ดู: 37|ตอบกลับ: 5

{ แคว้นต้าเยว่จื่อ } โรงเตี้ยมม่อฉี

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-4-13 14:57:57 |โหมดอ่าน




โรงเตี้ยมม่อฉี

{ แคว้นต่าเยว่จื่อ }









โรงเตี้ยมม่อฉี
พ้นผ่านจากการเดินทางอันแสนเหนื่อยล้า เพื่อมายังแคว้นแดนไกล
โรงเตี้ยมแห่งนี้จำลองเอาน้ำตกและสระกว้างเพื่อความร่มรื่น
ซุ้มประตูวงจันทร์ทิวทัศน์งดงาม อาหารเลิศรส ท่านสามารถลิ้มลองสุรา
เหล้าธัญพืชดองสัตว์พิษ ช่วยกระตุ้นสมรรถภาพปลุกความแข็งแรง



ชื่อกิจการ : โรงเตี้ยมม่อฉี
เจ้าของกิจการ : ฮุ่ย ซาน
เวลาเปิดทำการ : ตลอดวันตลอดคืน
ประเภทกิจการ : บริการที่พักสุราอาหารแบบเอกลักษณ์เฉพาะแคว้นต้าเยว่จื่อ







คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 Point +10 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 10

ดูบันทึกคะแนน

59

กระทู้

1039

โพสต์

54หมื่น

เครดิต

ก็มาดิครับ

เงินชั่ง
101406
เงินตำลึง
567560
ชื่อเสียง
206533
ความหิว
883

ตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
5358
ความชั่ว
5550
ความโหด
7992
หนูเทา
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 7 วันที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เควสโลก } สำรวจสุสานสรรพสัตว์
พาร์ท 5 : ข้อแลกเปลี่ยน 5





         หลังจากที่ผ่านด่านตรวจกันมาได้แล้วพวกเขาก็เดินทางเข้ามาในเมื่อเพื่อซื้อเสื้อผ้าอาภรณ์ใหม่ให้กับเส้าเทียน

          “เจ้าสนใจร้านไหนเป็นพิเศษหรือเปล่าเดี๋ยวข้าแนะนำให้ได้นะ” บัณฑิตหลัวชูเลยบอกตอนนี้พวกเขาก็กำลังเดินอยู่ในตลาดย่านการค้าภายในเมืองต้าเยว่จื่อ อยู่ที่นี่มานานจึงสามารถแนะนำร้านต่างๆได้

          “.....” ร่างสูงหนาเดินตามมาเรื่อยๆตามแผงร้านขายของที่ตั้งเรียงวางกันอยู่

          “อืม” ชายหนุ่มมองตามร้านต่างๆเสื้อผ้าตัวไหนที่โดดเด่นแล้วดึงดูดให้อยากจะซื้อเลยซักกะตัวเดียว ในกระเป๋าของเขาที่เก็บมาจากหีบใบนั้นมีเสื้อผ้าที่สวยกว่าพวกนี้ตั้งเยอะแยะ

          แถมมันยังดูราคาแพงและคุ้มค่ากว่าพวกนี้เยอะแยะ ไม่ต้องเสียตังค์ในการซื้อ ถึงจะถูกมองว่าเป็นสตรีแล้วอย่างไรล่ะเสื้อผ้ามันสวยดีนี่นาเขาก็รู้สึกว่ามันถูกโฉลกด้วย

           “มีร้านที่เจ้าถูกใจบ้างหรือยังไงอ่ะเราเดินกันมาตั้งนานแล้วเจ้าไม่มีร้านที่ชอบบ้างเลยรึไง” ร่างโปร่งนั้นหันมาถามนี่ก็เดินกันมาตั้งไกลแล้วร้านก็ใกล้จะหมดสุดทางตลาด ก่อนที่จะไปทางอื่นต่อแล้วเนี่ยอีกฝ่ายนึงยังไม่มีท่าทีที่จะเดินเข้าไปซื้อเสื้อผ้าใหม่เลยสักนิด

          “อันที่จริงแล้วข้าคิดว่าไม่ต้องซื้อหรอก เสื้อผ้าที่ข้าใส่อยู่มันก็สวยดีนี่” ในที่สุดเส้าเทียนก็พูดออกไปนี้เมื่อขยันขยอจะให้เขาซื้อนักก็ไม่มีอันที่ถูกใจเลยนี่นา มือหนาลูบปีกผีเสื้อมายาที่สวมใส่อยู่ ในครานี้สวมใส่อาภรณ์ชุดมารจื่อเซ่อซึ่งเข้ากับสีผิว

          “หืม?” จุนซางจวินขมวดคิ้วนัยน์ตาสีเหลืองอ่อนก้มมองบุตรชายบุญธรรมทันควัน

          “เสื้อผ้าที่จะใส่อยู่มันก็สวยดีนั่นแหละจะไม่ต้องซื้อเปลี่ยนก็ได้” บัณฑิตหลัวเข้าใจในเมื่อมีอาภรณ์ที่สวยกว่าก็คงจะไม่อยากจะยอมเปลี่ยน อีกฝ่ายอาจจะชอบแต่งเป็นสตรีก็ได้นี่เขาก็ไม่ได้รู้จักมัดจี่เท่าไหร่ถึงจะร่วมเดินทาง

