ดู: 70|ตอบกลับ: 2

{ เมืองเหอผู่ } ท่าเรือซ่งซิ่วจ้าน

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-5-6 00:01:54 |โหมดอ่าน

ท่าเรือซ่งซิ่วจ้าน
 
{ เมืองเหอผู่ }








【ท่าเรือซ่งซิ่วจ้าน】 
 ต้นน้ำคือทะเลส่วนที่ประสานกันเกิดน้ำกร่อย บางส่วนเทียบลงทะเลลึกเมืองท่าขนาดเล็ก
เต้มไปด้วยชาวประมงและเรือบด บางส่วนคือเรือเดินสมุทร ยังมีการรายงานถึงเรือโจรสลัดเข้าเทียบท่า
เหล่าพ่อค้า คนงาน กรรมกรหลากหลายชนเผ่า เตี๋ยนและปาสู่ ยังไม่มากเท่าชาวหมินเยว่เจ้าถิ่น
หากถูกพบว่าเป็นชาวฮั่นอาจต้องต่อรองราคามหาโหดสักหน่อย



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

85

กระทู้

1302

โพสต์

36หมื่น

เครดิต

ก็มาดิครับ

เงินชั่ง
111001
เงินตำลึง
323228929
ชื่อเสียง
137963
ความหิว
858

พวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองเหมือง(ซานกั๋วเหริน)/รายสามเดือนใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
9707
ความชั่ว
7087
ความโหด
11529
ไป๋เหยียนเฟย
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-5-8 14:16:36 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เควสโลก } สำรวจสุสานสรรพสัตว์
พาร์ท 10 : มังกรหยกแห่งบูรพา 7





           “แต่พวกเราไม่รู้ทางไปท่าเรือนะเดินไปทางนี้ใช่ทางไปท่าเรือแน่ๆหรอ” หญิงสาวชาวไทพูดเยอะขึ้นมาเมื่อพวกเขาเดินตรงมาดูไร้จุดหมายปลายทางที่จะเป็นท่าเรือเหมือนคล้ายกับโกดังเก็บของซะมากกว่า

          “นั่นสิ” เมื่อกี้ก็ไม่ได้นึกเอะใจเดินตามมาอย่างเดียวคิดว่าบัณฑิตหลัวนั้นถามชาวบ้านคนเมื่อกี้แล้วเลยตัดสินใจเดินตามกันมา จนมาเจอกับโกดังอยู่ตรงหน้านั่นแหละสรุปว่าพวกเขาเดินหลงทางกันเหรอ

          “ฮาฮ่าๆๆๆ ทางตรงคือทางที่ดีที่สุด” ร่างโปร่งพูดขึ้นมาด้วยสีหน้ายิ้มแห้งเหมือนคนโดนต่อย “ข้าก็คิดว่าทางนี้เป็นทางไปท่าเรือซะอีก เห็นมีคนเดินมากันเยอะแยะ”

          “ทำไมไม่ถามชาวบ้านล่ะว่าท่าเรือไปทางไหน” จุนซางจวินหันมองทั้งสี่คนแล้วส่ายหน้ากับคนที่เป็นบัณฑิต นั่นดูเป็นคำแก้ตัวที่ไม่ฟัง

          “ทางตรงเป็นทางที่สุดอย่างนั้นเลยหรอแล้วทำไมเรามาพบกันที่โกดังล่ะไหนเจ้าลองบอกข้าสิว่า...ทำไม?” เส้าเทียนขมวดคิ้วหน้านิ่งใบหน้าปกคลุมด้วยหมวกไม้ไผ่คลุมหน้าจึงไม่เห็นใบหน้าของเขาที่กำลังกรอกตามองบน

          “เดี๋ยวข้าจะลองถามพวกชาวบ้านแถวนี้ดูละกันแต่ก็คงจะต้องทำให้มันเนียนๆหน่อย เผื่อจะโดนจับสงสัย” บัณฑิตหลัวชูอาสาสอบถามชาวบ้านในระแวก

          “นั่นเป็นหน้าที่ที่เจ้าพึงจะต้องกระทำต่างหากล่ะ” สรวงสุรางค์บอกเสียงหยาบกระด้างเฉกเช่นเดิมในที่นี่ไม่มีใครสามารถพูดภาษาหนานเยี่ยได้เลยสักคน

