ดู: 84|ตอบกลับ: 1

{ เมืองเหอผู่ } ย่านการค้าเติ้งถิง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-5-6 00:19:13 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2019-5-25 01:35




ย่านการค้าเติ้งถิง

{ เมืองเหอผู่ }










ย่านการค้า
『 หาบแผงลอยสองข้างทาง เร่ขายของประลองการค้า 
ร่ำร้องบนท้องถนน ชาวบ้านมีอยู่ กินดี  』
ย่านการค้าเมืองเหอผู๋เต็มไปด้วยคนหาบเร่มากมาย 
อยู่ใกล้ท่าเรือไปไม่กี่ตรอก ทำให้มีเกวียนหมุนล้อผันไปไม่ขาดสาย
ในแต่ละวัน จะครึกครื้นเป็นพิเศษในช่วงสายถึงบ่าย
ซึ่งรวบรวมสิ้นค้ามากมายจากหลายๆที่มาไว้ที่เดียวกัน 
ไม่ว่าจะเป็นผ้าไหมของใช้ ของกิน







คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

126

กระทู้

1594

โพสต์

43หมื่น

เครดิต

อิงฮวาในวันเดอร์แลนด์

เงินชั่ง
487587
เงินตำลึง
370731643
ชื่อเสียง
194628
ความหิว
305

ตราเมเปิ้ลพวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองเหมือง(ซานกั๋วเหริน)/รายสามเดือนใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV3)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
11775
ความชั่ว
7343
ความโหด
14973
ภูตว่านจื่อ
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-5-7 22:12:31 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เควสโลก } สำรวจสุสานสรรพสัตว์
พาร์ท 10 : มังกรหยกแห่งบูรพา 6




       “อาหารพื้นที่นี่ก็พอรสชาติใช้ได้นะ” เสียงทุ้มของผู้เป็นบัณฑิตนั้นเอ่ยพูดบอก เขาก็ทานอาหารด้วยความเอร็ดอร่อยรสชาติ

          “ถ้าเคยได้ทานอาหารจะใช้คนนึง เป็นคนที่ทำอาหารได้ฝีมือตราตรึงใจเขามากจนบัดนี้ก็ยังไม่ลืมเลยรสชาติครั้งนั้น”  เส้าเทียนนั้นนึกถึงคนที่ทำอาหารบนเรือโจรสลัดซางอิน

          นึกดูแล้วก็รู้สึกคันปากอยากจะกินอาหารบนเรือโจรสลัดซางอิน แต่ต้องเป็นโชคชะตาที่จะนำพาให้พบเจอกันมากกว่าออกตามหา...

         แต่คงอีกนานกว่าจะได้เจอกัน ตอนนี้เขาจะต้องออกตามหาสุสานสรรพสัตว์ที่ดูท่าแล้วจะยังอีกยาวไกลในการตามหา แต่ในการเดินทางแต่ละครั้งก็มีจุดสิ้นสุดลงเช่นเดียวกัน

         
“จริงหรอ ข้าอยากจะลองชิมฝีมือของเขาดูบ้างแล้วล่ะ” บัณฑิตหลัวชูถึงกับน้ำลายไหลเมื่ออีกฝ่ายพูดเช่นนั้นใครจะอดใจไหวกัน

          พวกเขาทั้งสี่คนใส่หมวกใส่ผ้าคลุมเพื่อปกปิดตัวตน ว่าเป็นชาวฮั่นเพื่อไม่ให้คนในเมืองนี้รู้ ตอนนี้ก็อยู่ในเขตเมืองหนานเยี่ยจะต้องปลอมตัวจนกว่าจะจบทริปเลยดูทรงแล้ว หันมองรอบข้างที่มีผู้คนมาจับจ่ายใช้ส้อยซื้อขาย

        
  “จะทำอะไรก็ทำให้มันระวังระวังกันหน่อยเดี๋ยวจะมีพิรุธ” เสียงทุ้มแหบต่ำของจอมยุทธจุนนั้นต้องการที่จะรีบเร่งเดินทางเพื่อที่จะกลับไปที่หมาย ตอนนี้ยังไม่ค่อยมีอะไรน่าเป็นห่วงซะเท่าไหร่ แต่ก็ต้องระมัดระวังไว้อย่างรอบคอบ

         
“ภาษาคนพวกนี้ข้าฟังไม่รู้เรื่อง” สรวงสุรางค์บอกกับทั้งสามคน นางพยายามเงี่ยหูฟังแล้วแต่ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่ภาษาของชาวฮั่นแถมยังมีลับลมคมในจะต้องปลอมตัวอีกนานไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้สักเท่าไหร่ แต่เดี๋ยวก็คงจะถามเพื่อไม่ให้เกิดการค้างคาใจ