          “ก็ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว” ในเมื่อมันไม่มีเสื้อผ้าตัวใดที่โดดเด่นจากร้านเลยซักกะตัวเดียว เขาก็ต้องใส่ตัวเก่าอันเดิมไปก่อนไม่มีความคิดที่อยากจะเปลี่ยนมันด้วย หากเรามองให้เป็นศิลปะมันก็คือศิลปะแฟชั่นที่ดูโดดเด่นแค่นั้นแหละไม่มีอะไรมาก

          ตามทางเดินคนที่เดินผ่านมาหันมองร่างสูงด้วยปีกผีเสื้อมายาราวกับหลุดออกมาจากโรงละครโรมันเสื้อผ้าก็โดดเด่นทำให้ดูแปลกประหลาดทว่าก็ดึงดูดสายตาได้ดี

          “หากเจ้าไม่ซื้ออะไรก็ไปที่โรงเตี๊ยมกันต่อข้ารู้สึกหิวข้าวแล้วไม่ได้ทานอะไรมาทั้งวันเลยเดินทางกันมาๆรัวๆ” เขาเดินทางข้ามวันข้ามคืนจนตอนนี้มาเป็นช่วงเวลาตอนเช้าซึ่งก็มีแดดประปรายบ้างเข้าเดินกันมาในที่ร่ม

          “นั่นสิ ในเมืองนี้มีโรงเตี๊ยมอยู่ใช่ไหม เจ้าก็นำทางพาข้ากับท่านพ่อไปสิ” เส้าเทียนเอ่ยบอกกับบัณฑิตคนดังกล่าวอีกฝ่ายนั้นเป็นคนที่อยู่ในเมืองนี้มานานจะต้องเป็นคนนำทางพาทั้งสองไป

          “ได้เลยตามข้ามาแล้วกัน” บัณฑิตหลัวชูเดินนำมาเรื่อยๆมองหาทางลัดเลาะ ซอกซอยไปตามตรอกจนกระทั่งในที่สุดบุรุษทั้งสามคนก็เดินมาถึง

          ร่างสูงมองป้ายโรงเตี๊ยมม่อฉีที่ติดอยู่หน้าทางเข้าก่อนที่จะเดินตามเข้าไปภายใน บรรยากาศก็มีผู้คนมานั่งทานอาหารกันตามปกติที่เจอในโรงเตี๊ยมทุกครั้งที่เขาเข้ามา อันที่จริงแล้วมันก็มีโรงเตี๊ยมอยู่นอกแคว้นต้าเยว่จื่อ

          “มากันสามท่านเชิญมาทางนี้เลยเจ้าค่ะ” เสี่ยวเอ้อออกมาต้อนรับแขกทั้งสามคนก่อนที่จะนำเดินพาไปนั่งโต๊ะที่ว่างอยู่

          “.....” จอมยุทธจุนซางจวินนั่งลงบนโต๊ะสายตามองรอบๆ

          “มีเมนูอะไรให้เลือกทานบ้างล่ะ” บัณฑิตหลัวชูหันถามเสี่ยวเอ้อห์สาว

          “นี่เป็นเมนูประจำวันนี้เจ้าค่ะ” เสี่ยวเอ้อเอาเมนูให้กับทั้งสามคนเพื่อที่จะได้สั่งอาหาร

          “เช่นนั่นก็เอาอกไก่ทรงเครื่องกับปลาราดพริก” ร่างโปร่งสั่งอาหารที่ดูในเมนูพลางจิบน้ำชาที่เสี่ยวเอ้อยกมาให้

          “ข้าเอาซุปแครท”

          “เอาเหล้าเก๊กฮวย…”

          “ได้เลยเจ้าค่ะ” เมื่อนางได้รับเมนูอาหารจากทั้งสามคนเสร็จแล้วก็เดินหันหลังกลับไปเพื่อที่จะได้นำเมนูไปให้กับครอบครัวทำอาหารต่อ

          “ทำไมท่านถึงสั่งเหล้าที่โรงเตี๊ยมล่ะข้ามีเหล้าเก๊กฮวยให้ท่านพ่ออยู่นะ” เส้าเทียนเอ่ยบอกก่อนจะได้หยิบเหล้าเก๊กฮวยขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะให้กับท่านพ่อเพื่อจะได้ดื่ม

          “ขอบคุณ” ร่างสูงหนารับเหล้าเก๊กฮวยมาจิบดื่ม “มาเข้าเรื่องของพวกเราต่อกันดีจะไม่เปิดห้องค้างคืนจะเปิดแค่ห้องชั่วคราวเป้าหมายอยู่ที่โรงเตี๊ยมนี้” นัยน์ตาสีเหลืองอ่อนมองไปยังทางโต๊ะหนึ่ง

          “.....” เส้าเทียนหันไปมองโต๊ะหนึ่งที่มีคนคุมหน้าตาคุ้นๆยืนกันอยู่สองคนแล้วก็มีบุรุษหน้าดูดีกำลังนั่งทานอาหารอยู่คิดว่าคนคนนั้นคงจะเป็นคุณชาย ถ้าหากเปรียบเทียบกับใบหน้าของเขาแล้วแน่นอนว่าเขาหน้าตาดีกว่ามากเลยล่ะ

