ดู: 88|ตอบกลับ: 0

เฉา เซียง { ผิงหยางโหว }

 ปิด [คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-4-14 03:50:19 |โหมดอ่าน
เฉา เซียง
{ ผิงหยางโหว }
○ โหวผู้ทรงธรรม ○

Dèng lún 邓伦
คำพูดที่ติดปาก :: ‘หิมะและดวงตะวันอันเจิดจ้า...ถูกลิขิตมาให้มิอาจเข้าใกล้กัน’ , ‘ย่างเท้าเข้ายุทธภพนับสิบปีผู้ที่มือไม่เปื้อนเลือดยังมีหลงเหลือด้วยหรือ?’ , ‘ไม่มีใครเกิดมาสูงส่งกว่าใคร เช่นเดียวมนุษย์ไม่อาจต้อยต่ำไปกว่ากัน’ , ‘เถ้าคืนภพ ธุลีคืนสู่ผืนดิน’



บู๊
บุ๋น
พลังแฝง
3680
15000
1500


อาจารย์ : เว่ยชิง
เคล็ดวิชา: กำหนดลมหายใจขั้นสูง
วรยุทธ์ : (1) เพลงสยบเจ็ดหมัด
(2) เพลงกระบี่พิทักษ์ชาติ(เพลงกระบี่ผสมผสาน มือขวาถือกระบี่เดี่ยว มือซ้ายถือหน้าไม้ ทั้งสองประสานได้อย่างลงตัวทุกกระบวนท่ามุ่งเน้นจู่โจม  ไร้กระบวนท่าตั้งรับ เป็นวรยุทธ์ที่เว่ยชิงคิดค้นขึ้นเพื่อใช้ในการเปลี่ยนลูกศรใส่หน้าไม้อย่างรวดเร็วพร้อมกับใช้กระบี่อีกมือจู่โจม )
วิชาตัวเบา: ตัวเบาขั้นสูง


ชื่อ-นามสกุล :: ผิงหยางโหว เฉา เซียง
บิดา :: ผิงหยางโหว เฉา ซือ { เสียชีวิต }
มารดาเลี้ยง :: ผิงหยางกงจู่
เชื้อชาติ :: ฮั่น
บ้านเกิด :: ผิงหยาง


อุปนิสัย :: สุภาพบุรุษผู้ให้เกียรติผู้อื่นอยู่เสมอ เรื่องส่วนรวมมาก่อนตนเอง ยิ้มแย้มอบอุ่นอัธยาศัยดี
เมื่อต้องการสิ่งใดจะไม่แสดงออกอย่างตรงไปตรงมา และจะค่อยเผยทีละน้อยผ่านการกระทำ
ยึดมั่นในคำสัตย์ ทั้งสาบานและคำมั่นต้องทำให้สำเร็จสมบูรณ์จึงวางใจได้
แม้คงแก่เรียนแต่ก็มิใช้หนอนหนังสือที่อุดอู้อยู่กับตำรา ชื่นชอบการขี่ม้าลาดตระเวน
ถูกอบรมจากกงจู่แต่เล็กในสายตาเขาความสงบสุขรุ่งเรื่องของใต้หล้าคือเรื่องของทุกคน
รัก เคารพ เทิดทูนและกตัญญูต่อผิงหยางกงจู่ผู้เลี้ยงดูตนเสมือนมารดาแท้ๆ
เขาแทบไม่เคยขัดพระทัยผิงหยางกงจู่เว้นก็แต่เรื่องส่วนตัวบางประการที่ขอตัดสินใจเอง
เป็นบุรุษที่วางตัวเสมือนพี่ชายคนโตให้ความกรุณาต่อผู้อ่อนแอกว่า ไม่ดูหมิ่นแม้เป็นศัตรู
สำหรับผู้อยู่ใต้อาณัติ เขาก็คือเจ้านายที่น่านับถือตัดสินสิ่งใดเที่ยงตรงยึดถือคุณธรรม
รู้จักผ่อนหนักผ่อนเบา มักช่วยเหลือชาวบ้านแก้ไขคดีความโต้กลับขุนนางกังฉินเสมอ
ปฎิบัติต่อผู้อื่นด้วยความอ่อนโยน ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีใครทราบว่าทำไมบางครั้ง
ดวงตาของเขามักจะมีร่องรอยของความเศร้าแฝงอยู่อย่างล้ำลึก