         
“ข้าเป็นถึงบัณฑิตย่อมศึกษาภาษาหลายภาษาเพื่อใช้ศึกค้นข้อมูล” ร่างโปร่งผู้ชมตัวเองที่ฟังภาษาของหนานเยี่ยออก แต่ก่อนอื่นจะต้องหาเรือเพื่อที่จะได้เดินทางไปที่เมืองหนานเยี่ย

          “หากเป็นเช่นนั้นเจ้าก็ต้องพูดคุยกับชาวบ้านแล้วล่ะ” เสียงหวานหันไปตอบในเมื่อมีคนพูดภาษาได้ก็เป็นเรื่องที่ดีเขานั้นก็ฟังไม่ออกเหมือนกันนั่นแหละ

         
“เรื่องแบบนั่นไว้ใจข้าได้ไม่ต้องห่วง ก่อนอื่นจะต้องหาเรือเป็นอันดับแรก” บัณฑิตหลัวเดินถามชาวบ้านแถวนั้นสอบถามเกี่ยวกับท่าเรือเพื่อที่จะได้ติดต่อข้ามฝั่งไปอีกเมืองนึง โดยที่มีอีกสามคนเดินตามอยู่ด้านหลัง

          "จะแวะซื้ออะไรกันก่อนไหมดูนั่นสิมีแผงลอยตั้งเต็มเลย" หญิงสาวชาวไทชี้ไปตรงแผงลอยที่มีอาหารแห้งอาหารสดวางไว้ พร้อมกับมีพ่อค้าแม่ค้ายืนตะโกนเรียกลูกค้า

          "เจ้าอยากซื้อหรอ" บัณฑิตหลัวชูถามหญิงสาวร่างโปร่งที่สวมสะพายธนูเอาไว้ด้านหลังอย่างห้าวหาญ

          "ก็อยากซื้อหรอกนะแต่ติดตรงที่ว่าข้าไม่ค่อยมีเงินน่ะสิ" สรวงสุรางค์ยิ้มแห้งๆ ถึงจะไม่ค่อยมีเงินแต่ก็หากินได้ ได้ข่าวว่ายังมีเสบียงอาหารอยู่มากมายคงไม่จำเป็นจะต้องซื้อของอะไรเข้ามาเพิ่มเติมหรอกมั้ง

          “.....” ร่างสูงยักไหล่ไม่ได้สนใจอะไรก่อนที่จะเดินตามไปเรื่อยๆ คนพวกนี้ก็อยู่กันอย่างสงบสุขเข้ามาในย่านการค้าก็ได้พบเจออะไรแปลกใหม่น่าซื้อเก็บไว้เอาไปฝากภริยาทั้งสองคนที่กำลังตั้งครรภ์ลูกของเขาอยู่

         แต่ก็อยากได้ทั้งลูกผู้ชายทั้งลูกผู้หญิง แต่คนอย่างเขาจะมีสิทธิ์เลือกอะไรด้วยหรอแค่มีวาสนาสามารถมีลูกได้ก็ถือว่าเป็นบุญอย่างยิ่ง

      
    “แถวนี้มีเรือราคาถูกที่ไหนบ้าง” ด้วยความที่งบน้อยไม่อยากจะใช้สอยให้มันมากเกินไป จึงต้องหาเรือราคาถูกสำหรับออกเดินทางในครั้งนี้หันถามชายวัยกลางคนตรงหน้า

         
  “เรื่องราคาถูกขอข้าคิดดูก่อน” ชายวัยกลางคนทำท่าหรือหลงลืมๆพยายามนึกคิด ดูเหมือนว่ามันจะติดอยู่ที่ในหัว

           “ยิ่งราคาถูกยิ่งดีขอรับ”
บัณฑิตหลัวชูพูดเสริมขึ้นไป เมื่อเห็นชายวัยกลางคนคิดทบทวน แต่พวกเขานั้นจะต้องปลอมตัวด้วยการใช้หมวกใส่ผ้าคลุมปกปิดใบหน้า แล้วมันก็ได้ผลไม่มีใครล่วงรู้

           "เรือ....ของ...."