          “อาหารมาเสิร์ฟแล้วเจ้าค่ะขอให้พวกท่านทานกันให้มีความสุขนะเจ้าคะ” เสี่ยวเอ้อสาวเอ่ยบอกก่อนที่จะวางอาหารเสริฟ์ไว้บนโต๊ะ จากนั้นก็หันไปรับออเดอร์โต๊ะอื่นต่อ

          “.....” เส้าเทียนทําซุปแครทก่อนที่จะครุ่นคิดไปที่เรื่องอื่นต่อดูเหมือนว่าจะต้องเขียนจดหมายไปหาสหายที่อยู่ในคฤหาสน์ตอนนี้

         
          'ถึง โจวเจ๋อข่าย
          ตอนนี้ฟาร์มสไลม์เป็นอย่างไรบ้างถ้าเกิดว่าได้จำนวนหลายร้อยอันราวๆ600-700 ก็เอาไปขายที่ แถวค่ายหลี่กังได้นะมีพ่อค้ารับซื้ออยู่อันละ 90ชั่ง อย่าลืมไปตรวจดูด้วยล่ะ ฝากดูพวกสัตว์เลี้ยงที่บ้านด้วยนะ

จาก หวงเส้าเทียน’


          ทั้งสามคนนั่งทานอาหารกันไปเรื่อยๆตามอัธยาศัย เมื่อเขาเขียนจดหมายเสร็จแล้วก็ให้นกพิราบนำเอาไปส่งที่คฤหาสน์ตระกูลหวง

          แล้วกลับมาตักซุปแครทอย่างเอร็ดอร่อย

          “เป็นอย่างไรบ้างโรงเตี๊ยมที่นี่ทำอาหารอร่อยไหมล่ะ” บัณฑิตหลัวชูหันมาถามทั้งสองคน

          “อร่อยดี”

มอบ เหล้าเก๊กฮวย

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ --3 คุณธรรม โพสต์ 7 วันที่แล้ว
คุณได้รับ +8 คุณธรรม +117 ความชั่ว +58 ความโหด โพสต์ 7 วันที่แล้ว

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -36 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -36 + 5

ดูบันทึกคะแนน

นี่ลูกหรือนักโทษ..ตามติดชีวิตเปลี่ยน
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปีกผีเสื้อมายา
ชุดมารจื่อเซ่อ
ดาบราชันย์ทุ่งหญ้า
ตำราข่านผู้ยิ่งใหญ่
หน้ากากพุทธะ
ปิ่นเหมยกุ้ย
ฝ่ามือพิษงูทวาร
ปราณทานตะวัน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x2
x1
x50
x4
x2
x5
x2
x1
x4
x1
x6
x1000
x500
x496
x425
x1000
x111
x15
x30
x665
x6
x8
x13
x2
x1
x6899
x100
x390
x4
x2
x997
x30
x454
x12
x1500
x1
x420
x766
x1040
x556
x108
x489
x431
x1
x1
x116
x6
x100
x4995
x20
x15
x100
x20
x15
x5
x5
x9999
x539
x10
x18
x10
x30
x19
x434
x24
x500
x218
x7144
x9999
x205
x161
x1
x400
x2
x260
x32
x174
x2835
x1
x133
x7880
x1100
x28
x7
x1
x3
x1351
x105
x2
x1100
x10
x10
x15
x1
x9999
x468
x201
x110
x977
x13
x2
x17
x4
x11
x56
x159
x619
x97
x171
x324
x2
x1577
x9999
x1
x9999
x1
x53
x37
x1315
x6
x510
x15
x30
x166
x7
x19
x130
x11
x5
x3
x1
x315
x175
x2
x1730
x4
x3
x360
x190
x24
x88
x13
x8
x15
x6
x35
x118
x367
x13
x4
x127
x449
x4599
x10
x8233
x325
x14
x17
x240
x9999
x472
x9
x12
x25
x15
x2900
x6
x7
x84
x962
x9999
x139
x1085
x758
x195
x1896
x9999
x554
x332
x3485
x9999
x6552
x4800
x17
x5221
x101
x189
x23
x1
x100
x6
x231
x72
x70
x96
x150
x17
x8125
x9999
x7756
x5424
x928
x170
x75
x9999
x944
x269
x15
x9999
x5506
x9999
x930
x1398
x9958
x799
x255
x652
x312
x5800
x1105
x505
x67
x2028
x63
x1679
x507
x275
x721
x3347
x72
x690
x8210
x2220
x141
x3000
x8494
x306
x1005
x804
x8104
x1491
x475
x1

59

กระทู้

1039

โพสต์

54หมื่น

เครดิต

ก็มาดิครับ

เงินชั่ง
101406
เงินตำลึง
567560
ชื่อเสียง
206533
ความหิว
883

ตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
5358
ความชั่ว
5550
ความโหด
7992
หนูเทา
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 7 วันที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เควสโลก } สำรวจสุสานสรรพสัตว์
พาร์ท 5 : ข้อแลกเปลี่ยน 6
( ทีมอารักขาพิศดาร )

