ดู: 143|ตอบกลับ: 1

{ แคว้นโหรวหราน } คฤหาสน์ตระกูลซือหม่า

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-5-7 01:21:54 |โหมดอ่าน






 คฤหาสน์ตระกูลซือหม่า 

{ แคว้นโหรวหราน }



คฤหาสน์ตระกูลซือหม่า
เรือนหมู่ถูกสร้างขึ้นอย่าโอ่อ่า ข้าทาสบริวารนับร้อยชีวิตเป็นตระกูล
ชาวฮั่นที่มาตั้งถิ่นฐานนอกด่านกว่าหลายชั่วอายุคน
อาศัยสมบัติต้นตระกูลทำการค้าจนเจริญรุ่งเรือง ลูกหลานมากมี
บ่อยครั้งยังมีวาสนาได้ต้อนรับแขกสูงศักดิ์อยู่เสมอ
เจ้าสัวเจ้าของคฤหาสน์เป็นผู้อ่อนน้อมวาจาสุภาพมากคุณธรรม


เจ้าของคฤหาสน์ 
เจ้าสัว ซือหม่า ชิวเยว่ 
ลูกหลานแม่ทัพซือหม่าแห่งราชวิงศ์ฉิน ผู้จงรักภักดีต่อเชื้อพระวงศ์แม้ผ่านเวลา
มาเนิ่นนานพวกเขาไม่เคยลืมบุญคุณของนายเก่า คอยให้การช่วยเหลือเหล่า
เชื้อพระวงศ์ผู้ตกยากและให้การพักพิงอยู่เสมอ








คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

1303

กระทู้

4681

โพสต์

71หมื่น

เครดิต

( º﹃º ) หิวปลาปิ้ง!! <''Xx&

เงินชั่ง
19589954
เงินตำลึง
33040
ชื่อเสียง
306669
ความหิว
2172

ใบรับรองภาษาคาเมล็อตป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV4)ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละตินใบรับรองภาษาไต้หวันใบรับรองภาษามิดการ์ด

คุณธรรม
26058
ความชั่ว
8370
ความโหด
54269
หรงเย่า ♦ 榮耀
เลเวล 1

ซ่างกวน ฝูมี่

" ที่ต้องมีคือสติ "
pet
โพสต์ 2019-5-7 02:03:21 | ดูโพสต์ทั้งหมด

♦ เรื่องราวที่ 4 การรอคอยอันยาวนาน ♦
หงส์ซ่อนมังกรหลับใหล
1161
{ อิเว้นท์เรื่องราวที่สี่ 16 จบ }
ตกลงผีผารึว่ากระบี่

              “ตกลงว่าญาติที่ท่านตามหาคือญาติผู้พี่หรืออดีตผู้ติดตาม?” หลิงหลานถามดูอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ สตรีผมเงินยังคงสวมหน้ากากจิ้งจอกหิมะตั้งแต่ออกจากหอบูรพาทำเนียบยันมาถึงแคว้นโหรวหราน เรียกว่านางมิได้เปิดเผยหน้าตาให้ผู้ใดเห็นเลยก็ว่าได้ เจ้าตัวยกไหสุรากู่หลินหลางขึ้นจิบพอแก้กระหายกลิ่นหอมฟุ้งพาให้ชื่นใจมากกว่าเมามาย

             ด้านข้างคือรถเทียมม้าสีเกาลัดดูกระปรี้กระเปร่าตัวหนึ่ง บุรุษรูปหยกปาดมือแง้มม่านออกมากล่าวอย่างสุภาพ “อันที่จริง… เรียกเช่นนั้นเกรงว่าไม่ถูกต้อง ข้ากับญาติผู้พี่เคยอาศัยท่านเจ้าสัวซือหม่าครั้งพวกเราลี้ภัยมายังโหรวหราน อีกฝ่ายคือผู้มีพระคุณของข้าน่ะขอรับ”

             ทีนี้ก็ได้ทราบแล้วว่าพวกตนกำลังตามหาเจ้าสัวแซ่ซือหม่า หลิงหลานไสช้างไปเรื่อยๆ เพื่อสืบเสาะหนทาง ส่วนจวงถิงซู่คอยถามเหล่าแม่ค้าร้านเนื้อย่างว่าคฤหาสน์ไปทางไหน พวกเขาทำงานกันอย่างรวดเร็วสตรีผมเงินสวมปีกสีแดงแสดแสบตาเป็นจุดสนใจพอสมควร นางถึงถอดเก็บไว้บนหลังช้างแล้วเรียกพวกพ้องด้วยการกวักมือ

               “มาเถอะ พูดแล้วก็น่าละอายก่อนกลับมารวมตัวกันนอกจากบาดแผลแล้ว ข้ายังได้ของมาส่งอีกกล่องหนึ่งคอยจนกว่าท่านอิ๋งจะปลอดภัย ต้องเดินทางไกลถึงซาเซ่อ!!”