ความสามารถพิเศษ :: ศาสตร์การบริหารปกครอง - มุ่งมั่นที่จะพัฒนาคุณภาพชีวิตชาวประชาเสมอ , ภูมิความรู้สูงส่ง - คบหาบัณฑิตมิตรสหายสนทนาโต้วาทีกันอยู่เสมอ , พรสววรค์ด้านดนตรี - ช่ำชองทั้งเครื่องดีด สี ตี เป่า ขนาดที่ว่าไร้เครื่องดนตรีก็ดัดแปลงของใกล้ตัวมาบรรเลงได้ (เช่นขลุ่ยใบไม้) , หูตาเป็นสัปปะรด - มีความสัมพันธ์อันดีกับชาวพรรคกระยาจกและมักจะแลกเปลี่ยนข่าวสารช่วยเหลือราชสำนักอยู่บ่อยๆ , นักลอกลายมือ-นักเลียนเสียง - เลียนเสียงสัตว์คนขอแค่เคยได้ยินรึเห็นผ่านตา ลอกลายอักษรเสมือนตัวจริงมาเขียนเอง , เฉลียวฉลาดอ่านคนขาด - ใจเย็นพอที่จะวางเฉยและเล่นตามน้ำเสียด้วย
มีชื่อเสียงทางด้าน :: ผิงหยางโหว , โหวผู้ทรงธรรม
คติประจำใจ :: ร้อยปรารถนาพันหมื่นอารมณ์ ล้วนสลายเป็นเถ้าราวเกล็ดน้ำค้าง
ความใฝ่ฝันสูงสุด :: แว่นแคว้นเป็นปึกแผ่นดินแดนสงบสุขร่มเย็น , พบผู้รู้ใจตามความคิดเขาทัน


จุดแข็ง :: เฉลียวฉลาดเยือกเย็น - วางแผนได้อย่างรอบคอบและรอบจัดไม่เผยอารมณ์ความรู้สึกนึกคิดโดยง่าย | วาทะศิลป์ - บทจะชิงชัยกันด้วยวาจาเขามีวิธีไล่ต้อนอีกฝ่ายเสมอ | อำนาจในมือ - การเป็นขุนนางที่ซื่อสัตย์ทำให้เขาได้รับความไว้วางใจจากทั้งราชสำนักและประชาชน หนึ่งคำพูดมีค่าดั่งทองพันชั่ง | จิตใจเข้มแข็ง - เรื่องที่พิจารณาแล้วว่าทำเพื่อส่วนรวมแม้จำเป็นต้องสังหารก็จะลงมืออย่างไม่ลังเล

จุดอ่อน :: มารดาเลี้ยง ผิงหยางกงจู่ ครอบครัวคนสำคัญที่มีเพียงหนึ่งเดียว | อาการปวดหัวไร้สาเหตุ - เมื่อเขาใช้ความคิดหนักหน่วงจะกำเริบขึ้นมาดื้อๆ | ยึดมั่นในรัก - ผู้ที่มีความรักลึกซึ้งไม่แปรผันด้วยกาลเวลา ยินดีอุทิศทั้งชีวิตจิตใจเพื่อปกป้องผู้ที่ตนรักโดยไร้เงื่อนไข หากเขาได้เลือกแล้วก็จะเป็นเหมือนการเลือกครั้งแรกและสุดท้ายในชีวิต | คำสัตย์ - ปากหนักในการให้สัญญากับใคร แต่หากทำให้เขารับคำได้หมายถึงยอมรับคนผู้นั้น | นักสะสม - ความรู้กว้างไกลสนใจของแปลกๆ อาหารแปลกๆ สัตว์แปลกๆ ที่ไม่ค่อยพบเห็นในฮั่นชนิดคลั่งใคล้ | สตรีที่กล้าพูดกล้าทำ - เขาชื่นชมผู้ที่ใจคอหนักแน่น โดยเฉพาะคนที่กล้าเผชิญอันตรายเพื่อส่วนรวม (เหมือนตนเอง)



ลักษณะทางกายภาพ
สีผิว : ขาวผ่องดั่งทองทา
สีตา : สีนิลเข้มจัดนัยน์ตาชั้นเดียวราวกับบึงน้ำใสกระจ่าง
ใบหน้า : โครงหน้ารูปเมล็ดแตงเรียวยาวปีกจมูกผอมแก้มอิ่มเต็มดูนุ่มนวลอยู่ในที ริมฝีปากหยักรั้งสีแดงอ่อน เมื่อยิ้มแย้มตัดกับฟันขาวสะอาดนึกถึงหิมะและดอกเหมยแดง พาให้คนมองรู้สึกใจละลาย เป็นบุรุษที่เห็นเพียงครั้งเดียวก็เพียงพอให้จดจำความอบอุ่นในเสี้ยวรอยยิ้มไปตลอดชีวิต
ร่างกาย : ร่างโปร่งสูงเพรียวมีกล้ามเนื้อเล็กน้อย บ่ากว้างสง่ามีภูมิฐาน
ส่วนสูง (cm) : 187 cm.
น้ำหนัก (kg) : 75 kg.