          “แล้วพวกท่านจะทำยังไงกันต่อเจอเป้าหมายกันแล้วมิใช่รึ” ร่างโปร่งที่กำลังเคี้ยวปลาราดซอสเขียวใส่ปากเอ่ยถามทั้งคู่ที่กำลังหันไปมองทางโต๊ะอีกฝั่งนึง

          “คงต้องดูต่อไปก่อน” เส้าเทียนก็แอบสังเกตการณ์เป็นระยะๆไม่ได้หันไปมองจ้องให้พวกมันรู้สึกสงสัยหรือสะดุดตาใดๆ ถ้าหากจะเป็นความโดดเด่นก็อาจจะเป็นปีกผีเสื้อมายาก็ได้นะโดดเด่นเป็นสง่าเหลือเกิน

          ตอนนี้ก็นั่งทานอาหารกันไปพลางๆก่อนที่พวกมันจะทำอะไรบางอย่างกัน เขาอยากจะพุ่งเข้าไปฆ่ามันตั้งแต่แรกเลยล่ะจะได้ออกเดินทางกันไปต่อเลยไม่ต้องมาจมปลักกันอยู่ที่โรงเตี๊ยมแห่งนี้ ไม่ชอบที่จะมาอยู่ที่ใดนานๆนัก

          แล้วยิ่งได้ฟังจากหมอแปลกที่เราว่ามันเป็นคนทำให้ภรรยากับลูกชายของเขาตายก็ทำให้รู้สึกเดือดดาลอยากจะจับตอนแม่งเลยล่ะ จะได้ทรมานทั้งเป็นถึงแม้จะไม่ตายแต่ก็ได้ชำระแค้น นั่นสินะต้องถามพ่อก่อนว่าจะให้ฆ่าหรือทรมานจะเลือกเอายังไงกันแน่

          “ระหว่างนี้ก็ทานอาหารกันไปก่อน” จุนซางจวินหันมาบอกทั้งสองคนพลางจิบเหล้าเก๊กฮวยไปด้วยพลางๆ

          “ขอรับ” นั่งทานซุปแครอทไปเรื่อยๆจนใกล้จะหมดถ้วยแล้วหรือว่าจะสั่งอาหารมาเพิ่มดีนะแค่ซุปแครอทถ้วยเดียวก็ทำเอาอิ่มแล้วไม่ต้องมีอะไรเพิ่มหรอกมั้งคนดูในกระเป๋าสัมภาระว่ามีอาหารอะไรให้กินดีไม่อยากจะเสียเงินเพิ่ม

          ช่วงนี้เศรษฐกิจขาดแคลนเงินหายากขึ้น ต้องทำมาหากินมากกว่าเดิมหลายเท่าตอนนี้ก็ต้อง ใช้เงินอย่างประหยัดก็เกิดว่าของไม่จำเป็นก็ควรที่จะลดละเลิกมันไป เอาเงินไปฝากดีกว่าพอได้ดอกมาเยอะๆแล้วค่อยใช้ทีหลัง ถึงตอนนั้นมันก็คงจะทำให้เขามีเงินมากพอที่จะซื้อฟุ่มเฟือยได้

          พวกเขาของฟุ่มเฟือยเคยซื้อมาไว้อยู่ก็ใช้ไปได้สักพักแล้วก็มีอย่างอื่นมาใหม่ก็เลยไม่ได้ใช้มันอีกพวกของประดับตก กะว่าจะเก็บสะสมเงินให้มันได้สักก้อนนึงก่อนถึงจะเลิกฝาก แต่ไม่เอาดีกว่าฝากต่อไปเรื่อยๆนั่นแหละดี!

          ถึงจะฝากเงินไปก็จริงอยู่เขาก็ต้องหาเงินเอาไว้สมทบทุนในการฝากเพิ่มขึ้นแล้วอีกอย่างนึงก็ต้องใช้ในการซื้อวัตถุดิบทำอาหารเพิ่มค่าความสัมพันธ์กับคนอื่นๆที่เจอ

          “ข้ารู้สึกอิ่มแล้วเรียกเสี่ยวเอ้อมาเก็บเงินเลยไหม” บัณฑิตหลัวชูทานอาหารหมดจาน เตรียมเงินขึ้นมาที่จะจ่ายให้กับเสี่ยวเอ้อ

          “ยังก่อน” ถึงแม้ซุปแครทของตัวเองจะหมดถ้วยแล้วเขาก็ยังไม่เรียกเสี่ยวเอ้อมาเก็บเงินนั่นก็เป็นเพราะว่ากำลังดูให้เจ้าคุณชายตรงข้ามอยู่

          ไม่ทันไรก็มีคนกลุ่มนึงที่เป็นสตรีล้วนทั้งสี่คนเดินออกมาเส้าเทียนคิดวิเคราะห์ชั่วขณะก่อนที่จะหันไปหาพ่อบุญธรรมของตัวเองแล้วก้มลงกระซิบกระซาบกันอยู่สองคน