              “แม่นางหลิงมีภารกิจรัดตัว เป็นตัวข้าเองที่สร้างเรื่องลำบากใจขออภัยด้วยขอรับ” บัญฑิตอิ๋งจูเหว่ยในใจนึกซาบซึ้งที่สตรีทั้งสองอาวาช่วยคุ้มกันตนมาส่งที่ปลอดภัย แม้ว่าทั้งสามไม่เคยรู้จักกันมาก่อนก็ตาม ด้วยจดหมายในกระบอกไม้ไผ่หนึ่งฉบับชักนำสตรีผมเงินมายืนอยุ่ตรงหน้าเขา หาไม่เรียกว่าโชคชะตาวาสนาแล้วจะเรียกว่าอะไร ?

              เพียงระยะเวลาชั่วกาเดือดทั้งสามก็บรรลุถึงด้านหน้าเคหาสน์หลังใหญ่ บนป้ายแขวนอักษรโหรวหรานและเสี่ยวจ้วนสองแถว ‘จวนซือหม่า’ อิ๋งจูเหว่ยก้าวลงจากรถม้าจัดชายเสื้อใหเรียบร้อย สำหรับคนที่เดินทางหนีตายกลางทะเลทราย เขาจัดว่าสารรูปยังดูดีมากทีเดียว

             “โปรดแจ้งท่านเจ้าสัวว่าข้า บัณฑิตอิ๋งจูเหว่ย ขอเข้าพบ” บุรุษรุปหยกกล่าวกับพ่อบ้าน อีกฝ่ายผลุบหายไปเพียงไม่นานก็กลับออกมาพร้อมคุณชายผู้เปี่ยมราศีท่านหนึ่ง เพียงได้พบว่าผู้มาเป็นใครข้างรถม้าก็มีฉากการคาราวาะที่ยิ่งใหญ่อลังการเกิดขึ้นทันที

             “เป็นใต้เท้าอิ๋งรึนี่!! ข้ารับใช้ผู้น้อยขอให้การตอนรับ.. ท่านส่งสานส์มายังนึกห่วงอยุ่ว่าจะเดินทางได้โดยสะดวกไหม..สวรรค์คุ้มครองแท้!” กล่าวจบคุกเข่าลง บัณฑิตแห่งเจียงเซี่ยงก้าวเข้าไปประคองให้ลุกขึ้น ส่ายหน้าว่าอย่าทำเช่นนี้ ตัวเขาปัจจุบันเป็นเพียงสามัญชนไม่ควรได้รับเกียรติอันสูงส่ง "เจ้าสัวซือหม่า.. ระยะทางยาวไกลเรื่องราวย่อมมากทบทวี รอจนทุกอย่างลงตัวแล้วข้ารับรองจะเล่าให้ท่านฟังจนครบอย่างแน่นอน"

              ทั้งสองโอภาปราศัยกันพักหนึ่งสอบถามสารทุกข์สุขดิบจนอีกฝ่ายน้ำตาเล็ด อิ๋งจูเหว่ยค่อยผายมือมายังหลิงหลานและจวงถิงซู่ “ด้านนี้คือแม่นางหลิง กับแม่นางจวงถิงซู่ หากมิได้ทั้งสองแล้วเกรงว่าข้าคงไม่พ้นเอาชีวิตไปทิ้งกลางทะเลทราย ท่านเจ้าสัว.. ต้าฮั่นไม่ปลอดภัยสำหรับข้าอีกต่อไปแล้วระยะนี้จนกว่าจะหาที่ทางได้คงต้องขอรบกวนท่านสักระยะ”

               “นับเป็นเกียรติแก่ตระกูลของเราขอรับใต้เท้า จริงสิ.. ข้าน้อย ซือหม่า ชิวเยว่.. พ่อค้าเล็กๆ แห่งแคว้นโหรวหราน ขอขอบพระคุณแม่นางทั้งสองที่ช่วยเหลือนำใต้เท้าอิ๋งมาส่งถึงที่นี่โดยสวัสดิภาพ!! หากอย่างไรโปรดรับการจัดเลี้ยง---” หลิงหลานอมยิ้มพลางส่ายหน้าท่าทีปฎิเสธชัดเจน ทำเอาท่านเจ้าสัวได้แต่เสียดาย

