คนหมู่มาก ด้วยรูปโฉมอาจนำเภทภัยมาสู่ตน พลางเดินไปหยิบหมวกไผ่ผ้าคลุมของตนมาส่งให้อีกฝ่าย "จะช่วยเหลือชาวบ้านต่อก็รอบคอบให้มากขึ้น เราไม่รู้หรอกว่าจะถูกเพ่งเล็งเมื่อไร... สวมนี่ไว้ ข้าเองไม่สามารถมาช่วยแม่นางได้ทุกครั้งหรอกนะเจ้าคะ"

                  ไป๋หยุนเหนียงแตะหมวกไผ้ผ้าคลุม จริงด้วยหนนี้ตนลืมปิดบังใบหน้าจึลเป็นเหตุให้อันธพาลคิดข่มเหง "ขอบคุณเจ้าค่ะแม่นางหลิง เช่นนั้นหยุนเหนียงขออวยพรให้ท่านทั้งสองเดินทางปลอดภัย"

เปิดใช้ห่านฟ้า
รุปปั้นหนี่วาไป๋หยุนเหนียง
กินราเฟย่า กินน้ำค้างหยก กินหมดทุกอย่างง
ให้หมวกไผ่ผ้าคลุมไป๋หยุนเหนียง +50


✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ไป๋ หยุนเหนียง เพิ่มขึ้น 10 โพสต์ 2019-5-10 16:19
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ไป๋ หยุนเหนียง เพิ่มขึ้น 50 โพสต์ 2019-5-10 14:12
คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ไป๋ หยุนเหนียง เพิ่มขึ้น 45 โพสต์ 2019-5-10 02:25
คุณได้รับ +25 คุณธรรม +25 ความชั่ว +35 ความโหด โพสต์ 2019-5-10 02:24

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +30 เงินตำลึง +800 ชื่อเสียง +222 ความหิว -44 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 30 + 800 + 222 -44 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปราณคลุมวารี
มุกอัคคี
หน้ากากยักษ์ม่วง
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
กู่ฉินจันทรา
เซ็กเธาว์
ตัวเบาขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x2
x1
x4
x1
x1
x25
x5
x1
x1
x1
x30
x100
x2
x2
x15
x16
x9
x64
x3
x10
x5
x900
x2
x1
x5834
x4
x84
x90
x30
x140
x1
x16
x165
x1
x120
x500
x500
x987
x20
x2
x5
x5
x35
x1250
x9999
x5
x5
x41
x4
x578
x3
x4
x13
x3
x2
x30
x2
x30
x38
x8
x555
x154
x620
x18
x432
x37
x4340
x17
x710
x1052
x98
x2020
x32
x275
x569
x515
x853
x100
x3
x1198
x264
x4024
x290
x45
x792
x1791
x1719
x205
x4322
x74
x338
x392
x782
x2
x223
x76
x70
x115
x1
x6
x1
x1020
x77
x35
x1574
x120
x1
x135
x4
x9999
x898
x2
x21
x273
x1116
x4200
x3837
x7
x1201
x1230
x78
x458
x9999
x899
x26
x86
x1
x310
x558
x2770
x367
x48
x10
x2
x6
x7
x14
x22
x9
x90
x5899
x77
x3865
x199
x12
x3887
x9
x15
x3312
x3
x9
x569
x204
x7
x9
x141
x15
x6
x202
x715
x6
x16
x62
x407
x60
x3
x100
x5
x12
x2
x3
x138
x1
x3
x1
x1478
x300
x81
x5439
x401
x334
x2550
x1248
x9999
x2
x9
x2
x283
x3793
x5350
x910
x849
x11
x254
x818
x100
x300
x50
x556
x2100
x9999
x11
x1377
x9999
x9999
x2197
x1135
x389
x67
x1110
x1
x1418
x32
x1943
x912
x227
x1
x267
x532
x481
x151
x681
x1700
x1731
x2435
x9999
x2390
x3356
x1329
x2942
x327
x1941
x2229
x1942
x108
x43
x1
x30
x1779
x1151
x33
x1
x8015
x4510
x67
x325
x70
x223
x438
x1828
x60
x1695
x219
x300
x18
x244
x167
x8
x65
x30
x9999
x5
x360
x1138
x144
x31
x256
x18
x1
x281
x9999
x2467
x696
x10
x20
x5
x99
x9999
x110
x3727
x111
x713
x176
x2