          “คนกลุ่มนั้นดูเหมือนเป็นคนอารักขาตัวจริง” นัยน์ตาสีดำมอง

          “อืม” จุนซางจวินหันไปมองตามที่เส้าเทียนเอ่ยบอก มันก็เป็นจริงอย่างที่อีกฝ่ายนั้นพูดท่าทางสตรีทั้งสี่คนนั้นจะเป็นคนอารักขา

          ก่อนสองคนที่ยืนเดินตามเจ้านายที่ร่วมโต๊ะเป้าหมายไป และตอนนี้เป้าหมายกำลังเดินขึ้นไปข้างบนโรงเตี๊ยมโดยมีมีสตรีสี่คนอารักขา ติดปีกปักษา สวมใส่หน้ากากพุทธะ

          “.....” ไม่คิดว่าที่แห่งนี้จะมีคนสวมใส่ปีกปักษาด้วยนะเขาก็สวมใส่ปีกเหมือนกันแต่ก็เป็นปีกผีเสื้อมายาหากเทียบความโดดเด่นแล้วปีกปักษาดูเรียบง่ายเกินไปหน่อย แล้วก็ไม่ซ้ำกับใครด้วยโชคดีจริงๆที่เปลี่ยนปีก

          ในส่วนของหน้ากากพุทธะเส้าเทียนมีความรู้สึกว่ามันเป็นหน้ากากล้อเลียนที่กวนตีนจริงๆนะ พอพูดแบบนี้แล้วก็รู้สึกผิดบาป ไม่รู้เหมือนกันว่าใครเป็นคนคิดลอกเลียนแบบขึ้นมา

          “เช่นนั้นก็รอพวกมันขึ้นก่อน แล้วเราค่อยขึ้นตามไป ดูเหมือนถ้าจะหาห้องพักคงไม่ยากแล้ว พวกมันต้องเฝ้าหน้าห้อง” มันคงจะมีศัตรูมากถึงต้องจ้างคนอารักขามาดูแล ก็ไม่แปลกหรอกถ้าเกิดทำตัวเลวทรามเช่นนั้น

          “ข้าว่าคนอารักขาทั้งสี่คนคงจะเฝ้าอยู่หน้าห้องนั่นแหละนะ” เส้าเทียนก็มีปีกปักษาเหมือนกันแต่เขาก็ไม่ได้ใส่มันตั้งแต่ผ่านทะเลทรายมาแล้วก็ได้บังเอิญเจอหีบระหว่างทางทำให้ได้เสื้อผ้าที่เลิศกว่าทำไมจะต้องสวมใส่อะไรที่มันทำให้ไม่สวยงามแล้วก็ดูจืดชืดไร้สีสัน หน้ากากพุทธะก็มีเหมือนกัน

          ในตอนนี้ก็ผ่านไปหนึ่งเค่อได้แล้วที่นั่งแช่กันอยู่ในโรงเตี๊ยม

          “มีอะไรให้ข้าช่วยไหมล่ะ” ร่างโปร่งเอ่ยถามขึ้นมาดูเหมือนจะไม่มีอะไรให้เขาช่วยเลยบางทีก็อยากจะยื่นมือเข้ามาช่วยบ้างแต่ดูเหมือนทั้งสองคนจะทำอะไรได้มากกว่าเขาเป็นเพียงแค่บัณฑิตไร้ซึ่งวรยุทธใดๆ

          “ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวทางนี้พวกข้าจัดการเองได้” เส้าเทียนหันไปบอกกับบัณฑิตหลัวชูที่ถามขึ้นมาถึงอีกฝ่ายอยากจะช่วยแต่เขาก็ไม่มีอะไรที่จะให้ทำ

          “เจ้าอยากจะช่วยอย่างนั้นหรอ บัณฑิตหลัวไปรอที่จุดพักม้า เตรียมรถม้าพร้อมออกเดินทาง” เสียงทุ้มแหบต่ำหันมาบอกกับอีกฝ่ายที่อยากจะช่วยเหลือ ก็เป็นการเตรียมทางหนีทีไล่เอาไว้เลย

          “ได้เลยถ้าเช่นนั้นเดี๋ยวข้าจะเป็นคนไปเตรียมรถม้าพร้อมที่จะให้ออกเดินทางได้” ดูเหมือนว่าจะมีอะไรให้เขาทำในระหว่างรอทั้งสองคนจัดการกับชายคนนั้นแล้ว เดี๋ยวไปรอตรงจุดพักมาอ่านตำราศึกษาข้อมูลต่อ

          “อืม” ไม่นานนักอีกฝ่ายก็ลุกจากโต๊ะออกไปก่อนที่จะมีเสี่ยวเอ้อเดินมาเก็บเงินค่าอาหารสำหรับมื้อนี้ที่ได้ทานกันคนที่จ่ายตังค์ก็คือเขานั่นเอง อาหารมันก็ไม่ได้ราคาแพงมากพอที่จะควักเงินจ่ายได้

          “เราขึ้นไปกันเถอะ” จุนซางจวินลุกขึ้นจากโต๊ะแล้วเดินขึ้นบันไดทางเดินไปด้านบน

          “ท่านพ่อข้ามีความคิดว่าเดี๋ยวข้าจะอาสาเป็นคนปลอมตัวไปอยู่ในกลุ่มอารักขาของพวกมันดีไหมข้าน่ะมีปีกปักษากับหน้ากากพุทธาอยู่” เส้าเทียนจะอาสาเป็นคนปลอมตัวไปอยู่รวมกับพวกสตรีพวกนั้น

           “อืม  แล้วจะล่อใครสักคนในกลุ่มอารักขาออกมาได้อย่างไร” จุนซางจวินถามต่อ

          “ส่งเสียงเรียกล่อออกมาดีไหม” ครั้งนี้แตกต่างจากครั้งอื่นๆที่เคยหลอกล่อให้คนคุ้มกันออกมา แต่ถ้าเกิดใช้เสียงก็น่าจะดีที่สุด?

