ดู: 71|ตอบกลับ: 2

{ แคว้นต้าหว่าน } ราชวังแคว้นต้าหว่าน เคฮาซัดฟาห์

[คัดลอกลิงก์]
ไม่ระบุชื่อ  โพสต์ 2019-4-8 17:15:24 |โหมดอ่าน




ราชวังแคว้นต้าหว่าน เคฮาซัดฟาห์











ราชวังแคว้นต้าหว่าน ที่พำนักพักผ่อนของเจ้าแคว้นต้าหว่าน เคฟาร์ลัท ฮันจาห์ เจ้าแคว้นคนปัจจุบัน พร้อมกับองค์หญิงแคว้นต้าหว่านเสวี่ยเหลียนบุตรสาวของเจ้าแคว้น

แคว้นนี้ขึ้นชื่อเรื่องการเพาะพันธ์ม้าที่แข็งแกร่ง ม้าเหงื่อโลหิตหรือม้าฮั่นเสียมาช้านาน เป็นอาชาที่เสริมความแข็งแกร่งให้กองทัพฮั่นมานานแล้ว นับว่าแคว้นนี้ก็มีความสำคัญยิ่งในซีอวี้






เจ้าครองแคว้นคนปัจจุบัน





เคฟาร์ลัท ฮันจาห์ (อ่านประวัติที่นี่)


อุปนิสัย :: นอกจากช่ำชองการศึกแล้วยังเป็นนักคิดค้น อนุรักษ์นิยมหัวก้าวหน้า
จิตใจเมตตายึดมั่นในธรรม ศรัทธาในทวยเทพแห่งต้าหว่านโดยเฉพาะอิชตาร์
ให้เกียรติสตรีในทุกชนชั้น การุณาปราณีเด็กเล็กๆ เป็นเสือยิ้มยาก
พูดน้อยต่อยหนัก พร้อมจะแลกและเสียสละเพื่อความสงบสุขของราษฏร


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +5 เงินตำลึง +200 Point +2 ย่อ เหตุผล
Admin + 5 + 200 + 2

ดูบันทึกคะแนน

122

กระทู้

1039

โพสต์

49หมื่น

เครดิต

เงินชั่ง
140198
เงินตำลึง
172453
ชื่อเสียง
137064
ความหิว
947

ใบรับรองภาษาฮิบรูใบรับรองภาษาฮั่นป้ายหอบูรพาทำเนียบ(LV2)

คุณธรรม
10291
ความชั่ว
3222
ความโหด
4618
หงเฟิง
เลเวล 1

เหอ ซูมี่

สงบใจไว้นะเจ้าคะ...
pet
โพสต์ 2019-4-10 01:57:40 | ดูโพสต์ทั้งหมด
หลังจากการตอนรับอย่างอบอุุ่นจากขบวนองค์หญิงแคว้นต้าหว่าน ท่านก็นำพาชาวขบวนซีอวี้มุ่งหน้าสู่ราชวังประจำแคว้น ที่มีเจ้าแคว้นประทับรออยู่ภายใน


หลังจากนั้นไม่นาน ทุกคนในขบวนก็มาถึงนำโดยองค์หญฺง พร้อมกับท่านจางเชียน แม่ทัพเว่ยและหลี่หลิงนูมาถึงพร้อมๆกัน..


ภายในราชวังต้าหว่าน ก็มี่ท่านเจ้าแคว้นรออยู่ด้านใน
ท่านเจ้าแคว้นต้าหว่านที่เห็นท่านจางเชียนเดินเข้ามาพร้อมกลุ่มทุกคน ก็ลงมาจากบัลลังค์เดินเข้ามาหาด้วยความยินดี
ท่านจางเชียนจึงคำนับทักทายตามแบบของชาวต้าหว่าน ก้มศีรษะแนบฝ่ามือท่านเจ้าแคว้น หลิงนูกับแม่ทัพเว่ยคำนับตามปกติ