899

กระทู้

3396

โพสต์

49หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
921036
เงินตำลึง
83415
ชื่อเสียง
179963
ความหิว
1703

ใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
16386
ความชั่ว
8204
ความโหด
25515
เยว่หมิง ♦ 夜明
เลเวล 1

จวง ถิงซู่

" ระวังตัวบ้างน้องสาว "
pet
โพสต์ 2019-5-26 01:30:04 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เรื่องราวที่ห้า ทวงหนี้ให้ลิง }
ตามหมาตัวนั้นไป : โรงทานเถาหยวน
✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙
      
           กลับเข้าเมืองฉางอันอีกครั้งในสภาพที่ดูดีกว่าเมื่อวาน…
           นั่นคือแขนเสื้อยังอยุ่ครบ สองตาสดใสเป็นประกาย อีกตัวก็แผงคอสลวยมีสง่า

           หลิงหลานกระชับหมวกไผ่ผ้าคลุมให้แน่นที่สุดเท่าที่จะแน่นได้ ด้วยว่าเมืองใหญ๋เช่นนี้โอกาสเจอคนคุ้นหน้ามีสูงมาก และนางยังไม่อยากเพิ่มเรื่องให้ตนเองในระยะเวลาอันสั้น ลำพังช่วยงานเหล่าวานรหาตัวขโมย ‘เสิ่นไต้เจิ้น’ ยังหวิดตายมาแล้วสองหน ‘รึว่าพักนี้ข้าไม่ค่อยได้ทำบุญ? ยมบาลจึงกล่าวเตือนโดยอ้อมกันนะ’

            หญิงสาวไม่กลัวตาย กลัวก็แต่ตายไปแล้วคลาดกันกับเขาคนนั้น
            อีกฝ่ายพูดว่าจะกลับมาหา.. เกิดสวนทางกันเข้าไม่ต้องรอไปอีกชาติกว่าเลยหรือ?

            สาวเจ้าจมอยู่กับความคิดบรรยากาศของย่านการค้ารอบกายดุจฝ้าหมอกที่รางเลือน จนกระทั่งมีแรงงับจากด้านซ้ายเป็นโฮ่วชื่องาบเรียกสติ

             “โอ้ย.. เบาหน่อย มีอะไรหรือพี่เจอตัวเจ้าคนนั้นแล้วรึ?”

           ‘ยัง.. ข้าแค่รู้สึกว่าเจ้าใจลอยช่วยมีสมาธิสักหน่อย ดูเหมือนว่ามันจะไปยังด้านนั้น..มีกลิ่นอาหารอยู่ด้วยปะปนไม่หยุดเลย’ สุนัขป่าหันหัวไปยังทิศทางที่หลิงหลานพอจะคุ้นอยุ่บ้าง ด้วยว่าะเบียงไม้ขนาดกลางนัั่นคือที่ตั้งของโรงทานเถาหยวน อาทิตย์ก่อนตนพึ่งแวะเวียนไปพบแม่นางไป๋

           “แปลก มิใช่ว่าเจ้าเสิ่นกระสอบเปลี่ยนชุดแล้วหรือ ทำไมยังต้องไปโรงทานอีกรึว่ากินบะหมี่ไม่อิ่ม เปลี่ยนเสื้อไปปะปนกับผู้ยากไร้ขอทานอาหาร?” คิดพลางพูดอออกมารวดเดียว ทำเอาคนรอบข้างงุนงงที่หญฺงสาวคุยกับหมาป่า

