ดู: 86|ตอบกลับ: 2

{ แคว้นต้าหว่าน } โรงเตี้ยมเอกอัศดง

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-4-15 02:00:17 |โหมดอ่าน

โรงเตี้ยมเอกอัศดง

{ แคว้นต้าหว่าน }




ด้วยแคว้นต้าหว่านมีอากาศที่ค่อนข้างเย็น โรงเตี้ยมที่ค้างแรมชั่วคราวจึงค่อนข้างกันลม
มีแผ่นไม้ปิดทึบสีเข้ม ตามอย่างความนิยมชาวเมืองหนาวล่างเขาหิมะกุ้ยซาน แผ่นกระเบื้องเขียวตัดกัน
ดูโอ่อ่ามีศิลาสลักรูปม้าประดับตามทางเข้า โถงทางเดินทั้งภาพวาดและหัตถกรรมหนังสัตว์
ให้บริการสุรานมม้า อาหารจำพวกเนื้อสัตว์และพืชผักตามฤดูกาล อาจเห็นพ่อค้าวานิชย์พักแรมเป็นขบวน
ไม่ต้องห่วงที่นี่มีทั้งห้องรวมและห้องเดี่ยวพอรองรับได้ทั้งกองคาราวาน


ชื่อกิจการ : โรงเตี้ยมเอกอัศดง
เจ้าของกิจการ : ชอรยอง
เวลาเปิดทำการ : 24 ชม.
รูปแบบกิจการ : บริการสุราอาหารพื้นเมืองและที่พักสำหรับนักเดินทาง ค่ำคืนมีการแสดงระบำชาวหู






คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

61

กระทู้

1202

โพสต์

38หมื่น

เครดิต

ก็มาดิครับ

เงินชั่ง
206124
เงินตำลึง
352738261
ชื่อเสียง
125532
ความหิว
872

ใบรับรองเหมือง(ซานกั๋วเหริน)/รายสามเดือนใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)ป้ายตลาดมืดตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
8313
ความชั่ว
6689
ความโหด
10530
ห่านฟ้า
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 2019-4-15 09:22:50 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ShaoTien เมื่อ 2019-4-15 09:26

{ เควสโลก } สำรวจสุสานสรรพสัตว์
พาร์ท 5 : ข้อแลกเปลี่ยน 11
(เดินทางยาวไปยาวไป)




          “หาว” เส้าเทียนลุกขึ้นตื่นสะลึมสะลือหันมองทั้งสองคนที่นอนอยู่ด้วยนี่เป็นห้องใหญ่ที่เปิดเอาไว้พวกเขาไม่นอนเบียดกันหรอกนะเว้ย

          เปิดดูกระเป๋าสัมภาระหาอะไรมาทานรองท้องก่อนที่จะไปเข้าห้องน้ำทำธุระจัดการอาบน้ำให้ร่างกายสะอาดสดชื่น หวังว่าที่นี่จะมีน้ำพอให้อาบแล้วกัน

          “ตื่นแล้วหรอ เมื่อยเนื้อเมื่อยตัวชะมัดยาด” บัณฑิตหลัวชูเอ่ยบอกแล้วลุกขึ้นมานั่งหน้าตามึนๆมองอีกคนที่หันหลังอยู่

          “ออกเดินทางกันตั้งแต่เช้ามันก็ดีนะ” เสียงทุ้มติดหวานเลยบอกยิ่งออกกันเร็วเมื่อไหร่ก็จะยิ่งถึงเร็วเมื่อนั้น แต่ก็คงจะผ่านไปหลายอาทิตย์อยู่ กว่าจะไปถึงสถานที่ที่พวกเขาต้องการ เดินทางผ่านตั้งหลายเมือง

          “เจ้ารู้เส้นทางที่จะไปใช่ไหมทางตอนเหนือน่ะ” หากอีกฝ่ายไม่รู้เส้นทางเขาจะได้ศึกษาจากตำราที่เขียนเอาไว้มันเป็นแผนที่ทั้งต้าฮั่นและทางชงหนูเป็นคนที่ต้องวางแผนให้เป็นระเบียบก่อนที่จะเริ่มทำอะไร

          “หากเข้ามาทางเส้นระเบียงเหอซี รับรองว่าไม่พาไปหลงหรอก” เส้าเทียนเดินทางไปไหนมาไหนบ่อยรู้เป็นเฉพาะที่เท่านั้น ถ้าเป็นแบบทะเลทรายก็จะไม่รู้ ให้จำสถานที่ทุกอย่างมันก็ไม่ใช่เรื่อง… อีกอย่างก็ไม่ได้ฉลาดขนาดนั้นที่จะจดจำอะไรได้เยอะๆในหัวสมอง