จากนั้นก็ปล่อยให้ท่านจางเชียนสนทนากับท่านเจ้าแคว้นสักครู่หนึ่ง จางเชียนได้กล่าวว่า ได้นำผ้าไหมชั้นดี แพรพรรณเครื่องประดับทั้งหลายและอุปกรณ์การเกษตรอื่นๆทั้งมวลมาด้วย แล้วจางเชียนก็สั่งให้คนงานนำของเหล่านั้นเข้ามาถวายเจ้าแคว้น
เจ้าแคว้นได้รับสิ่งของที่ต้องหาร ก็มีความยินดีและกล่าวขอบคุณจางเชียนที่นำมาให้ถึงแคว้นของเขาเลย


หลังจากนั้น เจ้าแคว้นต้าหว่านเคฟารลัท ฮันจาก็ได้พาทุกคนไปนั่งในห้องโถงในราชวังของเขา เขาได้จัดเตรียมทุกอย่างรอไว้แล้ว..


ที่นั่งของทุกคนนั้นเหมือนตายตัวอยู่แล้วอย่างไงอย่างงั้น ท่านจางเชียนั่งข้างๆกับท่านเจ้าแคว้น หลิงนูนั่งโต๊ะด้านล่างฝั่งซ้าย ท่านแม่ทัพเว่ยนั่งฝั่งขวา ตรงกลางมีลานไว้สำหรับทำการแสดง คิดว่าแน่ๆ... ไปมากี่แคว้นก็คงมีการแสดงต้อนรับ เหมือนเป็นธรรมเนียมไปแล้ว..


จากนั้นไม่นานเพียง 1 เค่อ อาหารเครื่องดื่มทุกอย่างก็ถูกยกนำมาเสริฟทุกคนๆโดยนางกำนัลและสาวใช้ เรียงโต๊ะกันไปจนครบโต๊ะทุกคน
ต่อด้วย กลุ่มนักแสดงคณะนางรำที่ออกมาหลังจากเสริฟอาหารเสร็จไม่นาน...


ยิ่งไปกว่านั้น คณะนักแสดงชุดนี้นำโดยองค์หญิงด้วย... หลิงนูเห็นแล้วรู้สึกอยากตั้งใจดูขึ้นมาทันทีเลย...


--

--


การแสดงชุดแรกผ่านไป การแสดงชุดที่สองเข้ามา ชุดนี้ไม่ได้นำแสดงโดยองค์หญิงต้าหว่านเหมือนเมื่อครู่


--

--


เรียกได้ว่าทั้งสองการแสดงรู้สึกเจริญหูเจริญตายิ่งนัก เยี่ยมไปเลย... คืนนี้นอนหลับอย่างสบายใจแล้วล่ะ


----------
มอบผ้าไหม 100000 ผืนให้กับทางแคว้นต้าหว่าน ในนามของหอบูรพาทำเนียบ
ไห พัด ผ้าคลุม

@Admin

@WeishaoTien

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ เจ้าแคว้นต้าหว่าน: เคฟาร์ลัท ฮันจาห์ เพิ่มขึ้น 200 โพสต์ 2019-4-10 02:07
คุณได้รับ +40 คุณธรรม +13 ความชั่ว +30 ความโหด โพสต์ 2019-4-10 02:07

