ดู: 16|ตอบกลับ: 1

{ แคว้นโหรวหราน } คฤหาสน์ตระกูลซือหม่า

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-5-7 01:21:54 |โหมดอ่าน






 คฤหาสน์ตระกูลซือหม่า 

{ แคว้นโหรวหราน }



คฤหาสน์ตระกูลซือหม่า
เรือนหมู่ถูกสร้างขึ้นอย่าโอ่อ่า ข้าทาสบริวารนับร้อยชีวิตเป็นตระกูล
ชาวฮั่นที่มาตั้งถิ่นฐานนอกด่านกว่าหลายชั่วอายุคน
อาศัยสมบัติต้นตระกูลทำการค้าจนเจริญรุ่งเรือง ลูกหลานมากมี
บ่อยครั้งยังมีวาสนาได้ต้อนรับแขกสูงศักดิ์อยู่เสมอ
เจ้าสัวเจ้าของคฤหาสน์เป็นผู้อ่อนน้อมวาจาสุภาพมากคุณธรรม


เจ้าของคฤหาสน์ 
เจ้าสัว ซือหม่า ชิวเยว่ 
ลูกหลานแม่ทัพซือหม่าแห่งราชวิงศ์ฉิน ผู้จงรักภักดีต่อเชื้อพระวงศ์แม้ผ่านเวลา
มาเนิ่นนานพวกเขาไม่เคยลืมบุญคุณของนายเก่า คอยให้การช่วยเหลือเหล่า
เชื้อพระวงศ์ผู้ตกยากและให้การพักพิงอยู่เสมอ








คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

761

กระทู้

3030

โพสต์

45หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
1528067
เงินตำลึง
57840
ชื่อเสียง
183347
ความหิว
1631

ป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
12483
ความชั่ว
8138
ความโหด
17566
หมาป่าอัคคี
เลเวล 1

จื่อหลัว

"ต้าเกอ...เล่นกันเถอะ"
pet
โพสต์ 2019-5-7 02:03:21 | ดูโพสต์ทั้งหมด

♦ เรื่องราวที่ 4 การรอคอยอันยาวนาน ♦
หงส์ซ่อนมังกรหลับใหล
1161
{ อิเว้นท์เรื่องราวที่สี่ 16 จบ }
ตกลงผีผารึว่ากระบี่

              “ตกลงว่าญาติที่ท่านตามหาคือญาติผู้พี่หรืออดีตผู้ติดตาม?” หลิงหลานถามดูอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ สตรีผมเงินยังคงสวมหน้ากากจิ้งจอกหิมะตั้งแต่ออกจากหอบูรพาทำเนียบยันมาถึงแคว้นโหรวหราน เรียกว่านางมิได้เปิดเผยหน้าตาให้ผู้ใดเห็นเลยก็ว่าได้ เจ้าตัวยกไหสุรากู่หลินหลางขึ้นจิบพอแก้กระหายกลิ่นหอมฟุ้งพาให้ชื่นใจมากกว่าเมามาย

             ด้านข้างคือรถเทียมม้าสีเกาลัดดูกระปรี้กระเปร่าตัวหนึ่ง บุรุษรูปหยกปาดมือแง้มม่านออกมากล่าวอย่างสุภาพ “อันที่จริง… เรียกเช่นนั้นเกรงว่าไม่ถูกต้อง ข้ากับญาติผู้พี่เคยอาศัยท่านเจ้าสัวซือหม่าครั้งพวกเราลี้ภัยมายังโหรวหราน อีกฝ่ายคือผู้มีพระคุณของข้าน่ะขอรับ”

             ทีนี้ก็ได้ทราบแล้วว่าพวกตนกำลังตามหาเจ้าสัวแซ่ซือหม่า หลิงหลานไสช้างไปเรื่อยๆ เพื่อสืบเสาะหนทาง ส่วนจวงถิงซู่คอยถามเหล่าแม่ค้าร้านเนื้อย่างว่าคฤหาสน์ไปทางไหน พวกเขาทำงานกันอย่างรวดเร็วสตรีผมเงินสวมปีกสีแดงแสดแสบตาเป็นจุดสนใจพอสมควร นางถึงถอดเก็บไว้บนหลังช้างแล้วเรียกพวกพ้องด้วยการกวักมือ