          “โอเคข้าจะได้ไม่ต้อง ศึกษาเส้นทาง” บัณฑิตหลัวชูเก็บพับแผ่นที่ลงใส่ในกระเป๋าย่ามที่ตัวเองพกมาเยอะแยะมากมาย

          “โอเค? คืออะไร” ไม่เข้าใจในสิ่งที่อีกคนบอก ร่างสูงมีใบหน้าที่หมดงงกับคำพูด

          “มันเป็นภาษาของทางโรมันแล้วประโยคนี้ใช้ได้กับคำทั่วไปหมายถึง ถูกต้อง,ถูก,ใช้ได้,ดีแล้ว ,เรียบร้อย,ตกลง และยังมีอื่นๆอีกเป็นคำกริยาที่พวกคนในตะวันตกใช้กัน” ร่างโปร่งอธิบายให้กับคนตรงหน้าที่ดูเหมือนจะมีความสงสัยเป็นพิเศษ

          “โอ้โหมันใช้ได้เยอะจังเลยนะ” เส้าเทียนจำคำพูดของอีกฝ่ายเอาไว้เผื่อจะนำไปใช้กับคนอื่นบ้าง พวกคนตะวันตกประดิษฐ์ประดอยคำพูดได้สั้นๆทว่าความหมายเยอะจริงๆ

          “.....” จุนซางจวินฟังทั้งสองสนทนากันอย่างเงียบๆไม่ได้พูดแทรกอะไรเข้าไป เหมือนกับเป็นการเก็บข้อมูลด้วยนั่นแหละ

          “หากเจ้าสนใจก็ลองศึกษาในตำราดูสิ” ท่าทางอีกคนจะสนใจเขาก็เลยพูดให้คำแนะนำไปลองศึกษาในตำราเอาดู

          “ตำราอะไรรึ” ร่างสูงขมวดคิ้วพลางถอนหายใจเสียงแผ่วเบา

          “คัมภีร์ละติน จะสอนให้เข้าใจเองแต่ต้องหมั่นศึกษาหาความรู้” พอได้พูดแบบนี้แล้วก็ทำแม่เขานั้นนึกอยากจะสอนอีกฝ่ายด้วยความเป็นบัณฑิตที่ชอบสอนพวกเด็กๆเป็นประจำในหออี้จิงไน่

          เส้าเทียนเปิดกระเป๋าหรือค้นหาดูว่าตนเองมีคัมภีรละตินหรือเปล่าถ้าจำไม่ผิดเหมือนจะมี ตอนนั้นเคยได้ที่เจอกับพวกสหาย แถมยังเจอคัมภีร์วีนัสอีกที่อธิบายกระบวนท่าสำหรับคู่รัก...

          “ข้าก็พอมีคัมภีร์ละตินอยู่นะเดี๋ยวจะลองศึกษาดูเอา” เมื่อค้นหาเจอแล้วก็ลองกดเปิดดูผ่านๆตามีอะไรหลายอย่างที่เขาอ่านไม่ออก

          “มันไม่ยากเกินไปที่จะศึกษา”

          จากนั้นทั้งสามคนก็ทำธุระส่วนตัวแล้วเก็บข้าวเก็บของออกเดินทางจากจุดพักมาเพื่อที่จะได้เดินทางกันไปต่อขึ้นไปทางเหนือ หากขึ้นเส้นทางบนจะต้องผ่านแคว้นต้าหว่านซึ่งที่นั่นมีอากาศหนาวเย็น

          พอจะได้ไปพื้นที่ที่มันมีความเย็นแล้วก็รู้สึกกระดี๊กระด๊าเล็กน้อย ก็อยู่ในทะเลทรายมาหลายอาทิตย์มันก็ร้อนนี่ ตอนกลางวันนี้อย่างกับไฟไหม้หัว

          เดินทางกันไปเรื่อยๆโดยที่ยังไม่หยุดพักใดๆเมื่อผ่านเข้ามาถึงเขตแคว้นแล้วพวกเขาจึงตกลงกันว่าควรจะหาที่พักสำหรับในการทานอาหาร