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน

11112222
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ฮิบรู
ไหเฟิงจิ่วจ้าน
ทวนฝงเจียง
ฮั่นเสียดำเทวะ
เกราะทองเทวะ
ตัวเบาขั้นสูง
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x2
x1
x4
x2
x60
x60
x60
x60
x10
x33
x2
x2
x500
x17
x30
x32
x20
x100
x5
x85
x70
x122
x20
x1
x3280
x7
x272
x223
x17
x223
x491
x10
x1
x120
x124
x10
x7
x58
x26
x12
x50
x196
x408
x1
x28
x1
x300
x45
x261
x900
x120
x520
x5
x60
x3
x4
x1144
x731
x131
x667
x501
x1
x8999
x1
x10
x89
x101
x144
x9
x85
x3
x40
x254
x775
x2
x255
x25
x5
x262
x2
x1600
x7
x98
x4
x111
x5750
x78
x50
x74
x5
x3
x25
x11
x37
x12
x1
x450
x5
x1
x175
x447
x1535
x87
x40
x6
x50
x7
x8
x8
x62
x2
x6
x5
x82
x6
x2980
x16
x457
x13
x252
x39
x458
x824
x39
x130
x221
x306
x254
x98
x54
x96
x208
x9999
x1
x190
x7
x2
x183
x7
x10
x3777
x30
x823
x89
x1
x590
x147
x4
x139
x238
x319
x267
x131
x162
x9
x3172
x3759
x136
x16
x713
x522
x575
x541
x205
x184
x360
x9
x1518
x728
x220
x73
x314
x91
x1
x143
x13
x10
x515
x206
x326
x330
x88
x56
x660
x1066
x92
x547
x212
x509
x51
x136
x17
x28
x452
x9
x102
x38
x354
x147
x19
x35
x45
x39
x1485
x5017
x20
x243
x1
x138
x91
x20
x53
x11
x24
x5
x124
x258
x18
x34
x169
x7
x17
x76
x242
x1
x1
x1457
x1

119

กระทู้

754

โพสต์

58หมื่น

เครดิต

ทุกการตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิต

เงินชั่ง
7815
เงินตำลึง
33605
ชื่อเสียง
78858
ความหิว
1217

ใบรับรองภาษาฮั่นใบรับรองภาษาละติน

คุณธรรม
1225
ความชั่ว
0
ความโหด
237
ไลก้า
เลเวล 1

เซี่ยง เหมย

ข้าไม่ได้อ่อนแอนะ
pet
โพสต์ 2019-4-11 02:34:08 | ดูโพสต์ทั้งหมด
                                 ต่อจากเหตุการณ์ก่อนหน้า.. ณ แคว้นต้าหว่าน

                                 ณ ราชวังแคว้นต้าหว่าน..

                                  การต้อนรับของเหล่าขุนนางแคว้นเป้นไปอย่างอบอุ่นและยิ่งใหญ่โดยขบวนต้อนรับของทางต้าหว่าน ที่นำโดยลูกสาวของผู้ปกครองเมือง.. ปกครองแคว้นนี้.. ไม่รู้ว่าข้านั้นเป็นคนที่ไม่ค่อยจะเป้นคนขวนขวายอะไรกับเรื่องบางเรื่อง หรือเป็นพวกที่ถ้าหากจัดจ่ออยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งแล้วก็จะไม่สนใจอะไรรอบข้างเลย.. ข้าจึงไม่ได้สนใจเรื่องของเมืองหลวงในแต่ละแคว้นเลยก็ว่าได้ ว่าอย่างนั้นก็ไม่ผิดหรอก เพราะมันเป็นเช่นนั้นจริงๆ ข้าที่เดินตามขบวนมาเรื่อยๆ ตามหลังชบวนต้อนรับที่กำลังพาพวกเราเข้าไปยังราชวัง ซึ่งถ้าหากที่ข้าคาดไว้ คงจะหนีไม่พ้นงานเลี้ยงต้อนรับ ก็ต้องเป้นเช่นนั้นอยู่แล้ว ขบวนของนักเดินทางที่มีคนใหญ่คนโตเดินทางมาด้วยแบบนี้แล้ว ซึ่งพวกเขาก็น่าจะรู้สิ่งที่พกวเรานั้นกำลังที่จะทำหลังจากที่ออกเดินทางจากที่นี่



                                 ภายในราชวังต้าหว่าน ก็มีท่านเจ้าแคว้นรออยู่ด้านใน ท่านเจ้าแคว้นต้าหว่านที่เห็นท่านจางเชียนเดินเข้ามาพร้อมกลุ่มทุกคน ก็ลงมาจากบัลลังค์เดินเข้ามาหาด้วยความยินดี ท่านจางเชียนจึงคำนับทักทายตามแบบของชาวต้าหว่าน ก้มศีรษะแนบฝ่ามือท่านเจ้าแคว้น ข้าเองก็ปฏิบัตตาม ถึงแม้ว่าจะลำบากเล็กน้อยเพราะขนาดร่างกายที่แตกต่างกัน แต่ก็ไม่เป้นอุปสรรคมากเท่าไหร่นัก เขาได้ทักข้าเล็กน้อยเนื่องจากการสร้างชื่อจากการล่าเยติในครั้งนั้น