           ไม่มีทางเลือกนอกจากลองไปสืบดู หลิงหลานสอบถาบเหล่าผู้ดูแลก็ไม่ได้ความเห็นมากนัก พอเข้าใจในเรื่องที่ว่าผู้ประสบภัยจำนวนมากหลั่งไหลเข้าเมือง จะให้เขามาคอยจำหน้าคนคงไม่หวาดไม่ไหว ยังคงต้องพึ่งจมูกของสุนัขป่าต่อไป.. ใกล้เต็มทีแล้วสินะ

           “ผ่านมาทั้งที อย่าให้เสียรอบเปล่า.. ข้าเองก็อยากทุบุญไว้ช่วยเหลือรายทางแม้จะไม่มากแต่ก็อิ่มใจ”

           หลิงหลานนำอาหารแห้งและเนื้อที่ติดตัวมาร่วมสบทบเอาไว้เป็นเสบียงแจกจ่ายผู้ประสบภัยด้วย ส่งมอบต่อผู้ดูแลไว้ให้จัดการได้ตามสมควร

บริจาคเสบียงแด่ผู้ประสบภัย
ซาลาเปา 100
เนื้อแพะ 100
เนื้อสัตว์ 100
เนื้อกระต่าย 100
ข้าวต้ม 50
กระสอบข้าวสาร 10
                    
✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙ ✙




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ --10 ความชั่ว --10 ความโหด โพสต์ 2019-5-26 04:25
คุณได้รับ +8 คุณธรรม โพสต์ 2019-5-26 04:25

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +222 ความหิว -42 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 222 -42 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปราณคลุมวารี
มุกอัคคี
หน้ากากยักษ์ม่วง
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
กู่ฉินจันทรา
เซ็กเธาว์
ตัวเบาขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x4
x2
x1
x4
x1
x1
x25
x5
x1
x1
x1
x30
x100
x2
x2
x15
x16
x9
x64
x3
x10
x5
x900
x2
x1
x5834
x4
x84
x90
x30
x140
x1
x16
x165
x1
x120
x500
x500
x987
x20
x2
x5
x5
x35
x1250
x9999
x5
x5
x41
x4
x578
x3
x4
x13
x3
x2
x30
x2
x30
x38
x8
x555
x154
x620
x18
x432
x37
x4340
x17
x710
x1052
x98
x2020
x32
x275
x569
x515
x853
x100
x3
x1198
x264
x4024
x290
x45
x792
x1791
x1719
x205
x4322
x74
x338
x392
x782
x2
x223
x76
x70
x115
x1
x6
x1
x1020
x77
x35
x1574
x120
x1
x135
x4
x9999
x898
x2
x21
x273
x1116
x4200
x3837
x7
x1201
x1230
x78
x458
x9999
x899
x26
x86
x1
x310
x558
x2770
x367
x48
x10
x2
x6
x7
x14
x22
x9
x90
x5899
x77
x3865
x199
x12
x3887
x9
x15
x3312
x3
x9
x569
x204
x7
x9
x141
x15
x6
x202
x715
x6
x16
x62
x407
x60
x3
x100
x5
x12
x2
x3
x138
x1
x3
x1
x1478
x300
x81
x5439
x401
x334
x2550
x1248
x9999
x2
x9
x2
x283
x3793
x5350
x910
x849
x11
x254
x818
x100
x300
x50
x556
x2100
x9999
x11
x1377
x9999
x9999
x2197
x1135
x389
x67
x1110
x1
x1418
x32
x1943
x912
x227
x1
x267
x532
x481
x151
x681
x1700
x1731
x2435
x9999
x2390
x3356
x1329
x2942
x327
x1941
x2229
x1942
x108
x43
x1
x30
x1779
x1151
x33
x1
x8015
x4510
x67
x325
x70
x223
x438
x1828
x60
x1695
x219
x300
x18
x244
x167
x8
x65