               “มาเถอะ พูดแล้วก็น่าละอายก่อนกลับมารวมตัวกันนอกจากบาดแผลแล้ว ข้ายังได้ของมาส่งอีกกล่องหนึ่งคอยจนกว่าท่านอิ๋งจะปลอดภัย ต้องเดินทางไกลถึงซาเซ่อ!!”

              “แม่นางหลิงมีภารกิจรัดตัว เป็นตัวข้าเองที่สร้างเรื่องลำบากใจขออภัยด้วยขอรับ” บัญฑิตอิ๋งจูเหว่ยในใจนึกซาบซึ้งที่สตรีทั้งสองอาวาช่วยคุ้มกันตนมาส่งที่ปลอดภัย แม้ว่าทั้งสามไม่เคยรู้จักกันมาก่อนก็ตาม ด้วยจดหมายในกระบอกไม้ไผ่หนึ่งฉบับชักนำสตรีผมเงินมายืนอยุ่ตรงหน้าเขา หาไม่เรียกว่าโชคชะตาวาสนาแล้วจะเรียกว่าอะไร ?

              เพียงระยะเวลาชั่วกาเดือดทั้งสามก็บรรลุถึงด้านหน้าเคหาสน์หลังใหญ่ บนป้ายแขวนอักษรโหรวหรานและเสี่ยวจ้วนสองแถว ‘จวนซือหม่า’ อิ๋งจูเหว่ยก้าวลงจากรถม้าจัดชายเสื้อใหเรียบร้อย สำหรับคนที่เดินทางหนีตายกลางทะเลทราย เขาจัดว่าสารรูปยังดูดีมากทีเดียว

             “โปรดแจ้งท่านเจ้าสัวว่าข้า บัณฑิตอิ๋งจูเหว่ย ขอเข้าพบ” บุรุษรุปหยกกล่าวกับพ่อบ้าน อีกฝ่ายผลุบหายไปเพียงไม่นานก็กลับออกมาพร้อมคุณชายผู้เปี่ยมราศีท่านหนึ่ง เพียงได้พบว่าผู้มาเป็นใครข้างรถม้าก็มีฉากการคาราวาะที่ยิ่งใหญ่อลังการเกิดขึ้นทันที

             “เป็นใต้เท้าอิ๋งรึนี่!! ข้ารับใช้ผู้น้อยขอให้การตอนรับ.. ท่านส่งสานส์มายังนึกห่วงอยุ่ว่าจะเดินทางได้โดยสะดวกไหม..สวรรค์คุ้มครองแท้!” กล่าวจบคุกเข่าลง บัณฑิตแห่งเจียงเซี่ยงก้าวเข้าไปประคองให้ลุกขึ้น ส่ายหน้าว่าอย่าทำเช่นนี้ ตัวเขาปัจจุบันเป็นเพียงสามัญชนไม่ควรได้รับเกียรติอันสูงส่ง "เจ้าสัวซือหม่า.. ระยะทางยาวไกลเรื่องราวย่อมมากทบทวี รอจนทุกอย่างลงตัวแล้วข้ารับรองจะเล่าให้ท่านฟังจนครบอย่างแน่นอน"

              ทั้งสองโอภาปราศัยกันพักหนึ่งสอบถามสารทุกข์สุขดิบจนอีกฝ่ายน้ำตาเล็ด อิ๋งจูเหว่ยค่อยผายมือมายังหลิงหลานและจวงถิงซู่ “ด้านนี้คือแม่นางหลิง กับแม่นางจวงถิงซู่ หากมิได้ทั้งสองแล้วเกรงว่าข้าคงไม่พ้นเอาชีวิตไปทิ้งกลางทะเลทราย ท่านเจ้าสัว.. ต้าฮั่นไม่ปลอดภัยสำหรับข้าอีกต่อไปแล้วระยะนี้จนกว่าจะหาที่ทางได้คงต้องขอรบกวนท่านสักระยะ”

