ดู: 50|ตอบกลับ: 1

{ เมืองเหอผู่ } ย่านการค้าเติ้งถิง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-5-6 00:19:13 |โหมดอ่าน
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ไม่ระบุชื่อ เมื่อ 2019-5-25 01:35




ย่านการค้าเติ้งถิง

{ เมืองเหอผู่ }










ย่านการค้า
『 หาบแผงลอยสองข้างทาง เร่ขายของประลองการค้า 
ร่ำร้องบนท้องถนน ชาวบ้านมีอยู่ กินดี  』
ย่านการค้าเมืองเหอผู๋เต็มไปด้วยคนหาบเร่มากมาย 
อยู่ใกล้ท่าเรือไปไม่กี่ตรอก ทำให้มีเกวียนหมุนล้อผันไปไม่ขาดสาย
ในแต่ละวัน จะครึกครื้นเป็นพิเศษในช่วงสายถึงบ่าย
ซึ่งรวบรวมสิ้นค้ามากมายจากหลายๆที่มาไว้ที่เดียวกัน 
ไม่ว่าจะเป็นผ้าไหมของใช้ ของกิน







คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

85

กระทู้

1302

โพสต์

36หมื่น

เครดิต

ก็มาดิครับ

เงินชั่ง
111001
เงินตำลึง
323228929
ชื่อเสียง
137963
ความหิว
858

พวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองเหมือง(ซานกั๋วเหริน)/รายสามเดือนใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
9707
ความชั่ว
7087
ความโหด
11529
ไป๋เหยียนเฟย
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-5-7 22:12:31 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เควสโลก } สำรวจสุสานสรรพสัตว์
พาร์ท 10 : มังกรหยกแห่งบูรพา 6




       “อาหารพื้นที่นี่ก็พอรสชาติใช้ได้นะ” เสียงทุ้มของผู้เป็นบัณฑิตนั้นเอ่ยพูดบอก เขาก็ทานอาหารด้วยความเอร็ดอร่อยรสชาติ

          “ถ้าเคยได้ทานอาหารจะใช้คนนึง เป็นคนที่ทำอาหารได้ฝีมือตราตรึงใจเขามากจนบัดนี้ก็ยังไม่ลืมเลยรสชาติครั้งนั้น”  เส้าเทียนนั้นนึกถึงคนที่ทำอาหารบนเรือโจรสลัดซางอิน

          นึกดูแล้วก็รู้สึกคันปากอยากจะกินอาหารบนเรือโจรสลัดซางอิน แต่ต้องเป็นโชคชะตาที่จะนำพาให้พบเจอกันมากกว่าออกตามหา...

         แต่คงอีกนานกว่าจะได้เจอกัน ตอนนี้เขาจะต้องออกตามหาสุสานสรรพสัตว์ที่ดูท่าแล้วจะยังอีกยาวไกลในการตามหา แต่ในการเดินทางแต่ละครั้งก็มีจุดสิ้นสุดลงเช่นเดียวกัน

         
“จริงหรอ ข้าอยากจะลองชิมฝีมือของเขาดูบ้างแล้วล่ะ” บัณฑิตหลัวชูถึงกับน้ำลายไหลเมื่ออีกฝ่ายพูดเช่นนั้นใครจะอดใจไหวกัน

          พวกเขาทั้งสี่คนใส่หมวกใส่ผ้าคลุมเพื่อปกปิดตัวตน ว่าเป็นชาวฮั่นเพื่อไม่ให้คนในเมืองนี้รู้ ตอนนี้ก็อยู่ในเขตเมืองหนานเยี่ยจะต้องปลอมตัวจนกว่าจะจบทริปเลยดูทรงแล้ว หันมองรอบข้างที่มีผู้คนมาจับจ่ายใช้ส้อยซื้อขาย

        
  “จะทำอะไรก็ทำให้มันระวังระวังกันหน่อยเดี๋ยวจะมีพิรุธ” เสียงทุ้มแหบต่ำของจอมยุทธจุนนั้นต้องการที่จะรีบเร่งเดินทางเพื่อที่จะกลับไปที่หมาย ตอนนี้ยังไม่ค่อยมีอะไรน่าเป็นห่วงซะเท่าไหร่ แต่ก็ต้องระมัดระวังไว้อย่างรอบคอบ