          เป็นการเดินทางข้ามวันข้ามคืนมันอยู่ไกลจากต้าเยว่จื่อจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะข้ามวันข้ามคืน นัยน์ตาสีดำคมกริบมองรอบๆ ไอความเย็นแผ่ซ่าน

          ถึงจะมีแดดแต่ก็มีความเย็นให้หนาวสั่น เขาโตมาที่เมืองหนาว เจออากาศแบบนี้แล้วไม่ได้ทำให้ ระคายผิว แต่ถ้าเกิดว่าอุณหภูมิต่ำลงมากกว่านี้อีกเช่นไปเดินที่ภูเขาหิมะแบบนั้น มันจะทำให้เขาหนาวจนตกเอาผ้าคลุมหนาๆมาห่อตัว

          พวกเขาไปจอดรถม้าตรงจุดที่ให้นำพาหนะไปฝาก ก่อนที่จะพากันเดินเข้าไปในโรงเตี๊ยมครั้งนี้กะว่าจะเป็นคนไม่พูดแล้วให้บัณฑิตหลัวเป็นคนจัดการเองแล้วกัน

           “เชิญแขกทั้งท่านสามเข้ามานั่งรอที่โต๊ะได้เลยเจ้า ส่วนนี้เป็นเมนูอาหาร” เสี่ยวเอ้อสาวพาทั้งสามคนมานั่งตรงโต๊ะที่ว่างอยู่ก่อนที่จะยื่นมอบเมนูอาหารให้เนื่องจากพวกเขามาสั่งอาหารไม่ได้มาแวะค้างคืน

          “ที่นี่มีเมนูอะไรแนะนำเป็นพิเศษหรือไม่” บัณฑิตหลัวชูถามเมนูแนะนำประจำโรงเตี๊ยมกับเสี่ยวเอ้อ

          “อันที่จริงแล้วทุกเมนูกับพิเศษสำหรับโรงเรเตี๊ยมของเรานะเจ้าค่ะ” นางเอ่ยตอบเป็นมุมกว้างเพื่อให้อีกฝ่ายนั้นได้สะดวกในการเลือกอาหารมันมีมากมายหลายชนิด

          “ข้าเอาเป็ดเป่ยผิงแล้ว” สุดท้ายเส้าเทียนก็สั่งเป็นคนแรกเป็ดเป่ยผิงทำให้ร่างกายแข็งแรง…? มันทำให้มีพลังงานมากกว่าอาหารชนิดอื่นๆในโรงเตี๊ยมก็เลยเลือกอันนี้แค่800ตำลึงเองด้วย

          แล้วจากนั้นทั้งสองคนก็เริ่มสั่งอาหารกันตาม เส้าเทียนหันมองรอบข้าง ที่มีครอบครัวเข้ามาแต่งกายในชุดผ้าคลุม อ่า...ก็มีชุดผ้าคลุมเหมือนกันแต่ยังใส่ไม่ได้

          “รอสักครู่นะเจ้าคะ” เสี่ยวเอ้อสาวรับออเดอร์ก่อนที่จะเดินออกไปแล้วไปรับออเดอร์จากโต๊ะอื่นต่อเพื่อจะได้ส่งให้กับทางพ่อครัวทีเดียว

          “เจ้าดูเหมือนจะชอบที่นี่นะ” บัณฑิตหลัวชูจิบชาหันมาพูดคุยกับร่างสูง

          “อากาศหนาวเย็นข้าชอบ” ก่อนที่จะรออาหาร จากเสี่ยวเอ้อที่จะต้องยกมาเสิร์ฟคงจะใช้เวลาหนึ่งเค่อกว่าๆถึงจะเสร็จ

          ในระหว่างนั้นเขาก็จิบชาที่เสี่ยวเอ้อยกมาเสิร์ฟให้ไปพลางๆรอก่อนที่อาหารมื้อหลักจะมา พอทานเสร็จแล้วจะได้ออกเดินทางกันเลยทีเดียว ไม่รู้ว่าจะต้องไปแวะพักที่ใดอีก แต่ก็คงมีอีกหลายที่ให้ไปพักเลยล่ะ

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ --3 คุณธรรม โพสต์ 2019-4-15 11:36
คุณได้รับ +8 คุณธรรม +117 ความชั่ว +57 ความโหด โพสต์ 2019-4-15 11:36