               “นับเป็นเกียรติแก่ตระกูลของเราขอรับใต้เท้า จริงสิ.. ข้าน้อย ซือหม่า ชิวเยว่.. พ่อค้าเล็กๆ แห่งแคว้นโหรวหราน ขอขอบพระคุณแม่นางทั้งสองที่ช่วยเหลือนำใต้เท้าอิ๋งมาส่งถึงที่นี่โดยสวัสดิภาพ!! หากอย่างไรโปรดรับการจัดเลี้ยง---” หลิงหลานอมยิ้มพลางส่ายหน้าท่าทีปฎิเสธชัดเจน ทำเอาท่านเจ้าสัวได้แต่เสียดาย

               “พวกเราเกรงว่ายังมีธุระต่อเจ้าค่ะ.. ไม่อาจรั้งอยู่ได้ ตอนนี้ได้เห็นท่านอิ๋งปลอดภัยในหมู่มิตร ข้ากับพี่จวงวางใจแล้วหวังว่าท่านอิ๋งจะไม่ตกเป็นเครื่องมือของผู้ประสงค์ร้ายอีกเลย” ดรุณีผมเงินประสานมือคำนับแล้วหมุนตัวกลับเชิงขอตัวลาเดี่ยวนั้น ช่วยเหลือแล้วสมควรต้องไปทำภารกิจอื่นต่อ ทว่าอิ๋งจูเหว่ยก้าวเข้ามาขวางไว้ตนยังไม่ได้ตอบแทนอีกฝ่ายแม้สักน้อย

              จวงถิงซู่เองก็เข้าใจว่าหมดหน้าที่ของพวกตนแล้วทั้งน้องสาวยังมีธุระอื่นต้องไปจัดการ ด้วยทราบดีว่าหลิงหลานเป้นประเภทรับงานมาแล้วต้องทำให้เสร็จ นางหันไปประสานมือกล่าวลา "คุณชายอิ๋งจากนี้ไปถนอมตัวด้วย"

               “แม่นางหลิงขอรับช้าก่อน!! สิ่งนี้คือกระบี่ถานเซี่ยและผีผาตัวที่ออกแบบอย่างดีใช้สำหรับเก็บกระบี่ ผีผาอันนี้เคยเป็นของยอดนักดนตรีแห่งรัฐฉู่นาม ซวี จิงไน่ กล่าวกันว่าเสียงบรรเลงดุจนกหลวนขับขาน โอบได้ด้วยแขนข้างเดียวเหมาะกับสตรียิ่ง ถ้าอย่างไร.. โปรดรับสิ่งนี้ไว้แทนคพขอบคุณและมิตรภาพของพวกเรา” เขาพูดเร็วและแจ่มชัดราวกับจะประกาศว่านางไม่รับตนก็ไม่ให้อีกฝ่ายจากไปโดยง่าย

             หลิงหลานก้มลงมอสิ่งที่ถูกเสอออกมา เป็นผีผาไม้เนื้อแข็งสลักลวดลายอ่อนหวาน ตัวกระบี่ซ่อนเสียมืดอยู่ด้านในเหมาะเป็นอาวุธในยามคับขัน ‘อ่า.. เป็นของล้ำค่าจริงๆ ฟังจากความเป็นมาที่ยาวนานแล้วข้าจะคุ่ควรกับสิ่งนี้ด้วยหรือ’