          “แหม่ พวกเจ้าสองคนได้ทีด่าข้ากันใหญ่เลยนะ”

          “แล้วใครล่ะที่เป็นคนบอกว่าจะต้องรีบไปเพราะว่าเดี๋ยวไต้ก๋งเหยาจะไม่อยู่” หญิงสาวยังคงพูดท่าทางยวนกวนประสาทให้ร่างโปร่งคนฟังถึงกับอารมณ์เสีย

          “ข้ายอมรับว่าข้าผิดแล้ว” ผลสุดท้ายก็ต้องก้มหน้ายอมรับสิ่งที่เคยพูดเอาไว้ ก่อนที่จะเดินไปตรงแถบที่มีชาวบ้านกำลังขายของกันอยู่

          “.....” ร่างสูงเดินตามอยู่ข้างหลังเขาเพียงเป็นได้แค่คนที่คอยเฝ้าระวังด้านหลังให้ ก็ตนไม่สามารถพูดภาษาได้แถมฟังยังฟังไม่รู้เรื่อง เดี๋ยวจะโป๊ะแตกเอา

         ร่างโปร่งเดินเข้าไปหาหญิงชรานัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มมอง “ท่านยายขอรับทางไปท่าเรือไปทางไหนรึ”

          หญิงชราที่ขายของอยู่นั้นหันมาหาอีกฝ่ายที่สวมใส่หมวกผ้าคลุมปกปิดใบหน้า “ทางไปท่าเรือหรอไอ้หนู” ก่อนที่มือเหี่ยวยานจะชี้ไปทางฝั่งด้านซ้าย

          ในระหว่างนั้นเส้าเทียนก็หยิบเล่าเหล้าเก๊กฮวยขึ้นมาเพื่อมอบให้กับท่านพ่อเอาไว้เพิ่มสารสัมพันธ์กัน ถ้าเกิดหัวใจเต็มครบทุกดวงคงจะดีกว่านี้ “ท่านพ่อขอรับ นี่เหล้าเก๊กฮวยเข้ามอบให้”

          จุนซางจวินรับเหล้าเก๊กฮวยจากบุตรชายบุญธรรม ก่อนที่จะสอดใส่เข้าไปในกระเป๋าย่ามของตนเอง “ขอบใจ” ช่วงนี้ก็ยังไม่ได้ฝึกสอนวรยุทธขั้นต่อไปให้กับอีกฝ่ายเนื่องจากพัวพันติดกับการเดินทาง

          “ทางซ้ายสินะ” ร่างโปร่งมองตามที่มือของหญิงชรานั้นชี้ไปทางฝั่งตรงกันข้าม

          “ใช่แล้วจ้า” นางพูดคุยด้วยอัธยาศัยที่ดีกับคนทั่วไปโดยหารู้ไม่ว่าคนที่นางกำลังพูดคุยอยู่นั้นเป็นชาวฮั่น

          “ขอบคุณขอรับ” บัณฑิตหลัวชูโค้งแล้วหันกลับมาหาทั้งสามคนที่ยืนอยู่ข้างหลัง

          “เป็นอย่างไรบ้างทางไปท่าเรือไปทางใดเล่า” สรวงสุรางค์ถามกับอีกคนพลางหันมองรอบข้างที่มีคนเยอะ

          “เมื่อกี้คุยกับหญิงชรานางบอกว่าตรงไปเลี้ยวซ้ายแล้วจะเจอกับท่าเรือที่พวกเราตามหามันแหละนะ” ร่างโปร่งบอกแล้วเดินตามทิศทางที่ได้ฟังมา จากนั้นพวกเขาทั้งสี่คนก็เดินไปทางซ้าย ก่อนจะพบเจอกับท่าเรือที่ต้องการ

          มีเรือจอดเทียบท่าอยู่หลายลำจึงต้องถามคนแถวนั้นอีกว่าใครเป็นไต้ก๋งเหยา

          “......”