               “พวกเราเกรงว่ายังมีธุระต่อเจ้าค่ะ.. ไม่อาจรั้งอยู่ได้ ตอนนี้ได้เห็นท่านอิ๋งปลอดภัยในหมู่มิตร ข้ากับพี่จวงวางใจแล้วหวังว่าท่านอิ๋งจะไม่ตกเป็นเครื่องมือของผู้ประสงค์ร้ายอีกเลย” ดรุณีผมเงินประสานมือคำนับแล้วหมุนตัวกลับเชิงขอตัวลาเดี่ยวนั้น ช่วยเหลือแล้วสมควรต้องไปทำภารกิจอื่นต่อ ทว่าอิ๋งจูเหว่ยก้าวเข้ามาขวางไว้ตนยังไม่ได้ตอบแทนอีกฝ่ายแม้สักน้อย

              จวงถิงซู่เองก็เข้าใจว่าหมดหน้าที่ของพวกตนแล้วทั้งน้องสาวยังมีธุระอื่นต้องไปจัดการ ด้วยทราบดีว่าหลิงหลานเป้นประเภทรับงานมาแล้วต้องทำให้เสร็จ นางหันไปประสานมือกล่าวลา "คุณชายอิ๋งจากนี้ไปถนอมตัวด้วย"

               “แม่นางหลิงขอรับช้าก่อน!! สิ่งนี้คือกระบี่ถานเซี่ยและผีผาตัวที่ออกแบบอย่างดีใช้สำหรับเก็บกระบี่ ผีผาอันนี้เคยเป็นของยอดนักดนตรีแห่งรัฐฉู่นาม ซวี จิงไน่ กล่าวกันว่าเสียงบรรเลงดุจนกหลวนขับขาน โอบได้ด้วยแขนข้างเดียวเหมาะกับสตรียิ่ง ถ้าอย่างไร.. โปรดรับสิ่งนี้ไว้แทนคพขอบคุณและมิตรภาพของพวกเรา” เขาพูดเร็วและแจ่มชัดราวกับจะประกาศว่านางไม่รับตนก็ไม่ให้อีกฝ่ายจากไปโดยง่าย

             หลิงหลานก้มลงมอสิ่งที่ถูกเสอออกมา เป็นผีผาไม้เนื้อแข็งสลักลวดลายอ่อนหวาน ตัวกระบี่ซ่อนเสียมืดอยู่ด้านในเหมาะเป็นอาวุธในยามคับขัน ‘อ่า.. เป็นของล้ำค่าจริงๆ ฟังจากความเป็นมาที่ยาวนานแล้วข้าจะคุ่ควรกับสิ่งนี้ด้วยหรือ’

             “... ล้ำค่าเกินไปใช่ว่าพกพาแล้วเป็นผลดี” นางกำลังส่ายหน้าปฎิเสธทว่าอีกฝ่ายวางลงในอ้อมแขนแล้ว เนตรกวางคุ่ใสกระปริบตาเลิ่กลั่กอีกฝ่ายอ้างว่าเครื่องดนตรีชนิดนี้เหมาะกับสตรีมากกว่าบุรุษ ท้ายสุดแล้วหลิงหลานจำต้องพยักหน้าอย่างน้อยก็เป็นเครื่องดนตรี ลองเขาให้ของตอบแทนเป้นเงินทองแก้วแหวนสิไม่ต้องคุยกันอีกเลยช่วยด้วยใจเพียวๆ

             หลิงหลานหยิบกระจกสัมฤทธิ์จารอักษรออกมามอบให้อีกฝ่าย “สิ่งนี้ข้าสั่งทำมาหลายปีแล้วแต่ไม่เคยได้ใช้ หวังว่าท่านอิ๋งจะรับไว้เพื่อปัดเป่าเคราะห์ร้ายและอำนวยพร ขอวาสนาที่ดีให้แก่ท่าน ลาก่อนเจ้าค่ะหากวันหน้ามีโอกาสคงได้พบกันใหม่”  

             “แม่นางทั้งสองเดินทางปลอดภัยนะขอรับ” อิ๋งจูเหว่ยรับมาด้วยความเต็มใจก่อนยืนส่งสหายหมาดๆ ขึ้นพาหนะออกเดินทางจนลับตา เมื่อนัน้เขาลูบกระจกแล้วยกขึ้นมาอ่านคำจารึก ตัวก็พลันแข็งทื่อไป...