                                ปล่อยให้ท่านจางเชียนสนทนากับท่านเจ้าแคว้นสักครู่หนึ่ง จางเชียนได้กล่าวว่า ได้นำผ้าไหมชั้นดี แพรพรรณเครื่องประดับทั้งหลายและอุปกรณ์การเกษตรอื่นๆทั้งมวลมาด้วย แล้วจางเชียนก็สั่งให้คนงานนำของเหล่านั้นเข้ามาถวายเจ้าแคว้น เจ้าแคว้นได้รับสิ่งของที่ต้องหาร ก็มีความยินดีและกล่าวขอบคุณจางเชียนที่นำมาให้ถึงแคว้นของเขาเลย

                                หลังจากนั้น เจ้าแคว้นต้าหว่านเคฟารลัท ฮันจาก็ได้พาทุกคนไปนั่งในห้องโถงในราชวังของเขา เขาได้จัดเตรียมทุกอย่างรอไว้แล้ว..


                               ที่นั่งของทุกคนนั้นเหมือนตายตัวอยู่แล้วอย่างไงอย่างงั้น เป็นเหมือนกันในทุกๆที่ๆไปเยี่ยมเยือน ข้าเดินไปยังที่นั่งของข้าก่อนที่จะทำสิ่งแรกเลย ซึ่งข้านั้นไม่อยากจะให้มันพลาดเหมือนในคราวก่อน นั่นคือการสำรวจน้ำในแก้วว่ามันเป็นสุราหรือไม่ ซึ่งภายในแก้วนั้นยังไม่มีน้ำใดๆอยู่ภายในนั้น ข้าจึงบอกกับบ่าวที่หมายจะนำสุรามารินให้ก่อนที่จะบ่าวผู้ใดที่กำลังนำสุรามารินให้ข้า..


                                1 เค่อผ่านไป ที่สำหรับข้าที่นั่งเงียบๆอยู่เพียงคนเดียว และนั่งมองคนอื่นๆสนทนากันอย่างได้อรรถรสอยู่นั้นเอง โต๊ะสำรับอาหารเครื่องดื่มทุกอย่างก็ถูกยกนำมาวางไว้ที่ด้านหน้าของทุกคนๆโดยนางกำนัลและสาวใช้ เรียงโต๊ะกันไปจนครบโต๊ะทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน หลังจากนั้นไม่นาน สตรีในเครื่องแต่งกายที่วิจิตรก็ค่อยๆเดินเรียงออกมา.. การแสดงประจำแคว้นได้เริ่มขึ้นและ ณ บัดนี้..


                                ข้าที่นั่งกินอาหารในสำรับ ซึ่งเป็นของดีประจำแคว้นนี้ไปเรื่อย ภายในถ้วยน้ำที่ใส่ชาพร้อมกับกาน้ำชาที่ข้านั้นขอทางนางกำนัลไว้เป้นส่วนตัว เพื่อไม่ให้เกิดการพลาดรินสุราใส่ถ้วยของข้าขึ้นเป้นอันต้องเปลี่ยนถ้วยใหม่ ตะเกียบในมือคอยคีบอาหารใส่ปากไปเรื่อยๆอย่างเรียบร้อยแม้ว่าจะหิวเท่าไหร่ ซึ่งมันหิวมากกก แต่ก้จำต้องรักษาภาพพจน์ของความเป็นขุนนางเอาไว้ ซึ่งต้องใช้ความต่อเนื่องในการกินซักเล็กน้อยเพื่อไม่ให้มันช้าเกินไป ซึ่งข้าก็นั่งคีบอาหารเข้าไปไปเรื่อยๆ ในขณะนั้นก็ค่อยๆยกชาที่นางกำนัลเตรียมมาให้ซดเพื่อไม่ให้อาหารที่ทานนั้นแน่นจนเกินไป สลับกับการทัศนาการแสดงไปพลาง เพื่อไม่ให้ใครมองข้าว่าเห้นแก่กินมากไป ซึ่งคนหิวๆเขาก็ไม่ค่อยจะสนใจอะไรนอนกจากอาหารหรอก จริงๆนะ..