          “เอ่อ...พี่ชายพอจะรู้จักกับไต้ก๋งเหยาไหมขอรับ ข้าจะเหมาเรือเดินทางไปที่ไห่หนาน” บัณฑิตหลัวชูถามกับชายวัยกลางคน

          “ข้าคือคือเหยาอวี้เอง” ก่อนจะมองทั้งสี่คนที่ปกปิดใบหน้าสวมใส่หมวกไผ่ผ้าคลุม

          “หากจะเหมาลำต้องจ่ายเท่าไหร่ พอดีพวกข้าถูกปล้นจึงมีเพรชเป็นของแลกเปลี่ยน” บัณฑิตหลัวชูพอมีเพรชติดตัวบาง

           “อืมมม เพรช10เม็ด”

          เส้าเทียนหันมองบัณฑิตที่ดูหน้าซีดก่อนเขาจะหยิบเพชรขึ้นมาแล้วยื่นมอบให้กับอีกฝ่ายแทนก็มีเพชรอยู่หลายพันเม็ดจะยอมจ่ายเพื่อเดินทางไป “.....” ให้แบบไม่พูดจา

          “รวดเร็วทันใจกันจริงๆนะเช่นนั้นพวกเจ้าก็ขึ้นมาบนเรือข้าเรือจะได้เดินทางกัน” ไต้ก๋งเหยาบอกแล้วนำเพรชใส่กระเป๋าเอาไว้

           จากนั้นพวกเขาทั้งสี่ก็ขึ้นมานั่งบนเรือด้วยความระมัดระวังเพราะเรือค่อนข้างที่จะลำเล็ก พร้อมที่จะเดินทางสู่เมืองไห่หนาน!!!

เปิดใช้รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา-พ่อ
มอบเหล้าเก๊กฮวย



แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ จุน ซางจวิน เพิ่มขึ้น 24 โพสต์ 2019-5-8 16:32
คุณได้รับ +20 คุณธรรม +48 ความชั่ว +28 ความโหด โพสต์ 2019-5-8 16:32

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -32 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -32 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่ปิงเหมยกุ้ย
เยี่ยอวี่เซิงฝาน
กระจกอี้เซียวไน่เหอ
ปลอกสรรพสัตว์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x347
x2
x12
x2
x10
x1
x1
x2
x1
x100
x10
x9
x1
x4
x1
x1
x962
x960
x960
x960
x5
x50
x18
x20
x13
x30
x9999
x53
x210
x24
x3
x1
x4
x4
x8
x1
x8
x71
x5
x10
x30
x2
x13
x25
x36
x1
x11
x70
x2
x1
x4
x2
x2563
x2600
x2596
x2245
x2500
x106
x15
x30
x103
x26
x2
x2
x9999
x100
x546
x11
x3
x1207
x220
x1874
x64
x1500
x3
x897
x2570
x1650
x2841
x2183
x2407
x2533
x258
x3866
x130
x5995
x40
x15
x100
x20
x15
x15
x6
x9999
x2449
x30
x17
x10
x44
x19
x866
x41
x1980
x1781
x7116
x9999
x313
x459
x1
x430
x2
x314
x32
x155
x7609
x1
x5881
x9999
x730
x83
x7
x1
x3
x3041
x213
x2831
x10
x10
x30
x1
x9999
x1880
x231
x156
x1192
x113
x2
x17
x4
x203
x174
x495
x349
x323
x729
x2
x9999
x9999
x1
x9999
x3
x51
x36
x2355
x9
x510
x16
x30
x266
x12
x80
x160
x11
x10
x7
x2
x645
x173
x2
x2040
x9
x10
x682
x367
x24
x88
x13
x54
x15
x7
x35
x150
x783
x13
x4
x547
x464
x4615
x10
x6353
x325
x14
x17
x240
x9999
x472
x10
x15
x38
x15
x2906
x9
x7
x84
x1177
x9999
x200
x2375
x3794
x695
x6069
x9999
x680
x546
x3485
x9999
x6622
x9892
x103
x6221
x7301
x189
x36
x1
x100
x6
x1231
x1576
x1728
x96
x150
x17
x8125
x9999
x7594
x973
x710
x6101
x85
x9999
x3176
x1993
x9999
x9999
x5506
x9999
x2479
x2579
x9950
x1837
x255
x2705
x1294
x9999
x2641
x2348
x1546
x3362
x45
x3783
x796
x245
x766
x2292
x72
x690
x9999
x3020
x141
x3025
x8544
x706
x2497
x1122
x9104
x4616
x742
x1