          “แถวนี้ก็มีเรือราคาถูกอยู่นะ พวกเจ้าลองไปถามที่ท่าเรือถามหาไต้ก๋งเหยาอวี้” ก่อนที่จะมีเสียงของลูกชายพูดขึ้นมารูปร่างสูงใหญ่คล้ายชาวประมง

          “ไต้ก๋งเหยาอวี้…” ร่างโปร่งพึมพำจำเอาไว้ในหัวเพื่อที่จะได้สอบถามตอนที่เดินไปถึงท่าเรือ

          “เขาราคาถูกที่สุดในแถบนี้แล้วแหละแต่ก็ระวังระวังหน่อยนะ เพราะว่าเป็นคนที่เรือราคาถูกก็มักจะมีคนใช้บริการเยอะ” เสียงลูกชายของชายวัยกลางคนยังพูดบอกให้ทั้งสี่คนรีบไปเดี๋ยวจะไม่ทันการเอาได้

           “......” จุนซางจวินมองนิ่งๆแล้วเดินไปเรื่อยๆอย่างสงบ

          “ขอรับ ขอบใจท่านทั้งสอง” บัณฑิตหลัวชูคำนับให้ก่อนที่ทั้งสี่คนจะเดินแยกออกมาจากชาวบ้านเพื่อไปท่าเรือกันโดยด่วน “จะต้องรีบฝีเท้ากันหน่อยแล้วล่ะเดี๋ยวจะไม่ทันการ”

          “อืม” หากไม่ได้เรือจากไต้ก๋งเหยาอวี้ก็ยังมีเรือลำอื่นอีกมากมาย ถึงจะราคาสูงกว่าแต่เขาก็มีเงินที่จะจ่ายถ้าเกิดบัณฑิตหลัวชูเงินไม่พอจ่ายอ่ะนะ ต้องบอกก่อนเลยว่าเพื่อตามหาสุสานสรรพสัตว์ต้องทำทุกวิถีทางกันเลยทีเดียวเชียว

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +20 คุณธรรม +13 ความชั่ว +18 ความโหด โพสต์ 2019-5-7 22:16

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -52 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -52 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ตราประทับเต่าดำ
หน้ากากเงิน
ปลอกสรรพสัตว์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x1
x1
x2
x1
x1
x887
x2
x1
x1
x1
x2
x483
x1
x3
x6
x2
x3
x4
x1
x1
x1
x101
x3
x3
x1
x1
x46
x2
x1
x1
x1
x1
x1
x20
x10
x2
x1
x135
x10
x36
x3
x6
x1
x7
x973
x970
x970
x970
x9
x39
x20
x23
x30
x9999
x74
x428
x24
x3
x1
x8
x4
x1
x10
x8
x10
x166
x3
x35
x51
x98
x1
x11
x100
x2
x1
x4
x3
x2608
x2600
x2696
x2245
x2500
x15
x30
x260
x62
x2
x2
x9999
x100
x746
x15
x3
x1319
x310
x1964
x110
x1500
x3
x1891
x3419
x1740
x2966
x2327
x2435
x2703
x300
x2411
x146
x6095
x40
x15
x44
x16
x19
x8
x9999
x3041
x30
x15
x10
x64
x19
x1326
x41
x1880
x2565
x7114
x9999
x739
x885
x9
x430
x3
x376
x52
x139
x7567
x1
x5890
x9999
x730
x128
x7
x1
x3
x3401
x215
x2831
x10
x10
x31
x1
x9999
x2841
x265
x174
x1396
x119
x2
x18
x4
x214
x178
x398
x369
x360
x739
x2
x9999
x9999
x1
x9999
x3
x51
x38
x2355
x10
x500
x16
x34
x385
x12
x115
x190
x11
x10
x7
x2
x1132
x173
x2
x3295
x12
x11
x708
x499
x24
x88
x13
x92
x15
x9
x36
x161
x1231
x13
x4
x547
x514
x4641
x10
x5686
x325
x14
x17
x240
x9999
x472
x10
x15
x37
x15
x2956
x9
x7
x84
x1513
x9999
x201
x2195
x3783
x693
x6325
x9999
x814
x868
x3485
x9999
x6722
x9892
x166
x6221
x7301
x289
x36
x1
x100
x7
x1231
x1600
x1732
x107
x152
x17
x8225
x9999
x7516
x6420
x498
x6171
x88
x9999
x7593
x2494
x8015
x9999
x5566
x9999
x3078
x3402
x9842
x1747
x276
x2328
x1217
x9999
x2646
x2997
x1512
x3252
x24
x4536
x670
x210
x716
x2302
x72
x664
x4998
x5008
x39
x3125
x8544
x772
x2489
x1126
x9102
x4767
x769
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-9-21 10:56

ขึ้นไปด้านบน