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ --3 คุณธรรม โพสต์ 7 วันที่แล้ว
คุณได้รับ +8 คุณธรรม +117 ความชั่ว +58 ความโหด โพสต์ 7 วันที่แล้ว

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +25 ความหิว -44 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 25 -44 + 5

ดูบันทึกคะแนน

นี่ลูกหรือนักโทษ..ตามติดชีวิตเปลี่ยน
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปีกผีเสื้อมายา
ชุดมารจื่อเซ่อ
ดาบราชันย์ทุ่งหญ้า
ตำราข่านผู้ยิ่งใหญ่
หน้ากากพุทธะ
ปิ่นเหมยกุ้ย
ฝ่ามือพิษงูทวาร
ปราณทานตะวัน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x2
x1
x50
x4
x2
x5
x2
x1
x4
x1
x6
x1000
x500
x496
x425
x1000
x111
x15
x30
x665
x6
x8
x13
x2
x1
x6899
x100
x390
x4
x2
x997
x30
x454
x12
x1500
x1
x420
x766
x1040
x556
x108
x489
x431
x1
x1
x116
x6
x100
x4995
x20
x15
x100
x20
x15
x5
x5
x9999
x539
x10
x18
x10
x30
x19
x434
x24
x500
x218
x7144
x9999
x205
x161
x1
x400
x2
x260
x32
x174
x2835
x1
x133
x7880
x1100
x28
x7
x1
x3
x1351
x105
x2
x1100
x10
x10
x15
x1
x9999
x468
x201
x110
x977
x13
x2
x17
x4
x11
x56
x159
x619
x97
x171
x324
x2
x1577
x9999
x1
x9999
x1
x53
x37
x1315
x6
x510
x15
x30
x166
x7
x19
x130
x11
x5
x3
x1
x315
x175
x2
x1730
x4
x3
x360
x190
x24
x88
x13
x8
x15
x6
x35
x118
x367
x13
x4
x127
x449
x4599
x10
x8233
x325
x14
x17
x240
x9999
x472
x9
x12
x25
x15
x2900
x6
x7
x84
x962
x9999
x139
x1085
x758
x195
x1896
x9999
x554
x332
x3485
x9999
x6552
x4800
x17
x5221
x101
x189
x23
x1
x100
x6
x231
x72
x70
x96
x150
x17
x8125
x9999
x7756
x5424
x928
x170
x75
x9999
x944
x269
x15
x9999
x5506
x9999
x930
x1398
x9958
x799
x255
x652
x312
x5800
x1105
x505
x67
x2028
x63
x1679
x507
x275
x721
x3347
x72
x690
x8210
x2220
x141
x3000
x8494
x306
x1005
x804
x8104
x1491
x475
x1

59

กระทู้

1039

โพสต์

54หมื่น

เครดิต

ก็มาดิครับ

เงินชั่ง
101406
เงินตำลึง
567560
ชื่อเสียง
206533
ความหิว
883

ตราหนูตราหุบเขาปีศาจ

คุณธรรม
5358
ความชั่ว
5550
ความโหด
7992
หนูเทา
เลเวล 1

สรวงสุรางค์

ข้าอยากผจญภัย!
pet
โพสต์ 7 วันที่แล้ว | ดูโพสต์ทั้งหมด
{ เควสโลก } สำรวจสุสานสรรพสัตว์
พาร์ท 5 : ข้อแลกเปลี่ยน 7



          พวกเขาทั้งสองคนค่อยๆเดินตามขึ้นไปก่อนที่จะมองไปทางที่มีคนเฝ้าคุมอยู่เป็นพวกคนใส่หน้ากากพุทธะยืนอยู่หน้าประตูทางเข้าแน่นอนว่ามันโดดเด่นสะดุดตามากเลยหากคนที่ขึ้นมาชั้นนี้ก็จะเห็น

          เส้าเทียนกำลังใช้ความคิดอยู่ถ้าหากว่าส่งเสียงดังหลอกล่อให้หนึ่งในกลุ่มคน พวกนั้นตามเสียงมาจะได้ผลหรือเปล่าดีไม่ดีอาจจะทำให้คนในห้องไหวตัวทันก็เป็นได้ อีกอย่างโรงเตี๊ยมมันเป็นโรงเตี๊ยมสาธารณะที่จะมีคนเข้าออกตลอด

          “ท่านพ่อมีแผนดีๆไหมล่ะข้าไม่รู้ว่าจะใช้แผนอะไร” เสียงทุ้มติดไว้ทำพ่อมึงทำของเขาอีกฝ่ายนั้นฉลาดกว่าเขามากแน่นอนว่าจะต้องสามารถใช้สติปัญญาในการวางแผนได้ดีกว่า

          “ข้าพอจะมีแผนอยู่ในหัว แต่ก่อนอื่น…” นัยน์ตาสีเหลืองอ่อนลอบมองทางเดินขวามือที่พวกมันเลี้ยว

          “อะไรรึขอรับ” ขมวดคิ้วเป็นปมแล้วมองทางสายตาที่ท่านพ่อมองไป อ่า...