85

กระทู้

1302

โพสต์

36หมื่น

เครดิต

ก็มาดิครับ

เงินชั่ง
111001
เงินตำลึง
323228929
ชื่อเสียง
137963
ความหิว
858

พวกเรามาอธิษฐานขอลูกแฝดกับเจ้าแม่ใบรับรองเหมือง(ซานกั๋วเหริน)/รายสามเดือนใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
9707
ความชั่ว
7087
ความโหด
11529
ไป๋เหยียนเฟย
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-5-12 23:06:13 | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เควสโลก } สำรวจสุสานสรรพสัตว์
พาร์ท 14 : เดินทางขึ้นเหนือ 2
ตกปลาปกติ

          หลังจากที่ทั้งห้าคนนั้นสามารถออกจากเกาะไหหนานเรือลำเก่าก็ เคว้งคว้างอยู่กลางทะเลซึ่งพวกเขาช่วยกันแจวเรือกันอย่างไม่มีท่าทีหยุดพักจนในที่สุดมันก็ใกล้จะถึงฝังฝ้าที่เดินทางกันมาแน่นอนว่าอีกไม่ใกล้ไม่ไกลก็ใกล้จะถึงแล้วทำให้เครื่องเคียงนั้นจึงขอตัวพักงีบหลับก่อน

           “ถ้าเกิดใกล้ถึงแล้วค่อยเรียกข้าแล้วกันตอนนี้รู้สึกหนังตามันง่วงอ่ะ” จากนั้นร่างสูงก็หลับสนิทโดยที่มีคนทั้งสี่คนมองด้วยสายตาปริบๆ

          ซ่าาาาาาา~

          เสียงน้ำทะเลกระทบหู น้ำทะเลบางส่วนกระเด็นเข้าที่ใบหน้าคมคายที่แพนตาหลับอย่างไม่สนใจสิ่งใด เขาลืมตาสะลึมสะลือเห็นสรวงสุรางค์ยังคงจับไม้พายเรืออยู่ ก่อนจะหลับตาลงเหมือนเดิม ปากหนาพูดขึ้นทั้งที่ตาปิดสนิท


           “เจ้าจะพายเรือให้เหนื่อยทำไม ปล่อยให้คลื่นซัดเรือไปเรื่อยไม่ดีกว่ารึ เปลืองแรงหาใช่เหตุอีกอย่างคงใกล้จะถึงแล้ว”

          “เจ้าไม่ต้องสนใจหรอกว่ามันจะเปลืองแรงแค่ไหน” เสียงหยาบกระด้างบอกก่อนจะพายเรือเหมือนเดิม คลื่นทะเลตีเข้ากับไม้พาย

          ร่างสูงยกไหล่ในเมื่อเขาบอกแล้วอีกฝ่ายไม่ฟังก็ไม่จำเป็นต้องพูดซ้ำสอง มือหนาทั้งสองเอามากุมปิดตาหนีแสงพระอาทิตย์ยามเย็นนอนในเรือนี่มันลำบากจริงๆ

        ไหนๆก็อยู่ในทะเลแล้ว หว่านแหหาปลาขึ้นหน่อยอีกอย่างนึงเขาก็ต้องการหาวัตถุดิบจำพวกปลา ปลาหมึก กุ้ง อะไรทำนองนี้ เผื่อเจอกับสัตว์จะได้นำมันเอาไปให้เพื่อซื้อ ใจเหล่าสัตว์ที่หน้าตาน่ารักฟรุ้งฟริ้ง

           มือหนานำแหหว่านลงไปในทะเลเพื่อที่จะให้สัตว์ในทะเลน้ำติดกับ นั่งรอสักพักก่อนที่จะดึงขึ้นมาเก็บใส่ในกระเป๋า

          “เฮ้อ”