                                 การแสดงชุดแรกผ่านไป การแสดงชุดที่สองเข้ามา ซึ่งข้านั้นก็หาได้ให้ความสนใจมากเท่าไหร่เช่นเดียวกับชุดก่อนหน้า.. เพราะข้านั้นกำลังหิวอยู่ยังไงล่ะ หิวถึงขนาดที่ว่าต้องบอกทางนางกำนัลให้นำอาหารมาเพิ่มให้เรื่อยๆ...


                                 เมื่อการแสดงชุดที่สองจบลงไป หลังจากนั้นก็เป็นช่วงเวลาที่พวกคนข้างๆก็ต่างสนทนากันไป ข้าเองก็หาได้สนใจรอบข้างเท่าไหร่ ก็ตั้งหน้าตั้งตากินไปเรื่อยๆโดยที่ไม่สนใจอะไร การที่ตัวใหญ่อย่างข้านั้น การเดินทางไปไหนมาไหนแต่ละครั้ง มันก็ต้องใช้กำลังมหาศาลในการเดินทางที่รวดเร็ว ต่อให้ไม่จำเป้นต้องรวดเร็ว แต่การเดินทางในระยะไกลๆนั้น ก็ทำให้ตัวข้านั้นไม่ได้สนใจสิ่งอื่นใดนอกจากสิ่งที่จะช่วยเติมแรงเติมกำลังได้ นอกจากการนั่งพักแล้ว ก็มีอาหารนี่ล่ะที่ช่วยให้ข้าที่กำลังวังชาเพิ่มขึ้นหลังจากที่ใช้มันหมดไปกับการเดินทาง..


                              ในตอนนี้แม้ว่าจะมีใครทักหรือมองปริมาณอาหารและจานของอาหารที่หมดไปจำนวนมาก ข้าก็หาได้สนใจไม่ จนกระทั่งข้านั้นรู้สึกตามสัญชาตญาณว่าเริ่มไม่ค่อยดีเท่าไหร่นักในตอนนี้ ข้าจึงค่อยๆวางตะเกียบลงยกจอกน้ำชาซดสามครั้ง ก่อนที่จะค่อยๆลุกขึ้นอย่างช้าๆและเรียบร้อย แล้วเดินออกจากโถงต้อนรับไป โดยที่ข้านั้นให้เหตุผลกับพวกเขาไปอย่างคลุมเคลือ...


                             "ข้าขอตัวไปทำธุระซักหน่อยน่ะขอรับ..."


                            แล้วก็เดินออกมาจากจุดต้อนรับนั้น เอาจริงๆ ธุระที่ข้าว่าน่ะไม่ได้มีอะไรหรอก คือข้าคิดว่าถ้าหากข้ายังคงให้นางกำนัลนำอาหารมาให้เรื่อยๆแบบนี้ ข้าเกรงว่าการกินอย่างไม่หยุดของข้าที่ถึงแม้จะดูเรียบร้อยก็เถอะ แต่ด้วยจำนวนแล้วนั้น มันอาจจะทำให้ผู้อื่นมองเอาได้ ข้าที่ยังไม่อิ่มนั้นจึงเดินออกจากโถงต้อนรับ เพื่อไม่ให้งานต้องเงียบเพราะตัวข้าลุกออกจากงาน ข้าจึงให้เหตุผลเช่นนั้นไป แต่จริงๆแล้วนั้น ข้ายังไม่อิ่ม เลยขอปลีกตัวออกจากที่ตรงนั้นเพื่อออกไปหาอะไรกินต่อที่ในเมือง