          จุนซางจวินมองห้องตรงหน้าที่เหมาะกับการจับตัวใครสักคนมาเพื่อให้เส้าเทียนปลอมตัวเข้าไปแทรกแซงคนในกลุ่มนั้น “ข้าว่าเปิดห้องตรงนี้ดีกว่า”

          “เช่นนั้นเดี๋ยวข้าลงไปตามเสี่ยวเอ้อให้มาเปิดห้องแล้วกันขอรับ” เส้าเทียนอาสาที่จะลงไปข้างล่างเพื่อติดต่อแจ้งเสี่ยวเอ้อให้มาเปิดห้องให้พวกเขาทั้งสองคน

          “...อืม” พยักหน้าแล้วยืนรออีกฝ่ายเดินลงไปข้างล่าง

          ชายหนุ่มเดินลงจากบันไดไปชั้นล่างเพื่อติดต่อหากับเสี่ยวเอ้อจะได้แจ้งเปิดห้องที่เขาต้องการ นัยน์ตาสีดำมองทางเดินไปเรื่อยๆด้านล่างมีผู้คนมารับประทานอาหารกันอยู่เยอะพอสมควร ก่อนที่จะเจอกับเสี่ยวเอ้อสาวยืนอยู่จึงรีบเดินเข้าไปหาด้วยความว่องไว

          “ข้าต้องการจะพักเช่าห้องพักหนึ่งห้อง” เส้าเทียนเอ่ยบอกกับหญิงสาวตรงหน้า

          “ค่าห้อง150ตำลึงเจ้าค่ะ” เสี่ยวเอ้อสาวบอกราคาที่อีกฝ่ายจะต้องจ่ายเงินเพื่อที่จะให้นางเปิดห้อง

          “อ่ะนี่” ร่างสูงยื่นเงินตำลึง150ตำลึงให้กับเสี่ยวเอ้อสาว ป่านนี้ท่านพ่อคงจะรออยู่ข้างบน

          “เงินครบเจ้าค่ะ” จากนั้นนางก็เดินไปเอากุญแจมาเพื่อที่จะเปิดห้องให้กับอีกฝ่าย ทั้งสองคนขึ้นบันได้ไปชั้นบนสำหรับที่พักแขกค้างคืน

          ขายาวเดินตามขึ้นมาด้านบนก่อนที่จะเอ่ยขึ้นมา “เอาห้องนี้” ก่อนที่จะชี้ไปทางห้องนึงที่ท่านพ่อกำลังรออยู่

          “เจ้าค่ะห้องนี้สินะ” เสี่ยวเอ้อสาวไขกุญแจเปิดห้องให้ ก่อนที่จะเดินลงไปด้านล่างเพื่อทำหน้าที่ของตัวเองต่อ

          “.....” จุนซางจวินยืนมองด้วยสีหน้าราบเรียบนิ่ง

          จากนั้นไม่นานเสี่ยวเอ้อห์สาวก็เดินออกไปจากทางเดินกลับลงไปสู่ชั้นล่าง พวกเขาทั้งสองจึงปฏิบัติการกันต่อซุ่มมองห้องเป้าหมาย

          “จะเอายังไงกันต่อดี” ดูเหมือนว่าท่านพ่อของเขาจะมีแผนการอยู่ แต่อีกฝ่ายยังไม่ได้พูดเขาจึงเอ่ยถามอีกครั้งตอนนี้ก็ได้ทุกอย่างมาครบห้องก็เปิดไปแล้ว

          “เส้าเทียนจะมีสัตว์เลี้ยงอยู่ไม่ใช่หรือทำไมไม่ให้มันออกไปทำหน้าที่ล่ะ เพื่อก่อกวนแล้วหลอกล่อให้ตามมา” เสียงทุ้มแหบต่ำหันบอกกับร่างสูงที่แต่งกายในอาภรณ์สตรีแบบจัดเต็ม

          “สัตว์เลี้ยงที่จะหลอกล่อหรอถ้าเกิดเอาเจ้าสัตว์เลื้อยคลานไปมันจะแตกตื่นเกินไปหรือเปล่า เดี๋ยวข้าขอดูก่อนนะ” จากนั้นเขาก็ตรวจดูว่ามีสัตว์ตัวใดพอที่จะไปก่อกวนได้บ้าง

         ดูเหมือนว่าในกระเป๋าจะมีสัตว์อีกตัวนึงที่น่าจะนำไปก่อกวนเรียกความสนใจให้หนึ่งในคนอารักขาตามมาได้แล้วจะได้ปลอมตัวแทรกแซงเข้าไปกลมกลืนกับคนพวกนั้น