         
“ภาษาคนพวกนี้ข้าฟังไม่รู้เรื่อง” สรวงสุรางค์บอกกับทั้งสามคน นางพยายามเงี่ยหูฟังแล้วแต่ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่ภาษาของชาวฮั่นแถมยังมีลับลมคมในจะต้องปลอมตัวอีกนานไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้สักเท่าไหร่ แต่เดี๋ยวก็คงจะถามเพื่อไม่ให้เกิดการค้างคาใจ

         
“ข้าเป็นถึงบัณฑิตย่อมศึกษาภาษาหลายภาษาเพื่อใช้ศึกค้นข้อมูล” ร่างโปร่งผู้ชมตัวเองที่ฟังภาษาของหนานเยี่ยออก แต่ก่อนอื่นจะต้องหาเรือเพื่อที่จะได้เดินทางไปที่เมืองหนานเยี่ย

          “หากเป็นเช่นนั้นเจ้าก็ต้องพูดคุยกับชาวบ้านแล้วล่ะ” เสียงหวานหันไปตอบในเมื่อมีคนพูดภาษาได้ก็เป็นเรื่องที่ดีเขานั้นก็ฟังไม่ออกเหมือนกันนั่นแหละ

         
“เรื่องแบบนั่นไว้ใจข้าได้ไม่ต้องห่วง ก่อนอื่นจะต้องหาเรือเป็นอันดับแรก” บัณฑิตหลัวเดินถามชาวบ้านแถวนั้นสอบถามเกี่ยวกับท่าเรือเพื่อที่จะได้ติดต่อข้ามฝั่งไปอีกเมืองนึง โดยที่มีอีกสามคนเดินตามอยู่ด้านหลัง

          "จะแวะซื้ออะไรกันก่อนไหมดูนั่นสิมีแผงลอยตั้งเต็มเลย" หญิงสาวชาวไทชี้ไปตรงแผงลอยที่มีอาหารแห้งอาหารสดวางไว้ พร้อมกับมีพ่อค้าแม่ค้ายืนตะโกนเรียกลูกค้า

          "เจ้าอยากซื้อหรอ" บัณฑิตหลัวชูถามหญิงสาวร่างโปร่งที่สวมสะพายธนูเอาไว้ด้านหลังอย่างห้าวหาญ

          "ก็อยากซื้อหรอกนะแต่ติดตรงที่ว่าข้าไม่ค่อยมีเงินน่ะสิ" สรวงสุรางค์ยิ้มแห้งๆ ถึงจะไม่ค่อยมีเงินแต่ก็หากินได้ ได้ข่าวว่ายังมีเสบียงอาหารอยู่มากมายคงไม่จำเป็นจะต้องซื้อของอะไรเข้ามาเพิ่มเติมหรอกมั้ง

          “.....” ร่างสูงยักไหล่ไม่ได้สนใจอะไรก่อนที่จะเดินตามไปเรื่อยๆ คนพวกนี้ก็อยู่กันอย่างสงบสุขเข้ามาในย่านการค้าก็ได้พบเจออะไรแปลกใหม่น่าซื้อเก็บไว้เอาไปฝากภริยาทั้งสองคนที่กำลังตั้งครรภ์ลูกของเขาอยู่

         แต่ก็อยากได้ทั้งลูกผู้ชายทั้งลูกผู้หญิง แต่คนอย่างเขาจะมีสิทธิ์เลือกอะไรด้วยหรอแค่มีวาสนาสามารถมีลูกได้ก็ถือว่าเป็นบุญอย่างยิ่ง

      
    “แถวนี้มีเรือราคาถูกที่ไหนบ้าง” ด้วยความที่งบน้อยไม่อยากจะใช้สอยให้มันมากเกินไป จึงต้องหาเรือราคาถูกสำหรับออกเดินทางในครั้งนี้หันถามชายวัยกลางคนตรงหน้า

         
  “เรื่องราคาถูกขอข้าคิดดูก่อน” ชายวัยกลางคนทำท่าหรือหลงลืมๆพยายามนึกคิด ดูเหมือนว่ามันจะติดอยู่ที่ในหัว

           “ยิ่งราคาถูกยิ่งดีขอรับ”
บัณฑิตหลัวชูพูดเสริมขึ้นไป เมื่อเห็นชายวัยกลางคนคิดทบทวน แต่พวกเขานั้นจะต้องปลอมตัวด้วยการใช้หมวกใส่ผ้าคลุมปกปิดใบหน้า แล้วมันก็ได้ผลไม่มีใครล่วงรู้

           "เรือ....ของ...."