             "...วอนขอหนึ่งรักแท้มั่นคง รักยืนยงคู่เคียงจนแก่เฒ่า..."

ให้กระจกตอบแทนผีผา
            




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +30 คุณธรรม +75 ความโหด โพสต์ 2019-5-7 13:02

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +222 ความหิว -36 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 222 -36 + 10

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
แหวนฮวาปี่เหยา
ชุดฮุ่ยหวางเวิงจู
รูปปั้นเทพีวีนัส
รองเท้าหยกท้อ
ฮาร์ปแห่งฮาเธอร์
ตัวเบาขั้นสูง
ปราณคลุมวารีขั้นสูง
เพลงกระบี่คู่นก<br>ยวนยางหานเยว่ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x5
x1
x1
x7
x26
x13
x2
x39
x37
x38
x20
x1260
x68
x43
x136
x1
x1
x2
x4
x24
x1
x15
x2
x96
x39
x948
x1
x1
x16
x2
x2
x2
x16
x1
x1
x11
x160
x70
x1
x30
x2
x5
x89
x2
x4
x3
x62
x369
x6
x11
x6
x20
x15
x48
x3
x2
x3
x3
x3
x60
x25
x1
x2
x1
x3
x1
x1
x3
x1
x72
x2
x1
x70
x14
x40
x6
x1
x3
x7
x3
x310
x100
x100
x110
x125
x160
x161
x24
x32
x98
x125
x610
x240
x8
x120
x1
x8
x5
x20
x1657
x9999
x7
x1600
x8
x129
x11
x590
x1960
x600
x420
x2000
x41
x41
x26
x960
x740
x2203
x100
x21
x1800
x9
x1200
x1800
x903
x27
x42
x15
x100
x9
x18
x330
x1896
x267
x2025
x1305
x323
x2260
x2
x8100
x363
x89
x103
x8
x75
x146
x3275
x129
x336
x392
x2751
x2039
x20
x1670
x9
x503
x1756
x9
x1
x28
x4865
x2494
x11
x62
x7299
x52
x9999
x1805
x48
x3
x191
x15
x1043
x1
x1
x2825
x2
x1
x2425
x14
x33
x27
x681
x470
x581
x30
x156
x376
x38
x54
x6
x1180
x1503
x8209
x967
x200
x590
x200
x55
x53
x2365
x1
x1850
x2889
x5795
x708
x273
x7380
x9999
x563
x51
x90
x4297
x24
x15
x67
x179
x1000
x14
x3853
x2985
x1316
x1425
x9999
x2466
x3070
x2217
x1880
x2550
x105
x9999
x485
x1103
x129
x30
x8358
x2253
x3840
x1828
x150
x2795
x4388
x4011
x2005
x3703
x1666
x524
x2181
x518
x228
x1198
x327
x3
x24
x10
x1490
x78
x50
x5110
x840
x2
x730
x9999
x2611
x2
x35
x2139
x3603
x7097
x609
x7159
x4370
x547
x885
x1784
x637
x10
x1010
x2667
x2940
x687
x95
x3
x20
x25
x25
x32
x9
x8298
x9446
x2307
x9999
x199
x24
x8872
x20
x5805
x22
x8
x1379
x259
x25
x9
x99
x31
x9
x845
x3805
x8
x30
x207
x870
x86
x2607
x2108
x127
x18
x1442
x2578
x2353
x3
x284
x3676
x2540
x341
x7884
x514
x396
x3946
x5719
x9999
x10
x2266
x2447
x5805
x7800
x3380
x1341
x26
x3330
x905
x70
x328
x141
x2816
x2114
x9999
x41
x4365
x9999
x9999
x9999
x3155
x1929
x107
x3200
x8
x3696
x38
x3223
x4019
x757
x1
x756
x1514
x531
x951
x5165
x2262
x4743
x5004
x9999
x5804
x9999
x3109
x2231
x2034
x3256
x4204
x2422
x558
x61
x1
x25
x1929
x4386
x713
x1
x4547
x6527
x67
x9999
x675
x1418
x1065
x6494
x104
x3483
x865
x451
x102
x825
x275
x8
x181
x27
x9999
x1123
x2060
x3476
x195
x664
x454
x104
x1201
x1292
x9999
x3550
x1484
x1230
x889
x224
x9999
x1720
x9999
x129
x713
x2427
x2

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2020-6-5 20:04

ขึ้นไปด้านบน