          คิดว่าเจ้าหนูเทาที่เคยซื้อมาเลี้ยงดูอย่างดีจะสามารถใช้ให้เป็นประโยชน์ได้นั้นเขาก็นำมันออกมา

          “เจ้าหนูน้อยไปจัดการก่อกวนมันเลย” ไม่พูดเปล่าพลางลูบหนูเทาตัวเล็กๆ

          { หนูเทาพาร์ท }

          “จี๊ดๆๆ” หนูเทาพยักหน้าหงึกหงักมองเจ้าของที่แต่งตัวแปลกประหลาดแต่อีกฝ่ายนั้นมีกลิ่นที่จดจำได้ดี เป็นสัตว์สามารถแยกแยะว่าคนไหนคือเจ้าของคนใดไม่ใช่เจ้าของแล้วอยู่กับเขามานานหลายปีแล้ว

          ก่อนที่จะวิ่งดุ๊กดิ๊กไปตามทางเรื่อยๆตามเป้าหมายที่เจ้านายเลยสั่งเพื่อให้ไปก่อกวน จะก่อกวนเจ้ามนุษย์พวกนี้คนใดดีนะ ทุกคนล้วนใส่หน้ากากพุทธะเหมือนกันหมดเลย เช่นนั้นกับคนที่มันใกล้ที่สุดแล้วกันจะได้สะดวกๆหน่อย

          จี๊ดๆๆ~

          หนูเทาเลือกสะกิดปลายเท้าสตรีนางนึงมันเห็นชั้นในด้วยล่ะ! ทุกคนล้วนใส่กระโปรงเหมือนกันหมดเลย ก่อนที่จะวิ่งวนอยู่กับสตรีอารักขาทั้งสี่ ทำให้เห็นชั้นในทั้งสี่คนก่อนที่จะวิ่งออกมา คุ้มค่ากับงานจริงๆ หุๆๆ

          “นั่นมันหนูนิ เดี๋ยวข้าไปจัดการเอง” หนึ่งในกลุ่มนั้นชี้ไปตรงหนูที่กำลังวิ่งไปทางมาสะกิดปลายเท้า ดูเหมือนว่ามันจะอยากตายมากสินะที่มาทำแบบนี้เนี่ย

          “จี๊ดๆๆ” มันพยายามส่งเสียงเรียกให้อีกฝ่ายนั้นตามมาให้ทัน แล้วก็จะได้วิ่งไปหาเจ้านายที่กำลังดักรออยู่ แต่มาทำงานอันนี้ก็คุ้มค่าที่ได้เห็นชั้นในของหญิงสาวเช่นเดียวกัน

          “แกจะไปไหน” หญิงสาวคนดังกล่าวรีบๆตามหนูเทาที่มาก่อกวนนางจนหัวเสีย

          หนูเทาวิ่งกลับมาทางเดิมที่เจ้านายกำลังแอบยืนรออยู่ซึ่งมันก็ได้หลอกล่อให้หนึ่งในคนพวกนั้นตามมาติดๆ ไม่ลืมที่จะส่งเสียงกวนประสาทกับไป วิ่งวนไปเรื่อยๆ

          เส้าเทียนแอบซุ่มยืนรอดูอยู่กับจอมยุทธจุนซางจวิน ท่าทางสัตว์เลี้ยงจะทำงานได้ดีเป็นพิเศษ ดูเหมือนว่าหนึ่งในคนอารักขาจะตามมาด้วย ที่นี้ก็จะได้จัดการสลับตัวถ้าหากมาถึงตรงที่พวกเขารอดักตีอยู่

          จนกระทั่งในที่สุดมันก็วิ่งจนใกล้จะมาถึงปลายทาง โดยที่มีหญิงสาวคอยตามมาติดๆไม่ห่าง ดูเหมือนว่านางจะพยายามไล่จับด้วยเช่นเดียวกันด้วยความที่ตัวเล็กกว่าและวิ่งไวกว่าซึ่งมีข้อได้เปรียบตรงส่วนนี้

          นั่นไงเจ้านาย มันดีใจที่ทำงานได้สำเร็จก่อนที่จะวิ่งไปหาเขาแล้วรอให้หญิงสาวตามมาจนถึงปลายทาง

          “จี๊ดดด~”
          { จบพาร์ทหนูเทา }


แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับ +14 คุณธรรม +107 ความชั่ว +47 ความโหด โพสต์ 7 วันที่แล้ว

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +35 ความหิว -44 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 35 -44 + 5

ดูบันทึกคะแนน

นี่ลูกหรือนักโทษ..ตามติดชีวิตเปลี่ยน
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
ปีกผีเสื้อมายา
ชุดมารจื่อเซ่อ
ดาบราชันย์ทุ่งหญ้า
ตำราข่านผู้ยิ่งใหญ่
หน้ากากพุทธะ
ปิ่นเหมยกุ้ย
ฝ่ามือพิษงูทวาร
ปราณทานตะวัน
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x2
x1
x50
x4
x2
x5
x2
x1
x4
x1
x6
x1000
x500
x496
x425
x1000
x111
x15
x30
x665
x6
x8
x13
x2
x1