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หน้ากากยักษ์ม่วง
เหล้าพันปี
ปีกปักษา
ตัวเบาขั้นสูง
ฝ่ามือพิษงูทวาร
ปราณทานตะวัน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10
x1
x1
x8
x1
x1
x2
x11
x10
x10
x10
x1
x50
x8
x20
x6
x30
x2225
x9999
x52
x126
x24
x3
x1
x4
x4
x8
x1
x8
x76
x5
x10
x30
x2
x5
x10
x28
x1
x11
x70
x2
x1
x4
x1
x5
x2551
x2600
x2596
x2245
x2500
x100
x15
x30
x83
x16
x2
x2
x9999
x100
x506
x9
x3
x1095
x190
x2084
x50
x1500
x2
x823
x2398
x1620
x2821
x2169
x2401
x2515
x248
x2950
x110
x5995
x20
x15
x100
x20
x15
x15
x6
x9999
x2449
x30
x20
x10
x44
x19
x796
x41
x2000
x1680
x7120
x9999
x273
x363
x1
x330
x2
x314
x32
x166
x7613
x1
x832
x9999
x730
x73
x7
x1
x3
x2951
x213
x2849
x10
x10
x30
x1
x9999
x1725
x231
x154
x1156
x113
x2
x17
x4
x6
x203
x174
x536
x349
x323
x721
x2
x9999
x9999
x1
x9999
x3
x51
x36
x2355
x7
x510
x16
x30
x248
x12
x79
x160
x11
x10
x7
x2
x571
x175
x2
x1985
x9
x10
x682
x346
x24
x88
x13
x34
x15
x7
x35
x138
x747
x13
x4
x47
x464
x4609
x10
x6573
x325
x14
x17
x240
x9999
x472
x9
x15
x38
x15
x2906
x9
x7
x84
x1144
x9999
x200
x2510
x3804
x695
x6007
x9999
x638
x518
x3485
x9999
x6602
x9892
x97
x6221
x7301
x189
x36
x1
x100
x6
x1231
x1572
x1728
x96
x150
x17
x8125
x9999
x7644
x498
x828
x1055
x75
x9999
x3105
x1957
x9999
x9999
x5506
x9999
x2422
x2492
x9958
x1889
x255
x2983
x1312
x9999
x2645
x2280
x1548
x3448
x59
x3693
x907
x260
x766
x2327
x72
x690
x9841
x2937
x141
x3025
x8544
x679
x2505
x1122
x8104
x4103
x734
x1
โพสต์ 2019-4-28 19:19:08 | ดูโพสต์ทั้งหมด
       หลังจิวนั้นหลังจากเดินทางผ่านทะเลนาดิมาได้…. เขานั้นก็มาถึงยังแคว้นต้าหว่านเสียที….
หลังจิวรู้ดีว่าต่อจากนี้ตนเองนั้ยมีเส้นทางอันยาวไกลอยู่เบื้องหน้า…
เขาจึงตัดสินใจที่จะหยุดพัก เพื่อที่จะได้มีแรงไว้เดินทางต่อ

เขาตัดสินใจไปพักที่โรงเตี๊ยม เอกอัศดง….


หลังจากที่หลังจิวพักและดื่มน้ำชากินอาหารว่างไปประมาณ2-3 เค่อ เขาก็ออกเดินทางต่อทันที…
บนฟ้านั้นก็ยังไร้วี่แววการมาถึงของฮุ่ยกงอยู่ดี….แต่หลังจิวไม่อาจรอได้… เขาได้แต่เดินทางต่อไป...




แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +20 ความชั่ว โพสต์ 2019-4-28 19:29

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -32 Point +20 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -32 + 20

ดูบันทึกคะแนน

←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
หงอนคู่
ทวนยาว
ตัวเบาขั้นกลาง
คัมภีร์เยี่ยนจื่อ
มือสังหารพื้นฐาน
ฮั่นเสียทองเทวะ
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x13
x5
x78
x4
x2
x10
x4
x10
x12
x10
x42
x510
x31
x100
x200
x120
x4
x1
x2
x198
x5
x1
x120
x1
x5
x1
x2
x3
x3000
x1
x4
x30
x1
x2
x25
x1222
x20
x85
x45
x75
x23
x5
x28
x20
x34
x28
x100
x50
x10
x200
x1000
x5
x1
x112
x58
x138
x10
x12
x5
x11
x17
x21
x54
x500
x1740
x4
x40
x15
x63
x487
x15
x81
x1
x9
x33
x2
x200
x30
x88
x99
x75
x20
x39
x22
x6232
x366
x17
x194
x100
x1
x120
x55
x125
x50
x8
x1
x143

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-6-25 05:29

ขึ้นไปด้านบน