          “แถวนี้ก็มีเรือราคาถูกอยู่นะ พวกเจ้าลองไปถามที่ท่าเรือถามหาไต้ก๋งเหยาอวี้” ก่อนที่จะมีเสียงของลูกชายพูดขึ้นมารูปร่างสูงใหญ่คล้ายชาวประมง

          “ไต้ก๋งเหยาอวี้…” ร่างโปร่งพึมพำจำเอาไว้ในหัวเพื่อที่จะได้สอบถามตอนที่เดินไปถึงท่าเรือ

          “เขาราคาถูกที่สุดในแถบนี้แล้วแหละแต่ก็ระวังระวังหน่อยนะ เพราะว่าเป็นคนที่เรือราคาถูกก็มักจะมีคนใช้บริการเยอะ” เสียงลูกชายของชายวัยกลางคนยังพูดบอกให้ทั้งสี่คนรีบไปเดี๋ยวจะไม่ทันการเอาได้

           “......” จุนซางจวินมองนิ่งๆแล้วเดินไปเรื่อยๆอย่างสงบ

          “ขอรับ ขอบใจท่านทั้งสอง” บัณฑิตหลัวชูคำนับให้ก่อนที่ทั้งสี่คนจะเดินแยกออกมาจากชาวบ้านเพื่อไปท่าเรือกันโดยด่วน “จะต้องรีบฝีเท้ากันหน่อยแล้วล่ะเดี๋ยวจะไม่ทันการ”

          “อืม” หากไม่ได้เรือจากไต้ก๋งเหยาอวี้ก็ยังมีเรือลำอื่นอีกมากมาย ถึงจะราคาสูงกว่าแต่เขาก็มีเงินที่จะจ่ายถ้าเกิดบัณฑิตหลัวชูเงินไม่พอจ่ายอ่ะนะ ต้องบอกก่อนเลยว่าเพื่อตามหาสุสานสรรพสัตว์ต้องทำทุกวิถีทางกันเลยทีเดียวเชียว

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +20 คุณธรรม +13 ความชั่ว +18 ความโหด โพสต์ 2019-5-7 22:16

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -52 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -52 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่ปิงเหมยกุ้ย
เยี่ยอวี่เซิงฝาน
กระจกอี้เซียวไน่เหอ
ปลอกสรรพสัตว์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x347
x2
x12
x2
x10
x1
x1
x2
x1
x100
x10
x9
x1
x4
x1
x1
x962
x960
x960
x960
x5
x50
x18
x20
x13
x30
x9999
x53
x210
x24
x3
x1
x4
x4
x8
x1
x8
x71
x5
x10
x30
x2
x13
x25
x36
x1
x11
x70
x2
x1
x4
x2
x2563
x2600
x2596
x2245
x2500
x106
x15
x30
x103
x26
x2
x2
x9999
x100
x546
x11
x3
x1207
x220
x1874
x64
x1500
x3
x897
x2570
x1650
x2841
x2183
x2407
x2533
x258
x3866
x130
x5995
x40
x15
x100
x20
x15
x15
x6
x9999
x2449
x30
x17
x10
x44
x19
x866
x41
x1980
x1781
x7116
x9999
x313
x459
x1
x430
x2
x314
x32
x155
x7609
x1
x5881
x9999
x730
x83
x7
x1
x3
x3041
x213
x2831
x10
x10
x30
x1
x9999
x1880
x231
x156
x1192
x113
x2
x17
x4
x203
x174
x495
x349
x323
x729
x2
x9999
x9999
x1
x9999
x3
x51
x36
x2355
x9
x510
x16
x30
x266
x12
x80
x160
x11
x10
x7
x2
x645
x173
x2
x2040
x9
x10
x682
x367
x24
x88
x13
x54
x15
x7
x35
x150
x783
x13
x4
x547
x464
x4615
x10
x6353
x325
x14
x17
x240
x9999
x472
x10
x15
x38
x15
x2906
x9
x7
x84
x1177
x9999
x200
x2375
x3794
x695
x6069
x9999
x680
x546
x3485
x9999
x6622
x9892
x103
x6221
x7301
x189
x36
x1
x100
x6
x1231
x1576
x1728
x96
x150
x17
x8125
x9999
x7594
x973
x710
x6101
x85
x9999
x3176
x1993
x9999
x9999
x5506
x9999
x2479
x2579
x9950
x1837
x255
x2705
x1294
x9999
x2641
x2348
x1546
x3362
x45
x3783
x796
x245
x766
x2292
x72
x690
x9999
x3020
x141
x3025
x8544
x706
x2497
x1122
x9104
x4616
x742
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-7-16 06:13

ขึ้นไปด้านบน