ประวัติตัวละคร
         บุตรชายของผิงหยางโหวคนก่อนที่สิ้นด้วยโรคภัยร้ายแรงตอนเขาอายุได้สี่ขวบ ได้อาศัยผิงหยางกงจู่ชุบเลี้ยงเด็กน้อยจนเติบใหญ่ เทียบแล้วเปรียบเสมือนบิดาและมารดาในคนเดียวกันให้ความรักความเอาใจใส่ ไม่เคยรังเกียจหรือชี้นำไปในทางที่ผิด แม้ในยามเจ็บไข้ก็อยู่เฝ้าป้อนยาและน้ำไม่เคยห่าง ทำให้ชายหนุ่มกตัญญูและเทิดทูนอีกฝ่ายเสมอเหมือนมารดาบังเกิดกล้า ให้คำมั่นว่าจะปกป้องดูแลอีกฝ่ายตอบแทนบุญคุณที่ไม่ทรงทอดทิ้งผลักไสเขา
        เมื่อถึงวัยเรียนรู้ผิงหยางกงจู่ฝากฝังเว่ยชิงที่ตอนนั้นเป็นเพียงครูฝึกทหารช่วยสอนสั่ง ถ่ายทอดวิชาขี่ม้ายิงธนูทั้งศาสตร์ป้องกันตัวพื้นฐานคุณธรรมที่บุรุษควรรู้ รวมไปจนถึงด้านตำราและวิชาแขนงต่างๆ เขาตั้งใจศึกษาอย่างยิ่งเพื่อไม่ทำให้ผิงหยางกงจู่และอาจารย์เว่ยชิงเปลืองแรงเปล่า เฉาเซียงมีพรสวรรค์ในการเรียนรู้ยิ่งถนัดในการผูกมิตรกับผู้คน ไม่ถึงสองปีกก็จัดเจนกลายเป็นบัณฑิตที่ทรงภูมิและมากด้วยไหวพริบ ไม่อ่อนปวกเปียกจับแต่พู่กันแท่นฝนหมึก
         เฉา เซียง รับบรรดาศักดิ์ผิงหยางโหวต่อจากบิดาเมื่ออายุสิบสี่ปี คอยดูแลพิทักษ์เมืองผิงหยางจากทั้งภัยธรรมชาติและภัยจากน้ำมือคน ชาวบ้านจำนวนมิใช่น้อยที่เคยได้รับความช่วยเหลือจากชายหนุ่มในคดีความเกี่ยวโยงกับขุนนางท้องถิ่นผู้มีอำนาจ เป็นบุรุษผู้นี้ออกหน้าช่วยปกป้องจนได้รับการยกย่องว่า ‘โหวผู้ทรงธรรม’
        เขาเกิดในยามสนทยาที่แสงอาทิตย์เหลือบแสงพรายจึงได้อีกชื่อว่า ‘มู่หลี’ เขาเก็บนามรองเอาไว้มีเพียงสหายสนิทไม่กี่คนที่รู้ด้วยสิ่งนี้เป็นความทรงจำเดียวเกี่ยวกับมารดาที่แท้จริง แม้ไม่มีใครพูดถึงมารดาของเขามากสักเท่าไร คล้ายเป็นปริศนาในใจที่ถูกเก็บเอาไว้เนิ่นนาน  บ่อยครั้งหากเขามิได้ขี่ม้าเดินตรวจตราในเมืองผิงหยาง มิได้ไปเยี่ยมเยียนผิงหยางกงจู่หรือพกสหายไปสนทนาพลางหาสมบัติแปลกพลางตามหอประมูล ก็มักจะพบชายหนุ่มอยู่โดดเดี่ยวตามที่รกร้าง บนหลังคา บนต้นไม้ กลางป่าเขามือหนึ่งหิ้วไหร่ำสุราครุ่นคิดบางเรื่องโดยลำพัง


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-7-22 11:53

ขึ้นไปด้านบน