             “... ล้ำค่าเกินไปใช่ว่าพกพาแล้วเป็นผลดี” นางกำลังส่ายหน้าปฎิเสธทว่าอีกฝ่ายวางลงในอ้อมแขนแล้ว เนตรกวางคุ่ใสกระปริบตาเลิ่กลั่กอีกฝ่ายอ้างว่าเครื่องดนตรีชนิดนี้เหมาะกับสตรีมากกว่าบุรุษ ท้ายสุดแล้วหลิงหลานจำต้องพยักหน้าอย่างน้อยก็เป็นเครื่องดนตรี ลองเขาให้ของตอบแทนเป้นเงินทองแก้วแหวนสิไม่ต้องคุยกันอีกเลยช่วยด้วยใจเพียวๆ

             หลิงหลานหยิบกระจกสัมฤทธิ์จารอักษรออกมามอบให้อีกฝ่าย “สิ่งนี้ข้าสั่งทำมาหลายปีแล้วแต่ไม่เคยได้ใช้ หวังว่าท่านอิ๋งจะรับไว้เพื่อปัดเป่าเคราะห์ร้ายและอำนวยพร ขอวาสนาที่ดีให้แก่ท่าน ลาก่อนเจ้าค่ะหากวันหน้ามีโอกาสคงได้พบกันใหม่”  

             “แม่นางทั้งสองเดินทางปลอดภัยนะขอรับ” อิ๋งจูเหว่ยรับมาด้วยความเต็มใจก่อนยืนส่งสหายหมาดๆ ขึ้นพาหนะออกเดินทางจนลับตา เมื่อนัน้เขาลูบกระจกแล้วยกขึ้นมาอ่านคำจารึก ตัวก็พลันแข็งทื่อไป...

             "...วอนขอหนึ่งรักแท้มั่นคง รักยืนยงคู่เคียงจนแก่เฒ่า..."

ให้กระจกตอบแทนผีผา
            




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +30 คุณธรรม +75 ความโหด โพสต์ 2019-5-7 13:02

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +222 ความหิว -36 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 222 -36 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หน้ากากยักษ์ม่วง
กระบี่ถานเซี่ย
รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา
ปิ่นเหมยกุ้ย
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
พยัคฆ์หงลู่
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x9
x1
x3
x2
x7
x5
x30
x300
x9999
x1
x9
x1
x41
x1
x4
x144
x1
x3
x2
x1
x2
x7
x2
x14
x42
x3
x40
x390
x36
x210
x18
x165
x28
x3650
x50
x2
x70
x202
x76
x1456
x7
x23
x453
x40
x883
x100
x3
x225
x168
x4022
x82
x29
x322
x1516
x1211
x205
x5357
x81
x49
x364
x472
x3
x30
x48
x70
x95
x1
x5
x1
x440
x80
x2475
x20
x700
x120
x1
x111
x4
x9999
x396
x2
x17
x264
x574
x4200
x3837
x5
x770
x230
x70
x421
x1002
x899
x38
x109
x1
x170
x8
x5170
x270
x45
x10
x2
x6
x7
x14
x22
x9
x390
x5657
x174
x1990
x199
x12
x3874
x9
x23
x3312
x3
x9
x518
x204
x7
x9
x147
x16
x6
x198
x715
x6
x16
x56
x361
x59
x3
x101
x5
x12
x2
x3
x142
x1
x3
x1
x513
x130
x25
x529
x456
x339
x2294
x550
x6335
x2
x7
x5
x283
x4312
x4350
x540
x743
x9
x264
x799
x110
x300
x50
x602
x600
x9999
x11
x780
x9999
x7224
x5914
x1260
x400
x67
x126
x1
x1468
x30
x1996
x958
x213
x50
x1
x267
x647
x383
x151
x397
x1698
x1060
x1935
x7931
x1734
x3442
x1364
x2890
x652
x1022
x1699
x1706
x324
x42
x1
x29
x1259
x959
x33
x1
x6734
x4345
x67
x300
x70
x98
x388
x802
x60
x577
x172
x300
x18
x244
x157
x8
x65
x30
x9999
x105
x260
x558
x164
x25
x31
x251
x848
x101
x281
x4945
x1958
x470
x10
x20
x25
x99
x9783
x10
x120
x2341
x111
x758
x176
x2

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-5-22 10:56

ขึ้นไปด้านบน