          จนกระทั่งในที่สุดผ่านจนทั้งห้าคนก็เดินจนมาถึงท่าเรือเหอผู่ เมื่อทันทีที่เรือลำเก่าน้ำเทียบท่าแต่ละคนก็ลุกขึ้นทยอยออกจากเรือกันอย่างว่องไว อยากดูหนังเรือลำนี้ถึงแม้จะเก่าทรุดโทรมลงไปมากแค่ไหนแต่มันก็ยังแล่นเรืออย่างปลอดภัยแตกต่างจากสภาพที่ภายนอกนั้นดูไม่น่าจะแข็งแรง

          “เจ้าจะเอายังไงต่อไม่สามารถที่จะกลับไปที่ก่อได้อีกแล้วเป็นเพราะพวกข้า…” บัณฑิตหลัวชูนั้นถามคนเดินเรือด้วยสีหน้าเศร้าใจที่พวกตนนั้นเป็นเหตุ

          “ข้าคงกลับไปเกาะไม่ได้แล้วล่ะ ไม่ต้องห่วงหรอก เรื่องนั้นข้าจะหาบ้านแถวนี้ตั้งหลักสร้างตัว” ชายวัยกลางคนนั้นเลยบอกกับทั้งสี่คน ในเมื่อตัดสินใจที่จะออกมาเกาะไห่หนานแล้วก็ต้องยอมรับชะตากรรม ด้วยการที่ตนเองนั้นเลือกเงินมากกว่าเพื่อที่จะส่งกลับไปให้ลูกเมีย

           “หากเป็นเช่นนั้น หากเจ้าบอกว่าจะหาบ้านแถวนี้ตั้งหลักสร้างตัวแล้วก็ เดี๋ยวพวกข้าจะช่วยหาแล้วกันนะมันก็เป็นเรื่องของศีลธรรมด้วยแหละข้าก็รู้สึกเสียใจที่ต้องทำให้เจ้าจะคนในครอบครัว” เสียงทุ้มเด็กหวานเลยบอกเขานั้นมีเงินมากพอที่จะซื้อบ้านให้อีกฝ่ายได้

          “ขอบคุณ”

          ไม่นานนักเส้าเทียนกับคนอื่นๆ พากันมาเดินแถวตลาดเพื่อดูว่ามีที่พักที่ไหนหรือบ้านหลังไหนกำลังขายอยู่บ้าง จึงสอบถามคนแถวนั้นไปเรื่อยๆจนเจอป้ายขายร้าน

          { เซ้งร้านด่วน 8000 ชั่ง }

          “ดูนั่นสิเหมือนพวกเราจะเจออะไรดีๆ” สรวงสุรางค์ชี้ไปตรงป้าย

           “อืม”

           “ราคาขนาดนั้นข้าไม่มีเงินมากพอที่จะซื้อหรอก” ชายสูงวัยเอ่ยบอกอีกอย่างนึงเขาก็เรียกเงินอีกฝ่ายมาแค่สามพันชั่ง

           “ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวข้าจะมอบเงินให้เจ้าซื้อเอาไว้พักและทำมาหากิน” จากนั้นเจ้าเทียนก็มอบเงินหนึ่งหมื่นชั่งให้อีกฝ่ายเก็บไว้ซื้อร้านส่วนอีกสองพันให้เก็บไว้ทำทุน

           “ทำไมถึงให้เงินข้าถึงมากมายเพียงนี้ มันเยอะเกินไป…” เอ่ยถามยังไม่เข้าใจ อีกฝ่ายนั้นมอบเงินมากมายให้นี่เป็นครั้งแรกที่จับเงินจำนวนนี้เลยด้วยซ้ำ

           “หากว่าเงินไม่พอใช้ล่ะก็ ...ไปที่คฤหาสน์ตระกูลหวงบอกว่าหวงเส้าเทียนมาให้เอาเงิน เอานี้ม้วนไม้ไผ่เก็บไว้ให้ดี” เส้าเทียนม้วนไม้ไผ่ให้กับอีกฝ่ายด้วยเผื่อต้องการเงินทุนในการทำอาชีพเพิ่ม

            “เอ่อข้า...จะเก็บไว้”