                           สำหรับข้าแล้วน่ะ ของกินอร่อยๆ ไม่จำเป็นต้องเป็นของมีราคาหรืออยู่เพียงเฉพาะในวังเท่านั้นหรอก สำหรับข้าน่ะ อะไรอร่อยข้าก็บอกว่าอร่อย ไม่จำเป้นซักนิกว่าจะต้องเป็นของหายากราคาแพงอ่ะนะ... สำหรับข้านั้น หมี่ซั่วคั่วเนื้อเยติที่นั่งทำในถ้ำกลางภูเขาหิมะในตอนนั้น มันอร่อยกว่าอะไรๆที่ข้ากินเป็นไหนๆ อาจจะเพราะข้าหนักเครื่องเทศไปล่ะมั้ง มันถึงได้อร่อยอ่ะนะ... ข้าที่เดินออกมาจากวังก็มุ่งหน้าเข้าสู่เมืองเพื่อเดินหาของกินไปเรื่อยๆ ตามย่านการค้า จนกระทั่งข้าอิ่มท้อง ซึ่งก้ใช้เวลาไปพอสมควร ก่อนที่จะเดินกลับเข้ามาในวังต่อไป...



               

แสดงความคิดเห็น

คุณได้รับความสัมพันธ์กับ เจ้าแคว้นต้าหว่าน: เคฟาร์ลัท ฮันจาห์ เพิ่มขึ้น 200 โพสต์ 2019-4-11 11:38
คุณได้รับ +12 คุณธรรม โพสต์ 2019-4-11 11:38

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เงินชั่ง +10 เงินตำลึง +500 ชื่อเสียง +50 ความหิว -11 Point +5 ย่อ เหตุผล
Admin + 10 + 500 + 50 -11 + 5

ดูบันทึกคะแนน


逢いたいと願う夢は 鳥のように 空へ高く
風と共に どこまで飛んで 波に映る影を追いかけていた
←อุปกรณ์ที่สวมใส่อยู่→
คัมภีร์ฮิบรู
ฮั่นเสียดำเทวะ
ตัวเบาขั้นสูง
มีดวูฟเคน
เกราะทองแดง
ดาบแห่งยักษ์
กำหนดลมหายใจ<br>ขั้นสูง
←ไอเท็มที่มีอยู่→
x10
x30
x2
x1
x30
x30
x30
x30
x1
x2
x16
x3
x23
x1
x20
x40
x50
x1
x20
x4
x14
x130
x10
x24
x40
x42
x1
x100
x4
x100
x3
x17
x80
x100
x30
x20
x1
x980
x24
x28
x9999
x10
x68
x162
x348
x124
x2
x554
x130
x32
x35
x704
x590
x15
x2
x838
x666
x80
x4084
x300
x2425
x3007
x3
x264
x300
x383
x135
x848
x144
x12
x1160
x15
x10
x75
x30
x76
x230
x2
x115
x1948
x15
x185
x170
x230
x300
x88
x1
x597
x50
x31
x677
x4125
x2
x151
x121
x25
x100
x7050
x5
x98
x1
x50
x20
x80
x45
x15
x151
x2
x3
x60
x10
x1
x60
x16
x1000
x38
x2
x4
x15
x65
x9999
x7
x14
x17
x360
x40
x2
x200
x4
x27
x27
x195
x4
x1845
x53
x9
x4
x140
x91
x20
x68
x119
x230
x4
x32
x3040
x3
x66
x35
x5
x11
x80
x150
x181
x4
x5
x45
x38
x2
x9999
x89
x1100
x20
x198
x90
x3098
x36
x520
x497
x210
x48
x49
x84
x15
x2063
x39
x429
x21
x135
x210
x1330
x39
x1
x33
x73
x230
x79
x16
x188
x239
x36
x20
x155
x453
x511
x85
x1

ข้อความล้วน|อุปกรณ์พกพา|

Copyright © 2001-2012 | The Legend of Wulin  สงวนลิขสิทธิ์ | GMT+7, 2019-6-25 05:22

ขึ้นไปด้านบน