           จากนั้นทั้งสี่คนก็ออกเดินทางกันทันทีเมื่อหาที่พัก ให้กับคนเดินเรือเสร็จแล้วถึงแม้ว่าจะรู้สึกเศร้าใจที่ทำให้ฝ่ายนั้นต้องมีจากครอบครัวมาแต่นี่ก็ถือว่าเป็นการตอบแทนอย่างดีที่จะมอบให้เขา

           “ท่านพ่อขอรับนี่เล่าเก๊กฮวยข้านำเอามาให้” ก่อนที่จะยื่นมอบเหล้าเก๊กฮวยให้กับผู้เป็นพ่อบุญธรรมได้ออกมาจากเกาะไห่หนานแล้วมันก็รู้สึกดี เพราะจะได้ไปตามหาอย่างอื่นต่อ

           “อืม…” จอมยุทธ์จุนรับเหล้าเก๊กฮวยจากบุตรชายบุญธรรมมาเก็บสอดเอาไว้ใส่กระเป๋าเพื่อที่จะนำไว้ดื่มภายหลัง

มอบเงินหมื่นชั่ง
ใช้รูปปั้นเจ้าแม่หนี่วา-พ่อ
มอบเหล้าเก๊กฮวย

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ ห้าประหลาดคนโฉด: จุน ซางจวิน เพิ่มขึ้น 8 โพสต์ 2019-5-13 14:16
(9) ได้รับปลาน้ำเค็ม 9630 / ปลาทูน่า 942 / กุ้ง 630  โพสต์ 2019-5-13 00:36
คุณได้รับ +45 คุณธรรม +13 ความชั่ว +18 ความโหด โพสต์ 2019-5-13 00:34

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +500 ความหิว -86 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 500 -86 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
กระบี่ปิงเหมยกุ้ย
เยี่ยอวี่เซิงฝาน
กระจกอี้เซียวไน่เหอ
ปลอกสรรพสัตว์
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x347
x2
x12
x2
x10
x1
x1
x2
x1
x100
x10
x9
x1
x4
x1
x1
x962
x960
x960
x960
x5
x50
x18
x20
x13
x30
x9999
x53
x210
x24
x3
x1
x4
x4
x8
x1
x8
x71
x5
x10
x30
x2
x13
x25
x36
x1
x11
x70
x2
x1
x4
x2
x2563
x2600
x2596
x2245
x2500
x106
x15
x30
x103
x26
x2
x2
x9999
x100
x546
x11
x3
x1207
x220
x1874
x64
x1500
x3
x897
x2570
x1650
x2841
x2183
x2407
x2533
x258
x3866
x130
x5995
x40
x15
x100
x20
x15
x15
x6
x9999
x2449
x30
x17
x10
x44
x19
x866
x41
x1980
x1781
x7116
x9999
x313
x459
x1
x430
x2
x314
x32
x155
x7609
x1
x5881
x9999
x730
x83
x7
x1
x3
x3041
x213
x2831
x10
x10
x30
x1
x9999
x1880
x231
x156
x1192
x113
x2
x17
x4
x203
x174
x495
x349
x323
x729
x2
x9999
x9999
x1
x9999
x3
x51
x36
x2355
x9
x510
x16
x30
x266
x12
x80
x160
x11
x10
x7
x2
x645
x173
x2
x2040
x9
x10
x682
x367
x24
x88
x13
x54
x15
x7
x35
x150
x783
x13
x4
x547
x464
x4615
x10
x6353
x325
x14
x17
x240
x9999
x472
x10
x15
x38
x15
x2906
x9
x7
x84
x1177
x9999
x200
x2375
x3794
x695
x6069
x9999
x680
x546
x3485
x9999
x6622
x9892
x103
x6221
x7301
x189
x36
x1
x100
x6
x1231
x1576
x1728
x96
x150
x17
x8125
x9999
x7594
x973
x710
x6101
x85
x9999
x3176
x1993
x9999
x9999
x5506
x9999
x2479
x2579
x9950
x1837
x255
x2705
x1294
x9999
x2641
x2348
x1546
x3362
x45
x3783
x796
x245
x766
x2292
x72
x690
x9999
x3020
x141
x3025
x8544
x706
x2497
x1122
x9104
x4616
x742
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-7-16 06:08

ขึ้นไปด้านบน